PDA

Επιστροφή στο Forum : Μου είπε ότι μισεί κι εμένα και το παιδί ...


Σελίδες : [1] 2

marina_99
16-04-12, 17:07
Είμαι καινούριο μέλος και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημά μου γιατί κοντεύω να σκάσω. Έχω ένα κοριτσάκι 4ων χρονών που είναι πραγματικά ΠΟΛΥ δύσκολο. Ό,τι και να λένε οι παιδαγωγοί και οι ψυχολόγοι ότι εμείς τα κάνουμε τα παιδιά αυτό που είναι εδώ πιστεύω η επιστήμη θα σήκωνε τα χέρια ψηλά. Έχουμε δοκιμάσει όλες τις μεθόδους και δε φαινεται να την αγγίζει τίποτα. Ήταν που ήταν δύσκολη ήρθε και η μπέμπα (ενός έτους τώρα) και έδεσε. Από πού να αρχισω? Δεν ακούει τίποτα. Όταν της μιλάς απλά δε σε ακούει, σκέφτεται τα δικά της και τι πονηριά θα σου πει μετά. Αν τσαντιστεί γιατί δεν της κάνεις το χατίρι βάζει τα χέρια στη μέση και αντιμιλάει. Την έχουμε πιάσει με υπομονη, με το καλό και τίποτα. Μόνο άμα της ουρλιάξεις ΠΑΡΑ πολύ ακούει ή αν της δώσεις και καμία. Δε γινεται όμως αυτή η δουλειά. Ζηλεύει τρελλά την αδερφούλα της, δεν την αφήνει ν' ακουμπήσει ούτε καν τα δικά της παιχνίδια, αλλά το ίδιο κάνει κι όταν βρίσκεται με τα δίδυμα ξαδερφάκια της (3ων χρονών). Της έχουμε πετάξει παιχνίδια, της έχουμε πάρει παιχνίδια για κάποιο διάστημα ... τίποτα. Όταν τη βάζεις τιμωρία είναι σα να μην την έβαλες. Απίστευτο πείσμα. Κάθεται αμίλητη, σα να μην τη νοιάζει και μετά κάνει τα δικά της. ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν έχουμε καμία ευτυχυσμένη στιγμή σαν οικογένεια, ό,τι και να της κάνεις, όσο γλυκός και να είσαι στο τέλος θα γκρινιάξει για κάτι που ΔΕΝ της έκανες. Μπορώ να γράφω σελίδες ... πραγματικά!!!!!!!!!!!!

Χτες το βράδυ λοιπόν ο άντρας μου τα είδε όλα. Μετά την 10η φορά που σηκώθηκε από το κρεββάτι και αυθαδίαζε άρχισε να της παίρνει παιχνίδια. Αυτή χαμπάρι, έλεγε δε θέλω αλλά το επόμενο λεπτό ήταν πάλι όρθια και έπαιζε! Ο άντρας μου εκνευρίστηκε .... δεν καταλαβαίνει τίποτα λέει αυτό το παιδί, αντί να βάλει την ουρά στα σκέλια δεν καταλαβαίνει τίποτα και άρχισε να της παίρνει παιχνίδια από το δωμάτιο. Αφού είδε ότι αυτό δεν πιάνει τη σήκωσε από το κρεββάτι και της είπε ότι δε θα κοιμηθεί καθόλου αφού έτσι θέλει. Την κάθισε στον καναπέ και της είπε ότι θα μείνει εκεί ξύπνια όλο το βράδυ. Κάπου εκεί άρχισα λίγο να τα παίρνω εγώ αλλά μου είπε ότι πρέπει να μ' έχει σύμμαχο σε αυτό οπότε δε θεώρησα σωστό να τον γειώσω. Αυτή εκεί. Αμίλητη, ακούνητη, πείσμα!!!!! Πέρασαν 2 ώρες έτσι ώσπου άρχισε να νυστάζει και έκλεισαν τα ματάκια της στον καναπέ. Εκεί άρχισε να την ξυπνάει. " Όχι" της λέει, "δε θα κοιμηθείς". Κάποια στιγμή σηκώθηκα εγώ και τη σκέπασα λίγο με μια κουβερτούλα. Εκεί λέει ο άντρας μου: "ζήτα συγνώμη και από τους δυο μας και πήγαινε για ύπνο". Αυτή ζήτησε από τον πατέρα της αλλά σ' εμένα δε ζήτησε. Εγώ είπα: " έλα μωρέ, δεν πειράζει τώρα". Να σας πω την αλήθεια ένιωσα ότι το ξεφτιλίζουμε λίγο το παιδί, δεν υπήρχε λόγος για τόση αγριότητα. Άρχησε τοτε να ορίεται ο άντρας μου ότι αυτός κάνει τον μ...κα κι εγώ το παίζω η καλή και δεν τον ατηρίζω. Τεσπα ... την έστειλε για ύπνο.
Το πρωί η μικρή άρχισε πάλι τις γκρινινούλες. Λέει λοιπόν ο δικός μου " Ε δεν πάει άλλο, θα κάτσει στην καρέκλα, στο δωμάτιό της και δε θα πάει πουθενά". Εγώ πάλι επειδή τα είχα ετοιμάσει τα παιδιά θεώρησα ότι θα ήταν πολύ σκληρό να κρατήσουμε το παιδί σπίτι σε μια καρέκλα και να το βρίζουμε και να το μαλώνουμε όλη την ώρα. Ο άντρας μου λοιπόν άρχισε να ορίεται πάλι. Μέχρι και ότι θα τη δείρει μέχρι να την αφήσει παράλυτη είπε για το παιδί. Τα πήρα και τα δύο και έφυγα. Στην επιστροφή γύρισα με τη μικρή, τη μεγάλη την άφησα στη μαμά μου για να μιλήσω με τον άντρα μου. Κι ενώ εγώ γύρισα με όλη την καλή διάθεση να δούμε τι θα κάνουμε άκουσα τα εξ αμάξης:
- ότι όλη του η αγάπη έχει μετατραπεί σε μίσος για εμένα. ότι με μισεί τρελλά! Ότι μισεί και το παιδί. ότι δε βγάζει τέτοιο κωλόπαιδο στην κοινωνία. ότι θα το δέρνει μέχρι να στρώσει κι ας πάει φυλακή.

Το καταλαβαίνω ότι πολλά τα έχει πει πάνω στα νεύρα του αλλά τι θα κάνω??? Δε γίνεται έτσι δουλειά! Δε μου φτάνει που έχω το ζόρι μουμε τη μικρή, έχω και τον τρελλό στο σπίτι!

Θέλω συμβουλές και για τον άντρα μου και για το παιδί μου!!!!!!

ΥΓ Σημειοτέον ότι΄ο άντρας μου θεωρείται από όλους ως ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος!!!!!

Αγγελίνα_2
16-04-12, 17:36
Καλησπέρα και χρόνια πολλά.

Δεν ξέρω τι εικόνα έχεις για τα φόρουμ, αλλά, στην δική σου περίπτωση, δε θα σε βοηθήσουν, θα σε μπερδέψουν χειρότερα. Καλύτερα να αξιοποιήσεις τον χρόνο σου, αναζητώντας έναν καλό παιδοψυχολόγο, που θα σας βοηθήσει να προσεγγίσετε το παιδί σας και να βρείτε τι φταίει και πώς να το αντιμετωπίσετε. Δεν έχει κανένα νοήμα να κάθεσαι εδώ και να ακούς τις θεωρίες του κάθε αγνώστου, για τη σχέση σου με το παιδί σου και τον άντρα σου. Λυπάμαι αν ακούγομαι απότομη, αλλά αυτή είναι η αλήθεια, κι αν το θέμα σου είναι πραγματικό κι όχι μούφα και το συνεχίσεις, σύντομα θα το διαπιστώσεις και η ίδια.

Luce
16-04-12, 17:47
Καλησπέρα και Χριστός Ανέστη κι από εμένα. Θα συμφωνήσω με την Αγγελίνα, θα βρεις πολλούς κριτές και επικριτές ίσως εδώ στο φόρουμ. Για όλα υπάρχει μια λογική εξήγηση, δεν έχουμε μια πλήρη εικόνα από αυτά που μας είπες. Κάποιος λόγος θα υπάρχει που φέρεται έτσι η μικρή, είναι ολοφάνερο ότι κάτι δεν της κάθεται καλά και αντιδράει έτσι. Ίσως θέλει να τραβήξει την προσοχή, ίσως είναι κάτι άλλο. Καλό είναι να πάτε σε έναν ειδικό, όλη η οικογένεια, ο οποίος θα αναλύσει τις συμπεριφορές ολονών σας και θα σας δώσει κάποιες διεξόδους. Όλοι μας κάνουμε πράγματα που δεν τα αντιλαμβανόμαστε και χρειάζεται κάποιος τρίτος ουδέτερος παρατηρητής ο οποίος θα πρέπει να αναλύσει πλήρως τα πάντα και αυτό δεν γίνεται μέσα από δύο γραμμές αλλά μετά από ώρες συζήτησης.

marina_99
16-04-12, 17:48
Καλησπέρα και χρόνια πολλά.

Δεν ξέρω τι εικόνα έχεις για τα φόρουμ, αλλά, στην δική σου περίπτωση, δε θα σε βοηθήσουν, θα σε μπερδέψουν χειρότερα. Καλύτερα να αξιοποιήσεις τον χρόνο σου, αναζητώντας έναν καλό παιδοψυχολόγο, που θα σας βοηθήσει να προσεγγίσετε το παιδί σας και να βρείτε τι φταίει και πώς να το αντιμετωπίσετε. Δεν έχει κανένα νοήμα να κάθεσαι εδώ και να ακούς τις θεωρίες του κάθε αγνώστου, για τη σχέση σου με το παιδί σου και τον άντρα σου. Λυπάμαι αν ακούγομαι απότομη, αλλά αυτή είναι η αλήθεια, κι αν το θέμα σου είναι πραγματικό κι όχι μούφα και το συνεχίσεις, σύντομα θα το διαπιστώσεις και η ίδια.

Χρόνια πολλά και σ' εσένα!!!

Περισσότερο τα έγραψα για να ξεσκάσω κι όχι γιατί πιστεύω ότι θα βρω λύση. Πάντως σε παιδοψυχολόγο ο άντρας μου δε νομίζω να δεχτεί να πάει. Είχα συμβουλευτεί στο σταθμό την παιδοψυχολόγο και μου είχε πει ότι το παιδί είναι μια χαρά (παρεπιπτόντως στο σταθμό είναι τέλειο) κι ότι εγώ πρέπει να βάλω τα όρια. Και όλο μου έλεγε αν είστε έτσι τώρα τι θα κάνετε στην εφηβεία. Εγώ δεν έχω ανάγκη κάποιον παιδοψυχολόγο να μου πει αερολογίες και να μου πει πόσο κακή μάνα είμαι γιατί δεν είμαι πάντα ήρεμη και πάντα ψύχραιμη και γιατί είμαι άνθρωπος κι εγώ και προφανώς θα εκνευριστώ και θα χάσω την υπομονή μου. Δεν ξέρω αν έχεις κάποιον καλό παιδοψυχολόγο να μου προτίνεις που πραγματικά θα με βοηθήσει γιατί εγώ πιστεύω ότι απλά θα με κάνει να αισθανθώ κουρέλι, άχρηστη και ανίκανη μάνα!!!!

Αγγελίνα_2
16-04-12, 18:10
Ένας σωστός επιστήμονας δεν θα κάνει κάτι τέτοιο. Σκέψου ότι όλοι όσοι αναζητούν κάποιον, έχουν παρόμοια προβλήματαμε τα δικά σου, τι νόημα θα είχε να συμπεριφερόταν έτσι; Το μόνο που θα κατάφερνε θα ήταν να μείνει χωρίς πελάτες. Να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι φαν του κλάδου, ούτε και πιστεύω πως πρέπει να τρέχουμε εκεί για ψύλλου πήδημα, αλλά, αν αναζητάς πραγματικά λύση στο θέμα σου, νομίζω πως, με βάση όσα ανέφερες, μόνο ένας ειδικός μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά. Αν μένεις Θεσσαλονίκη ή στα περίχωρα, θα μπορούσα όντως να σου προτείνω κάποιον, αν όχι, υπάρχει ειδικό θέμα εδώ στο φόρουμ, μπορείς να κάνεις αναζήτηση και να διαβάσεις τα σχόλια. Απο την άλλη, αν απλά θέλεις να τα πεις εδώ για να ξεσκάσεις, απόλυτα κατανοητό και θεμιτό κι αυτό....ήθελα μόνο, με κάθε καλή διάθεση, να σου επιστήσω την προσοχή, για να μην πάρεις τοις μετρητοίς όλες τις απαντήσεις που θα σου δοθούν. Σου εύχομαι καλή δύναμη και καλή συνέχεια.

LouSalome
16-04-12, 18:16
εγω προσωπικα θεωρω οτι οι πολυ αυστηρες τιμωριες που γραφεις και τα σκληρα λογια προς το παιδι, ειναι εξασκηση ψυχολογικης βιας. βεβαια αναφερεσαι κ σε σωματικη τιμωρια που δεν ξερω ποσο σοβαρη είναι. για να ειναι καλη η συμπεριφορα της στο σχολειο, και στο σπιτι οχι, σημαινει οτι υπαρχει θεμα στο σπιτι, με την αντιμετωπιση σας προς το παιδι. χρειαζεται να γινει αξιολογηση του παιδιου απο παιδοψυχολογο, αλλα και συμβουλευτικη καθοδηγηση γονιων απο ειδικο.

marina_99
16-04-12, 18:30
εγω προσωπικα θεωρω οτι οι πολυ αυστηρες τιμωριες που γραφεις και τα σκληρα λογια προς το παιδι, ειναι εξασκηση ψυχολογικης βιας. βεβαια αναφερεσαι κ σε σωματικη τιμωρια που δεν ξερω ποσο σοβαρη είναι. για να ειναι καλη η συμπεριφορα της στο σχολειο, και στο σπιτι οχι, σημαινει οτι υπαρχει θεμα στο σπιτι, με την αντιμετωπιση σας προς το παιδι. χρειαζεται να γινει αξιολογηση του παιδιου απο παιδοψυχολογο, αλλα και συμβουλευτικη καθοδηγηση γονιων απο ειδικο.

όταν έχεις εξαντλήσει όλα τα "καλά" μέσα και το παιδί σου γίνεται χειρότερο .... καταφεύγεις και στα αυστηρά μέσα. Προφανώς κάτι φταίει και στη συμπεριφορά μας αλλά το θέμα είναι όχι οι κρίσεις αλλά οι λύσεις!!! ΥΓ είναι πάντως και λίγο ανάποδο το παιδί. Σα να ηδονίζεται να το μαλώνεις. Αφού και στο σταθμό μας είπαν ότι το μπράβο λειτουργεί ανάποδα σε αυτήν.

mamavasia
16-04-12, 18:32
Χρόνια πολλά και σ' εσένα!!!

Περισσότερο τα έγραψα για να ξεσκάσω κι όχι γιατί πιστεύω ότι θα βρω λύση. Πάντως σε παιδοψυχολόγο ο άντρας μου δε νομίζω να δεχτεί να πάει. Είχα συμβουλευτεί στο σταθμό την παιδοψυχολόγο και μου είχε πει ότι το παιδί είναι μια χαρά (παρεπιπτόντως στο σταθμό είναι τέλειο) κι ότι εγώ πρέπει να βάλω τα όρια. Και όλο μου έλεγε αν είστε έτσι τώρα τι θα κάνετε στην εφηβεία. Εγώ δεν έχω ανάγκη κάποιον παιδοψυχολόγο να μου πει αερολογίες και να μου πει πόσο κακή μάνα είμαι γιατί δεν είμαι πάντα ήρεμη και πάντα ψύχραιμη και γιατί είμαι άνθρωπος κι εγώ και προφανώς θα εκνευριστώ και θα χάσω την υπομονή μου. Δεν ξέρω αν έχεις κάποιον καλό παιδοψυχολόγο να μου προτίνεις που πραγματικά θα με βοηθήσει γιατί εγώ πιστεύω ότι απλά θα με κάνει να αισθανθώ κουρέλι, άχρηστη και ανίκανη μάνα!!!!

Η κόρη μου 6 χρονών σήμερα...απο 1 έτους ήταν ατρόμητη, δεν άκουγε κανέναν και τίποτα, όλο την μάλωνα, όσο μεγάλωνε κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο χαρακτήρας της. Όταν έκανα την αδερφή της δεν έδειχνε να ζηλεύει. Ενώ είναι αγαπημένες, με μερικούς καβγάδες, στο σχολείο μου είπαν ότι δεν έχει όρια και δεν ακούει, δεν μου έκανε εντύπωση καθώς και στο σπίτι τα ίδια έκανε.

Ζήτησα την παιδοψυχολόγο του σχολείου να μιλήσω, φοβόμουν μην μου πει ότι δεν ασχολούμαι, ότι είμαι λάθος, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, γιατί πραγματικά στο λέω, δεν εργάζομαι και είμαι δίπλα στα παιδιά μου προσπαθώντας πάντα με ηρεμία για το σωστό, ακόμα και αν μου την λένε οι τριγύρω που δεν σηκώνω χέρι....

Σε πληροφορώ ότι η παιδοψυχολόγος όχι μόνο μου βρήκε το αίτιο που συμπεριφερόταν χωρίς όρια η κόρη μου (και δεν ήταν η ζήλια για την αδερφή της), όχι μόνο μου είπε τι να κάνω για να το αντιμετωπίσω αλλά με έκανε να νιώσω σωστή απέναντι στο παιδί μου και πολύ οικεία μαζί της...Μετά απο 1 μήνα που την έχω συναντήσει και ακολουθώντας συνεχώς όσα μου έχει πει, οι κόρες μου έχουν αλλάξει κατά 50% προς το καλύτερο.....

Πήγαινε σε παιδοψυχολόγο οπωσδήποτε για να ηρεμήσει το παιδί. Με τις διαφορετικές τακτικές που ακολουθεί ο καθένας σας το μπερδεύτε συνεχώς, επίσης λόγω της κατάστασης ξεσπάτε ο ένας στον άλλον...Πήγαινε και θα δείς ότι θα σε καθοδηγήσει....:p

marina_99
16-04-12, 18:35
Η κόρη μου 6 χρονών σήμερα...απο 1 έτους ήταν ατρόμητη, δεν άκουγε κανέναν και τίποτα, όλο την μάλωνα, όσο μεγάλωνε κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο χαρακτήρας της. Όταν έκανα την αδερφή της δεν έδειχνε να ζηλεύει. Ενώ είναι αγαπημένες, με μερικούς καβγάδες, στο σχολείο μου είπαν ότι δεν έχει όρια και δεν ακούει, δεν μου έκανε εντύπωση καθώς και στο σπίτι τα ίδια έκανε.

Ζήτησα την παιδοψυχολόγο του σχολείου να μιλήσω, φοβόμουν μην μου πει ότι δεν ασχολούμαι, ότι είμαι λάθος, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, γιατί πραγματικά στο λέω, δεν εργάζομαι και είμαι δίπλα στα παιδιά μου προσπαθώντας πάντα με ηρεμία για το σωστό, ακόμα και αν μου την λένε οι τριγύρω που δεν σηκώνω χέρι....

Σε πληροφορώ ότι η παιδοψυχολόγος όχι μόνο μου βρήκε το αίτιο που συμπεριφερόταν χωρίς όρια η κόρη μου (και δεν ήταν η ζήλια για την αδερφή της), όχι μόνο μου είπε τι να κάνω για να το αντιμετωπίσω αλλά με έκανε να νιώσω σωστή απέναντι στο παιδί μου και πολύ οικεία μαζί της...Μετά απο 1 μήνα που την έχω συναντήσει και ακολουθώντας συνεχώς όσα μου έχει πει, οι κόρες μου έχουν αλλάξει κατά 50% προς το καλύτερο.....

Πήγαινε σε παιδοψυχολόγο οπωσδήποτε για να ηρεμήσει το παιδί. Με τις διαφορετικές τακτικές που ακολουθεί ο καθένας σας το μπερδεύτε συνεχώς, επίσης λόγω της κατάστασης ξεσπάτε ο ένας στον άλλον...Πήγαινε και θα δείς ότι θα σε καθοδηγήσει....:p

Μπορείς να μου δώσεις τα στοιχεία του παιδοψυχολόγου? Είναι Αθήνα?

maela
16-04-12, 18:46
Βασικα τα κοριτσαι εχουν δικιο.Και ειναι λογικο να κλονιζεται και η σχεση σου με τον αντρα σου.. γιατι ολο αυτο σας εχει κουρασει!Μην νιωθεις ασχημα.. καμια μανα δεν ειναι παντα ηρεμη σε ενα δυσκολο παιδι η σε μια δυσκολη συμπεριφορα!Ο ειδικος ..καλο θα ηταν να μιλησει και στους 2 ωστε να εχετε μια κοινη γραμμη αντιμετωπισης και ο ενας να μην αναιρει τον αλλον!Εκει στον παιδικο δεν εχει καποιον να συμβουλευτειτε?

jackrussel
16-04-12, 19:01
Χρόνια πολλά και σ' εσένα!!!

Περισσότερο τα έγραψα για να ξεσκάσω κι όχι γιατί πιστεύω ότι θα βρω λύση. Πάντως σε παιδοψυχολόγο ο άντρας μου δε νομίζω να δεχτεί να πάει. Είχα συμβουλευτεί στο σταθμό την παιδοψυχολόγο και μου είχε πει ότι το παιδί είναι μια χαρά (παρεπιπτόντως στο σταθμό είναι τέλειο) κι ότι εγώ πρέπει να βάλω τα όρια. Και όλο μου έλεγε αν είστε έτσι τώρα τι θα κάνετε στην εφηβεία. Εγώ δεν έχω ανάγκη κάποιον παιδοψυχολόγο να μου πει αερολογίες και να μου πει πόσο κακή μάνα είμαι γιατί δεν είμαι πάντα ήρεμη και πάντα ψύχραιμη και γιατί είμαι άνθρωπος κι εγώ και προφανώς θα εκνευριστώ και θα χάσω την υπομονή μου. Δεν ξέρω αν έχεις κάποιον καλό παιδοψυχολόγο να μου προτίνεις που πραγματικά θα με βοηθήσει γιατί εγώ πιστεύω ότι απλά θα με κάνει να αισθανθώ κουρέλι, άχρηστη και ανίκανη μάνα!!!!

το θεμα πρεπει να παει σε παιδοψυχολογο, καλο, οχι τσαρλατανο, δυστυχως υπαρχουν πολλοι μετριοι στην πιατσα,,,θα πρεπει μεσω αυτου να βοηθηθειτε και ο μπαμπας της και εσυ ωστε να αγγιξετε το θεμα στην ριζα,,,αν πατε και οι 3 το θεμα θα λυθει,,,αν δεν παει οπως λες ο πατερας αυτο κατι δειχνει απο μονο του,,,δεν αποδεχεται το προβλημα, δεν αποδεχεται οτι δεν τα φερνει βολτα, δεν θελει να βοηθησει το παιδι του, δεν θελει να δει λαθη του? γιατι να μην θελει να παει?
τελωσπαντων συμφωνω οτι εδω ΘΑ ΜΠΕΡΔΕΥΤΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΜΑΛΛΟΝ ΜΠΟΥΡΔΕΣ
ξερεις κατι? για να αντιμετωπιστει μια τετοια κατασταση δεν ειναι μονον θεμα χειρισμων τρικς ξερεις κατι σαν νταντα πρωτων βοηθειων,,
το θεμα ειναι να κατανοηθει απο εσας η αιτια ολων αυτων βαθυτερα και σε εκταση, κι αυτο αφορα ολη τη ψυχοδυναμικη ισορροπια μιας ολοκληρης οικογενειας συν το τι νιωθει το παιδι και τι εκφραζει με ολα αυτα που κανει η λεει,,,δεν υπαρχουν μαγικα τρικ, πρπει να ακουσετε τι θελει να πει αυτο το κοριτσακι, το οποιο παρεμπίπτοντος ζοριζεται και αυτο, και να κανετε στη συνεχεια αυτο που πρεπει,,,,,χωρις ομως εναν ανθρωπο ουδετερο που να ξερει την δουλεια του ακρη δεν θα βγαλετε, δεν θα λυθει απολυτως τιποτα και θα υποφερετε ολοι
ακομα κι αν δεν θελει ο αντρας σου εσυ κανε αυτο που πρεπει, παρε την μικρη και πηγαινε σε καποιον γ,,,,το ειδικο

kounelitsa
16-04-12, 19:12
Καλησπέρα! Αν ο αντρας σου μέχρι τώρα ήταν ήρεμος και αυτό είναι το πρώτο του γερό ξέσπασμα προφανώς ο άνθρωπος έχει φτάσει στα όριά του. Θεωρώ απαράδεκτη τη συμπεριφορά του (θα μου πεις...ευχαριστώ πολύ τώρα τί κάνω..). Τα κορίτσια σε βοηθησαν πολύ, πήγαινε σε ένα παιδοψυχολόγο γιατί τώρα έχεις να αντιμεωπίσεις και άλλο μέλος της οικογενείας...αλλιώς σύστησέ του να πάει σε ψυχολόγο ο ίδιος να τον βοηθήσει να το διαχειριστεί. Αν φέρει αντίρρηση εξήγησέ του ότι το "να τη δέρνει όλη μέρα μέχρι να στρώσει" δεν είναι λόγια νορμάλ ανθρώπου!

Rea_1971
16-04-12, 21:43
Αγαπητή Μαρίνα,
ίσως φταίει η περιγραφή σου, ίσως η δική μου αντίληψη, αλλά βλέπω έναν αφάνταστο εκνευρισμό εκ μέρους των γονιών και όχι ένα προβληματικό παιδί.
Πιστεύω ότι έχει χαθεί ο έλεγχος από τη μεριά σας και κάνετε σπαδμωδικές κινήσεις οι οποίες βέβαια φέρνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το παιδί έχει απλά πιάσει την αδυναμία αυτή και το εκμεταλλεύεται.

Πήγαινετε σε παιδοψυχολόγο αλλά θα έλεγα επίσης να πάτε σε ένα σύμβουλο γάμου ή ένα ψυχολόγο.

arieta
16-04-12, 22:28
Eγώ πάλι από αυτά που διαβάζω λυπάμαι αφάνταστα το παιδί και όχι τους γονείς.

Ο πατέρας δείχνει μια αδικαιολόγητη εχθρότητα προς το παιδί ( το ότι είπε ξεκάθαρα ότι το μισεί δεν είναι κουβέντα που την προσπερνάς -ας κοιτάξει καλύτερα να λύσει τα δικά του ψυχολογικά - γιατί δεν μου δημιουργεί την εικόνα
υγιούς ψυχοσύνθεσης κάποιος ο οποίος του δημιουργείται η παρόρμυση να χτυπήσει το παιδί του μέχρι να μείνει παράλυτο- για το σπουδαίο έγκλημα ότι δεν ήθελε να κοιμηθεί).

Ούτε όμως εσύ, μητέρα , κρύβεις τα αρνητικά συναισθήματα για το παιδί. Θεωρείς τόσο τρομερό ότι ζηλεύει το μικρό του αδερφάκι, ότι στα 4 χρόνια του δεν είναι στρατιωτάκι κά απολύτως κάτα τη γνώμη μου φυσιολογικότατες αντιδράσεις για να πείς ότι το παιδί αυτό δεν έφερε στην οικογένεια ευτυχισμένες στιγμές.

jo89
16-04-12, 22:35
Ελα βρε παιδια πως βγαζουμε ετσι συμπερασμα για εναν ανθρωπο η μια μανα??Δειχνει εχθροτητα η συμπεριφορα τους δειχνει εκνευρισμο κτλ...!!!
Εγω νομιζω πως προφανως οι ανθρωποι αγανακτησαν και καποια πραγματα τα λενε και πανω στα νευρα τους....δεν ειναι ολα τα παιδακια ησυχα...!!
Οπως επισης δεν εχουν ολοι οι γονεις ιδια υπομονη....

VeLouTeLa
16-04-12, 22:41
Αχ και εγώ το παιδί σκέφτομαι.. τα καημένα δεν γεννιούνται με οδηγίες χρήσης..
Γιατί τόσος σαματάς που δεν κοιμόταν? Δεν σας έχει τύχει εσάς κάποιο βράδυ να μην μπορείτε να κοιμηθείτε? Να στριφογυρνάτε στο κρεββάτι και μετά να σηκώνεστε, να διαβάσετε να δείτε τηλεόραση, ίσως ένα ποτήρι ζεστό γάλα.. εσάς ποιός σας βάζει τιμωρία όταν δεν σας παίρνει ο ύπνος?
πηγαίνετε σε έναν καλό ψυχολόγο να σας βοηθήσει .. όλα αυτά θα τα θυμάται το παιδί όταν μεγαλώσει..

stella261011
16-04-12, 23:19
Δεν έχω η ίδια μου παιδι στην ηλικία της κορουλας σου,όμως έχω γνωστο ζευγάρι που έχουν μια κόρη στα 5 κ ένα μικρουλη 1ος έτους,λοιπόν η κόρη εννοείται πως ζηλεύει κ κάνει πολλά για να τραβήξει την προσοχή κ είναι παρα πολυ ζωηρή,οι γονείς κ ειδικότερα ο άντρας δεν έχει υπομονή μαζι της κ συνέχεια γκρινιαζει ότι είναι άτακτη ,δεν ακούει ,τους τρελαίνει είναι μια αυτή κ τα σχετικά τα οποία τα λέει άνετα κ ΜΠΡΟΣΤΆ στο κοριτσάκι ,έτσι κ αυτή παριστάνει αυτο που εξιστορουν οι γονείς της...πραγματικά δεν γνωρίζω με ποιον τροπο μεγαλωνετε τα παιδάκια σας όμως πιστεύω ότι κάτι δεν παει καλα κ το παιδι υπεραντιδρα.σίγουρα είναι κ παιδι με έντονη προσωπικότητα δειξτε καταρχήν αγάπη ο ένας στον άλλο κ ύστερα αγκαλιαστε τα παιδιά σας.η κούραση και τα νεύρα που δημιουργεί είναι καταστροφική,ο σύζυγος δεν πιστεύω πως εννοεί τίποτα απ όλα αυτα,ίσως είναι απ τους ανθρώπους που τα λένε κ συγχρόνως μετανιωνουν.εύχομαι να λυθει γρήγορα το πρόβλημα αφού το εντοπισετε .

bee
16-04-12, 23:35
Μαρίνα έχω τρία παιδιά με ενάμιση χρόνο διαφορά.Η μεγάλη κοντεύει τα 2 και τα δίδυμα είναι 5,5 μηνών.Όταν προχώρησα για δεύτερο παιδί ήξερα πως με περιμένουν δυσκολίες.Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με άλλα 4 αδέρφια και υπήρχαν πολλές στιγμές που φτάναμε τους γονείς μας στα άκρα. Τα λόγια και η αντίδραση του άντρα σου προς το παιδί με τρόμαξαν.Αν ήμουν παιδί σίγουρα θα ένιωθα ακόμα πιο άσχημα και πιο απροστάτευτη.Το παιδί σας μπορεί να είναι το ''χειρότερο'' του κόσμου (αν και νομίζω ότι όλα τα παιδιά έχουν τα ''κουμπιά'' τους),εσείς όμως δεν παύετε να είστε γονείς της και ενήλικες.
Μπορώ να δεχτώ ότι το παιδί είναι δύσκολο και σας έχει κουράσει αφάνταστα. Όμως εκφράσεις του τύπου ''θα τη σπάσω στο ξύλο κι ας μπω φυλακή'' ή ''σας μισώ'' σίγουρα δεν πρέπει να ακούγονται από το στόμα ενός πατέρα.Πες του να κάτσει να τα σκεφτεί λίγο όλα αυτά.Πώς θα ένιωθε αν άυριο κάποιος χτύπαγε αλύπητα την κόρη σας επειδή δεν του αρέσει ο χαρακτήρας της; Άστο...
Επίσης,για να σου δώσω συμβουλευτικά μια εκδοχή,η αμέσως προηγούμενη αδερφή μου δεν είχε ποτέ καλή σχέση με το μπαμπά μας. Θες γιατί ήταν γκρινιάρα,θες γιατί είχαν δύο ακόμη παιδιά (ίσως και γι'αυτό άργησαν να κάνουν εμένα και τον βενιαμίν της οικογένειας)...πάντως η αδερφή μου ήταν γκρινιάρα,απαιτητική,πεισματάρα.Όχι στο βαθμό που περιγράφεις αλλά ήταν.Στην εφηβεία της σκοτώνονταν.Ο μπαμπάς μου έλεγε τα δικά του,η αδερφή μου έπαιρνε τους δρόμους και όταν βρίσκονταν στον ίδιο χώρο ο ένας ''την έλεγε'' στον άλλο.Αποτέλεσμα;Η αδερφή μου έφυγε πολύ νωρίς για Αγγλία,όπου ζει μέχρι και σήμερα,παντρεμένη με παιδιά.Τα πρώτα χρόνια έπαιρνε τηλέφωνο και μίλαγε με όλους μας,εκτός από τον μπαμπά.Ή έλεγαν τα πολύ τυπικά.Όμως ο μπαμπάς μου πάντα περηφανεύοταν για το τρίτο του παιδί,χωρίς να της το δείχνει.Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά νιώθω ότι έχουν χάσει πολύ χρόνο ο ένας από τον άλλο.Η μεν αδερφή μου λόγω του πείσματός της,ο δε μπαμπάς μου γιατί δεν ήθελε να τον ''καβαλήσει''.Θέλω να καταλήξω ότι αυτές οι καταστάσεις είναι περίπλοκες κι επειδή έχω ζήσει κάτι παρόμοιο,σε άλλο βαθμό,γι'αυτό σου λέω να επιβάλλεις στον άντρα σου να το ψάξετε.
Βασικό είναι να κρατάτε μια κοινή στάση απέναντι στο παιδί.Να βρείτε μια κοινή γραμμή πλεύσης.Επίσης,να δοκιμάσετε να κάνετε πράγματα ως οικογένεια.Όχι τρελές δραστηριότητες...Ένα παζλ όλοι μαζί.Να εντάξετε και το μωρό στο παιχνίδι.Ειδικά με την μικρή της αδερφούλα να προσπαθήσετε να χτίσετε μια καλή σχέση.
Τα ''κωλόπαιδα'' δεν φαίνονται απ'τα 4.Καλό κουράγιο και με τους δύο!

goody
16-04-12, 23:40
Μην αποφευγεις να ζητησεις βοηθεια απο καποιον ειδικο απο φοβο μηπως σου υποδειξει καποια λαθη σου. Πανω απο ολα το καλο του παιδιου σας, κανενα παιδακι δεν ευχαριστιεται να του φωναζουν (ή μαλλον ουρλιαζουν αφου οπως λες ακουει μονο αν της φωναξετε πολυ πολυ δυνατα), ή να το χτυπανε ή να το βαζουν τιμωρια συνεχεια.
Ναι ειναι δυσκολο παιδι, μπορει να δοκιμασατε πιο ηπιες μεθοδους και να μην επιασε καμια οποτε εχετε καταληξει σε αυτες αλλα και αυτες δεν πιανουν. Μην κατηγορεις ουτε το παιδι ουτε εσας, απλως δεν εχετε βρει εναν κοινο κωδικα επικοινωνιας και χρειαζεστε μια μικρη βοηθεια, με καλη θεληση θα τα καταφερετε αλλιως θα συνεχισετε να ταλαιπωρηστε οικογενειακως.
Και συμφωνω με αυτο που λεει η Στελλα, πρεπει να προσεχετε πως την χαρακτηριζεται, πχ. αν της λετε συνεχεια ποσο ατακτη ειναι τοτε θα ειναι ακομα πιο ατακτη γιατι ...ειναι ατακτη (ετσι με λεει η μαμα και ο μπαμπας αρα ετσι ειμαι).
Εχετε φτασει στα ορια σας και νομιζω πως χρειαζεστε οπωσδηποτε τη βοηθεια καποιου ειδικου, ειδικα απο τη στιγμη που το παιδι στο σχολειο φερεται καλα αυτο δειχνει οτι κατι δεν κανετε καλα στο σπιτι. Δεν ειστε ουτε οι πρωτοι ουτε οι τελευταιοι και δεν υπαρχει λογος να νιωθετε ασχημα για αυτο. Το ασχημο θα ηταν να αρνηστε να δειτε τα λαθη σας και να τα αντιμετωπισετε ωστε να γινετε οικογενειακως ευτυχισμενοι!

KonstantinaDimitris
16-04-12, 23:48
Σίγουρα την συμπεριφορά του κάθε παιδιού, την δημιουργεί ένα άιτιο. Κάτι φταίει!!! Αλλά υπάρχουν κ παιδάκια που είναι " δύσκολα" , χωρίς να φταίει κάποιος για αυτό. Εγώ έχω συναντήσει παιδάκι που ουρλιαζε, χτυπαγε, έβριζε και πραγματικά οι γονείς ήταν υπόδειγμα. Σχετικά με τον συγκεκριμένο πατέρα, αν κ δεν μου αρέσει η συμπεριφορά του εν μέρει τον κατανοώ. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγαπάει το παιδι του, απλά ο άνθρωπος έφτασε στα όρια του. Κάποια στιγμή είσαι τοοοοοοσο κουρασμένος που βγαίνεις εκτός εαυτού. Κ συμφωνώ με αυτο που είπε: οτι δλδ θα πρέπει να έχουν κοινή τακτική για να αντιμετωπίσουν το θέμα... Δεν εννοω βέβαια το ξύλο!!! Αλλά τα παιδιά είναι πανέξυπνα.... Πάνε σε αυτόν που τους παίρνει, κ τον αυστηρό τον έχουν χεσμ.....

jackrussel
16-04-12, 23:58
Αγαπητή Μαρίνα,
ίσως φταίει η περιγραφή σου, ίσως η δική μου αντίληψη, αλλά βλέπω έναν αφάνταστο εκνευρισμό εκ μέρους των γονιών και όχι ένα προβληματικό παιδί.
Πιστεύω ότι έχει χαθεί ο έλεγχος από τη μεριά σας και κάνετε σπαδμωδικές κινήσεις οι οποίες βέβαια φέρνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το παιδί έχει απλά πιάσει την αδυναμία αυτή και το εκμεταλλεύεται.

Πήγαινετε σε παιδοψυχολόγο αλλά θα έλεγα επίσης να πάτε σε ένα σύμβουλο γάμου ή ένα ψυχολόγο.

ποσο δικιο εχεις!

Μαρία1982
16-04-12, 23:59
Συμφωνώ με τις περισσότερες απαντήσεις και κυριως ότι πρέπει να έχετε κοινή αντιμετώπιση των καταστάσεων με τον άντρα σου. Αλλά ένα θα πω για τις κυριες που λένε ότι το παιδάκι δεν έκανε και τίποτα κτλ. Αν δεν έχεις "δύσκολο" παιδί δεν ξέρεις και δεν μπορείς να καταλάβεις τι αννοεί μια μάνα όταν λέει τέτοια ιστορία κια ένας πατέρας που παρεκτρέπεται και είναι έτοιμος να πάει στο Δαφνή. Εγχειρήδιο δεν υπάρχει ούτε για το πως πρέπει να είσαι καλός γοναίας όυτε για να είσια σωστό παιδί. Καθένας είναι ένας και ιδιαίτερος. ¨΄Ενα παιδί μπορεί να σε τρελάνει αλλά επίσης σε κάνει τον ποιο ευτυχισμένο ανθρωπο στη γη σε δευτερόλεπτα. Το πρλόβλημαα της κοπέλας και του άντρα της δεν έιναι γιατί δεν κοιμήθηκε ενα βράδυ αλλά γιατί αντιδράει έτσι. (και το κάνει σε όλες τις στιγμές και καταστάσεις όπως λέει). Κοπέλα μου δική μου γνώμη είναι όταν ηρεμήσετε με τον σύζυγό σου να πας τα παιδια στη μαμά σου και να κάτσετε να συζητήσετε ήρεμα και καλά. Προσπαθείστε να βρείτε λύσεις (σίγουρα φταίτε και εσείς, όχι μόνο το παιδάκι που είναι τέτοιος δυναμικός χαρακτήρας)(είτε μόνοι σας είτε με τη βοηθεια ειδικού) και οπλιστείτε πραγματικά με υπομονή και πραγματική θέληση. Δεν είναι εύκολο αλλά απ τη στιγμή που αποφασίσατε να γίνεται γονείς πρέπει να προσπαθήσετε το καλύτερο. Πρέπει πανω απ' όλα να συνειδητοποιήσετε ότι αυτός είναι ο χαρακτήρας του παιδιού και πάνω σε αυτόν να βελτιώσεται τη συμπεριφορά του. Κυριώς πρέπει οι ίδιοι να καταλάβετε που κάνετε λάθος και τι πρέπει να βελτιώσετε στην καθημερινότητα, συμπεριφορά, επιβράδευση κτλ. Είστε σίγουρα καλοί γονείς και μόνο από το γεγονός ότι ασχολείστε και δεν αδιαφορείτε και εσύ καλή μητέρα αφού σε τρώει και θες να ακούσεις διάφορες γνώμες και συμβουλές, απλά πολλές φορές άλλα αισθανόμαστε, άλλα θέλουμε να κάνουμε και στο τέλος άλλα κάνουμε. Συγνώμη για το μεγάλο μου μήνυμα. Οπλίσου με δύναμη και μη σκέφτεσαι ότι δεν θα τα καταφέρεις. Με αισιοδοξία και θέληση όλα θα σας πάνε καλά.

agentP
17-04-12, 00:18
Πάρε τηλέφωνο στη γραμμή για βοήθεια που είναι στην πρώτη σελίδα, 801-801-1177, αν και καλύτερα θα ήταν να πάρει και να μιλήσει ο άντρας σου. Όντως είναι εξευτελιστικός για το παιδί αυτός ο τρόπος και όπως έχετε καταλάβει δεν αποδίδει.
Αντί να προσπαθείτε να της επιβληθείτε, προσπαθείστε να επικοινωνήσετε μαζί της.
Ίσως θα έπρεπε να δώσεις "άδεια" στον άντρα σου, ελπίζω να θέλει να την πάρει για να συνέλθει.

arieta
17-04-12, 02:11
Διαβάζω ότι είναι σίγουρα καλοί γονείς , ότι σίγουρα ο πατέρας αγαπά το παιδί του απλά τον κούρασε ο " δύσκολος χαρακτήρας" και ρωτάω, από πού προκύπτει αυτό? Μήπως από το αξίωμα ότι όποιος αναπαράγεται είναι αυτόματα και καλός γονιός? Αν μείνω σε αυτά που περιγράφει η κοπέλα, και αυτή είναι μια τυπική μέρα της οικογένειας τους βλέπω εναν πατέρα με ολοφάνερη εχθρότητα προς το παιδί, το δήλωσε άλλωστε, χωρίς ίχνος τρυφερότητας , υπομονής , αγάπης. Και η μητέρα, μπροστά στην έκρηξη της πατρικής ψυχολογικής ( και σωματικής ενδεχομένως ) βίας απαντά, ναι μεν αλλά, ναι παρεκτράπη ο σύζύγος ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΛΎ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΟ!

Και για ποιά κοινή στάση λέτε ότι έπρεπε να τηρήσουν οι γονείς? Ασφαλώς η
μητέρα 'επρεπε να αποστασιοποιηθεί σαφώς και πέρα από οποιαδήποτε αμφιβολία από οποιαδήποτε συμπεριφορά του πατέρα είναι εχθρική και βίαιη προς το παιδί αλλιώς είναι απλά συνένοχη.

kostantina82
17-04-12, 02:33
εγω μετα το πρωτο μηνυμα που διαβασα ενα εχω να πω.
ωραιος τροπος να ριχνεις σε ενα παιδι το φταιξιμο της δικης σου ανικανοτητας....!! ξυλο?τιμωρια να νυσταζει και να μην το αφηνει κοιμαται?τσιριδες?λογια μισους?βρισιδια?
εισαι σιγουρη οτι μιλας για το παιδι σου και οχι για καποιον βαρυποινητη?
οσο για τον αντρα σου τι να σου πω.οτι κανει κακο στο παιδι?οτι δεν του αξιζει καν η λεξη πατερας ναι θα το πω.
ο δικος μου εκανε κακο στα παιδια(οχι με σωματικη βια και βρισιες αλλα παντως εκανε κακο) και τελικα βρηκα τη δυναμη και του εδωσα τα παπουτσια στο χερι.
κρατα τον εκει στο σπιτι να σου δερνει το παιδι να το βριζει να το μισει και να μην το αφηνει να κοιμαται ετσι επιτηδες για να το εκδικηθει!
τετοιο κελεπουρι...!
αλλα και η μανα να μη του χαλασει το χατηρι. δεν προστατευσε καθολου αυτο το παιδι απο το μισος και την οργη του πατερα.

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΟΥΛΗ ΜΟΥ.

kostantina82
17-04-12, 08:24
Και αυτα περι κουρασμενου ψυχολογικως πατερα τα ακουω βερεσε.
δηλαδη εγω που ζω μονη με 3 παιδια χωρις αντρα χωρις βοηθεια θα πρεπει να τα μαστιγωνω απο το πρωι ως το βραδυ για να ξεσπασω επανω τους την κουρασμενη μου ψυχολογια!
ο ανθρωπος εχει σοβαρο προβλημα και πρεπει να απομακρυνθει παραυτα!
αλλα και η μανα να μην ειναι τοσο παθητικη .
υπερασπισου το παιδι σου και μη σε νοιαζει πως θα φανει ο πατερας του.
προεχει η σωματικη και ψυχικη του ακεραιοτητα.
μιλαμε για περιπτωση σωματικης και ψυχολογικης βιας και οχι παιξε γελασε.

mariaVdr
17-04-12, 08:56
Αν έγραφε η ξαδέλφη μου θα σου έλεγε πόσο πολύ σε καταλαβαίνει.Απευθύνσου σε έναν παιδοψυχολόγο.Και η ανηψιά μου είναι κάτι αντιστοιχο.Σε σημείο όταν την εχουν καλέσει σε σπίτι να ρωτούν αν θα έρθει και η μικρή μαζί τους για να μαζέψουν τα πράγματα, να μην ακούει ποτέ και κανέναν και να μην καταλαβαίνει ποτέ το όχι.
Τα πράγματα ηρέμησαν όταν ακολούθησε τις συμβουλές του παιδοψυχολόγου και της γέμισε την ημέρα με δραστηριότητες όπως κολυμβηση και μπαλέτο.Το παιδί ηρέμησε αρκετά επειδή διοχετευε την ενεργειά της.
Και εκείνη πέρασε δύσκολα με τον άντρα της επειδή ποτέ δεν ακολουθούσαν την ίδια στάση.Ο ένας έβαζε τιμωρία ο άλλος την λυπόταν και την χαιδευε και το αποτέλεσμα ήταν να σκοτώνονται μεταξύ τους.Ολοι χάνουμε το μέτρο καποιες φορές για πολύ πιο απλά ζητήματα.Δεν είστε κακοί γονείς απλά μη περιμένεις να καταλάβουν όλοι.

Niki81
17-04-12, 09:01
Βασικα πολλοι πριν κανουμε παιδι νομιζουμε οτι τα παιδια ειναι....αυτα τα γνωστα των διαφημισεων...καλοντυμενα και ομορφα και φυσικα παντα χαμογελαστα κι ευδιαθετα.Η πραγματικοτητα ερχεται σαν κεραμιδα στο κεφαλι να μας ξυπνησει.Τοτε λοιπον τι κανεις?

Μου φαινεται αστειο το να πιστευεις οτι σου ετυχε το πιο δυσκολο παιδι του κοσμου που εχει ολα τα στραβα μαζεμενα και σας κανει τη ζωη δυσκολη.Πολλα παιδια ειναι δυσκολα.Ας δεχτουμε λοιπον οτι εχετε ενα πολυ δυσκολο παιδι...τι σημαινει αυτο για σενα?Οτι ξαφνου το παιδι παυει να ειναι επιθυμητο(γιατι εγω κατι τετοιο εισπραττω...συγγνωμη) επειδη δεν ειναι οπως το θελαμε?

Το ξυλο ειναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ...ειμαι σιγουρη το ελεγες πριν γεννησεις...τωρα ομως?Τωρα ξαφνικα ερχισε να ειναι επιτρεπτο επειδη ειναι αυτο που πιανει?Ο σκοπος αγιαζει τα μεσα ενα πραγμα?

Τεσπα...ειναι προφανες ...ελπιζω να το καταλαβαινεις οτι χρειαζεστε βοηθεια απο ειδικο σα γονεις.Εσεις χρειαζεστε βοηθεια...οχι το παιδι.Δυσκολα παιδια υπαρχουν...υπαρχουν ομως και γονεις ανικανοι να τα χειριστουν.Αφηστε για λιγο το παιδι και κοιταξτε εσας...σα γονεις και σα ζευγαρι.Τα δικα σας λαθη που ειναι?Γιατι το παιδι ειναι τωρα 4 ετων...δεν ειναι μικρο .Προφανως υπαρχου λαθη που εχουν γινει 4 χρονια τωρα και εχει φτασει η κατασταση εδω.

Μη το αφησεις...πηγαιντε σε ειδικο.

Οσο για το μπαμπα...οι μπαμπαδες συνηθως δεν εχουν την υπομονη της μαμας.Κι εμενα ο δικος μου δε μπορει να χειριστει απολυτα το μικρο...και πολλες φορες χανει την υπομονη του.Εγω προσωπικ με το που τον ακουω να υψωσει λιγο τον τονο της φωνης του του το κοβω με τη μια...απλα ιατι δεν πιστευω ουτε μια στις χιλιες οτι καταφερνεις κατι με τις φωνες.Με τις φωνες απλα μαθαινεις στο παιδι να φωναζει κι αυτο...τιποτα αλλο.Πρεπει λοιπον λιγο να τον βοηθησεις κι εσυ.Και φυσικα πρεπει να υπερασπιστεις το παιδι σου.Ειτε πιανει το ξυλο ειτε οχι δεν εχει σημασια.Το ξυλο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ...

ΕΙΜΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ
17-04-12, 09:06
Κορίτσια ευκολα κρινετε ...αυτο ειναι το πιο ευκολο πραγμα να βαζεις στον τοιχο τον αλλο και να του ΄΄ριχνεις΄΄. Συμφωνω οτι ο πατερας δεν επρεπε να συμπεριφερθει ετσι αλλα ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ οτι το αγαπαει το παιδι του. Ειναι και οι 2 παρα πολυ κουρασμενοι γονεις , ΝΑΙ υπαρχουν κουρασμενοι γονεις που εχουν δυσκολα παιδια. Ας μην τους κρινουμε αλλα ας τους βοηθησουμε. . Συμφωνω και εγω οποια κοπελα ξερει η εχει εναν πολυ καλο παιδοψυχολογο να βοηθησει την κοπελα. Το κοριτσακι σου ειμαι σιγουρη οτι ειναι πολυ γλυκια και να δεις οτι θα εξελιχθει στο μελλον σε μια πολυ ευγενικη δεσποινιδα. Ο παιδοψυχολογος θα βοηθησει και εσας. Κοριτσια βοηθηστε γρηγορα αυτο το ζευγαρι αν μπορειτε να κανετε κατι!

ANDREOULIS
17-04-12, 09:23
Κοριτσι μου μην ακους κανενα .....
Οπως προαναφεραν και αλλα κοριτσια να συμβουλευτεις ενα παιδοψυχολο
θα σου κανει καλο.
Μονο οταν εχεις ενα δυσκολο παιδι μπορεις να καταλαβεις ποσο δυσκολο ειναι το μεγαλωμα του .
Εδω θα ακουσεις συμβουλες αλλα και θα σε κατακρινουν γιατι ετσι οπως τα αναφερεις θα φανει οτι εχεις ενα τρελλο αντρα που θελει να κανει κακο στο παιδι του και πως τα ανεχεσε κτλ.......

ΟΜΩΣ ο καθε ανθρωπος εχει τα δικα του ορια αλλου πιο λιγα και αλλου πιο πολλα . Και εγω εχω μια φιλη με τρια παιδια και ναι εγω δυσκολευωμουν περισσοτερο με την γκρινια (δεν ειναι εγωιστικο αυτο σιγουρα 3 παιδια ειναι δυσκολο αλλα οταν ειναι ηρεμα και συνεργασιμα ειναι ευκολοτερο το μεγαλωμα τους.
Με αυτα που ειπες πιστευω οτι ο ερχωμος του νεου παιδιου επιδινωσε το προβλημα στο παιδι και συνεπως και σε εσας.
Ειστε και οι δυο κουρασμενοι οι σχεση σας εχει ρουτινιαση δυστηχως ετσι γιντετε με τον ερχομο ενος παιδιου και με ενα παιδι δυσκολο και ας λενε οτι ενα παιδι φερνει κοντα το ζευγαρι.....
Στο μονο που θα σε συμβουλευα γιατι πιστευω οτι απο εκει ξεκινουν πολλα ειναι να μην διαφωνειται μπροστα στο παιδι δεν κανει για αυτο και το παιδι καταλαβαινει οτι εχετε χασει την μπαλα και δεν μπορειτε να την χειριστειτε και σας παιζει κανονικα
Εγω βοηθηθηκα πολυ με τον παιδοψυχολο.
Υπομονη και ολα θα στρωσουν να μην κατακρινεις ουτε τον αντρα σου ουτε το παιδι σου κανενας γονιος δεν μπορει να κανει κακο στο παιδι του και εγω πολλες φορες επιασα τον εαυτο μου να κανει ασχημες σκεψεις οταν εβγαινα εκτος οριων ομως λατρευω τον αγγελο μου και δεν μπορω να διανοηθω να παθει η να πειραξει κανεις το μωρο μου .......

kostantina82
17-04-12, 09:26
Ό,τι και να λένε οι παιδαγωγοί και οι ψυχολόγοι ότι εμείς τα κάνουμε τα παιδιά αυτό που είναι εδώ πιστεύω η επιστήμη θα σήκωνε τα χέρια ψηλά.
καθαρα ριχνετε την ευθυνη στο παιδι.εσεις δεν φταιτε το παιδι ειναι αναποδο και μαλιστα θα συμφωνουσε και η επιστημη σε αυτο!

Όταν της μιλάς απλά δε σε ακούει, σκέφτεται τα δικά της και τι πονηριά θα σου πει μετά.
επισης εκτος απο αναποδο ειναι και πονηρο.
Μόνο άμα της ουρλιάξεις ΠΑΡΑ πολύ ακούει ή αν της δώσεις και καμία.
ενα παιδι αγριμι που καταλαβαινει μονο με ξυλο και ουρλιαχτα.
Ζηλεύει τρελλά την αδερφούλα της,
αυτο ειναι πρωτοτυπο?συγνωμη εγω νομιζα οτι σε ολα τα αδερφια συμβαινει αυτο.ολα ζηλευονται μεταξυ τους οταν εχουν μικρη διαφορα ηλικιας.
Απίστευτο πείσμα. Κάθεται αμίλητη, σα να μην τη νοιάζει και μετά κάνει τα δικά της.
αλλα ειπαμε το παιδι ειναι κακο πονηρο και αναισθητο.
ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.
και συνεχιζει!το παιδι φταιει.αυτοι πουθενα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν έχουμε καμία ευτυχυσμένη στιγμή σαν οικογένεια,
μαλιστα τους καταστρεφει και την οικογενειακη ευτυχια.τοσο κακο ειναι.


Ο άντρας μου εκνευρίστηκε .... δεν καταλαβαίνει τίποτα λέει αυτό το παιδί, αντί να βάλει την ουρά στα σκέλια δεν καταλαβαίνει τίποτα
ενα παιδι που βαζει την ουρα στα σκελια θα ηταν το ιδανικο παιδι λοιπον για εσας!εναπαιδι προβατο που θα ακολουθει πιστα τις εντολες βαζοντας την ουρα στα σκελια.
Πέρασαν 2 ώρες έτσι ώσπου άρχισε να νυστάζει και έκλεισαν τα ματάκια της στον καναπέ. Εκεί άρχισε να την ξυπνάει. " Όχι" της λέει, "δε θα κοιμηθείς".
ελπιζω τουλαχιστον να το ευχαριστηθικε.η εκδικηση ειναι ενα πιατο που τρωγεται κρυο.καλα της εκανε λοιπον αφου ειναι τετοια που ειναι!
Εκεί λέει ο άντρας μου: "ζήτα συγνώμη και από τους δυο μας και πήγαινε για ύπνο". Αυτή ζήτησε από τον πατέρα της αλλά σ' εμένα δε ζήτησε. Εγώ είπα: " έλα μωρέ, δεν πειράζει τώρα". Να σας πω την αλήθεια ένιωσα ότι το ξεφτιλίζουμε λίγο το παιδί,
ΛΙΓΟ????
. Μέχρι και ότι θα τη δείρει μέχρι να την αφήσει παράλυτη είπε για το παιδί.
και μετα απο αυτο ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΡΟΜΑΞΕΣ.εγω μονο που το διαβασα ανατριχιασα και εσυ συνεχιζεις να αφηνεις αυτο το τερας να ζει κατω απο την ιδια στεγη με το παιδι σου και να αποτελει κινδυνο για την σωματικη του ακεραιοτητα.

- ότι όλη του η αγάπη έχει μετατραπεί σε μίσος για εμένα. ότι με μισεί τρελλά! Ότι μισεί και το παιδί. ότι δε βγάζει τέτοιο κωλόπαιδο στην κοινωνία. ότι θα το δέρνει μέχρι να στρώσει κι ας πάει φυλακή.
παρε τα παιδια και φυγε η διωξτον δεν καταλαβαινεις οτι ειναι επικυνδινος?
αφηνεις καποιον που απειλει τοσο σοβαρα το ΙΔΙΟ σου το παιδι να μενει στον ιδιο χωρο με αυτο.τι πρεπει να συμβει για να καταλαβεις?το ανεπανωρθωτο?αλλα ολοι ετσι σκεφτονται.οτι σε μενα αποκλειεται. και ομως τιποτα δεν αποκλειεται και μαλιστα οταν τα σημαδια οτι κατι τετοιο πλησιαζει ειναι ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΑ.ΣΩΣΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ.μονο εσυ μπορεις.αυτο ειναι ανικανο να σωσει τον εαυτο του.ΜΗΝ ΤΟ ΕΚΘΕΤΕΙΣ ΑΛΛΟ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ.
ΦΤΑΝΕΙ.



Σημειοτέον ότι΄ο άντρας μου θεωρείται από όλους ως ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος!!!!!
αλλα αντι γιαυτο εσυ τον υπεασπιζεσαι και απο πανω!
αυτοι οι ΠΟΛΥ ΗΡΕΜΟΙ ειναι που σαλταρουν τη βιδα και τους γυριζει το ματι ξαφνηκα.ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

marina_99
17-04-12, 09:32
Καλημέρα!!! Ευχαριστώ όλες σας για τις απαντήσεις! Κλείνω στο να πάμε σε ειδικό απλά θα ήθελα κάποιον πολύ καλό αν ξέρετε στις περιοχές Ιλίσια, Αθήνα, Ζωγράφου, Παγκράτι, Μεσόγεια ... Όποιος μπορεί να βοηθήσει ...

mimika2011
17-04-12, 09:34
Δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά από την εμπειρία της ζωής μου θα σου πω οτι πιστεύω ακράδαντα οτι το κοριτσάκι σου αντιδρά στην δική σας συμπεριφορά...Ασχολείστε με το παιδί??Εχετε χρόνο σαν οικογένεια??Παίζετε??Πάτε κούνιες??Πάτε βόλτες???Τρώτε ολοι μαζί έξω???Νομίζω οτι προσπαθεί να σας τραβήξει την προσοχή κι εσείς είστε πολύ κουρασμένοι για να ασχοληθείτε μαζί της...Και μην ξεχνάς τον χρυσό κανόνα, η τιμωρία είναι ένα λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας, άρα 4ετών=4λεπτά, μαλόν σας έχει ξεφύγει η κατάσταση

kostantina82
17-04-12, 09:43
, η τιμωρία είναι ένα λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας, άρα 4ετών=4λεπτά, μαλόν σας έχει ξεφύγει η κατάσταση
οντως αυτος ειναι ο κανονας στην ψυχολογια.
αλλα ομως και η γυναικα ειπε οτι και η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα.
αυτο που αξιζει σαν τιμωρια ειναι ξυλο ουρλιαχτα εκδικητικες τιμωριες απειλες για την ζωη και την ακεραιοτητα του παιδιου και φυσικα μισος και μαλιστα τρελλο μισος.
μονο ετσι θα στρωσει αυτο το κ....λοπαιδο...!

ΕΙΜΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ
17-04-12, 09:43
Καλημέρα!!! Ευχαριστώ όλες σας για τις απαντήσεις! Κλείνω στο να πάμε σε ειδικό απλά θα ήθελα κάποιον πολύ καλό αν ξέρετε στις περιοχές Ιλίσια, Αθήνα, Ζωγράφου, Παγκράτι, Μεσόγεια ... Όποιος μπορεί να βοηθήσει ...

Marina μου ολα θα πανε καλα! Προσπαθηστε μονο να συνεχισετε να πατε με τα νερα της και ηρεμησεις τον μπαμπα της . Ειπαμε το να μεγαλωνεις ενα παιδι ειναι ενας διαρκης αγωνας , δεν ειναι τιποτα ευκολο . Ας χαμηλωσετε τους τονους και τα νευρα και ολα θα φτιαξουν. Δωσε στην κορη σου φιλακια πολλα!

maela
17-04-12, 09:54
Δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά από την εμπειρία της ζωής μου θα σου πω οτι πιστεύω ακράδαντα οτι το κοριτσάκι σου αντιδρά στην δική σας συμπεριφορά...Ασχολείστε με το παιδί??Εχετε χρόνο σαν οικογένεια??Παίζετε??Πάτε κούνιες??Πάτε βόλτες???Τρώτε ολοι μαζί έξω???Νομίζω οτι προσπαθεί να σας τραβήξει την προσοχή κι εσείς είστε πολύ κουρασμένοι για να ασχοληθείτε μαζί της...Και μην ξεχνάς τον χρυσό κανόνα, η τιμωρία είναι ένα λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας, άρα 4ετών=4λεπτά, μαλόν σας έχει ξεφύγει η κατάσταση
Συμφωνω μαζι σου!Θελει δουλεια το θεμα και υπομονη!Σιγουρα μπορει να ειναι δυσκολο.. αλλα καθε παιδακι εχει τα δικα τους αλλα και τα κουμπια του!

mama tou konstantinou
17-04-12, 10:45
καθαρα ριχνετε την ευθυνη στο παιδι.εσεις δεν φταιτε το παιδι ειναι αναποδο και μαλιστα θα συμφωνουσε και η επιστημη σε αυτο!


επισης εκτος απο αναποδο ειναι και πονηρο.

ενα παιδι αγριμι που καταλαβαινει μονο με ξυλο και ουρλιαχτα.

αυτο ειναι πρωτοτυπο?συγνωμη εγω νομιζα οτι σε ολα τα αδερφια συμβαινει αυτο.ολα ζηλευονται μεταξυ τους οταν εχουν μικρη διαφορα ηλικιας.

αλλα ειπαμε το παιδι ειναι κακο πονηρο και αναισθητο.

και συνεχιζει!το παιδι φταιει.αυτοι πουθενα.

μαλιστα τους καταστρεφει και την οικογενειακη ευτυχια.τοσο κακο ειναι.



ενα παιδι που βαζει την ουρα στα σκελια θα ηταν το ιδανικο παιδι λοιπον για εσας!εναπαιδι προβατο που θα ακολουθει πιστα τις εντολες βαζοντας την ουρα στα σκελια.

ελπιζω τουλαχιστον να το ευχαριστηθικε.η εκδικηση ειναι ενα πιατο που τρωγεται κρυο.καλα της εκανε λοιπον αφου ειναι τετοια που ειναι!

ΛΙΓΟ????

και μετα απο αυτο ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΡΟΜΑΞΕΣ.εγω μονο που το διαβασα ανατριχιασα και εσυ συνεχιζεις να αφηνεις αυτο το τερας να ζει κατω απο την ιδια στεγη με το παιδι σου και να αποτελει κινδυνο για την σωματικη του ακεραιοτητα.

-
παρε τα παιδια και φυγε η διωξτον δεν καταλαβαινεις οτι ειναι επικυνδινος?
αφηνεις καποιον που απειλει τοσο σοβαρα το ΙΔΙΟ σου το παιδι να μενει στον ιδιο χωρο με αυτο.τι πρεπει να συμβει για να καταλαβεις?το ανεπανωρθωτο?αλλα ολοι ετσι σκεφτονται.οτι σε μενα αποκλειεται. και ομως τιποτα δεν αποκλειεται και μαλιστα οταν τα σημαδια οτι κατι τετοιο πλησιαζει ειναι ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΑ.ΣΩΣΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ.μονο εσυ μπορεις.αυτο ειναι ανικανο να σωσει τον εαυτο του.ΜΗΝ ΤΟ ΕΚΘΕΤΕΙΣ ΑΛΛΟ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ.
ΦΤΑΝΕΙ.




αλλα αντι γιαυτο εσυ τον υπεασπιζεσαι και απο πανω!
αυτοι οι ΠΟΛΥ ΗΡΕΜΟΙ ειναι που σαλταρουν τη βιδα και τους γυριζει το ματι ξαφνηκα.ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, Konstantina λες και είσαι η φωνή της σκέψης μου..η εικόνα είναι πολύ λυπηρή i'm sorry και επίσης λυπηρό είναι που η μητέρα στην αρχή δείλιασε μπροστά στην ιδεά του ειδικού για να μην της επισημάνει τα λάθη της..

χριστινάκι π.
17-04-12, 10:59
Από αυτά που διάβασα πάντως μου φαίνεται ότι δεν ακολουθείτε κοινή γραμμή διαπαιδαγώγησης με τον άντρα σου, οπότε το παιδί μπερδεύεται...

Αλλά να πω κάτι και για τα ''δύσκολα παιδιά''. Εγώ σαν καθηγήτρια είχα πολλά ''δύσκολα'' παιδιά στις διάφορες τάξεις μου, με γονείς φρικαρισμένους. 9 φορές στις 10 δεν έπαιρναν αρκετή αγάπη στο σπίτι τους, ζούσαν μέσα σε φωνές και ξύλο και τα παιδιά αντιδρούσαν διαρκώς όπως είναι φυσικό. Κάθε φορά δήλωνα μέσα στην τάξη μπροστά σε όλους πόσο τα αγαπάω και έβαζα και τα άλλα παιδιά να τους το πούνε, του τύπου ''όλοι αγαπάμε τον τάδε, έτσι δεν είναι;;;'' και έλεγαν όλα μαζί ''ναι, ναι'' και το παιδί τότε έλαμπε και ηρεμούσε...Και μου έλεγαν οι γονείς, ''μα πώς το κάνεις, στο σπίτι είναι άτακτος, ζωηρός κτλ''.

Γι'αυτό, χωρίς πρόθεση να σε κρίνω, δεν σε γνωρίζω άλλωστε προσωπικά ούτε εσένα ούτε την οικογένεια σου, σε καλώ να αναρωτηθείς αν δείχνετε καθόλου αγάπη στο παιδί, καθημερινά, με λόγια και πράξεις, και ίσως πάρεις τις απαντήσεις που γυρεύεις στο γιατί δεν ακούει αυτό το παιδί κτλ..Πότε την πήρατε τελευταία φορά αγκαλιά στο κρεβάτι σας, να παίξετε μαζί της, να της διαβάσετε παραμύθι, να τη γαργαλήσετε....

emmaki
17-04-12, 11:55
Ένα παιδί ποτέ δεν φταίει για κάτι.
Όταν υπάρχει μια μη επιθυμητή συμπεριφορά (ποτέ "κακή" συμπεριφορά, δεν υπάρχιε η λέξη αυτή!) πρέπει να ψάξουμε εμείς οι ενήλικες (οι πιο "μυαλωμένοι") να βρούμε την αιτία της συμπεριφοράς αυτής. Να καταλάβουμε γιατί το παιδί συμπεριφέρεται έτσι. Θέλει να τραβήξει την προσοχή των γονιών; Νιώθει ότι απειλείται; Νιώθει παραμερισμένο τώρα που ήρθε το καινούριο μωρό; Τι συμβαίνει; Γιατί κάτι συμβαίνει!
Με το να ουρλιάζουμε στο παιδί, να το τιμωρούμε, να το βασανίζουμε, να το απειλούμε, δεν κερδίζουμε τίποτα!
Το παιδί στο σχολείο είναι μια χαρά! Άρα κάτι γίνεται στο σπίτι! Τι γίνεται, λοιπόν, στο σπίτι; Ποιές οι δυναμικές;
Αν δεν μπορείτε να το βρείτε μόνοι σας (πολύ δύσκολο να γίνει) πάτε σε παιδοψυχολόγο! Αν θέλετε να μην χάσετε το παιδί σας και τη συνοχή της οικογένειας σας οφείλετε να πάτε σε ειδικό!
Δεν θα μπω στη διαδικασία να πω φταίει ο πατέρας, φταίει η μητέρα, φταίει το μωρό, φταίει ο γείτονας.....Υπάρχει κάποιο θέμα και ΠΡΕΠΕΙ να αντιμετωπιστεί! Και να αντιμετωπιστεί από κοινού, όχι μόνο από τον έναν γονιό....

marina_99
17-04-12, 12:28
Δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά από την εμπειρία της ζωής μου θα σου πω οτι πιστεύω ακράδαντα οτι το κοριτσάκι σου αντιδρά στην δική σας συμπεριφορά...Ασχολείστε με το παιδί??Εχετε χρόνο σαν οικογένεια??Παίζετε??Πάτε κούνιες??Πάτε βόλτες???Τρώτε ολοι μαζί έξω???Νομίζω οτι προσπαθεί να σας τραβήξει την προσοχή κι εσείς είστε πολύ κουρασμένοι για να ασχοληθείτε μαζί της...Και μην ξεχνάς τον χρυσό κανόνα, η τιμωρία είναι ένα λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας, άρα 4ετών=4λεπτά, μαλόν σας έχει ξεφύγει η κατάσταση


Μάλλον παραασχολούμαστε!!!! Από μικρή μόνο αυτή υπήρχε για την ευρύτερη οικογένεια όχι μόνο για εμάς. Μάλλον παραχαϊδεμένη είναι παρά έχει έλλειψη αγάπης! Το ξέρω ότι η τιμωρία είναι 4 λεπτά για την ηλικία της αλλά έτσι κι αλλιώς τη βάζουμε, δεν τη βάζουμε το ίδιο είναι!

marina_99
17-04-12, 12:31
δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, Konstantina λες και είσαι η φωνή της σκέψης μου..η εικόνα είναι πολύ λυπηρή i'm sorry και επίσης λυπηρό είναι που η μητέρα στην αρχή δείλιασε μπροστά στην ιδεά του ειδικού για να μην της επισημάνει τα λάθη της..

Το να λέει κάποιος λόγια έξω από το χορό και να επισημαίνει λάθη και να λέει πόσο τραγικοί γονείς είμαστε είναι πολύ εύκολο. Ο ειδικός πρέπει να προσφέρει λυσεις εφόσον εμείς δε μπορούμε να τις βρούμε. Γι' αυτό είναι ΕΙΔΙΚΟΣ!!!! Δεν είναι για να κατακρίνει!!!!!!!!

emmaki
17-04-12, 12:33
Μάλλον παραασχολούμαστε!!!! Από μικρή μόνο αυτή υπήρχε για την ευρύτερη οικογένεια όχι μόνο για εμάς. Μάλλον παραχαϊδεμένη είναι παρά έχει έλλειψη αγάπης! Το ξέρω ότι η τιμωρία είναι 4 λεπτά για την ηλικία της αλλά έτσι κι αλλιώς τη βάζουμε, δεν τη βάζουμε το ίδιο είναι!

Τη βάζετε τιμωρία....Της εξηγείτε γιατί μπήκε τιμωρία; Έχετε συγκεκριμένους κανόνες που αν τους παραβεί θα μπει τιμωρία; Τους έχει κατανοήσει; Είναι σταθεροί; Έχετε τους ίδιους κανόνες μαμά και μπαμπάς και γιαγιά και όλοι; Όταν "βγαίνει" από την τιμωρία, εσείς πώς την αντιμετωπίζετε; Μήπως συνεχίζετε να είστε τσατισμένοι; Μήπως συνεχίζετε να ουρλιάζετε;

Ψάξτε το! Δεν μπορεί στο σπίτι να είναι θηρίο και στο σχολείο αγγελούδι! Τι γίνεται διαφορετικά στο σχολείο; Μιλήστε με τη δασκάλα.....Και βασικό ΠΑΤΕ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ! Ούτε εσείς μπορείτε να ζήτε έτσι και φυσικά ούτε το παιδί!

marina_99
17-04-12, 12:35
Γι'αυτό, χωρίς πρόθεση να σε κρίνω, δεν σε γνωρίζω άλλωστε προσωπικά ούτε εσένα ούτε την οικογένεια σου, σε καλώ να αναρωτηθείς αν δείχνετε καθόλου αγάπη στο παιδί, καθημερινά, με λόγια και πράξεις, και ίσως πάρεις τις απαντήσεις που γυρεύεις στο γιατί δεν ακούει αυτό το παιδί κτλ..Πότε την πήρατε τελευταία φορά αγκαλιά στο κρεβάτι σας, να παίξετε μαζί της, να της διαβάσετε παραμύθι, να τη γαργαλήσετε....

Πραγματικά ... κι όποιος θέλει το πιστεύει ... αυτά γίνονται σε καθημερινή βάση. Και οι ακαλιές και οι αγάπες και τα παιχνίδια και τα παραμύθια!!!!!!!!!!!!

marchalina
17-04-12, 12:42
Μεχρι να πας σε ειδικο κανε μια καταγραφη της συμπεριφορας της

Παρε ενα χαρτι και χωρισε το με καθετες γραμμες
1η στηλη: ημερομηνια και ωρα
2η στηλη :ανεπιθυμητη συμπεριφορα (πχ τσιριζει πεταει τα ρουχα της)
3η στηλη :τι προηγηθηκε της ανεπιθυμητης συμπ.(της ειπα "ελα να ντυθεις"
4η στηλη: πώς το χειριστηκατε (πχ την φωναξα 6 φορες να ερθει να ντυθει και μετα πηγα και την πηρα με το ζορι και προσπαθησα να την ντυσω χωρις να τα καταφερω μετα τη μαλωσα εντονα και την εβαλα τιμωρια για χ ωρα)
5η στηλη: τι ακολουθησε (πχ ενω ηταν τιμωρια εβριζε και χτυπαγε το κεφαλι της στον τοιχο)
6η στηλη: σκεψεις και συναισθηματα του καταγραφεα(δικα σου) (πχ θυμος ενοχη)

Αυτη η καταγραφη θα βοηθησει και τον ειδικο σε πρωτη φαση

kostantina82
17-04-12, 12:48
Μάλλον παραασχολούμαστε!!!! Από μικρή μόνο αυτή υπήρχε για την ευρύτερη οικογένεια όχι μόνο για εμάς. Μάλλον παραχαϊδεμένη είναι παρά έχει έλλειψη αγάπης! Το ξέρω ότι η τιμωρία είναι 4 λεπτά για την ηλικία της αλλά έτσι κι αλλιώς τη βάζουμε, δεν τη βάζουμε το ίδιο είναι!
θεωρεις λοιπον πως το να δειχνεις την αγαπη σου σε μεγαλο βαθμο κανει κακο στο παιδι.το παραχαιδευει.η αγαπη ποτε δεν εβλαψε κανεναν.
εχει βλαψει μονο οσους την υποτιμουν και την θεωρουν κατι κακο.
θεωρεις πως το παιδι σου δεν εχει τη συναισθηση της τιμωριας.σε πληροφορω λοιπον πως μεχρι και τα ζωα την εχουν.

marchalina
17-04-12, 12:53
.η αγαπη ποτε δεν εβλαψε κανεναν.
εχει βλαψει μονο οσους την υποτιμουν και την θεωρουν κατι κακο.
.
Αυτο ειναι μεγαλη ανακριβεια
Η υπερβολη στην εκφραση των συναισθηματων συνηθως βλαπτει

kostantina82
17-04-12, 13:01
Αυτο ειναι μεγαλη ανακριβεια
Η υπερβολη στην εκφραση των συναισθηματων συνηθως βλαπτει
δεν βλαπτω το παιδι μου οταν του λεω οτι το αγαπω.
το βλαπτω ανεπανορθωτα οταν του λεω οτι το μισω.

mariaVdr
17-04-12, 13:02
Μεχρι να πας σε ειδικο κανε μια καταγραφη της συμπεριφορας της

Παρε ενα χαρτι και χωρισε το με καθετες γραμμες
1η στηλη: ημερομηνια και ωρα
2η στηλη :ανεπιθυμητη συμπεριφορα (πχ τσιριζει πεταει τα ρουχα της)
3η στηλη :τι προηγηθηκε της ανεπιθυμητης συμπ.(της ειπα "ελα να ντυθεις"
4η στηλη: πώς το χειριστηκατε (πχ την φωναξα 6 φορες να ερθει να ντυθει και μετα πηγα και την πηρα με το ζορι και προσπαθησα να την ντυσω χωρις να τα καταφερω μετα τη μαλωσα εντονα και την εβαλα τιμωρια για χ ωρα)
5η στηλη: τι ακολουθησε (πχ ενω ηταν τιμωρια εβριζε και χτυπαγε το κεφαλι της στον τοιχο)
6η στηλη: σκεψεις και συναισθηματα του καταγραφεα(δικα σου) (πχ θυμος ενοχη)

Αυτη η καταγραφη θα βοηθησει και τον ειδικο σε πρωτη φαση
Συμφωνώ και εγώ μ'αυτό!!!

opal
17-04-12, 13:03
Διαφωνώ με τις κοπέλες που λένε ότι ο πατέρας δεν αξίζει να λέγεται πατέρας και ότι η μαμά φταίει για τη συμπεριφορά του παιδιού.

Όταν δεν έχεις ζήσει με ένα δύσκολο παιδί είναι εύκολο να μιλάς και να το παίζεις ο καλός γονιός που τα δικά του παιδιά τα μεγάλωσε σωστά. Δεν έχω προσωπική εμπειρία από δικό μου παιδί αλλά είμαι δασκάλα και έχω στο μυαλό μου μια δυο περιπτώσεις εξαιρετικά δύσκολων παιδιών.

Μη φοβηθείς να πας σε ειδικό. Στο κάτω κάτω αν δε σου αρέσει ο τρόπος που θα σας αντιμετωπίσει τον αλλάζεις. Τη συμπεριφορά του πατέρα τη θεωρώ απαράδεκτη, δεν δικαιολογείται αλλά πραγματικά νομίζω ότι ο άνθρωπος είχε φτάσει στα όριά του και δεν εννοούσε όσα έλεγε. Συμφωνώ με μία γνώμη που ακούστηκε να μείνει μόνος του για λίγες μέρες να ηρεμήσει. Νομίζω θα πρέπει μετά να κάνετε μια συζήτηση και να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος που μίλησε έτσι.

Να σου πω ότι ως δασκάλα τα δύο πρώτα χρόνια φώναζα και έβαζα τιμωρία τα παιδιά. Μετά κατάλαβα ότι με αυτόν τον τρόπο ΜΟΝΟ κακό γίνεται και ότι ΤΙΠΟΤΕ δεν αλλάζει προς το καλύτερο παρα μόνο βραχυπρόθεσμα. Από τότε προσπαθώ να κρατάω την ψυχραιμία μου, να κάνω πολύ πολύ συζήτηση με τα παιδιά και να μην υψώνω ποτέ τον τόνο της φωνής μου. Όλα αυτά όχι επειδή είμαι υπομονετικός άνθρωπος αλλά επειδή πείστηκα ότι αυτό βοηθάει τα παιδιά αλλά ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ. Μένω ψύχραιμη επειδή ξέρω ότι είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσω την κατάσταση.

sofi@p
17-04-12, 13:03
δεν βλαπτω το παιδι μου οταν του λεω οτι το αγαπω.
το βλαπτω ανεπανορθωτα οταν του λεω οτι το μισω.
θα συμφωνήσω με την κοπέλα που είπε για την υπερβολή των συναισθημάτων. καμμιά φορά και η υπερβολική αγάπη μπορεί να σε "πνίγει" ή να σε καταπιέζει. μιλάμε βέβαια για την υπερβολή..

Niki81
17-04-12, 13:05
Μάλλον παραασχολούμαστε!!!! Από μικρή μόνο αυτή υπήρχε για την ευρύτερη οικογένεια όχι μόνο για εμάς. Μάλλον παραχαϊδεμένη είναι παρά έχει έλλειψη αγάπης! Το ξέρω ότι η τιμωρία είναι 4 λεπτά για την ηλικία της αλλά έτσι κι αλλιώς τη βάζουμε, δεν τη βάζουμε το ίδιο είναι!

Συνεχιζεις να μιλας λες και φταιει το παιδι...οσο δεν καταλαβαινεις οτι δε φταιει το παιδι αλλα φταιτε εσεις δε προκειται να βρεις τη λυση.Ακομα κι αν ειναι ετσι εσεις φταιτε που την παραχαιδεψατε δε φταιει αυτη.Αν και απο αυτα που περιγραφεις εγω δε βλεπω κανενα παραχαιδεμα...το αντιθετο θα ελεγα.Να σε ρωτησω κατι?Αυτη η συμπεριφορα του παιδιου ποτε ξεκινησε?Παντα ηταν ετσι το παιδι?

mama tou konstantinou
17-04-12, 13:13
Το να λέει κάποιος λόγια έξω από το χορό και να επισημαίνει λάθη και να λέει πόσο τραγικοί γονείς είμαστε είναι πολύ εύκολο. Ο ειδικός πρέπει να προσφέρει λυσεις εφόσον εμείς δε μπορούμε να τις βρούμε. Γι' αυτό είναι ΕΙΔΙΚΟΣ!!!! Δεν είναι για να κατακρίνει!!!!!!!!
είσαι σε δημόσιο διάλογο και ζήτησες τις γνώμες των υπόλοιπων συνομιλητών σου, τις οποίες και πήρες, εάν δεν ταυτίζονται όλες με τη δική σου τι να κάνουμε δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι και όλοι οι γονείς την ίδια προσωπικότητα και άποψη..ως προς τον ειδικό συμφωνώ και επαυξάνω έπρεπε να είχατε πάει από καιρό, δεν συμφωνώ με τις μεθόδους που μας περιγράφεις, άλλωστε είναι δικαίωμά μου, δεν θα σκεφτόμουνα μετά από δύο ώρες ότι ενδεχομένως βασανίζουμε το παιδί - θα το είχα σκεφτεί από την αρχή, άλλωστε και παρακάτω μόνη σου είπες ότι δεν θεώρησες σωστό να κάτσει το παιδί στην καρέκλα και όλο να το μαλώνετε και να το βρίζετε..εάν σε ικανοποιεί να δικαιολογείς τον εαυτό σου και το σύντροφό σου επίσης δικαίωμά σου, ο άντρας μου ποτέ δεν θα σκεφτόταν ακόμα στη μεγαλύτερη υστερία και αμόκ του να ξεστομίσει ότι του ρχεται να σπάσει το παιδί στο ξύλο μέχρι να το αφήσει παράλυτο για όνομα του θεού

Niki81
17-04-12, 13:14
Διαφωνώ με τις κοπέλες που λένε ότι ο πατέρας δεν αξίζει να λέγεται πατέρας και ότι η μαμά φταίει για τη συμπεριφορά του παιδιού.

Ποιος φταιει δλδ για τη συμπεριφορα ενος παιδιου?

Όταν δεν έχεις ζήσει με ένα δύσκολο παιδί είναι εύκολο να μιλάς και να το παίζεις ο καλός γονιός που τα δικά του παιδιά τα μεγάλωσε σωστά. Δεν έχω προσωπική εμπειρία από δικό μου παιδί αλλά είμαι δασκάλα και έχω στο μυαλό μου μια δυο περιπτώσεις εξαιρετικά δύσκολων παιδιών.

Φυσικα και υπαρχουν δυσκολα παιδια...ειναι ομως χρεος του γονιου να προσπαθησει να βρει τροπο να το χειριστει.Αν δε μπορει μονος του τοτε με τη βοηθεια ενος ειδικου.Προσωπικα στη συγκεκριμενη περιπτωση θεωρω πως η βοηθεια του ειδικου θα επρεπε να εχει ζητηθει πολυ νωριτερα.
Το τοι ενα παιδι ειναι δυσκολο ομως και φυσικα η μαμα και ο μπαμπας φτανουν να ταλαιπωρουνται(κανεις δε το αμφισβητει αυτο νομιζω) ειναι λογος για να βγαινει η παντοφλα και να αρχιζει το ξυλο και οι φωνες?Δικαιολογουνται ολα αυτα επειδη ενα παιδι ειναι δυσκολο?

Μη φοβηθείς να πας σε ειδικό. Στο κάτω κάτω αν δε σου αρέσει ο τρόπος που θα σας αντιμετωπίσει τον αλλάζεις. Τη συμπεριφορά του πατέρα τη θεωρώ απαράδεκτη, δεν δικαιολογείται αλλά πραγματικά νομίζω ότι ο άνθρωπος είχε φτάσει στα όριά του και δεν εννοούσε όσα έλεγε. Συμφωνώ με μία γνώμη που ακούστηκε να μείνει μόνος του για λίγες μέρες να ηρεμήσει. Νομίζω θα πρέπει μετά να κάνετε μια συζήτηση και να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος που μίλησε έτσι.

Σε αυτο συμφωνω απολυτα.Επισης ο μπαμας θα πρεπει για μενα να περναει και ευχαριστες στιγμες με τη μικρη και οχι να καλειται μονο να βγαλει το φιδι απο την τρυπα οταν το πραγμα εχει φτασει στο απροχωρητο.Δε λεω οτι αυτο γινεται....δεν ανεφερες κατι τετοιο αλλα αν γινεται θα πρεπει να το αλλαξει.

Να σου πω ότι ως δασκάλα τα δύο πρώτα χρόνια φώναζα και έβαζα τιμωρία τα παιδιά. Μετά κατάλαβα ότι με αυτόν τον τρόπο ΜΟΝΟ κακό γίνεται και ότι ΤΙΠΟΤΕ δεν αλλάζει προς το καλύτερο παρα μόνο βραχυπρόθεσμα. Από τότε προσπαθώ να κρατάω την ψυχραιμία μου, να κάνω πολύ πολύ συζήτηση με τα παιδιά και να μην υψώνω ποτέ τον τόνο της φωνής μου. Όλα αυτά όχι επειδή είμαι υπομονετικός άνθρωπος αλλά επειδή πείστηκα ότι αυτό βοηθάει τα παιδιά αλλά ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ. Μένω ψύχραιμη επειδή ξέρω ότι είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσω την κατάσταση.

Αυτο ακριβως που καταλαβες εσυ μεσα απο την εμπειρια σου ειναι και αυτο που νομιζω πρεπει να κατανοησουν και οι 2 γονεις και ολοι μας βασικα.Δυστυχως με τις φωνες τα πραγματα γινονται χειροτερα.

mariaVdr
17-04-12, 13:20
Το θέμα είναι οτι Μαρίνα κατάλαβες πλεον οτι πρέπει να κινηθείτε πιο οργανωμένα και με περισσότερη ενότητα με τον αντρα σου για να λύσετε το θέμα.Η κόρη σας είναι μικρή, μπορείτε να αλλάξετε κάποια πράγματα για να ηρεμίσει και το παιδί αλλά και εσείς.

marina_99
17-04-12, 13:20
είσαι σε δημόσιο διάλογο και ζήτησες τις γνώμες των υπόλοιπων συνομιλητών σου, τις οποίες και πήρες, εάν δεν ταυτίζονται όλες με τη δική σου τι να κάνουμε δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι και όλοι οι γονείς την ίδια προσωπικότητα και άποψη

Προς τι η επιθετικότητα δεν καταλαβαίνω απλά!!!!! Προφανώς και θεωρώ απαράδεκτο το ξέσπασμα του άντρα μου αλλά ξέρω ότι είναι ξέσπασμα γιατί ξέρω ότι είναι γενικά πολύ γλυκός με το παιδί και είναι από τους πατεράδες που ασχολούνται!!!!
Και δεν είπα εγώ ότι φταίει το παιδί και δε φταίμε εμείς!!! Απλά έγραψα εδώ για να ζητήσω γνώμες ως προς τη σωστή αντιμετώπιση. Μάλλον όμως λάθοος έκανα ...

emmaki
17-04-12, 13:26
Ένα παιδι έχει ανάγκη να του λένε ότι το αγαπάνε και να του το δείχνουν. Ο βαθμός, η συχνότητα και ο τρόπος που θα γίνεται αυτό είναι τελέιως υποκειμενικό και εξαρτάται από το κάθε παιδί. Εγώ π.χ. δεν ήθελα να με φιλάνε, αποζητούσα όμως την αγκαλιά της μαμάς μου (όχι κάθε στιγμή). Η ξαδέρφη μου ακόμα και τώρα που είμαστε γαϊδάρες ολόκληρες, είναι της συνεχούς αγκαλιάς και φιλιών.... Κάθε παιδί είναι διαφορετικό!
Φυσικά και η έκφραση αγάπης δεν σημαίνει κατάργηση των ορίων. Τα όρια και οι κανόνες βοηθάνε και τους γονείς αλλά πολύ περισσότερο το παιδί να οργανώσει τη ζωή του. Αλλά τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, να υπάρχει και αιτιολόγηση (π.χ. δεν πειράζουμε την κουζίνα, γιατί αν ανάψουμε το μάτι μπορεί να πάρει φωτιά ή να καούμε) και να υπάρχει και συνέπεια που θα επέλθει αν το παιδί δεν τηρήσει τον κανόνα (π.χ. αυτό δεν πρέπει να το κάνεις. Αν το κάνεις θα σε βάλω στο χαλάκι (όχι τιμωρία). Και αν όντως το κάνει το παιδί 2η φορά, ενώ το έχουμε προειδοποιήσει, τότε πάει στο χαλάκι, χωρίς φωνές και υστερίες.) Έτσι 1) έχουμε όρια και κανόνες, 2) υπάρχει αιτιολόγηση της ύπαρξης του κανόνα, 3) υπάρχει ξεκάθαρη συνέπεια "απειθαρχίας" και 4) δεν υπάρχουν υστερίες και μίση.

Αν η συμπεριφορά του παιδιού είναι τελείως εκτός κανόνων (και θα το λέω όσες φορές χρειαστεί) πρέπει να δούμε τι υπάρχει ΠΙΣΩ από αυτή τη συμπεριφορά. Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί την ιντριγκάρει να "προκαλεί"; Γιατί (βασικότατο) στο σχολείο ΔΕΝ τα κάνει;

mama tou konstantinou
17-04-12, 13:28
όχι δεν έκανες λάθος, μια χαρά έκανες, πάντα είναι καλό να παίρνουμε γνώμες από τρίτους, μας ανοίγουν το μυαλό, προσπάθησε κι εσύ πέρα από τις γνώμες που επιλεκτικά δέχτηκες να επεξεργαστείς και τις υπόλοιπες και σταμάτα να τα βάζεις με το παιδάκι σου και να χάνεις την υπομονή σου, ένα παιδάκι είναι όπως όλα τα άλλα που θέλει κάποια καθοδήγηση

fito
17-04-12, 13:37
Μαρίνα, δώσε μας, βρε παιδί μου, ορισμένα παραδείγματα για να καταλάβουμε....Μήπως το πιέζετε πολύ το παιδί με στρατιωτικούς νόμους τύπου " θα κοιμηθείς τώρα που σου λέω ". Γιατί δεν είδα κάτι τραγικό από πλευράς του παιδιού π.χ. γιατί να μοιράζεται τα παιχνίδια της με την αδερφή της; Ας έχει το κάθε παιδί τα δικά του παιχνίδια, σιγά...Δεν κοιμάται όταν πρέπει; Θα κοιμηθεί όταν νυστάξει, σιγά... Μια-δυό θα μπει σε πρόγραμμα...Δεν τρώει; έχει συζητηθεί εδώ το θέμα των κακόφαγων παιδιών, δεν τα πιέζουμε, χαλαρά, κάτι θα φάει δεν θα μείνει νηστικό. Δεν της γίνεται το χατήρι και τσιρίζει; άστην, ασχολήσου με τις δουλειές σου, μια -δυό θα δει δεν περνάνε οι τσιρίδες 2 ώρες, θα τις σταματήσει...Τι άλλο κάνει πια;

Niki81
17-04-12, 13:39
Ένα παιδι έχει ανάγκη να του λένε ότι το αγαπάνε και να του το δείχνουν. Ο βαθμός, η συχνότητα και ο τρόπος που θα γίνεται αυτό είναι τελέιως υποκειμενικό και εξαρτάται από το κάθε παιδί. Εγώ π.χ. δεν ήθελα να με φιλάνε, αποζητούσα όμως την αγκαλιά της μαμάς μου (όχι κάθε στιγμή). Η ξαδέρφη μου ακόμα και τώρα που είμαστε γαϊδάρες ολόκληρες, είναι της συνεχούς αγκαλιάς και φιλιών.... Κάθε παιδί είναι διαφορετικό!
Φυσικά και η έκφραση αγάπης δεν σημαίνει κατάργηση των ορίων. Τα όρια και οι κανόνες βοηθάνε και τους γονείς αλλά πολύ περισσότερο το παιδί να οργανώσει τη ζωή του. Αλλά τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, να υπάρχει και αιτιολόγηση (π.χ. δεν πειράζουμε την κουζίνα, γιατί αν ανάψουμε το μάτι μπορεί να πάρει φωτιά ή να καούμε) και να υπάρχει και συνέπεια που θα επέλθει αν το παιδί δεν τηρήσει τον κανόνα (π.χ. αυτό δεν πρέπει να το κάνεις. Αν το κάνεις θα σε βάλω στο χαλάκι (όχι τιμωρία). Και αν όντως το κάνει το παιδί 2η φορά, ενώ το έχουμε προειδοποιήσει, τότε πάει στο χαλάκι, χωρίς φωνές και υστερίες.) Έτσι 1) έχουμε όρια και κανόνες, 2) υπάρχει αιτιολόγηση της ύπαρξης του κανόνα, 3) υπάρχει ξεκάθαρη συνέπεια "απειθαρχίας" και 4) δεν υπάρχουν υστερίες και μίση.

Αν η συμπεριφορά του παιδιού είναι τελείως εκτός κανόνων (και θα το λέω όσες φορές χρειαστεί) πρέπει να δούμε τι υπάρχει ΠΙΣΩ από αυτή τη συμπεριφορά. Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί την ιντριγκάρει να "προκαλεί"; Γιατί (βασικότατο) στο σχολείο ΔΕΝ τα κάνει;


ΝΑ σε ρωτησω κατι?Υπαρχει καποιο ηλικιακο οριο για να ξεκινησουμε αυτη την αντιμετωπιση ή εξαρταται και παλι απο το παιδι και απο το ποσο κατανοει αυτο που του λεμε?

mimika2011
17-04-12, 13:41
Μαρίνα μου το κοριτσάκι σου μπορεί να έχει κάτι απλό, πχ διάσπαση προσοχής ή επιθετική συμπεριφορά ή να είναι υπερκινητικό και να χρειάζεται ειδικό χειρισμό..Μπορεί να μην είχε την σωστή διαπαιδαγώγηση όσον αφορά τον ερχομό ενός αδερφού ή τον χρόνο να βρει ισορροπίες..Πιθανόν η υπερβολική αγάπη που λες οτι έχει να την έχει κάνει να μην έχει σημείο αναφοράς..Δεν ξέρουμε την καθημερινότητα της μικρης και ποιός ασχολείται μαζί της..Κι οταν λες οτι ασχολείστε??Κάνετε πράγματα που τα θέλει εκείνη??Πχ άλλος γονιός ασχολείται ζωγραφίζοντας με το παιδί του, άλλος κάνοντας τσουλήθρα με το παιδί του, κι άλλος του βάζει dvd με τα ζουζούνια και το αποβλακώνει..
Θεωρώ οτι το παιδί προσπαθεί να σας τραβήξει την προσοχή..
Θα σου έλεγα σε 1η φάση να κάνεις αυτό που σου προτείνει η marchalina και στην συνέχεια να βάλεις 1 γενικότερο πλάνο δραστηριοτήτων και κανόνων

Ellemphriem
17-04-12, 13:42
Εγω ενα εχω να πω. Το παιδι ΠΟΤΕ δεν φταιει. Μα ΠΟΤΕ. Πιστευω οτι ο ειδικος ισως να σας βοηθησει. Καλη δυναμη ευχομαι.....στο παιδακι.

mama@2
17-04-12, 13:44
Οταν μπαινεις σε ενα φορουμ κ ζητας τη γνωμη των αλλων, διαβασε οτι σε ωφελει κ μην μπαινεις στη διαδικασια να κατηγορεις ατομα που ουτε γνωριζεις, ουτε γνωριζεις τι εχουν περασει.Δεν γινεται ολοι να συμφωνουμε.
Και ναι, κ εγω πιστευω πολυ στο να δινουμε πολλη αγαπη στα παιδια μας, κ εγω εχω εναν τετραχρονο κ ενα 10 μηνων ζουζουνι, κ με πολυ υπομονη κ αγαπη, ουτε ζηλευει ο μεγαλος, σταματησαν οι εκρηξεις θυμου, με πολυ διαλογο κ συζυτηση με το παιδι.Πλεον απολαμβανουμε πολλες πολλες οικογενειακης ευτυχιας.....

Σε καμια περιπτωση ουτε εγω θα κατηγορησω ενα παιδι, αλλα το γονιο.
Εμεις πρεπει να προσεχουμε τη συμπεριφορα μας, εμεις πρεπει να τα διαπαιδαγωγησουμε σωστα κ αν δεν τα καταφερνουμε πρεπει να αποταθουμε σε καποιον ειδικο.
Με τη σωματικη τιμωρια,με το να κατηγορουμε το παιδι,ονο ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ εχουμε....

opal
17-04-12, 13:49
Αρχικό μήνυμα από Niki81
Ποιος φταιει δλδ για τη συμπεριφορα ενος παιδιου?


Για τη συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να φταίει και ο δύσκολος χαρακτήρας του.


Αρχικό μήνυμα από Niki81
ειναι λογος για να βγαινει η παντοφλα και να αρχιζει το ξυλο και οι φωνες?Δικαιολογουνται ολα αυτα επειδη ενα παιδι ειναι δυσκολο?


Είμαι αντίθετη με τη σωματική τιμωρία για οποιοδήποτε λόγο. Επίσης όπως έγραψα στο ποστ μου πλέον πιστεύω ότι ούτε οι φωνές έχουν το οποιοδήποτε μακροπρόθεσμο θετικό αποτέλεσμα.

Άσχετο με την παραπάνω απάντηση: Όταν κάποιος γράφει κάτι ζητώντας μια συμβουλή δε μου αρέσει να του απαντάει κάποιος όχι για να τον συμβουλεύσει αλλά για να του την πει.

Niki81
17-04-12, 13:53
Για τη συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να φταίει και ο δύσκολος χαρακτήρας του.





Μα 4 ετων?Οταν ενα παιδ εχει δυσκολο χαρακτηρα φαινεται απο νεογεννητο...δε το αφηνουμε να φτασει 4ων ετων και να συνεχιζουμε να κατηγορουμε το δυσκολο χαρακτηρα του.Δλδ ο γονιος ποτε φταιει?

ΤΡΕΛΗ ΜΑΜΑ
17-04-12, 13:57
Ειναι τοσο ασχημο να κρινουμε μια οικογενεια μεσα απο ενα φορουμ ..... Για εμενα δεν φταινε ουτε οι γονεις απλα βρισκονται απεναντι σε μια κατασταση που δεν ξερουν πως να την χειριστουν και κανουν λαθη. Κανεις δεν γεννηθηκε γονιος μαθαινουμε αυτο να το θυμομαστε ολοι!

Rea_1971
17-04-12, 14:01
μαρίνα, μια εξαιρετική παιδοψυχολόγος/ψυχολόγος είναι η Τίνα Γκούντη. Το ιατρείο της είναι πίσω από τον Άριο Πάγο, στου Γκύζη. Θα σας βοηθήσει να δειτε καλύτερα το παιδί σας αλλά κυρίως και μέσα σας.

Τη είχε συστήσει παλαιότερα η κα Στυλιανάκη, και όταν πήγα για δικά μας θέματα με βοήθησε πάρα πολύ.

mor@ki_K
17-04-12, 14:01
Καλησπέρα στα κορίτσια και Χριστός Ανέστη.

Το πρόβλημα που παρατηρώ εδώ είναι πως η κορούλα σου επειδή είναι υπερδραστήρια, έχει κλωνίσει τα νεύρα του άνδρα σου και σίγουρα και τα δικά σου.
Εγώ πιστεύω στην φράση που λέει "Εν βρασμώ ψυχής" οπότε πιστεύω πως δεν τα εννοούσε ο άνδρας σου αυτά τα λόγια.
Εχει κουραστεί ο άνθρωπος...

Θα σου πω 2-3 συμβουλές και αν θέλεις ακουσε τες..
Είναι πολύ απλές.

1) Καταρχάς πήγενε το παιδί σε έναν ΩΡΛ (όχι μην γελάτε) γιατί ίσως το παιδί πραγματικα να έχει κερί μέσα στα αυτάκια του και να ενοχλείται, να γίνεται υπερ-αντιδραστικο και να αντιδράει έτσι.
(ναι-ναι και μεις αυτό το πρόβλημα είχαμε και έλεγα πως γέννησα ένα πάρα πολύ κουραστικό και δύσκολο παιδί)

2)Να κοιμάσαι μαζί της τα βράδυα στο ίδιο δωμάτιο.
Να της διαβάζεις παραμυθάκια και να κάθεσε δίπλα στο κρεβατάκι της και να της μιλάς "ήρεμα" όσο και υπερένταση να έχει.
Και πίστεψε με θα έρθει η ώρα που θα μεγαλώσει σε κανένα χρόνο και θα ξανακοιμηθείς με τον άνδρα σου στο ίδιο κρεβάτι, και θα είστε και περισσότερο αγαπημένοι γιατί θα είναι όλη η οικογένεια ήρεμη.
Εαν το σεξ υπάρχει στην σχέση, ο ύπνος δεν έχει σημασία αν γίνεται αλλού. http://smileys.on-my-web.com/repository/Happy/happy-029.gif

3)Ψάξε για παιδοψυχολόγο και ψάξε επίσης το ενδεχόμενο για ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ που θα την βοηθήσει πάρα πολύ και θα συγκεντώνεται όταν θα της μιλάτε και θα σας ακούει.

Άκου και 1 μανούλα που τα πέρασε ;-);-);-)... και δόξα τω θεώ όλα πήγαν κατευχήν, ΑΣΧΕΤΑ αν νόμιζα πως δεν θα έβρισκα την λύση και δεν θα γινόταν τίποτα, και πως θα χώριζα στα σίγουρα...

Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου.

marina_99
17-04-12, 14:04
Μαρίνα, δώσε μας, βρε παιδί μου, ορισμένα παραδείγματα για να καταλάβουμε....Μήπως το πιέζετε πολύ το παιδί με στρατιωτικούς νόμους τύπου " θα κοιμηθείς τώρα που σου λέω ". Γιατί δεν είδα κάτι τραγικό από πλευράς του παιδιού π.χ. γιατί να μοιράζεται τα παιχνίδια της με την αδερφή της; Ας έχει το κάθε παιδί τα δικά του παιχνίδια, σιγά...Δεν κοιμάται όταν πρέπει; Θα κοιμηθεί όταν νυστάξει, σιγά... Μια-δυό θα μπει σε πρόγραμμα...Δεν τρώει; έχει συζητηθεί εδώ το θέμα των κακόφαγων παιδιών, δεν τα πιέζουμε, χαλαρά, κάτι θα φάει δεν θα μείνει νηστικό. Δεν της γίνεται το χατήρι και τσιρίζει; άστην, ασχολήσου με τις δουλειές σου, μια -δυό θα δει δεν περνάνε οι τσιρίδες 2 ώρες, θα τις σταματήσει...Τι άλλο κάνει πια;

Να δώσω παραδείγματα Ok:

- Το βράδυ ... ετοιμαζόμαστε, πάμε για ύπνο. Ξαπλώνουμε. Μου λέει ότι θέλει να κάτσω λίγο να μιλήοουμε. Κάθομαι λιγο. Μετά θέλει κι άλλο. Οπότε κάποια στιγμή της λέω ότι είναι ώρα να κοιμηθει. Σ' αγαπώ μαμά. Κι εγώ σ' αγαπώ. εγώ πιο πολύ. Φωνάζει κανένα 2λεπτο και γκρινιάζει, ν' αγκαλιάσω και το μπαμπά και τη μαμά ξανά κλπ. Όσο γλυκά και να την καληνυχτήσουμε στο τέλος θ' αρχίσει τα κλαψουρίσματα ότι δε θέλει να κοιμηθεί. Πρέπει να της υψώσεις λίγο τη φωνή για να καταλάβει ότι πρέπει να σταματήσει και ότι ειναι ώρα για ύπνο. (εντωμεταξύ νυστάζει γιατί κάποια στιγμή πέφτει ξερή). Μετά αρχίζει να σηκώνεται. Πάει 10φορές στην τουαλέτα ότι και καλά θέλει τσίσα. Μετά μπορεί να βρει οτιδήποτε για να γκρινιάξει (ότι κάπου πονάει, ότι φοβάται ... οτιδήποτε). Μετά αρχίζει να μιλάει με τα κουκλάκια της ... και όλο και δυναμώνει το θέατρο. Τελικά μας παίρνει καμια ώρα και βάλε για να κοιμηθει (και συνήθως έχουμε ψιλοφωνάξει κιόλας).

- Πας να τη ντύσεις για να πάμε κάπου, θα βρει οτιδήποτε να κάνει εκτός από το να κάτσει να τη ντύσεις. Άμα την πολυζορίσεις βάζει και τα χέρια στη μέση και σε αγριοκοιτάει ή λέει και καμιά χοντράδα του στυλ ..." αν δε μου κάνεις τα χατίρια εγώ δε θα σε αγαπώ".

- Ό,τι και να της δώσεις γκρινιάζει στο τέλος γι' αυτό που δεν της έδωσες. Πχ της βάζεις να δει παιδικό ... στο τέλος θα το κλείσουμε με κλαματα γιατί θα θέλει να δει κι άλλο. Θα βάλει τα χέρια τη μέση και θα πει καμιά βλακεία πάλι: "Δε μου κάνετε κανένα χατίρι!!!!!". Θα της δώσεις ένα κουλουράκι και θα γκρινιάξει γιατί δεν της έδωσες και 2ο. Θα της πάρεις ένα παιχνίδι δώρο και θα ήθελε το άλλο.

- Όπου πάμε επίσκεψη μετά μου κάνει ολόκληρο θέμα ότι τα άλλα παιδιά έχουν πιο ωραία παιχνίδια από αυτήν.

- Με την αδερφή της δεν είναι ότι δεν της δίνει απλά τα παιχνίδια της. Της παίρνει και τα δικά της.Κλείνει την πόρτα του δωματίου της και πάει και παίζει στο δωμάτιο της μπέμπας. Όταν έρχονται και τα ξαδερφάκια δεν τα αφήνει να παίρνουν ούτε τα παιχνίδια της μπέμπας. όταν τη μαλώνουμε το γυρνάει ότι το κάνει για να προστατεύσει τη μπέμπα .... να μη χτυπήσει και να μην καταπιεί κανένα παιχνίδι. Κανένα παιχνίδι δεν κάνει να παίζει η μπέμπα... όλα είναι επικίνδυνα! Πάει η καημενούλα γρήγορα γρήγορα να μπει στο δωμάτιο της αδερφής της όταν ανοίγει η πόρτα και αυτή της την κλείνει στα μούτρα. Και συνεχώς γκρινιάζει ότι η μπέμπα έχει όλα τα ωραία παιχνίδια!

Είναι πολύ κουραστικό παιδί. Άλλο να σας το λέω, άλλο να το ζήτε. Διαρκώς παζαρεύει κάτι, όλο μιλάει, όλο κάτι θέλει, πάντα κάτι παραπάνω από αυτό που της δίνεις, μιλάει συνέχεια, ασταμάτητα!!!! (μας το λένε και στο σχολικό αυτό). Δε μπορείς να μιλήσεις στο σπίτι για τίποτα μπροστά της. Μονίμως θέλει να μιλάς με αυτήν, να παίζεις με αυτήν. Και πιστέψτε με μας βλέπει και τους δύο αρκετές ώρες. Δεν είναι ότι της λείπουμε. Δε γίνεται ... όσο και να το αγαπάς το παιδί σου θες να πεις κάτι και με τον άνθρωπό σου. Και ειδικά όταν είναι ένα παιδί που δεν κοιμάται πολύ (να πεις δλδ τουλάχιστον ότι θα ηρεμήσεις αφού κοιμηθεί). Τεσπα ... τι άλλο να σας πω ... το μόνο που έχω να πω είναι ότι το παιδί φέρει και γονίδια .... δεν είναι μόνο η διαπαιδαγώγηση που μετράει. Κι εγώ όταν ήταν μικρή που ήταν πολύ βολικό παιδάκι (δε γκρίνιαζε, καθόταν στο καρότσι, ήταν πολύ γελαστή) έβλεπα κάτι άλλα που ούρλιαζαν και σκεφτόμουν ότι φταίνε οι γονείς. Όταν έχεις βολικό παιδί όλα είναι εύκολα, όταν έχει δύσκολο, απαιτητικό, πεισματάρικο παιδί ... είναι πολύ δύσκολο.

ΤΡΕΛΗ ΜΑΜΑ
17-04-12, 14:07
H μικρη ζηταει συνεχως ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ. Εχει τρομερες ανασφαλειες , φοβιες και αγχος.
Γιατι ομως????

mmaria
17-04-12, 14:07
κι εγω θα συμφωνησω με τις πρωτες γνωμες που σου ειπαν οτι εδω θα βγει ο καθενας που δεν σε γνωριζει ουτε εσενα ουτε την οικογενεια σου και θα σου δωσει ισως και ακυρες συμβουλες. και φυσικα μην μου πεις οτι δεν περιμενες να σου την πεσουν! (εφοσον εχεις διαβασει θεματα στο φορουμ)

τωρα επι του θεματος δεν εχω να σου προτεινω λυση διοτι κατι τετοιο εχω αντιμετωπισει πολλες φορες με το γιο μου.

εχει τυχει να υποχωρησω και να παραμεινω στον παιδοτοπο επειδη μου το ζητησε και οταν πλεον φυγαμε να μου βαζει τις φωνες επειδη "..ηταν αργα και ηθελε να εχει γυρισει στο σπιτι του"!!!!!!
τι να καταλαβεις? τι συμπερασμα να βγαλεις? και αλλα τετοια...

αλλο παραδειγμα: μετα απο πολυ κοπο να μαθει να χανει στα παιχνιδια, εφτασε το πασχα και δυστυχως και το τσουγκρισμα των κοκκινων αυγων. δεν σου περιγραφω τι εγινε που εσπασε το δικο του!

εγω λοιπον καταληγω οτι με το να γινομαι ισα κι ομοια με το παιδι κατα το παιχνιδι του, καπου εκεινο μπερδευει τους ρολους στην οικογενεια. δεν μπορω μετα να παρω ξανα το ρολο του γονεα και να καθοδηγησω σε απλα καθημερινα πραγματα. πιστευει οτι εχει η αποψη του την ιδια βαρυτητα(?) οπως οταν πριν παιζαμε και κυλιομασταν κατω.
αυτο το σκεφτηκα τωρα τελευταια. ισως και να μην τα λεω καλα.

kostantina82
17-04-12, 14:07
μετα την περιγραφη του παιδιου σου ενα εχω να πω.
ειναι ιδια μα ολοιδια η κορη μου.ΣΕ ΟΛΑ ΟΜΩΣ.εκτος απο το σημειο του υπνου που αναφερεις οτι σηκωνεται πολλες φορες.
μαλλον τοτε και το δικο μου παιδι ειναι πολυ δυσκολο πεισματαρικο κλπ.:rolleyes::rolleyes:

opal
17-04-12, 14:09
Αρχικό μήνυμα από Niki81
Μα 4 ετων?Οταν ενα παιδ εχει δυσκολο χαρακτηρα φαινεται απο νεογεννητο...δε το αφηνουμε να φτασει 4ων ετων και να συνεχιζουμε να κατηγορουμε το δυσκολο χαρακτηρα του.Δλδ ο γονιος ποτε φταιει?

Η συμπεριφορά του παιδιού καθορίζεται και από το πως το αντιμετωπίζουν οι γονείς του και τα άλλα άτομα του περιβάλλοντός του και από το χαρακτήρα του. Έαν παιδί με δύσκολο χαρακτήρα δεν είναι απαραίτητο να γίνει ένας δύσκολος έφηβος και ενήλικας γιατί η προσωπικότητα είναι κάτι το εύπλαστο. Ο γονιός επηρεάζει το παιδί ακόμα και από την εποχή που είναι έμβρυο κατα τη γνώμη μου. Αν όλοι είμασταν τέλειοι γονείς ίσως να μην υπήρχαν καθόλου δύσκολο παιδιά. Ποιός είναι όμως τέλειος;

Πριν γίνω δασκάλα είχα την εντύπωση για τον εαυτό μου ότι είμαι το σούπερ υπομονετικό άτομο, πολύ δημοκρατικό και κατάλληλο να αντιμετωπίσει κάθε δύσκολο παιδί. Την πρώτη χρονιά όμως που δούλεψα μου έτυχε ένα κοριτσάκι, πρώτης δημοτικού τόσο δύσκολο που πραγματικά τα είδα όλα! Σε καμία περίπτωση δε ρίχνει κανείς ευθύνες στο παιδί γιατί μήπως και το χαρακτήρα που έχει τον διάλεξε; Όμως και να θέλεις να είσαι όσο το δυνατόν καλύτερος δεν είναι εύκολο γιατί δεν ξέρεις πραγματικά τι άλλο να κάνεις. Γι΄αυτό πιστεύω ότι το να ζητήσεις βοήθεια είναι η πιο σοφή επιλογή.

Luce
17-04-12, 14:09
marina_99, εγώ δεν πιστεύω ότι ο άντρας σου είναι κακός πατέρας ούτε κι εσύ κακιά μάνα. Επίσης, δύσκολα παιδιά υπάρχουν, πώς να το κάνουμε, μού έλαχε κι εμένα να έχω ένα "δύσκολο" γιο. Είναι πολύ εύκολο να χάσεις την ψυχραιμία σου και να παραλογιστείς με ένα δύσκολο παιδί. Οι άντρες από την άλλη δεν φημίζονται και τόσο για την υπομονή τους, αυτό είναι γεγονός. Δεν επικροτώ αυτά που κάνει και λέει ο άντρας σου, αλλά η τεστοστερόνη πολλές φορές ευνοεί τους καυγάδες, αυτό το βλέπεις στους άντρες πόσο πιο εύκολα τσακώνονται και στα χέρια μπορούν να έρθουν ή να βρίσουν, από εμάς τις γυναίκες. Γι' αυτό και η φύση έχει προνοήσει να γεννάνε και να μεγαλώνουν τα παιδιά οι γυναίκες που από τη φύση τους είναι πιο γλυκές και υπομονετικές.

Επειδή όμως μάλλον έχει φτάσει στα όριά του ο άντρας σου κάτι πρέπει να κάνετε γι' αυτό. Το πιστεύω ότι ο άντρας σου ήταν υπομονετικός κλπ προ παιδιού, κι εμένα έτσι ήταν. Με το παιδί παραφέρθηκε ο δικός μου μερικές φορές, όχι σε τραγικό σημείο, έχασε όμως την ψυχραιμία του. Κι εγώ καλούμαι να κάνω τον ρόλο του πυροσβέστη, κι εμένα όμως μια - δυο φορές μού έχει τύχει να χάσω την ψυχραιμία μου, είναι ανθρώπινο αυτό, δεν μπορείς να είσαι ο τέλειος σούπερ ουάου γονιός σε όλες τις περιστάσεις.

Μόλις μυριστώ ότι πάει να γίνει κάτι επεμβαίνω και προσπαθώ να λύσω τις διαφορές με τη συζήτηση. Πήγαμε κι εμείς σε ειδικό που μας είπε για δραστηριότητες κλπ, όταν το παιδί ήταν πολύ μικρό, δυόμισι περίπου, καθώς και για τα όρια. Καθώς μεγαλώνει η κατάσταση γίνεται όλο και καλύτερη, ήρθε και το άλλο παιδί και δεν ασχολούμαστε πλέον όλη την ώρα μαζί του, βρήκε διεξόδους με το σχολείο, τους φίλους, εκτονώνεται αλλιώς. Μια πολύ καλή δραστηριότητα είναι το κολύμπι, εκτονώνει, κουράζει και χαλαρώνει. Δεν μας είπες αν η μικρή πάει προνήπια ή αν είναι όλη μέρα στο σπίτι.

Σε γενικές γραμμές η συζήτηση είναι το καλύτερο πράγμα. Όχι ξύλο, όχι τιμωρίες μη ρεαλιστικές, όχι φωνές, το μόνο που κάνουν είναι να χειροτερέψουν τα πράγματα. Προσπάθησε να το πνίγεις κάθε φορά κάτι εν τη γενέσει, πριν γιγαντωθεί, να αφιερώνεις χρόνο για να εκτονώνεται η κατάσταση. Να μην φτάνει δηλαδή ούτε ο άντρας σου ούτε το παιδί στα όριά τους. Είναι δύσκολο να έχεις κάθε φορά τις αντοχές αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Να αποσπάς την προσοχή για παράδειγμα από κάτι αρνητικό, φωνές κλπ, με κάτι θετικό. Υπομονή και πάλι υπομονή και πολύ δουλειά.

marchalina
17-04-12, 14:10
Μαρινα απ'οτι καταλαβα ηταν καλοβολο σαν μωρακι
Η αλλαγη αυτη απο πότε εγινε; Θυμάσαι;

Ellemphriem
17-04-12, 14:13
Απο την παραπανω περιγραφη σου αφαιροντας τις εκφρασεις του στυλ 'δεν μου κανεις το χατιρι' και 'τα θελω ολα' τα οποια εμεις δεν τα κανουμε ΟΛΑ τα υπολοιπα τα κανει και εμενα. Δεν την βλεπω δυσκολο παιδι. Απλα ενα παιδι.....σου εστειλα πμ ισως σου χρησιμευσει......

sofi@p
17-04-12, 14:14
Να δώσω παραδείγματα Ok:

- Το βράδυ ... ετοιμαζόμαστε, πάμε για ύπνο. Ξαπλώνουμε. Μου λέει ότι θέλει να κάτσω λίγο να μιλήοουμε. Κάθομαι λιγο. Μετά θέλει κι άλλο. Οπότε κάποια στιγμή της λέω ότι είναι ώρα να κοιμηθει. Σ' αγαπώ μαμά. Κι εγώ σ' αγαπώ. εγώ πιο πολύ. Φωνάζει κανένα 2λεπτο και γκρινιάζει, ν' αγκαλιάσω και το μπαμπά και τη μαμά ξανά κλπ. Όσο γλυκά και να την καληνυχτήσουμε στο τέλος θ' αρχίσει τα κλαψουρίσματα ότι δε θέλει να κοιμηθεί. Πρέπει να της υψώσεις λίγο τη φωνή για να καταλάβει ότι πρέπει να σταματήσει και ότι ειναι ώρα για ύπνο. (εντωμεταξύ νυστάζει γιατί κάποια στιγμή πέφτει ξερή). Μετά αρχίζει να σηκώνεται. Πάει 10φορές στην τουαλέτα ότι και καλά θέλει τσίσα. Μετά μπορεί να βρει οτιδήποτε για να γκρινιάξει (ότι κάπου πονάει, ότι φοβάται ... οτιδήποτε). Μετά αρχίζει να μιλάει με τα κουκλάκια της ... και όλο και δυναμώνει το θέατρο. Τελικά μας παίρνει καμια ώρα και βάλε για να κοιμηθει (και συνήθως έχουμε ψιλοφωνάξει κιόλας).

- Πας να τη ντύσεις για να πάμε κάπου, θα βρει οτιδήποτε να κάνει εκτός από το να κάτσει να τη ντύσεις. Άμα την πολυζορίσεις βάζει και τα χέρια στη μέση και σε αγριοκοιτάει ή λέει και καμιά χοντράδα του στυλ ..." αν δε μου κάνεις τα χατίρια εγώ δε θα σε αγαπώ".

- Ό,τι και να της δώσεις γκρινιάζει στο τέλος γι' αυτό που δεν της έδωσες. Πχ της βάζεις να δει παιδικό ... στο τέλος θα το κλείσουμε με κλαματα γιατί θα θέλει να δει κι άλλο. Θα βάλει τα χέρια τη μέση και θα πει καμιά βλακεία πάλι: "Δε μου κάνετε κανένα χατίρι!!!!!". Θα της δώσεις ένα κουλουράκι και θα γκρινιάξει γιατί δεν της έδωσες και 2ο. Θα της πάρεις ένα παιχνίδι δώρο και θα ήθελε το άλλο.

- Όπου πάμε επίσκεψη μετά μου κάνει ολόκληρο θέμα ότι τα άλλα παιδιά έχουν πιο ωραία παιχνίδια από αυτήν.

- Με την αδερφή της δεν είναι ότι δεν της δίνει απλά τα παιχνίδια της. Της παίρνει και τα δικά της.Κλείνει την πόρτα του δωματίου της και πάει και παίζει στο δωμάτιο της μπέμπας. Όταν έρχονται και τα ξαδερφάκια δεν τα αφήνει να παίρνουν ούτε τα παιχνίδια της μπέμπας. όταν τη μαλώνουμε το γυρνάει ότι το κάνει για να προστατεύσει τη μπέμπα .... να μη χτυπήσει και να μην καταπιεί κανένα παιχνίδι. Κανένα παιχνίδι δεν κάνει να παίζει η μπέμπα... όλα είναι επικίνδυνα! Πάει η καημενούλα γρήγορα γρήγορα να μπει στο δωμάτιο της αδερφής της όταν ανοίγει η πόρτα και αυτή της την κλείνει στα μούτρα. Και συνεχώς γκρινιάζει ότι η μπέμπα έχει όλα τα ωραία παιχνίδια!

Είναι πολύ κουραστικό παιδί. Άλλο να σας το λέω, άλλο να το ζήτε. Διαρκώς παζαρεύει κάτι, όλο μιλάει, όλο κάτι θέλει, πάντα κάτι παραπάνω από αυτό που της δίνεις, μιλάει συνέχεια, ασταμάτητα!!!! (μας το λένε και στο σχολικό αυτό). Δε μπορείς να μιλήσεις στο σπίτι για τίποτα μπροστά της. Μονίμως θέλει να μιλάς με αυτήν, να παίζεις με αυτήν. Και πιστέψτε με μας βλέπει και τους δύο αρκετές ώρες. Δεν είναι ότι της λείπουμε. Δε γίνεται ... όσο και να το αγαπάς το παιδί σου θες να πεις κάτι και με τον άνθρωπό σου. Και ειδικά όταν είναι ένα παιδί που δεν κοιμάται πολύ (να πεις δλδ τουλάχιστον ότι θα ηρεμήσεις αφού κοιμηθεί). Τεσπα ... τι άλλο να σας πω ... το μόνο που έχω να πω είναι ότι το παιδί φέρει και γονίδια .... δεν είναι μόνο η διαπαιδαγώγηση που μετράει. Κι εγώ όταν ήταν μικρή που ήταν πολύ βολικό παιδάκι (δε γκρίνιαζε, καθόταν στο καρότσι, ήταν πολύ γελαστή) έβλεπα κάτι άλλα που ούρλιαζαν και σκεφτόμουν ότι φταίνε οι γονείς. Όταν έχεις βολικό παιδί όλα είναι εύκολα, όταν έχει δύσκολο, απαιτητικό, πεισματάρικο παιδί ... είναι πολύ δύσκολο.
κοπέλα μου, αν και από τα γραφόμενά σου δε βλέπω να έχεις ένα πολύ δύσκολο/"προβληματικό" παιδί (έτσι κάνουν τα περισσότερα), καταλαβαίνω ότι μάλλον δεν έχετε βρει ακόμη με τον σύζυγο τον τρόπο να χειρίζεστε σωστά τις καταστάσεις όταν πιστεύετε ότι το παιδάκι σας "ξεφεύγει" από τα όρια. έχετε κουραστεί πολύ και κάνετε σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς δυστυχώς αποτέλεσμα κι αυτό δημιουργεί επιπλέον ένταση και με το παιδί και μεταξύ σας κι όλο αυτό έχει γίνει φαύλος κύκλος. επειδή δε βλέπω να μπορείτε να λύσετε μόνοι σας το όλο θέμα, καλό είναι να πάτε σε ειδικό να σας βοηθήσει ώστε να βρείτε τον τρόπο χειρισμού και να ηρεμήσετε όλοι σας. εύχομαι το καλύτερο για την οικογένειά σου!

marina_99
17-04-12, 14:15
εσυ στο πρωτο σου μηνυμα αναφερεις πως καταλαβαινει το παιδι μονο με ξυλο και ουρλιαχτα.και τωρα λες οτι εγινε μονο μια φορα?αποφασισε τι εγινε λοιπον και πες μας για να μην κρινουμε λαθος οπως λες.

Καλά βρε κοπέλα μου ... καμιά ξυλιά δεν είναι ξύλο!!!! Δεν έγραψα εγώ ότι καταλαβαίνει μόνο με ξύλο. έγραψα ότι καταλαβαίνει μόνο με φωνές και αν της δώσεις και καμία. Γενικά καμιά ξυλιούλα της έχω δώσει ... αλλά σε καμία περίπτωση δε θεωρείται ξύλο αυτό και έτσι κι αλλιώς δεν το έχω κάνει πάνω από 2-3φορές. Προσπαθώ να συγκρατούμε όταν με εκνευρίζει πάρα πολύ. ότι φωνάζω όμως όταν με εκνευρίζει, φωνάζω!!!!

marina_99
17-04-12, 14:18
μαρίνα, μια εξαιρετική παιδοψυχολόγος/ψυχολόγος είναι η Τίνα Γκούντη. Το ιατρείο της είναι πίσω από τον Άριο Πάγο, στου Γκύζη. Θα σας βοηθήσει να δειτε καλύτερα το παιδί σας αλλά κυρίως και μέσα σας.

Τη είχε συστήσει παλαιότερα η κα Στυλιανάκη, και όταν πήγα για δικά μας θέματα με βοήθησε πάρα πολύ.

Ευχαριστώ πολύ!!!!!! Θα βρω τα στοιχεία της από το internet???

mmaria
17-04-12, 14:21
κι εγω θα συμφωνησω με τις πρωτες γνωμες που σου ειπαν οτι εδω θα βγει ο καθενας που δεν σε γνωριζει ουτε εσενα ουτε την οικογενεια σου και θα σου δωσει ισως και ακυρες συμβουλες. και φυσικα μην μου πεις οτι δεν περιμενες να σου την πεσουν! (εφοσον εχεις διαβασει θεματα στο φορουμ)

τωρα επι του θεματος δεν εχω να σου προτεινω λυση διοτι κατι τετοιο εχω αντιμετωπισει πολλες φορες με το γιο μου.

εχει τυχει να υποχωρησω και να παραμεινω στον παιδοτοπο επειδη μου το ζητησε και οταν πλεον φυγαμε να μου βαζει τις φωνες επειδη "..ηταν αργα και ηθελε να εχει γυρισει στο σπιτι του"!!!!!!
τι να καταλαβεις? τι συμπερασμα να βγαλεις? και αλλα τετοια...

αλλο παραδειγμα: μετα απο πολυ κοπο να μαθει να χανει στα παιχνιδια, εφτασε το πασχα και δυστυχως και το τσουγκρισμα των κοκκινων αυγων. δεν σου περιγραφω τι εγινε που εσπασε το δικο του!

εγω λοιπον καταληγω οτι με το να γινομαι ισα κι ομοια με το παιδι κατα το παιχνιδι του, καπου εκεινο μπερδευει τους ρολους στην οικογενεια. δεν μπορω μετα να παρω ξανα το ρολο του γονεα και να καθοδηγησω σε απλα καθημερινα πραγματα. πιστευει οτι εχει η αποψη του την ιδια βαρυτητα(?) με τη δικη μου οπως οταν πριν παιζαμε και κυλιομασταν κατω.
αυτο το σκεφτηκα τωρα τελευταια. ισως και να μην τα λεω καλα.

kostantina82
17-04-12, 14:22
εγω παντως απο αυτα που περιγραφεις βλεπω ενα φυσιολογικο παιδι.
ετσι κανουν ολα σε αυτες τις ηλικιες .το οτι διαπραγματευεται μου ειπε η ψυχολογος μου οτι ειναι σα να σου λεει <<μαμα μεγαλωσα>> οταν σου κανει διαπραγματευσεις θα πρεπει να την κοιταξεις πολυ τρυφερα και να της πεις <<το ξερω οτι μεγαλωσες.αλλα σημερα θα γινει αυτο που λεω εγω και αυριο η μεθαυριο(βρες μια μερα) θα παμε μαζι σαν μεγαλες στην αγορα>>
το παιδι θελει χρονο αποκλειστικα μαζι σου. εμενα μου προτεινε να πηγαινω μια φορα την εβδομαδα μαζι της για ψωνια να ρωταω τη γνωμη της και να την ακουω κι ολας καποιες φορες.βεβαια δεν εχω να αφησω καπου τα αλλα 2 παιδια μου.οποτε αναγκαστηκα πηγαινουμε ολοι μαζι.αλλα ως εναλλακτικη κανουμε μαζι μαγειρικη οταν κοιμουνται τα αδερφια της για μεσημερι. θα κανουμε κανενα ευκολο γλυκο θα της δωσω να ριξει υλικα κλπ
νιωθει οτι μεγαλωσε.
οταν σου λεειι <<δεν με αγαπας>>η <<δεν σε αγαπαω>> δεν το εννοει φυσικα.το λεει για να επιβεβαιωσει την δικη σου αγαπη. οταν σου πει <<δεν σε αγαπω>> πρεπει να απαντησεις δεν πειραζει μωρο μου εγω ομως σε αγαπω πολυ.
εμενα αυτα παιδοψυχολογος μου τα ειπε.ειμαστε στην αρχη ακομα αλλα βλεπω φως .
το ξυλο και τα ουρλιαχτα απλα την εξαγριωνουν

Luce
17-04-12, 14:22
Tώρα θυμήθηκα ότι η μικρή σου πάει στον παιδικό κι ότι εκεί συμπεριφέρεται καλά, οπότε λάθος ερώτηση αν πάει προνήπια.

Niki81
17-04-12, 14:24
Συγγνωμη ρε Μαρινα αλλα ανοιγεις ενα θεμα μιλωντας για ενα παιδι που η επιστημη σηκωνει μαζι του τα χερια ψηλα..που ειναι το πιο δυσκολο παιδι ..που δε πιανει τπτ σε αυτο το παιδι...που μονο με τις φωνες ακουει.Και καθεσαι και δινεις κατι παραδειγματα που ακομα και ο δικος μου που ειναι 15 μηνων τα κανει.
Μου φαινεται δεν εχεις δει ποτε σου δυσκολο παιδι...μαλλον δεν ειναι η μικρη που εχει κακομαθει....εσεις κακομαθατε επειδη σα μωρο ηταν καλοβολη και τωρα που μεγαλωνει και αλλαζει σας κακοφαινεται.

kostantina82
17-04-12, 14:26
Συγγνωμη ρε Μαρινα αλλα ανοιγεις ενα θεμα μιλωντας για ενα παιδι που η επιστημη σηκωνει μαζι του τα χερια ψηλα..που ειναι το πιο δυσκολο παιδι ..που δε πιανει τπτ σε αυτο το παιδι...που μονο με τις φωνες ακουει.Και καθεσαι και δινεις κατι παραδειγματα που ακομα και ο δικος μου που ειναι 15 μηνων τα κανει.
Μου φαινεται δεν εχεις δει ποτε σου δυσκολο παιδι...μαλλον δεν ειναι η μικρη που εχει κακομαθει....εσεις κακομαθατε επειδη σα μωρο ηταν καλοβολη και τωρα που μεγαλωνει και αλλαζει σας κακοφαινεται.
συμφωνω 100% επειδη και η κορη μου κανει ετσι και ο γιος μου τωρα βλεπω εχει καποιο διαστημα που κανει κατι παρομοια.η παιδοψυχολογος μου ειπε οτι ειναι απολυτως ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΑ.

marina_99
17-04-12, 14:28
1) Καταρχάς πήγενε το παιδί σε έναν ΩΡΛ (όχι μην γελάτε) γιατί ίσως το παιδί πραγματικα να έχει κερί μέσα στα αυτάκια του και να ενοχλείται, να γίνεται υπερ-αντιδραστικο και να αντιδράει έτσι.
(ναι-ναι και μεις αυτό το πρόβλημα είχαμε και έλεγα πως γέννησα ένα πάρα πολύ κουραστικό και δύσκολο παιδί).

Την παρακολουθεί ΩΡΛ γιατί είναι μονίμως με υγρό στ' αφτιά, μπούκωμα κι έχει κρεατάκια. Αλλά δε μας έχει πει ακόμα κάτι για χειρουργείο.


2)Να κοιμάσαι μαζί της τα βράδυα στο ίδιο δωμάτιο.
Να της διαβάζεις παραμυθάκια και να κάθεσε δίπλα στο κρεβατάκι της και να της μιλάς "ήρεμα" όσο και υπερένταση να έχει.
Και πίστεψε με θα έρθει η ώρα που θα μεγαλώσει σε κανένα χρόνο και θα ξανακοιμηθείς με τον άνδρα σου στο ίδιο κρεβάτι, και θα είστε και περισσότερο αγαπημένοι γιατί θα είναι όλη η οικογένεια ήρεμη.
Εαν το σεξ υπάρχει στην σχέση, ο ύπνος δεν έχει σημασία αν γίνεται αλλού. http://smileys.on-my-web.com/repository/Happy/happy-029.gif


όποτε έχω ξαπλώσει δίπλα της δεν ηρεμεί. Θέλει να μιλάει συνέχεια οπότε δεν κοιμάται.



3)Ψάξε για παιδοψυχολόγο και ψάξε επίσης το ενδεχόμενο για ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ που θα την βοηθήσει πάρα πολύ και θα συγκεντώνεται όταν θα της μιλάτε και θα σας ακούει.


Στο σταθμό μας λένε ότι ακολουθεί πολύ καλά εκεί την ομάδα. Ότι είναι ένα δύσκολο παιδί που χρειάζεται όρια αλλά σε αυτούς λένε είναι τέλεια. Συγκεντρώνεται μια χαρά και είναι τρομερά αγαπησιάρα και γλυκιά, κοινωνική, καλή με όλα τα παιδάκια. Δηλαδή καταλαβαίνουν πω είναι δύσκολο το παιδί αλλά σε αυτούς επειδή είναι λέει ομάδα είναι τέλεια. Μέχρι ότι είναι χαρισματικό παιδί μας έχουν πει. Δηλαδή η εικόνα στο σταθμό δεν έχει καμία σχέση με το σπίτι.

mimika2011
17-04-12, 14:28
Θα συμφωνήσω με τις υπόλοιπες κοπέλες, δεν είναι δύσκολο παιδί, είναι απλά παιδί!!!θα σου έλεγα να την αφησεις να κάνει οτι θέλει μια μέρα..Θέλει να παίζει 5 ώρες, αστην, θέλει να παίζει κουκλοθέατρο την ώρα του ύπνου, χαλάρωσε κι απόλαυσέ το, κι αν σε ενοχλεί ξαφνιασέ την, πες της "μίλα λίγο πιο δυνατά, δεν σε ακούμε"..Ή κλείσε της την πόρτά και πες της "σου κλείνω την πόρτα γιατί εμεις θέλουμε να κοιμηθούμε, καλό παιχνίδι"..Είναι απλά και κοινά αυτά που περιγράφεις..

maela
17-04-12, 14:28
Μαρινα μου ριξε μια ματια εδω!Εγω εχω μικρο παιδακι ακομα.. αλλα το ειχα καταχωρησει στα αγαπημενα σε περιπτωση που αντιμετωπισω διαφορα θεματα!
Για ολα τα παραδειγματα που αναφερεις.. εχει μια αναλογη εξηγηση και τροπο αντιμετωπισης!
Διαβασε το με τον αντρα σου παρεα!
http://www.ikidcenters.com/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B8/#.T0ChC6wx6Z1.facebook

Rea_1971
17-04-12, 14:30
Ειναι τοσο ασχημο να κρινουμε μια οικογενεια μεσα απο ενα φορουμ ..... Για εμενα δεν φταινε ουτε οι γονεις απλα βρισκονται απεναντι σε μια κατασταση που δεν ξερουν πως να την χειριστουν και κανουν λαθη. Κανεις δεν γεννηθηκε γονιος μαθαινουμε αυτο να το θυμομαστε ολοι!
Υπάρχουν όμως ειδικοί στους οποίους μπορούμε να απευθυνθούμε. μια απλή κλήση στη γραμμή σοσ για παιδιά που συστήσανε πιο πάνω μπορεί να είναι σωτήρια.

Καλούμε ειδικό όταν έχουν πρόβλημα τα υδραυλικά του σπιτιού μας και αρνούμαστε να το κάνουμε όταν το ΄πρόβλημα αφορά το παιδί μας ή εμάς τους ίδιους...
Το να μαθαίνεις πάνω στα παιδιά σου όταν οι καταστάσεις είναι ακραίες είναι επιεικώς απαράδεκτο.

χριστινάκι π.
17-04-12, 14:34
Πραγματικά ... κι όποιος θέλει το πιστεύει ... αυτά γίνονται σε καθημερινή βάση. Και οι ακαλιές και οι αγάπες και τα παιχνίδια και τα παραμύθια!!!!!!!!!!!!

Τότε γιατί λες ότι δεν ζείτε ευτυχισμένες στιγμές μαζί της;;;;;

marina_99
17-04-12, 14:37
marina_99, εγώ δεν πιστεύω ότι ο άντρας σου είναι κακός πατέρας ούτε κι εσύ κακιά μάνα. Επίσης, δύσκολα παιδιά υπάρχουν, πώς να το κάνουμε, μού έλαχε κι εμένα να έχω ένα "δύσκολο" γιο. Είναι πολύ εύκολο να χάσεις την ψυχραιμία σου και να παραλογιστείς με ένα δύσκολο παιδί. Οι άντρες από την άλλη δεν φημίζονται και τόσο για την υπομονή τους, αυτό είναι γεγονός. Δεν επικροτώ αυτά που κάνει και λέει ο άντρας σου, αλλά η τεστοστερόνη πολλές φορές ευνοεί τους καυγάδες, αυτό το βλέπεις στους άντρες πόσο πιο εύκολα τσακώνονται και στα χέρια μπορούν να έρθουν ή να βρίσουν, από εμάς τις γυναίκες. Γι' αυτό και η φύση έχει προνοήσει να γεννάνε και να μεγαλώνουν τα παιδιά οι γυναίκες που από τη φύση τους είναι πιο γλυκές και υπομονετικές.

Επειδή όμως μάλλον έχει φτάσει στα όριά του ο άντρας σου κάτι πρέπει να κάνετε γι' αυτό. Το πιστεύω ότι ο άντρας σου ήταν υπομονετικός κλπ προ παιδιού, κι εμένα έτσι ήταν. Με το παιδί παραφέρθηκε ο δικός μου μερικές φορές, όχι σε τραγικό σημείο, έχασε όμως την ψυχραιμία του. Κι εγώ καλούμαι να κάνω τον ρόλο του πυροσβέστη, κι εμένα όμως μια - δυο φορές μού έχει τύχει να χάσω την ψυχραιμία μου, είναι ανθρώπινο αυτό, δεν μπορείς να είσαι ο τέλειος σούπερ ουάου γονιός σε όλες τις περιστάσεις.

Μόλις μυριστώ ότι πάει να γίνει κάτι επεμβαίνω και προσπαθώ να λύσω τις διαφορές με τη συζήτηση. Πήγαμε κι εμείς σε ειδικό που μας είπε για δραστηριότητες κλπ, όταν το παιδί ήταν πολύ μικρό, δυόμισι περίπου, καθώς και για τα όρια. Καθώς μεγαλώνει η κατάσταση γίνεται όλο και καλύτερη, ήρθε και το άλλο παιδί και δεν ασχολούμαστε πλέον όλη την ώρα μαζί του, βρήκε διεξόδους με το σχολείο, τους φίλους, εκτονώνεται αλλιώς. Μια πολύ καλή δραστηριότητα είναι το κολύμπι, εκτονώνει, κουράζει και χαλαρώνει. Δεν μας είπες αν η μικρή πάει προνήπια ή αν είναι όλη μέρα στο σπίτι.

Σε γενικές γραμμές η συζήτηση είναι το καλύτερο πράγμα. Όχι ξύλο, όχι τιμωρίες μη ρεαλιστικές, όχι φωνές, το μόνο που κάνουν είναι να χειροτερέψουν τα πράγματα. Προσπάθησε να το πνίγεις κάθε φορά κάτι εν τη γενέσει, πριν γιγαντωθεί, να αφιερώνεις χρόνο για να εκτονώνεται η κατάσταση. Να μην φτάνει δηλαδή ούτε ο άντρας σου ούτε το παιδί στα όριά τους. Είναι δύσκολο να έχεις κάθε φορά τις αντοχές αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Να αποσπάς την προσοχή για παράδειγμα από κάτι αρνητικό, φωνές κλπ, με κάτι θετικό. Υπομονή και πάλι υπομονή και πολύ δουλειά.

Πάει παιδικό από 13ων μηνών. Τώρα πάει προνήπιο. Και πάει και κολυμβητήριο!

marina_99
17-04-12, 14:38
Μαρινα απ'οτι καταλαβα ηταν καλοβολο σαν μωρακι
Η αλλαγη αυτη απο πότε εγινε; Θυμάσαι;

Μόλις άρχισε να περπατάει!

mama tou konstantinou
17-04-12, 14:40
Καλά βρε κοπέλα μου ... καμιά ξυλιά δεν είναι ξύλο!!!! Δεν έγραψα εγώ ότι καταλαβαίνει μόνο με ξύλο. έγραψα ότι καταλαβαίνει μόνο με φωνές και αν της δώσεις και καμία. Γενικά καμιά ξυλιούλα της έχω δώσει ... αλλά σε καμία περίπτωση δε θεωρείται ξύλο αυτό και έτσι κι αλλιώς δεν το έχω κάνει πάνω από 2-3φορές. Προσπαθώ να συγκρατούμε όταν με εκνευρίζει πάρα πολύ. ότι φωνάζω όμως όταν με εκνευρίζει, φωνάζω!!!!

1ον το καμμιά ξυλιά είναι και αυτό ξύλο..
πάμε παρακάτω,
η κορούλα σου εκτός από το θέμα του ύπνου -ο δικός μου κοιμάται αμέσως και πολύ εύκολα στις 9 το βράδυ, αφότου του κόψαμε τον μεσημεριανό ύπνο- μοιάζει σε πολλά με το γιο μου..μήπως το παιδί το κοιμίζεις το μεσημέρι κι έτσι δεν κοιμάται το βράδυ; εμείς όσο ο μικρός κοιμόταν το μεσημέρι, μας έβγαζε το λάδι μέχρι τις 12 να κοιμηθεί, έπαιζε κι αυτός στο κρεβάτι με τα αυτοκινητάκια του με τα ζωάκια του αλλά ύπνος γιοκ, κι έτσι του κόψαμε την μεσημεριανή σιέστα..
στο ντύσιμο..τις περισσότερες φορές κι εμένα μου κάνει κόνξες..ή θα τον πιάσω και θα το γυρίσω στην πλάκα -θα τον γαργαλήσω ή θα πούμε κάτι ευχάριστο, κανένα τραγουδάκι και θα κάτσει - ή θα του πω ΄"εντάξει αφού δεν θέλεις να έρθεις να πάω εγώ με τον μπαμπά στον παιδότοπο" και ως δια μαγείας ετοιμάζεται αμέσως..
από την καρδιά μου..δεν είναι δύσκολο το παιδάκι σας, μάλλον έχετε κουραστεί πολύ και τα πιο απλά έχουν αρχίσει να φέρονται και αφόρητα

marina_99
17-04-12, 14:43
Τότε γιατί λες ότι δεν ζείτε ευτυχισμένες στιγμές μαζί της;;;;;

Γιατί στο τέλος θα γκρινιάξει!!!! Όσο καλά και να έχουμε περάσει στο τέλος θα είναι παραπονεμένη και στεναχωρημένη!!!!!!!!!

marina_99
17-04-12, 14:44
1ον το καμμιά ξυλιά είναι και αυτό ξύλο..
πάμε παρακάτω,
η κορούλα σου εκτός από το θέμα του ύπνου -ο δικός μου κοιμάται αμέσως και πολύ εύκολα στις 9 το βράδυ, αφότου του κόψαμε τον μεσημεριανό ύπνο- μοιάζει σε πολλά με το γιο μου..μήπως το παιδί το κοιμίζεις το μεσημέρι κι έτσι δεν κοιμάται το βράδυ; εμείς όσο ο μικρός κοιμόταν το μεσημέρι, μας έβγαζε το λάδι μέχρι τις 12 να κοιμηθεί, έπαιζε κι αυτός στο κρεβάτι με τα αυτοκινητάκια του με τα ζωάκια του αλλά ύπνος γιοκ, κι έτσι του κόψαμε την μεσημεριανή σιέστα..
στο ντύσιμο..τις περισσότερες φορές κι εμένα μου κάνει κόνξες..ή θα τον πιάσω και θα το γυρίσω στην πλάκα -θα τον γαργαλήσω ή θα πούμε κάτι ευχάριστο, κανένα τραγουδάκι και θα κάτσει - ή θα του πω ΄"εντάξει αφού δεν θέλεις να έρθεις να πάω εγώ με τον μπαμπά στον παιδότοπο" και ως δια μαγείας ετοιμάζεται αμέσως..
από την καρδιά μου..δεν είναι δύσκολο το παιδάκι σας, μάλλον έχετε κουραστεί πολύ και τα πιο απλά έχουν αρχίσει να φέρονται και αφόρητα

Δεν κοιμάται μεσημέρι!!!!

marina_99
17-04-12, 14:49
Επειδή πολλές είπατε ότι τα παιδιά σας μοιάζουν με το δικό μου ...

εγώ γιατί και στο κολυμβητήριο και στο μπαλέτο βλέπω παιδιά που κάθονται ήρεμα με τους γονείς τους και τα ντύνουν κι εγώ κυνηγάω τη μικρή από πίσω για να τη ντύσω???

Επίσης κι εσάς είναι ανικανοποιητα τα παιδιά? Ό,τι κι αν τους προσφέρεις θέλουν το άλλο?? Δεν είναι αχαριστία και απληστία αυτό? Πώς το αντιμετωπίζετε? Να έχεις δλδ περάσει τέλεια όλη μέρα. Να έχεις πάει βόλτες, να της έχεις κάνει πολλά χατίρια, να έχει παίξει, να έχει χαρεί και στο τέλος να γκρινιάζει γιατί ήθελε κάτι άλλο??

επίσης αυτό που όλο ζηλεύει τα πράγματα των άλλων. δε μπορεί να πηγαίνουμε σε ξένα σπίτια και να γκρινιάζει σε όλη την επιστροφή ότι το Χ παιδάκι έχει καλύτερα παιχνίδια από αυτήν. όταν έχει ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια!!!!!!

mama tou konstantinou
17-04-12, 14:50
Γιατί στο τέλος θα γκρινιάξει!!!! Όσο καλά και να έχουμε περάσει στο τέλος θα είναι παραπονεμένη και στεναχωρημένη!!!!!!!!!

να πω κάτι..αν στο πέρας μια ωραίας μέρας την πιάσεις με το καλό και της πεις πχ "γιατί αγαπούλα είσαι στεναχωρημένη, δεν περάσαμε καλά; δεν πήραμε πχ παιχνίδι- μαλλί της γριάς- δεν ήταν όμορφα στις κούνιες - στον παιδότοπο; ωραία δεν ήταν που ζωγραφίσαμε τόσο όμορφα μαζί;" πάλι θα σου παραπονεθεί;

marina_99
17-04-12, 14:53
να πω κάτι..αν στο πέρας μια ωραίας μέρας την πιάσεις με το καλό και της πεις πχ "γιατί αγαπούλα είσαι στεναχωρημένη, δεν περάσαμε καλά; δεν πήραμε πχ παιχνίδι- μαλλί της γριάς- δεν ήταν όμορφα στις κούνιες - στον παιδότοπο; ωραία δεν ήταν που ζωγραφίσαμε τόσο όμορφα μαζί;" πάλι θα σου παραπονεθεί;


Θα μου πει: " ναι, αλλά να σου πω κάτι? Ήθελα να κάνω κι εκείνο και το άλλο και το παράλλο!"

mimika2011
17-04-12, 14:55
Ζήτα βοήθεια πριν να είναι αργά για όλους σας..Προσωπικά πιστεύω οτι δεν θες το παιδί σου, θες το ιδανικό παιδί..Κι εγω την κυνηγάω για να την ντύσω, αλλά τι να γίνει??Έτσι είναι το παιδί μου..Ένα άλλο παιδάκι μπορεί να είναι χοντρό, ένα άλλο κοντό, ένα άλλο να χαιδεύεται κι ένα άλλο να γκρινιάζει..Μην βάζεις καλούπια

kostantina82
17-04-12, 14:56
Επειδή πολλές είπατε ότι τα παιδιά σας μοιάζουν με το δικό μου ...

εγώ γιατί και στο κολυμβητήριο και στο μπαλέτο βλέπω παιδιά που κάθονται ήρεμα με τους γονείς τους και τα ντύνουν κι εγώ κυνηγάω τη μικρή από πίσω για να τη ντύσω???

Επίσης κι εσάς είναι ανικανοποιητα τα παιδιά? Ό,τι κι αν τους προσφέρεις θέλουν το άλλο?? Δεν είναι αχαριστία και απληστία αυτό? Πώς το αντιμετωπίζετε? Να έχεις δλδ περάσει τέλεια όλη μέρα. Να έχεις πάει βόλτες, να της έχεις κάνει πολλά χατίρια, να έχει παίξει, να έχει χαρεί και στο τέλος να γκρινιάζει γιατί ήθελε κάτι άλλο??

επίσης αυτό που όλο ζηλεύει τα πράγματα των άλλων. δε μπορεί να πηγαίνουμε σε ξένα σπίτια και να γκρινιάζει σε όλη την επιστροφή ότι το Χ παιδάκι έχει καλύτερα παιχνίδια από αυτήν. όταν έχει ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια!!!!!!
και εγω παω καπου και βλεπω παιδια που καθονται ησυχα και αν πιασω κουβεντα ξερεις τι μου λενε? <<για ελα απο το σπιτι να δεις τι γινεται.>>
και εγω κυνηγαω οχι ενα αλλα 3 για να ντυσω.
και τα 2 κλαινε γκρινιαζουν δεν τους αρεσει το ενα ρουχο θελουν αλλο ρουχο κλπ
ναι οποτε παμε καπου και περναμε καλα δεν θελουν να φυγουμε.και γκρινιαζουν
ναι οταν παμε να αγορασουμε παιχνιδι δεν θελουν ενα αλλα απο 10 οποτε και παλι γκρινιαζουν.
και ναι παντα λενε οτι το ταδε παιδι εχει αυτο και εγω οχι.
ειναι πραγματα που δεν τα εχω δει μονο στα δικα μου.
τα βλεπω και τα συζηταω με τους γονεις των παιδιων στα σχολεια τους οποτε κανουμε συνελευσεις/
και ειλικρινα αλλα λιγοτερο και αλλα περισσοτερο ολα τα ιδια πανω κατω κανουν.
εσυ το παιδι σου το βλεπεις αχαριστο απληστο και ανικανοποιητο.
εγω βλεπω απλα ενα παιδι.ενα φυσιολογικο παιδι οπως ολα πανω κατω.

κανεις το λαθος και εκτος του οτι συνεχιζεις να κατηγορεις το παιδι ,το συγκρινεις και με αλλα παιδια λεγοντας οτι αυτα ετσι και το δικο μου οχι.

goody
17-04-12, 14:57
Μαρινα μου ριξε μια ματια εδω!Εγω εχω μικρο παιδακι ακομα.. αλλα το ειχα καταχωρησει στα αγαπημενα σε περιπτωση που αντιμετωπισω διαφορα θεματα!
Για ολα τα παραδειγματα που αναφερεις.. εχει μια αναλογη εξηγηση και τροπο αντιμετωπισης!
Διαβασε το με τον αντρα σου παρεα!
http://www.ikidcenters.com/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B8/#.T0ChC6wx6Z1.facebook

Πολυ ωραιο λινκ μαελα, μαρινα διαβασε το νομιζω θα σε βοηθησει πολυ!

Απο τα παραδειγματα που μας εδωσες και εγω δεν βλεπω καποια ιδιαιτερη δυσκολια, νομιζω οτι πανω κατω ολα τα παιδακια ετσι κανουν.
Ακομα και ο δικος μου μου τα κανει αυτα με τον υπνο και το ντυσιμο ή στις κουνιες δεν θελει να φυγουμε.
Αυτο που κανω εγω ειναι να του μιλαω πολυ και να του αποσπαω την προσοχη με αστεια, αστειους ηχους πχ οταν μπαινει η μπλουζα ή βγαινει το παντελονι, στις κουνιες εφαρμοζω αυτο που λεει και στο λινκ της μαελα, του λεω ποτε θα φυγουμε και μετα αρχιζω και του λεω τι θα κανουμε σπιτι. Και το βραδυ αν δεν θελει να κοιμηθει και μιλαει του λεω παραμυθι ή τραγουδαμε παρεα αλλα με σβηστα φωτα και ξαπλωμενοι και μετα του λεω οτι τωρα πρεπει να κοιμηθουμε γιατι αυριο που θα ξυπνησουμε θα κανουμε αυτο, αυτο και αυτο κτλ. και πραγματι χαλαρωνει.
Περασα κι εγω μια φαση που ολο φωναζα γιατι ημουν πολυ κουρασμενη, για περιπου ενα μηνα ολο φωναζα και τον εβαζα τιμωρια, ειδα οτι δεν πιανει, αντιθετως κουραζομουν διπλα και απο τοτε δεν εχω ξαναφωναξει (υστερικα εννοω γιατι που και που θα υψωσω την φωνη μου), αντιθετως του μιλαω παρα πολυ του κανω πολλα αστεια και αστειες φωνες, πολλες πολλες αγκαλιες και φιλακια και βλεπω μεγαλη διαφορα, ειναι πολυ πιο υπακουος και ηρεμος!

Ellemphriem
17-04-12, 15:00
Επειδή πολλές είπατε ότι τα παιδιά σας μοιάζουν με το δικό μου ...

εγώ γιατί και στο κολυμβητήριο και στο μπαλέτο βλέπω παιδιά που κάθονται ήρεμα με τους γονείς τους και τα ντύνουν κι εγώ κυνηγάω τη μικρή από πίσω για να τη ντύσω???

Επίσης κι εσάς είναι ανικανοποιητα τα παιδιά? Ό,τι κι αν τους προσφέρεις θέλουν το άλλο?? Δεν είναι αχαριστία και απληστία αυτό? Πώς το αντιμετωπίζετε? Να έχεις δλδ περάσει τέλεια όλη μέρα. Να έχεις πάει βόλτες, να της έχεις κάνει πολλά χατίρια, να έχει παίξει, να έχει χαρεί και στο τέλος να γκρινιάζει γιατί ήθελε κάτι άλλο??

επίσης αυτό που όλο ζηλεύει τα πράγματα των άλλων. δε μπορεί να πηγαίνουμε σε ξένα σπίτια και να γκρινιάζει σε όλη την επιστροφή ότι το Χ παιδάκι έχει καλύτερα παιχνίδια από αυτήν. όταν έχει ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια!!!!!!

Οχι δεν γκρινιαζει παντα στο τελος της μερας. Επισης εχουμε 1 κανονα (ειναι κανοναθ) οπως λεει και η μικρη. Οταν παμε για ψωνια παιρνουμε 1 πραγμα που θα διαλεξει αυτη. ΟΧΙ παραπανω. ΠΟΤΕ ακομα και αν μπορουμε. Δεν μου εχει γκρινιαξει για παιχνιδια αλλων παιδιων αλλα ακομα ειναι 3.5 το μελλον δεν ξερω τι μου επιφυλλασει. Στις αγορες και στα παιχνιδια βαλε κανονεθ.....;-) Αυτο εχουμε τωρα....εδω παιζουμε αυτο κανουμε. Δεν σου αρεσει? Φευγουμε......κανοναθ......

kLiMt
17-04-12, 15:00
Λοιπόν, υπάρχει ένα καταπληκτικό βιβλίο "Το υπεύθυνο παιδί και πως να το μεγαλώσουμε" των Δρ. Ντον Ντινκμέγιερ - Γκάρυ Μακ Κεϊ, Παιδοψυχολόγοι), Εκδόσεις Θυμάρι, το οποίο θα σε βοηθήσει σίγουρα.

Η κόρη σου είναι πανέξυπνη και χρησιμοποιεί όλους τους δυνατούς τρόπους για να σας τραβήξει την προσοχή και να διατηρήσει την υπεροχή απέναντί σας. Εσείς φυσικά επιβεβαιώνετε με θυμό, φωνές, τιμωρία κλπ. Πιστεύω ότι και ο ερχομός του δεύτερου παιδιού, έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Το βιβλίο στην εφαρμογή του είναι δύσκολο αλλά θα πάρεις πολλά από αυτο.

Και η επίσκεψη σε έναν καλό παιδοψυχολόγο σίγουρα θα βοηθήσει. Όπως έχουμε τον παιδίατρο, καλό είναι να έχουμε και έναν παιδοψυχολόγο, κατά τη γνώμη μου. Ακόμα κι αν δεν θέλει ο σύζυγος, πήγαινε μόνη σου. Επίσης, θα σου έλεγα να εμπλέξεις τη μικρή σου στις δουλειές του σπιτιού, δηλαδή να τις αναθέτεις πράγματα, να σε βοηθάει πχ. στο άπλωμα των ρούχων, στο στρώσιμο του τραπεζιού κλπ. να αναλάβει μια δουλειά την οποία θα εκτελεί και θα νιώθει σημαντική. Τέλος, δεν ξέρω αν περνάτε χρόνο μαζί της, π.χ. μια ώρα την ημέρα να παίξεις μαζί της κάτι που αρέσει και στους δυο σας, μητέρα - κόρη ή το ίδιο κι ο μπαμπάς της.
Οι τιμωρίες δεν οδηγούν πουθενά, ούτε οι φωνές (το λέω για να το ακούσω κι εγώ, μη νομίζεις!!). Στο βιβλίο που σου λέω υπάρχει η μέθοδος με τις λογικές συνέπειες, που μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές στην περίπτωσή σας.

Ellemphriem
17-04-12, 15:04
Θα μου πει: " ναι, αλλά να σου πω κάτι? Ήθελα να κάνω κι εκείνο και το άλλο και το παράλλο!"

Αυριο δεν θα κανεις τπτ τοτε μωρο μου.....για να δεις την διαφορα. Θα κατσουμε σπιτι και θα με βοηθησεις να καθαρισω......σας χρησιμοποιει κανονικοτατα :wink: Ειναι πανεξυπνο. Να την χαιρεσαι......:lol:

emmaki
17-04-12, 15:06
Οχι δεν γκρινιαζει παντα στο τελος της μερας. Επισης εχουμε 1 κανονα (ειναι κανοναθ) οπως λεει και η μικρη. Οταν παμε για ψωνια παιρνουμε 1 πραγμα που θα διαλεξει αυτη. ΟΧΙ παραπανω. ΠΟΤΕ ακομα και αν μπορουμε. Δεν μου εχει γκρινιαξει για παιχνιδια αλλων παιδιων αλλα ακομα ειναι 3.5 το μελλον δεν ξερω τι μου επιφυλλασει. Στις αγορες και στα παιχνιδια βαλε κανονεθ.....;-) Αυτο εχουμε τωρα....εδω παιζουμε αυτο κανουμε. Δεν σου αρεσει? Φευγουμε......κανοναθ......

Μα παντού πρέπει να υπάρχουν κανόνεθ....
Ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας ζούμε με κανόνεθ.
Απλά πρέπει να είναι ρεαλιστικοί. Αυτό που εφαρμόζεις ειναι πολύ ωραίο. Διαλέγουμε ΕΝΑ πράγμα και παίρνουμε κάθε φορά. Πρέπει να μάθει το παιδί ότι δεν μπορεί να έχει ό,τι θέλει (είτε είνια παιχνίδα, είτε ρούχα, είτε δραστηριότητες, είτε γλυκά, είτε κάτι άλλο), αλλά ένα που του αρέσει πιο πολύ. Αν ζητήσει επιπλέον πράγματα, απλά του εξηγείς ότι παίρνει ένα γι' αυτό και γι' αυτό το λόγο.
Μπορεί να μην το κάνει αμέσως. Θα το κάνει, όμως, μετά από 2,3, 100 φορές. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν έρχονται τα πιτσιρίκια ούτε με manual που να ισχύει για όλα, ούτε με κουμπάκια που μπορείς να πατάς και να έχεις τοεπιθυμητό αποτέλεσμα!

emmaki
17-04-12, 15:14
ΝΑ σε ρωτησω κατι?Υπαρχει καποιο ηλικιακο οριο για να ξεκινησουμε αυτη την αντιμετωπιση ή εξαρταται και παλι απο το παιδι και απο το ποσο κατανοει αυτο που του λεμε?

Για μένα οι κανόνες πρέπει να μπαίνουν όσο το δυνατό νωρίτερα. Αλλά όχι όλοι μαζί! Δηλαδή, π.χ. θα ξεκινήσεις με έναν κανόνα που θεωρείς βασικό (ας πούμε δεν χτυπάμε). Εξηγείς γιατί δεν χτυπάμε (π.χ. γιατί πονάει και μετά θα κλαίει η μαμά που τη χτύπησες. Πάντα εξηγούμε με τρόπο που μπορούν να καταλάβουν τα παιδιά, και όχι λέγοντας γιατί είναι αντικοινωνική συμπεριφορά, καθώς αυτό δεν σημαίνει τίποτα για το παιδί). Αν χτυπήσει, λες αν το ξανακάνεις θα έχει αυτή τη συνέπεια (κάτι συγκεκριμένο, όπως δεν θα πας στις κούνιες, ή θα κάτσεις στο χαλάκι, ή....). Αν το ξανακάνει προχωράς στη συνέπεια της πράξης. Μετά από λίγο καιρό, όταν βλέπεις ότι εμπαιδώνεται η πρώτη "σωστή"/επιθυμητή συμπεριφορά/κανόνας, βάζεις τον επόμενο..... Και πας έτσι....

Εύκολο δεν είναι τόσο πολύ, το ξέρω, αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο! Θέλει υπομονή, επιμονή και σταθερότητα (δηλαδή αυτό που δεν είναι επιθυμητό σήμερα ή δεν είναι επιθυμητό από το μπαμπά, δεν μπορεί να γίνει ξαφνικά επιθυμητό αύριο ή να είναι επιθυμητό από τη μαμά).

Και πάντα στο μυαλό ότι τα παιδιά δεν είναι χαζά, είναι μικρά και θέλουν αντιμετώπιση ανάλογα με το νοητικό τους επίπεδο

marina_99
17-04-12, 15:15
Αυριο δεν θα κανεις τπτ τοτε μωρο μου.....για να δεις την διαφορα. Θα κατσουμε σπιτι και θα με βοηθησεις να καθαρισω......σας χρησιμοποιει κανονικοτατα :wink: Ειναι πανεξυπνο. Να την χαιρεσαι......:lol:

Μα αυτο ακριβώς λέω όταν λέω ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα. Την επόμενη μέρα θα μείνουμε μέσα και τη μεθεπόμενη θα γίνουν πάλι τα ίδια!!!!

marchalina
17-04-12, 15:18
Μα αυτο ακριβώς λέω όταν λέω ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα. Την επόμενη μέρα θα μείνουμε μέσα και τη μεθεπόμενη θα γίνουν πάλι τα ίδια!!!!
Καθε τι που εφαρμοζεις θα το ακολουθεις πιστά για 3 εβδομαδες τουλαχιστον και θα εχεις ενα τετραδιο να σημειωνεις αντιδρασεις
Θα το συνεχιζεις για 3 εβδομαδες ακομα και αν βλεπεις οτι δεν "δουλευει"
Μετα μελετας λιγο και το τετραδιο και αφου δεις οτι η συγκεκριμενη τακτικη δεν εφερε αποτελεσμα ..περνάς σε επόμενη

danel
17-04-12, 15:20
Μarina, λένε ότι τα ιδιαιτέρως έξυπνα παιδιά είναι και πιό αντιδραστικά και υπερκινητικά. Μήπως η μικρή ανήκει σε αυτήν την κατηγορία;

Όπως και να 'χει, απ' αυτά που διαβάζω κι εμένα μου θυμίζει την κόρη μου σε πολλά σημεία και πράγματι τώρα αντιλαμβάνομαι ότι έκανα λάθη (π.χ. σπανίως έλεγα ΟΧΙ, ή την άφηνα να κουραστεί από το παιχνίδι και μετά πάθαινε κρίσεις) και όλα αυτά από την υπερβολική αγάπη.
Μη νοιώθεις άσχημα επειδή δεν έχετε βρει τον τρόπο που θέλει, εδώ ολόκληρη επιστήμη υπάρχει που μελετάει τη συμπεριφορά των παιδιών.

Βρες ΣΩΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΑΜΕΣΑ αλλιώς θα ρθουν πιό δύσκολες καταστάσεις. Έχω υπόψη μου κάποιον αλλά νομίζω είναι Γλυφάδα.

kostantina82
17-04-12, 15:37
Μα αυτο ακριβώς λέω όταν λέω ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα. Την επόμενη μέρα θα μείνουμε μέσα και τη μεθεπόμενη θα γίνουν πάλι τα ίδια!!!!
εδω εμεις οι μεγαλοι και δεν μπορουμε να αλλαξουμε μεσα σε μια μερα ουτε καν σε 1 μηνα και απαιτουμε απο το παιδι να αλλαξει τοσο γρηγορα.
δεν ειναι ρομποτ.

emmaki
17-04-12, 15:48
Μα αυτο ακριβώς λέω όταν λέω ότι έχουμε δοκιμάσει τα πάντα. Την επόμενη μέρα θα μείνουμε μέσα και τη μεθεπόμενη θα γίνουν πάλι τα ίδια!!!!

Θα το ξανακάνεις! Και ξανά και ξανά μέχρι να αντιληφθεί το παιδί ότι όταν κάνει το Α, αυτό θα έχει ως συνέπεια να μην πηγαίνει στις κούνιες!

Σκέψου τον εαυτό σου! Όταν αλλάζει η ώρα π.χ. και "χάνεις" μια ώρα ύπνο, το συνηθίζεις αμέσως ή σου παίρνει κάποιες μέρες; Όταν ξεκινάς μια νέα συνήθεια, που δεν σου πολυ-αρέσει κιόλας, την κάνεις αμέσως τέλεια; Εγώ πάντως όχι! Πώς πριμένουμε από το παιδάκι να το κάνει αμέσως;;;;;;

ΕΠΙΜΟΝΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ και ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

mama@2
17-04-12, 16:27
Να δώσω παραδείγματα Ok:

- Το βράδυ ... ετοιμαζόμαστε, πάμε για ύπνο. Ξαπλώνουμε. Μου λέει ότι θέλει να κάτσω λίγο να μιλήοουμε. Κάθομαι λιγο. Μετά θέλει κι άλλο. Οπότε κάποια στιγμή της λέω ότι είναι ώρα να κοιμηθει. Σ' αγαπώ μαμά. Κι εγώ σ' αγαπώ. εγώ πιο πολύ. Φωνάζει κανένα 2λεπτο και γκρινιάζει, ν' αγκαλιάσω και το μπαμπά και τη μαμά ξανά κλπ. Όσο γλυκά και να την καληνυχτήσουμε στο τέλος θ' αρχίσει τα κλαψουρίσματα ότι δε θέλει να κοιμηθεί. Πρέπει να της υψώσεις λίγο τη φωνή για να καταλάβει ότι πρέπει να σταματήσει και ότι ειναι ώρα για ύπνο. (εντωμεταξύ νυστάζει γιατί κάποια στιγμή πέφτει ξερή). Μετά αρχίζει να σηκώνεται. Πάει 10φορές στην τουαλέτα ότι και καλά θέλει τσίσα. Μετά μπορεί να βρει οτιδήποτε για να γκρινιάξει (ότι κάπου πονάει, ότι φοβάται ... οτιδήποτε). Μετά αρχίζει να μιλάει με τα κουκλάκια της ... και όλο και δυναμώνει το θέατρο. Τελικά μας παίρνει καμια ώρα και βάλε για να κοιμηθει (και συνήθως έχουμε ψιλοφωνάξει κιόλας).


Χμμμμμμμμ.........σαν κατι μου θυμιζει η περιγραφη σου:rolleyes: εγω του λεω πως αν δεν κοιμηθει, δεν θα παει με το μπαμπα στο παρκο/για ποδοσφαιρο/καρατε κλπ.οτι θα ειναι κουρασμενος κ δεν θα αντεχει βολτα....αλλλα εγω τα κοιμιζω κ μεσημερι!Μηπως ειναι σε υπερδιεγερση κ κουρασμενη μετα τον παιδικο κ αντιδρα ετσι?Εγω περισυ, μετα τον παιδικο τον κοιμιζα κ το απογευμα ολα μια χαρα.Σε γενικες γραμμες ομως στο θεμα του υπνου κ εμεις καπως ετσι ειμαστε!







- Πας να τη ντύσεις για να πάμε κάπου, θα βρει οτιδήποτε να κάνει εκτός από το να κάτσει να τη ντύσεις. Άμα την πολυζορίσεις βάζει και τα χέρια στη μέση και σε αγριοκοιτάει ή λέει και καμιά χοντράδα του στυλ ..." αν δε μου κάνεις τα χατίρια εγώ δε θα σε αγαπώ".


ΑΧΧΧΧΧΧΧΧ!Ψωμοτυρι αυτο το δεν σε αγαπω!!!!(ασε που ο δικος μου παει στη μανα μου κ της λεει γιαγια να παμε στο σπιτι σου να κοιμηθω, η μαμα με μαλωνει!:confused:) Και ο δικος μου σαν τη δικη σου για να τον ντυσω.....αστα!!!Στην αρχη φωναζα, ωσπου μια μερα τον αφηνω στο δωματιο του κ του λεω ασε, δεν εχει βολτα σημερα.μεινε εδω(χωρις φωνες).κ παω στην κουζινα.Σε 5 λεπτα τον βλεπω, ειχε ντυθει μονος του, οκ, αναποδα τα φορεσε κ ζητουσε παπουτσια να παει βολτα!!!!!

- Ό,τι και να της δώσεις γκρινιάζει στο τέλος γι' αυτό που δεν της έδωσες. Πχ της βάζεις να δει παιδικό ... στο τέλος θα το κλείσουμε με κλαματα γιατί θα θέλει να δει κι άλλο. Θα βάλει τα χέρια τη μέση και θα πει καμιά βλακεία πάλι: "Δε μου κάνετε κανένα χατίρι!!!!!". Θα της δώσεις ένα κουλουράκι και θα γκρινιάξει γιατί δεν της έδωσες και 2ο. Θα της πάρεις ένα παιχνίδι δώρο και θα ήθελε το άλλο.


Καλα, το ανικανοποιητο το εχουν....ολο κ κατι θελουν, αλλα κ εμεις εφαρμοζουμε το ενα τη φορα κ με αγωνα πλεον εχει ηρεμισει, αλλα η γκρινια για τα παιδικα εργα καλα κρατει!!!!!!


- Όπου πάμε επίσκεψη μετά μου κάνει ολόκληρο θέμα ότι τα άλλα παιδιά έχουν πιο ωραία παιχνίδια από αυτήν.


Αυτο δεν το εχουμε επειδη συνηθως παμε σε δικους μου, οπου εχω ενημερωσει κ κρυβουν τα καλα τους παιχνιδια, αφου ο δικος μου ειναι ο καταστροφεας παιχνιδιων κ δεν εχω ορεξη να αντικαθιστω κ τα σπασμενα παιχνιδια που αφηνει πισω του(κ εγω αναλογα κρυβω τα δικα μας καλα οτι εχει επιζησει δλδ....κ στις επισκεψεις παιζουν απλα μπαλα κλπ


- Με την αδερφή της δεν είναι ότι δεν της δίνει απλά τα παιχνίδια της. Της παίρνει και τα δικά της.Κλείνει την πόρτα του δωματίου της και πάει και παίζει στο δωμάτιο της μπέμπας. Όταν έρχονται και τα ξαδερφάκια δεν τα αφήνει να παίρνουν ούτε τα παιχνίδια της μπέμπας. όταν τη μαλώνουμε το γυρνάει ότι το κάνει για να προστατεύσει τη μπέμπα .... να μη χτυπήσει και να μην καταπιεί κανένα παιχνίδι. Κανένα παιχνίδι δεν κάνει να παίζει η μπέμπα... όλα είναι επικίνδυνα! Πάει η καημενούλα γρήγορα γρήγορα να μπει στο δωμάτιο της αδερφής της όταν ανοίγει η πόρτα και αυτή της την κλείνει στα μούτρα. Και συνεχώς γκρινιάζει ότι η μπέμπα έχει όλα τα ωραία παιχνίδια!


Ο δικος μου ο μπεμπης 10 μηνων ειναι κ ουτε περπατα ακομη, ουτε καταλαβαινει, αλλα κ ο δικος μου ο μεγαλος, αφηνει για τον μικρο μονο τα μασητικα κ τις κουδουνιστρες(ασε που μπηκε χθες κ στην περπατουρα του μικρου:confused::confused::confused:)
Οτι εχω του μπεμπη, το παιρνει ο μγαλος κ οταν το βαρεθει του το δινει(λουτρινα, παιχνιδια, δωρακλπ)Φανταζεσαι τι θα γινει σε λιγο, τι λεω εσυ το ζεις!Και ο δικος μου αυτη τη δικαιολογια προβαλλει....μην καταπιει ο μικρος κατι.....



Είναι πολύ κουραστικό παιδί. Άλλο να σας το λέω, άλλο να το ζήτε. Διαρκώς παζαρεύει κάτι, όλο μιλάει, όλο κάτι θέλει, πάντα κάτι παραπάνω από αυτό που της δίνεις, μιλάει συνέχεια, ασταμάτητα!!!!
Τον δικο μου περιγραφεις??????:rolleyes:Και ο δικος μου ετσι.....μιλαει ασταματητα!!!!(μαλλον της ηλικιας θα ειναι...)

(μας το λένε και στο σχολικό αυτό). Δε μπορείς να μιλήσεις στο σπίτι για τίποτα μπροστά της. Μονίμως θέλει να μιλάς με αυτήν, να παίζεις με αυτήν. Και πιστέψτε με μας βλέπει και τους δύο αρκετές ώρες. Δεν είναι ότι της λείπουμε.


Υπολογισε οτι θελουν συνεχη επιβεβαιωση μετα τον ερχομο του 2ου παιδιου....κ εγω τα ιδια περασα κ με αγωνα τα ξεπερασαμε, αλλα ακομη, για να πω στον μπεμπη σαγαπω λεω πρωτα αγαπαω τον μεγαλο κ αγαπαω κ τον μπεμπη....στα ματια μας κοιτα, σαν να φοβαται πως δεν τον αγαπαμε οπως πριν......κ ας επιβεβαιωνεται καθε μερα


Δε γίνεται ... όσο και να το αγαπάς το παιδί σου θες να πεις κάτι και με τον άνθρωπό σου. Και ειδικά όταν είναι ένα παιδί που δεν κοιμάται πολύ (να πεις δλδ τουλάχιστον ότι θα ηρεμήσεις αφού κοιμηθεί).

Και εδω συμφωνω!Απλα εγω τα κοιμιζω κ μεσημερι κ βραδυ κ εχουμε το χρονο μας;)Αφου παει παιδικο κ δεν κοιμαται το μεσημερι, ξεκινα νωριτερα τη διαδικασια του υπνου, ωστε να εχετε κ οι δυο σας χρονο.




Τεσπα ... τι άλλο να σας πω ... το μόνο που έχω να πω είναι ότι το παιδί φέρει και γονίδια .... δεν είναι μόνο η διαπαιδαγώγηση που μετράει. Κι εγώ όταν ήταν μικρή που ήταν πολύ βολικό παιδάκι (δε γκρίνιαζε, καθόταν στο καρότσι, ήταν πολύ γελαστή) έβλεπα κάτι άλλα που ούρλιαζαν και σκεφτόμουν ότι φταίνε οι γονείς. Όταν έχεις βολικό παιδί όλα είναι εύκολα, όταν έχει δύσκολο, απαιτητικό, πεισματάρικο παιδί ... είναι πολύ δύσκολο.


Ελεγα, αφου ο μεγαλος ειναι ζωηρος, ο μικρος θα ειναι ησυχος....αλλα, τωρα τελευταια, τους βλεπω, απο τωρα, αν δωσεις κατι στον μικρο, κ το παρει ο μεγαλος, ορμαει κ ο μικρος η θα κλαψει η τσιριζει!!!!!!Και κανενας δεν κανει πισω....οποτε οι ελπιδες για ενα βολικο παιδι εξανεμιζονται ΑΛΛΑ, με υπομονη, επιμονη κ αγαπη, ολα θα τα λυσουμε, ελπιζω......



Ουτε εγω πιστεω οτι ο αντρας σου τα εννοουσε ολα αυτα.
Απλα, και οι δυο σας εχετε κουραστει.
Το παιδι σου, αντιδρα σαν τον δικο μου, μολις καταλαβε πως θα ερχοταν ο μπεμπης...κ μολις τον ειδε...
φυσικα, με τον ερχομο του μικρου σπιτι, του αγορασαμε κ μια μηχανη, να οδηγα---δωρο του μπεμπη στον μεγαλο---, κ αρχισε ενας αγωνας που κρατα σχεδον ενα χρονο, ειμαστε σε πολυ καλη κατασταση τωρα, πολυ καλυτερα απο την αρχη.....
Στην πολυλογια, να προσθεσω, οτι ειναι τοσο εξυπνα τωρα που σε στελνουν.....του λεω προχθες που ηθελε ενα παιχνιδι(που ειδε σε διαφημιση) οτι τωρα δεν εχουμε πολλα χρηματα, τον αλλο μηνα που ειναι κ η γιορτη του θα το παρουμε κ απαντα δηλαδη μαμα δεν εχουμε χρηματα, ειμαστε φτωχοι??

Στον μπαμπα του, του λεει μπαμπα, να παμε για ποδοσφαιρο, μην πας στη δουλεια...κ λεει ο συζυγος, αν δεν δουλεψω, πως θα φας?δεν θελω φαγητο, να παιξουμε θελω λεει.....(φαγητο....ακομη μια πονεμενη ιστορια, μαμα με λιγοφαγο παιδι....εκει να δεις γλεντια:rolleyes:)

Υπομονη, αγαπη, επιμονη, διαλογος, συζητηση.Αυτα εμας μας βοηθησαν(οι φωνες,σε εμας δεν επιαναν, πεισμωνε πιο πολυ....) κ τιμωρια του 2λεπτου(στα 2 λεπτα συνηθως ζητα συγνωμη κ ηρεμει--εχουμε την πολυθρονα της τιμωριας, θα καθισει εκει μεχρι να ηρεμισεικλπ)

kostantina82
17-04-12, 17:09
Θα το ξανακάνεις! Και ξανά και ξανά μέχρι να αντιληφθεί το παιδί ότι όταν κάνει το Α, αυτό θα έχει ως συνέπεια να μην πηγαίνει στις κούνιες!

Σκέψου τον εαυτό σου! Όταν αλλάζει η ώρα π.χ. και "χάνεις" μια ώρα ύπνο, το συνηθίζεις αμέσως ή σου παίρνει κάποιες μέρες; Όταν ξεκινάς μια νέα συνήθεια, που δεν σου πολυ-αρέσει κιόλας, την κάνεις αμέσως τέλεια; Εγώ πάντως όχι! Πώς πριμένουμε από το παιδάκι να το κάνει αμέσως;;;;;;

ΕΠΙΜΟΝΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ και ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ
θα συμφωνησω και θα συμπληρωσω

ΣΕΒΑΣΜΟΣ.

mama@2
17-04-12, 17:34
Να προσθεσω οτι κ ο δικος μου περισυ που πηγαινε στον παιδικο σταθμο, στον σταθμο ηταν αρνακι κ στο σπιτι ταρζαν!!!!!!
Εκει καταλαβα, σε συνεργασια με τη δασκαλα του κ παιδοψυχολογο που συνεργαζοταν με το σταθμο, η οποια μας ειχε κανει ολες τις μαμαδες συζητηση με θεμα τα ορια.
Τα παιδια αισθανονται ασφαλη οταν θετουμε τα ορια.Οταν εμεις δεν τα οριοθετουμε μπερδευονται...
Σε συνεργασια με τη δασκαλα του γιου μου, θεσαμε κ εμεις ορια κ σημερα, ολα ειναι σε καλυτερο δρομο.
Πρεπει να ειμαστε σταθεροι οταν θετουμε τα ορια, αλλιως μπερδευονται τα παιδια κ σταθερη αντιμετωπιση κ απο τους 2 γονεις(κατι που εγω εκανα λαθος....ο συζυγος τον μαλωνε κ εγω ημουν η καλη που τον παρηγορουσε:confused: με αποτελεσματα αστα να πανε---μιλησα, καταλαβε που εκανα λαθος, κ ειπε κ οι 2 γονεις 1 ανιμετωπιση,)
Απο τοτε, χωρις φωνες, με συζητηση, τα παμε καλα.(μη φανταστεις οτι ειιναι αρνακι, παιδια ειναι, με τις προσωπικοτητες τους, απλα πρεπει να βρουμε τον σωστο τροπο οι γονεις, μην ξεχνας πως ειναι 4 ετων, μην περιμενετε συμπεριφορα ενηλικα απο ενα τετραχρονο, θα απογοητευτεις(οπως κ εγω στην αρχη:rolleyes:),

εμεις πρεπει να τους διδαξουμε μεσα απο τη μιμιση(πχ αν οι γονεις φωναζουν, κ το παιδι θα φωναζει, αν εγω τρωω πιτσα μπροστα του, πως θα φαει εκεινο φακες?)
με θεσπιση κανονων-οριων κ η τηρηση τους παντα--σταθεροτητα(πχ παμε για υπνο στις 9.Αν τη μια κοιμηθει στις 9 κ την αλλη μερα αν γκρινιαξει κ δεν επιμεινουμε κ κοιμηθει στις 12, μπερδευεται κ του περναμε το μηνυμα πως με την γκρινια καταφερνει να περασει το δικο του)
Να εχουμε ρεαλιστικους στοχους(για να μην απογοητευομαστε γρηγορα οι γονεις) αναλογα με την ηλικια του παιδιου....μην περιμενουμε ενηλικη συμπεριφορα απο τριχρονα κλπ
Χρονος κ παλι χρονος χρειαζεται.....σε 1 μερα δεν γινεται να τα καταφερουμε ολα.....
Και οι γονεις κανουμε λαθη, αρκει γρηγορα να τα διορθωνουμε κ οχι υπερβολες--οταν ειναι δυνατον
Δεν χαρακτηριζουμε το παιδι εξαιτιας της ανεπιθυμιτης συμπεριφορας(πχ δεν λεμε εισαι κακο παιδι, αλλα αυτο που κανεις τωρα δεν ειναι σωστο/καλο)


Αυτα με διδαξε η μεχρι τωρα εμπειρια μου ως μαμα....κ με πολλη βοηθεια απο την δασκαλα του γιου μου...κ το φυλλαδιο της παιδοψυχολογου για τα ορια


Το καλυτερο που μπορεις να κανεις τωρα, ειναι ενας παιδοψυχολογος, ωστε να σας οδηγησει με σωστο τροπο.
Μιλησε κ με τη δασκαλα του παιδικου(εμενα με ειχε βοηθησει πολυ)

Ευχομαι το καλυτερο για ολους σας.

AthinaP
17-04-12, 18:19
Πόσο σε νιώθω!

Ασφαλώς και υπάρχουν δύσκολα παιδιά!

Υπήρχε κάποτε ένας ειδικός που έκανε 3 παιδιά και πίστεψε ότι τα κατάφερνε τόσο καλά, που έγραψε βιβλία για την ανατροφή, για να γίνουν όλοι ο γονείς τόσο καλοί! Και είναι και αρκετά γνωστός... Κάποιοι γονείς που έρχονταν και του παραπονιόντουσαν για δύσκολα παιδιά, είχε βγάλει μόνος του το συμπέρασμα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτούς!

Και τότε ήρθε το τέταρτο παιδι που έκανε τον ειδικό να θέλει να σκίσει τα πτυχία του!



:lol:

Η ιστορία του εδώ

http://www.askdrsears.com/topics/fussy-baby/high-need-baby/what-high-need-means-story-about-our-high-need-baby

Τις είχα αυτές τις πληροφορίες γιατί λόγω σπουδών είχα μια επαφή με την παιδοψυχολογία, αλλά όταν ήρθε ο δικός μου Ταλιμπάν στον κόσμο, δεν βοηθήθηκα και τόοσο πολύ. Επίσης ήρθε στον κόσμο με τη δίδυμη αδερφή του που ήταν το εντελώς ανάποδο. Εκείνη ήταν το πράο, καλόβολο παιδί. Από μωρό έμοιαζε να αντιλαμβάνεται και να αναγνωρίζει όσα κάναμε για εκείνην. Ενώ ο Ταλιμπάν είχε αυτό το στοιχείο της μη αναγνώρισης, που γράφτηκε παραπάνω. Επιπλέον του γενικώς θορυβώδους, απαιτητικού και δύσκολου χαρακτήρα του.

Περάσαμε πάρα πολλές ενδιάμεσες καταστάσεις με τελικό αποτέλεσμα ένα σχετικά συνεργάσιμο παιδί, πάντα όμως αρκετά ζωηρό και ανήσυχο.

Στην τελική θα πω και εγώ ότι ένας καλός ειδικός θα σε βοηθήσει να δεις τα πράγματα πιο καθαρά και θα σου πει τεχνικές για να δοκιμάσετε.

Τα βασικά στα οποία καταλήξαμε εμείς είναι όχι νεύρα, όχι εκδικητικότητα (γιατί το παίρνουν ως μάθημα και το ανταποδίδουν στο πολλαπλάσιο). Συνέπειες όμως για τις πράξεις τους, με ηρεμία. Συνεργασία ανάμεσα στους γονείς. Επιβράβευση (με απλή αναγνώριση) για όταν και όποτε φέρονται "καλά".

Καλά, το απολυτως ήρεμο και συνεργάσιμο παιδί δεν θα το έχουμε ποτέ...

Κατά έναν περίεργο τρόπο όμως κατέληξα να δεθώ πιο πολύ μαζί του και όχι με το τέλειο παιδί, το αγγελούδι, την αδερφή του, γιατί ο Ταλιμπάν έκλεβε την παράσταση και έκλεβε και το χρόνο μου...

YOTOU
17-04-12, 18:36
καλησπερα!κ χρονια πολλα
καλα ολα αυτα που λετε κ συμφωνω με τα περισσοτερα, αλλα εισαστε λιγο εκτος θεματος! ενταξη να αναφερθουμε για το θεμα του παιδιου, αλλα ο τιτλος του μηνυματος ειναι για την συμπεριφορα του πατερα.
αληθεια μαρινα, πως αντεδρασες εσυ μετα απο αυτη την κουβεντα? και μετα απο αυτο τι εγινε που γυρισε το παιδι στο σπιτι? πως αντεδρασε ο πατερας?
δεν θελω να κρινω κανεναν ουτε να σχολιασω αν κανετε καλα η οχι, γιατι εξω απο το χορο πολλα τραγουδια λεμε, αλλα αυτο (η φραση που ειπε ο πατερας) χρειαζεται ψαξιμο κ κουβεντα, πολυ κουβεντα...
ευχομαι ολα να πανε καλα!!!

χριστινάκι π.
17-04-12, 18:37
Θα σου πω μια καθαρά προσωπική γνώμη για το ανικανοποίητο...ή το έχεις ή δεν το έχεις!Για παράδειγμα εμένα η μεγάλη μου αδελφή είχε ανέκαθεν το ανικανοποίητο. Τρώγαμε κάτι πολύ νόστιμο που έφτιαχνε η μαμά μας και αμέσως αυτή έλεγε (και λέει ακόμα και σήμερα που κοντεύει τα 30) 'ναι αλλά αν είχε και πιπεριά μέσα (π.χ.) θα ήταν ακόμη νοστιμότερο''...Αυτό για τα πάντα μέχρι σήμερα που μιλάμε...Εμείς σαν οικογένεια το πήραμε απόφαση κάποια στιγμή και πάψαμε να δίνουμε σε αυτό το στοιχείο του χαρακτήρα της σημασία, απλώς το προσπερνούσαμε με πειράγματα και γέλια, ότι και καλά τι άλλο θα έλεγε, αφού την ξέρουμε...Και μιλάμε για τα πάντα, έτσι;;;Διακοπές, σχέσεις, θέματα σπιτιού, τα πάντα, τίποτα δεν την ικανοποιεί ποτέ!Τι να κάνουμε, όλοι έχουμε τα στραβά μας!

Αυτό το παράδειγμα στο φέρνω για να το δεις λίγο πιο χαλαρά και μήπως να αρχίσετε με τον άντρα σου να διακωμωδείτε λίγο τις καταστάσεις...

Κατά τ'άλλα το παιδάκι σας μου φαίνεται φυσιολογικότατο, σαν όλα τα παιδάκια της ηλικίας του. Το μόνο κακό που βρίσκω είναι ότι δεν φαίνεται να συμφωνείτε στον τρόπο τιμωρίας με τον άντρα σου. Ακόμα και αν διαφωνείς, το παιδί δεν πρέπει ποτέ να το αντιληφθεί. Ας πούμε στο περιστατικό στο 1ο σου μην. έπρεπε αντί να σκεπάσεις με κουβερτούλα το παιδί, να πάρεις τον άντρα σου στην κρεβατοκάμαρα και να του πεις τη γνώμη σου και να πάτε μαζί να ελευθερώσετε το παιδί από την τόσο μεγάλη τιμωρία του.Όταν δεν συμφωνείτε μπροστά του χάνετε το κύρος σας και παύει να σας σέβεται!

Φυσικά το να πάτε στον ειδικό είναι απαραίτητο....

jackrussel
17-04-12, 18:43
ολων μας τα παιδια υπαρχουν στιγμες η φασεις της ζωης τους που γινονται πολυυυυ δυσκολα, δεν ειστε οι μονοι πιστεψε το, προσωπικα πιο πολυ θα με ανησυχουσε να ακουω για ενα παιδι που ειναι σε ολα οκ δεχεται οτι του πουν, υπακουει, δεν ζηλευει το μικρο του αδρφακι κλπ τοτε θα μιλουσαμε για κουκλα κι οχι για ζωντανο παιδι

το να ζηλευει ενα παιδι κουκλα μου δεν ειναι καπριτσιο ειναι οδυνη και θελει συμπαρασταση

τελος ο σωστος ψυχολογος δεν ερχεται να ενοχοποιησει το θεαρεστο εργο των γονιων αλλα να τους βοηθησει να αποδραματοποιησουν μια κατασταση και κυριως να δουν και με εναν αλλον τροπο τον εαυτο τους, τον ρολο τους, και κυριως ολα οσα ειναι και κανει το παιδι τους

και μονο το να πας σε ενα ψυχολογο ειναι η αρχη της λυσης του δραματος που λες πως ζειτε

τελος μην τα ριχνεις ολα στο παιδι και το χαρακτηρα του, λες και ο χαρακτηρας της δεν πλαθεται ΚΑΙ απο εσας, αναλαβετε τις ευθυνες που σας αναλογουν χωρις ντροπες και ενοχες, λες και πρεπει να ειστε τελειοι, λες και ειναι κανεις μας, και καντε αυτο που πρεπει ζητειστε βοηθεια,,,μετα θα ειναι πολυ αργα

η ρεα σου ειπε για μια ψυχολογο στου γκυζη αν σε ενδιαφερει στειλε μου πμ να σου πω για κανα δυο ακομα,,αλλα μονον αν σε ενδιαφερει,,,

πρεπει να το δειτε απλα διαφορετικα,,,
κι εγω εχω ζητησει βοηθεια με τον αντρα μου, περασαμε περιοδο μεγαλων εντασεων και ως ζευγαρι και με τον μικρο,,,και μονο που πηγαμε σε ψυ το πραγμα αρχισε να εκτονωνεται εμεις να ηρεμουμε και τελος βρηκαμε τις λυσεις που μπορουσαμε και μας ταιριαξανε,,,που και που ξαναπηγαινουμε,,,στον παιδιατρο δεν πας? τι νομιζεις οτι θα σου κανει ο ψυχολογος βου ντου η μαγια???

AthinaP
17-04-12, 18:49
Παιδιά, όσες δεν είχατε στον κύκλο σας το δύσκολο παιδί από κούνια, δεν ξέρετε για τι πράγμα μιλάμε! Απλά δεν ξέρετε. Τι παραδείγματα να δώσω...

Ο μικρός ο δικός μου είχε τους πρώτους μήνες δυο διαβαθμίσεις φωνής. Ησυχία και κλάμα σπαρακτικό. Αφού έλεγα κάποιες φορές, αν τον έγδερναν ζωντανό, θα έκλαιγε διαφορετικά;

Πέρασαν οι μήνες κάπως, να είμαστε στην τσίτα μην και τον ενοχλήσει κάτι (πολλά επεισόδια παραλείπονται εδώ).

Η μητέρα μου μας άφησε στα κρύα του λουτρού και όταν έσπασε, δεν κρατιόταν ούτε λεπτό μαζί του... Της χάλαγε το νευρικό σύστημα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι βρήκα γυναίκα να είναι μονο μαζί μου - θυμίζω ότι είχα δίδυμα και δεν μπορούσα να αφήσω και το άλλο παιδί εντελώς στον αυτόματο. Δεν την άφηνα τη γυναίκα λεπτό μόνη της, ούτε στο άλλο δωμάτιο. Τον άντρα μου μόνο του με τα παιδιά τον άφησα μετά το χρόνο, γιατί έχει ακουστεί κατά καιρούς τι μπορεί να κάνει ένας ενήλικας σε ένα μωρό, όταν χάσει την υπομονή του.

Τέλος πάντων, μετά το χρόνο το παιδί έστρωσε πάρα πολύ. Από τον παιδικό που πήγε 1,5 ετών αντέγραφε σε γενικές γραμμές ό,τι χειρότερο έβλεπε. Ξύλο, δαγκωνιές κτλ. Τον εντυπωσίαζαν οι χερότερες συμπεριφορές γενικώς. Πάαααααλι με υπομονή, καλό παράδειγμα κτλ το ξεπεράσαμε και αυτό. Και φτάσαμε με ατελείωτη υπομονή στην ηλικία που θα ΕΠΡΕΠΕ να καταλαβαίνει με λόγια και που κάπου μέσα μας περιμέναμε και την αναγνώριση για όοοοοοοο,τι είχαμε τραβήξει πριν!

Αναγώριση; χαχαχαχα.... Εκεί μπορεί να σπάσει ένας υπομονετικός γονιός! Όχι για να απειλήσει σωματική ακεραιότητα κατ ανάγκη, αλλά και η υπομονή έχει τα όριά της, πώς να το κάνουμε! Και κάπου υπάρχει και ένα γιατί, γιατί δεν κάνουμε παιδιά για να ταλαιπωρούμαστε επ αόριστον και να ζούμε με την ελπίδα ότι κάποτε μπορεί να περνάμε και κυρίως καλά από κυρίως τσιτωμένα!

Για αυτό αν τα παραπάνω παραδείγματα δεν σας λένε τίποτα και αν δεν έχετε διαβάσει την εμπειρία του ΕΙΔΙΚΟΥ παραπάνω με το δικό του παιδί, στο ποστ αρ. 120, δεν ξέρετε για τι πράγμα μιλάμε, πιστέψτε με!

jackrussel
17-04-12, 18:58
ενας λογος παραπανω αν σου ελαχε το δυσκολο παιδι, να ζητας βοηθεια απο ανθρωπους της δουλειας κι οχι να αρκεισαι να ξεφορτωνεις σε ενα φορουμ,περιμενοντας ενδεχομενως να ακουσεις πραγματα πολυ συγκεκριμενα που να μην σου χαλανε αυτο που εχεις μεσα στο κεφαλι σου,,

οταν περιοριστεις με το να λες τον πονο σου σε ενα φορουμ χωρις να αναλαβεις με οοολη τη σημασια της λεξεως την ευθυνη του να μεγαλωσεις ενα δυσκολο παιδι, τοτε χαιρετα μου τον πλατανο,,,

για το δυσκολο λοιπον παιδι που μας φτανει στα ακρα ε τοτε κανουμε κατι ουσιαστικοτερο απο μια συζητηση διαδικτυακη οπου ο καθενας λεει το μακρυ του και το κοντο του, προβαλλοντας μονον δικες του εμπειριες

οταν χανουμε τον ελεγχο ζηταμε βοηθεια απο εκει που πρεπει αλλιως ειμαστε αξιοι της μοιρας μας

maela
17-04-12, 19:00
Οπως ειπε μια κοπελα πιο πανω.. εχουμε βγει οντως εκτος θεματος!Το θεμα ειναι οτι ο πατερας ειπε οτι μισει τη μανα και το παιδι.Γιατι ασχολουμαστε τοσο πολυ με το "προβληματικο"παιδι (και βαζω και τον εαυτο μου μεσα γτ και εγω με αυτο ασχοληθηκα) δεν μπορω να καταλαβω.Μαρινα .. λυπαμαι που θα στο πω..αλλα τα εχεις βαλει με το παιδι σου επειδη σε κουραζει και δεν εχεις την υπομονη να βρεις την εστια του κακου.. και τον αντρας σου τον προσπερνας.. ασχετα αν εσυ η ιδια το εβαλες σαν θεμα!

AthinaP
17-04-12, 19:05
ενας λογος παραπανω αν σου ελαχε το δυσκολο παιδι, να ζητας βοηθεια απο ανθρωπους της δουλειας κι οχι να αρκεισαι να ξεφορτωνεις σε ενα φορουμ,περιμενοντας ενδεχομενως να ακουσεις πραγματα πολυ συγκεκριμενα που να μην σου χαλανε αυτο που εχεις μεσα στο κεφαλι σου,,

οταν περιοριστεις με το να λες τον πονο σου σε ενα φορουμ χωρις να αναλαβεις με οοολη τη σημασια της λεξεως την ευθυνη του να μεγαλωσεις ενα δυσκολο παιδι, τοτε χαιρετα μου τον πλατανο,,,

για το δυσκολο λοιπον παιδι που μας φτανει στα ακρα ε τοτε κανουμε κατι ουσιαστικοτερο απο μια συζητηση διαδικτυακη οπου ο καθενας λεει το μακρυ του και το κοντο του, προβαλλοντας μονον δικες του εμπειριες

οταν χανουμε τον ελεγχο ζηταμε βοηθεια απο εκει που πρεπει αλλιως ειμαστε αξιοι της μοιρας μας

Σε ποιον αναφέρεσαι; Γιατί η θεματοθέτρια ξεκάθαρα ανέφερε την πρόθεσή της να απευθυνθεί σε ειδικό που της πρότειναν εδώ. Ο απο εκεί που πρέπει είναι κάποιος άλλος;

AthinaP
17-04-12, 19:09
οσες δεν θελετε <<δυσκολα>>παιδια μπορειτε να ζητησετε απο τον κασκευαστη ειδικη παραγγελια με κουμπακι ον οφφ.
επισης οσες δεν προλαβατε ,εαν υπαρχει η εγγυση στο σπιτι,μπορειτε να το επιστρεψετε και θα σας αποσταλει ενα εξεχουσης ποιοτητος παιδι το οποιο θα υπακουει σε ολα.απο απλες εντολες μεχρι και χορευτικες κινησεις επιπεδου dirty dancing και ανωθεν.
και ολα αυτα μονο με μια κουβεντα!δεν θα χρειαστει να πειτε 2η.

μπορειτε και εσεις λοιπον να διεκδικησετε την οικογενειακη σας ευτυχια με ενα μονο τηλεφωνημα!!

Θα έλεγα τώρα κάτι για το ονοφ στους συζύγους...

Φιλη θεματοθέτρια, τα πράγματα μπορεί να γίνουν αρκετά καλύτερα... Τέλεια δεν θα γίνουν ποτέ. Πιστεύω με ρεαλιστικές προσδοκίες μπορεί τα πράγματα να γίνουν αρκετά καλά...

ΥΓ... Μην τύχει και τα βλαστάρια μας συναντηθούν πουθενα και συμπεθεριάσουμε γιατί θα περάσουμε καλά :lol::lol::lol:

love to dance
17-04-12, 19:24
Δεν νομίζω οτι ουτε ο ενας, αλλά ουτε και η άλλη μισουν τα παιδιά τους! Τι λετε βρε παιδια?
Προφανως οι ανθρωποι χειριστηκαν καποια πραγματα λάθος εξάρχής και τωρα εχουν χασει τελειως τον ελεγχο!
Ας μην ξεχναμε οτι και οι γονεις, ανθρωποι ειναι και λάθη κάνουν... Εσφαλμενες πραξεις, εσφαλμενα λογια...
Λογια επάνω στα νευρα, οπου ενω σε καμια περιπτωση δεν τα επικροτώ, παράλληλα, δεν τα πιστευω κι'ολας!
Ειναι λογια απελπισιας, που ξεστομιζουν οι ανθρωποι επάνω στα νευρα τους χωρις να συνειδητοποιουν το κακο που προξενουν και την βαρυτητα τους!
Οι ανθρωποι εχουν σαλταρει, χρειαζονται οπωσδηποτε μια υποστηρηξη από καποιον ειδικο, ειμαι απολυτα σιγουρη ομως πως ειναι πολυ καλοι γονεις! Γονεις που ενω αγαπάνε τα παιδια τους, δεν γνωριζουν πως να τα χειριστουν! Δηλ τα εχουν βρει μπαστουνια!
Ισως δεν γνωριζουν τιποτα απο ψυχολογια. Αυτο ναι! Ας σκεφτουμε ομως πως ο πατερας εαν ηταν τελειως αδιαφορος προς το παιδι του, απλως δεν θα τον απασχολουσε καθολου! Δεν θα χαλουσε την ζαχαρενια του! Δεν θα ηθελε να το κανει "ενα χρησιμο μελος της κοινωνιας"!
Η συμβουλή μου, ειναι να πανε σε καποιον ειδικο, και παραλληλα, να βαζουν "ανεκτες και ήπιες" τιμωριες, αλλά και επιβραβευσεις, τις οποιες ομως θα πραγματοποιουν, γιατι σε περιπτωση που δεν το κανουν το παιδι καταλαβαινει οτι ολα αυτα ειναι λογια του αερα, δεν δινει καμια σημασια σε ο,τι ακουει και δεν πιστευει τιποτα! Αρα και δεν εχει το κινητρο να προσπαθησει!

χριστινάκι π.
17-04-12, 19:24
Όσον αφορά στον άντρα της αγαπητής Μαρίνας...Μου φαίνεται πως έχετε εστιάσει τόσο πολύ στα αρνητικά του παιδιού και καθόλου μα καθόλου στα θετικά του (ενώ όλοι έχουμε και από τα δύο) και αυτό σας κάνει κακό. Μήπως μόνο γκρινιάζετε για το παιδί και το μόνο που συζητάτε σχετικά είναι τα άφθονα παράπονα σας;;;;Έτσι μεγεθύνετε την κατάσταση και μέσα σας και μετά ό,τι και να κάνει το κοριτσάκι σας, ακόμα και μια τόση δα γκρινίτσα στα δικά σας μάτια και αυτιά θα είναι σαν να άρχισε να ουρλιάζει μέχρι να περάσει το δικό της...Ίσως θα έπρεπε να αρχίσεις να βλέπεις λίγο θετικά το κορίτσι σου και σιγά σιγά θα το περάσεις αυτό και στον άντρα σου...Για αναρωτήσου λίγο τι βλέπει το παιδί στα μάτια σας όταν το κοιτάτε. Μάλλον αγανάκτηση και θυμό. Ενώ αν αρχίσετε να το κοιτάτε πάντα μα πάντα με αγάπη ίσως αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.

Όταν αρχίζει να σου λέει ο άντρας σου ''που έκανε αυτό, που έκανε το άλλο'', εσύ μπορείς να απαντάς ''ναι αλλά ήταν κουρασμένη, μπορεί να ζήλεψε κτλ'', να τη δικαιολογείς αντί να ρίχνεις λάδι στη φωτιά. Να σμικρύνετε το πρόβλημα αντί να το γιγαντώνετε...

Όσο για αυτά που είπε ελπίζω να μην αρχίσει τα χαστούκια στην εφηβεία που θα είναι πιο δύσκολα τα πράγματα και τότε θα δεις το κοριτσάκι σου να το σκάει νύχτα από το σπίτι και μην την είδατε...Γι'αυτό έναν ειδικό γρήγορα και για τους τρεις σας, να προλάβεις τις καταστάσεις...

Serba
17-04-12, 19:28
Ο πατέρας πρέπει να πάει σε ψυχολόγο για να μάθει για τα δικά του όρια,
συμφωνώ ότι αγαπάει το παιδί του, σίγουρα δεν τα εννοεί αυτά που λέει, αλλά την ζημιά την κάνουν στο παιδί τα λόγια αυτά

jackrussel
17-04-12, 20:26
Σε ποιον αναφέρεσαι; Γιατί η θεματοθέτρια ξεκάθαρα ανέφερε την πρόθεσή της να απευθυνθεί σε ειδικό που της πρότειναν εδώ. Ο απο εκεί που πρέπει είναι κάποιος άλλος;

αν η προθεση της ειναι οντως να απευθυνθει εκει που πρεπει τα λογια ολων ειναι περιττα, σορρυ αν μου ξεφυγε κατι η δεν διαβασα καλα, διαβασα οτι ο πατερας δεν παει, πραγματικα συγνωμη αν δεν καταλαβα καλα οτι θελουν να πανε και οι δυο γονεις στον ειδικο,μακαρι! κι εφοσον ειναι ετσι σας χαιρετω δεν εχω αλλες αμπελοφιλοσοφιες να λεω
η φιλη αν θελει μου στελνει πμ τις στελνω διευθυνσεις με καλους ψυ στην αθηνα

marina_99
17-04-12, 21:42
καλησπερα!κ χρονια πολλα
καλα ολα αυτα που λετε κ συμφωνω με τα περισσοτερα, αλλα εισαστε λιγο εκτος θεματος! ενταξη να αναφερθουμε για το θεμα του παιδιου, αλλα ο τιτλος του μηνυματος ειναι για την συμπεριφορα του πατερα.
αληθεια μαρινα, πως αντεδρασες εσυ μετα απο αυτη την κουβεντα? και μετα απο αυτο τι εγινε που γυρισε το παιδι στο σπιτι? πως αντεδρασε ο πατερας?
δεν θελω να κρινω κανεναν ουτε να σχολιασω αν κανετε καλα η οχι, γιατι εξω απο το χορο πολλα τραγουδια λεμε, αλλα αυτο (η φραση που ειπε ο πατερας) χρειαζεται ψαξιμο κ κουβεντα, πολυ κουβεντα...
ευχομαι ολα να πανε καλα!!!

Δεν έχουμε μιλήσει ακόμα για το θέμα. Είμαι πολύ θυμωμένη και θέλω να κάνω κάποια συζήτηση μαζί του αλλά τώρα είμαι χαλια, με αντιβίωση και τρελλό βήχα και δεν έχω το κουράγιο. Θα τ'ακούσει όμως ... θα έρθει η ώρα του. Εκείνη τη στιγμή έβαλα τα κλάματα και έφυγα από το σπίτι λίγο να ηρεμήσω. Τι να έκανα? Να τον έβριζα πίσω? Να του έλεγα κι εγώ λόγια? Αφού ήταν εκτός εαυτού ... Το μόνο που του ειπα ήταν ότι αν δεν του αρέσει και μας μισεί να πάρει τα πραγματάκια του και να πάει στη μάνα του. Θεωρώ δεδομένο ότι δεν το εννούσε ότι με μισεί ούτε ότι μισεί το παιδί αλλά φυσικα δε θα περάσει έτσι. Και ναι, όντως όταν έγραφα το μήνυμα περισσότερο σε αυτό που μου είπε ήθελα να σταθώ ... ήμουν τόσο χάλια ψυχολογικά ... Τώρα σχετικά με αυτό που είπε μια κοπέλα ότι δεν υπερασπίστηκα το παιδί μου ... τι έπρεπε δλδ να κάνω? Στην ουσία το υπερασπίστηκα όταν άρχισα να θεωρώ υπερβολική την τιμωρία γι' αυτό κιόλας τα έβαλε ΚΑΙ μαζί μου ο άντρας μου. Τα λόγια αυτά τα είπε την επόμενη μέρα ... κι όχι μπροστά στο παιδί.

Niki81
17-04-12, 21:49
Τα παιδια δεν ερχονται κατα παραγγελια...αλλα εχουν δυσκολια στον υπνο...αλλα ειναι κακοφαγα...αλλα ειναι γκρινιαρικα...αλλα ειναι υπερκινητικα...κλπ.

Και βασικα οταν κανεις παιδι..το παιρνεις αποφαση οτι θα κουρστεις...θα ταλαιπωρηθεις...θα βγεις απο τη βολεψη σου.

Γεννησα μαζι με την κολλητη μου.Το παιδακι της ειναι πολυ καλοβολο παιδι...καθεται οπου το βαλεις...κοιμαται μονο του απο μικρο.Το δικο μου καμια σχεση...ακομα και τωρα ξυπναει τις νυχτες.Εχω να κοιμηθω ολη νυχτα απόταν γεννησα.Προφανως το δικο μου εναι πιο 'δυσκολο' απο το δικο της.Ε τι να κανω?Να νευριαζω και να κατηγορω το παιδι μου γιατι με ταλαιπωρει και δεν κοιματια ενω το αλλο κοιμται?

kostantina82
17-04-12, 21:52
υπνος?πολυτελειες!:rolleyes:εγω να δεις ποσα χρονια εχω να κοιμηθω σερι 6ωρο!:lol::lol: γιατι δεν μιλαμε για πανω απο 6 ωρες υπνου το 24ωρο και αυτες με 5-6 διακοπες αναμεσα εδω και 7 χρονια.

marina_99
17-04-12, 22:00
αν η προθεση της ειναι οντως να απευθυνθει εκει που πρεπει τα λογια ολων ειναι περιττα, σορρυ αν μου ξεφυγε κατι η δεν διαβασα καλα, διαβασα οτι ο πατερας δεν παει, πραγματικα συγνωμη αν δεν καταλαβα καλα οτι θελουν να πανε και οι δυο γονεις στον ειδικο,μακαρι! κι εφοσον ειναι ετσι σας χαιρετω δεν εχω αλλες αμπελοφιλοσοφιες να λεω
η φιλη αν θελει μου στελνει πμ τις στελνω διευθυνσεις με καλους ψυ στην αθηνα

θα προσπαθήσω να τον πείσω ... αλλά γενικά είναι κατά των "ειδικών". Εγώ πάντως σίγουρα θα πάω

goody
17-04-12, 22:12
Τι θα πει κατα των ''ειδικων'' ? Απαξιωνει δηλαδη μια ολοκληρη επιστημη και την βγαζει αχρηστη και θεωρει οτι εκεινος ειναι ικανος να ανταπεξελθει σε οτι του προκυψει μονος του?
Και πως εξηγει οτι 3 χρονια τωρα δεν μπορει να κουμανταρει ενα διχρονο,τριχρονο και τωρα τετραχρονο? (δεν μετραω τον πρωτο χρονο που ηταν μπεμπουλα). Και ''κουμανταρω'' δεν σημαινει το τρομοκρατω και το κανω να με φοβαται τοσο που με ενα βλεμα μου θα βαζει την ''ουρα στα σκελια'' και θα με υπακουει σαν κουταβι... ''κουμανταρω'' για μενα σημαινει βρισκω εναν κωδικα επικοινωνιας με το παιδι μου με στοχο να καταλαβαινει τα ορια του πρωτα απο ολα για να μην χτυπησει και δευτερον για να ενσωματωθει στους κανονες της κοινωνιας και της οικογενειας μας, με τροπο που να ειναι και το ιδιο ευτυχισμενο, με τροπο που να ξεδιπλωσει τον χαρακτηρα του και τα ταλεντα του και οχι ευνουχιζοντας το και γεμιζοντας το ανασφαλειες και νευρικοτητα.
Μπροστα στο καλο του παιδιου μας κανουμε περα τον εγωισμο και την περηφανεια μας, κοιταμε τα λαθη μας και ζηταμε βοηθεια για να τα αντιμετωπισουμε. Αν εγω φτασω να λεω τετοιες βαριες κουβεντες τοτε ναι θελω βοηθεια.

marina_99
17-04-12, 22:12
ναι αν δυσκολα παιδια ειναι τα παραπανω που ανεφερε η θεματοθετρια τοτε σχεδον ολα τα παιδια του κοσμου ειναι δυσκολα.
γκρινιαζουν
ζηλευουν
δεν θελουν να πανε για υπνο
θελουν παιχνιδια
ζηλευουν τα παιχνιδια των φιλων
δεν μοιραζονται τα δικα τους


αυτα τα παιδια λοιπον ειναι για να τα μισεις.ειναι απληστα αχαριστα και φθονερα και πονηρα.
στρωνουν μονο αν τους ουρλιαξεις και αν τα απειλεις.(πχ οτι θα τα αφησεις αναπηρα)
ε και αμα δε στρωσουν μπορουμε να τους δινουμε και καμια.δεν τιθεται θεμα ξυλοδαρμου για μερικες σφαλιαρες.
ετσι κι αλλιως ποσο να αντεξουν τα νευρα του ανθρωπου με τετοιο δυσκολο παιδι ....

Όλα τα παιδιά μπορεί να τα κάνουν αλλά το θέμα είναι με τι ένταση, με τι συχνότητα, με τι πείσμα και επιμονή τα κάνουν και πόσο εύκολα σταματάνε, ηρεμούν και ακούνε ...

marina_99
17-04-12, 22:13
Τα παιδια δεν ερχονται κατα παραγγελια...αλλα εχουν δυσκολια στον υπνο...αλλα ειναι κακοφαγα...αλλα ειναι γκρινιαρικα...αλλα ειναι υπερκινητικα...κλπ.



Όταν είναι όλα μαζί όμως ...

marina_99
17-04-12, 22:16
Τι θα πει κατα των ''ειδικων'' ? Απαξιωνει δηλαδη μια ολοκληρη επιστημη και την βγαζει αχρηστη και θεωρει οτι εκεινος ειναι ικανος να ανταπεξελθει σε οτι του προκυψει μονος του?
Και πως εξηγει οτι 3 χρονια τωρα δεν μπορει να κουμανταρει ενα διχρονο,τριχρονο και τωρα τετραχρονο? (δεν μετραω τον πρωτο χρονο που ηταν μπεμπουλα). Και ''κουμανταρω'' δεν σημαινει το τρομοκρατω και το κανω να με φοβαται τοσο που με ενα βλεμα μου θα βαζει την ''ουρα στα σκελια'' και θα με υπακουει σαν κουταβι... ''κουμανταρω'' για μενα σημαινει βρισκω εναν κωδικα επικοινωνιας με το παιδι μου με στοχο να καταλαβαινει τα ορια του πρωτα απο ολα για να μην χτυπησει και δευτερον για να ενσωματωθει στους κανονες της κοινωνιας και της οικογενειας μας, με τροπο που να ειναι και το ιδιο ευτυχισμενο, με τροπο που να ξεδιπλωσει τον χαρακτηρα του και τα ταλεντα του και οχι ευνουχιζοντας το και γεμιζοντας το ανασφαλειες και νευρικοτητα.
Μπροστα στο καλο του παιδιου μας κανουμε περα τον εγωισμο και την περηφανεια μας, κοιταμε τα λαθη μας και ζηταμε βοηθεια για να τα αντιμετωπισουμε. Αν εγω φτασω να λεω τετοιες βαριες κουβεντες τοτε ναι θελω βοηθεια.

τώρα τι να σου πω ... δίκιο έχεις αλλά δε μπορώ να μιλήσω εκ μέρους του και έτσι κι αλλιώς ακόμα δεν έχω κάνει συζήτηση. Μπορεί και να είναι πολύ θετικός!

Niki81
17-04-12, 22:26
Όταν είναι όλα μαζί όμως ...


Βρε Μαρινα προσπαθεις να μας πεισεις οτι οντως φτιει το παιδι και οτι ειναι το πιο στραβο παιδι του κοσμου?Δεν καταλαβαινω τι προσπαθεις να κανεις.Αντι να ηρεμησεις που τοσες και τοσες μαμαδες σου εξηγουν οτι συμπασχουν και οτι περνανε και αυτες παρομοιες καταστασεις και να δεις την ολη κατασταση λιγοδιαφορετικα εσυ επιμενεις οτι το παιδι σου ειναι το 'χειροτερο' παιδι?Μα σε βοηθαει αυτο καπου?

Και αντε να δεχτω εγω οτι σου ετυχ το πιο δυσκολο παιδι στον κοσμο....τι θα κανεις?Αυτο ειναι το παιδακι σου..αγαπησε το με τα καλα του και τα κακα του και κοιτα να διορθωσεις οτι μπορεις.με το να μιζεριαζεις και γκρινιαζεις που το δικο σου ειναι ετσι ενω τα υπολοιπα ειναι καλυτερα δε νομιζω να βγει κατι.

Μακαρι να κανω λαθος αλλα δε βλεπω να αναλαμβανεις καμια ευθυνη εσυ σα μαμα...απλα επιμενεις οτι φταιει το παιδι που ειναι αυτο που ειναι.Πως θα διορθωσεις κατι που κανεις λαθος αν δε δεχεσαι οτι ειναι λαθος?

AthinaP
17-04-12, 22:30
Εγώ στα λόγια αυτού του ανθρώπου διάβασα ότι μισεί τη ζωή του έτσι όπως κατάντησε! Χωρίς πολλές χαρές στην καθημερινότητα, αλλά με ένα ατέρμονο (4 χρόνια τώρα) καθημερινό τέντωμα νεύρων...

Κατά κάποιον τρόπο μπορεί να έχει και εκείνος τις ευθύνες του. Αυτή τη στιγμή όμως είναι απελπισμένος γιατί δοκίμασε ό,τι μπορούσε (δεν άκουσα να σηκώσει χέρι) και δεν έπιασε. Και πέρασε από το μυαλό του η πατροπαράδοτη λύση, που δεν έχει και πολλά χρόνια που ξεπεράστηκε, το να φοβούνται τα παιδιά τους γονείς. Πάνω σε αυτό είπε και κάτι ακραίο που δεν είναι και σαν να μην το είπε, μην τρελαθούμε κιόλας...

Αλλά μπορώ να καταλάβω την απελπισία του!

goody
17-04-12, 22:32
Όλα τα παιδιά μπορεί να τα κάνουν αλλά το θέμα είναι με τι ένταση, με τι συχνότητα, με τι πείσμα και επιμονή τα κάνουν και πόσο εύκολα σταματάνε, ηρεμούν και ακούνε ...

Συνεχιζεις να κατηγορεις το παιδι... Πρεπει να καταλαβεις οτι ολα αυτα ξεκινησαν οταν ηταν 2 χρονων! Και τωρα ειναι 4...ειναι ακομα ενα πολυ μικρο παιδακι. Δεν φταιει αυτο! Πως να στο πω...τοσο του κοβει,τοσα κανει...
Σιγουρα τα παιδια εχουν τον χαρακτηρα τους, δεν ειναι ενας αδειος καμβας που οι γονεις τον ζωγραφιζουν, εχουν τα καλα και τα κακα τους, τα γουστα τους κτλ.. Αλλα με την σωστη καθοδηγηση και καποια απλα κολπακια πολλα μπορουν να αλλαξουν.
Οταν ημουν εγκυος εβλεπα την νταντα στον σκαι και εβλεπα τα πιτσιρικια να ουρλιαζουν και να ειναι σκετα αγριμια και μου φαινοταν αδυνατον να τα ηρεμισει. Τελικα με πολυ απλες μεθοδους οπως αυτοκολλητα και αλλα τετοια ''χαζα'' το καταφερνε! Και μετα το ειδα κι εγω στην πραξη.. οταν ο μικρος μου εκανε αταξιες και του φωναζα ή τον τιμωρουσα νευριαζε και εκανε χειροτερα, οταν αρχισα να του λεω μπραβο καθε φορα που εκανε κατι καλο ειδα μεγαλη διαφορα. Δεν φανταζομουν οτι κατι τοσο απλο θα ειχε αποτελεσμα αλλα το παν ειναι να μπεις στον τροπο σκεψης ενος μικρου παιδιου και να βρεις τον καταλληλο τροπο να του περασεις το μηνυμα σου.
Εσεις μαλλον εκει δυσκολευεστε, στο να βρειτε τον τροπο να της τραβηξετε την προσοχη και να την πεισετε να σεβαστει αυτό που λετε.
Καλα θα κανεις να πας σε ειδικο. Ελπιζω ο αντρας σου να συμφωνησει τουλαχιστον να ακολουθησει τις οποιες μεθοδους σου προτεινει ο παιδοψυχολογος, αλλιως αν συνεχισει με φωνες και αγριαδες θα εχετε σοβαρο προβλημα.
Παντως μου κανει εντυπωση που από χτες δεν σου ζητησε μια συγνωμη για τα λογια που σου ειπε.

emmaki
17-04-12, 22:37
Να ρωτήσω κάτι;
Το παιδί κάνει κάτι καλό; Όλο διαβάζω τι "κακά" πράγματα κάνει....
Δεν μπορεί...κάποιο θετικό στοιχείο έχει! Βρείτε το! Ενισχύστε το! Δουλέψτε το! Επαινέστε το!
Σε όλους μας αρέσει να ακούμε "μπράβο" και "τι ωραία που το έφτιαξες"...πόσω μάλλον σε ένα παιδί!

marandnik
17-04-12, 22:43
Είμαι καινούριο μέλος και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημά μου γιατί κοντεύω να σκάσω. Έχω ένα κοριτσάκι 4ων χρονών που είναι πραγματικά ΠΟΛΥ δύσκολο. Ό,τι και να λένε οι παιδαγωγοί και οι ψυχολόγοι ότι εμείς τα κάνουμε τα παιδιά αυτό που είναι εδώ πιστεύω η επιστήμη θα σήκωνε τα χέρια ψηλά. Έχουμε δοκιμάσει όλες τις μεθόδους και δε φαινεται να την αγγίζει τίποτα. Ήταν που ήταν δύσκολη ήρθε και η μπέμπα (ενός έτους τώρα) και έδεσε. Από πού να αρχισω? Δεν ακούει τίποτα. Όταν της μιλάς απλά δε σε ακούει, σκέφτεται τα δικά της και τι πονηριά θα σου πει μετά. Αν τσαντιστεί γιατί δεν της κάνεις το χατίρι βάζει τα χέρια στη μέση και αντιμιλάει. Την έχουμε πιάσει με υπομονη, με το καλό και τίποτα. Μόνο άμα της ουρλιάξεις ΠΑΡΑ πολύ ακούει ή αν της δώσεις και καμία. Δε γινεται όμως αυτή η δουλειά. Ζηλεύει τρελλά την αδερφούλα της, δεν την αφήνει ν' ακουμπήσει ούτε καν τα δικά της παιχνίδια, αλλά το ίδιο κάνει κι όταν βρίσκεται με τα δίδυμα ξαδερφάκια της (3ων χρονών). Της έχουμε πετάξει παιχνίδια, της έχουμε πάρει παιχνίδια για κάποιο διάστημα ... τίποτα. Όταν τη βάζεις τιμωρία είναι σα να μην την έβαλες. Απίστευτο πείσμα. Κάθεται αμίλητη, σα να μην τη νοιάζει και μετά κάνει τα δικά της. ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν έχουμε καμία ευτυχυσμένη στιγμή σαν οικογένεια, ό,τι και να της κάνεις, όσο γλυκός και να είσαι στο τέλος θα γκρινιάξει για κάτι που ΔΕΝ της έκανες. Μπορώ να γράφω σελίδες ... πραγματικά!!!!!!!!!!!!

Χτες το βράδυ λοιπόν ο άντρας μου τα είδε όλα. Μετά την 10η φορά που σηκώθηκε από το κρεββάτι και αυθαδίαζε άρχισε να της παίρνει παιχνίδια. Αυτή χαμπάρι, έλεγε δε θέλω αλλά το επόμενο λεπτό ήταν πάλι όρθια και έπαιζε! Ο άντρας μου εκνευρίστηκε .... δεν καταλαβαίνει τίποτα λέει αυτό το παιδί, αντί να βάλει την ουρά στα σκέλια δεν καταλαβαίνει τίποτα και άρχισε να της παίρνει παιχνίδια από το δωμάτιο. Αφού είδε ότι αυτό δεν πιάνει τη σήκωσε από το κρεββάτι και της είπε ότι δε θα κοιμηθεί καθόλου αφού έτσι θέλει. Την κάθισε στον καναπέ και της είπε ότι θα μείνει εκεί ξύπνια όλο το βράδυ. Κάπου εκεί άρχισα λίγο να τα παίρνω εγώ αλλά μου είπε ότι πρέπει να μ' έχει σύμμαχο σε αυτό οπότε δε θεώρησα σωστό να τον γειώσω. Αυτή εκεί. Αμίλητη, ακούνητη, πείσμα!!!!! Πέρασαν 2 ώρες έτσι ώσπου άρχισε να νυστάζει και έκλεισαν τα ματάκια της στον καναπέ. Εκεί άρχισε να την ξυπνάει. " Όχι" της λέει, "δε θα κοιμηθείς". Κάποια στιγμή σηκώθηκα εγώ και τη σκέπασα λίγο με μια κουβερτούλα. Εκεί λέει ο άντρας μου: "ζήτα συγνώμη και από τους δυο μας και πήγαινε για ύπνο". Αυτή ζήτησε από τον πατέρα της αλλά σ' εμένα δε ζήτησε. Εγώ είπα: " έλα μωρέ, δεν πειράζει τώρα". Να σας πω την αλήθεια ένιωσα ότι το ξεφτιλίζουμε λίγο το παιδί, δεν υπήρχε λόγος για τόση αγριότητα. Άρχησε τοτε να ορίεται ο άντρας μου ότι αυτός κάνει τον μ...κα κι εγώ το παίζω η καλή και δεν τον ατηρίζω. Τεσπα ... την έστειλε για ύπνο.
Το πρωί η μικρή άρχισε πάλι τις γκρινινούλες. Λέει λοιπόν ο δικός μου " Ε δεν πάει άλλο, θα κάτσει στην καρέκλα, στο δωμάτιό της και δε θα πάει πουθενά". Εγώ πάλι επειδή τα είχα ετοιμάσει τα παιδιά θεώρησα ότι θα ήταν πολύ σκληρό να κρατήσουμε το παιδί σπίτι σε μια καρέκλα και να το βρίζουμε και να το μαλώνουμε όλη την ώρα. Ο άντρας μου λοιπόν άρχισε να ορίεται πάλι. Μέχρι και ότι θα τη δείρει μέχρι να την αφήσει παράλυτη είπε για το παιδί. Τα πήρα και τα δύο και έφυγα. Στην επιστροφή γύρισα με τη μικρή, τη μεγάλη την άφησα στη μαμά μου για να μιλήσω με τον άντρα μου. Κι ενώ εγώ γύρισα με όλη την καλή διάθεση να δούμε τι θα κάνουμε άκουσα τα εξ αμάξης:
- ότι όλη του η αγάπη έχει μετατραπεί σε μίσος για εμένα. ότι με μισεί τρελλά! Ότι μισεί και το παιδί. ότι δε βγάζει τέτοιο κωλόπαιδο στην κοινωνία. ότι θα το δέρνει μέχρι να στρώσει κι ας πάει φυλακή.

Το καταλαβαίνω ότι πολλά τα έχει πει πάνω στα νεύρα του αλλά τι θα κάνω??? Δε γίνεται έτσι δουλειά! Δε μου φτάνει που έχω το ζόρι μουμε τη μικρή, έχω και τον τρελλό στο σπίτι!

Θέλω συμβουλές και για τον άντρα μου και για το παιδί μου!!!!!!

ΥΓ Σημειοτέον ότι΄ο άντρας μου θεωρείται από όλους ως ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος!!!!!

Διαβάζω μια μαμά που θεωρεί ότι έχει ένα πολύ δύσκολο παιδί, από αυτά που διαβάζω όμως μου φαίνεται ένα παιδί τόσο δύσκολο όσο και τα περισσότερα παιδιά που γνωρίζω πλην μερικών φωτεινών εξαιρέσεων.

Αυτοί όμως που μου φάνηκαν πέρα από το συνηθισμένο "δύσκολοι" ήταν οι γονείς και όχι το παιδί.

Είδα γονείς που "ρίχνουν" και καμία στο παιδί τους για να τους ακούσει.

Το περιστατικό με τον πατέρα που δεν άφηνε το παιδί του να κοιμηθεί ΔΕΝ έγινε εν βρασμώ για να έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία. Ο πατέρας είχε δύο ολόκληρες ώρες για να ηρεμήσει και ο ίδιος και το παιδί και όμως τη στιγμή που ηρέμησε το παιδί και πήγε να κοιμηθεί το ξύπνησε ο ίδιος με καθαρά εκδικητική συμπεριφορά. Όταν μιλάμε για δύο ώρες λοιπόν, σίγουρα δεν μιλάμε για συμπεριφορά που έγινε πάνω στα νεύρα του.

Την απειλή ότι θα δείρει το παιδί μέχρι να μείνει παράλυτο ο πατέρας την διατύπωσε ενώ το παιδί βρίσκονταν στο σπίτι, άρα δεν είναι δυνατόν να μην τον άκουσε το παιδί.

Την λεκτική επίθεση περί μίσους την διατύπωσε ο πατέρας ενώ είχε μεσολαβήσει ένα διάστημα που έμεινε μόνος του, επομένως και πάλι δεν υπήρχε θέμα ότι ήταν κάτι που είπε πάνω στα νεύρα του.

Τέλος βλέπω μια μητέρα που πασχίζει να σώσει το γάμο της και για να δικαιολογήσει την επιθετική συμπεριφορά του συζύγου ρίχνει μεγαλύτερο μέρος των ευθυνών σε ένα τετράχρονο παιδάκι και όχι σε έναν ενήλικα άντρα.

Όλα τα παραπάνω μου δείχνουν ότι το παιδί αντιμετωπίζει πολύ περισσότερα προβλήματα λόγω των γονιών του από ό,τι οι γονείς αντιμετωπίζουν λόγω αυτού.

Αυτά δεν τα αναφέρω για να "την πω" σε κάποιον ή να το παίξω έξυπνη αλλά γιατί πιστεύω ότι καλό είναι να δει η μητέρα την αλήθεια κατάματα, από τα μάτια κάποιου αντικειμενικού παρατηρητή, προτού πάρει τις αποφάσεις της για το τι θα πρέπει να κάνει για να βοηθήσει την οικογένειά της.

DimiAl
17-04-12, 22:55
Και αν υποθέσουμε ότι όντως είναι ένα δύσκολο παιδί ή ίσως και ένα παιδί με "προβληματική" συμπεριφορά που μπορεί να πηγάζει απο κάποια ιδιαιτερότητά του, εσείς ως γονείς τι θα κάνετε? Οκ εντοπίσατε ότι για τον Α ή Β λόγο κάτι δεν πάει καλά, τώρα όμως πρέπει να βρείτε πως να το αντιμετωπίσετε, πως θα χειριστείτε αυτή την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.

AthinaP
17-04-12, 22:59
Το περιστατικό με τον πατέρα που δεν άφηνε το παιδί του να κοιμηθεί ΔΕΝ έγινε εν βρασμώ για να έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία. Ο πατέρας είχε δύο ολόκληρες ώρες για να ηρεμήσει και ο ίδιος και το παιδί και όμως τη στιγμή που ηρέμησε το παιδί και πήγε να κοιμηθεί το ξύπνησε ο ίδιος με καθαρά εκδικητική συμπεριφορά. Όταν μιλάμε για δύο ώρες λοιπόν, σίγουρα δεν μιλάμε για συμπεριφορά που έγινε πάνω στα νεύρα του.



Αν το είχε αφήσει να κοιμηθεί στον καναπέ μήπως όμως θα του είχε περάσει το μήνυμα ότι είναι ΟΚ να γκρινιάζει και ως αποτέλεσμα, αν γκρινιάξει και κάνει πόλεμο νεύρων σε αρκετά μεγάλο βαθμό, τότε κερδίζει να κοιμάται στον καναπέ όποτε θέλει;

Δεν συμφωνώ βέβαια με αυτές τις τακτικές, του πατέρα, αλλά για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω και τι θα έκανα...

Στην προκειμένη περίπτωση, αν είχα μείνει θεατής στην τακτική του πατέρα μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν θα άλλαζα τακτική τη στιγμή που θα ερχόταν η στιγμή να ζητήσει συγνώμη και σε εμένα... Αντίστοιχα το επόμενο πρωί, πάλι "'επαιξε" εμφανής διαφωνία των γονιών. Εκεί ο πατέρας πρότεινε κάποια συνέπεια στην ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού (υπερβολικά σκληρή ; )και η μητέρα αντιπρότεινε μηδενική συνέπεια! Ειδικοί θα πουν ότι αυτό είναι το βασικό λάθος σχετικά με την παροχή σαφών μηνυμάτων στο παιδι για το τι είναι ΟΚ και τι όχι καθώς και για τη σχέση των γονιών...

Αλλά είπαμε να μη γράψουμε βιβλίο εδώ, οι ειδικοί θα δουν τα θέματα ένα ένα, δεν έχει και πολύ νόημα να ψειρίζουμε το καθετί.

arieta
17-04-12, 23:04
Διαβάζω μια μαμά που θεωρεί ότι έχει ένα πολύ δύσκολο παιδί, από αυτά που διαβάζω όμως μου φαίνεται ένα παιδί τόσο δύσκολο όσο και τα περισσότερα παιδιά που γνωρίζω πλην μερικών φωτεινών εξαιρέσεων.

Αυτοί όμως που μου φάνηκαν πέρα από το συνηθισμένο "δύσκολοι" ήταν οι γονείς και όχι το παιδί.

Είδα γονείς που "ρίχνουν" και καμία στο παιδί τους για να τους ακούσει.

Το περιστατικό με τον πατέρα που δεν άφηνε το παιδί του να κοιμηθεί ΔΕΝ έγινε εν βρασμώ για να έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία. Ο πατέρας είχε δύο ολόκληρες ώρες για να ηρεμήσει και ο ίδιος και το παιδί και όμως τη στιγμή που ηρέμησε το παιδί και πήγε να κοιμηθεί το ξύπνησε ο ίδιος με καθαρά εκδικητική συμπεριφορά. Όταν μιλάμε για δύο ώρες λοιπόν, σίγουρα δεν μιλάμε για συμπεριφορά που έγινε πάνω στα νεύρα του.

Την απειλή ότι θα δείρει το παιδί μέχρι να μείνει παράλυτο ο πατέρας την διατύπωσε ενώ το παιδί βρίσκονταν στο σπίτι, άρα δεν είναι δυνατόν να μην τον άκουσε το παιδί.

Την λεκτική επίθεση περί μίσους την διατύπωσε ο πατέρας ενώ είχε μεσολαβήσει ένα διάστημα που έμεινε μόνος του, επομένως και πάλι δεν υπήρχε θέμα ότι ήταν κάτι που είπε πάνω στα νεύρα του.

Τέλος βλέπω μια μητέρα που πασχίζει να σώσει το γάμο της και για να δικαιολογήσει την επιθετική συμπεριφορά του συζύγου ρίχνει μεγαλύτερο μέρος των ευθυνών σε ένα τετράχρονο παιδάκι και όχι σε έναν ενήλικα άντρα.

Όλα τα παραπάνω μου δείχνουν ότι το παιδί αντιμετωπίζει πολύ περισσότερα προβλήματα λόγω των γονιών του από ό,τι οι γονείς αντιμετωπίζουν λόγω αυτού.

Αυτά δεν τα αναφέρω για να "την πω" σε κάποιον ή να το παίξω έξυπνη αλλά γιατί πιστεύω ότι καλό είναι να δει η μητέρα την αλήθεια κατάματα, από τα μάτια κάποιου αντικειμενικού παρατηρητή, προτού πάρει τις αποφάσεις της για το τι θα πρέπει να κάνει για να βοηθήσει την οικογένειά της.

Πολύ σωστά αυτά που λες...

marandnik
17-04-12, 23:06
Αν το είχε αφήσει να κοιμηθεί στον καναπέ μήπως όμως θα του είχε περάσει το μήνυμα ότι είναι ΟΚ να γκρινιάζει και ως αποτέλεσμα, αν γκρινιάξει και κάνει πόλεμο νεύρων σε αρκετά μεγάλο βαθμό, τότε κερδίζει να κοιμάται στον καναπέ όποτε θέλει;

Όταν το ζητούμενο είναι να κοιμηθεί το παιδί και μετά από κάποια ώρα το παιδί κουράζεται και κοιμάται, το να το ξυπνήσεις ενώ αυτό θέλει πλέον να κοιμηθεί δεν είναι συμπεριφορά που έχει σκοπό να το συνετίσει αλλά συμπεριφορά που έχει στόχο καθαρά εκδικητικό.

Δεν συμφωνώ βέβαια με αυτές τις τακτικές, του πατέρα, αλλά για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω και τι θα έκανα...

Στην προκειμένη περίπτωση, αν είχα μείνει θεατής στην τακτική του πατέρα μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν θα άλλαζα τακτική τη στιγμή που θα ερχόταν η στιγμή να ζητήσει συγνώμη και σε εμένα... Αντίστοιχα το επόμενο πρωί, πάλι "'επαιξε" εμφανής διαφωνία των γονιών. Εκεί ο πατέρας πρότεινε κάποια συνέπεια στην ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού (υπερβολικά σκληρή;) και η μητέρα αντιπρότεινε μηδενική συνέπεια! Ειδικοί θα πουν ότι αυτό είναι το βασικό λάθος και για την παροχή σαφών μηνυμάτων στο παιδι για το τι είναι ΟΚ και τι όχι καθώς και για τη σχέση των γονιών...

Αλλά είπαμε να μη γράψουμε βιβλίο εδώ, οι ειδικοί θα δουν τα θέματα ένα ένα, δεν έχει και πολύ νόημα να ψειρίζουμε το καθετί.

Προσωπικά δεν ψειρίζω το κάθε τι. Απλά εντοπίζω το σφάλμα στην οπτική της κοπέλας που άνοιξε το θέμα. Για μένα το πρόβλημα ΔΕΝ είναι το παιδί και αν πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό αυτός σίγουρα δεν θα πρέπει να είναι παιδοψυχολόγος.

Αυτή είναι όμως η δική μου άποψη. Την τεκμηρίωσα όσο καλύτερα μπορούσα, ας κρίνει η ίδια τι θα ήταν καλύτερο να πράξει από εδώ και πέρα.

goody
17-04-12, 23:11
Βρε Αθηνα, πανω στα νευρα του ειπε ο ανθρωπος στην μικρη οτι οκ αφου δεν θες να κοιμηθεις θα μεινεις ξυπνια στον καναπε ολη νυχτα. Τι παει να πει αυτο? Οτι αν δεν το εφαρμοσει η μικρη θα νιωσει οτι του πηρε τον αερα? Δηλαδη αν της ειχε πει οκ αφου δεν θες να κοιμηθεις θα κατσεις μονη σου στο μπαλκονι ολη νυχτα -ετσι για να την τρομαξει- θα επρεπε να το κανει κιολας?
Οκ ανθρωποι ειμαστε τα νευρα μας σπανε, θα πουμε και καμια χοντραδα, αλλα εχουμε την ωριμοτητα (και την ανθρωπια...) να κρινουμε ποσο θα το τραβηξουμε.
Αν ειχα μεινει θεατης μεχρι εκεινη την ωρα ναι θα παρεμβενα και θα ελεγα τωρα ειναι αργα και ειναι ωρα για υπνο αυριο με ηρεμια θα το συζητησουμε..και πραγματι την επομενη θα μιλουσα με την μικρη και τον πατερα της θα της εξηγουσα γιατι επρεπε να κοιμηθει και θα της ζητουσα να μας πει συγνωμη. Με ηρεμια και συζητηση.
Συμφωνω με οσα ειπε η μαραντικ.

AthinaP
17-04-12, 23:12
Όταν το ζητούμενο είναι να κοιμηθεί το παιδί και μετά από κάποια ώρα το παιδί κουράζεται και κοιμάται, το να το ξυπνήσεις ενώ αυτό θέλει πλέον να κοιμηθεί δεν είναι συμπεριφορά που έχει σκοπό να το συνετίσει αλλά συμπεριφορά που έχει στόχο καθαρά εκδικητικό.



Προσωπικά δεν ψειρίζω το κάθε τι. Απλά εντοπίζω το σφάλμα στην οπτική της κοπέλας που άνοιξε το θέμα. Για μένα το πρόβλημα ΔΕΝ είναι το παιδί και αν πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό αυτός σίγουρα δεν θα πρέπει να είναι παιδοψυχολόγος.

Αυτή είναι όμως η δική μου άποψη. Την τεκμηρίωσα όσο καλύτερα μπορούσα, ας κρίνει η ίδια τι θα ήταν καλύτερο να πράξει από εδώ και πέρα.

Αν το ζητούμενο ήταν να αποκοιμηθεί το παιδί στον καναπέ δεν υπήρχε λόγος εξαρχής να γίνει όλο αυτό το θέμα. Αλλά έπρεπε να συμφωνήσει η οικογένεια ότι αυτό είναι ΟΚ και δεν τους πειράζει. Από τη στιγμή που ο πατέρας είπε στο παιδί να έρθει στον καναπέ, και της είπε ότι θα έμενε ξύπνια όλο το βράδυ, (που ο κάθε ενήλικας ξέρει ότι απλά δεν γίνεται) αν ως μαμά αντιδρούσα, θα το έλεγα εκείνη τη στιγμή και όχι αργότερα, όταν όλο αυτό (με το οποίο κατά βάση διαφωνώ) έδειχνε να βγάζει κάπου... Το παιδί το μπέρδεψαν με όλο αυτό που γίνεται. Η μητέρα έδειξε ότι δεν πειράζει το παιδί να κοιμηθεί στον καναπέ. Θα είχαν γλιτώσει αρκετά νεύρα και φασαρία βραδυάτικα... Αντίστοιχα και το πρωί...

(Και σε γενικές γραμμές δεν έχω βάλει ποτέ παιδί για ύπνο όταν δεν νυστάζει!)

Ένας καλός παιδοψυχολόγος έχει εμπερία και από τις συνέπειες που μπορεί να έχει σε ένα γάμο όλο αυτό το πράγμα. Ένας ψυχολόγος ενηλίκων το πιο πιθανό είναι να έχει λιγότερη! Προφανώς ο γάμος πριν το παιδί δεν είχε ιδιαίτερα θέματα, η δυναμική των πραγμάτων άλλαξε με το παιδί.

marandnik
17-04-12, 23:26
Αν το ζητούμενο ήταν να αποκοιμηθεί το παιδί στον καναπέ δεν υπήρχε λόγος εξαρχής να γίνει όλο αυτό το θέμα. Αλλά έπρεπε να συμφωνήσει η οικογένεια ότι αυτό είναι ΟΚ και δεν τους πειράζει. Από τη στιγμή που ο πατέρας είπε στο παιδί να έρθει στον καναπέ, φαινόταν ότι κάτι άλλο είχε στο μυαλό του, όπως και έγινε... Οπότε, αν ως μαμά αντιδρούσα, θα το έλεγα εκείνη τη στιγμή. Το παιδί το μπέρδεψαν με όλο αυτό που γίνεται. Η μητέρα έδειξε ότι δεν πειράζει το παιδί να κοιμηθεί στον καναπέ. Θα είχαν γλιτώσει αρκετά νεύρα και φασαρία βραδυάτικα... Αντίστοιχα και το πρωί...

Ένας καλός παιδοψυχολόγος έχει εμπερία και από τις συνέπειες που μπορεί να έχει σε ένα γάμο όλο αυτό το πράγμα. Ένας ψυχολόγος ενηλίκων το πιο πιθανό είναι να έχει λιγότερη! Προφανώς ο γάμος πριν το παιδί δεν είχε ιδιαίτερα θέματα, η δυναμική των πραγμάτων άλλαξε με το παιδί.

Η απεύθυνση σε παιδοψυχολόγο μετατοπίζει πάλι το πρόβλημα όμως προς το παιδί... Αυτοί που απευθύνονται δηλαδή εκεί πιστεύουν ότι "το παιδί έχει το πρόβλημα και αυτό πάμε σε παιδοψυχολόγο."

Προσωπικά διαφωνώ με αυτήν την τακτική και θεωρώ ότι πολλές φορές κάποιοι άνθρωποι απευθύνονται σε παιδοψυχολόγο αποποιούμενοι τις ευθύνες τους ενώ στην πραγματικότητα έχουν οι ίδιοι το πρόβλημα και όχι το παιδί τους. Και η παραδοχή του προβλήματος, μην ξεχνάς ότι είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της επίλυσής του.

Οπότε ενδεχομένως να είναι θετική η παρέμβαση ενός οποιουδήποτε ειδικού (παιδοψυχολόγου, εκπαιδευτικού, παιδιάτρου, ιερέα ή δεν ξέρω εγώ τι άλλου) αλλά η βάση του προβλήματος δεν βρίσκεται στο παιδί...

AthinaP
17-04-12, 23:29
Η απεύθυνση σε παιδοψυχολόγο μετατοπίζει πάλι το πρόβλημα όμως προς το παιδί... Αυτοί που απευθύνονται δηλαδή εκεί πιστεύουν ότι "το παιδί έχει το πρόβλημα και αυτό πάμε σε παιδοψυχολόγο."



Ποιος το λέει; Οι γονείς θα πάνε σε παιδοψυχολόγο, όχι το παιδί. Απίθανο το βρίσκω ο παιδοψυχολόγος να ασχοληθεί με το παιδι, στην παρούσα φάση... Αλλά για τις σχέσεις γονιών παιδιών, στην παιδική ηλικία, αρμόδιος είναι ο παιδοψυχολόγος και βλέπει όποιον χρειάζεται, ανάλογα...

Οι δάσκαλοι δεν θα χρειάζονταν γνώσεις παιδοψυχολογίας, αν το πάρουμε και έτσι... Η παιδοψυχολογία απευθύνεται κυρίως σε μεγάλους!

Ααααν ο παιδοψυχολόγος διαπιστώσει ότι ο πατέρας χρειάζεται και "άλλη" βοήθεια, μπορεί να το πει... Αλλά δεν νομίζω...

kinkajoujou
17-04-12, 23:30
Η απεύθυνση σε παιδοψυχολόγο μετατοπίζει πάλι το πρόβλημα όμως προς το παιδί... Αυτοί που απευθύνονται δηλαδή εκεί πιστεύουν ότι "το παιδί έχει το πρόβλημα και αυτό πάμε σε παιδοψυχολόγο."

Προσωπικά διαφωνώ με αυτήν την τακτική και θεωρώ ότι πολλές φορές κάποιοι άνθρωποι απευθύνονται σε παιδοψυχολόγο αποποιούμενοι τις ευθύνες τους ενώ στην πραγματικότητα έχουν οι ίδιοι το πρόβλημα και όχι το παιδί τους. Και η παραδοχή του προβλήματος, μην ξεχνάς ότι είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της επίλυσής του.

Οπότε ενδεχομένως να είναι θετική η παρέμβαση ενός οποιουδήποτε ειδικού (παιδοψυχολόγου, εκπαιδευτικού, παιδιάτρου, ιερέα ή δεν ξέρω εγώ τι άλλου) αλλά η βάση του προβλήματος δεν βρίσκεται στο παιδί...

νομίζω ότι ο παιδοψυχολόγος δεν ασχολείται με την ψυχολογία του παιδιού αποκλειστικά, ξεκομμένη δλδ από τη συνολική δυναμική της οικογένειας. Άλλωστε το παιδί δεν εμφάνισε από μόνο του κάποιες συμπεριφορές, κατά 99% είναι απόρροια της γενικότερης κατάστασης μέσα στο σπίτι.

Πιστεύω δλδ ότι ίσως έχουν γίνει μέσα σε αυτά τα 4 χρόνια κάποιοι λάθος χειρισμοί από την πλευρά των γονιών, όπου το παιδί αντέδρασε αρνητικά, αυτό επέτεινε την αρνητική συμπεριφορά των γονιών, στη συνέχεια πάλι του παιδιού, κι έτσι έχει φτιαχτεί ένας φαύλος κύκλος που πρέπει κάπως να σπάσει. Πιστεύω ότι ο ειδικός μπορεί να εντοπίσει τέτοια σημεία και να δώσει εναλλακτικές, γιατί αυτή τη στιγμή οι γονείς φαίνεται να μην έχουν άλλες λύσεις που να μπορούν να υιοθετήσουν, οπότε μια νέα οπτική μπορεί να τους βοηθήσει.

σίγουρα πάντως κατά την άποψή μου είναι μια κατάσταση που δύσκολα θα λύσουν μόνοι τους.

Εντιτ: ο παιδοψυχολόγος θα τους δώσει και πρακτικές λύσεις που θα μπορούν να εφαρμόσουν άμεσα για να βελτιωθεί η κατάσταση στο σπίτι, ο ψυχολόγος από όσο ξέρω ασχολείται κυρίως με πιο γενικής φύσης θέματα και με την ενδοσκόπηση, που δεν έχουν μάλλον την πολυτέλεια του χρόνου για κάτι τέτοιο.

marandnik
17-04-12, 23:32
Αν το ζητούμενο ήταν να αποκοιμηθεί το παιδί στον καναπέ δεν υπήρχε λόγος εξαρχής να γίνει όλο αυτό το θέμα. Αλλά έπρεπε να συμφωνήσει η οικογένεια ότι αυτό είναι ΟΚ και δεν τους πειράζει. Από τη στιγμή που ο πατέρας είπε στο παιδί να έρθει στον καναπέ, και της είπε ότι θα έμενε ξύπνια όλο το βράδυ, (που ο κάθε ενήλικας ξέρει ότι απλά δεν γίνεται) αν ως μαμά αντιδρούσα, θα το έλεγα εκείνη τη στιγμή και όχι αργότερα, όταν όλο αυτό (με το οποίο κατά βάση διαφωνώ) έδειχνε να βγάζει κάπου... Το παιδί το μπέρδεψαν με όλο αυτό που γίνεται. Η μητέρα έδειξε ότι δεν πειράζει το παιδί να κοιμηθεί στον καναπέ. Θα είχαν γλιτώσει αρκετά νεύρα και φασαρία βραδυάτικα... Αντίστοιχα και το πρωί...



Ειλικρινά βρε Αθηνά, σκέφτομαι και προσπαθώ να βρω σε ποια ακριβώς περίπτωση, σε ποιο ακριβώς σύμπαν, θα ήταν έστω και λίγο δικαιολογημένη η συμπεριφορά ενός γονιού να παίρνει το παιδί του ο ύπνος και αυτός να το ξυπνάει επίτηδες ....και δεν μπορώ να σκεφτώ καμία περίπτωση πέραν από τις γνωστές μεθόδους βασανιστηρίων.

Και δεν μιλάμε για κάτι που μπορεί να κάνει κάποιος πάνω στα νεύρα του, μιλάμε για μελετημένη συμπεριφορά ενώ η κατάσταση έχει πλέον καταλαγιάσει και τα πνεύματα έχουν ηρεμήσει.

Niki81
17-04-12, 23:34
Η απεύθυνση σε παιδοψυχολόγο μετατοπίζει πάλι το πρόβλημα όμως προς το παιδί... Αυτοί που απευθύνονται δηλαδή εκεί πιστεύουν ότι "το παιδί έχει το πρόβλημα και αυτό πάμε σε παιδοψυχολόγο."

Προσωπικά διαφωνώ με αυτήν την τακτική και θεωρώ ότι πολλές φορές κάποιοι άνθρωποι απευθύνονται σε παιδοψυχολόγο αποποιούμενοι τις ευθύνες τους ενώ στην πραγματικότητα έχουν οι ίδιοι το πρόβλημα και όχι το παιδί τους. Και η παραδοχή του προβλήματος, μην ξεχνάς ότι είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της επίλυσής του.

Οπότε ενδεχομένως να είναι θετική η παρέμβαση ενός οποιουδήποτε ειδικού (παιδοψυχολόγου, εκπαιδευτικού, παιδιάτρου, ιερέα ή δεν ξέρω εγώ τι άλλου) αλλά η βάση του προβλήματος δεν βρίσκεται στο παιδί...


Εγω εδω συμφωνω απολυτα...γι'αυτο και ειπα και τα παραπανω στην κοπελα.Αν δεν κατσει να σκεφτει...να κατανοησει οτι δε φταιει το παιδι αλλα φταιει η αντιμετωπιση και η συμπεριφορα του μπαμπα και της μαμας κανενας ειδικος δε θα τη βοηθησει.Αν το θεμα ειναι να παμε το παιδι στον παιδοψυχολογο να μας βοηθησει να το στρωσουμε τοτε δε βλεπω να βρει λυση...απλα θα καταληξει να κατηγορει τον εκαστοτε παιδοψυχολογο ο οποιος δεν θα ειναι καλος παρα μονο αν συμφωνησει μαζι της.

arieta
17-04-12, 23:37
Για μένα το πρόβλημα ΔΕΝ είναι το παιδί και αν πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό αυτός σίγουρα δεν θα πρέπει να είναι παιδοψυχολόγος.

.
Σωστά, αυτό ήθελα να το επισημάνω από τα πρώτα post...

Ωστόσο, αν ο πατέρας έχει τέτοιες αντιλήψεις και η μητέρα επιμένει ότι το παιδί είναι " προβληματικό", αυτό είναι το πρόβλημα , αυτό πρέπει να λύσουμε δεν βλέπω να υπαρχει βελτίωση , το αντίθετο...

Και η απορία μου και αυτό που με στενοχωρεί είναι , αυτό το παιδί ποιος θα το υπερασπιστεί?
Ποιος θα το σώσει από το εχθρίκό και νοσηρό περιβάλλον που ζεί?
Πώς είναι να βιώνεις στα 4 μόλις χρόνια σου , την απειλή από το ίδιο το στενό οικογενειακό σου περιβάλλον, την απόρριψη και την μετατόπιση ευθυνών στους μικρούς σου ώμους?

AthinaP
17-04-12, 23:42
Κορίτσια, με όλη την καλή διάθεση, δεν φαίνεται να γνωρίζετε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον ψυχολόγο και τον παιδοψυχολόγο, αλλά να τη φαντάζεστε.

Ο παιδοψυχολόγος, όπως γράφτηκε παραπάνω θα δώσει τις πρακτικές λύσεις. Ο σκέτος ψυχολόγος, τι ακριβώς φαντάζεστε ότι θα προτείνει στον πατέρα; Πώς να φέρεται στο παιδί του πρακτικά; Τι να κάνει με τον ύπνο του;

Ή ήδη έχετε αποφασίσει ότι είναι ένα μίασμα που κάπως πρέπει να βρεθεί τρόπος να απομακρυνθεί; Και ο σκέτος ψυχολόγος θα τον βοηθήσει να πάρει τις σωστές αποφάσεις;

marandnik
17-04-12, 23:42
νομίζω ότι ο παιδοψυχολόγος δεν ασχολείται με την ψυχολογία του παιδιού αποκλειστικά, ξεκομμένη δλδ από τη συνολική δυναμική της οικογένειας. Άλλωστε το παιδί δεν εμφάνισε από μόνο του κάποιες συμπεριφορές, κατά 99% είναι απόρροια της γενικότερης κατάστασης μέσα στο σπίτι.

Πιστεύω δλδ ότι ίσως έχουν γίνει μέσα σε αυτά τα 4 χρόνια κάποιοι λάθος χειρισμοί από την πλευρά των γονιών, όπου το παιδί αντέδρασε αρνητικά, αυτό επέτεινε την αρνητική συμπεριφορά των γονιών, στη συνέχεια πάλι του παιδιού, κι έτσι έχει φτιαχτεί ένας φαύλος κύκλος που πρέπει κάπως να σπάσει. Πιστεύω ότι ο ειδικός μπορεί να εντοπίσει τέτοια σημεία και να δώσει εναλλακτικές, γιατί αυτή τη στιγμή οι γονείς φαίνεται να μην έχουν άλλες λύσεις που να μπορούν να υιοθετήσουν, οπότε μια νέα οπτική μπορεί να τους βοηθήσει.

σίγουρα πάντως κατά την άποψή μου είναι μια κατάσταση που δύσκολα θα λύσουν μόνοι τους.

Εντιτ: ο παιδοψυχολόγος θα τους δώσει και πρακτικές λύσεις που θα μπορούν να εφαρμόσουν άμεσα για να βελτιωθεί η κατάσταση στο σπίτι, ο ψυχολόγος από όσο ξέρω ασχολείται κυρίως με πιο γενικής φύσης θέματα και με την ενδοσκόπηση, που δεν έχουν μάλλον την πολυτέλεια του χρόνου για κάτι τέτοιο.

Εγώ πάλι δεν είμαι σίγουρη ότι ένας παιδοψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει έναν ενήλικα με δικά του άλυτα θέματα διαχείρισης θυμού, όταν μιλάμε για άτομο που εκτοξεύει σοβαρές απειλές στο ανήλικο παιδί του και μιλάει με τέτοιον απορριπτικό τρόπο απέναντι στη γυναίκα του.

Εγώ προσωπικά από αυτά που περιέγραψε η κοπέλα ΔΕΝ είδα κάποιο πραγματικά δύσκολο παιδί επομένως δεν διαπίστωσα τον φαύλο κύκλο που αναφέρεις. Προσωπικά δηλαδή βλέπω την "δυσκολία" του παιδιού ως ένα πρόσχημα που υιοθετεί ασυνείδητα η μητέρα στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τον σύντροφό της.

Μακάρι όλα τα δύσκολα παιδιά να ήταν σαν το παιδί που μας περιγράφει η θεματοθέτρια...Και όλα τα σοβαρά προβλήματα των γονιών να ήταν αν θα κοιμηθεί το παιδί στον καναπέ με τα παιχνιδάκια του.

mama@2
17-04-12, 23:43
Δεν θα σταθω στο θεμα του παιδιου, αφου για εμενα εξαιρεση ειναι τα καλοβολα 4χρονα(κ ναι κ ο δικος μου ειναι κ υπερκινητικος, κ μιλα ακαταπαυστα, κ γκρινιαρης,κ πεισματαρης κ λιγοφαγος κ σε μεγαλη ενταση οαλ αυτα , αλλα ειναι κ φιλοτιμος, δοτικος, εξυπνος, ετοιμολογος,κ πολλα αλλα.....κ τη μια στιγμη λεω εχω το πιο υπεροχο παιδι, την αλλη να βγαινω απο τα ρουχα μου....


ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΣΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ....κ εδω χρειαζεστε τον πψχ.....η αποψη του ειδικου θα σας διαφωτισει-βοηθησει.

Κανεις δεν ειπε οτι ειναι ευκολο να εισαι γονιος(οπως ειπε κ μια αλλη κοπελα)....και σιγουρα ολοι κανουμε λαθη,αλλα κ μαθαινουμε κ προσπαθουμε να βελτιωθουμε σαν γονεις....



Χτες το βράδυ λοιπόν ο άντρας μου τα είδε όλα. Μετά την 10η φορά που σηκώθηκε από το κρεββάτι και αυθαδίαζε άρχισε να της παίρνει παιχνίδια. Αυτή χαμπάρι, έλεγε δε θέλω αλλά το επόμενο λεπτό ήταν πάλι όρθια και έπαιζε!

Και ο δικος μου οταν κανει κατι τετοια, του κλεινω την πορτα κ τον αφηνω να παιξει στο δωματιο του....θα νυσταξει κ θα παει στο κρεβατι να κοιμηθει.Μετα απο λιγο, εχεις το νου σου, κι ελεγχεις αν κοιμηθηκε....οσο φωναζεις, τοσο τσιτωνει κ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ...ΤΡΑΒΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ


Ο άντρας μου εκνευρίστηκε .... δεν καταλαβαίνει τίποτα λέει αυτό το παιδί, αντί να βάλει την ουρά στα σκέλια δεν καταλαβαίνει τίποτα και άρχισε να της παίρνει παιχνίδια από το δωμάτιο. Αφού είδε ότι αυτό δεν πιάνει τη σήκωσε από το κρεββάτι και της είπε ότι δε θα κοιμηθεί καθόλου αφού έτσι θέλει. Την κάθισε στον καναπέ και της είπε ότι θα μείνει εκεί ξύπνια όλο το βράδυ.

Το παιδι μπορει να μην νυσταζει, να φοβαται, να να να....πχ κ εγω τωρα δεν μου κολλα υπνος κ ας κοιμουνται ολοι στο σπιτι...

Κάπου εκεί άρχισα λίγο να τα παίρνω εγώ αλλά μου είπε ότι πρέπει να μ' έχει σύμμαχο σε αυτό οπότε δε θεώρησα σωστό να τον γειώσω. Αυτή εκεί. Αμίλητη, ακούνητη, πείσμα!!!!! Πέρασαν 2 ώρες έτσι ώσπου άρχισε να νυστάζει και έκλεισαν τα ματάκια της στον καναπέ. Εκεί άρχισε να την ξυπνάει. " Όχι" της λέει, "δε θα κοιμηθείς". Κάποια στιγμή σηκώθηκα εγώ και τη σκέπασα λίγο με μια κουβερτούλα. Εκεί λέει ο άντρας μου: "ζήτα συγνώμη και από τους δυο μας και πήγαινε για ύπνο". Αυτή ζήτησε από τον πατέρα της αλλά σ' εμένα δε ζήτησε. Εγώ είπα: " έλα μωρέ, δεν πειράζει τώρα". Να σας πω την αλήθεια ένιωσα ότι το ξεφτιλίζουμε λίγο το παιδί, δεν υπήρχε λόγος για τόση αγριότητα. Άρχησε τοτε να ορίεται ο άντρας μου ότι αυτός κάνει τον μ...κα κι εγώ το παίζω η καλή και δεν τον ατηρίζω. Τεσπα ... την έστειλε για ύπνο.

:confused:

Το πρωί η μικρή άρχισε πάλι τις γκρινινούλες. Λέει λοιπόν ο δικός μου " Ε δεν πάει άλλο, θα κάτσει στην καρέκλα, στο δωμάτιό της και δε θα πάει πουθενά". Εγώ πάλι επειδή τα είχα ετοιμάσει τα παιδιά θεώρησα ότι θα ήταν πολύ σκληρό να κρατήσουμε το παιδί σπίτι σε μια καρέκλα και να το βρίζουμε και να το μαλώνουμε όλη την ώρα.


Τετοια αντιδραση για τις γκρινιουλες?Υποθετω αφου ζητησε συγνωμη για το χθεσινοβραδυνο δεν θα τιμωρειται για κανα μηνα το παιδι....

Ο άντρας μου λοιπόν άρχισε να ορίεται πάλι. Μέχρι και ότι θα τη δείρει μέχρι να την αφήσει παράλυτη είπε για το παιδί. Τα πήρα και τα δύο και έφυγα.

:confused::confused::confused::confused::confused::confused::confused:

Στην επιστροφή γύρισα με τη μικρή, τη μεγάλη την άφησα στη μαμά μου για να μιλήσω με τον άντρα μου. Κι ενώ εγώ γύρισα με όλη την καλή διάθεση να δούμε τι θα κάνουμε άκουσα τα εξ αμάξης:
- ότι όλη του η αγάπη έχει μετατραπεί σε μίσος για εμένα. ότι με μισεί τρελλά! Ότι μισεί και το παιδί. ότι δε βγάζει τέτοιο κωλόπαιδο στην κοινωνία. ότι θα το δέρνει μέχρι να στρώσει κι ας πάει φυλακή.

Το καταλαβαίνω ότι πολλά τα έχει πει πάνω στα νεύρα του αλλά τι θα κάνω??? Δε γίνεται έτσι δουλειά! Δε μου φτάνει που έχω το ζόρι μουμε τη μικρή, έχω και τον τρελλό στο σπίτι!

Σιγουρα εχει κουραστει κλπ....ολοι μας κουραζομαστε κ εχουμε φτασει στα ορια μας, ΑΛΛΑ ειναι πολυ βαριες αυτες οι κουβεντες:!::!::!::!::!:



Θέλω συμβουλές και για τον άντρα μου και για το παιδί μου!!!!!!

ΥΓ Σημειοτέον ότι΄ο άντρας μου θεωρείται από όλους ως ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος!!!!!


Στα ευκολα, ολοι ειμαστε ηρεμοι....στα δυσκολα σε θελω:!:
Φανηκε ποσο ηρεμος ειναι...
Αλλα, ας δεχτω οτι το δικο σας παιδι ειναι το πιο δυσκολο....με το ξυλο θα στρωσει το παιδι:?::?::?::?::?::?:κ μερικες ξυλιες, ξυλο ειναι:!::!::!::!:

Αποδεχτειτε το παιδι σας, εστιαστε στα θετικα οπως λεει κ η emmaki(κατι παραπανω θα ξερει ως παιδαγωγος)να προσπαθησετε περισσοτερο με παιδοψυχολογο, ας ειστε ρεαλιστες, παιδια με προσωπικοτητα ειναι, οχι στρατιωτακια ακουνητα, αμιλητα, αγελαστα......

Ειναι δυσκολο να εισαι γονιος, μα συναμα τοσο μα τοσο υπεροχο!

kinkajoujou
17-04-12, 23:46
Εγώ πάλι δεν είμαι σίγουρη ότι ένας παιδοψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει έναν ενήλικα με δικά του άλυτα θέματα διαχείρισης θυμού, όταν μιλάμε για άτομο που εκτοξεύει σοβαρές απειλές στο ανήλικο παιδί του και μιλάει με τέτοιον απορριπτικό τρόπο απέναντι στη γυναίκα του.

Εγώ προσωπικά από αυτά που περιέγραψε η κοπέλα ΔΕΝ είδα κάποιο πραγματικά δύσκολο παιδί επομένως δεν διαπίστωσα τον φαύλο κύκλο που αναφέρεις. Προσωπικά δηλαδή βλέπω την "δυσκολία" του παιδιού ως ένα πρόσχημα που υιοθετεί ασυνείδητα η μητέρα στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τον σύντροφό της.

Μακάρι όλα τα δύσκολα παιδιά να ήταν σαν το παιδί που μας περιγράφει η θεματοθέτρια...Και όλα τα σοβαρά προβλήματα των γονιών να ήταν αν θα κοιμηθεί το παιδί στον καναπέ με παιχνιδάκια του.

Ας υποθέσουμε ότι ο πατέρας έχει σοβαρά προβλήματα θυμού κλπ κλπ.

Τι θα βοηθήσει περισσότερο και πιο άμεσα αυτό το παιδί; Το να πάει ο πατέρας σε ψυχολόγο (όταν και αν το αποφασίσει, που το βρίσκω σχεδόν απίθανο) και να ασχολείται επί μήνες με το τι του προκάλεσε το πρόβλημα αυτό και στο τέλος να μην του δοθούν και λύσεις για το πώς να το αντιμετωπίζει πρακτικά;

Ή το να ακούσει κάποιες πρακτικές συμβουλές για το πώς μπορεί να χειρίζεται τις καταστάσεις όπου θεωρεί ότι το παιδί παραφέρεται (τόσο ως προς τη δική του στάση όσο και ως προς το παιδί);

marandnik
17-04-12, 23:58
Ας υποθέσουμε ότι ο πατέρας έχει σοβαρά προβλήματα θυμού κλπ κλπ.

Τι θα βοηθήσει περισσότερο και πιο άμεσα αυτό το παιδί; Το να πάει ο πατέρας σε ψυχολόγο (όταν και αν το αποφασίσει, που το βρίσκω σχεδόν απίθανο) και να ασχολείται επί μήνες με το τι του προκάλεσε το πρόβλημα αυτό και στο τέλος να μην του δοθούν και λύσεις για το πώς να το αντιμετωπίζει πρακτικά;

Ή το να ακούσει κάποιες πρακτικές συμβουλές για το πώς μπορεί να χειρίζεται τις καταστάσεις όπου θεωρεί ότι το παιδί παραφέρεται (τόσο ως προς τη δική του στάση όσο και ως προς το παιδί);

κινκα, επειδή έχω παράδειγμα από συγγενικό πρόσωπο, αν ένας γονιός έχει άλυτα δικά του θέματα με τη διαχείριση των νεύρων και του θυμού του, δεν μπορεί να εφαρμόσει τις απόλυτα έγκυρες και σωστές συμβουλές ενός παιδοψυχολόγου.

Το πρόβλημά του δηλαδή δεν είναι ότι δεν γνωρίζει το σωστό αλλά το ότι δεν μπορεί να ελέγξει τα νεύρα του και το θυμό του για να το εφαρμόσει.
Στην περίπτωση που αφορά το συγγενικό πρόσωπο, το πρόβλημα το είχε η μητέρα και δεν λύθηκε ούτε με παιδοψυχολόγο, ούτε με ψυχολόγο αλλά με ήπια φαρμακευτική αγωγή που δόθηκε από νευρολόγο.

Η κοπέλα δεν ήταν τρελή, ούτε κάποια ακραία περίπτωση. Είχε όμως μεγάλο θέμα με τη διαχείριση των νεύρων της, κρίσεις πανικού, κ.λπ. και βοηθήθηκε από έναν νευρολόγο, όπου από την αρχή κιόλας της θεραπείας είδαμε μπροστά μας ένα εντελώς διαφορετικό άτομο.

Δεν λέω σε καμιά περίπτωση ότι ο σύζυγος της κοπέλας έχει το ίδιο πράγμα, ούτε κάνω διάγνωση, απλά προσπαθώ να προβάλω και μια άλλη διάσταση που μπορεί να έχει ένα τέτοιο θέμα.

AthinaP
18-04-12, 00:00
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.
ολο αρνητικα εχει πια!!ουτε ενα θετικο!!ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑ!!

Μα ούτε και για το μπαμπά διαβάσαμε! Μόνο που θεωρείται γενικά ήρεμος άνθρωπος. Για αυτό κάποιες είπαν από την αρχή, σωστά, ότι σε ένα τέτοιο τόπικ χάνεται κανείς!

Και δεν είπαμε για αυτόν τον άνθρωπο, που κάτι καλό θα έχει και εκείνος, εφόσον τον διάλεξε η θεματοθέτρια για πατέρα των δύο παιδιών της! Δεν έχει νόημα να πιανόμαστε όμως από το καθετί...

Προφανώς και έχει καλά στοιχεία το παιδί. Έτσι και αλλιώς η μητέρα το υπερασπίστηκε με τις πράξεις της.

mama@2
18-04-12, 00:07
Κορίτσια, με όλη την καλή διάθεση, δεν φαίνεται να γνωρίζετε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον ψυχολόγο και τον παιδοψυχολόγο, αλλά να τη φαντάζεστε.

Ο παιδοψυχολόγος, όπως γράφτηκε παραπάνω θα δώσει τις πρακτικές λύσεις.

Η ταπεινη μου αποψη ειναι οτι σε πρωτη φαση, ο παιδοψυχολογος θα τους γειωσει....εχουν υπερβολικες απαιτησεις απο ενα 4χρονο....
ναι θα δωσει κ πρακτικες συμβουλες κλπ, αλλα πανω απ ολα πρεπει να καταλαβουν οτι δεν ειναι οι μοναδικοι στον κοσμο που το αντιμετωπιζουν...πως κ δικες τους λανθασμενες τακτικες εχουν αντικτυπο στην συμπεριφορα του παιδιου(η ιδια ειπε οτι απο υπερβολικη αγαπη κλπ),
θα τους κατευθυνει με ποιο τροπο θα την πλησιασουν κλπκλπ





Ο σκέτος ψυχολόγος, τι ακριβώς φαντάζεστε ότι θα προτείνει στον πατέρα; Πώς να φέρεται στο παιδί του πρακτικά; Τι να κάνει με τον ύπνο του;


Να του πει πως να διαχειριζεται το θυμο του μηπως?????Δεν βλεπω κ πολυ υγιη τετοια ξεσπασματα θυμου σε 4χρονα κ τασεις εκδικησης(μετα απο 2 ωρες να τηην ξυπνα κλπ----κ πως αντεξε βρε κοριτσια να κανει κ να λεει τετοια στο παιδι του?


Ή ήδη έχετε αποφασίσει ότι είναι ένα μίασμα που κάπως πρέπει να βρεθεί τρόπος να απομακρυνθεί;

Προσωπικα δεν πιστευω οτι ειναι επικινδυνος, οτι τα ειπε στα νευρα του....ΑΛΛΑ αν πιστευα οτι ο συζυγος ΜΟΥ ειναι επικινδυνος για τα παιδια μας κ για εμενα ΝΑΙ θα τον απομακρυνα αμεσα!

Και ο σκέτος ψυχολόγος θα τον βοηθήσει να πάρει τις σωστές αποφάσεις;

Φυσικα, αν ειναι απαραιτητο.




Ελπιζω να βρειτε ακρη κριμα να ταλαιπωρειται κ να πληγωνεται μια αθωα ψυχουλα.

mama@2
18-04-12, 00:10
Σωστά, αυτό ήθελα να το επισημάνω από τα πρώτα post...

Ωστόσο, αν ο πατέρας έχει τέτοιες αντιλήψεις και η μητέρα επιμένει ότι το παιδί είναι " προβληματικό", αυτό είναι το πρόβλημα , αυτό πρέπει να λύσουμε δεν βλέπω να υπαρχει βελτίωση , το αντίθετο...

Και η απορία μου και αυτό που με στενοχωρεί είναι , αυτό το παιδί ποιος θα το υπερασπιστεί?
Ποιος θα το σώσει από το εχθρίκό και νοσηρό περιβάλλον που ζεί?
Πώς είναι να βιώνεις στα 4 μόλις χρόνια σου , την απειλή από το ίδιο το στενό οικογενειακό σου περιβάλλον, την απόρριψη και την μετατόπιση ευθυνών στους μικρούς σου ώμους?

Ποσο πολυ συμφωνω:!::!::!::!::!::!:

kostantina82
18-04-12, 00:11
εγω για να το δω σφαιρικα.
βλεπω το εξης
μια μανα που συνεχως κατηγορει το παιδι της.οτι εχει ολα τα στραβα του κοσμου.
και εναν πατερα που κακομεταχειριζεται το παιδι.

και τελικα το παιδι ειναι <<δυσκολο>>.

kinkajoujou
18-04-12, 00:18
Από 5 ποστ εδώ μέσα δεν βγαίνει άκρη αν το παιδί είναι δύσκολο ή αν ο πατέρας είναι άρρωστος. Αυτά μόνο κάποιος ειδικός μπορεί να τα κρίνει, από κοντά.

Το σίγουρο είναι ότι οι 2 γονείς βρίσκονται σε αδιέξοδο. Κι επειδή ο πατέρας έχει ήδη δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ζητήσει βοήθεια έξωθεν, η μόνη λύση που βλέπω πιθανή είναι να απευθυνθεί η μητέρα κάπου και να ζητήσει αρχικά πρακτικές συμβουλές για να αμβλυνθούν οι εντάσεις στο σπίτι και η αρνητική συμπεριφορά προς το παιδί. Και είμαι σίγουρη ότι αν ο παιδοψυχολόγος εντοπίσει ότι "φταίνε" οι γονείς, θα τους το επισημάνει και θα τους προτείνει να ζητήσουν βοήθεια και για τους ίδιους.

AthinaP
18-04-12, 00:20
Αχ, θα τρελαθω τώρα... Τα ίδια πράγματα διαβάζουμε ή όχι;

Στον πατέρα, εκτός από τις πρόσφατες εκρήξεις του (όταν είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι) δεν έχουμε πληροφορίες για ασυνεπή συμπεριφορά όσο από τη μητέρα.

Ενω η ίδια η μητέρα χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του επόμενου πρωϊνού "γκρινίτσες" δεν ξέρουμε πόσο ενοχλητικές πραγματικά ήταν αυτές για την ίδια, έτσι δεν είναι; Τη στιγμή που έχει περιγράψει τη γενικότερη συμπεριφορά του παιδιού στο σπίτι ως ανυπόφορη... Απλά εκείνη τη στιγμή θεώρησε πιο σπουδαίο ότι τα παιδιά είχαν ετοιμαστεί για έξω και στην πρόταση του πατέρα να υπάρξουν κάποιες συνέπεις, αντιπρότεινε καθόλου συνέπειες...

Τα λόγια -ΛΟΓΙΑ- και όχι πράξεις του πατέρα ήταν απαράδεκτα... Έφτασε όμως στο αμην εφόσον έβλεπε αναποτελεσματικότητα και ανακολουθία στις αδέξιες προσπάθειες να επιβάλλει κάποιους κανόνες στο σπίτι. Δεν φάνηκε στις πρόσφατες μέρες με ποιον τρόπο η μητέρα προσπάθησε να βάλει κανόνες. Έχει παραιτηθεί;

Και πες τον διώχνει, τον μιερό από το σπίτι... Το παιδί θα γίνει ευχάριστο στην παρουσία του στο σπίτι προς τη μητέρα; Το βλέπετε αλήθεια να συμβαίνει αυτό; Ο πατέρας είναι όοοοολο το πρόβλημα;

mama@2
18-04-12, 00:21
Μα ούτε και για το μπαμπά διαβάσαμε! Μόνο που θεωρείται γενικά ήρεμος άνθρωπος. Για αυτό κάποιες είπαν από την αρχή, σωστά, ότι σε ένα τέτοιο τόπικ χάνεται κανείς!


Σε ενα τοπικ με θεμα μου ειπε οτι μισει εμενα κ το παιδι, εγω ως συζυγος κ ως μητερα θελεις να πω κ καλη κουβεντα, μετα απο τοσα λογια του πατερα?(οτι θα τη χτυπησει να μεινει παραλυτη τη 4χρονη κορη του:?:ανατριχιαζω κ μονο που το γραφω....οτι θα χτυπα ενα 4χρονο κ ας μπει φυλακη:?:κλπ
Θεωρεις υγιη τετοια συμπεριφορα?τι καλο να δω?????

Και δεν είπαμε για αυτόν τον άνθρωπο, που κάτι καλό θα έχει και εκείνος, εφόσον τον διάλεξε η θεματοθέτρια για πατέρα των δύο παιδιών της! Δεν έχει νόημα να πιανόμαστε όμως από το καθετί...


αυτο μονο η ιδια το ξερει....

Προφανώς και έχει καλά στοιχεία το παιδί. Έτσι και αλλιώς η μητέρα το υπερασπίστηκε με τις πράξεις της.[COLOR="red" οπως εκφραζεται εδω για το παιδι:confused::confused::confused:μακαρι να ειμαι λαθος κ να εχω παρερμηνευσει τα λογια της [/COLOR]


Το παιδι εχει το ελαφρυντικο της ηλικιας, ο πατερας ποιο ελαφρυντικο εχει?της κουρασης θα πειτε....ποσοι κουρασμενοι απο σας ειπατε τετοια για το παιδι σας?

marandnik
18-04-12, 00:29
Αχ, θα τρελαθω τώρα... Τα ίδια πράγματα διαβάζουμε ή όχι;

Στον πατέρα, εκτός από τις πρόσφατες εκρήξεις του (όταν είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι) δεν έχουμε πληροφορίες για ασυνεπή συμπεριφορά όσο από τη μητέρα.

Ενω η ίδια η μητέρα χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του επόμενου πρωϊνού "γκρινίτσες" δεν ξέρουμε πόσο ενοχλητικές πραγματικά ήταν αυτές για την ίδια, έτσι δεν είναι; Τη στιγμή που έχει περιγράψει τη γενικότερη συμπεριφορά του παιδιού στο σπίτι ως ανυπόφορη... Απλά εκείνη τη στιγμή θεώρησε πιο σπουδαίο ότι τα παιδιά είχαν ετοιμαστεί για έξω και στην πρόταση του πατέρα να υπάρξουν κάποιες συνέπεις, αντιπρότεινε καθόλου συνέπειες...

Τα λόγια -ΛΟΓΙΑ- και όχι πράξεις του πατέρα ήταν απαράδεκτα... Έφτασε όμως στο αμην εφόσον έβλεπε αναποτελεσματικότητα και ανακολουθία στις αδέξιες προσπάθειες να επιβάλλει κάποιους κανόνες στο σπίτι. Δεν φάνηκε στις πρόσφατες μέρες με ποιον τρόπο η μητέρα προσπάθησε να βάλει κανόνες. Έχει παραιτηθεί;

Και πες τον διώχνει, τον μιερό από το σπίτι... Το παιδί θα γίνει ευχάριστο στην παρουσία του στο σπίτι προς τη μητέρα; Το βλέπετε αλήθεια να συμβαίνει αυτό; Ο πατέρας είναι όοοοολο το πρόβλημα;

Η συμπεριφορά του πατέρα προς το παιδί σύμφωνα πάντα με τις περιγραφές της θεματοθέτριας και ΑΣΧΕΤΑ με την όποια συμπεριφορά του παιδιού συνιστούν κακοποίηση προς το παιδί.

Καμία υποτιθέμενη συμπεριφορά του παιδιού δεν αποτελεί δικαιολογία για την κακοποίησή του από τον ενήλικα πατέρα του.

Τι θα κάνει η μητέρα γι'αυτό... είναι δικό της θέμα. Νομίζω ότι πολλές από εμάς που απαντήσαμε εδώ δώσαμε αρκετές προτάσεις, ας ακολουθήσει όποια βολεύει την ίδια.

Ωστόσο, επειδή παρατήρησα ότι η ίδια εθελοτυφλεί σε κάποια θέματα θα πρέπει να της επισημάνουμε ότι οι συμπεριφορές που περιέγραψε απέναντι στο παιδί της αποτελούν ψυχική και σωματική κακοποίησή του.

mama@2
18-04-12, 00:29
Αχ, θα τρελαθω τώρα... Τα ίδια πράγματα διαβάζουμε ή όχι;

Στον πατέρα, εκτός από τις πρόσφατες εκρήξεις του (όταν είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι) δεν έχουμε πληροφορίες για ασυνεπή συμπεριφορά όσο από τη μητέρα.

Ενω η ίδια η μητέρα χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του επόμενου πρωϊνού "γκρινίτσες" δεν ξέρουμε πόσο ενοχλητικές πραγματικά ήταν αυτές για την ίδια, έτσι δεν είναι; Τη στιγμή που έχει περιγράψει τη γενικότερη συμπεριφορά του παιδιού στο σπίτι ως ανυπόφορη... Απλά εκείνη τη στιγμή θεώρησε πιο σπουδαίο ότι τα παιδιά είχαν ετοιμαστεί για έξω και στην πρόταση του πατέρα να υπάρξουν κάποιες συνέπεις, αντιπρότεινε καθόλου συνέπειες...

Τα λόγια -ΛΟΓΙΑ- και όχι πράξεις του πατέρα ήταν απαράδεκτα...

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ Κ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ
ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ????


Έφτασε όμως στο αμην εφόσον έβλεπε αναποτελεσματικότητα και ανακολουθία στις αδέξιες προσπάθειες να επιβάλλει κάποιους κανόνες στο σπίτι.


Και ειναι σωστος ο τροπος του για οριοθετηση συμφωνα με εσενα?????????

Δεν φάνηκε στις πρόσφατες μέρες με ποιον τρόπο η μητέρα προσπάθησε να βάλει κανόνες. Έχει παραιτηθεί;

Και πες τον διώχνει, τον μιερό από το σπίτι... Το παιδί θα γίνει ευχάριστο στην παρουσία του στο σπίτι προς τη μητέρα; Το βλέπετε αλήθεια να συμβαίνει αυτό; Ο πατέρας είναι όοοοολο το πρόβλημα;


Ποιος ειπε να τον διωξει?????Να μιλησουν σε ειδικο κ ναι οι γονεις για εμενα ειναι το προβλημα κ οχι το 4χρονο

AthinaP
18-04-12, 00:35
Το αδέξιες προσπάθειες, το απαράδεκτο, που χρησιμοποίησα για τη συμπεριφορά του πατέρα, νόμιζα ότι ήταν αρκετοί χαρακτηρισμοί για το αν επικροτώ τη συμπεριφορά του! Εντάξει, δεν επανέλαβα τη λέξη κακοποίηση. Συμφωνώ ότι είναι λεκτική κακοποίηση ΟΚ τώρα; Ε μα...

Ωστόσο, επειδή όλοι εστίασαν στον πατέρα, ας τον βγάλουμε, θεωρητικά από το σκηνικό! Φαντάζεστε ότι μόνο με τη συμπεριφορά της μαμάς, το παιδί όπως περιγράφεται θα μετατρεπόταν σε συνεργάσιμο και τα προβλήματα θα λύνονταν δια μαγείας! Όλα παίζουν ρόλο στη δυναμική της οικογένειας. Και ένας ειδικός (λέω τώρα) δεν θα βιαζόταν να επιρρίψει ευθύνες, και όλα αυτά που γίνονται εδώ τώρα...

Αλλά κουβέντα κάνουμε...

mama@2
18-04-12, 00:35
συμφωνω απολυτα με marandnik.
H κακοποιηση ειναι σωματικη αλλα κ ψυχολογικη...(απειλες κλπ)

Και ποιος εγγυαται οτι τα λογια δεν θα γινουν πραξη athinap?

Σκεφτομαι την ψυχουλα ενος 4χρονου με τετοια αντιμετωπιση απο τους γονεις του...

agentP
18-04-12, 00:38
Δεν μπορούμε να κρίνουμε μια οικογένεια από μία κακή στιγμή. Η συμπεριφορά του πατέρα βγάζει εκδικητικότητα και επιθετικότητα, όμως δεν ξέρουμε αν είναι αυτή η συνηθισμένη συμπεριφορά του. Φαίνεται ότι έχουν σπάσει τα νεύρα του και μέχρι να ηρεμήσει πρέπει να μείνει σε απόσταση από το παιδί για να μην το πληγώσει άλλο. Όταν ηρεμήσει καλά θα κάνει να πει στη μικρή ότι δεν τα εννοούσε και να την καθησυχάσει.
Πάντως από τις περιγραφές, ούτε εγώ βλέπω ένα πολύ δύσκολο παιδί. Έχετε άλλα μικρά παιδιά στον κύκλο σας που να τα γνωρίζεις καλά; Μην παίρνεις σαν μέτρο σύγκρισης παιδάκια που βλέπεις για λίγο, γιατί κι εμένα καμιά φορά μου λένε τι ήσυχα παιδάκια που έχω κι εγώ φτύνω τον κόρφο μου μην αρχίσουν το σόου.
Μήπως απαιτείτε πολύ πειθαρχία από το παιδί; Το ότι δεν αντιδρά στην τιμωρία μπορεί να είναι σημάδι ότι μπαίνει πολύ συχνά τιμωρία και δεν έχει πια κανένα νόημα για αυτήν. Πρέπει να βρείτε άλλο τρόπο ή να χαλαρώσετε λίγο τις απαιτήσεις σας. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν πίστεψα και είμαι αντίθετη με τιμωρίες του τύπου νταντάς (τρία λεπτά στο χαλάκι κλπ) μου φαίνονται πολύ ψυχρές και δεν τις εφάρμοσα ποτέ.
Δεν ξέρω αν έχει νόημα να προτείνω κάτι συγκεκριμένο, προφανώς εσείς γνωρίζετε καλύτερα τι θα άρεσε στα παιδιά, αλλά ίσως θα έπιανε να καθίσεις να της διαβάσεις παραμύθι και να έχεις από κοντά και τη μικρή αδελφή για να μαθαίνουν σιγά σιγά να κάνουν κάτι μαζί ή να της διαβάζεις ή να της διηγείσαι παραμύθι πριν κοιμηθεί. Ακόμα και στον τρόπο που μιλάτε, άκου αυτό που έχει να σου πει, χωρίς να τη χαρακτηρίζεις αμέσως και πρότεινέ της λύση. Π.χ. αν σου παραπονιέται ότι τα παιχνίδια του άλλου παιδιού είναι καλύτερα, αντί να σκεφτείς "ΠΑΛΙ ζητάει πράγματα, αμάν" ρώτα την τι της άρεσε πιο πολύ και πες της ότι ίσως το πάρετε για τα Χριστούγεννα αν της αρέσει ακόμα μέχρι τότε.
Είχα διαβάσει ένα ωραίο βιβλίο "Το μυστικό για παιδιά ευτυχισμένα" εκδόσεις Πατάκη. Αν τελικά ο άντρας σου δεν δεχτεί να ζητήσει συμβουλή από παιδοψυχολόγο, κάνε του το δώρο. Αν και το πιο σημαντικό είναι ν΄αρχίσει να ακούει τι θέλει να του πει το παιδί με τον τρόπο του.

AthinaP
18-04-12, 00:41
Ουφ ΟΚ, να πω ότι κάτι τέτοιες συμβουλές σαν της AgentP και άλλες που γράφτηκαν παραπάνω χρειάζεται η οικογένεια - πρακτικές που θα μπορούσε μεταξύ άλλων να τις δώσει άμεσα κάποιος παιδοψυχολόγος...

Αλλά από πού να το πιάσει κανείς...

mama@2
18-04-12, 00:41
Το αδέξιες προσπάθειες, το απαράδεκτο, που χρησιμοποίησα για τη συμπεριφορά του πατέρα, νόμιζα ότι ήταν αρκετοί χαρακτηρισμοί για το αν επικροτώ τη συμπεριφορά του! Εντάξει, δεν επανέλαβα τη λέξη κακοποίηση. Συμφωνώ ότι είναι λεκτική κακοποίηση ΟΚ τώρα; Ε μα...

Ωστόσο, επειδή όλοι εστίασαν στον πατέρα, ας τον βγάλουμε, θεωρητικά από το σκηνικό! Φαντάζεστε ότι μόνο με τη συμπεριφορά της μαμάς, το παιδί όπως περιγράφεται θα μετατρεπόταν σε συνεργάσιμο και τα προβλήματα θα λύνονταν δια μαγείας! Όλα παίζουν ρόλο στη δυναμική της οικογένειας. Και ένας ειδικός (λέω τώρα) δεν θα βιαζόταν να επιρρίψει ευθύνες, και όλα αυτά που γίνονται εδώ τώρα...

Αλλά κουβέντα κάνουμε...


Κατ αρχην, εμεις δεν ειμαστε ειδικοι....
Απλες μαμαδες, που φορτιζομαστε οταν χαρακτηριζεται ετσι ενα 4χρονο απο τους γονεις του.
Μα κ η μητερα χαρακτηριζει το παιδι ΤΗΣ, κ εστιαζει το προβλημα στο παιδι..... γι αυτο κ εγω μιλαω για γονεις(οχι μονο μπαμπα) κ οι 2 γονεις κατ εμε ειναι λαθος οχι το παιδι...

kostantina82
18-04-12, 00:43
λυση δεν προκειται να βρειτε.
-ο πατερας ειναι κατα των ειδικων γιατι ο ιδιος ξερει καλυτερα πως να κουμανταρει το παιδι με ξυλο βρισιδια και απειλες(ακου εκει θα το αφησει αναπηρο .ολη μερα μεσα στο μυαλο μου γυριζει αυτο!)
-η μανα αυτα δεν τα θεωρει κακοποιηση απο το στιγμη που δεν παει και στο νοσοκομειο απο το ξυλο το παιδι.σιγα λιγο ξυλο τρωει.
-η μανα δεν εχει πει καλη κουβεντα για το παιδι.λεει οτι στο σχολειο ειναι καλυτερη.εκει οι δασκαλες επιβραβευουν.δεν καθονται με το βουρδουλα στο χερι .
-περιμενουν να κανουν μια μερα κατι(πχ μια τακτικη)και σε 5 δευτερολεπτα ως δια μαγειας το παιδι θα μεταλλαχθει σε αυτο που θελουν
-τους φαινεται παραξενο που αλλαξε συμπεριφορα απο οταν περπατησε.
μα φυσικο δεν ειναι?περπατησε ενιωσε ανεξαρτητο.ολα τα μωρα τοτε δεν αλλαζουν?
-θεωρουν πως ακομα και η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα σε τετοιο παιδι.τοσο πια?ΤΟΣΟ?οτι ολα τα παιδια που βλεπουν εξω ειναι καλυτερα απο το δικο τους.γιατι φορανε μπουφαν πχ μονα τους και δε τους κηνυγαει η μανα τους.
-η τελεια τιμωρια για ενα παιδι που δεν παει για υπνο ειναι να του στησεις καρτερι και οταν νυσταξει και θα προσκυναει να το ξυπνας για να μαθει αυτο που τολμησε να σου χαλασει την συνεχεια στον ΑΝΤ1.

τζαμπα τα λεμε.το πολυ πολυ να παει 1-2 φορες σε παιδοψυχολο μονο η μανα και τελος.αφου απο μονη της ειπε απο την αρχη δεν παει σε ειδικο γιατι δεν θελει να επισημανει τα λαθη της.οκ τοτε.
δεν αναγνωριζει κανενα λαθος ισα ισα λεει οτι τα εδωσε ολα με το παραπανω στο παιδι και αυτο ειναι κακο αναποδο και αχαριστο.
και περιμενετε να βγει και ακρη??

marandnik
18-04-12, 00:46
Το αδέξιες προσπάθειες, το απαράδεκτο, που χρησιμοποίησα για τη συμπεριφορά του πατέρα, νόμιζα ότι ήταν αρκετοί χαρακτηρισμοί για το αν επικροτώ τη συμπεριφορά του! Εντάξει, δεν επανέλαβα τη λέξη κακοποίηση. Συμφωνώ ότι είναι λεκτική κακοποίηση ΟΚ τώρα; Ε μα...

Αθηνά με κάθε σεβασμό στο άτομό σου, το σημαντικό για μένα δεν είναι η δική σου άποψη για το θέμα ούτε προσπαθώ να σε πείσω για την κακοποίηση που υφίσταται το παιδί.

Το σημαντικό για μένα είναι να το συνειδητοποιήσει η μητέρα του.

Ωστόσο, επειδή όλοι εστίασαν στον πατέρα, ας τον βγάλουμε, θεωρητικά από το σκηνικό! Φαντάζεστε ότι μόνο με τη συμπεριφορά της μαμάς, το παιδί όπως περιγράφεται θα μετατρεπόταν σε συνεργάσιμο και τα προβλήματα θα λύνονταν δια μαγείας! Όλα παίζουν ρόλο στη δυναμική της οικογένειας. Και ένας ειδικός (λέω τώρα) δεν θα βιαζόταν να επιρρίψει ευθύνες, και όλα αυτά που γίνονται εδώ τώρα...

Αλλά κουβέντα κάνουμε...

Ασχέτως με όλα αυτά που αναφέρεις, η συμπεριφορά του πατέρα δεν δικαιολογείται με κανέναν απολύτως τρόπο εκτός και αν ο ίδιος πάσχει από ψυχολογικά ή νευρολογικά προβλήματα, τα οποία όλοι ελπίζουμε να αντιμετωπίσει, ώστε να γίνει ο ήρεμος και στοργικός πατέρας που δικαιούνται αυτά τα παιδάκια και η σύζυγός του.

AthinaP
18-04-12, 00:48
Κωνσταντίνα, επανειλημμένα διαβάζεις στο τόπικ αυτά που θέλεις να διαβάζεις. Η μητέρα δεν δήλωσε ότι τα ξέρει όλα, απλά προσπάθησε με όσα διάβασε δεξιά και αριστερά να... ζουν καλύτερα... Ε, αυτό δεν έπιασε και γενικά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα με ένα δύσκολο παιδί. Αλλά δεν το παραδέχεσαι είπαμε αυτό... Δεν έκανες τον κόπο την προηγούμενη φορά που ειπώθηκε εδώ ότι η μαμά θα πάρει τελικά βοήθεια, να διαβάσεις ότι πράγματι το είπε;

Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο... Είναι μια αρχή τουλάχιστον. Αυτό που πρότεινε η mama@2 από το μεσημέρι (μεταξύ άλλων) ... Εφόσον για το σύζυγο δεν ξέρουμε αν και πότε θα το κάνει και εκείνος.

mama@2
18-04-12, 00:54
λυση δεν προκειται να βρειτε.
-ο πατερας ειναι κατα των ειδικων γιατι ο ιδιος ξερει καλυτερα πως να κουμανταρει το παιδι με ξυλο βρισιδια και απειλες(ακου εκει θα το αφησει αναπηρο .ολη μερα μεσα στο μυαλο μου γυριζει αυτο!)
-η μανα αυτα δεν τα θεωρει κακοποιηση απο το στιγμη που δεν παει και στο νοσοκομειο απο το ξυλο το παιδι.σιγα λιγο ξυλο τρωει.
-η μανα δεν εχει πει καλη κουβεντα για το παιδι.λεει οτι στο σχολειο ειναι καλυτερη.εκει οι δασκαλες επιβραβευουν.δεν καθονται με το βουρδουλα στο χερι .
-περιμενουν να κανουν μια μερα κατι(πχ μια τακτικη)και σε 5 δευτερολεπτα ως δια μαγειας το παιδι θα μεταλλαχθει σε αυτο που θελουν
-τους φαινεται παραξενο που αλλαξε συμπεριφορα απο οταν περπατησε.
μα φυσικο δεν ειναι?περπατησε ενιωσε ανεξαρτητο.ολα τα μωρα τοτε δεν αλλαζουν?
-θεωρουν πως ακομα και η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα σε τετοιο παιδι.τοσο πια?ΤΟΣΟ?οτι ολα τα παιδια που βλεπουν εξω ειναι καλυτερα απο το δικο τους.γιατι φορανε μπουφαν πχ μονα τους και δε τους κηνυγαει η μανα τους.
-η τελεια τιμωρια για ενα παιδι που δεν παει για υπνο ειναι να του στησεις καρτερι και οταν νυσταξει και θα προσκυναει να το ξυπνας για να μαθει αυτο που τολμησε να σου χαλασει την συνεχεια στον ΑΝΤ1.

τζαμπα τα λεμε.το πολυ πολυ να παει 1-2 φορες σε παιδοψυχολο μονο η μανα και τελος.αφου απο μονη της ειπε απο την αρχη δεν παει σε ειδικο γιατι δεν θελει να επισημανει τα λαθη της.οκ τοτε.
δεν αναγνωριζει κανενα λαθος ισα ισα λεει οτι τα εδωσε ολα με το παραπανω στο παιδι και αυτο ειναι κακο αναποδο και αχαριστο.
και περιμενετε να βγει και ακρη??

athinap απο ολο το ποστ, εστιαζεις στο αν θα παει η μαμα στον ειδικο?????
κ να παει, αν επιμενει οτι εχει το δυσκολοτερο παιδι στον κοσμο,περιμενεις καποια λυση:?:

AthinaP
18-04-12, 01:04
Να το αντιστέψουμε λίγο; Αν ΔΕΝ πάει, θα λυθεί κάποιο πρόβλημα; Γιατί και η ίδια η μαμά βλέπει ως πρόβλημα τη συμπεριφορά του παιδιού, άσχετα από το ρόλο του πατέρα στην όλη ιστορία...

Αν πάει και πάει σε καλό άνθρωπο και επαγγελματία, όλο και κάποια πράγματα που δεν έχει δοκιμάσει θα της προτείνει. Το αν έχει δύσκολο παιδί ή όχι, δεν είναι το πιο σημαντικό, να το πάρουμε και έτσι. Είναι αρκετά δύσκολο για τη συγκεκριμένη οικογένεια! Ο ειδικός θα τα ξεμπλέξει...

kostantina82
18-04-12, 01:26
ο ειδικος θα βοηθησει αν το θελουνε και οι 2 γονεις.ο πατερας οπως βλεπεις δεν θελει συμβουλες απο ειδικο.η προσπαθεια ειναι μονοπλευρη και αυτη ειναι και προκατειλλημενη.τι περιμενεις να βγει?
ευχομαι να βρεθει μια λυση για αυτη την ψυχουλα να μη βασανιζεται αλλο.

Ellemphriem
18-04-12, 03:04
Μαρινα σου γραφω επιτιδες για να δεις την ωρα, αντι να διαβαζω κατι αλλο. Εχουμε ξενυχτια λογω αρρωστιας αλλα οχι μονο επειδη εχει ας πουμε 39, αλλα επειδη ΔΕΝ θελει να κοιμηθει και με φωναζει μεσα συνεχεια να της διαβασω παραμυθια. Το κανει καποιες φορες και εκτος αρρωστιας και το ξερω καλα το παιχνιδι. Θα τονισω μονο οτι η κινηση του πατερα να την αφησει ξυπνια και μονη της για να την 'σπασει' τον τσαμπουκα ηταν καθολα λαθος..........και αυτο ηταν το ΜΟΝΟ που μου εκανε εντυπωση απο οσα περιεγραψες. Ανουσιο το ποστ μου, απλα δες την ωρα......ολες τα ιδια ζουμε πανω κατω;)

dimmi
18-04-12, 03:26
Μαρινα σου γραφω επιτιδες για να δεις την ωρα, αντι να διαβαζω κατι αλλο. Εχουμε ξενυχτια λογω αρρωστιας αλλα οχι μονο επειδη εχει ας πουμε 39, αλλα επειδη ΔΕΝ θελει να κοιμηθει και με φωναζει μεσα συνεχεια να της διαβασω παραμυθια. Το κανει καποιες φορες και εκτος αρρωστιας και το ξερω καλα το παιχνιδι. Θα τονισω μονο οτι η κινηση του πατερα να την αφησει ξυπνια και μονη της για να την 'σπασει' τον τσαμπουκα ηταν καθολα λαθος..........και αυτο ηταν το ΜΟΝΟ που μου εκανε εντυπωση απο οσα περιεγραψες. Ανουσιο το ποστ μου, απλα δες την ωρα......ολες τα ιδια ζουμε πανω κατω;)
παιδιά μη τρελαθούμε! Φυσικά και όλες τα ίδια ζείτε και θα ζήσουμε κι εμείς!
Εχω ένα μπέμπη λίγων ημερών, επειδή χάλασε το πρόγραμμα ΤΟΥ (δεν το επιβάλαμε εμείς ) και ξυπνάει κάθε μισή ώρα δεν θα τον ταίσω?
Θέλω να πώ πως από τη στιγμή που γίνεσαι μάνα πας με βάση το παιδί και όχι τις δικές σου ανάγκες. Εσύ προσαρμόζεσαι στο παιδί και όχι το παιδί σε σένα.
Ετσι το βλέπω εγώ, κι ας είναι λίγων ημερών το παιδί μου.
Οσο για άνθρωπο που ξεστόμισε όσα είπε ο σύζηγος της κοπέλας...αυτά δε λέγονται καν. Ούτε από το μυαλό ενός πατέρα περνάνε. Ενός πατέρα που είναι πατέρας και όχι τέρας...

angel306
18-04-12, 04:20
Βρε γιατι τα ριχνετε ολα στους γονεις δηλαδη???????
Ετσι ειναι οταν εχεις το πρωτο σου παιδι και δεν ξερεις πολλα!Και η κοπελα δεν ξερει να αντιμετωπισει την κατασταση,δεν την εχει ξαναζησει γι'αυτο και λεει συνεχεια το παιδι και το παιδι....Αν υπαρχει εστω και μια εδω στην ιδια κατασταση θα καταλαβει τι ζορι ειναι αυτο το πραγμα ειδικα αν δεν εχεις και υποστιριξη απο τον συζηγο.Δεν βλεπετε οτι ειναι απλα φοβισμενη?Και ο λογος για τον οποιο δεν παει σε παιδοψυχολογο λογικος ειναι!Τοσοι και τοσοι υπαρχουν.Εσας θα σας αρεσε να σας πει καποιος οτι ειστε κακια μανα???Και αυτη το ιδιο φοβαται,χρειαζεται υποστιρηξη πανω απ'ολα για να τα καταφερει και να πιστεψει στον εαυτο της.Με το να την κατακρινετε ομως δεν καταφερνεται τιποτα....
Δεν υπαρχει μονο αυτη φταιει...ολοι φταινε και η μανα και ο πατερας και λιγο και το παιδι με το χαρακτηρα του....Τον πατερα σαφως και δεν τον δικαιολογο για τα λεγομενα.Αλλα αντι να κατακρινετε και να ριχνετε τα λαθη στους αλλους δειξτε λιγη συμπαρασταση και βοηθηστε την.Τι νομιζετε οτι εσεις καλυτεροι γονεις ειστε??Ολοι κανουμε λαθη αλλα να τα βλεπουμε και τα δικα μας λιγο οχι μονο των αλλονων

AthinaP
18-04-12, 05:46
ο ειδικος θα βοηθησει αν το θελουνε και οι 2 γονεις.ο πατερας οπως βλεπεις δεν θελει συμβουλες απο ειδικο.η προσπαθεια ειναι μονοπλευρη και αυτη ειναι και προκατειλλημενη.τι περιμενεις να βγει?
ευχομαι να βρεθει μια λυση για αυτη την ψυχουλα να μη βασανιζεται αλλο.

Ένα βασικό πρόβλημα είναι ότι οι δύο γονείς δεν έχουν κοινή αντιμετώπιση και αυτό θα το πει και ο πιο τυχαίος ειδικός του κόσμου! Και αυτό στα πρόσφατα περιστατικά φαίνεται να το υπονομεύει η μητέρα και όχι ο πατέρας! Έχει χαθεί η επικοινωνία. Μετά το ατυχές περιστατικό το βράδυ θα μπορούσαν τουλάχιστον να τα συζητήσουν μεταξύ τους και να βρουν μια κοινή γραμμή, πριν επαναληφθεί το σκηνικό το πρωϊ, αλλά δεν το βρήκαν σκόπιμο! Και ναι, μπορεί να παρθούν μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση ακόμα και ένας να ακούσει κάποια πράγματα.

Φυσικα και είναι καλύτερο να πάνε και οι δύο! Ποιος είπε το αντίθετο; Οι πιθανές λύσεις είναι όμως είτε να πάνε οι δύο είτε κανένας;

Βρε γιατι τα ριχνετε ολα στους γονεις δηλαδη???????
Ετσι ειναι οταν εχεις το πρωτο σου παιδι και δεν ξερεις πολλα!Και η κοπελα δεν ξερει να αντιμετωπισει την κατασταση,δεν την εχει ξαναζησει γι'αυτο και λεει συνεχεια το παιδι και το παιδι....Αν υπαρχει εστω και μια εδω στην ιδια κατασταση θα καταλαβει τι ζορι ειναι αυτο το πραγμα ειδικα αν δεν εχεις και υποστιριξη απο τον συζηγο.Δεν βλεπετε οτι ειναι απλα φοβισμενη?Και ο λογος για τον οποιο δεν παει σε παιδοψυχολογο λογικος ειναι!Τοσοι και τοσοι υπαρχουν.Εσας θα σας αρεσε να σας πει καποιος οτι ειστε κακια μανα???Και αυτη το ιδιο φοβαται,χρειαζεται υποστιρηξη πανω απ'ολα για να τα καταφερει και να πιστεψει στον εαυτο της.Με το να την κατακρινετε ομως δεν καταφερνεται τιποτα....


Πράγματι οι ειδικοί δεν είναι όλοι το ίδιο και η προσωπική μου άποψη είναι ότι μερικοί είναι και σχετικά επιπόλαιοι και οι συνέπειες από αυτό που κάνουν είναι κάποιες φορές σοβαρές. Εξίσου σοβαρές ωστόσο μπορεί να είναι και αν αφήσει κανείς τα πράγματα να κυλήσουν όπως έχουν. Φαντάζομαι όποιος πρότεινε εδώ συγκεκριμένο ειδικό να έχει προσωπική εικόνα.

Να μην πάει η μητέρα σε ειδικό; Γιατί μπορεί λέει ο ειδικός να τους υποδείξει ότι δεν έκαναν κάτι σωστά μέχρι τώρα; Η φίλη επαναλαμβάνει κάτι που είχε πει αρχικά η μητέρα, αλλά το αναίρεσε πια... Δεν είναι εύκολο να διαβάσει κανείς όλο το τόπικ, αλλά σε ένα σοβαρό τόπικ επιβάλλεται, αν δηλώνει απλή μαμά και ότι δεν έχει και πάρε δώσε και με ειδικούς... Δεν υπάρχει ειδικός που θα δείξει με το δάχτυλο και θα πει, άσχετη, παλιομαμά... Θα μιλήσουν και η μαμά δεν είναι άβουλο ον. Διάλογος θα γίνει.

Ο ειδικός μπορεί να προτείνει λύσεις ώστε οι γονείς να περνάνε καλά με το παιδί τους και το παιδί να περνάει καλά με τους γονείς! Αυτό δεν φαίνεται να γίνεται τώρα, σύντομα, αν δεν πάνε σε ειδικό... Δεν γεννήθηκε κανείς να τα ξέρει αυτά, αλλιώς δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης οι ειδικοί. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν. Όχι και ότι αυτοί έχουν όλες τις απαντήσεις ή τις συνταγές...

YOTOU
18-04-12, 07:44
Δεν έχουμε μιλήσει ακόμα για το θέμα. Είμαι πολύ θυμωμένη και θέλω να κάνω κάποια συζήτηση μαζί του αλλά τώρα είμαι χαλια, με αντιβίωση και τρελλό βήχα και δεν έχω το κουράγιο. Θα τ'ακούσει όμως ... θα έρθει η ώρα του. Εκείνη τη στιγμή έβαλα τα κλάματα και έφυγα από το σπίτι λίγο να ηρεμήσω. Τι να έκανα? Να τον έβριζα πίσω? Να του έλεγα κι εγώ λόγια? Αφού ήταν εκτός εαυτού ... Το μόνο που του ειπα ήταν ότι αν δεν του αρέσει και μας μισεί να πάρει τα πραγματάκια του και να πάει στη μάνα του. Θεωρώ δεδομένο ότι δεν το εννούσε ότι με μισεί ούτε ότι μισεί το παιδί αλλά φυσικα δε θα περάσει έτσι. Και ναι, όντως όταν έγραφα το μήνυμα περισσότερο σε αυτό που μου είπε ήθελα να σταθώ ... ήμουν τόσο χάλια ψυχολογικά ... Τώρα σχετικά με αυτό που είπε μια κοπέλα ότι δεν υπερασπίστηκα το παιδί μου ... τι έπρεπε δλδ να κάνω? Στην ουσία το υπερασπίστηκα όταν άρχισα να θεωρώ υπερβολική την τιμωρία γι' αυτό κιόλας τα έβαλε ΚΑΙ μαζί μου ο άντρας μου. Τα λόγια αυτά τα είπε την επόμενη μέρα ... κι όχι μπροστά στο παιδί.

σωστα συμπεριφερθηκες κ καλυτερα που εμεινε το παιδι στην μαμα σου, γυρισε τωρα? πως ηταν η συναντηση τους? πολλες φορες λεμε πραγματα πανω στα νευρα μας που δεν τα εννοουμε, αλλα ηταν λιγο χοντρο γιαυτο σου λεω οτι θελει ψαξιμο κ κουβεντα.
πιστευω οτι η κοπελα εννοουσε να παρεμβαινες νωριτερα οταν την ξυπναγε κ δεν την αφηνε να κοιμηθει. ισως για το θεμα του υπνου να κοιμασε μαζι της μεχρι να κοιμηθει η να την αφηνες να παιζει μεχρι να κουραστει, τι να πω, ακομα η μπεμπα μου εινια 7 μηνων και κοιματε απο τις 9,30 μεχρι τις 8,30-9 το πρωι, δεν εχω εμπειρια για να σου πω.

τωρα ηθελα να πω κατι αλλο αν μου επιτρεπετε, οταν ενας ανθρωπος μπαινει στην διαδικασια να εκθεσει την ζωη του σε ενα φορουμ κ ζηταει την βοηθεια απο αγνωστους σημαινει οτι βρησκετε σε απελπισια κ οτι δεν εχει η δεν θελει να το συζητησει με καποιον απο το περιβαλλον του. καλυτερα να λεμε τις αποψεις μας χωρις ειρωνια, κακια και να μην ειμαστε τοσο εριστηκοι. αν δεν εχουμε να πουμε κατι ουσιαστικο για να βοηθησουμε δεν χρειαζεται να γραψουμε κατι μονο κ μονο για να γραψουμε!

YOTOU
18-04-12, 07:52
.Αλλα αντι να κατακρινετε και να ριχνετε τα λαθη στους αλλους δειξτε λιγη συμπαρασταση και βοηθηστε την.Τι νομιζετε οτι εσεις καλυτεροι γονεις ειστε??Ολοι κανουμε λαθη αλλα να τα βλεπουμε και τα δικα μας λιγο οχι μονο των αλλονων

σωστη!!!

Rea_1971
18-04-12, 08:02
Να ξεκαθαρίσω κάτι. Ο ειδικός δεν προτείνει πάντα λύσεις. Δεν βγάζει ένα εγχειρίδιο ανάλογα με το πρόβλημα.
Ο κύριος ρολος του είναι να΄βοηθήσει τον οποιοδήποτε να βρει τη λύση μόνος του, να δει μέσα του, ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙ τα λάθη του, τις φοβίες του ή και τα θέλω του. Πιθανά να του υποδείξει και που κάποιος είναι λάθος ή περισσότερο σωστός.
Αν μιλάμε για παιδί η συζήτηση με τους γονείς θα "αποκαλύψει" ποιος έχει την εσφαλμένη συμπεριφορά, ποιος πρέπει να αλλάξει κάτι και πιθανά ο ψυχολόγος να δώσει κάποιες κατευθύνσεις χειρισμού.

Αλλά σε καμιά περίπτωση μη περιμένετε οδηγίες τύπου νταντά άμεσης δράσης.

Όταν εγώ απευθύνθηκα σε ειδικό το έκανα για να δω πως θα χειριστώ το θέμα της άφιξης του νέου μωρού, της μετακόμισης και του παιδικού σταθμού όσον αφορά το ηλεκτράκι μου.

Με βοήθησε να βγάλω δικά μου πράγματα στην επιφάνεια (που αφορούσαν τη σχέση μου με το παιδί) να παραδεχτώ κάποιες δικές μου φοβίες και να απελευθερωθώ από ένα μεγάλο άγχος που στη τελική δεν αφορούσε άμεσα την άφιξη ενός νέου μέλους (σχετιζόταν όμως). Από την άλλη μου "έμαθε" να μην προκαταβάλω καταστάσεις αλλά να βλέπω, να ακούω το παιδί μου και να αντιμετωπίζω τα πραγματικά και όχι τα υποθετικά προβλήματα.
Σε άλλο θέμα άσχετο με τα παιδιά μου με βοήθησε να καταλάβω που ήμουν λάθος και πως θα χειριζόμουν μια κατάσταση καλύτερα.

mama@2
18-04-12, 08:45
http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5485047
Δειτε κ εδω....



angel, κανεις μας δεν ειπε οτι υπαρχουν τελειοι γονεις, αντιθετως ειπαμε οτι κ εμεις καναμε λαθη(εγω ειπα κ τα δικα μου λαθη), προσπαθουμε να τα διορθωσουμε με στοχο το συμφερον του παιδιου.
Το μονο ευκολο ειναι να ριχνεις ευθυνες σε ενα 4χρονο(αραγε τι περιμενουμε απο τα παιδια μας?απο ενα προνηπιο???????ωριμοτητα?υπευθυνοτητα?αν εμεις δεν τα διδαξουμε περιμενουμε την επιφοιτηση?????????)
Το δυσκολο ειναι να δουμε τα δικα μας λαθη(πολυ--απο εμπειρια μιλαω παντα)κ πως θα γινουμε εμεις καλυτεροι κ σωστο παραδειγμα για τα παιδια μας.
Οι γονεις πρεπει να ειναι διπλα στο παιδι, να το στηριζουν, να το διδασκουν.Δεν ειμαι ειδικος, το ενστικτο της μαμας κ η λογικη μου τα υπαγορευουν.

Καντε εικονα το σκηνικο στο μυαλο σας, μπειτε στη θεση του 4χρονου ---τι ακουσε αληθεια(θα την αφησει παραλυτη/θα την δερνει κ ας μπει φυλακη κλπΔεν χρειαζεται να γινουν ολα πραξη,η ζημια στην παιδικη ψυχουλα εχει γινει)?ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΩ??????

maela
18-04-12, 08:58
λυση δεν προκειται να βρειτε.
-ο πατερας ειναι κατα των ειδικων γιατι ο ιδιος ξερει καλυτερα πως να κουμανταρει το παιδι με ξυλο βρισιδια και απειλες(ακου εκει θα το αφησει αναπηρο .ολη μερα μεσα στο μυαλο μου γυριζει αυτο!)
-η μανα αυτα δεν τα θεωρει κακοποιηση απο το στιγμη που δεν παει και στο νοσοκομειο απο το ξυλο το παιδι.σιγα λιγο ξυλο τρωει.
-η μανα δεν εχει πει καλη κουβεντα για το παιδι.λεει οτι στο σχολειο ειναι καλυτερη.εκει οι δασκαλες επιβραβευουν.δεν καθονται με το βουρδουλα στο χερι .
-περιμενουν να κανουν μια μερα κατι(πχ μια τακτικη)και σε 5 δευτερολεπτα ως δια μαγειας το παιδι θα μεταλλαχθει σε αυτο που θελουν
-τους φαινεται παραξενο που αλλαξε συμπεριφορα απο οταν περπατησε.
μα φυσικο δεν ειναι?περπατησε ενιωσε ανεξαρτητο.ολα τα μωρα τοτε δεν αλλαζουν?
-θεωρουν πως ακομα και η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα σε τετοιο παιδι.τοσο πια?ΤΟΣΟ?οτι ολα τα παιδια που βλεπουν εξω ειναι καλυτερα απο το δικο τους.γιατι φορανε μπουφαν πχ μονα τους και δε τους κηνυγαει η μανα τους.
-η τελεια τιμωρια για ενα παιδι που δεν παει για υπνο ειναι να του στησεις καρτερι και οταν νυσταξει και θα προσκυναει να το ξυπνας για να μαθει αυτο που τολμησε να σου χαλασει την συνεχεια στον ΑΝΤ1.

τζαμπα τα λεμε.το πολυ πολυ να παει 1-2 φορες σε παιδοψυχολο μονο η μανα και τελος.αφου απο μονη της ειπε απο την αρχη δεν παει σε ειδικο γιατι δεν θελει να επισημανει τα λαθη της.οκ τοτε.
δεν αναγνωριζει κανενα λαθος ισα ισα λεει οτι τα εδωσε ολα με το παραπανω στο παιδι και αυτο ειναι κακο αναποδο και αχαριστο.
και περιμενετε να βγει και ακρη??
Οσο και αν δεν θελω Κωνσταντινα να συμφωνισω μαζι σου.. γτ εισαι σκληρη στον λογο σου.. γραφεις αυτα που ακριβως σκεφτομαι!Φταινε και οι 2 γονεις.. οπως φταιμε ολοι μας αν το παιδι μας εχει καποια κακη συμπεριφορα και δεν κανουμε τπτ γιαυτο!Το καθε παιδι εχει τον χαρακτηρα του φυσικα.. αλλα τι ερεθισματα παιρνει απο το περιβαλλον του φαινεται στην συμπεριφορα του.Αλλωστε οι ψυχολογοι λενε οτι ο χαρακτηρας του παιδιου διαμορφωνεται μεχρι την ηλικια των 5 χρονων!Μαρινα ειτε πας σε ειδικο ειτε οχι.. πρεπει να παρεις βαθιες ανασες να ηρεμησετε και οι 2 και να αγαπησετε ξανα το παιδι σας.Γιατι αυτο που αισθανεστε .. αυτο το νιωθει το παιδι και αντιδρα ετσι!Σιγουρα ειστε κουρασμενοι αλλα θελει ηρεμια και ψυχραιμια.Ελπιζω να διαβασες το σαιτ που σου εδωσα με διαφορες πρακτικες συμβουλες !Ειναι πολυ ενδιαφερον βασικα για ολες μας κοριτσια γτ ολες εχουμε παιδια και οχι ρομποτακια!

maela
18-04-12, 08:59
το ξανανεβαζω σε περιπτωση που δεν το προσεξατε!
http://www.ikidcenters.com/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B8/#.T0ChC6wx6Z1.facebook

kostantina82
18-04-12, 09:01
εχθες ξυπνησαν τα 2 απο τα 3 παιδια μου.ο μεσαιος και ο μικρος.μολις πηγα να ξαπλωσω.και τους ειχα και τους 2 μεχρι τις 4 και στις 7 παρα ξυπνησα για να τους ετοιμασω για το σχολειο.η μεγαλη μου γκρινιαζε για τα ρουχα.τα εβγαλε ολα εξω αλλαξε 10 γνωμες τα φορεσε ολα τα εκανε ανω κατω.μαλωσανε ο μεσαιος με το μικρο μετα ο μεσαιος με την μεγαλη.ο μεσαιος εριξε το γαλα επανω του ενω ηταν ντυμενος για το σχολειο.επιτηδες επειδη ηθελε αλλη μπλουζα.μαλωσαν μετα για το ποιος θα μπει πρωτος στο αμαξι.εδωσαν και ξυλο μεταξυ τους πρωι πρωι.μεσα στο αυτοκινητο εκλαιγε ο μικρος η μεγαλη γκρινιαζει γιατι ζεσταινοταν και ο μεσαιος την κοροιδευε και αυτη τσατιζοταν πιο πολυ.γυρισα πισω με τον μικρο αφου τους αφησα στο σχολειο και ο μικρος μεχρι να βαλω μια ηλεκτρικη βρηκε ενα μαρκαδορο και μου εκανε μια ωραιοτατη τοιχογραφια στον τοιχο.μεχρι να καθαρισω τον τοιχο ανοιξε το ντουλαπι πηρε τα μπισκοτα και τα ετριψε στο πατωμα.ξανα ηλεκτρικη.και ακομα ειναι 8+ το πρωι.εχω αλλες 13 ωρες μεχρι να κοιμηθουν και οι 3 .και φυσικα απο τις 9 που κοιμουνται μεχρι το πρωι τις 7 παρα θα ξυπνησει ο καθενας απο 1-2 φορες(η μεγαλη δεν ξυπναει οι αλλοι 2 ξυπνανε)α ξεχασα να πω πως ο μεσαιος ξυπνησε επειδη κατουρηθηκε(το κανει καμια φορα το μηνα)και επρεπε να αλλαζω και σεντονια στις 2 τα ξημερωματα και να τον πλυνω κι ολας.(Ευτυχως εχω αδιαβροχο καλυμμα στοστρωμα!)μολις ερθουν απο το σχολειο θα γκρινιαζουν θα τους φταινε ολα θα ριξουν και μερικους καυγαδες.θα τους βαλω να φανε θα μαλωσουν γιατι ο ενας θα θελει το φαι της αλλης και η αλλη δε θα το δινει.μετα αυτος παει και της πεταει τα παιχνιδια και αυτη τον χτυπαει.θα ρθει η ωρα να τους κανω μπανιο και παλι θα μαλωσουν για το ποιος θα μπει πρωτος θα γκρινιαζουν θα κλαινε για τα ρουχα ο μικρος θα κλαιει γιατι δεν θα θελει να βαλει ρουχα και θα σπαρταραει σαν ψαρι.
αυτα και αλλα πολλα συμβαινουν καθε μερα λοιπον!

kostantina82
18-04-12, 09:09
το ξανανεβαζω σε περιπτωση που δεν το προσεξατε!
http://www.ikidcenters.com/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B8/#.T0ChC6wx6Z1.facebook
τελειο.και οι 8 περιπτωσεις συμβαινουν στα δικα μου παντως.εκτος απο το 5 που δεν συμβαινει στα 2 μικροτερα γιατι δεν πανε δημοτικο αλλα η μεγαλη που παει ωρες ωρες βαριεται να διαβασει.
τελικα βλεπουμε οτι αυτες οι συμπεριφορες συμβαινουν ΣΕ ΟΛΑ απλα πρεπει να βρεις το κουμπι να τις αντιμετωπισεις.αρα το προβλημα το εχουμε εμεις που δεν μπορουμε να το βρουμε και οχι τα παιδια.

mama@2
18-04-12, 09:11
http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5439877


http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5432820



http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5444237


http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5433570



τα βαζω ολα μαζι, πιο πολυ να τα εχω εγω η ιδια προχειρα....;)

kostantina82
18-04-12, 09:16
http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5439877


http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5432820



http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5444237


http://kids.in.gr/kid-related/psychology/article/?aid=5433570



τα βαζω ολα μαζι, πιο πολυ να τα εχω εγω η ιδια προχειρα....;)
πολυ ωραια ολα! τα παιδια ειναι ανθρωποι οπως και εμεις.
αν εσυ κανεις κατι στραβο στη δουλεια σου και ερθει το αφεντικο σου και σε βρισει σου ριξει και μια σφαλιαρα και σου ουρλιαζει και σε απειλει ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ?γιατι σε εμας να μην αρεσει να μας συμπεριφερονται ετσι αλλα στα παιδια μας θα πρεπει να τις δικιολογουμε οταν δεχονται τετοιες συμπεριφορες απο τον ενα η και απο τους δυο γονεις?
(οταν λεω<<εσυ>>εννοω η καθε μια μας,οχι προσωπικα εσυ)

mama@2
18-04-12, 09:20
τελειο.και οι 8 περιπτωσεις συμβαινουν στα δικα μου παντως.εκτος απο το 5 που δεν συμβαινει στα 2 μικροτερα γιατι δεν πανε δημοτικο αλλα η μεγαλη που παει ωρες ωρες βαριεται να διαβασει.
τελικα βλεπουμε οτι αυτες οι συμπεριφορες συμβαινουν ΣΕ ΟΛΑ απλα πρεπει να βρεις το κουμπι να τις αντιμετωπισεις.αρα το προβλημα το εχουμε εμεις που δεν μπορουμε να το βρουμε και οχι τα παιδια.


Αυτο ειναι το θεμα.....η αντιμετωπιση κ το κουμπι..κ πες τα καταφερες μια χαρα βρηκες το κουμπι στο ενα παιδι, στο αλλο σου παιδι μπορει να μην ισχυει κ πρεπει να ξεκινησεις απο την αρχη, ωστε να βρεις το δικο του...:!:

kostantina82
18-04-12, 09:30
Αυτο ειναι το θεμα.....η αντιμετωπιση κ το κουμπι..κ πες τα καταφερες μια χαρα βρηκες το κουμπι στο ενα παιδι, στο αλλο σου παιδι μπορει να μην ισχυει κ πρεπει να ξεκινησεις απο την αρχη, ωστε να βρεις το δικο του...:!:
αυτο ακριβως!βλεπω και απο τα δικα μου.το καθε ενα ειναι διαφορετικος χαρακτηρας.η μεγαλη για να την καταφερεις πρεπει να την παρεις με το καλο.να πας με τα νερα της και μετα γινεται αστερι.δηλαδη αν της πω με εντονο υφος να μαζεψει τα παιχνιδια της θα γκρινιαζει και δεν θα το κανει.
αν της πω ομως <<αγαπη μου τι πολυ που μεγαλωσες!μπορεις να μαζευεις και τα παιχνιδια σου μονη σου?>> ναι θα μου πει αυτη.και θα παει να μαζεψει και το παραμικρο.μετα ομως παντα επιβραβευω <<τι ομορφα που τα εκανες.ουτε εγω δεν μπορω να τα μαζεψω ετσι!!>>
ο μεσαιος για να κανει κατι ,το κουμπι του ειναι να του πεις ποσο δυνατος ειναι.<<τι δυνατος που εισαι.μπορεις να ντυθεις και μονος σου?>>
βεβαια δεν πιανουν ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ.αν ειναι ηδη εκνευρισμενα απο κατι αλλο δυσκολα πιανουν.αλλα θελω να πω οτι αυτα ειναι τα κουμπια τους. η μια με τον θαυμασμο για το ποσο μεγαλη ειναι και ο αλλος για το ποσο δυνατος.
ο μικρος ακομα δεν ξερω.τωρα τον εξερευνω.συνηθως οταν παει να κανει καμια ζημια αν του πω οτι θα χτυπησει αν του το πω ορθα και κοφτα τοτε σταματαει.

mama@2
18-04-12, 09:44
konstantina,πως σε καταλαβαινω(αναφερομαι στο ποστ 203....ειδικα για το χαμο στο σπιτι.....ενας ειναι ο μεγαλος κ κανει για 10.....)

ο μεγαλος, με το καλο κ στο φιλοτιμο ειναι υπεροχος κ ειναι ο μεγαλος αντρας κ ο δυνατος:!:αν βαλεις τις φωνες ΕΧΑΣΕΣ!!!!!!

ο μικρος θα δουμε......

Να σου πω κ εγω τι εγινε χθες.....

Ωσπου να αλλαξω πανα κ ρουχα τον μικρο, μπηκε στο μπανιο ο μεγαλος, γεμισε νερο το νεροχυτη, εριξε νερο στα πλακακια στο πατωμα κ μαλλον ετρεξε κ γλιστρισε κ χτυπησε το κεφαλι:(...ευτυχως μονο καρουμπαλο...., δεν θελω να σκεφτομαι αν ειχε χτυπησει πιο πολυ)

Τυψεις, ενοχες, εγω φταιω, αν ηταν διπλα μου, αν τον εβλεπα....ολη τη νυχτα τον ελεγχα μηπως κανει εμετο, υπνηλια κλπ..
Μονη μου ειμαι τα πρωινα...αλλα τωρα επιμενω πιο πολυ, οταν ασχολουμαι με τον μικρο τον φωναζω συνεχεια διπλα μου,φοβαμαι να απομακρυνθει.

kostantina82
18-04-12, 09:47
αχ αυτο με τον νεροχυτη το κανει και ο μεσαιος μου!τον γεμιζει νερο και βουτιεται μεσα μεχρι τους αγκωνες γινεται μουσκεμα ριχνει και στο πατωμα νερο.για να μη πω για τις οδοντοκρεμες που πασαλειφεται σε ολο το προσωπο!

maela
18-04-12, 09:48
Ναι κοριτσια ειναι νομιζω πολυ ωραιες αυτες οι πρακτικες συμβουλες!Τις εχω αποθηκευσει αν και εχω μωρο ακομα.. αλλα ειμαι σιγουρη οτι θα μου χρειαστουν στο μελλον!Θελει υπομονη ψυχραιμια αγαπη και στρατηγικη!

mama@2
18-04-12, 10:02
Εγω αυτο που εχω καταλαβει, ειναι πως απο τη στιγμη που γινομαστε γονεις, εχουμε ευθυνη απεναντι στα παιδια μας.Ειναι μεγαλο το εργο που πρεπει να επιτελεσουμε....να δωσουμε υπευθυνα ατομα στην κοινωνια.

Και αν σημερα τα προβληματα μας ειναι τα 'δυσκολα' 4χρονα, αυριο, θα εχουμε μεγαλυτερα αγχη......ενδοσχολικη βια, μη μπλεξουν,επαγγελματικη αποκατασταση, μη μας τα πληγωσουν, πως θα σταθουν στα ποδια τους κλπκλπκλπ

Και εμεις σιγουρα θα προσπαθησουμε να τα θωρακισουμε, αλλα θα τα καταφερουμε?

Και λαθη πολλα θα κανουμε κ κανουμε...

Η μαμα μου λεει υπομονη μεχρι να παντρευτουν, τοτε θα ηρεμισεις, κ εγω της απαντω....κ παλι δεν θα αγωνιω?Απολαυσε το σημερα μου λεει, οσο μεγαλωνουν, θα μεγαλωνουν κ τα αγχη σου...

Θα με πειτε υπερβολικη....απο τωρα τα σκεφτεσαι?
Τι να κανω, αυτη ειμαι...

Υγεια να εχουν τα ζουζουνια μας κ εμεις για να ειμαστε διπλα τους κ ολα τα αλλα θα τα βρουμε...

koutavaki
18-04-12, 10:21
Μαρίνα διάβασα το μεγαλύτερο μέρος από το θέμα σου και μπορώ να πω ότι αντιλαμβάνομαι ως ένα σημείο τις αντιδράσεις σας.
Όμως πρέπει να αποδεχθείτε είτε μόνοι σας είτε με βοήθεια ειδικού ότι αυτό το παιδί είναι το δικό σας είτε είναι δύσκολο είτε όχι και πρέπει να κάνετε γι αυτό ό, τι καλύτερο μπορείτε.
Οι γονείς αισθανόμαστε ματαίωση όταν το παιδί δεν είναι αυτό που ονειρευόμασταν. ελπίζαμε κλπ. Κι εκεί πιστεύω ότι οφείλονται οι ακραίες αντδράσεις του άντρα σου.
Είμάι σίγουρη ότι ξέρεις μέσα σου ότι το παιδί δεν έχει όρια και σε αυτό φταίτε σίγουρα όλοι όσοι συμβάλατε στην ανατροφή της.
Τώρα πιθανότατα το παιδάκι είναι πιο αντιδραστικό από το μέσο όρο και ξέρω από προσωπική εμπειρία πόσο κουραστικό είναι αυτό.
Μην βγέζεις το παιδί σου στη σέντρα. Μην αφήνεσαι στην αυτολύπηση του πόσο υποφέρεις διηγούμενη δεξιά και αριστερά τα κατορθώματα της. Οι γύρω δεν θα σε στηρίξουν το πολύ να σε θεωρήσουν άχρηστη. Επίσης πολλοί γονείς λένε ψέματα για τα παιδιά τους είτε για να υπερηφανεύονται γι αυτά είτε για να δείξουν τι καλοί γονείς είναι.
Αναζήτησε την επαγγελματική βοήθειαβ και μη λες πολλά λόγια στις φίλες σου. Ακόμα κι αν το παιδί σου γίνει αρνάκι αργότερα θα του έχεις βάλει μια ταμπέλα εσύ η ίδια. Αν ο άντρας σου το έχει ανάγκη ας πάρει μια "άδεια" για λίγο να αποφορτιστεί.
Επίσης,είσαι τυχερή που προς το παρόν δεν βγάζει αυτή τη συμπεριφορά στο σχολείο. Έχε υπόψη σου ότι μπορεί να επκταθεί και προς τα εκεί. Γι αυτό δράσε τώρα για να περιοσρίσεις τις συνέπειες.
Συγνώμη για το μέγεθος το παιδάκι σου έχει κοινά σημεία με το δικό μου.

kostantina82
18-04-12, 10:24
ετσι ειναι.οταν αποφασιζεις να φερεις ενα παιδι στον κοσμο θα πρεπει να ξερεις οτι δεν ειναι κουκλα.μια κουκλα που οποτε εχεις κεφια θα ασχοληθεις μαζι της και θα παιξεις.
μπορει να εχεις χιλια προβληματα και να ρθει και να σου ζητησει να παιξετε.ναι τοτε θα κανεις τον καραγκιοζη γιατι το παιδι δεν φταιει να πληρωνει τα δικα σου τα αγχη.
ποσες φορες εχω κανει τον καραγκιοζη.με εναν αντρα που επαιζε και την τελευταια δεκαρα στον τζογο.εναν αντρα που τον εστελνα για ψωνια γιατι ειχα αρρωστο το παιδι και αντι για ψωνια τα εριχνε ολα στους τενεκεδες.
δεν ημουν και δεν ειμαι σωστη μανα.δεν υπαρχει σωστη μανα.υπαρχει ομως η μανα που διορθωνει τα λαθη της.
δεν υπαρχει ιδανικο παιδι<<μοντελο>> το παιδι μου το βλεπω το εξυπνοτερο το ομορφοτερο το καλυτερο γιατι ειμαι κουκουβαγια και μου αρεσει τρελλα αυτο.
και μου βγαζουν την πιστη ωρες ωρες.καθε μερα.δεν εχω βοηθεια και καποιες στιγμες νομιζω οτι θα τρελλαθω ειδικα οταν κλαινε και οι 3 μαζι οι οταν οι 2 μαλωνουν και οι μικρος κλαιει και δεν ξερω που να πρωτοτρεξω.τους μαζευω και τους 3 τους πεταω στο κρεββατι και τους γαργαλαω.αυτη τη λυση βρηκα για να σταματανε και οι 3 γιατι δεν θα προλαβω να μπορεσω να καλμαρω τον καθε ενα ξεχωριστα.
πρεπει να παλευεις καθε μερα οταν εχεις παιδι.δεν εισαι εσυ η προτεραιοτητα.ειναι αυτο.αναλογα με το παιδι θα προσαρμοστεις και εσυ.δεν θα προσαρμοστει το παιδι αναλογα με τις δικες σου ορεξεις.

Χαρά-Μαρία
18-04-12, 11:23
λυση δεν προκειται να βρειτε.
-ο πατερας ειναι κατα των ειδικων γιατι ο ιδιος ξερει καλυτερα πως να κουμανταρει το παιδι με ξυλο βρισιδια και απειλες(ακου εκει θα το αφησει αναπηρο .ολη μερα μεσα στο μυαλο μου γυριζει αυτο!)
-η μανα αυτα δεν τα θεωρει κακοποιηση απο το στιγμη που δεν παει και στο νοσοκομειο απο το ξυλο το παιδι.σιγα λιγο ξυλο τρωει.
-η μανα δεν εχει πει καλη κουβεντα για το παιδι.λεει οτι στο σχολειο ειναι καλυτερη.εκει οι δασκαλες επιβραβευουν.δεν καθονται με το βουρδουλα στο χερι .
-περιμενουν να κανουν μια μερα κατι(πχ μια τακτικη)και σε 5 δευτερολεπτα ως δια μαγειας το παιδι θα μεταλλαχθει σε αυτο που θελουν
-τους φαινεται παραξενο που αλλαξε συμπεριφορα απο οταν περπατησε.
μα φυσικο δεν ειναι?περπατησε ενιωσε ανεξαρτητο.ολα τα μωρα τοτε δεν αλλαζουν?
-θεωρουν πως ακομα και η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα σε τετοιο παιδι.τοσο πια?ΤΟΣΟ?οτι ολα τα παιδια που βλεπουν εξω ειναι καλυτερα απο το δικο τους.γιατι φορανε μπουφαν πχ μονα τους και δε τους κηνυγαει η μανα τους.
-η τελεια τιμωρια για ενα παιδι που δεν παει για υπνο ειναι να του στησεις καρτερι και οταν νυσταξει και θα προσκυναει να το ξυπνας για να μαθει αυτο που τολμησε να σου χαλασει την συνεχεια στον ΑΝΤ1.

τζαμπα τα λεμε.το πολυ πολυ να παει 1-2 φορες σε παιδοψυχολο μονο η μανα και τελος.αφου απο μονη της ειπε απο την αρχη δεν παει σε ειδικο γιατι δεν θελει να επισημανει τα λαθη της.οκ τοτε.
δεν αναγνωριζει κανενα λαθος ισα ισα λεει οτι τα εδωσε ολα με το παραπανω στο παιδι και αυτο ειναι κακο αναποδο και αχαριστο.
και περιμενετε να βγει και ακρη??

Συμφωνω στα περισσοτερα.

Οσο για το θεμα του ψυχολογου ομως, διαφωνω.
Διαβασα αντιδρασεις του δηθεν "προβληματικου" παιδιου και μου φαινονται πολυ συνηθισμενες, δηλ πώς να αντιδρά ενα τετραχρονο σε παρομοιες καταστασεις? Μην βλεπεις πώς αντιδρα ενα ξενο παιδι, σε μια δεδομενη στιγμη. Μιση ωρα μετα, μπορει κι αυτο να οριεται. Διαμορφωνουν αποψη και προσωπικοτητα. Το παιδι φυσιολογικα αντιδρα και το οτι ειναι διαφορετικο στο σχολειο, το αποδεικνυει αυτο, ή εχεις ψυχολογικα και φταις εσυ παντου, ή οχι. Ισα ισα που θα το διογκωσουν ετσι το πραγμα, θα πιστεψει οτι κατι πολυ κακο της συμβαινει και την πανε και σε γιατρο.

Ο μπαμπας θελει ειδικο, οχι το παιδι.

ΤΡΕΛΗ ΜΑΜΑ
18-04-12, 11:35
Συμφωνω στα περισσοτερα.

Οσο για το θεμα του ψυχολογου ομως, διαφωνω.
Διαβασα αντιδρασεις του δηθεν "προβληματικου" παιδιου και μου φαινονται πολυ συνηθισμενες, δηλ πώς να αντιδρά ενα τετραχρονο σε παρομοιες καταστασεις? Μην βλεπεις πώς αντιδρα ενα ξενο παιδι, σε μια δεδομενη στιγμη. Μιση ωρα μετα, μπορει κι αυτο να οριεται. Διαμορφωνουν αποψη και προσωπικοτητα. Το παιδι φυσιολογικα αντιδρα και το οτι ειναι διαφορετικο στο σχολειο, το αποδεικνυει αυτο, ή εχεις ψυχολογικα και φταις εσυ παντου, ή οχι. Ισα ισα που θα το διογκωσουν ετσι το πραγμα, θα πιστεψει οτι κατι πολυ κακο της συμβαινει και την πανε και σε γιατρο.

Ο μπαμπας θελει ειδικο, οχι το παιδι.


Πως το ξερεις αυτο?

mimika2011
18-04-12, 11:55
Πως το ξερεις αυτο?

Δεν θέλει και πτυχίο για να το καταλάβεις..Του έχουν σπάσει τα νευρα του ανθρώπου και φαίνεται..Δεν τον δικαιολογώ, αλλά ούτε και θα τον καταδικάσω..Δύσκολες στιγμες έχουμε περάσει όλοι!Μπορεί να έχει ένα σωρό προβλήματα και δεν μπορεί να τα διαχειριστεί!Με την έννοια "ειδικός" προσωπικά εννοώ μια χείρα βοηθείας, κάποιον που θα βάλει μια τάξη στο μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί, που θα τους πει 5 tips να ξεφρικάρουν!Ακόμα και να τους κρατήσουν τα παιδιά 1 σκ να πάνε 1 εκδρομή ίσως είναι η αλλαγή που χρειάζονται

emmaki
18-04-12, 12:15
Ισα ισα που θα το διογκωσουν ετσι το πραγμα, θα πιστεψει οτι κατι πολυ κακο της συμβαινει και την πανε και σε γιατρο.



Αυτή είναι η πολύ λάθος άποψη που ακόμα κυριαρχεί για τους ψυχολόγους!

Το παιδί θεωρεί ότι κάτι πολύ κακό συμβαίνει και το πάνε στο γιατρό (που συνήθως είναι συνδεδεμένος με πόνο και αρρώστεια) αν δεν του εξηγήσουν πού πάνε και τι θα κάνουν εκεί. Αν πεις στο παιδί ότι πάμε σε μια κυρία (ή έναν κύριο) που είναι φίλος μου και θέλει να σε γνωρίσει και να παίξετε μαζί (γιατί αυτό κάνει ο παιδοψυχολόγος), το παιδί δεν θα φοβάται! ΟΚ σίγουρα θα είναι λίγο σφιγμένο, γιατί θα γνωρίσει κάποιον άγνωστο, αλλά είναι τελέιως διαφορετικό από το φόβο!
Όσο για τη διόγκωση... αν δεν μπορείς (όπως πιστεύεις) να τα βγάλεις πέρα με το παιδί σου, αν θεωρείς ότι είναι το χειρότερο του κόσμου, τότε έχεις 2 λύσεις: 1) Να το σαπίσεις στο ξύλο που είναι η παλιά παραδοσιακή μέθοδος πειθαρχίας και υπακοής ή 2) να πας σε κάποιον που έχει σπουδάσει το πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν "δύσκολα" παιδιά αλλά και πώς μπορούν να χειριστούν καταστάσεις οι γονείς.

Ο φόβος και η άγνοια για τους ειδικούς είναι κακό και επικίνδυνο πράγμα!

marina_99
18-04-12, 12:56
Να ρωτήσω κάτι;
Το παιδί κάνει κάτι καλό; Όλο διαβάζω τι &quot;κακά&quot; πράγματα κάνει....
Δεν μπορεί...κάποιο θετικό στοιχείο έχει! Βρείτε το! Ενισχύστε το! Δουλέψτε το! Επαινέστε το!
Σε όλους μας αρέσει να ακούμε &quot;μπράβο&quot; και &quot;τι ωραία που το έφτιαξες&quot;...πόσω μάλλον σε ένα παιδί!

Πολλά καλά έχει αλλά μόλις της λες μπράβο λες και τη ματιάζεις και τα κάνει όλα χάλια. Το μπράβο δε δουλεύει στο παιδι μου. Μου το έχουν πει και οι δασκάλες στο σταθμό. Δεν της λένε πια μπράβο ... της λένε πολύ καλά το έκανες, όπως και τα άλλα παιδάκια.

Χαρά-Μαρία
18-04-12, 13:08
Πως το ξερεις αυτο?

Ολες οσες σπευσατε να την παροτρυνετε να στειλει το παιδακι σε ψυχολογο, επειδη πεισμωνει οταν την πιεζουν να κανει κατι που δεν θελει και επιπλεον, ξερει οτι θα την βαλουν και σε απαισιες τιμωριες, πώς το ξερατε οτι εκεινη το χρειαζεται???

Δεν θέλει και πτυχίο για να το καταλάβεις..Του έχουν σπάσει τα νευρα του ανθρώπου και φαίνεται..Δεν τον δικαιολογώ, αλλά ούτε και θα τον καταδικάσω..Δύσκολες στιγμες έχουμε περάσει όλοι!Μπορεί να έχει ένα σωρό προβλήματα και δεν μπορεί να τα διαχειριστεί!Με την έννοια "ειδικός" προσωπικά εννοώ μια χείρα βοηθείας, κάποιον που θα βάλει μια τάξη στο μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί, που θα τους πει 5 tips να ξεφρικάρουν!Ακόμα και να τους κρατήσουν τα παιδιά 1 σκ να πάνε 1 εκδρομή ίσως είναι η αλλαγή που χρειάζονται

συμφωνω

Αυτή είναι η πολύ λάθος άποψη που ακόμα κυριαρχεί για τους ψυχολόγους!

Το παιδί θεωρεί ότι κάτι πολύ κακό συμβαίνει και το πάνε στο γιατρό (που συνήθως είναι συνδεδεμένος με πόνο και αρρώστεια) αν δεν του εξηγήσουν πού πάνε και τι θα κάνουν εκεί. Αν πεις στο παιδί ότι πάμε σε μια κυρία (ή έναν κύριο) που είναι φίλος μου και θέλει να σε γνωρίσει και να παίξετε μαζί (γιατί αυτό κάνει ο παιδοψυχολόγος), το παιδί δεν θα φοβάται! ΟΚ σίγουρα θα είναι λίγο σφιγμένο, γιατί θα γνωρίσει κάποιον άγνωστο, αλλά είναι τελέιως διαφορετικό από το φόβο!
Όσο για τη διόγκωση... αν δεν μπορείς (όπως πιστεύεις) να τα βγάλεις πέρα με το παιδί σου, αν θεωρείς ότι είναι το χειρότερο του κόσμου, τότε έχεις 2 λύσεις: 1) Να το σαπίσεις στο ξύλο που είναι η παλιά παραδοσιακή μέθοδος πειθαρχίας και υπακοής ή 2) να πας σε κάποιον που έχει σπουδάσει το πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν "δύσκολα" παιδιά αλλά και πώς μπορούν να χειριστούν καταστάσεις οι γονείς.

Ο φόβος και η άγνοια για τους ειδικούς είναι κακό και επικίνδυνο πράγμα!

ΣΥΜΦΩΝΩ. Δεν ειναι καραμελα...ο "ειδικος". Θελει πολλη σκεψη πριν αποφασισεις να στειλεις ενα τοσο μικρο παιδακι. Δεν λεμε οτι δεν χρειαζονται, λέμε οτι στην συγκεκριμενη περιπτωση, προφανως ο πατερας ειναι αυτος που δεν διαχειριζεται σωστα την κατασταση και εχει γινει φαυλος κυκλος. Αν ειναι να στελνουμε σε "ειδικο" καθε 4χρονο που πεισμωνει επειδη δεν θελει να βαλει μπουφαν, ή καθυστερει να κοιμηθει, σωθηκαμε!!!

emmaki
18-04-12, 13:08
Πολλά καλά έχει αλλά μόλις της λες μπράβο λες και τη ματιάζεις και τα κάνει όλα χάλια. Το μπράβο δε δουλεύει στο παιδι μου. Μου το έχουν πει και οι δασκάλες στο σταθμό. Δεν της λένε πια μπράβο ... της λένε πολύ καλά το έκανες, όπως και τα άλλα παιδάκια.

Πολύ αρνητική είσαι!

Δεν υπάρχει παιδί που να τα κάνει ΟΛΑ χάλια!!!!!!!!!

Θα το ξαναπώ. Δες τα θετικά του παιδιού σου!!!!!! Δεν έχεις αναφέρει ΟΥΤΕ ένα θετικό.....Μόνο πόσο "κακό" και πόσο "δύσκολο" παιδί είναι!

Ακόμα, κάνει αυτό που λένε στο σχολείο, αφού εκεί έπιασε...Το έχεις δοκιμάσει; Να της πεις "πολύ καλά το έκανες αυτό αγάπη μου" και να βρεις και άλλη και άλλη και άλλη ευκαιρία να της το πεις... Ακόμα και για πολύ μικρά πραγματάκια. Πράγματα που για σένα μπορεί να είναι αυτονόητα, όπως π.χ. το να κάτσει 3 λεπτά στον ποπό της! Σιγά σιγά τα 3 λεπτά θα γίνουν 5 και τα 5 10....Αλλά σιγά σιγά και όχι από τη μία μέρα στην άλλη..... Ομοίως και σε άλλα πράγματα!
Βρες τα "καλά" στοιχεία του παιδιού σου! Είναι πολύ βασικό αυτό! Όλα τα παιδιά έχουν καλά στοιχεία και όλα έχουν δυνατότητες

emmaki
18-04-12, 13:12
ΣΥΜΦΩΝΩ. Δεν ειναι καραμελα...ο "ειδικος". Θελει πολλη σκεψη πριν αποφασισεις να στειλεις ενα τοσο μικρο παιδακι. Δεν λεμε οτι δεν χρειαζονται, λέμε οτι στην συγκεκριμενη περιπτωση, προφανως ο πατερας ειναι αυτος που δεν διαχειριζεται σωστα την κατασταση και εχει γινει φαυλος κυκλος. Αν ειναι να στελνουμε σε "ειδικο" καθε 4χρονο που πεισμωνει επειδη δεν θελει να βαλει μπουφαν, ή καθυστερει να κοιμηθει, σωθηκαμε!!!

Διαφωνώ και έχουν μάλλον παρεξηγηθεί τα γραφόμενα μου!
Δεν είπε κανείς να πάει το παιδί σε παιδοψυχολόγο! Οι γονείς θα πάνε για να ζητήσουν συμβουλές/βοήθεια για το πώς θα αντιμετωπίσουν το παιδί τους.
Το παιδί θα πάει ΑΝ χρειαστεί και ΑΝ το πει ο ειδικός!

Παιδοψυχολόγος δεν ισούται με συνάντηση σε το παιδί!
Επειδή έχει το "παιδό" μπροστά προφανώς γίνεται σύγχιση με ιατρικές ειδικότητες που αυεπυθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά, π.χ. παιδίατρος. Ο παιδοψυχολόγος είναι εκαπιδευμένος ψυχολόγος ώστε να αντιμετωπίζει καταστάσεις (όχι απαρείτητα αρνητικές) που αφορούν τα παιδιά, όχι τα ίδια τα παιδια

marina_99
18-04-12, 13:23
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.
ολο αρνητικα εχει πια!!ουτε ενα θετικο!!ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑ!!

Μα δεν έγραψα εδώ για να εκθειάσω το παιδί μου, ούτε για να πω πόσο έξυπνο είναι. Έγραψα αυτά τα στοιχεία που δημιουργούν το πρόβλημα. Ναι, το παιδί είναι πολύ έξυπνο, χειρίζεται πολύ καλά το λόγο, είναι ετοιμόλογη, τσακπίνα, κοινωνική, έχει μεγάλη φαντασία, ζωγραφίζει πολύ ωραία, είναι αγαπησιάρα και τρυφερή. Τι άλλαξε δλδ τώρα που τα είπα??? Αλλάζει κάτι σε αυτά που θα μου πείτε?

mmaria
18-04-12, 13:25
ok, μολις ειδα οτι η emmaki εγραψε ακριβως οσα ηθελα να γραψω στο 223.

ο παιδοψυχολογος ειναι για να βοηθησει τους γονεις στην αντιμετωπιση δυσκολων καταστασεων οχι για να μπουκωσει το "προβληματικο" παιδι "φαρμακα"!
εδω το εχουμε γυρισει το θεμα στο "τραβα να σε δει κανενας γιατρος"!

mimika2011
18-04-12, 13:33
Μα δεν έγραψα εδώ για να εκθειάσω το παιδί μου, ούτε για να πω πόσο έξυπνο είναι. Έγραψα αυτά τα στοιχεία που δημιουργούν το πρόβλημα. Ναι, το παιδί είναι πολύ έξυπνο, χειρίζεται πολύ καλά το λόγο, είναι ετοιμόλογη, τσακπίνα, κοινωνική, έχει μεγάλη φαντασία, ζωγραφίζει πολύ ωραία, είναι αγαπησιάρα και τρυφερή. Τι άλλαξε δλδ τώρα που τα είπα??? Αλλάζει κάτι σε αυτά που θα μου πείτε?

Μαρίνα, αν δεν το έχεις καταλάβει τώρα, κατηγορείς το παιδί σου..Αυτο είναι το πρόβλημα..Αν το εισπράττουμε εμεις μέσα από 1 οθόνη τόσο καθαρά, φαντάσου τι εισπράττει αυτό που σε έχει και δίπλα..Γιατί τόση απέχθεια???Ψαξτο...Και δεν σου το λέω με τάση να σε κρίνω ή να στην πω, ή να σε προσβάλω, ή να σε μαλώσω..Στο λέω με αγάπη γιατί είναι πασιφανές και γιατί εσυ το ζήτησες..Μάλλον το ίδιο κάνει και ο άντρας σου..Κάποιες καταστάσεις σας οδήγησαν εκει, μπορεί και το ίδιο το παιδί να σας οδάγησε εκει επειδή όμως όπως ολοσωστα είπε η Κωνσταντίνα, επιστροφές δεν γίνονται, κοιτάξτε να αλλάξετε πρώτα εσεις για να αλλάξει και η μικρούλα..Τόσα ποστ και μια φορά δεν μίλησες τρυφερά για εκείνη..Την αποκαλείς απλά "το παιδί μου"

emmaki
18-04-12, 13:46
Άκρη δε βγαίνει αλλά εσύ όλο και γράφεις!!!! Τι να πω ... υπάρχουν πολλές ερμηνείες για κάτι που γράφει κάποιος. Εσύ αυτά κατάλαβες ... μπράβο σου!!!! Εγώ πάντως κάποια άκρη έβγαλα απ' όλη τη συζήτηση και αυτό μου αρκεί.

Να ρωτήσω από ενδιαφέρον για το παιδί και όχι από κουτσομπολιό τι άκρη έβγαλες; Αύριο (μεθάυριο) δηλαδή που το παιδί δεν θα θέλει να ντυθεί, δεν θα θέλει να κοιμηθεί, δεν θα θέλει να πάει σχολείο, θα θέλει όλα τα παιχνίδια δικά του...τι θα κάνεις;

kostantina82
18-04-12, 13:47
μπηκες εδω μεσα και γραφεις τοσο προκλητικα το ποσο κακο παιδι εχεις,
και θελεις να σου μιλανε μονο επιλεκτικα ατομα τα οποια σου χαιδεψανε τα αυτια και δικιολογουνε τη συμπεριφορα σου.
δεν δεχεσαι καμια κριτικη.θελεις να προσαρμοστουμε ολοι εδω μεσα με αυτο που εσυ πιστευεις.ετσι ακριβως οπως θες να προσαρμοστει και η κορη σου με τις δικες σου αναγκες και οχι εσυ με τις δικες της.


το αν γραφω εδω μεσα δεν εισαι σε θεση να μου το απαγορευσεις εσυ.
θα γραφω οσο το θεμα παραμενει ανοιχτο.

jo89
18-04-12, 13:48
Εγω πραγματικα θα ηθελα να πω στην μαρινα να προχωρησει με την αγαπη της για το παιδακι της και να παει σε εναν ειδικο να τους βοηθησει...!!!
Υπαρχουν οντως και λιγο πιο δυσκολα παιδακια μην ειμαστε απολυτες και κατηγορουμε ανοιχτα τους γονεις το οτι λεει καποια απο τα ελλατωματα του παιδιου της δεν σημαινει πως το κατηγορει τα λεει γιατι αυτο ειναι το προβλημα της...δεν σημαινει πως το παιδι δεν εχει και καλα....
Παντως πραγματικα δεν το λεω με κακια ουτε για να προκαλεσω αλλα δεν μπορω να καταλαβω πως καποιες βγαζουν συμπερασμα για καποιους γονεις χωρις να τους ξερουν και χωρις να ειναι μεσα στο σπιτι τους....
Δεν συμμεριζομαι την σταση του πατερα και σιγουρα τα λεγομενα του δεν ειναι σωστα αλλα ...σιγουρα αγαπαει τ παιδι του και καποια πραγματα τα λεει πανω στα νευρα του...μην ειμαστε απολυτες λοιπον!

kostantina82
18-04-12, 13:53
....
Δεν συμμεριζομαι την σταση του πατερα και σιγουρα τα λεγομενα του δεν ειναι σωστα αλλα ...σιγουρα αγαπαει τ παιδι του και καποια πραγματα τα λεει πανω στα νευρα του...μην ειμαστε απολυτες λοιπον!
αν ερθει ο αντρας σου. σε δειρει σε βρισει σου πει οτι σε μισει και οτι θελει να σε αφησει αναπηρη.
εσυ θα πεις οτι σε αγαπαει?
αν το κανει στο παιδι σου γιατι να το πιστεψεις?

γιατι στον εαυτο μας δεν δεχομαστε καποιες συμπεριφορες και στο παιδι μας τις βρισκουμε φυσιολογικες?

Χαρά-Μαρία
18-04-12, 13:54
Διαφωνώ και έχουν μάλλον παρεξηγηθεί τα γραφόμενα μου!
Δεν είπε κανείς να πάει το παιδί σε παιδοψυχολόγο! Οι γονείς θα πάνε για να ζητήσουν συμβουλές/βοήθεια για το πώς θα αντιμετωπίσουν το παιδί τους.
Το παιδί θα πάει ΑΝ χρειαστεί και ΑΝ το πει ο ειδικός!

Παιδοψυχολόγος δεν ισούται με συνάντηση σε το παιδί!
Επειδή έχει το "παιδό" μπροστά προφανώς γίνεται σύγχιση με ιατρικές ειδικότητες που αυεπυθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά, π.χ. παιδίατρος. Ο παιδοψυχολόγος είναι εκαπιδευμένος ψυχολόγος ώστε να αντιμετωπίζει καταστάσεις (όχι απαρείτητα αρνητικές) που αφορούν τα παιδιά, όχι τα ίδια τα παιδια

Τοτε συμφωνουμε, το ιδιο εννοουσα οταν ελεγα να παει ο μπαμπας σε ειδικο-ομως δεν ειμαι σιγουρη οτι ολες εννοουσαν το ιδιο με εσενα.
Απο την εμπειρια μου απο συναδελφους και φιλους, συνηθως υπαρχει μεν μια πρωτη, αναγνωριστικη συναντηση χωρις το παιδι αλλα μετα ακολουθει ολοκληρο προγραμμα με συνεδριες, ομαδες κλπ- με το αζημιωτο, φυσικα. Μια φιλη μου ειχε φτασει σε σταδιο υστεριας, επρεπε τελικα να μιλησει πολυ αποτομα για να εξηγησει στον ψυχολογο οτι ο 8χρονος γιος της δεν θα συνεχιζε αλλο γιατι ειχε λυσει προ πολλου το θεμα του, ειχε ομως κουραστει με τις συνεδριες κι ολο αυτο ειχε αρχισει να τους γυριζει μπουμεραγκ. Εχουν περασει 4 χρονια, αλλα ακομα το θυμαμαι-φυσικα τωρα ειναι μια χαρα το παιδι. Θυμαμαι ομως ποσο πιεζε ο αλλος. Εκτος αν ειχαν πετυχει τσαρλατανο :(

marina_99
18-04-12, 13:57
σωστα συμπεριφερθηκες κ καλυτερα που εμεινε το παιδι στην μαμα σου, γυρισε τωρα? πως ηταν η συναντηση τους? πολλες φορες λεμε πραγματα πανω στα νευρα μας που δεν τα εννοουμε, αλλα ηταν λιγο χοντρο γιαυτο σου λεω οτι θελει ψαξιμο κ κουβεντα.
πιστευω οτι η κοπελα εννοουσε να παρεμβαινες νωριτερα οταν την ξυπναγε κ δεν την αφηνε να κοιμηθει. ισως για το θεμα του υπνου να κοιμασε μαζι της μεχρι να κοιμηθει η να την αφηνες να παιζει μεχρι να κουραστει, τι να πω, ακομα η μπεμπα μου εινια 7 μηνων και κοιματε απο τις 9,30 μεχρι τις 8,30-9 το πρωι, δεν εχω εμπειρια για να σου πω.

τωρα ηθελα να πω κατι αλλο αν μου επιτρεπετε, οταν ενας ανθρωπος μπαινει στην διαδικασια να εκθεσει την ζωη του σε ενα φορουμ κ ζηταει την βοηθεια απο αγνωστους σημαινει οτι βρησκετε σε απελπισια κ οτι δεν εχει η δεν θελει να το συζητησει με καποιον απο το περιβαλλον του. καλυτερα να λεμε τις αποψεις μας χωρις ειρωνια, κακια και να μην ειμαστε τοσο εριστηκοι. αν δεν εχουμε να πουμε κατι ουσιαστικο για να βοηθησουμε δεν χρειαζεται να γραψουμε κατι μονο κ μονο για να γραψουμε!

Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιες κοπέλες με κατανόηση και πραγματική διάθεση να βοηθήσουν. Ναι, γύρισε το παιδί και ήταν πολύ καλό, και αυτό και ο πατέρας του. Ζήτησε τα παιχνίδια του πίσω αλλά της εξήγησε ότι θα τα πάρει πίσω σιγά σιγά, με τη σωστή συμπεριφορά. Γενικά ήταν πολύ αγαπημένοι. Αυτό δεν αναιρεί ότι ήταν απαράδεκτος και είπε λόγια που με φόβισαν, με πλήγωσαν και με στεναχώρησαν. Εγώ όμως επειδή έχω τη μικρή άρρωστη κι εγώ είμαι πάρα πολύ άρρωστη (δεν έχω κοιμηθεί όλο το βράδυ από το βήχα) δεν έχω κουράγιο να συζητήσω ακόμα. Θα γίνει όμως αυτό ... άμεσα!

ΤΡΕΛΗ ΜΑΜΑ
18-04-12, 13:58
Εγω πιστευω και το ΞΑΝΑΛΕΩ οτι σε λιγα χρονια η ικρη αυτη δεσποινις θα ειναι αλλο παιδακι! Υπαρχουν δυσκολα παιδια και δεν ειναι ντροπη να ζηταμε την βοηθεια ειδικου ειτε αυτος λεγεται παιδοψυχολογος , ειτε ψυχολογος κτλπ. Αλλοι γονεις εχουν την γνωση, την υπομονη, την αποψη και την διαθεση να βοηθησουν οι ιδιοι τα παιδια τους αποφευγοντας να πανε σε καποιο συμβουλο. Ουτε αυτο ειναι λαθος. ΑΛΛΑ δεν ειναι σωστο να βγαζουμε ευκολα συμπερασματα απο ενα ποστ για το τι ειδους γονεις ειναι οι αλλοι . Οι γονεις αυτοι εχουν κουραστει απο οτι φενεται και εχουν απελπιστει και αντιδρουν σπασμωδικα και λαθος. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΤΣΙ οπως και καποιες απο εσας. Να το βλεπουμε και αυτο. Εγω εχω ενα μωρακι τωρα 11 μηνων και ενα αγορακι 3χρονων σχεδον εχω γραψει σε παλιοτερο ποστ μου ποσο πολυ απελπισμενη ειμουν που ειχα να κοιμηθω 8 μηνες και πως τσακωνομασταν με τον αντρα μου! Εκει να δειτε σε τι κατασταση ειμουν και πως τα εγραφα. Υπηρχαν 4 σελιδες με συμβουλες και κατανοηση και πολυ αγαπη και υπηρχε μονο 1 ποστ γεματο πικροχολα σχολια ,ειρωνια και κακια. Ας την βοηθησουμε βρε κοριτσια και ας μην τσακωνομαστε εγω κλειδωθηκα και εχω μπει με αλλο ονομα και το λεω με κινδυνο να ξανακλειδωθω και αυτο γιατι μπηκα στο τρυπακι να απανταω σε κακοβουλα σχολια.

Χαρά-Μαρία
18-04-12, 14:00
Εγω πραγματικα θα ηθελα να πω στην μαρινα να προχωρησει με την αγαπη της για το παιδακι της και να παει σε εναν ειδικο να τους βοηθησει...!!!
Υπαρχουν οντως και λιγο πιο δυσκολα παιδακια μην ειμαστε απολυτες και κατηγορουμε ανοιχτα τους γονεις το οτι λεει καποια απο τα ελλατωματα του παιδιου της δεν σημαινει πως το κατηγορει τα λεει γιατι αυτο ειναι το προβλημα της...δεν σημαινει πως το παιδι δεν εχει και καλα....
Παντως πραγματικα δεν το λεω με κακια ουτε για να προκαλεσω αλλα δεν μπορω να καταλαβω πως καποιες βγαζουν συμπερασμα για καποιους γονεις χωρις να τους ξερουν και χωρις να ειναι μεσα στο σπιτι τους....
Δεν συμμεριζομαι την σταση του πατερα και σιγουρα τα λεγομενα του δεν ειναι σωστα αλλα ...σιγουρα αγαπαει τ παιδι του και καποια πραγματα τα λεει πανω στα νευρα του...μην ειμαστε απολυτες λοιπον!

Το θεμα ειναι οτι διαβαζοντας τα περιστατικα, δεν συμπεραινω κατι τετοιο για το συγκεκριμενο παιδι. Ποιο 4χρονο ντυνεται αμεσως, κοιμαται αμεσως κλπ????? Ποιο 4χρονο, αν ξερει οτι αν κανει κατι που θελει θα του φωναξουν, αδικησουν κλπ, δεν αντιδρα??? Αν ειναι, θελω να το υιοθετησω!!!!!!!

Αντιθετα, ο μπαμπας -που θα επρεπε να ειναι βραχος και να δειξει στο παιδι ποια ειναι η σωστη συμπεριφορα- απο περιστατικα που γραφονται εδω, δειχνει να εχει χασει την μπαλα οντως. Θελει ξεκουραση ο ανθρωπος κι επειγοντως-και η μαμα, που επρεπε να ακουσει τα ανηκουστα. Οριστε μας-αυτη, δεν ειναι κουρασμενη δηλαδη?

jo89
18-04-12, 14:02
αν ερθει ο αντρας σου. σε δειρει σε βρισει σου πει οτι σε μισει και οτι θελει να σε αφησει αναπηρη.
εσυ θα πεις οτι σε αγαπαει?
αν το κανει στο παιδι σου γιατι να το πιστεψεις?

γιατι στον εαυτο μας δεν δεχομαστε καποιες συμπεριφορες και στο παιδι μας τις βρισκουμε φυσιολογικες?

Φυσικα και δεν θα τ δεχτω ουτε σε μενα αλλα ουτε και στο παιδι μου εννοειτε...ειδικα στο παιδι μου που ειναι απροστατευτο και περιμενει απο μενα προστασια!!
Απλα πιστευω πως εχουν κουραστει απο το παιδι γενικως...δεν ειμαι εδω για να τους κρινω σαν γονεις νομιζω κανεις δεν μπορει....σιγουρα το καλυτερο θα ητνα να πανε οι γονεις σε καποιον ειδικο ωστε να εχουν τον ελεγχο του εαυτου τους πρωτα απο ολα και μετα να αντιμετωπισουν το παιδακι τους με αγαπη και υπομονη...εγω αυτο θα εκανα!!
Απλα δεν μπορω να πιστεψω(η δεν θελω αν θελεις)πως τα εννοει αυτα τα λογια ο πατερας και τα ειπε πανω στα νευρα του....
Προφανως εχουν φτασει στο αμην....οχι πως απαραιτητα φταει το παιδι γ αυτο ο καθενας μας εχει ορια απο οτι φαινεται αυτοι φτασαν στα δικα τους.....και η θα τα βαλουν κατω να τα λυσουν οι 2 τους....η θα πανε σε καποιον ειδικο που τ βρισκω καλυτερο!!
Οπως και να χει ειναι κριμα και γ τ παιδι να λαμβανει τετοιες συμπεριφορες αλλα και για τους γονεις που δεν μπορουν να χαρουν τ πιο ομορφο δωρο...το παιδακι τους!

marchalina
18-04-12, 14:04
Μαρίνα ,αν θες,κανε την καταγραφη που σου εγραψα σε προηγουμενο μηνυμα..θα σε βοηθησει πολυ να βγαλεις καποια συμπερασματα
Δωσε χρονο σε οποια τεχνικη εφαρμοζεις για να αντιμετωπισεις μια συμπεριφορα τουλαχιστον 3 εβδομαδες (και παλι καταγραφοντας καθε φορα που την εφαρμοζεις τι αποτελεσματα εχεις)
Μπορει ολα τα παιδακια αυτης της ηλικιας να κανουν λιγο πολυ τα ιδια...αλλα παντα παιζει ρολο η συχνοτητα η ενταση και η διαρκεια μια ανεπιθυμητης συμπεριφορας...μαλλον στην περιπτωση της φιλης μας ολα αυτα ειναι στο κοκκινο...

Πιστευω επισης οτι λιγο ή πολυ ολες μας βλεπουμε συνομηλικα παιδακια ...πώς φερονται σε συγκριση με το δικο μας και βγαζουμε καποια συμπερασματα...δεν ειναι κακό
Οταν βλεπει μια μητερα οτι το παιδι της απεχει πολυ απο το μεσο ορο ...καποιο δικιο θα εχει

emmaki
18-04-12, 14:05
Θυμαμαι ομως ποσο πιεζε ο αλλος. Εκτος αν ειχαν πετυχει τσαρλατανο :(

Κακοί επαγγελαματίες υπάρχουν σίγουρα παντού. Γι' αυτό και είναι ελέυθερος ο καθένας να επιλέξει αυτόν που "ταιριάζουν" τα χνώτα τους (όχι που του λέει ό,τι θέλει να ακούσει, έχει μεγάλη διαφορά!) και αν δεν ταιριάζουν είναι ελεύθερος να βρει κάποιον άλλο.

Επίσης, προφανώς η φίλη σου έκανε συστημική οικογενειακή θεραπεία.....Όπου αντιμετωπίζεται η οικογένεια ως συστημα και γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα θέματα από το σύστημα συνολικά και όχι από τον έναν ή από τον άλλο μεμονωμένα. Δεν ακολουθούν όλοι οι ψυχολόγοι (και παιδοψυχολόγοι) αυτή την προσέγγιση. Εξαρτάται από τη "σχολή" που πιστεύει ο καθένας, την εκπαίδευση του (η συστημική είναι έξτρα από το πανεπιστήμιο και υπάρχουν πολλές άλλες), το "πρόβλημα" που καλείται να βοηθήσει στη λύση του κλπ κλπ κλπ

Όταν πρόκειται για κάποιο παιδί που οι γονείς έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και δεν ξέρουν πλέον πώς να το αντιμετωπίσουν γιατί θεωρούν ότι είναι το χειρότερο παιδί του κόσμου, ο παιδοψυχολόγος θα δώσει καποιες συμβουλές χειρισμού στους γονείς και μετά (θεωρώ φυσικό) θα ζητήσει να δει και το παιδί για να δει πώς είναι αυτό το χειρότερο πλασμα του κόσμου....
Ξέρεις (και απευθύνομαι σε όλους) οι γονείς πολλές φορές βλεουν στο παιδί τους πράγματα που δεν υπάρχουν και μεγεθύνουν κάποια κατάσταση. Αυτά μπορεί να είναι θετικά στοιχεία και επιτεύγματα που, όμως στην πραγματικότητα, το παιδί δεν τα καταφέρνει, να είναι πράγματα που ο γονιός θεωρεί πού προχωρημένα για το επίπεδο του παιδιού αλλά στην πραγματικότητα να είναι φυσιολογικά, ή και πράγματα που ο γονιός θεωρεί τραγικά αλλά είναι φυσιολογικά ή απλά διαφορετικά. Κάποιος πρέπει να κάνει το γονιό να δει το παιδί που έχει μπροστά του στις (αν θέλετε) πραγματικές του διαστάσεις), να το αγαπήσει με τα ελλαττώματα ή τα προτερήματα του και να δουλέψει με αυτό που έχει ώστε το παιδί να αναπτύξει τις όποιες δυνατότηες του στο έπακρο (τις δικές του δυνατότητες, όχι αυτές που θέλει ο γονιός)!!!!

YOTOU
18-04-12, 14:20
Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιες κοπέλες με κατανόηση και πραγματική διάθεση να βοηθήσουν. Ναι, γύρισε το παιδί και ήταν πολύ καλό, και αυτό και ο πατέρας του. Ζήτησε τα παιχνίδια του πίσω αλλά της εξήγησε ότι θα τα πάρει πίσω σιγά σιγά, με τη σωστή συμπεριφορά. Γενικά ήταν πολύ αγαπημένοι. Αυτό δεν αναιρεί ότι ήταν απαράδεκτος και είπε λόγια που με φόβισαν, με πλήγωσαν και με στεναχώρησαν. Εγώ όμως επειδή έχω τη μικρή άρρωστη κι εγώ είμαι πάρα πολύ άρρωστη (δεν έχω κοιμηθεί όλο το βράδυ από το βήχα) δεν έχω κουράγιο να συζητήσω ακόμα. Θα γίνει όμως αυτό ... άμεσα!

πολυ καλη εξελιξη, θα γινουν ολα με τον καιρο τους κ η κουβεντα κ ολα!
φυσικα κ ηταν απαραδεκτος, αλλα αν το δειτε ψυχραιμα πιστευω θα τα βαλετε σε μια σειρα. βασικα πρεπει να εχετε κοινη πορεια.
ελπιζω ολα να πανε καλυτερα. περαστικα κιολας!

emmaki
18-04-12, 14:37
Μα δεν έγραψα εδώ για να εκθειάσω το παιδί μου, ούτε για να πω πόσο έξυπνο είναι. Έγραψα αυτά τα στοιχεία που δημιουργούν το πρόβλημα. Ναι, το παιδί είναι πολύ έξυπνο, χειρίζεται πολύ καλά το λόγο, είναι ετοιμόλογη, τσακπίνα, κοινωνική, έχει μεγάλη φαντασία, ζωγραφίζει πολύ ωραία, είναι αγαπησιάρα και τρυφερή. Τι άλλαξε δλδ τώρα που τα είπα??? Αλλάζει κάτι σε αυτά που θα μου πείτε?

Να σου πω τι αλλάζει;
Αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις εσύ το παιδί σου!

Μπροστά θα βάζεις τα καλά της και μετά τα "κακά". Θα σου δοθεί έτσι η ευκαιρία να δεις ότι το παιδί σου δεν είναι το χειρότερο του κόσμου. Θα δεις ότι έχει τόσα θετικά στοιχεία, μπορεί να κάνει τόσα πράγματα, αλλά έχει και κάποια αρνητικά (που έρχονται δεύτερα), τα οποία πρέπει να δουλέψετε παράλληλα με τα θετικά!

Είναι όπως όταν πηγαίνεις στο δάσκαλο και ρωτάς για την πρόοδο του παιδιού, που δεν σου λέει κατευθείαν δεν μπορεί να κάνει το Α και το Β, αλλά σου λέει είναι πολύ καλό παιδί, ακούει, μπορεί να κάνει το Γ, αλλά στο Α και στο Β χρειάζεται λίγη περισσότερο δουλειά!

Είναι πολύ σημαντικό να τονίζονται τα θετικά ενός παιδιού και να τονίζονται συνέχεια και μετά να γίνεται αναφορά στα αρνητικά του

arieta
18-04-12, 18:36
Αυτό δεν αναιρεί ότι ήταν απαράδεκτος και είπε λόγια που με φόβισαν, με πλήγωσαν και με στεναχώρησαν.
Σε φόβισαν, πλήγωσαν , στενοχώρησαν για ποιό λόγο? Μπορείς να το ξεκαθαρισεις να σε καταλάβουμε? Σε στενοχώρησαν γιατί απορρίπτουν το παιδί ή γιατί απορρίπτουν εσένα? ή και τα δύο

Μήπως το πρόβλημα είναι γιατί ο άντρας σου απορρίπτει εσένα και στην ουσία μόνο αυτό?
Σε ρωτώ γιατί αυτό που εισπράττω πίσω από τις λέξεις είναι ότι προκειμένου να μην σε απορρίψει ο άντρα σου είσαι διατεθειμένη να ανέχεσαι και μάλιστα να υποστηρίζεις τη συμπεριφορά του προς το παιδί σου λέγοντας συνέχεια και τονίζοντας πόσο " προβληματικό " είναι κτλ. εφόσον αυτό είναι που εκείνος θέλει.

Υπό κανονικές συνθήκες αν δεν είχες στο παρελθόν ανεχθεί να έχει άσχημη συμπεριφορά προς το παιδί δεν θα ήταν τόσο ανετος στο να φτάσει στο σημείο να βασανίζει το παιδί στερώντας του τον ύπνο , θα ήξερε ότι θα έπρεπε να λογοδοτήσει σε σένα αυτο και δεν θα το επέτρεπες .

Μήπως αν έλεγε ότι μισεί το παιδί και όχι εσένα τότε δεν θα ήσουν τόσο φοβισμένη, πληγωμένη κτλ ? Μήπως κυρίαρχη στην καρδιά σου είναι η σχέση συζύγου προς σύζυγο τόσο που δεν θα δίσταζες να θυσιάσεις τη σχέση παιδιού προς μητέρα.

Maraki+
18-04-12, 19:00
Εμένα δε μου φαίνεται τόσο παράλογο ότι επιρρίπτουν σαν ζευγάρι τις ευθύνες στο παιδί τους και μόνο. Πολλοί το κάνουν, γιατί με τον ερχομό του παιδιού δυσκολεύουν τα πράγματα οπότε εκείνο βλέπουν σαν την έναρξη των "δεινών". Πριν ήταν απλά ένα ζευγαράκι χαλαρό και ήρθε αυτό με το χαρακτήρα του και αλλάξανε όλα. Απλά πρέπει να αντιληφθούν ότι χρίζει προσαρμογής όλη τους η ζωή, η καθημερινότητα και όχι το παιδί.

Δεν επικροτώ καμία συμπεριφορά αλλά δε μου φαίνεται και πρωτάκουστο αυτό που κάνουν (ασχέτως αντιμετώπισης-αυτό είναι άλλο θέμα).
Φυσικά και πρέπει πρώτα το ζευγάρι να απευθυνθεί σε έναν ειδικό για τους ίδιους και μετά να ψαχτούν και ως γονείς προς το παιδί τους. Εγώ αυτό που βλέπω ως πρόβλημα είναι η τόση έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους, λες και μιλάνε άλλη γλώσσα.

Γνώμη μου ταπεινή, μιας και δεν έχω παιδιά ακόμη.

kinkajoujou
18-04-12, 19:05
Υπό κανονικές συνθήκες αν δεν είχες στο παρελθόν ανεχθεί να έχει άσχημη συμπεριφορά προς το παιδί δεν θα ήταν τόσο ανετος στο να φτάσει στο σημείο να βασανίζει το παιδί στερώντας του τον ύπνο , θα ήξερε ότι θα έπρεπε να λογοδοτήσει σε σένα αυτο και δεν θα το επέτρεπες .

Καλέ οικογένεια είναι, δεν είναι master and servant. Τι πάει να πει θα λογοδοτήσει και θα το επιτρέψει ή όχι; Το θέμα είναι να έχουν μια κοινή γραμμή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε κι αν ο πατέρας έχει απυηδίσει γιατί διαφωνεί με κάποιες συμπεριφορές της μητέρας ως προς το παιδί, αλλά δεν εισακούεται ποτέ, οπότε έφτασε στο σημείο να πει ότι τους μισεί και να φερθεί βάναυσα.

Εγώ ξαναλέω ότι εφόσον η οικογένεια δεν μπορεί να βρει τρόπους επικοινωνίας και αντιμετώπισης κάποιων περιστατικών, πρέπει να απευθυνθούν εκεί που θα τους δοθούν πρακτικές και άμεσες λύσεις. Αν αργότερα το επιθυμούν, μπορούν να το ψάξουν και βαθύτερα ως προς τα δικά τους θέματα, αλλά σε πρώτη φάση και για το καλό του παιδιού πρέπει να μιλήσουν με κάποιον που θα τους δείξει τι να περιμένουν από το παιδί και πώς να αντιμετωπίζουν καταστάσεις που θεωρούν ότι το παιδί παραφέρεται (είτε είναι έτσι στην πραγματικότητα είτε όχι).

Επίσης, το ποιες συμπεριφορές θεωρεί κάθε μια μας ανεκτές από το παιδί της διαφέρουν πάρα πολύ. Δεν είναι κακό να θες να προσαρμόσεις το παιδί στα μέτρα της οικογένειάς σου, το θέμα είναι με ποιο τρόπο θα το κάνεις αυτό. Εφόσον λοιπόν έχεις φτάσει σε αδιέξοδο και δεν έχεις άλλους τρόπους, από κάπου πρέπει να ζητήσεις βοήθεια.

mariaVdr
18-04-12, 19:08
Καλέ οικογένεια είναι, δεν είναι master and servant. Τι πάει να πει θα λογοδοτήσει και θα το επιτρέψει ή όχι; Το θέμα είναι να έχουν μια κοινή γραμμή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε κι αν ο πατέρας έχει απυηδίσει γιατί διαφωνεί με κάποιες συμπεριφορές της μητέρας ως προς το παιδί, αλλά δεν εισακούεται ποτέ, οπότε έφτασε στο σημείο να πει ότι τους μισεί και να φερθεί βάναυσα.

Εγώ ξαναλέω ότι εφόσον η οικογένεια δεν μπορεί να βρει τρόπους επικοινωνίας και αντιμετώπισης κάποιων περιστατικών, πρέπει να απευθυνθούν εκεί που θα τους δοθούν πρακτικές και άμεσες λύσεις. Αν αργότερα το επιθυμούν, μπορούν να το ψάξουν και βαθύτερα ως προς τα δικά τους θέματα, αλλά σε πρώτη φάση και για το καλό του παιδιού πρέπει να μιλήσουν με κάποιον που θα τους δείξει τι να περιμένουν από το παιδί και πώς να αντιμετωπίζουν καταστάσεις που θεωρούν ότι το παιδί παραφέρεται (είτε είναι έτσι στην πραγματικότητα είτε όχι).

Επίσης, το ποιες συμπεριφορές θεωρεί κάθε μια μας ανεκτές από το παιδί της διαφέρουν πάρα πολύ. Δεν είναι κακό να θες να προσαρμόσεις το παιδί στα μέτρα της οικογένειάς σου, το θέμα είναι με ποιο τρόπο θα το κάνεις αυτό. Εφόσον λοιπόν έχεις φτάσει σε αδιέξοδο και δεν έχεις άλλους τρόπους, από κάπου πρέπει να ζητήσεις βοήθεια.
5.985.456 like

arieta
18-04-12, 19:36
Καλέ οικογένεια είναι, δεν είναι master and servant. Τι πάει να πει θα λογοδοτήσει και θα το επιτρέψει ή όχι; Το θέμα είναι να έχουν μια κοινή γραμμή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε κι αν ο πατέρας έχει απυηδίσει γιατί διαφωνεί με κάποιες συμπεριφορές της μητέρας ως προς το παιδί, αλλά δεν εισακούεται ποτέ, οπότε έφτασε στο σημείο να πει ότι τους μισεί και να φερθεί βάναυσα.

Εγώ ξαναλέω ότι εφόσον η οικογένεια δεν μπορεί να βρει τρόπους επικοινωνίας και αντιμετώπισης κάποιων περιστατικών, πρέπει να απευθυνθούν εκεί που θα τους δοθούν πρακτικές και άμεσες λύσεις. Αν αργότερα το επιθυμούν, μπορούν να το ψάξουν και βαθύτερα ως προς τα δικά τους θέματα, αλλά σε πρώτη φάση και για το καλό του παιδιού πρέπει να μιλήσουν με κάποιον που θα τους δείξει τι να περιμένουν από το παιδί και πώς να αντιμετωπίζουν καταστάσεις που θεωρούν ότι το παιδί παραφέρεται (είτε είναι έτσι στην πραγματικότητα είτε όχι).

Επίσης, το ποιες συμπεριφορές θεωρεί κάθε μια μας ανεκτές από το παιδί της διαφέρουν πάρα πολύ. Δεν είναι κακό να θες να προσαρμόσεις το παιδί στα μέτρα της οικογένειάς σου, το θέμα είναι με ποιο τρόπο θα το κάνεις αυτό. Εφόσον λοιπόν έχεις φτάσει σε αδιέξοδο και δεν έχεις άλλους τρόπους, από κάπου πρέπει να ζητήσεις βοήθεια.

Ισως και να είμαι και από άλλον πλανήτη, γιατί πρώτον:

δεν περίμενα σε ένα forum , ειδικά γονέων, γονείς παιδιού που υπέστη λεκτική και σωματική βία να εβρισκαν τόση αμέριστη συμπαράσταση ,

και δεύτερον: ίσως να είμαι και από άλλον πλανήτη και απαρχαιομένων αντιλήψεων , αλλά η παρότρυνση " βρες ειδικό και όλα δια μαγείας θα διορθωθούν" ακούγεται σαν παραμασημένη τσίχλα τηλεοπτικών εκπομπών δεύτερης κατηγορίας.
'Ενα βασικό πράγμα χρειάζεται το παιδί από τους γονείς του: αγάπη και μόνο αγάπη.

Αν οι γονείς δεν το νιώθουν αυτό προς τα παιδιά τους δεν ξέρω ποια κολλέγια πρέπει να έχουν τελειώσει οι "ειδικοί" για να τους το διδάξουν.

kinkajoujou
18-04-12, 19:41
Ισως και να είμαι και από άλλον πλανήτη, γιατί πρώτον:

δεν περίμενα σε ένα forum , ειδικά γονέων, γονείς παιδιού που υπέστη λεκτική και σωματική βία να εβρισκαν τόση αμέριστη συμπαράσταση ,

και δεύτερον: ίσως να είμαι και από άλλον πλανήτη και απαρχαιομένων αντιλήψεων , αλλά η παρότρυνση " βρες ειδικό και όλα δια μαγείας θα διορθωθούν" ακούγεται σαν παραμασημένη τσίχλα τηλεοπτικών εκπομπών δεύτερης κατηγορίας.
'Ενα βασικό πράγμα χρειάζεται το παιδί από τους γονείς του: αγάπη και μόνο αγάπη.

Αν οι γονείς δεν το νιώθουν αυτό προς τα παιδιά τους δεν ξέρω ποια κολλέγια πρέπει να έχουν τελειώσει οι "ειδικοί" για να τους το διδάξουν.

προφανώς έρχεσαι από τον πλανήτη των υπερανθρώπων ;)

δεν δίνουμε καμία συμπαράσταση, λέμε απλώς ότι όταν έχεις ένα πρόβλημα, κοιτάς πώς θα το λύσεις. Η αγαπη δεν είναι κάτι που φυτρώνει από μόνο του ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά καλλιεργείται μέσα στο χρόνο. Δυστυχώς υπάρχουν μεταξύ μας και γονείς που δεν έχουν βρει τον κατάλληλο τρόπο να επικοινωνήσουν με τα παιδιά μας. Τι να κάνουμε τώρα; να δώσουμε τα παιδιά στην πρόνοια; να τους κλείσουμε φυλακή; να τους στειρώσουμε; να τους βάλουμε καυτά αυγά στις μασχάλες για αντίποινα; ή απλά να τους ενθαρρύνουμε να ζητήσουν βοήθεια από εκεί που μπορούν να τη βρουν; προσωπικά συμφωνώ ότι το "πήγαινε σε ειδικό" έχει γίνει καραμέλα στις μέρες μας, αλλά αυτή εδώ πιστεύω ότι είναι μια περίπτωση που θα βοηθηθεί. έχουν χάσει το μέτρο, μόνοι τους δεν πρόκειται να το ξαναβρουν γιατί δεν συμφωνούν καν ποια γραμμή πρέπει να ακολουθήσουν, για να μην διαιωνίζεται λοιπόν μια άσχημη κατάσταση και επιβαρύνεται περισσότερο το παιδί, ας ζητήσουν βοήθεια να δουν τα πράγματα αλλιώς. Ούτε ισχυρίστηκε κανείς ότι ως δια μαγείας θα αλλάξει η κατάσταση, αλλά αν είναι πραγματικά διατεθειμένοι να το παλέψουν, μπορούν να έχουν βελτίωση (και έχουν ήδη αναφερθεί τέτοια πραγματικά παραδείγματα εδώ μέσα)

marina_99
18-04-12, 19:44
Ισως και να είμαι και από άλλον πλανήτη, γιατί πρώτον:

δεν περίμενα σε ένα forum , ειδικά γονέων, γονείς παιδιού που υπέστη λεκτική και σωματική βία να εβρισκαν τόση αμέριστη συμπαράσταση ,

και δεύτερον: ίσως να είμαι και από άλλον πλανήτη και απαρχαιομένων αντιλήψεων , αλλά η παρότρυνση &quot; βρες ειδικό και όλα δια μαγείας θα διορθωθούν&quot; ακούγεται σαν παραμασημένη τσίχλα τηλεοπτικών εκπομπών δεύτερης κατηγορίας.
'Ενα βασικό πράγμα χρειάζεται το παιδί από τους γονείς του: αγάπη και μόνο αγάπη.

Αν οι γονείς δεν το νιώθουν αυτό προς τα παιδιά τους δεν ξέρω ποια κολλέγια πρέπει να έχουν τελειώσει οι &quot;ειδικοί&quot; για να τους το διδάξουν.

Εσύ δηλαδή τι περίμενες?? Να καλέσουν την πρόνοια? Να με βρίσουν? Να με βομβαρδίσουν όλα τα μέλη του forum για το πόσο απαράδεκτη μάνα είμαι και πώς επιτρέπω στο τέρας τον άντρα μου να βρίσκεται δίπλα μου ακόμα αντί να τον κλείσω φυλακή? Με αυτά θα ήσουν ικανοποιημένη από το forum?? Συζήτηση κάνουμε...

emmaki
18-04-12, 19:49
Εσύ δηλαδή τι περίμενες?? Να καλέσουν την πρόνοια? Να με βρίσουν? Να με βομβαρδίσουν όλα τα μέλη του forum για το πόσο απαράδεκτη μάνα είμαι και πώς επιτρέπω στο τέρας τον άντρα μου να βρίσκεται δίπλα μου ακόμα αντί να τον κλείσω φυλακή? Με αυτά θα ήσουν ικανοποιημένη από το forum?? Συζήτηση κάνουμε...

Είσαι αρκετά επιθετική προς άτομα που δεν συμφωνούν με αυτά που (μάλλον) έχεις στο μυαλό σου.
Καλό θα ήταν να ακούσεις και τις αντίθετες απόψεις και να μην τους αρπάζεις, γιατί χάνεις και το (όποιο) δίκιο σου.

(δεν σε κατηγορώ ως κακή μάνα, ούτε το άντρα σου ως κακό πατέρα, δεν είμαι σε θέση να απαγγείλω κατηγορίες σε κανέναν και δεν το θέλω κιόλας)

kinkajoujou
18-04-12, 20:01
λάθος δημοσίευση, σορυ

tzenaki+lelito
18-04-12, 20:15
καθομαι και διαβαζω τοση ωρα και ενα θα πω.οι κοπελες που σου γραφαν στην αρχη οτι εδω μεσα θα τα ακουσεις ολα και θα μπερδευτεις ειχαν δικιο.
Δεν εχω να πω πολλα.το τι συμβαινει σε ενα σπιτι το γνωριζουν αυτοι που ζουν μεσα.δεν μπορω να κρινω και να συμβουλευσω κανεναν αν δεν ζω μια αντιστοιχη κατασταση.απλα πιστευω πως στα παιδια ''περναει'' η οποια αρνητικη ψυχολογια του γονεα.αυτο προσπαθω κι εγω απο τωρα που ειναι μωρο.να ειμαι ηρεμη οτι κι αν συμβαινει.
απ την αλλη θα συμφωνησω πως εχεις πανω απ ολα ενα πανεξυπνο κοριτσακι!!!ελπιζω να βρειτε τον τροπο ειτε με βοηθεια ειτε οχι και να πλησιασετε την μικρουλα σας!!ευχομαι να πανε ολα καλα!

arieta
18-04-12, 20:15
Εσύ δηλαδή τι περίμενες?? Να καλέσουν την πρόνοια? Να με βρίσουν? Να με βομβαρδίσουν όλα τα μέλη του forum για το πόσο απαράδεκτη μάνα είμαι και πώς επιτρέπω στο τέρας τον άντρα μου να βρίσκεται δίπλα μου ακόμα αντί να τον κλείσω φυλακή? Με αυτά θα ήσουν ικανοποιημένη από το forum?? Συζήτηση κάνουμε...


Αυτό που θα ήθελα από τα μέλη του forum είναι να καταδικάσουν τη λεκτική σωματική βία, χωρίς ναι μεν ,αλλά ( κουράστηκε..., έφτασε τα όρια του , όλοι ξεφεύγουμε και δεν ξέρω γω τι άλλο απαράδεκτο) αλλά απόλυτα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για λεκτική και σωματική βία στα παιδιά .

Και από σένα ειδικά θα περίμενα να ποστάρεις χωρίς την εμφανή προσπάθεια να μας πείσεις πόσο μοχθηρό , κακότροπο , προβληματικό παιδί έχεις ( άλλωστε δεν τα κάταφερες). Μοιαζει να περιμένεις με ικανοποίηση να αρχίσουν να κατηγορούν το παιδι σου για να έχετε δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα...

Αλήθεια πώς καταφέρνεις να σε ενοχλεί όπως έγραψες παραπάνω ότι πριν κοιμηθεί μιλάει με τα παιχνιδάκια του? ( το γραψες σε ένα σημείο , δεν μπορώ τώρα να ψάχνω)

Και περιμένω απάντηση και στο αν ο άντρας σου έλεγε μόνο ότι μισεί το παιδί και δεν αναφερόταν σε σένα , αν θα πικραινόσουν , φοβόσουν, πληγωνόσουν τόσο...

YOTOU
18-04-12, 20:19
καθομαι και διαβαζω τοση ωρα και ενα θα πω.οι κοπελες που σου γραφαν στην αρχη οτι εδω μεσα θα τα ακουσεις ολα και θα μπερδευτεις ειχαν δικιο.
Δεν εχω να πω πολλα.το τι συμβαινει σε ενα σπιτι το γνωριζουν αυτοι που ζουν μεσα.δεν μπορω να κρινω και να συμβουλευσω κανεναν αν δεν ζω μια αντιστοιχη κατασταση.απλα πιστευω πως στα παιδια ''περναει'' η οποια αρνητικη ψυχολογια του γονεα.αυτο προσπαθω κι εγω απο τωρα που ειναι μωρο.να ειμαι ηρεμη οτι κι αν συμβαινει.
απ την αλλη θα συμφωνησω πως εχεις πανω απ ολα ενα πανεξυπνο κοριτσακι!!!ελπιζω να βρειτε τον τροπο ειτε με βοηθεια ειτε οχι και να πλησιασετε την μικρουλα σας!!ευχομαι να πανε ολα καλα!

α γεια σου!!!!!
συμφωνω κ επαυξανω!!!!

mor@ki_K
18-04-12, 21:09
ok, μολις ειδα οτι η emmaki εγραψε ακριβως οσα ηθελα να γραψω στο 223.

ο παιδοψυχολογος ειναι για να βοηθησει τους γονεις στην αντιμετωπιση δυσκολων καταστασεων οχι για να μπουκωσει το "προβληματικο" παιδι "φαρμακα"!
εδω το εχουμε γυρισει το θεμα στο "τραβα να σε δει κανενας γιατρος"!


Συμφωνώ απόλυτα!

kounelitsa
18-04-12, 21:31
Αγαπητή marina_99 πήρες τηλέφωνο στη δωρεάν τηλεφωνική γραμμή που σου έδωσε μια κοπέλα σε προηγούμενο μήνυμα για να σε καθοδηγήσουν άμεσα?

Επίσης μια άλλη κοπέλα σου έδωσε όνομα παιδοψυχολόγου, πήρες τελικά να κλείσεις ραντεβού?

marandnik
18-04-12, 21:41
Αυτό που θα ήθελα από τα μέλη του forum είναι να καταδικάσουν τη λεκτική σωματική βία, χωρίς ναι μεν ,αλλά ( κουράστηκε..., έφτασε τα όρια του , όλοι ξεφεύγουμε και δεν ξέρω γω τι άλλο απαράδεκτο) αλλά απόλυτα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για λεκτική και σωματική βία στα παιδιά .



Ακριβώς! Για μένα αυτό είναι το σημαντικότερο θέμα σε όλη αυτή τη συζήτηση.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υπονοηθεί από όλη αυτή τη συζήτηση στην προσπάθειά μας να είμαστε "υποστηρικτικοί" στη θεματοθέτρια ότι είναι ανθρώπινο και δικαιολογημένο να κακοποιούμε με τέτοιον τρόπο τα παιδιά μας επειδή δήθεν είναι "δύσκολα" ή έχουμε φτάσει στα όριά μας.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία και τίποτα το "ανθρώπινο" σ' αυτά που περιγράφηκαν να γίνονται στο μικρό παιδί.

Προσοχή στο τι μηνύματα περνάμε στην μητέρα που μας περιέγραψε το πρόβλημά της αλλά και γενικότερα σε οποιονδήποτε διαβάζει αυτή τη συζήτηση. Βαδίζουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια....

kinkajoujou
18-04-12, 21:48
Αγαπητή marina_99 πήρες τηλέφωνο στη δωρεάν τηλεφωνική γραμμή που σου έδωσε μια κοπέλα σε προηγούμενο μήνυμα για να σε καθοδηγήσουν άμεσα?

Επίσης μια άλλη κοπέλα σου έδωσε όνομα παιδοψυχολόγου, πήρες τελικά να κλείσεις ραντεβού?

αυτό είναι και το ζουμί της υπόθεσης...

goody
18-04-12, 22:00
Αγαπητή marina_99 πήρες τηλέφωνο στη δωρεάν τηλεφωνική γραμμή που σου έδωσε μια κοπέλα σε προηγούμενο μήνυμα για να σε καθοδηγήσουν άμεσα?

Επίσης μια άλλη κοπέλα σου έδωσε όνομα παιδοψυχολόγου, πήρες τελικά να κλείσεις ραντεβού?

Η κοπελα ειπε επανειλημμενως οτι ειναι αρρωστη με πολυ εντονο βηχα και για αυτο το λογο δεν εχει συζητησει ακομα για το σκηνικο ουτε με τον αντρα της...μην βιαζεστε...:rolleyes:

maela
18-04-12, 22:08
Η κοπελα ειπε επανειλημμενως οτι ειναι αρρωστη με πολυ εντονο βηχα και για αυτο το λογο δεν εχει συζητησει ακομα για το σκηνικο ουτε με τον αντρα της...μην βιαζεστε...:rolleyes:
Συγνωμη αλλα μετα απο ολα αυτα.. μετα απο τετοια λογια .. μετα απο τετοιες απειλες προς το παιδι .. αχ εχω βηχα και δεν μπορω να το συζητησω τωρα???
Νομιζω αυτο τα λεει ολα.. για το ποιος ειναι υπευθηνος για την ασχημη συμπεριφορα του παιδιου!Δεν ηθελα να κρινω αρχικα.. αλλα με αυτα που διαβαζω οπως εξελισονται τα πραγματα θα κρινω!Αλλωστε σε δημοσιο φορουμ ειμαστε!Φταινε και οι δυο γονεις!Το παιδι τα αφουγκραζεται ολα αυτα και κανει αυτα που κανει!

AthinaP
19-04-12, 01:30
Υπό κανονικές συνθήκες αν δεν είχες στο παρελθόν ανεχθεί να έχει άσχημη συμπεριφορά προς το παιδί δεν θα ήταν τόσο ανετος στο να φτάσει στο σημείο να βασανίζει το παιδί στερώντας του τον ύπνο , θα ήξερε ότι θα έπρεπε να λογοδοτήσει σε σένα αυτο και δεν θα το επέτρεπες .


Σωπάτε καλέ τώρα... Και σε μια κοπελιά αναφέρομαι παραπάνω που επανειλημμένα έγραψε ότι σοκαρίστηκε από αυτό. Μιλάμε για τετράχρονο! Εφόσον έφτασε σε τέτοια ηλικία και δεν καταλαβαίνει ότι το να βασανίζει εκείνο τους γονείς του καθημερινά με τον ύπνο και με μια σειρά άλλα πράγματα πχ - γιατί έγιναν εδώ παραλληλισμοί ότι η μάνα πρέπει να υπομένει αδιαμαρτύρητα τα βασανιστήρια (και στα τετράχρονα ; ) και να σηκώνει το "σταυρό" εφόσον λοιπόν με πιο ήπιους τρόπους δεν το καταλάβαινε αυτό το παιδί, ότι δεν μπορεί να βασανίζει τους γονείς του χωρίς όρια, ο πατέρας δοκίμασε ΚΑΙ αυτό! Να βασανίσει το παιδί με τον ίδιο τρόπο ΜΙΑ φορά! Το έχω ακούσει από γνωστό μου, τον οποίο εκτιμώ πολύ! Και δεν με σόκαρε η ψυχραιμία του πατέρα, ίσα ίσα... Βέβαια ένας πιο ειδικός μάλλον θα είχε προτείνει άλλες μεθόδους.

Σε ποια ηλικία σταματάει η αυταπάρνηση της μαμάς να υπομένει τα ατέρμονα βασανιστήρια; Έχει και δεύτερο παιδάκι σημειωτέον η κοπέλα, που δεν έχει δείξει σημάδια ότι έχει σκοπό να διαιωνίσει τα βασανιστήρια, αλλά εφόσον τα παιδιά της συγκεκριμένης οικογένειας έχουν τέτοια διαφορά, μιλάμε για μια 7ετία (τουλάχιστον δηλαδή, γιατί καλό είναι να μας πει κάποιος αν στη δική του κοσμοθεωρία υπάρχει όριο προς τα πάνω) ατέρμονων βασανιστηρίων για τους γονείς, έτσι;

Τέλος πάντων, επειδή πιανόμαστε από τις λέξεις, πιάστηκα και εγώ από αυτή που μου έκανε εντύπωση...

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, από το πόση ώρα το παιδί χαζολόγησε συνολικά στο δωμάτιό του + το δίωρο που του πήρε για να αποκοιμηθεί στον καναπέ φάνηκε ότι όλο το σκηνικό ήταν λάθος στημένο, δηλαδή το παιδί δεν μπορεί να νύσταζε αρχικά εξαρχής, οπότε έγινε μια μάχη από το τίποτα, αλλά άλλο θέμα αυτό!

missirlou
19-04-12, 02:02
δεν τα διάβασα όλα τα μηνύματα....Όσο κακή συμπεριφορά μάνας νιώθω ότι έχει μία μαμά που είναι σκληρή με το παιδί της, άλλο τόσο το σκέφτομαι και για μία μαμά που κάνει ατέλειωτες υποχωρήσεις.
Έχω έναν ανιψιό που ήταν 'δύσκολο' παιδί και καταλαβαίνω πως είναι....
Καταρχήν να σου πω ότι θα ηρεμήσει το παιδάκι μεγαλώνοντας...κατά τα άλλα έχεις δύο λύσεις κατά τη γνώμη μου. α) βοήθεια από κάποιον ειδικό και β) προσέγγιση εκ νέου προς το παιδί, χωρίς επιφυλλαξεις.
Τα υπόλοιπα, να σου πω δηλαδή εγώ τι χαρακτήρα έχει ο άντρας σου ή το αν αγαπάς το παιδί σου, είναι αν μη τι άλλο επιπόλαια.
Καλή συνέχεια.

marandnik
19-04-12, 08:19
Σωπάτε καλέ τώρα...
....................


Με το παραπάνω ποστ σου ενθαρύνεις την άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας πάνω σε παιδιά με καθαρά εκδικητικό σκοπό και με πρόσχημα την "δυσκολία" του χαρακτήρα τους.

Ειλικρινά ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΗΣΩ απέναντι σε τέτοιες θέσεις.

Κάνω απλά αναφορά γιατί είναι επικίνδυνη η ανάρτηση τέτοιων θέσεων ΕΔΩ όπου πολλές από εμάς προσπαθούμε να πείσουμε μία μητέρα να μην ασκεί η ίδια και να μην επιτρέπει σε άλλους να ασκούν τέτοιες συμπεριφορές απέναντι στο παιδί της.

marina_99
19-04-12, 09:06
Αγαπητή marina_99 πήρες τηλέφωνο στη δωρεάν τηλεφωνική γραμμή που σου έδωσε μια κοπέλα σε προηγούμενο μήνυμα για να σε καθοδηγήσουν άμεσα?

Επίσης μια άλλη κοπέλα σου έδωσε όνομα παιδοψυχολόγου, πήρες τελικά να κλείσεις ραντεβού?

Κορίτσια είμαι με δύσπνοια και βήχα. Καλά καλά δε βγαίνει φωνή. Τίποτα δεν έχω κάνει ακόμα. Διαβάζω απλά με ενδιαφέρον τα posts

my_Kelly
19-04-12, 09:15
Από όσα διάβασα, είδα πως έχετε να κάνετε με ένα "δύσκολο" παιδάκι, από την άποψη πως για χ,ψ λόγους τις συνηθισμένες ζαβολιές και την συνηθισμένη ανυπακοή που δείχνουν τα παιδιά της ηλικίας της, αυτή τη δείχνει πολύ πιο συχνά. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι γονείς να χάνουν πότε πότε την υπομονή τους. Κατανοητό μεν, ΑΛΛΑ...

Ο τρόπος του πατέρα ήταν απαράδεκτος, αψυχολόγητος και σχεδόν το κακοποίησε, στην προσπάθειά του να "νουθετήσει" το παιδί του. Όσο ανυπάκουο κι αν είναι το παιδί ΔΕΝ φωνάζουμε, ΔΕΝ ουρλιάζουμε, ΔΕΝ το χτυπάμε, ΔΕΝ το ταρακουνάμε και εννοείται ΔΕΝ το εκδικούμαστε (οι λόγοι που δεν τα κάνουμε αυτά είναι προφανείς). Μπορούμε όμως να θέσουμε όρια, όσο γίνεται βέβαια δεδομένου πως το παιδί έχει ήδη παγιώσει μια συμπεριφορά. Είναι 4 χρονών αν θυμάμαι καλά και αυτή η παγιωμένη συμπεριφορά είναι κάπως δύσκολο να αλλάξει. Όταν ξεκινάμε το θέμα όρια από πολύ νωρίς είναι πιο εύκολο να μπουν τα παιδιά στο νόημα των κανόνων.

Βέβαια τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, και εδώ μπαίνει στη μέση ο παιδοψυχολόγος που λένε όλες οι κοπέλες. Αυτός θα σας πει τρόπους και κόλπα που μπορεί να "πιάσουν" στο δικό σας παιδί, αφού του εκθέσετε επακριβώς τη συμπεριφορά της. Ίσως να χρειαστεί να κάνει κάποια συζήτηση μαζί της, αλλά αυτό δεν είναι κάτι τραγικό. Θα μπει το κοριτσάκι μέσα, θα παίξουν και πάνω στο παιχνίδι θα της κάνει διάφορες ερωτήσεις, και από εκεί θα βγάλει συμπεράσματα που θα σας βοηθήσουν σαν οικογένεια. Πού είναι το κακό? Μην είσαι αρνητική, καλό θα σας κάνει.

Αν ήμουν στη θέση σου πάντως θα κοίταζα πρώτα πρώτα να μιλήσω με τον άντρα μου, να του υπενθυμίσω ότι αγαπάει το παιδί του και να αποδεχτεί πως η συμπεριφορά του ήταν επίσης απαράδεκτη (περισσότερο από της μικρής) και φυσικά να καταλάβει πως ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ να την επαναλλάβει. Επίσης πρέπει να αποδεχτείτε και οι δύο πως, στον χαρακτήρα της μικρής έχετε συμβάλλει τα μέγιστα και εσείς οι ίδιοι (σαν γονείς που είστε) και μην την κατηγορείτε αποκλειστικά. Δεν ισχύει το "είναι δύσκολο παιδί" αλλά το "έγινε δύσκολο παιδί".

goody
19-04-12, 09:21
Σωπάτε καλέ τώρα... Και σε μια κοπελιά αναφέρομαι παραπάνω που επανειλημμένα έγραψε ότι σοκαρίστηκε από αυτό. Μιλάμε για τετράχρονο! Εφόσον έφτασε σε τέτοια ηλικία και δεν καταλαβαίνει ότι το να βασανίζει εκείνο τους γονείς του καθημερινά με τον ύπνο και με μια σειρά άλλα πράγματα πχ - γιατί έγιναν εδώ παραλληλισμοί ότι η μάνα πρέπει να υπομένει αδιαμαρτύρητα τα βασανιστήρια (και στα τετράχρονα ; ) και να σηκώνει το "σταυρό" εφόσον λοιπόν με πιο ήπιους τρόπους δεν το καταλάβαινε αυτό το παιδί, ότι δεν μπορεί να βασανίζει τους γονείς του χωρίς όρια, ο πατέρας δοκίμασε ΚΑΙ αυτό! Να βασανίσει το παιδί με τον ίδιο τρόπο ΜΙΑ φορά! Το έχω ακούσει από γνωστό μου, τον οποίο εκτιμώ πολύ! Και δεν με σόκαρε η ψυχραιμία του πατέρα, ίσα ίσα... Βέβαια ένας πιο ειδικός μάλλον θα είχε προτείνει άλλες μεθόδους.

Σε ποια ηλικία σταματάει η αυταπάρνηση της μαμάς να υπομένει τα ατέρμονα βασανιστήρια; Έχει και δεύτερο παιδάκι σημειωτέον η κοπέλα, που δεν έχει δείξει σημάδια ότι έχει σκοπό να διαιωνίσει τα βασανιστήρια, αλλά εφόσον τα παιδιά της συγκεκριμένης οικογένειας έχουν τέτοια διαφορά, μιλάμε για μια 7ετία (τουλάχιστον δηλαδή, γιατί καλό είναι να μας πει κάποιος αν στη δική του κοσμοθεωρία υπάρχει όριο προς τα πάνω) ατέρμονων βασανιστηρίων για τους γονείς, έτσι;

Τέλος πάντων, επειδή πιανόμαστε από τις λέξεις, πιάστηκα και εγώ από αυτή που μου έκανε εντύπωση...

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, από το πόση ώρα το παιδί χαζολόγησε συνολικά στο δωμάτιό του + το δίωρο που του πήρε για να αποκοιμηθεί στον καναπέ φάνηκε ότι όλο το σκηνικό ήταν λάθος στημένο, δηλαδή το παιδί δεν μπορεί να νύσταζε αρχικά εξαρχής, οπότε έγινε μια μάχη από το τίποτα, αλλά άλλο θέμα αυτό!


Σε λιγο θα πουμε οτι οι γονεις ειναι τα θυματα κακοποιησης!:grin:

Κατακρινεις ενα τετραχρονο γιατι δεν καταλαβαινει οτι τοσα χρονια βασανιζει τους γονεις του οποτε οι γονεις δικαιολογημενα πια επαναστατησαν στα ατερμονα βασανιστηρια και του φερθηκαν με τον ιδιο τροπο μπας και καταλαβει οτι και τα βασανιστηρια εχουν τα ορια τους!
Μου ακουγεται αστειο να βλεπουμε το παιδι ισα και ομοια με εμας σε αντιληψη, ή να αποκαλουμε τις αταξιες του βασανιστηρια...
Οταν ενα παιδι παει κοντρα στους γονεις του συνεχεια αυτο δεν γινεται για να τους βασανισει!Δεν το κανει απο κακια! Το κανει γιατι θελει την προσοχη τους. Ή γιατι τεσταρει τα ορια τους, για να δει μεχρι που το παιρνει.
Σαφως και οι γονεις δεν θα υπομενουν σιωπηλα τις αταξιες του παιδιου, αλλα εκεινοι ειναι υπευθυνοι να το πειθαρχισουν και οχι δεν δικαιολογουνται να φερονται και αυτοι παιδικα λες και ειναι και αυτοι τετραχρονα και να του φερονται με τον ιδιο τροπο.
Πρεπει να βαλουν την φαντασια τους να δουλεψει και να βρουν τροπους να κερδισουν τον σεβασμο του παιδιου, με πολυ υπομονη και αγαπη.

mariaVdr
19-04-12, 10:06
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=83252

mmaria
19-04-12, 10:37
Πρεπει να βαλουν την φαντασια τους να δουλεψει και να βρουν τροπους να κερδισουν τον σεβασμο του παιδιου, με πολυ υπομονη και αγαπη.

συμφωνω!

προς marina99
ψαξε και διαβασε το βιβλιο "κουραστηκατε να μαλωνετε με τα παιδια σας?" συγγραφεας ειναι dolores κατι δεν θυμαμαι.
σε πρωτη φαση ισως βοηθησει να τα δειτε αλλιως και να βρειτε πρακτικες λυσεις - τεχνικες που θα βοηθησουν να διαχειριστειτε τις κρισεις.

RENAH
19-04-12, 10:40
Σωπάτε καλέ τώρα... Και σε μια κοπελιά αναφέρομαι παραπάνω που επανειλημμένα έγραψε ότι σοκαρίστηκε από αυτό. Μιλάμε για τετράχρονο!

ΑΚΡΙΒΩΣ...Μιλαμε για τετραχρονο .........

Εφόσον έφτασε σε τέτοια ηλικία και δεν καταλαβαίνει ότι το να βασανίζει εκείνο τους γονείς του καθημερινά με τον ύπνο και με μια σειρά άλλα πράγματα πχ - γιατί έγιναν εδώ παραλληλισμοί ότι η μάνα πρέπει να υπομένει αδιαμαρτύρητα τα βασανιστήρια (και στα τετράχρονα ; ) και να σηκώνει το "σταυρό" εφόσον λοιπόν με πιο ήπιους τρόπους δεν το καταλάβαινε αυτό το παιδί, ότι δεν μπορεί να βασανίζει τους γονείς του χωρίς όρια, ο πατέρας δοκίμασε ΚΑΙ αυτό! Να βασανίσει το παιδί με τον ίδιο τρόπο ΜΙΑ φορά! Το έχω ακούσει από γνωστό μου, τον οποίο εκτιμώ πολύ! Και δεν με σόκαρε η ψυχραιμία του πατέρα, ίσα ίσα... Βέβαια ένας πιο ειδικός μάλλον θα είχε προτείνει άλλες μεθόδους.

Σε ποια ηλικία σταματάει η αυταπάρνηση της μαμάς να υπομένει τα ατέρμονα βασανιστήρια; Έχει και δεύτερο παιδάκι σημειωτέον η κοπέλα, που δεν έχει δείξει σημάδια ότι έχει σκοπό να διαιωνίσει τα βασανιστήρια, αλλά εφόσον τα παιδιά της συγκεκριμένης οικογένειας έχουν τέτοια διαφορά, μιλάμε για μια 7ετία (τουλάχιστον δηλαδή, γιατί καλό είναι να μας πει κάποιος αν στη δική του κοσμοθεωρία υπάρχει όριο προς τα πάνω) ατέρμονων βασανιστηρίων για τους γονείς, έτσι;

Τέλος πάντων, επειδή πιανόμαστε από τις λέξεις, πιάστηκα και εγώ από αυτή που μου έκανε εντύπωση...

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, από το πόση ώρα το παιδί χαζολόγησε συνολικά στο δωμάτιό του + το δίωρο που του πήρε για να αποκοιμηθεί στον καναπέ φάνηκε ότι όλο το σκηνικό ήταν λάθος στημένο, δηλαδή το παιδί δεν μπορεί να νύσταζε αρχικά εξαρχής, οπότε έγινε μια μάχη από το τίποτα, αλλά άλλο θέμα αυτό!
:shock::shock::shock::shock:
σπανια απαντω αλλα πραγματικα εχω μεινει αναυδη...δεν εχω να σχολιασω τπτ.... παρα μονο να συμφωνησω απολυτα με την marandnik....


Με το παραπάνω ποστ σου ενθαρύνεις την άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας πάνω σε παιδιά με καθαρά εκδικητικό σκοπό και με πρόσχημα την "δυσκολία" του χαρακτήρα τους.

Ειλικρινά ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΗΣΩ απέναντι σε τέτοιες θέσεις.

Κάνω απλά αναφορά γιατί είναι επικίνδυνη η ανάρτηση τέτοιων θέσεων ΕΔΩ όπου πολλές από εμάς προσπαθούμε να πείσουμε μία μητέρα να μην ασκεί η ίδια και να μην επιτρέπει σε άλλους να ασκούν τέτοιες συμπεριφορές απέναντι στο παιδί της.

ευτυχως υπαρχουν κι αυτες οι φωνες.......

marina_99
19-04-12, 11:05
Ευχαριστώ όλες τις κοπέλες που απάντησαν και ασχολήθηκαν με το πρόβλημά μου ... και κυρίως αυτές που το έκαναν καλοπροαίρετα! Έχουν γραφτεί 248 μηνύματα και εκτός από κάποιες κοπέλες που έδωσαν κάποιες λύσεις οι υπόλοιπες δεν κατάλαβα πραγματικά τι ακριβώς προτείνουν. Το μόνο που κατάλαβα είναι ότι θεωρούν απαράδεκτο τον άντρα μου και εμένα. Και ναι, ο άντρας μου θέλει σκότωμα!!! Ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ και απέναντυ στο παιδί και απέναντυ σ'εμένα. Ναι, το παιδί είναι παιδί και έχει τις δυσκολίες του όπως όλα τα παιδιά λέτε ... αλλά εγώ θα σας ξαναπω (και σας παρακαλώ μην αρχίσετε πάλι ότι κατηγορώ το παιδί μου, σας παρουσιάζω μία πραγματικότητα) ότι καμία γιαγιά δεν αναλαμβάνει εύκολα το παιδί γιατί τις εξαντλεί. Μόνο σε ανάγκη. Είναι εξαντλητική!!!!! Έχει ατελείωτη ενέργεια, το οποίο είναι καλό μεν, αλλά μετά από την 100η γκρίνια και ο πιο ήρεμος άνθρωπος αρχίζει λίγο να φορτώνει. Κι όταν έχεις μια κουραστική μέρα και στη δουλειά, δε θες και πολύ για να χάσεις την υπομονή σου. Και δεν το λέω αυτό για να δικαιολογήσω τη συμπεριφορά μας αλλά για να ρωτήσω εσάς πώς το αντιμετωπίζετε ... εσάς που έχετε τέτοια παιδιά. Είσαστε όλες τόσο ήρεμες? Μήπως δε δουλεύετε? Μήπως έχετε πολλή βοήθεια? Δε σας έχει φέρει ΠΟΤΕ το παιδί σας εκτός εαυτού??? Ποτέ?????????? Και οι άντρες σας? Είναι οι δικοί σας άντρες όλοι τέλειοι? Ή μήπως δεν ασχολούνται καθόλου με τα παιδιά όπως κάνουν οι περισσότεροι?? Εγώ από φίλες μου ξέρω ότι τίποτα δεν τους αφήνουν να κάνουν γιατί τα κάνουν μαντάρα ή γιατί χάνουν την υπομονή τους. Για να ακούσω λοιπόν!!!!

mmaria
19-04-12, 11:33
...Κι όταν έχεις μια κουραστική μέρα και στη δουλειά, δε θες και πολύ για να χάσεις την υπομονή σου. Και δεν το λέω αυτό για να δικαιολογήσω τη συμπεριφορά μας αλλά για να ρωτήσω εσάς πώς το αντιμετωπίζετε ... εσάς που έχετε τέτοια παιδιά. Είσαστε όλες τόσο ήρεμες? Μήπως δε δουλεύετε? Μήπως έχετε πολλή βοήθεια? Δε σας έχει φέρει ΠΟΤΕ το παιδί σας εκτός εαυτού??? Ποτέ?????????? Και οι άντρες σας? Είναι οι δικοί σας άντρες όλοι τέλειοι? Ή μήπως δεν ασχολούνται καθόλου με τα παιδιά όπως κάνουν οι περισσότεροι?? Εγώ από φίλες μου ξέρω ότι τίποτα δεν τους αφήνουν να κάνουν γιατί τα κάνουν μαντάρα ή γιατί χάνουν την υπομονή τους. Για να ακούσω λοιπόν!!!!

σορρυ, αλλά εξακολουθεις να εστιαζεις στα λαθος σημεια. αν εγω εχω χασει ή οχι την υπομονη μου και εχω βιαιοπραγησει στο παιδι μου, ή του εχω επιβαλλει εξοντωτικες τιμωριες, πως σε βοηθαει ακριβως αυτο?
μην σε πιεζουν οι προσβολες και γυρνας να ψαξεις για αλλοθι. κρατα οσα επικοδομητικα σου εγραψαν καποιοι.

το βιβλιο που σου προτεινα αναφερει οτι ειναι γραμμενο με βαση εμπειριες γονιων που ηταν παροντες στην ανατροφη των παιδιων τους! εχω μολις ξεκινησει να το διαβαζω.