PDA

Επιστροφή στο Forum : εχμ...το yasemi κολλησε και θελει συμβουλη....


yasemi
08-02-09, 17:45
Καλησπερα...

Εχω ενα μικρο θεμα με τη μικρη μου....τωρα τελευταια οταν τσαντιζεται με κατι που δε της κανουμε πχ....οταν τελειωνει το παραμυθι που βλεπει στο λαπ τοπ και το κλεινω ενω αυτη θελει αλλο ..αρχιζει και χτυπαει!!!ναι εμενα και τον πατερας της....δινει μια (δε προλαβαινει δευτερη βεβαια με τη ματια που της ριχνω)

εχω παρατηρησει οταν τσαντιζεται τοτε το κανει....χτυπαει εμενα..μετα το τραπεζι μετα το σαλονι μετα οτι βρει....βεβαια δε της περναει ....με αποτελεσμα να μπαινει τιμωρια ....βαζει τα κλαμματα./...δε της περναει....ζηταει μετα συγνωμη και λεει οτι δε θα το ξανακανει (θα ξαναχτυπησεις τη μαμα????οχι ) και αν ξανατσαντιστει τα ιδια....

εχουμε μιλησει σε ασχετες στιγμες οτι δε χτυπαμε κανεις κανεναν....εχει μαλλιασει η γλωσσα μου...ο αντρας μου λεει καθε φορα που το κανει τιμωρια μπας και καταλαβει.....

σημειωση: δεν την εχουμε χτυπησει ποτε...και το πιο κουλο μας δουλευει και απο πανω...χτυπαει και μετα κανει ολο απορια ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ???(επειδη της λεω τι ειναι αυτο που κανεις????)ξερει οτι ειναι λαθος και το κανει και επιτηδες.....

εχετε να προτεινετε κατι???

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
08-02-09, 17:51
ακριβως τα ιδια κανει και ο δικος μου!!!πεταει τα παιχνιδια του.....καλα το οτι με χτυπαει με εχει σακατεψει(εχει και βαρυ χερι).Δεν του δινω σημασια...συνεχιζει,τον μαλωνω κανει πως δεν καταλαβαινει!!!!!!!!δεν ξερεις πως να το χειριστεις!!!!!!εγω παλι λεω οτι πες-πες θα το καταλαβει!υπομονη μαλλον θα θελει(οπως και ολα τα υπολοιπα) και μαλλιασμα η γλωσσα!εσενα ξεκινησε και απο πολυ μικρη!εμενα ο δικος μου τωρα τα κανει.(κοντευει 3)

Goblin
08-02-09, 19:37
Και μένα το ίδιο κάνει. Πιστεύω πως το ‘’ντα’’ το έχουνε όλα τα παιδάκια ενστικτωδώς.
Απλά δεν το αφήνεις να σε χτυπήσει (αποκρούεις – πιάνεις το χέρι του) γιατί δεν είσαι σάκος του μποξ, και σε καμία περίπτωση, όσο και αν σε πονέσει δεν το χτυπάς και εσύ (δίνεις λάθος παράδειγμα).
Όταν ηρεμίσει το παιδί κουβεντούλα και εύχομαι να περάσει σύντομα. Κουράγιο. 8)

renik
08-02-09, 19:45
Aκριβώς έτσι κάνει και ο μικρός μου,η λύση που βρήκα είναι η εξής:
του λέω ότι θα τον αφήσω για άλλα 5 λεπτά να κάνει αυτό που θέλει (για παράδειγμα να δει το παραμυθάκι στον υπολογιστή) αλλά μετά θα το κλείσουμε μαζί και θα πάμε να κάνουμε κάτι άλλο .Συνήθως πιάνει :? αν πάλι δεν πιάσει κάνω κανονικά αυτό που θέλω εκείνος φυσικά πλαντάζει στο κλάμα, χτυπάει τα έπιπλα, πέφτει κάτω και άλλα τέτοια ωραία σκηνικά αλλά εγώ πολύ ψύχραιμηη του απαντώ πως "κάτσε να ηρεμήσεις και όταν ηρεμήσεις ξαναμιλάμε, έτσι που φωνάζεις δεν μπορούμε να μιλήσουμε" και συνεχίζω να κάνω κάτι άλλο, ε μετά από κανένα λεπτό έχει τελειώσει το θέμα, επίσης σε άσχετες φάσεις του λέω πως δεν βαράμε και ότι αρέσει πολύ στη μαμά και στο μπαμπά να τους κάνουν "καλό καλό" <-- έτσι λέμε τα χαδάκια.
Προσπάθησε να μην είσαι "αποφασίζω και διατάζω" δηλαδή επειδή είπες κάτι να γίνει τώρα, άστου 5 λεπτά και βλέπεις :)

Athena
08-02-09, 19:53
Όταν ηρεμίσει το παιδί κουβεντούλα και εύχομαι να περάσει σύντομα. Κουράγιο. 8)συμφωνω.θεωρω οτι ειναι πολυ μικρη για να την βαζεις τιμωρια,ποσο μαλλον να της επιβαλεις να ζητησει και συγνωμη.Καλυτερα να περιμενεις να ηρεμησει και μετα μπορεις να της μιλησεις απλα.Μην ξεχνας οτι ειναι παιδακι.

kiknaki
08-02-09, 23:13
Θα συμφώνήσω κι εγώ με τις προλαλλήσασες οτι η τιμωρία δεν ενδείκνειται στην ηλικία της κόρης σου.Είναι μικρή και δε μπορεί να καταλάβει το νόημα της.
Μη σε στεναχωρεί και σε αγχώνει αυτή η κατάσταση, πολλά παιδάκια το κάνουν αυτό.Και η κόρη μου μας χτυπούσε όταν δεν της κάναμε κάτι τότε κι είχαμε απογοητευτεί.Κάναμε πολλά μέχρι που καταλάβαμε οτι αν μας έβλεπε στεναχωρημένους τότε έκανε πίσω.Έτσι όποτε με χτυπούσε εμένα ή το σύζυγο δείχναμε οτι αυτό μας πονάει.Αύτο ήταν.Μετά από λίγο καιρό σταμάτησε να χτυπάει γιατί φοβόταν μη στεναχωρηθώ, μη πονέσω κ.α
Δε ξέρω αν το δοκιμάσατε αν όχι δεν έχετε να χάσετε και τίποτα.Κι αν δε πιάσει τότε ψάξτε αλλού γιατί το κάθε παιδάκι έχει τα δικά του αδύνατα σημεία.

yasemi
09-02-09, 00:41
παιδια ευχαριστω τα βαζω σε μια σειρα και βλεπω ....

1.περιμενω να ηρεμησει και το ξανασυζηταμε (αν και αυτο το εκανα εγω η χαζη οταν ας πουμε φωναζε ή ψευτοκλαιγε για να παρει κατι και επιανε απορω που δε το αφαρμοσα εδω.....)...βεβαια στη κουβεντα καλα τα λεμε καποτε θα το πιασει το νοημα....

2.την αφηνω αλλα 5 λεπτα....το κανω και το κανω αλλα συνηθως δε πιανει πια...καποτε επιανε

3.της δειχνω οτι ποναει.....να τη ριξω δηλ στο φιλοτιμο....


θα τακανω ολα μαζι και βλεπω....

εδω ενα παιδακι που τη χτυπησε στο παιδοτοπο εχει και το λεει ακομη οτι ητανε κακο και οτι τη "τυπησε μαμα "...

μαλλον η δυσκολη ηλικια των 2 καικατι την μικρη την παινει απο τωρα και αυτα ειναι τα πρωτα ξεσπασματα θυμου και εγω δε το παιρνω χαμπαρι .....


παντως οσο αφορα τη τιμωρια γιατι θεωρειτε οτι ειναι μικρη???ουσιαστικα ειναι ενα ειδος time out για αυτην να κατσει στη πολυθρονα της και να σκεφτει αυτο που κανει....γιατι το εχω δει οτι πιανει ηδη και καιρο....δε μπαινει με το παραμικρο...μονο σε πολυ σοβαρα θεματα ...σπανια δηλ....καπως πρεπει να μπουνε τα ορια και νομιζω οσο νωριτερα τοσο καλυτερα,....να καταλαβαινει οτι οι πραξεις της εχουν καποια συνεπεια....αφου βεβαια προειδοποιησουμε πρωτα γινεται παντα.....εσεις με ποιο τροπο βαζετε ορια?

alcyon
09-02-09, 00:49
Δεν είναι μικρή για τιμωρία.
Αφού είναι αρκετά μεγάλη για να κάνει "σκανδαλιά" είναι αρκετά μεγάλη για να υποστεί και τις συνέπειες της σκανδαλιάς της. Φυσικά η τιμωρία πρέπει να είναι ανάλογη της ηλικίας της, αλλά αν κατάλαβα καλά από τη yasemi, αυτό πρέπει να το έχει ήδη λάβει υπόψη της.
Ο δικός μου είναι 19 μηνών και όποτε χρειαστεί τον βάζω τιμωρία στο δωμάτιό του (για λίγο, μισό με ένα λεπτό). Ίσα ίσα για να καταλάβει πως κάτι έγινε στραβά. Φυσικά όταν ανοίξει η πόρτα τον παίρνω αγκαλιά και του εξηγώ γιατί μπήκε τιμωρία, του υπενθυμίζω πως η μαμά τον αγαπάει και τον θέλει χαρούμενο και όχι στενοχωρημένο και στο τέλος του λέω τι πρέπει να κάνει.

Λειτουργεί άψογα γιατί τα παιδιά μαθαίνουν πως οι πράξεις τους έχουν συνέπειες (καλές ή κακές ανάλογα), και τα βάζει σε μια διαδικασία να ελεγξουν τον εαυτό τους. Και έτσι βελτιώνεται η οικογενειακή καθημερινότητα.

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
09-02-09, 00:50
μια χαρα ειναι η ηλικια της για τιμωρια!!!!!συμφωνω μαζι σου!!!και βεβαια πρεπει να υπαρχουν ορια!καθεται οτν την βαζετε τιμωραια;γιατι εμενα μια φορα επιασε!!!!!!

yasemi
09-02-09, 00:58
μια χαρα ειναι η ηλικια της για τιμωρια!!!!!συμφωνω μαζι σου!!!και βεβαια πρεπει να υπαρχουν ορια!καθεται οτν την βαζετε τιμωραια;γιατι εμενα μια φορα επιασε!!!!!!


στην αρχη δεν καθοτανε ....πρεπει να την εβαλα μια μερα και 20 φορες για νατο πιασει....τωρα καθεται κατευθειαν....και κλαψουριζει το σκασμενο....μη νομιζεις ενα με εναμιση λεπτο τη βαζουμε....και αν τη βαλει ο πατερας της ζηταει βοηθεια απο μενα ή το αντιστροφο και βεβαια δε πιανει γιατι δεν επεμβαινουμε ο ενας οταν ο αλλος κανει κατι τετοιο.....τουλαχιστον σε αυτο συμφωνουμε :lol:

matri
09-02-09, 16:31
Συγνώμη κοριτσια αλλα μπαίνουμε στο φορουν των parents. Είναι κρίμα να μην διαβάζουμε τα αρθρα του.

Εγώ θεωρώ την τιμωρια του απαραδεκτη για αυτή την ηλικία. Εγω της λεω την επιθεμητη συμπερφορά και την επιβραβευω οταν την ακολουθει και δεν την τιμωρω για την ανεπιθυμητη. Πιστεψτε με πιανει.


http://www.parents.gr/psych/a183 και εκει έχει link και για άλλα.

Επίσης καλά παραδείγματα έχει στα Υπομνηματα στο φορουμ, στο θεμα για ην ψυχολογία των μωρών

πχ
Μας χτυπάει ντα ντα
18 μηνων επικεντρο .
πως αντιδρουμε οταν κάνουν ζημιες

alcyon
09-02-09, 16:46
Συγνώμη κοριτσια αλλα μπαίνουμε στο φορουν των parents. Είναι κρίμα να μην διαβάζουμε τα αρθρα του.

Εγώ θεωρώ την τιμωρια του απαραδεκτη για αυτή την ηλικία. Εγω της λεω την επιθεμητη συμπερφορά και την επιβραβευω οταν την ακολουθει και δεν την τιμωρω για την ανεπιθυμητη. Πιστεψτε με πιανει.


http://www.parents.gr/psych/a183 και εκει έχει link και για άλλα.

Επίσης καλά παραδείγματα έχει στα Υπομνηματα στο φορουμ, στο θεμα για ην ψυχολογία των μωρών

πχ
Μας χτυπάει ντα ντα
18 μηνων επικεντρο .
πως αντιδρουμε οταν κάνουν ζημιες

Δεν είναι πάντα έτσι. Δεν μπορείς να αγνοήσεις μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά που το θέτει σε κίνδυνο μόνο και μόνο για να τονίσεις την επιθυμητή. Σίγουρα ένα παιδί δεν μπαίνει τιμωρία κάθε λίγο και λιγάκι. (Γιατί έτσι κι αλλιώς με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνεται η ισχύς της τιμωρίας). Ούτε καταλήγει ένας γονιός στην τιμωρία ως λύση για όλα. Όταν όμως η προειδοποίηση δεν αρκεί, όταν η συνέπεια της πράξης δεν είναι πάντα ορατή, όταν ο κίνδυνος είναι άγνωστος για το παιδί.... υπάρχει και η τιμωρία που θα το κάνει να σκεφτεί, και να δράσει αποτρεπτικά. Θα δώσω ένα απλοϊκό παράδειγμα.......... "Όχι.. δεν πιάνουμε τα καλώδια και τις πρίζες!" Όταν δε λειτουργεί τίποτα άλλο, η τιμωρία είναι επιβεβλημένη. Δε γίνεται να παίζουμε με τις πιθανότητες μέχρι να μάθει το παιδί μόνο από τη θετική ενίσχυση. Η θετική ενίσχυση και η τιμωρία είναι η διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Με προσεγμένη χρήση, γίνονται θαύματα!

matri
09-02-09, 17:10
alcyon

νομιζω οτι απλά δεν εχεις διαβάσει το αρθρο στο λινκ που έβαλα.

Πρόσεξε τι λεει για τις επικυνδινες αταξιες.

Αν πάλι το έχεις διαβασει. ΟΚ.
Ο καθενας τελικά κάνει αυτό που πιστευει οτι είνα σωστό.

Δεν μου αρεσει να το παιζω τελεια, απλά προτεινα αυτό που κανω εγώ

alcyon
09-02-09, 17:19
alcyon

νομιζω οτι απλά δεν εχεις διαβάσει το αρθρο στο λινκ που έβαλα.

Πρόσεξε τι λεει για τις επικυνδινες αταξιες.

Αν πάλι το έχεις διαβασει. ΟΚ.
Ο καθενας τελικά κάνει αυτό που πιστευει οτι είνα σωστό.

Δεν μου αρεσει να το παιζω τελεια, απλά προτεινα αυτό που κανω εγώ

Απόψεις ανταλλάσουμε καλέ ! Ουδείς τέλειος! :wink:

Το έχω διαβάσει. Αλλά να εξηγήσω πως αναγκάστηκα να προχωρήσω σε τιμωρία του μικρού μου, αφού είχα εξαντλήσει ΟΛΑ τα προηγούμενα. Στα κορίτσια έπιασε η αντιμετώπιση αυτή που γράφει το άρθρο. Όμως εκείνες ήταν πρώτες και δεν είχαν κάποιο παράδειγμα άλλου παιδιού. Έτσι σχετικά εύκολα μπήκε ο κανόνας. Στο μικρό όμως... που έβλεπε τις αδερφές του να επεξεργάζονται το στερεοφωνικό (κάτι που κέρδισαν με την αξία τους), δεν μπορεί να δεχθεί πως εκείνος δεν έχει δικαίωμα να πειράζει το στερεοφωνικό (μαζί και τα καλώδιά του). Αναγκαστικά λοιπόν έρχεται και το τελευταίο μέσο. Αυτό έπιασε!
Η αιτία της ανυπακοής.... το παράδειγμα των άλλων παιδιών.


Από την εμπειρία μου μιλάω, και φυσικά αν υπάρχει κάτι που θα φανεί χρήσιμο, πολύ θα ήθελα να το ακούσω. Δεν παρεξηγούμαι... απλά συζητάμε. :wink: :D

Athena
09-02-09, 23:08
Δεν είναι μικρή για τιμωρία.
Αφού είναι αρκετά μεγάλη για να κάνει "σκανδαλιά" είναι αρκετά μεγάλη για να υποστεί και τις συνέπειες της σκανδαλιάς της. Φυσικά η τιμωρία πρέπει να είναι ανάλογη της ηλικίας της, αλλά αν κατάλαβα κ.Για ποια σκανταλι μιλας;που δεν γνωριζει ακομη ποτε τελειωνει κατι και που αρχιζει κατι αλλο;οχι δεν ειναι σωστο να μπαινουν τιμωρια γιατι δεν μαθαινουν κατι απο αυτο.το θεμα ειναι να καταλαβουμε εμεις τις αναγκες τους και να εχουμε περισσοτερο χρονο.μαλλον εμεις πιεζομαστε πολλες φορες να τελειωσουμε κατι γιατι εχουμε να κανουμε αλλα χιλια πραγματα στο μυαλο μας να γινουνε.ενα 2χρονο αυτο δεν το ξερει. :roll:

alcyon
09-02-09, 23:34
Βρε κορίτσια... που με έχετε πάρει στο κυνήγι λέτε και φταίω για όλες τις τιμωρίες του κόσμου.... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Αν κοιτάξετε τι γράφω παραπάνω νομίζω θα καταλάβετε.. Η τιμωρία (= συνέπεια πράξεων). Το να σταματήσει ένα παιδί να παίζει για λίγο για να συνειδητοποιήσει πως μέσα στο παιχνίδι του κάτι έγινε στραβά (και ίσως να μην το κατανόησε καν), γιατί το θεωρείτε τόσο κακό; Πολλές φορές τα παιδιά δοκιμάζουν τα όριά μας, στα πλαίσια του παιχνιδιού τους και της ανακάλυψης του κόσμου γύρω τους. Όταν λοιπόν έχουν εξαντληθεί οι άλλες πιο ήπιες μορφές υπόδειξης λάθους, γιατί να απορριφθεί η τιμωρία (=σταμάτημα παιχνιδιού ή αλλιώς όπως είναι γνωστό ως... time out);

[Διευκρινίζω πως η σωματική τιμωρία (=ξύλο) δεν τίθεται ως επιλογή. Φυσικά και δεν τιμωρούμε τα παιδιά με ξυλοδαρμό!!!!]

yasemi
10-02-09, 00:38
λοιπον επειδη εγω το ξεκινησα το θεμα....τα αρθρα τα διαβασα και παλιοτερα και απλα το μονο που ειδα ειναι οτι τελικα ολα αυτα τα εκανα (τα περισσοτερα δηλ)....με συγχωρειτε αλλα το ειπα και πριν τιμωρια=time out να καταλαβει οτι αυτο που κανει δεν ειναι σωστο....και με ενοχλει αυτη η ταμπελα μετα τα 2....δηλ πριν τα 2 κανουμε αλλα και μετα τα 2 αλλα....απο τη στιγμη που εγω βλεπω οτι το παιδι μου αν και 21 μηνων εχει συπεριφορα παιδιου 2μιση χρονων και στα ξεσπασματα θυμου και σε πολλα αλλα θα του συμπεριφερομαι ετσι....
δε γινεται να του συμπεριφερομαι σαν μωρο και να του λεω οχι καλο μου δε χτυπαμε τη μαμα μονο γιατι μπλα μπλα μπλα και αυτη να το κανει ξανα για δει πια ειναι τα ορια της. και εγω να μην επεμβω πιο δραστικα καποια στιγμη....οπως της ζηταω εγω συγνωμη για κατι ετσι πρεπει να μαθει και αυτη τι σημαινει αυτο..εννοειται οτι δε το πιανει ακριβως αλλα θα μαθει...πρεπει να τα μαθει τα ορια της...στο δικο μου παιδι ειναι ωρα να τα μαθει απο τωρα.....γιατι αν περιμενω μετα τα 2 ή δυομιση χαιρετισματα....το εχω χασει το παιχνιδι.....και επισης το οτι τη βαζω τιμωρια δε σημαινει οτι δεν την επικροτω για οτι θετικο κανει και οτι δε συζητω και δεν επιβραβευω κλπ κλπ κλπ.....

τα ξεσπασματα θυμου της οκ θα πρεπει με καποιο τροπο να την μαθω να τα ελεγχει...αλλωστε μπαινει στην ηλικια που πρεπει να μαθει να χειριζεται και τα συναισθηματα της...αλλα οχι δεν θα ανεχτω να χτυπαει .....και τελος δεν ειναι θεμα οτι δεν εχουμε χρονο για το παιδι μας...αν νομιζετε αυτο κανετε πολυ μεγαλο λαθος......εγω τουλαχιστον το να ασχοληιω με το παιδι μου και το τι κανει και τη διαπαιδαγωγηση του ειναι το πρωτευον και μετα ολα τα αλλα....δουλειες σπιτι κλπ κλπ.....αλλωστε για αυτο και εκθεσα αυτον τον προβληαμτισμο μου....


ο καθενας κανει αυτο που κρινει οτι ειναι καλυτερο για το παιδι του....

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
10-02-09, 00:56
δηλ. athena εσυ πως δινεις το παιδι σου να καταλαβει οτι αυτο που κανει δεν ειναι σωστο;νομιζω πως πρεπει να καταλαβουν,ναι απο πολυ μικρα ποιος κανει "κουμαντο" (και το βαζω σε εισαγωγικα για να μη παρεξηγηθω)μεσα στο σπιτι.δεν μπορει να κανει οτι θελει!!!!!!!καηκαμε τοτε!

nnm004
10-02-09, 08:27
α καλα βλεπω οτι ολα πανω κατω τα ιδια κανουνε και ειχα αρχησει να ανυσηχω , και ο δικος μας τσιριζει αμα δεν του κανουμε κατι , χτυπαει , τραβαει τα μαλλια ΜΟΥ ( κανενος αλλου ρε γμτ ) . Πριν λιγους μηνες ηταν χειροτερα εκανε κατι τρελλα μα τρελλα ξεσπασματα θυμου αλλα η παιδιατρος ειχε πει οτι ειναι εντελως φυσιολογικα και σταδιακα εως τα 2 χρονια θα σταματησουνε και ετσι εγινε . Μετα περασαμε και το θεμα ζηλεια εμεις γιατι ηρθε και το νεο μωρο σπιτι . Εγω ειμαι υπερ της τιμωριας και εχει τυχει να τον βαλω τιμωρια , τα παιδια οντως κοιτανε να δουνε εως που φτανουνε τα ορια τους , εμας ενω κοιμοτανε κανονικα εως τις 9.30 το αργοτερο , περασε μια περιοδος οπου αρνιοτανε να κοιμηθει και ηθελε να σηκωθει να παιξει , απλα και ωραια και δεν περασε , εκατσα οση ωρα χρειαζοτανε μαζι του για να κοιμηθει αλλα το δικο του δεν περασε .Σε αυτο επιασε η τιμωρια , του ελεγα και του εξηγουσα οτι ειναι ωρα για νανι , δεν παιζουμε αυτην την ωρα αλλα κοιμοναστε , και οταν συνεχιζε να κλωτσαει και να γελαει του ειπα οτι η μαμα θα φυγει απο το δωματιο αμα δεν κοιμηθεις και θα σε αφησει μονο και το εκανα οταν δεν "συμορφοθηκε" , μετα μεσα σε 5 λεπτα ειχε κοιμηθει.
Το σημαντικο ειναι παντα να τους εξηγουμε για πιο λογο τα τιμωρουμε ή τα μαλωνουμε και να τα μιλαμε πολυ μα παρα πολυ , πιστεψτε με καταλαβαινουνε εντελως τα παντα !!

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
10-02-09, 11:50
φυσικα και καταλαβαινουν!μικρα ειναι,οχι χαζα!!!!!!!!!εμενα το περναει τωρα αυτο.Αφου δεν τρωει,δεν κοιμαται για να παιξει.χθες του ειπα οτι αν δεν φαει το φαι του,δεν θα παιξει.μεσα στη νυχτα παραμιλαει και λεει:μαμα,μπορω να παιξω τωρα;ημαρτον βρε παιδι μου.ειπαμε να παιζεις αλλα οχι κι ετσι.αν τον αφησω ειναι ικανος να μη φαει,να μη κοιμηθει....παλι καλα που παει και τουαλετα!κι αν δεν κανουμε χατηρια......κι αν.......!!!!!!!!αλλα εκει που λεμε οχι,λεμε οχι.ευτυχως συμφωνουμε και με τον αντρα μου(βασικη υποθεση).

kiknaki
10-02-09, 13:22
Συγχωρέστε με αλλά δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοείται με τον όρο τιμωρία ή time out σε 2 χρονών παιδί?Θέλω να πω οτι μήπως πάνω κάτω όλες τα ίδια εννούμε αλλά με διαφορετικό τρόπο τα γράφουμε?

nnm004
10-02-09, 13:25
Εγω εννοω οτι αμα λ.χ αμα τρωει ενα απο τα αυτοκινητακια του και του εξηγησω οτι δεν κανει να το κανει αυτο και εκεινος συνεχιζει του περνω το αυτοκινητακι . Αμα δεν κοιμαται και θελει να παι3ει και το κανει επιτηδες το βραδυ απλως φευγω και τον αφηνω μονο στο δωματιο λεγοντας του οτι τωρα ειναι ωρα για νανι και οχι για παιχνιδι . Τετοια πραγματα .

ζενια
10-02-09, 14:10
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.το ειδα που το εκανε στην τηλ η νταντα και το κανω κι εγω,στην αρχη εκλαιγαν και σηκωνοντουσαν αλλα τα ξαναβαζα με ηρεμο τροπο παντα και ομολογω οτι τα ξεσπασματα τους εχουν μειωθει σημαντικα.μεσα σε λιγα λεπτα ηρεμουν και καταλαβαινουν οτι με τις φωνες δεν θα κερδισουν κατι.Φυσικα ωσπου να πετυχει αυτο δοκιμαστηκε η υπομονη μου απειρες φορες :evil: :evil: αλλα τα ζουζουνια μας χρειαζονται πολλη υπομονη και επαναληψη για να καταλαβουν τι πρεπει και τι οχι

γεια σας κοριτσια :) ξαναβαζω αυτα που εγραψα γιατι μερικες δημοσιευσαν σε παραθεση αποσπασματα με αποτελεσμα να χανεται η ροη του γραπτου λογου μου.και επισης επιτρεψτε μου να πω τα εξης:κοριτσια για να χαλαρωσουμε λιγο :lol: καταρχας εχω και ενα εξαχρονο παιδακι .αλλα το μυαλο σας εμεινε στο οτι τιμωρω το διχρονο με 5 λεπτα στην καρεκλιτσα [δηλ τι επρεπε να κανω?? υπεραναληση και να χρονομετρησω ποσα λεπτα βαζω το ενα και ποσα το αλλο?????],δευτερον ο μικρος μου ακομα θηλαζει! αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν καταλαβαινει τι θα πει ''οχι''!υπαρχουν κανονες στην κοινωνια, που νομιζω πως πρεπει τα παιδια να τους μαθουν, και ναι,γιατι οχι,απο τοσο μικρα! !! Ακομη απο τοτε που αρχισαμε να ειμαστε σταθεροι [οχι αυστηροι] στον τροπο που τα αντιμετωπιζουμε μαζι με τον αντρα μου ,τα μωρα μας ειναι ηρεμα και χαρουμενα οσο ποτε!!!! :D
κι εμεις επισης το ιδιο :lolαπλα σας ειπα τη γνωμη μου

η καθε μια ας βρει τον τροπο να επικρατει στο σπιτι της η χαρα :lol:

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
10-02-09, 14:11
ειναι και στο παιδι βρε κοριτσια!!!να οπως λεει και τι kiknaki το ειπαν ,το εκανε ,τελειωσε!!!!!!!!ο δικος μου δεν χαμπαριαζει!!!!!κανει πως δεν χαμπαριαζει!!!!!το βλεπω οτι το κανει επιτηδες για να με εκνευρισει.σκεφτηκα μηπως εκανα κατι λαθος εγω....το πηρα αλλιως!!!!!!χειροτερα!!!!!!θελει με το καλο!ενταξει το εκανα κι αυτο!!!!!!!περιμενω να δω .....

Athena
10-02-09, 17:28
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.εμενα αυτομου φαινεται πολυ τραβηγμενο.Ειναι σαν να απορριπτεις τον θυμο τους.και ο θυμος ειναι ενα αποδεκτο και λογικο συναισθημα.η απομονωση δειχνει απορριψη της συμπεριφορας του.δηλαδη τι συγγνωμη κιολαςνα ζητησει;ενα 2χρονο παιδακι;; :roll: για να νιωσει καλα η μαμα ετσι και οι αντοχες της;

matri
10-02-09, 18:01
Το σίγουρο είναι πως μεγαλώνοντας τα μικρα μας έχουν τα δικά τους θέλω και τα διεκδικούν. Δεν πρέπει να τα αφηνουμε να κάνουν οτι θέλουν γιατι τότε είναι πολύ χειρότερα.

Όση υπομονή και να έχει κανεις καποιες στιγμες (εμενα τουλάχιστον) εξαντλείται.

Και οταν τα παιδια είναι και περισσότερα από ένα...έχω ακούσει οτι η κατασταση δυσκολεύει.

Συζηταμε και ψαχνουμε τροπους και ιδεες.

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
10-02-09, 20:49
ναι να ζητησει συγνωμη,γιατι οχι; τη συγνωμη δεν πρεπει να τη μαθει;δεν το κανεις για να ικανοποιηθεις εσυ το κανεις γιατι πρεπει να μαθει και τη συγνωμη!!!!!ποτε θα ζητησει συγνωμη κατα τη γνωμη σου athena;

Athena
10-02-09, 21:21
ναι να ζητησει συγνωμη,γιατι οχι; τη συγνωμη δεν πρεπει να τη μαθει;δεν το κανεις για να ικανοποιηθεις εσυ το κανεις γιατι πρεπει να μαθει και τη συγνωμη!!!!!ποτε θα ζητησει συγνωμη κατα τη γνωμη σου athena;οταν θα ειναι σε θεση να το νιωσει.

ζενια
10-02-09, 22:48
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.εμενα αυτομου φαινεται πολυ τραβηγμενο.Ειναι σαν να απορριπτεις τον θυμο τους.και ο θυμος ειναι ενα αποδεκτο και λογικο συναισθημα.η απομονωση δειχνει απορριψη της συμπεριφορας του.δηλαδη τι συγγνωμη κιολαςνα ζητησει;ενα 2χρονο παιδακι;; :roll: για να νιωσει καλα η μαμα ετσι και οι αντοχες της;

βρε κοριτσια δηλ αν κατσει στην καρεκλα ενα πενταλεπτο τι θα παθει?δηλ τι?να τα αφηνω ολη μερα να χτυπιουνται και να φτυνει το ενα το αλλο κι εγω να ειμαι θεατης?καταλαβαινουν πολυ καλα ποτε υπερβαινουν τα ορια να εισαι σιγουρη,μην υποτιμας την νοημοσυνη η το ενστικτο ,ακομα κι ενος διχρονου!Δεν σας κρυβω πως εχω δωσει και απο καμμια στα ****** και μετα ειχα τυψεις και εκλαιγα.αλλα δεν θα τα αφησω να μεγαλωσουν σαν μικροι αγριοι,πρεπει να ΜΑΘΟΥΝ το ΜΗ απο τωρα!Για το δικο τους το καλο! :)

kiknaki
10-02-09, 22:54
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.εμενα αυτομου φαινεται πολυ τραβηγμενο.Ειναι σαν να απορριπτεις τον θυμο τους.και ο θυμος ειναι ενα αποδεκτο και λογικο συναισθημα.η απομονωση δειχνει απορριψη της συμπεριφορας του.


Θα συμφωνήσω εδώ.

Η τακτική της καρέκλας είναι μη αποδεκτή τουλάχιστον από μένα(δεν ξέρω τι λένε και οι ειδικοί) στην ηλικία των 2 ετών.Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία κάθε αλλό παρά το λόγο της τιμωρίας θα καταλάβουν.Καταρχάς είναι μπερδεμένα λίγο τα πράγματα στο μυαλό τους και μπορεί να το δουν στη καλύτερη ως παιχνίδι(τρόπος δηλαδή να σου τραβήξουν την προσοχή) και στη χειρότερη να αισθανθούν οτι δεν τα αγαπάνε οι γονείς τους δηλαδή το αίσθημα της απόρριψης.
Είμαι υπέρ των ορίων γενικά αλλά αυτά να είναι προσαρμοσμένα στην ηλικία του κάθε παιδιού και στις ανάγκες του.
Τι θέλω να πω...
Όταν η κόρη μου ήταν μικρή ηλικίας μέχρι ένος έτους όρια δεν υπήρχε στο φαγήτο, ύπνο, παιχνίδι κτλ αλλά υπήρχε όριο στις πρίζες, κουζίνες (όταν φυσικά μπουσουλούσε΄ή άρχισε να περπατάει)Είχα τα μάτια μου 14 δηλαδή.
Στην ηλικία των 2 ετών είχα τα μάτια μου 104 αφού η προσοχή που έπρεπε να δείχνω ήταν σαφώς μεγαλύτερη από οτι όταν΄ήταν μικρότερη.
Όρια στο φαγητό, ύπνο, κτλ δεν είχαμε και τι θέλω να πω...υπήρχαν μεσημέρια που δεν ήθελε να κοιμηθεί αλλά να παίξει τότε απλά έπαιζα.Υπήρχαν μέρες που το μεσημεριανό της ΄φαγητό το ήθελε στις 12 αντί για τις 1 ή το αντίθετο τότε απλά γινόταν αυτό που ήθελε.
Όταν όμως χτυπούσε ή έτυχε να δαγκώσει τότε αλλάξαν τα πράγματα...άλλαζε το ύφος μας εκείνη τη στιγμή και με σοβαρό τόνο στη φωνής μας χωρίς τιμωριτικό ύφος απλά της λέγαμε ποιο ήταν το σωστό και της δίναμε νέα ερεθίσματα και νέες δραστηριότητες να ξεχαστεί.Και όπως προανέφερα παραπάνω το "κουμπί" της κόρης μου ήταν να μη μας δει να πονάμε και να στεναχωριόμαστε.
Τώρα που βρισκόμαστε στην ηλικία των 4 και κάτι αλλάξαν τα πράγματα.Εχουν μπει και όρια στο φαγητό και στον ύπνο λόγω σχολείου και γενικά τα όρια προσαρμόστηκαν στην ηλικία της.
Τώρα θα μου πείτε αν έχεις 2 και 3 παιδιά δεν έχεις την υπομονή και ίσως και τον χρόνο και θα έχετε και δίκιο αλλά έτσι μεγαλώνουν τα παιδιά.

kiknaki
10-02-09, 23:00
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.εμενα αυτομου φαινεται πολυ τραβηγμενο.Ειναι σαν να απορριπτεις τον θυμο τους.και ο θυμος ειναι ενα αποδεκτο και λογικο συναισθημα.η απομονωση δειχνει απορριψη της συμπεριφορας του.δηλαδη τι συγγνωμη κιολαςνα ζητησει;ενα 2χρονο παιδακι;; :roll: για να νιωσει καλα η μαμα ετσι και οι αντοχες της;

βρε κοριτσια δηλ αν κατσει στην καρεκλα ενα πενταλεπτο τι θα παθει?

5 λεπτά???Σύμφωνα με τη νταντά του ΣΚΑΙ δεν ξέρω αν βλέπεις στην TV ο χρόνος που θα κάτσει ένα παιδάκι στην καρέκλα είναι ένα λεπτό ανά χρόνο.Δηλαδή ένα 2ετών παιδί θα κάτσει 2 λέπτα.Δεν ξέρω αν χρησιμοποιεί η συγκεκριμένη νταντα την καρέκλα και σε αυτήν την ηλικία...δεν το παρακολουθώ συχνά.Αλλά και η νταντά να μην ήτανε πάλι μου φαίνεται υπερβολή και καρέκλα και 5 λεπτά σε δίχρονο παιδί.

alcyon
10-02-09, 23:56
Κι όμως νομίζω πως ΟΛΕΣ μα ΟΛΕΣ μιλάμε για το ίδιο πράγμα. Χρησιμοποίησα την τιμωρία με τη μορφή time out και για πολύ μικρούς χρόνους. Δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να εκφράσει το θυμό του. Το time out πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύεται με κουβέντα και υπομονή. Χωρίς κουβεντούλα τα πράγματα έχουν τη μορφή καταστολής που λέει και η aria ή τη μορφή της αναίτιας τιμωρίας που λέει η athena. Όταν όμως συζητάμε, και δείχνουμε στο παιδί πως να εκφράζει τα συναισθήματά του και να μη φτάνει σε όρια εκτός εαυτού (όπου εκεί έχει ξεχάσει πραγματικά και το λόγο για τον οποίο υπάρχει η διαίνεξη) πετυχαίνουμε και τη σωστή έκφραση και τον έλεγχο των συναισθημάτων. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι στη φάση αυτή ακριβώς, που μαθαίνουν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους (άσχετα με το ότι πολλές φορές δεν το καταφέρνουν).
Κάνοντας λοιπόν χρήση αυτού του τύπου τιμωρίας και ποτέ μα ποτέ (το τονίζω) το ξύλο, έχουμε θεαματικά αποτελέσματα. Τα παιδιά μου (για να μιλήσω καθαρά από την εμπειρία μου), μετά τη χρήση του time out για μερικές φορές, άρχισαν να μου λένε ΠΡΙΝ φτάσουν εκτός εαυτού, πως είναι θυμωμένα ή στενοχωρημένα ή αδικημένα κτλ. Έτσι μπορώ να είμαι πιο αποτελεσσματική στην καθημερινότητά μας και φυσικά τη δική τους. Με αυτό τον τρόπο, μειώθηκαν δραστικά και οι τιμωρίες-time out, και τα άνευ ελέγχου νεύρα. Κι εγώ έχω βρει τρόπο να τους μιλάω αφού αυτά με καθοδηγουν με την έκφραση των δικών τους συναισθημάτων. Αυτή τη στιγμή time out κάνει ο μικρός μου για το θέμα των καλωδίων και των πριζών (όχι πιάσιμο, όχι δάχτυλα μέσα). Είναι τρομερά επίμονος. Το κάνει ακόμα κι αν ξέρει πως θα πάει τιμωρία, ειληκρινά μόνο και μόνο για να δει αν θα αντιδράσω με τον ίδιο τρόπο. Φυσικά αντιδρώ με τον ίδιο τρόπο και τώρα πια μετά από επιμονή αρχίζω να βλέπω βελτίωση.
Να ξαναθυμίσω πως time out μπαίνουν όταν έχουν εξαντληθεί ΟΛΕΣ οι άλλες μορφές αποτροπής της ζημιάς-κινδύνου και με φειδώ. Δεν είναι για όλα τα πράγματα, δεν είναι για συνέχεια. Και πάντα με συνοδεία κουβέντας ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ!

dora
11-02-09, 00:22
Εγω καθομαι στο πισι και διαβαζω τα παραπανω...
Ο μικρος ειναι ξυπνιος και παιζει μονος του..
καποια στιγμη βαριεται..
Εγω ομως δεν εχω τελειωσει με τα παραπανω που θελω οπωσδηποτε να τα διαβασω..
Ο μικρος με τραβαει αλλα εγω τωρα θελω να γραψω ενα ποστ.. Μου πιανει το χερι και με τραβαει.. μαμα ελαααα
Του πιανω το χερι και του λεω.. οχι η μαμα τωρα διαναζει.. μετα θα ερθω και μην με τραβας..
Ο μικρος συνεχιζει επιμονα.. με τραβαει..
Αρχιζει και γκρινιαζει, μου τραβαει τα ρουχα, τραβαει το ποντικι..
Εχω δυο επιλογες.. Η μια ειναι να μην γραψω το ποστ, και να παω μαζι του σε οτιδηποτε του εχει ερθει να κανει στις 23.50 το βραδυ.. να δει dvd να παιξει, να φαει ..
Η αλλη επιλογη ειναι να τον αφησω να συνεχιζει να γκρινιαζει-τσιριζει-θυμωνει-κλαιει και να συνεχισω να γραφω το ποστ μου...

Αν επιλεξω το πρωτο σε λιγη ωρα θα εχουμε κοιμηθει αγκαλια και εγω θα εχω χασει τον ελαχιστο χρονο που αφιερωνω στην "ψυχαγωγεια" μου..
Γιατι μεχρι τωρα που καθισα στο πισι, ημουν στη δουλεια το πρωι, γυρισα, καθισα μαζι του παιξαμε πηγαμε βολτα ξαναπεξαμε, φαγαμε καναμε μπανιο κλπ κλπ... Και θελω στις 23.45 και γω ενα τεταρτο για τον εαυτο μου..
Και αν μας παρει ο υπνος αγκαλια θα σηκωθω το πρωι να παω στη δουλεια και τα νευρα μου θα ειναι τσαταλια.. γιατι θα εχω στερηθει το τεταρτο μου..

Αν επιλεξω το δευτερο τα νευρα μου σε 2 λεπτα θα εχουν γινει κροσια.. θα σηκωθω τσαντισμενη και θα αρχισω να φωναζω και αναθεματιζω την μοιρα μου που με εκανε μανα του και το βρωμοπαιδο δεν κοιμαται αλλα θελει να παιξει τετοια ωρα.. που ειμαι ατυχη και το παιδι μου εχει τσακωθει με τον υπνο απο τα γενοφασκια του και θα του υπενθυμισω για αλλη μια φορα οτι οταν θα μεγαλωσει και θα θελει να κοιμαται με τις ωρες θα του ριχνω κουβαδες με νερο.. Ο μικρος θα αρχισει να με κοιταει σαν πατημενη μπουγατσα, θα κλαψουρισει λιγο και μετα θα ερθει και θα με παρει αγκαλια και θα μου πει "μαμα σ αγαπαω" και γω θα νιωθω τυψεις θα αρχισω να κλαιω που φωναξα στο παιδι για το βρωμοιντερνετ και που μπαινω σε ενα φορουμ για γονεις για να γινω καλυτερη μανα που για να το διαβασω δημιουργω τελικα ψυχολογικα στο δικο μου το παιδι και γινομαι χειροτερη..
Στο τελος θα μας παρει ο υπνος αγκαλια και οταν τοπρωι θα σηκωθω θα ειμαι τσαντισμενη γιατι τελικα παλι στερηθηκα το τεταρτο μου ...

Αλλες φορες επιλεγω το ενα αλλες φορες επιλεγω το αλλο.. παντως τοαποτελεσμα ειναι το ιδιο.. δηλαδη τα νευρα μου να ειναι κροσσια..

Ετσι λοιπον μετα απο πολυ περισυλλογη και εσωτερικο ψαξιμο εχω καταληξει στην τριτη επιλογη η οποια δεν ειναι διαθεσιμη οταν καθισω στο ιντερνετ.. Απλα δεν καθομαι.. Το εχω παρει αποφαση οταν οταν το παιδι ειναι μαζι μου στο σπιτι και μεχρι να φτασει σε μια "α" ηλικια που θα θελει και αυτος το δικο του προσωπικο χρονο, εγω τεταρτο δεν θα εχω.. ουτε καν 5λεπτο..
Δυστυχως οι διαφημισεις μας δειχνουν μωρα που κοιμουνται και γονεις να χαμουρευονται στον καναπε και εμεις το πιστευουμε μετα απο τοσα χρονια που το βλεπουμε και μας γινεται βιωμα και δεν μπορουμε να πιστεψουμε αυτον που μας περιγραφει την πραγματικοτητα και τον λεμε υπερβολικο.. και αποφασιζουμε να κανουμε παιδακια γνωριζοντας μεν οτι δεν θα εχουμε ποια χρονο για μας, αλλα χωρις να αντιληφθουμε οτι αυτο σημαινει "ουτε καν πενταλεπτο.."
Και οταν ερχομαστε αντιμετωποι με την πραγματικοτητα τα νευρα μας γινονται κροσσια...

Τωρα θα μου πειτε.. και ρε Δωρα πως γραφεις τοση ωρα ολοκληρο κατεβατο?? Αγαπητες μου εχω μανα και αδελφη ανυπαντρη.. :lol: :lol:
και λεω δοξα το θεο γι αυτο γιατι αλλιως μπορει να εμπαινα και γω ως "κλωνος" γνωστων και μη εξαιρετεων προσωπικοτητων του φορουμ και να σας ποσταρα συντεαες για "μωρακια .. γεμιστα στο φορνο με πατατες" Κοινως θα την ειχα χασει τη μπαλα και ναι μεν μπορει να μην το φουρνιζα το παιδι μου αλλα μαλλον ο αλλος μου εαυτος θα εβγαινε εστω ως ιντερνικος Μιστερ χαιντ.. :lol:

Που θελω να καταληξω με ολο αυτο??
Οτι καλως η κακως τα παιδια σε αυτη την ηλικια (διχρονο εχω και ξερω) απαιτουν πολλα περισσοτερα απ΄οτι μπορει ενας νοημων μεσος ενηλικας να αντεξει.. Και συνηθως γι αυτο επιλεγουμε να κανουμε παιδια σε ζευγη ουτως ωστε να ειμαστε 2 προς 1.. (δεν ηταν βλακας αυτος που καθορισε την διαδικασια.. κατι παραπανω θα ηξερε)
Οποτε το να προσπαθουμε μονοι μας να τα βαλουμε με το "θηριο" και να βρουμε ακρη σε αυτη την ηλικια δενε χει νοημα.. οτι και να κανουμε χαμενοι θα βγουμε.
Οποτε επιλεξτε την μεθοδο της "απομακρυνσης" και του "μοιρασματος".. Μια σου και μια μου που λεμε.. Ασχολειθητε εναλλαξ με το "θηριο" ουτως ωστε να εχετε και οι δυο καποιον εστω ελαχιστο , του πενταλεπτου ,ελευθερο χρονο και να ερχεστε στα ισια σας.. Αν δεν υπαρχει το αλλο μισο για τον οποιοδηποτε λογο (πχ εμενα ειναι ναυτικος και λειπει) επιστρατεψτε το σοι.. Σιγουρα και αυτο εχει καποια μειωνεκτηματα (κυριως του μετα εχουν αποψη) αλλα εκει οταν θα χρειαστει να τους αντιμετωπισετε θα εχετε το ατου οτι θα εχετε να κανετε με εναν επισης νοημων μεσο ενηλικα (εκτος αν ο ενηλικας αυτος ανηκει στην κατηγορια-πεθερα οποτε εκει παμε σε αλλο τοπικ :lol: ) και θα παιζετε με ισους ορους..
η μεθοδος "του κανουμε ολα τα χατηρια αλλα δεν ειμαι εγω παντα αυτη που τα κανω" θα βοηθησει να κερισετε χρονο και να φτασετε αλωβητες (και χωρις 2μηνη νοσηλεια στο δαφνι) μεχρι τα 4 -5 που θα μπορεσετε πλεον να συνεννοηθητε σε αλλο επιπεδο με το "αγγελουδι" σας.

yasemi
11-02-09, 01:06
σορι κι ολας....
μιλαμε για τιμωρια σ επαιδι 21 μηνων?
τεσπα
αν κατανοηθουν τα αιτια που το παιδι πχ yeasemi βαραει το λαπτοπ σας...η κανει επιδηκτηκες κινησεις εναντιων σας και εναντιων των αντικειμενων που χρησημοποιουνται συχνα απο εσας ...θα κατανοησουμε και θα προχωρησουμε σε ΠΡΟΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
η καταστολη τουλαχιστον σε αυτες τις ηλικιες (για να μην μιλησω και αργοτερα ) ειναι ΑΧΡΗΣΤΗ θα προβει και προβληματικη για την εξελιξη του παιδιου ....
καμια φορα διαβαζω ποστ .... τυπου ειπε στο παιδι μου η δασκαλα αυτο και τα πειρα και απο την αλλη διαβαζω ...θα πρπει να μαθει ποιος ειναι ο αρχηγος εδω μεσα....
σορι μπερδευομαι
το θεμα ειναι να μην μας πειραξει αλλος το παιδι ...αλλα εμεις οκ ...ας το τιμωρησουμε ας το προσβαλουμε ας του γκαριξουμε????
:roll: :roll: :roll: :roll: :roll: :roll: :roll: :roll:
ενα νεογεννητο κουταβι γι να καταλαβεις θελει χρονο να μαθει να ουρει στα γκαζα και στα χωραφια κι οχι στο σαλονι ...πρεπει να εχεις υπομονη ...
απ την αλλη υπαρχει και η μεθοδος των εκαπιδευτων με ηλεκτροσοκια ..... μπαμ μπαμ!
το ενα θα μαθει αργα σταθερα με σεβασμο και θα γηνει ενας καλος συντροφος...ενω το αλλο εχει αποδειχθει θα γηνει επιθετικο καποια στιγμη ΕΣΕΙς ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ ΘΕΤΕ?????
:lol:
σορι κι ολας αλλα ΣΕ ΠΑΙΔΙ 20 ΜΗΝΩΝ !!! ????
δεν μιλαω για κουβεντα δεν πιανει ....i know οχι με την εννοια που το ειρωνευεσται τουλαχιστον ...αλα πιανει ...με αλλον πιο δημιουργηκο τροπο ...αρκει να θελετε....! αν δεν θελετε πειτε βαριεμαι, δε μπορω, τα νευρα μου , το σεμε μου, το σιδερο , η μπουγαδα....το εφνετικο μου ..... η δε ξερω κι εγω τι αλλο ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΚΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΕΤΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΕΠΙΔΗ .....δεν θελουμε να μαθουμε η βαριομαστε ή αμα καποιος μας πει μπει στον κοπο να μας δειξει αλλη μεθοδο ή να μας υποψιασει προς αλλη κατευυνση ....να μην μπουμε καν στον κοπο να διαβασουμε και να αναρωτηθουμε εστω!
αυτα με το συμπαθιο !!! :)

με το συμπαθιο αλλα μαλλον δε διαβαζεις αυτο που λεω....η προτεραιοτητα μου ειναι το παιδι και οχι το σιδερο η μπουγαδα κλπ κλπ κλπ.....το θεμα της μικρης μου ειναι απλο...και θα το πω απλα και λαϊκα..οταν τα παιρνει κοπαναει ....και εμενα αυτο δε μαρεσει....την εβαλα τιμωρια αφου την προειδοποιησα (ναι στη πολυθρονα της ...ναι για να ηρεμησει...ναι γιατι ετσι πιστευω οτι θα ηρεμησει και θα καταλαβει οτι κατι δεν εχει κανει σωστο..οτι αυτο που εκανε της στερει κατι αλλο...το παιχνιδι της ,,,το παραμυθι της......ναι και θα ζητησει συγνωμη μετα απο ενα λεπτο....)ναι την συζητησα...να της ειπα την αλλη παιδαγωγικη μεθοδο που λεει πειτε στα παιδια σας οτι καταλαβαινετε τι αισθανονται αυτη τη στιγμη αλλα....της ειπα καταλαβαινω οτι εχεις θυμωσει γιατι θες αυτο αλλα πρεπει να γινει ομως εκεινοκαι μπλα μπλα μπλα....αλλες φορες πιανει αλλες οχι...

τελικα αυτο που βλεπω ειναι αυτο που εκανα και οταν λιγο πιο μικρη τσιριζε να τραβηξειτη προσοχη αντι να μιλαει ηρεμα....της ελεγε οταν σταμτησεις να φωναζεις τα λεμε και την αγνοουσα μεχρι να σταματησει.....καιτωρα οταν τα παιρνει (γιατι τα παιρνει στο δευτερολεπτο σαν τη μανα της) της λεω τα ιδια οταν ηρεμησεις τα λεμε.....ή κατευθειαν την αποπροσανατολιζω καπως αλλιως ...να μου μιλησεις ηρεμα...και οταν το κανει την επικροτω.....αλλα η τιμωρια ή ταιμ αουτ ή οπως θελετε να το πειτε δεν ειναι θεμα οτι δε θελω να ασχοληθω με το παιδι μου.....καπως πρεπει και αυτο να ηρεμησει και να καταλαβει ....και ναι....δε μου αρεσει να κανω ολα τα χατηρια...τηνεχω αρκετα ανεξαρτητη και κανει οτι θελει...την μαθαινω απο τωρα το θεμα της επιλογης...επιλεγει μονη της αν θελει να φαει τωρα..αν θελει τωρα νακοιμηθει ή οχι....να κανει οτιδηποτε....μονη της τρωει πρακτικα ποια ζηταει να τα κανει ολα μονη της (ακομη και στο μπανιο δε θελει να την ξεπλενω εγω θελει λεει μονη της )

το παιδι μου το ακουω και σεβομαι αυτα που θελει αλλα πρεπει να μαθει καπως να σεβεται και αυτη αυτα που θελουμε και εμεις....οπως εμεις εχουμε ορια ετσι πρεπει να μαθει να εχει και αυτη....αρια εσυ δηλ τι προτεινεις αφου νομιζεις οτι η τιμωρια δεν ειναι σωστη???δεν ειπα ποτε οτι δεν ακουω κατι....αλλωστε για αυτο σας ρωταω....τι εννοεις δημιουργικα????

Μαρια Στυλιανακη
11-02-09, 09:17
να επισημάνω ότι δεν γράφω σε έναν αλλά στο συνολο κάποιων γραπτών,
ετσι ώστε να υπάρχει απάντηση σε αυτά γενικότερα!


-
είναι θέμα ανάπτυξης του εγκεφάλου και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν τα παιδιά,

να κανεις time oute σε παιδί μικρότερο των 2 ετών,
που ΔΕΝ δαγκώνει,
ΔΕΝ έχει κάνει κάτι εντελώς εξωφρενικό, δεν είναι καλό κατ εμέ.

δηλαδή απο εκεί που εχεις μια ευκαιρία να διορθωσεις κατι με ήπιο τρόπο (παροτρύνοντάς το παιδί να κάνει κάτι άλλο),

θυμώνεις το παιδί περισσότερο απο ότι μπορεί να αντέξει, (αναπτυξιολογία)

και αντί να δεί αυτό που θέλεις να του δείξεις, απλώς θυμώνει μαζί σου,
αντιδρά,
και την επόμενη φορά θα στο κάνει στα κρυφά, γιατί θα ξέρει οτι δεν το εγκρίνεις
όπου θα είναι και πολύ πιο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ.

δεν θέλεις να κάνεις ένα παιδί τόσο μικρό να σκέφτεται την καθε του πράξη .. -θα χάσει τον αυθορμητισμό και την ειλικρίνειά του,

γιατι δεν εχει την αντίληψη για να καταλαβει ΓΙΑΤΙ του λες αυτό που λες.
δηλαδή να θυμάται (θέμα μνήμης δηλαδή) γιατί αυτό δεν είναι καλο

δηλαδή να καταλάβει ΓΙΑΤΙ θα πονέσει αν πεσει το βαζο κατω

και ΓΙΑΤΙ ειναι αυτό επικινδυνο.

Θα αναρωτιέται για τα πάντα, μήπως εκεί πάρει τιμωρία.
μήπως σε αυτό? μήπως αν κάνει αυτό? δεν μπορεί να ακολουθήσει ακόμα κανόνες όπως ένα 4 ετών παιδί.

αλήθεια,... ΔΕΝ το ξέρει και δε μπορείς να απαιτήσεις, με το να το οριοθετείς σε αυτή την ηλικία με time out ,

απλώς θα ξέρει οτι ειναι κατι απαγορευμένο επειδή εσύ το απαγορεύεις για κανένα άλλο λόγο δε θα καταλάβει γιατί κάνεις ότι κάνεις!

ο λόγος που εσένα και σε χ μαμάδες μπορεί αυτό να φαίνεται οκ,
ειναι επειδή έχουμε μεγαλώσει οι περισσότεροι κατ αυτό το τρόπο,

είναι κάπως ένας authoritative τρόπος να μεγαλώσεις το παιδί σου,

και τώρα σε αυτη την ηλικία αρχίζεις και κάνεις επιλογές διαπαιδαγώγησης,

δηλαδή τι στύλ θα ακολουθήσεις.

Πλέον ο τρόπος που χρησιμοποιούνταν παλιά,
δηλαδή "θα ακούσεις επειδή έτσι το λέω εγώ" (όχι επειδή πρέπει να σου βγάζει νόημα )

δεν θεωρείται πλέον καλός για την διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού.
Καταρχήν είναι άδικος, μιας και το παιδί δε μπορεί ακόμα να κατανοήσει, αυτή ειναι η πιο σωστή λέξη, την αιτία της τιμωρίας. Θεωρεί ότι παίζει ένα παιχνίδι, και τιμωρείται για αυτό το πράγμα.

Ο πλέον αποδεκτός τρόπος διαπαιδαγώγησης είναι ο παιδοκεντρικός.
Βάζουμε στο επίκεντρο την αναπτυξιολογία του παιδιού, η οποία μας δείχνει ότι ο εγκέφαλος του παιδιού ΔΕΝ λειτουργεί σαν το δικό μας,
μέχρι κάποια ηλικία στο λογικό του κομμάτι, στο κομμάτι της αντίληψης της εκλογίκευσης, του αναλογισμού,
ΟΛΕΣ οι έννοιες που εμάς τους ενήλικες μας κάνουν και φιλοσοφούμε και αναρωτιώμαστε με μια κυκλική σκέψη γύρω απο κάτι!

αυτό δεν είναι κάτι που λέω εγώ - και έχει αποδειχθεί επιστημονικά απο οτι ξέρω.


αναπτυξιολογικά όσο και να το νομίζετε, τα παιδιά σας δε μπορεί να βαίνουν αντίθετα σε καθε νόμο και θεωρία που υπάρχει για τα παιδιά όλης της γης,

και να μπορείτε να πειτε οτι οχι το δικό μου καταλαβαίνει τι κανει και το κανει επιτηδες.
έτσι ίσως φαίνεται. αυτό που φαίνεται όμως, ΔΕΝ ειναι απαραίτητα έτσι.

ι για τα παιδιά αυτό ειναι ένα παιχνίδι -
όσο παίζετε αυτό το παιχνίδι μαζί τους τόσο θα επαναλαμβανουν τη συμπεριφορά. δεν γνωρίζουν πραγματικά γιατί είναι ανεπιθυμητη η συμπεριφορά, ξέρουν απλώς οτι ειναι ανεπιθυμητη.
η αντίδρασή σας
όταν λέτε μή και μή και όχι δεν θυμωμένα, είναι για το παιδί σας, που σας λατρεύει, μια καινούρια έκφραση φοβερά θεαματική στο πρόσωπό σας,
την οποία τρελλαίνονται να βλέπουν και να ξαναπροκαλούν απο τη στιγμή που ξέρουν τι ττην προκαλεί.
αυτό που νομίζετε ότι το κάνουν επίτηδες δεν έχει καμία σχεση με το να κανει καποιος ενήλικας κατι επίτηδες.
θέλουν να διασκεδάσουν!

προωθήστε σε κάτι άλλο αυτή την διασκέδαση, και θα δείτε ότι δε θα αποκτήσουν εμμονή με μια ανεπιθύμητη πράξη εφ όσον δεν κάνετε αυτές τις εκφράσεις.

θυμηθείτε οτι σε παιδί τέτοιας ηλικίας σπάνια πιάνει η οποιαδήποτε καθοδήγηση απο μακριά.

εαν προσπαθείτε να κανετε οτιδήποτε όντας σωματικά μακριά απο το παιδί εκείνη τη στιγμή, το παιχνίδι σας είναι εξαρχής χαμένο.

επίσης το ότι πετυχαίνει η τιμωρία να μείνει μόνο του στο δωμάτιό του
ακόμα και για ένα λεπτό
(φούλ απόρριψη και μαλιστα στον χώρο που υποτιθεται είναι ο πιο αγαπημένος και οικείος του παιδιού - επίσης σε αυτη την ηλικία ποτέ δεν αφηνεις ενα παιδί μονο του σε εναν οποιοδήποτε χώρο ουτε για μισό λεπτό)

και ένα πατ πατ στο χέρι, στο μάγουλο στο πωπω πετυχαίνει, και το ιδιο έλεγαν παλιότερα και για το ξύλο και ακόμα λένε όσοι το προτιμούν. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γονείς το επαναλαμβάνουν, - οτι φαινομενικά, επιφανειακά, έχει αποτέλεσμα.

Τα μακρόχρονα αποτελέσματα όμως ειναι τα πιο σημαντικα΄, και αξίζει να δυσκολευτεί κάποιος τώρα, να αλλάξει τρόπο σκέψης όσον αφορά του τι κανει το παιδί του επίτηδες,...
..
δημιουργούνται άλλες δυνατότητες σχέσης και δεσίματος του γονέα με το παιδί του,
τέτοιες που δεν τις εχει ζήσει το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας.
όλα αυτά ειναι καινούρια,
επειδή τα έχω δεί, απο κοντά σε τόσο κόσμο, και έχω (θελω να πιστευω)
βοηθήσει και εγώ μέσα απο τις ομάδες γονιών και παιδιών μέχρι 3 ετών που κάνω εδώ και 9 χρόνια,

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟ
και δεν εχει σχεση με την παλαιότερη εικόνα του γονέα, ο οποιος λειτουργούσε και αρκετά απο φόβο,
μήπως και δεν καταφέρει να οριοθετήσει το παιδί του,
και για αυτό λειτουργούσε σε αρκετά σημεία προκαταβολικά και απόλυτα.

αυτό πλέον δεν είναι καλό ούτε σωστό ούτε έχει καλό αποτέλεσμα.
δεν χρειάζεται να ανησυχείτε τώρα, ή να κρίνετε την αποτελεσματιικότητα της διαπαιδαγώγησής σας, τη στιγμή που το παιδί σας είναι σε ηλικία τόσο μικρή. Δεν γίνεται, πως να το πω, είναι ανούσιο. Δεν υπάρχει ένα σημείο οπου θα κριθείτε και θα υπάρχει ξεκάθαρο αποτέλεσμα, τουλάχιστον αυτό και τα επόμενα χρόνια!
Πολύ πιο μετά θα φανεί το αποτέλεσμα της διαπαιδαγώγησης,.....

Η ανησυχία μη τυχον δεν το μεγαλώσετε σωστά το παιδί σας, και δεν ειναι οριοθετημένο, είναι κατάλοιπο μιας παλαιότερης γενιάς που λειτουργούσε χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της ηλικίας.

θυμηθείτε με και δοκιμάστε το, να αμφισβητήσετε την φωνή που σας λέει οτι κάτι έκανε επίτηδες το παιδί σας και για αυτό του αξίζει μια τιμωρία.

Επίσης - η οριοθέτηση δεν ειναι απαραίτητη να γίνεται με τιμωρία,
και το να μη βαζεις καποιος τιμωρία δεν σημαίνει ούτε κατα διάννοια οτι δεν οριοθετεί το παιδί του.

απλώς για να οριοθετήσεις, δεν χρειάζεται τιμωρία. απλώς θέτεις το όριο, και λες, τωρα παμε να κάνουμε κάτι άλλο.

μια χαρά καταλαβαίνει το παιδί ότι τώρα είναι ώρα για να κάνετε κάτι άλλο.

Μαρια Στυλιανακη
11-02-09, 09:24
να της ειπα την αλλη παιδαγωγικη μεθοδο που λεει πειτε στα παιδια σας οτι καταλαβαινετε τι αισθανονται αυτη τη στιγμη αλλα....της ειπα καταλαβαινω οτι εχεις θυμωσει γιατι θες αυτο αλλα πρεπει να γινει ομως εκεινοκαι μπλα μπλα μπλα....αλλες φορες πιανει αλλες οχι...

για παιδιά μικρά δεν κάνεις κάτι τέτοιο, δεν συζητάς, ή διαπραγματεύεσαι πολλά πράγματα,

απλώς πάς και κανεις κάτι άλλο και λες παμε να κάνουμε αυτό τώρα.
και το ξαναλές.

δεν κάνεις συζήτηση τέτοιου επιπέδου,.... αυτή τη συζητηση την κάνεις όταν πάνε 3 ετών, και μπορούν και τα ίδια να απαντησουν περισσότερα πράγματα σε αυτή τη συζήτηση... τώρα ακόμα λειτουργούν πολύ πιο ενστικτώδη ενστικτωδώς (δυσκολη λέξη!!) ...

το πολύ πολύ να ρωτήσεις "θύμωσες?" και αμα δε ξερουν απο βιβλία ή παραμυθια τι σημαίνει αυτή η λέξη πάλι είναι άσκοπη η συζήτηση...! :wink:

οπότε έχεις λίγες επιλογές,

έχεις διαβάσει νομίζω είπες το άρθρο αταξίες έτσι?
http://www.parents.gr/psych/a183
αυτό λέω...

για τις επικίνδυνες αταξίες

* να έχει σοβαρό ύφος (αλλά όχι αυστηρό ή με έκφραση πανικού)
*
να πεί την σύντομη φράση "προσέχουμε τους άλλους" ή "προσέχουμε τον εαυτό μας/το σώμα μας"
*
αμέσως με ευχάριστο τόνο φωνής να προχωρήσει στην καθοδήγηση όπως αυτή αναφέρεται πιό πάνω

Οποιεσδήποτε φράσεις περιέχουν το "μή" "όχι" "δεν", δεν χρησιμεύουν σε ένα παιδί κάτω των δυόμισυ ετών (αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας πχ τρισήμισυ ετών) και το προδιαθέτουν αρνητικά έτσι ώστε να μήν θέλει να ακούσει την καθοδήγηση.


δεν γράφει πουθενά ότι κάνουμε συζήτηση... μήπως είχες δεί κάποιο άλλο ?
πες μου για να το δώ μηπως θελει διόρθωση!

καθε συζητηση ειναι παιχνίδι για το παιδί και άρα το οδηγεί στο να ξανακάνει τη συμπεριφορά που δεν θελεις...

yasemi
11-02-09, 12:19
καλημερα....ευχαριστω για τον κοπο αρια και μαρια για την απαντηση σας....θα επανελθω δριμυτερη το μεσημερι να σας απαντησω γιατι το ζουζουνι παει να μαγειρεψει και εγω απο πισω....να βαλω και σε μια σειρα τις σκεψεις μου και τις προτασεις σας γιατι καιω και καρβουνο και θελω ωρα να τα κατανοησω... :lol:

alcyon
11-02-09, 12:24
Έχω 4 παιδιά κάτω των 3ων ετών. Αν τα αφήσω να γίνουν "ταλιμπαν" τα αποτελέσματα θα είναι:
Σίγουρα ατυχήματα (σοβαρά ή μη)
Κακή ψυχολογία δική μου και δική τους
Άσχημη καθημερινότητα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Το να έχουν ένα πρόγραμμα τα παιδιά και μια σχετική ηρεμία μας δίνει τη δυνατότητα να:
Έχουμε κάθε μέρα πλούσια σε δραστηριότητες και παιχνίδι.
Περνάμε καλά και να νιώθουμε όλοι καλά χωρίς νεύρα και φωνές.

Όλα αυτά τα όμως πέρασαν από τα όρια που θέσαμε (αναλόγως της ηλικίας πάντα....) Το σπίτι ναι είναι ένας απέραντος παιδότοπος. Με τα παιχνίδια τους να κυριαρχούν στο χώρο. Αν προλάβω μπορεί να κάνω και κάποια δουλειά στις ώρες που αυτά κοιμούνται.

Αλλά ναι, αναγκάστηκα να βάλω time out, αφού όμως είχα εξαντλήσει όλες τις μεθόδους που γράφει το άρθρο. Όχι για το σπασμένο βάζο. Ούτε για τις κάλτσες που αρνήθηκε να βάλει. Αλλά για τις πρίζες που επιμένει να βάζει τα χέρια (κι ας έχω προστατευτικό). Για το δάγκωμα (που ξεκίνησε για αστείο μεταξύ τους, αλλά με τον καιρό δυνάμωναν και δάγκωναν πιο δυνατά). Ειδικά για το τελευταίο, από την πρώτη στιγμή προσπαθούσα να το σταματήσω. Όταν όμως δεν έπιασαν οι εξηγήσεις, οι προειδοποιήσεις, οι αλλαγές της προσοχής... αναγκάστηκα να βάλω time out. Με συζήτηση, προσπαθούσα αφού ηρεμούσαν να τους εξηγήσω τι νιώθουν και μετά να τους πω τι έγινε, και γιατί έγινε. Τους εξηγούσα πως δε θέλω να μπαίνουν "τιμωρία" και πως στενοχωριέμαι όταν κλαίνε. Τους έδειχνα τι έπρεπε να έχουν κάνει για να γλυτώσουν την τιμωρία. Ξύλο ή ξυλιά δεν έδωσα ποτέ. Το ξύλο μόνο αρνητικά έχει και κανένα θετικό. Άλλωστε δε θέλω να χτυπάνε οι ξένοι το παιδί μου, γιατί να το κάνω εγώ;

Με αυτόν τον τρόπο παρατήρησα πως:
Τα παιδιά καταλάβαιναν τη βαρύτητα των πράξεών τους. Δεν είδα να σταματάει ο αυθορμητισμός τους. Το παιχνίδι ενισχύθηκε γιατί είχαμε περισσότερο χρόνο να διαθέσουμε από το να αναλωνόμαστε σε γκρίνια, κλάματα και νεύρα.

Κάτι ακόμα... γιατί να μην μπαίνει το παιδί time out στο δωμάτιό του; Εκεί είναι ένας χώρος που νιώθει οικείο και πιστεύω πως πραγματικά το χαλαρώνει.

Όσο για το "επίτηδες". Μα φυσικά το κάνουν για παιχνίδι. Όμως πρέπει να καταλάβουν πως μερικά πράγματα ΔΕΝ είναι παιχνίδι. Πως σε μερικά πράγματα δεν παίρνει αναβολή. Απαγορεύονται λόγω επικινδυνότητας!!

Και ένα τελευταίο..... όταν άρχισα να εφαρμόζω το time out εκτός από το επιθυμητό αποτέλεσμα παρατήρησα πως μετά από λίγο... δε χρειάστηκε να ξαναβάλω γιατί αντιλαμβανόνταν πως όταν έλεγα πως "αυτό ΔΕΝ μπορεί να γίνει γιατί είναι επικίνδυνο", καταλάβαιναν πως σοβαρολογούσα και δεν υπήρχε περιθώριο για παιχνίδι.

Μαρία μου, μια και έχω δει αρκετές δικές σου δημοσιεύσεις και άρθρα τα οποία έχω διαβάσει με μεγάλο ενδιαφέρον και τα βρίσκω ιδιαίτερα χρήσιμα. Πιστεύεις πως θα μπορούσα να έχω διαχειρηστεί κάποια πράγματα διαφορετικά; Αν ναι... τι προτείνεις; Με προβλημάτισες όταν έγραψες πως δεν το αντιλαμβάνονται με τον τρόπο που εμείς θέτουμε την τιμωρία. Τι θα μπορούσα να κάνω για να έχω αυτό το αποτέλεσμα με πιο ήπιο τρόπο;

ζενια
11-02-09, 12:28
εγω κοριτσια οταν τα πιανει η τρελλα τους και εχουν απαρραδεκτη συμπεριφορα τα βαζω σε μια καρεκλιτσα τιμωρια ωσπου να ζητησουν συγγνωμη.το ειδα που το εκανε στην τηλ η νταντα και το κανω κι εγω,στην αρχη εκλαιγαν και σηκωνοντουσαν αλλα τα ξαναβαζα με ηρεμο τροπο παντα και ομολογω οτι τα ξεσπασματα τους εχουν μειωθει σημαντικα.μεσα σε λιγα λεπτα ηρεμουν και καταλαβαινουν οτι με τις φωνες δεν θα κερδισουν κατι.Φυσικα ωσπου να πετυχει αυτο δοκιμαστηκε η υπομονη μου απειρες φορες αλλα τα ζουζουνια μας χρειαζονται πολλη υπομονη και επαναληψη για να καταλαβουν τι πρεπει και τι οχι

γεια σας κοριτσια ξαναβαζω αυτα που εγραψα γιατι μερικες δημοσιευσαν σε παραθεση αποσπασματα με αποτελεσμα να χανεται η ροη του γραπτου λογου μου.και επισης επιτρεψτε μου να πω τα εξης:κοριτσια για να χαλαρωσουμε λιγο καταρχας εχω και ενα εξαχρονο παιδακι .αλλα το μυαλο σας εμεινε στο οτι τιμωρω το διχρονο με 5 λεπτα στην καρεκλιτσα [δηλ τι επρεπε να κανω?? υπεραναληση και να χρονομετρησω ποσα λεπτα βαζω το ενα και ποσα το αλλο?????],δευτερον ο μικρος μου ακομα θηλαζει! αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν καταλαβαινει τι θα πει ''οχι''!υπαρχουν κανονες στην κοινωνια, που νομιζω πως πρεπει τα παιδια να τους μαθουν, και ναι,γιατι οχι,απο τοσο μικρα! !! Ακομη απο τοτε που αρχισαμε να ειμαστε σταθεροι [οχι αυστηροι] στον τροπο που τα αντιμετωπιζουμε μαζι με τον αντρα μου ,τα μωρα μας ειναι ηρεμα και χαρουμενα οσο ποτε!!!!
κι εμεις επισης το ιδιο :απλα σας ειπα τη γνωμη μου

η καθε μια ας βρει τον τροπο να επικρατει στο σπιτι της η χαρα

ζενια
11-02-09, 12:50
''Οι γονεις που υιοθετουν την ιδεα οτι το παιδι των 2 χρ εχει αναγκη να κανει το δικο του,ενω το παιδι των τριων δεν την εχει πια,θα εχουν προβληματα,Απο τη στιγμη που δινεται στο παιδι η ευκαιρια να κανει το δικο του.θα συνεχισει να περιμενει την ιδια συμπεριφορα απο τους μεγαλους.Δεν ειναι υποχρεωτικο να συμφωνειτε με το παιδι σας.Αν εφαρμοζετε αυτα που λετε,το παιδι γρηγορα θα καταλαβει οτι η οικογενεια δεν ειναι διατεθειμενη να υποχωρει στις απαιτησεις του κι ετσι θα μαθει να συμπεριφερεται καλυτερα σε ολη την υπολοιπη ζωη του.Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του.Πρεπει απο πολυ νωρις να μαθει οτι και οι γονεις εχουν δικαιωματα και οτι η αμοιβαια κατανοηση ειναι απαραιτητη για την αρμονικη οικογενειακη ζωη''Dr. Genevieve Painter απο το βιβλιο της "Πως να βοηθησετε το παιδι σας να αναπτυχθει απο νεογεννητο εως τριων ετων.

ζενια
11-02-09, 14:59
ζενια συγνωμη που ενοχλω αλλα η κυρια που αναφερεις η Dr. Genevieve Painter τι εχει σπουδασει?
εψαξα λιγο μωρε στο νετ και βρηκα και τα βιβλια της και ειδα οτι εχει σπουδασει πολιτικες επιστημες και ειναι και μελος αρκετων οργανωσεων περι ανθρωπινων δικαιωματων (κυριως για γυναικες ...) με πλουσια εθελοντικη εργασια κλπ κλπ
αλλα εχει σπουδασει παιδαγωγηκα ή παιδοψυχολογια ?
σορι που ρωταω αλλα μηπως το βιβλιο που εχεις στα χερια σου λεει κατι τετοιο γιατι δεν βρηκα κατι!!!
Στο βιβλιο συγκεκριμενα αναφερεται οτι ειναι Παιδαγωγος με πολυχρονη πειρα,απορω πως σου ξεφυγε!,επισης τον προλογο στην ελλ. εκδοση του συγκεκριμενου βιβλιου τον υπογραφει η Ολγα Μαρατου-Πανοπουλου Δρ.ψυχολογιας,και ο Ρουντολφ Ντραικωρς επιτιμος καθηγητης και ιδρυτης των ιατροπαιδαγωγικων κεντρων του Σικαγου.
πιστευω να σε καλυψα 8) 8)

voulam
11-02-09, 15:27
κορίτσια καλησπέρα.Είμαι καινούρια στην παρέα σας.εμένα ο πρώτος μου γιος σε 2 μήνες κλείνει τα 4.όταν δε γίνεται το δικό του αρχίζει και βρίζει.Του ξέφυγε του παππού μαλ...και από τότε όταν θυμώνει το λέει συνέχεια.τι να κάνω?τον έχω βάλει κανα 2 φορές πιπέρι αλλά τίποτα.τα ίδια πάλι.

alcyon
11-02-09, 15:29
Τι εννοείς "του έχω βάλει κανα-δυο φορές πιπέρι;" :shock: :shock: :shock: :shock: :?:

yasemi
11-02-09, 15:34
ΚΟΡΙΤΣΙΑ δε σας εχω ξεχασει...πεφτει μελετη...περιμενω και μπαμπα να το συζητησουμε γιατι εχω φαει μεγαλο κολλημα τωρα....και εχω πελαγωσει... :lol:

παντως τουλαχιστον ξυλο δεν εχω δωσει ποτε....και οποιος το κανει θα τον φαω παντοκορφα.....ηδη πλακωθηκα με τον πεθερο μου γιατι μια φορα κατι εκανε η μικρη και της κανει κατεβα κατω γιατι θα φας ξυλο!!!!!και του ειπα να μη το ξαναπει αν θελει να της λεει τουλαχιστον οτι θα μπει τιμωρια γιατι εγω δε της μαθαινω τι εστι ξυλο και ουτε θελω να μαθει τι σημαινει αυτο....αλλα δε νομιζω να το καταλαβε.....πως συμπεριφερομαστε μου λετε εκει???

tboys
11-02-09, 15:52
κορίτσια καλησπέρα.Είμαι καινούρια στην παρέα σας.εμένα ο πρώτος μου γιος σε 2 μήνες κλείνει τα 4.όταν δε γίνεται το δικό του αρχίζει και βρίζει.Του ξέφυγε του παππού μαλ...και από τότε όταν θυμώνει το λέει συνέχεια.τι να κάνω?τον έχω βάλει κανα 2 φορές πιπέρι αλλά τίποτα.τα ίδια πάλι.

πιπέρι :?:
δηλαδή :?:
ελπίζω να αστειεύεσαι έτσι :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
Ξέρεις ό,τι ακούνε λένε... «α ρε π%&τη μου » λέει ο μπαμπάς «α ρε π%&τη μου» θα πει και ο γιος μου. Αν πάω να βάλω στον άντρα μου πιπέρι ή αντίστοιχα εσύ στον παππού για τις κακές λέξεις που λένε, τότε αυτοί σίγουρα θα μας σπρώξουνε μακριά για να μην πω και χειρότερα...
Το παιδί επειδή δεν έχει τη δύναμη να κάνει κάτι τέτοιο το βάζουμε κάτω και του αλλάζουμε τα φώτα...

Δε μου αρέσει να επεμβαίνω στον τρόπο που μεγαλώνει ο κάθε γονιός το παιδί του αλλά αυτό δε μου αρέσει να το ακούω και ήθελα το γράψω

matri
11-02-09, 18:19
ΚΟΡΙΤΣΙΑ δε σας εχω ξεχασει...πεφτει μελετη...περιμενω και μπαμπα να το συζητησουμε γιατι εχω φαει μεγαλο κολλημα τωρα....και εχω πελαγωσει... :lol:

yasemi άνοιξες ενα θεμα γιατι κατι σε προβληματιζει. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

σου προτεινουν κατι διαφορετικό από αυτό έκανες μεχρι τώρα και προβληματιζεσαι. ΑΞΙΖΕΙ να δοκιμασεις.

matri
11-02-09, 18:22
''Οι γονεις που υιοθετουν την ιδεα οτι το παιδι των 2 χρ εχει αναγκη να κανει το δικο του,ενω το παιδι των τριων δεν την εχει πια,θα εχουν προβληματα,Απο τη στιγμη που δινεται στο παιδι η ευκαιρια να κανει το δικο του.θα συνεχισει να περιμενει την ιδια συμπεριφορα απο τους μεγαλους.Δεν ειναι υποχρεωτικο να συμφωνειτε με το παιδι σας.Αν εφαρμοζετε αυτα που λετε,το παιδι γρηγορα θα καταλαβει οτι η οικογενεια δεν ειναι διατεθειμενη να υποχωρει στις απαιτησεις του κι ετσι θα μαθει να συμπεριφερεται καλυτερα σε ολη την υπολοιπη ζωη του.Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του.Πρεπει απο πολυ νωρις να μαθει οτι και οι γονεις εχουν δικαιωματα και οτι η αμοιβαια κατανοηση ειναι απαραιτητη για την αρμονικη οικογενειακη ζωη''Dr. Genevieve Painter απο το βιβλιο της "Πως να βοηθησετε το παιδι σας να αναπτυχθει απο νεογεννητο εως τριων ετων.

Συμφωνούμε απόλυτα σε αυτό. Χρειάζονται ΟΡΙΑ. Το θέμα είναι ο τροπος που τα βάζουμε

matri
11-02-09, 18:26
Dora

εχω διαβασει κι άλλα κειμενα σου. Εχεις ταλεντο.
Δεν γραφεις κανενα βιβλιο "μεγαλώνοντας ενα 2χρονο??????".

και μια αγγελία εδω. Σιγουρα θα πουλησει φουλ.

kiknaki
11-02-09, 22:51
κορίτσια καλησπέρα.Είμαι καινούρια στην παρέα σας.εμένα ο πρώτος μου γιος σε 2 μήνες κλείνει τα 4.όταν δε γίνεται το δικό του αρχίζει και βρίζει.Του ξέφυγε του παππού μαλ...και από τότε όταν θυμώνει το λέει συνέχεια.τι να κάνω?τον έχω βάλει κανα 2 φορές πιπέρι αλλά τίποτα.τα ίδια πάλι.

Μεταφορικά το εννοείς αυτό ε?? :roll:

yasemi
12-02-09, 00:19
ΚΟΡΙΤΣΙΑ δε σας εχω ξεχασει...πεφτει μελετη...περιμενω και μπαμπα να το συζητησουμε γιατι εχω φαει μεγαλο κολλημα τωρα....και εχω πελαγωσει... :lol:

yasemi άνοιξες ενα θεμα γιατι κατι σε προβληματιζει. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

σου προτεινουν κατι διαφορετικό από αυτό έκανες μεχρι τώρα και προβληματιζεσαι. ΑΞΙΖΕΙ να δοκιμασεις.


δεν προβληματιζομαι αν αυτα που μου λετε ειναι σωστα....προβληματιζομαι και αναλυω για να καταληξω τελικα οτι ωρες ωρες περναω καποια πραγματα στο ντουκου και δε ειμαι τελικα αυτο που νομιζω στο μυαλο μου....σιγουρα θα δοκιμασω απλα πρεπει να φτασω και σε μια συμφωνια και συζητηση με τον αντρα μου να δω και τι σκεφετε αυτος....με αφορμη καποια πραγματα που διαβασα εχω αρχισει ενδοσκοπηση....απιστευτο???για αυτο καθυστερω να απαντησω....παντως ηδη εχω αλαξει καποια σταση και βλεπω αποτελεσματα......

fistikaki
12-02-09, 00:23
Τι εννοείς "του έχω βάλει κανα-δυο φορές πιπέρι;" :shock: :shock: :shock: :shock: :?:

αμα δε πιασει αυτο, να δοκιμασει να του πλυνει τη γλωσσα με σαπουνι... αλλα αρκαδι ομως... υποαλλεργικο!!

Μαρια Στυλιανακη
12-02-09, 00:50
χαίρομαι για αυτά τα νέα Yasemi!

gia thn Genevieve,
Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του

ΑΑΑ Καλά..... !!!
να σας πω η μετάφραση το αποκλείω να γράφει κάτι τέτοιο... ή αυτός που μετέφραζε δεν επέλεξε τις σωστές λέξεις - που τη βρήκατε αυτή τη μετάφραση...? ...! ?
ζενια? βαλε αν μπορείς τη πηγή - οχι το ονομα του βιβλιου αλλα αν το βρήκες στο διαδικτυο. ή απλώς το κοπιαρες όπως το έβλεπες?

πως κατέληξες σε αυτο το βιβλίο, σου το σύστησε κάποιος?



Αλλά ναι, αναγκάστηκα να βάλω time out, αφού όμως είχα εξαντλήσει όλες τις μεθόδους που γράφει το άρθρο. Όχι για το σπασμένο βάζο. Ούτε για τις κάλτσες που αρνήθηκε να βάλει. Αλλά για τις πρίζες που επιμένει να βάζει τα χέρια (κι ας έχω προστατευτικό). Για το δάγκωμα (που ξεκίνησε για αστείο μεταξύ τους, αλλά με τον καιρό δυνάμωναν και δάγκωναν πιο δυνατά).

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτι θα κάνεις αυτό το πράγμα .. δεν έλεγα για αυτές τις συμπεριφορές αλλά για λιγότερο δραματικές.

για το δωμάτιο, ισχύει αυτό ποτέ δεν βάζεις ένα παιδί σε τιμωρία σε σημείο που να μην το επιβλέπεις, (μόνο του στο δωμάτιο του) όταν είναι σε τόσο μικρή ηλικία.
γιατί κανείς δε μπορεί να διασφαλίσει ότι όντως θα κάτσει ήσυχο χωρίς να κάνει κάτι. δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να σκεφτεί να κάνει ειδικά αν έχει θυμώσει.
(να μη μπουμε στη διαδικασία να ψάχνουμε στο γοογλη για να αποδείξουμε έτσι?)

στη πρώτη μου χρονιά στην Ελλάδα, μου χει τύχει να αφήσω για ένα λεπτό παιδί 6 ετών (με ύψος και βάρος μεγάλο) σε δωμάτιο για να μαζέψω κατι νερά,
- να ανέβει σε συρτάρι βιβλιοθήκης που είχε ανοίξει η οποια να ειναι βιδωμένη σε τοίχο, να κάνει μοχλό, και να πέσει η βιβλιοθήκη πάνω του και κατα τυχη ειχε ενα τραπεζακι το οποίο την κράτησε και το παιδί ηταν απο κάτω και δεν έπαθε τίποτα. !!!!!!!

δεν παίζουνε με αυτά τα πράγματα. παιδιά αυτης της ηλικίας δεν ξέρουν ούτε απο νομους βαρύτητας ούτε φυσικής ούτε τίποτε άλλο.

alcyon δεν μιλούσα σε σένα προσωπικά, περισσότερο γενικά τα γράφω σαν άποψή μου όχι οτι σου λέω τι να κάνεις διαφορετικά - εξάλλου απο όσα γράφεις, τα ίδια λέμε - :wink:

θέλω να προλάβω κάπως το να διαβάσουν οι γονείς και να θεωρήσουν οτι το timeout ειναι κατι που είναι το ίδιο σε μικρότερη ηλικία και σε μεγαλύτερη και για το ποιούς λόγους γίνεται
(γιατί νομίζω κάποιος το ρώτησε ότι γιατί είναι αλλιώς για παιδιά κάτω των 2 ετών)
και τέθηκε και το θέμα του επίτηδες, το οποίο παρεξηγείται πολύ εύκολα απο αναγνώστες και μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα.

εγώ προσωπικά για τις πρίζες αυτό που είδα να πετυχαίνει είναι να παίξω έναν ρόλο πολύ τρομαγμένο σοβαρό, και να πω ΠΟΤΕ! ΠΟΤΕ δεν πιάνουμε αυτό. είναι ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ επικίνδυνο. (τα παιδιά καταλαβαίνουν τα μεγέθη σε τέτοια ηλικία με την διαβάθμιση της λέξης - )
πιάνει μόνο εάν μπορείτε όντως να πάρετε αυτό το ρόλο ΣΟΒΑΡΑ.
(θα αισθανθούν το φόβο και θα πάρουν το μύνημα ότι αυτή η πράξη όντως δεν ειναι παιχνιδι)
φυσικά και εάν τίθεται ασφάλειας, είναι εντελώς διαφορετική η αντιμετώπιση που σαφώς θα έχει και πρέπει να έχει ο γονέας..
(όχι βέβαια να βαλει πιπέρι.. κατι μου βρωμάει)

- υπάρχουν κατι παιχνίδια στα οποία βάζεις ένα κορδόνι σε τρύπες. συνήθως στην ηλικία που προσπαθούν να κανουν κατι με τις πρίζες είναι που έχουν αυξημένες ανάγκες ενασχόλησης με παιχνίδια που έχουν θέματα λεπτής κινητικότητας - δηλ να βάλουν το κορδόνι μέσα σε τρύπες, (όπως ειναι όταν δενεις ενα παπούτσι - υπάρχουν έτοιμα τέτοια παιχνίδια)
ή άλλα παιχνίδια με μπαστουνάκια (ELC το παιχνίδι με τις μέλισσες)


κάποιες φορές τα παιδιά παίζουν ένα παιχνίδι δυνάμεων με τους γονείς.
μπορεί αυτό να εννοούσε μια φίλη μας, ότι το κάνει επιτηδες το παιδάκι της.

είναι λογικό να θυμώσει ο γονέας καθώς βλέπει ότι το παιδάκι αμφισβητεί με στόμφο και με όρεξη τις οδηγίες του.
Αλλά τότε ειναι που συνεχίζεται και τροφοδοτείται αυτό το power game.
ενώ εάν ο γονέας, καταλαβει εκείνη τη στιγμή ότι το παιδί του θέλει να του πάει κόντρα απλώς για να πάει κόντρα, και διαψεύσει αυτή την αναμονή του παιδιού για κοντράρισμα, με το να απαντήσει χαλαρά,
τότε είναι κιόλας που σταματάει τον φαύλο κύκλο και το παιδί μπορεί να χαλαρώσει και να αλλάξει πορεία σκέψης.
νομίζω έτσι το λένε στα Αγγλικά power game όταν αναφέρονται σε τέτοιες "κόντρες" που κάνουν πολύ συχνά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

alcyon
12-02-09, 04:01
Μαρία μου, δεν το πήρα προσωπικά το προηγούμενο μήνυμα. Απλά, όταν τίθεται συζήτηση για θέματα διαπαιδαγώγησης είμαι πάντα ανοιχτή στο να ακούσω νέες προσεγγίσεις. Για αυτό σε ρώτησα για συγκεκριμένο παράδειγμα, για να το φέρω λίγο στα μέτρα μου. :wink: :D

Για το time out στο δωμάτιο ... ναι δεν το σκέφτηκα το θέμα των ζημιών και ο λόγος είναι πως από μωρά είχαμε κάποια κάμερα μέσα στο δωμάτιο για να παρακολουθούμε το κρεβάτι. Μεγαλώνοντας την προσαρμόσαμε για να μπορούμε να παρακολουθούμε το δωμάτιο. Επίσης το δωμάτιό τους είναι ένας χώρος στον οποίο έχουμε ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους. Τώρα πια δεν υπάρχει κάμερα, αλλά και τα time out έχουν σχεδόν εκμηδενιστεί.

Φυσικά και έχεις δίκιο στο θέμα επικινδυνότητας ως προς το να βρίσκεται ένα παιδί μόνο του στο δωμάτιο (π.χ. στη δική μου περίπτωση δε θα το έβαζα στο δωμάτιό μου... γιατί εκεί σίγουρα κάτι κακό θα γίνει....)

Μια ερωτησούλα ακόμα.... αναφέρθηκες σε κάποιο παιχνίδι με κορδόνια και τρύπες.. δεν έχει τύχει όμως να δω κάτι τέτοιο. Μήπως ξέρεις λεπτομέρειες για το πού μπορώ να βρω κάτι σχετικό;

alcyon
12-02-09, 04:03
Τι εννοείς "του έχω βάλει κανα-δυο φορές πιπέρι;" :shock: :shock: :shock: :shock: :?:

αμα δε πιασει αυτο, να δοκιμασει να του πλυνει τη γλωσσα με σαπουνι... αλλα αρκαδι ομως... υποαλλεργικο!!

Να βάλω και λουλάκι;;;; :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: Γιατί μάλλον για αρκουδάκι λούτρινο μιλάει και όχι για παιδάκι....... :lol: :lol: :lol: :lol:

Panoz
12-02-09, 09:53
Τι είναι αυτό το time out; Στο μπάσκετ το ξέρω μόνο. Στα παιδιά τι ακριβώς εννοούμε; :?

Αντιγόνη
12-02-09, 10:49
Panoz καλημέρα. Κοίτα εδώ:

http://www.parents.gr/psych/a47

ζενια
12-02-09, 11:41
[quote="Μαρια Στυλιανακη"]χαίρομαι για αυτά τα νέα Yasemi!

gia thn Genevieve,
Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του

ΑΑΑ Καλά..... !!!
να σας πω η μετάφραση το αποκλείω να γράφει κάτι τέτοιο... ή αυτός που μετέφραζε δεν επέλεξε τις σωστές λέξεις - που τη βρήκατε αυτή τη μετάφραση...? ...! ?
ζενια? βαλε αν μπορείς τη πηγή - οχι το ονομα του βιβλιου αλλα αν το βρήκες στο διαδικτυο. ή απλώς το κοπιαρες όπως το έβλεπες?

πως κατέληξες σε αυτο το βιβλίο, σου το σύστησε κάποιος?

Τη μεταφραση την εκανε η μεταφραστρια Εφη Καλαντζη η οποια εχει σπουδασει και βρεφοκομια ,αναφερεται μεσα,και την επιμελεια κειμενου η Ολγα Μαρατου Δρ ψυχολογιας αναφερεται επισης μεσα,εκδοσεις Καστανιωτη.Το βιβλιο μου το δωρισε. η νονα της κορης μου που ειναι επισης μαμα 2 παιδιων .
Πιστεψε με, δεν ειμαι τοσο χαζη που να δημοσιευα κειμενα βγαλμενα απο το μυαλο μου η να μεταφερω αποσπασματα ενος βιβλιου παραποιωντας τα με δικα μου λογια :roll:

Aggeloudia
12-02-09, 12:12
Aκριβώς έτσι κάνει και ο μικρός μου,η λύση που βρήκα είναι η εξής:
του λέω ότι θα τον αφήσω για άλλα 5 λεπτά να κάνει αυτό που θέλει (για παράδειγμα να δει το παραμυθάκι στον υπολογιστή) αλλά μετά θα το κλείσουμε μαζί και θα πάμε να κάνουμε κάτι άλλο .Συνήθως πιάνει :? αν πάλι δεν πιάσει κάνω κανονικά αυτό που θέλω εκείνος φυσικά πλαντάζει στο κλάμα, χτυπάει τα έπιπλα, πέφτει κάτω και άλλα τέτοια ωραία σκηνικά αλλά εγώ πολύ ψύχραιμηη του απαντώ πως "κάτσε να ηρεμήσεις και όταν ηρεμήσεις ξαναμιλάμε, έτσι που φωνάζεις δεν μπορούμε να μιλήσουμε" και συνεχίζω να κάνω κάτι άλλο, ε μετά από κανένα λεπτό έχει τελειώσει το θέμα, επίσης σε άσχετες φάσεις του λέω πως δεν βαράμε και ότι αρέσει πολύ στη μαμά και στο μπαμπά να τους κάνουν "καλό καλό" <-- έτσι λέμε τα χαδάκια.
Προσπάθησε να μην είσαι "αποφασίζω και διατάζω" δηλαδή επειδή είπες κάτι να γίνει τώρα, άστου 5 λεπτά και βλέπεις :)

Αυτό κάνω και εγω...
Δουλευει...
Εφάρμοσε το να δεις... :wink:

greek.mother
14-02-09, 14:36
Καλημέρα και από μένα συναδέλφισσες μανούλες.
Διάβασα με αρκετή προσοχή τα όσα έχετε γράψει και μπαίνω στη διαδικασία να ρωτήσω, αν υπάρχει κάποια σχολή, στην οποία μπορούμε να μάθουμε πώς να γίνουμε καλοί γονείς! Έχετε παρακολουθήσει κάποια σχετικά μαθήματα?
Δεν αμφιβάλλω, ούτε διαφωνώ με τα όσα λέγονται. Δεν κατακρίνω όμως, τον τρόπο που μεγαλώνει ή και διαπαιδαγωγεί κανείς τα παιδιά του.
Συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη για την ερώτηση που κάνω πιο πάνω και είναι με σαρκασμό, αλλά πιστεύω ότι ήταν λίγο σκληρή η κριτική σας απέναντι στη voulam. Κανείς μας δεν είναι τέλειος γονιός, αλλά θέλω να πιστεύω πως όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο.
Συμφωνώ απόλυτα με την aria 146, και θέλω να ομολογήσω στο σημείο αυτό, ότι πολλές φορές έχω κλάψει και έχω κατακρίνει τον εαυτό μου για τον σκληρό τρόπο, που έχω φερθεί στο παιδί μου.
Κάνω συνεχώς αυτοκριτική και βρίσκοντας τα λάθη μου, προσπαθώ να τα διορθώσω. Πολλές φορές έχω υιοθετήσει έξυπνους τρόπους διαπαιδαγώγησης, με τους οποίους αντικατέστησα τους δικούς μου.
Είδα αποτελέσματα και συνεχίζω, να παρατηρώ και να κρίνω ποιός τρόπος μπορεί να έχει εφαρμογή στο δικό μου παιδί.
Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, άλλα είναι ζωηρά και άλλα ούτε που τα καταλαβαίνεις ! Το δικό λοιπόν, ανήκει στην 1η κατηγορία και πάντα προσπαθώ να βρίσκω διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της κάθε σκανδαλιάς του.
Θα ήθελα να γράψω και άλλα, αλλά ήρθε η ώρα του φαγητού και ο μεγάλος με τραβολογάει.
Θα συνεχίσω αργότερα........

sofuka
14-02-09, 18:00
ΕΞΗΓΩ : γνωστη μου κανει τακ τακ στο χερι ....στο παιδι της (σε παραδειγματα που εχετε αναφερει , πριζεςπχ).... οκ .... εγω δεν την πλησιασα ποτε να της πω δεν εγκκρινω αυτο που κανεις εισαι απαραδεκτη ! ειναι δικο της παιδι οτι θελει κανει .....
μια μερα ομως ειδε και το αριανοπαιδο που παρασυρθηκε απο την κορη τηςμε τις πριζες ... και εγω πλησιασα την κορη μου με ενα βαρυτονο μη την απετρεψα απο την πριζα (της εκανα κι ενα μικρο δραματικο θεατρικο τυπου παθαινω ηλεκτροπληξια χαχαχχα) και η μικρη δεν ξαναπειραξε την πριζα ενω η κορη της γνωστη συνεχιζε....
μετα απο ωρα εκανε κι εκεινη το ιδιο με μενα ...ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.... ηρθε μετα και ηταν ετοιμη να ακουσει την θεωρεια μου και τις αποψεις μου ....με ρωτησε της απαντησα και η κατασταση εχει καλυτερεψει για αυτους....


Tώρα ανακάλυψα το θέμα και το παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον. Θέλω να σταθώ σ' αυτή τη μέθοδο που περιγράφει το αγαπητό ούφο και να σας πω ότι σ' εμένα και τα παιδιά μου έχει δουλέψει άψογα. Για τα πολύ επικίνδυνα πράγματα (μπρίζες, επικίνδυνα σκαρφαλώματα, προσέγγιση ηλεκτρικής κουζίνας και άλλα πολλά), αρκεί να δείξεις πραγματικά έντρομος, ότι πχ. είναι κάτι που φοβάσαι κι εσύ να κάνεις και το πιτσιρίκι δύσκολα θ' αποφασίσει να πάει κόντρα στο ένστικτο της αυτοσυνήρησης. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα απ' το παράδειγμά μας σε όλες τις ηλικίες.
Για τις πιο ανώδυνες περιπτώσεις, όπως τα διάφορα ξεσπάσματα, πάλι η μέθοδος του αγαπητού ούφο, το να αγκαλιάζεις το παιδί και κρατώντας το αγκαλιά χωρίς να μιλάς να περιμένεις να ξεσπάσει είναι άψογη! Μόλις καταλαγιάσει η ένταση της στιγμής υπάρχει χρόνος για διερεύνηση, συζήτηση (ανάλογα με την ηλικία) κλπ. Στα πολύ μικρά παιδάκια αυτό που είναι πολύ χρήσιμο είναι η απόσπαση της προσοχής με κάτι άλλο, πχ, όταν θέλει το παιδί για 100στη φορά να δει το ίδιο dvd, αν η μαμά αρχίσει ν' ασχολείται με κάτι άλλο ενδιαφέρον για το παιδί, το πιο πιθανό είναι ότι το παιδί θα ακολουθήσει χωρίς γκρίνιες, παρά αν καθίσει να του εξηγήσει με λόγια που είναι απίθανο σ' αυτή την ηλικία να καταλάβει ότι φτάνει πια και δεν γίνεται και το 'χει δει τόσες φορές κλπ.
Εννοείται ότι δεν είμαστε υπεράνθρωποι και ότι ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής μας (τη δουλειά μας, το πόσα άλλα παιδιά έχουμε το αν έχουμε βοήθεια ή όχι κλπ) δεν καταφέρνουμε να εφαρμόζουμε πάντα και άψογα αυτές τις μεθόδους, αλλά σε γενικές γραμμές, αν έχουμε στο νου μας ότι τα παιδιά μας δεν είναι τίποτα δόλια και πονηρά πλάσματα που έχουν ως κύριο σκοπό της ζωής τους να μας εξουθενώσουν και να μας εκμεταλλευτούν, αλλά είναι άνθρωποι που έχουν για πολλά χρόνια ώς κύριο σημείο αναφοράς με το οποίο εξηγούν τον κόσμο τους εμάς και από εμάς λαμβάνουν την αποδοχή, την αγάπη και το σεβασμό που έχουν ανάγκη, θα μπορέσουμε να τους τα προσφέρουμε, και μ' αυτό τον τρόπο από μικρά θ' αρχίσουν κι αυτά να συμπεριφέρονται όπως θα έχουν διδαχθεί από το δικό μας παράδειγμα.

yasemi
16-02-09, 00:09
παντως πρεπει να πω οτι εχω να τηβαλω τιμωρια πολυ καιρο (απο τοτε που αρχισε η ενδοσκοπηση μου απο εδω ) και ουτε καν δεν την αναφερω σαν προειδοποιηση αν συνεχισεις θα μπεις τιμωρια .....

αρχισα να κανω αλλα και βλεπω οτι πια μεχρι που αμα φωναξει μονη της πεταει στα καπακια την ατακα: παιδακια δε φωναζουν λενη...μιλανε κανικα (κανονικα ) λολλλλ


το ξεκινησα αλλιως και αρχισα να επιβραβευω μεχρι αηδιας θα ελεγα την θετικη συμπεριφορα οπως πχ σημερα πηγαμε (με τετοιο ψοφοκρυο ) στις κουνιες και επειδη δε γκρινιαξε (ελαχιστα μπορω να πω ) που φευγαμε (κανονικα θα ρχιζε τα κουλα της ) μεχρι να φτασουμε στη γιαγια της ολο και μπραβο και μπουρου μπουρου και τετοια....οπως και επισης αν παει να θυμωσει με κατι την προλαβαινω και ή της αποσπω τη προσοχη με κατι ή αν συνεχιζει την πιανω με το μαλακο και αρχιζω το μπουρουμπουρου ή αν οχι το μπουρουμπουρου προτεινω κατι αλλο.....ή αναλογα με τη περιπτωση.....

ακομη και αν θυμωσει και τα παρει και ριξει καμια ε....της λεω ηρεμα δε χτυπαμε γιατι ποναει το τραπεζι το ενα το αλλο η μαμα ο μπαμπας και δεν ειναι ωραιο και ελα να μου πεις γιατι θυμωσες και ω δια μαγειας πιανει και ηρεμει....και ζητταει και συγνωμη!!!(χωρις να της το πω εννοειτε)

με αλλα παιδακια εχει γινει πιο διεκδικητικη αλλα αν της εξηγησω καταλαβαινει.....

και αρχιζω να την μαθαινω οταν την χτυπανε (γιατι γινεται στο παιδοτοπο ή αλλου ) να φωναζει δυνατα ΟΧΙ ΚΑΚΟ ΦΥΓΕ....για να δουμε θα πιασει???


δε ξερω αν παω σε σωστο δρομο αλλα βλεπω καλυτερα αποτελεσματα....ειδωμεν


παντως δε μπορω να καταλαβω πως γινεται να χτυπας ενα μικρο πλασμα....αφου δε καταλαβαινει .....και φερνει το αντιθετο αποτελεσμα.....

ποτε δε το εκανε ποτε δε θα το κανω.....

ΧΕΛΙΔΟΝΙ
16-02-09, 13:24
αλλαξα λοιπον κι εγω την τακτικη που ακολουθουσα και κανω αυτο που γραφετε!!!!!!!!οφειλω να ομολογησω οτι εχει θεαματικα αποτελεσματα!!!!!το χελιδονι εχει σταματησει να μας χτυπαει και ειναι πολυ σημαντικο!γιατι μας χτυπουσε πολυ!!!!!!επισης αν τον παρω με το μαλακο και μπλαμπλα το χελιδονι καλμαρει!!!!θα κρατησει ομως αυτο;;;;απο εμενα εξαρταται το ξερω!!!!!!!!!ας ελπισουμε οτι θα το κρατησω εγω......γιατι θελω να κανω τι καλυτερο για το παιδι οπως και ολοι οι γονεις!!!!!
ευχαριστω παρα πολυ για τις πολυτιμες συμβουλες σας κ.Μαρια Στυλιανακη!!!!!!!

yasemi
18-02-09, 00:35
αλλαξα λοιπον κι εγω την τακτικη που ακολουθουσα και κανω αυτο που γραφετε!!!!!!!!οφειλω να ομολογησω οτι εχει θεαματικα αποτελεσματα!!!!!το χελιδονι εχει σταματησει να μας χτυπαει και ειναι πολυ σημαντικο!γιατι μας χτυπουσε πολυ!!!!!!επισης αν τον παρω με το μαλακο και μπλαμπλα το χελιδονι καλμαρει!!!!θα κρατησει ομως αυτο;;;;απο εμενα εξαρταται το ξερω!!!!!!!!!ας ελπισουμε οτι θα το κρατησω εγω......γιατι θελω να κανω τι καλυτερο για το παιδι οπως και ολοι οι γονεις!!!!!
ευχαριστω παρα πολυ για τις πολυτιμες συμβουλες σας κ.Μαρια Στυλιανακη!!!!!!!

αντε χελιδονι ωραια νεα....μακαρι να κρατησουν τα ζουμπουρλουδικα.... :lol:

Μίκα
22-02-09, 09:24
Τι να πω κι εγώ...
Ακολουθώ κι εγώ αυτήν την τακτική, δλδ. εξηγώ γιατί δεν πρέπει να κάνει κάτι ( στα ριψοκίνδυνα ακροβατικά & πρίζες, κουζίνα κλπ), ότι είναι επικίνδυνο, θα πονέσει κλπ.
Αποτέλεσμα; Κανένα :evil: :evil:
Ώσπου μετά από επαναλήψεις ωρών, τα νεύρα μου έχουν γίνει κρόσσια και εφαρμόζω την προσφιλή μέθοδο του... γκαρίσματος!!! :oops: :oops:
Το αποτέλεσμα; Σταματάει επειδή έχει φοβηθεί και όχι επειδή έχει καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει.
Και εκεί λέω στον εαυτό μου: κυρά μου, το έχασες το παιχνίδι. Θέλεις το παιδί σου να σταματήσει να κάνει κάτι επειδή σε φοβήθηκε ή επειδή φοβήθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του;
Όμως, προσπαθώντας και να απενοχοποιηθώ, σκέφτομαι: ωραία όλα αυτά, οι θεωρείες κλπ, αλλά πραγματικά, στην πράξη, πόσα είναι εφαρμόσιμα;
Προσπαθώ καθημερινά να γίνομαι καλύτερη, να διορθώνω τα χθεσινά μου λάθη, αλλά πραγματικά έρχονται στιγμές που λέω "έφτασα στα όριά μου, δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο και άλλα τέτοια αισιόδοξα :lol: :lol: :lol: "
Πόσες αντοχές μπορείς να έχεις και να είσαι η σούπερ μαμά;
Και μιλάμε πάντα για καταστάσεις επικίνδυνες για το παιδί.
Αν και έχουν έρθει στιγμές που έχω αντιδράσει νευρικά και σπασμωδικά επειδή είμαι τόοοσο κουρασμένη.
Ίσως είναι λίγο ασυνάρτητα τα όσα γράφω, αλλά δικαιολογήστε με.
Τα έχω λίγο χαμένα...
:shock: :shock: :shock:

alcyon
22-02-09, 16:19
Δοκίμασε το "όχι" σου να συνοδεύεται από ένα "ναι".

Εξηγώ με ένα παραδειγμα.... Δέν μπορείς να παίζεις με τις πρίζες γιατί θα χτυπήσεις, θα πονέσεις πολύ. Αλλά μπορείς να παίξεις με αυτό το κασετοφωνάκι (μπαταρίας)".
Δελέασέ το δηλαδή με κάτι που ξέρεις ότι του αρέσει πολύ και δείξε και εσύ ενδιαφέρον για το άλλο παιχνίδι, οτι εσύ θέλεις πολύ να παίξεις με το κασετόφωνο που λέγαμε παραπάνω. Από το δικό σου ενδιαφέρον και μόνο θα αλλάξει σκέψεις.

Σούπερ-μαμάδες δεν υπάρχουν. 'Ολες μας βιώνουμε ημέρες τρομερής κούρασης και ναι κάνουμε λάθη και δεν ακολουθούμε πάντα τις σωστές μεθόδους. Το μόνο που μένει είναι να προσπαθούμε όσο γίνεται να έχουμε συνέπεια στα λόγια και στις πράξεις μας είτε κουρασμένες είτε όχι. Είναι δύσκολο και θέλει υπομονή. Γιατί οι βασικοί μας "εχθροί" στη διαπαιδαγώγηση είναι η κούραση και η έλλειψη χρόνου.

Επίσης, βλέπω πως τα παιδάκια σου τα έχεις κι εσύ κοντά-κοντά... κι έτσι η κούραση έχει συσσωρευθεί χωρίς να έχεις προλάβει να χαλαρώσεις. Αυτό κάνει την καθημερινότητα πιο δύσκολη. Αλλά να ξέρεις, κάθε μέρα που περνάει θα βελτιώνεται η κατάσταση γιατί τα παιδάκια σου θα μεγαλώνουν, θα καταλαβαίνουν περισσότερα και θα συνεργάζονται.

40+mama
23-02-09, 11:24
Καλημέρα και από μένα συναδέλφισσες μανούλες.
Διάβασα με αρκετή προσοχή τα όσα έχετε γράψει και μπαίνω στη διαδικασία να ρωτήσω, αν υπάρχει κάποια σχολή, στην οποία μπορούμε να μάθουμε πώς να γίνουμε καλοί γονείς! Έχετε παρακολουθήσει κάποια σχετικά μαθήματα?
Δεν αμφιβάλλω, ούτε διαφωνώ με τα όσα λέγονται. Δεν κατακρίνω όμως, τον τρόπο που μεγαλώνει ή και διαπαιδαγωγεί κανείς τα παιδιά του.
Συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη για την ερώτηση που κάνω πιο πάνω και είναι με σαρκασμό, αλλά πιστεύω ότι ήταν λίγο σκληρή η κριτική σας απέναντι στη voulam. Κανείς μας δεν είναι τέλειος γονιός, αλλά θέλω να πιστεύω πως όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο.
Συμφωνώ απόλυτα με την aria 146, και θέλω να ομολογήσω στο σημείο αυτό, ότι πολλές φορές έχω κλάψει και έχω κατακρίνει τον εαυτό μου για τον σκληρό τρόπο, που έχω φερθεί στο παιδί μου.
Κάνω συνεχώς αυτοκριτική και βρίσκοντας τα λάθη μου, προσπαθώ να τα διορθώσω. Πολλές φορές έχω υιοθετήσει έξυπνους τρόπους διαπαιδαγώγησης, με τους οποίους αντικατέστησα τους δικούς μου.
Είδα αποτελέσματα και συνεχίζω, να παρατηρώ και να κρίνω ποιός τρόπος μπορεί να έχει εφαρμογή στο δικό μου παιδί.
Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, άλλα είναι ζωηρά και άλλα ούτε που τα καταλαβαίνεις ! Το δικό λοιπόν, ανήκει στην 1η κατηγορία και πάντα προσπαθώ να βρίσκω διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της κάθε σκανδαλιάς του.
Θα ήθελα να γράψω και άλλα, αλλά ήρθε η ώρα του φαγητού και ο μεγάλος με τραβολογάει.
Θα συνεχίσω αργότερα........

Εγώ βρήκα πολλες απαντήσεις σε αυτό το βιβλίο:

"Ο πλήρης οδηγός για την ανατροφή και την ευτυχία των παιδιών σας" των Jan Parker και Jan Stimpson. (εκδόσεις Πατάκη)

Το είχα γράψει και σε παλιότερο ποστ:
"Παρα τον ευπεπτο και εμπορικό τίτλο, το βιβλίο αποτελεί μια πληρέστατη μελέτη της ψυχολογίας των παιδιών από τη γεννησή τους έως και την εφηβεία τους καθώς και έναν οδηγό επιβίωσης γονέων και παιδιών στις διαφορες καταστάσεις. Περιλαμβάνει συμβουλές και πραγματικά περιστατικά από δεκάδες ειδικούς, γραμμένες με ευχάριστο ύφος που θα σας κάνει να μην το αφήνετε από τα χέρια σας. Καθώς μεγαλώνει το παιδί μου ανατρέχω τακτικά και το συμβουλεύομαι. Ασχολείται από τα προβλήματα του ύπνου στη βρεφική ηλικία, την εδραίωση της αυτοεκτίμησης του παιδιού, τις σχέσεις των γονέων, μέχρι το διαζύγιο, την αντιμετώπιση του θανάτου... "

Ριξε του μια ματιά

40+mama

Μαρια Στυλιανακη
24-02-09, 01:25
Πιστεψε με, δεν ειμαι τοσο χαζη που να δημοσιευα κειμενα βγαλμενα απο το μυαλο μου η να μεταφερω αποσπασματα ενος βιβλιου παραποιωντας τα με δικα μου λογια Rolling Eyes
Ζένια δεν κατάλαβες ή δεν το έγραψα σωστά, πάντως για ποιο λόγο να θέλω να σε προσβάλλω -?! τελος παντων γραπτος ο λογος παρεξηγείται εύκολα! :-)

βασικά, ακόμα και δέκα άτομα να εχουν επιμεληθεί το οποιοδήπτοε βιβλίο, όταν είναι κάτι λάθος, είναι λάθος ..
δεν είναι και δυσκολο να παραβλέψεις μια φράση όταν έχεις να διαβάσεις 300... γιατί πρώτη φορά θα είναι να διαβάζουμε μια έκφραση η οποια να είναι μεταφρασμένη λάθος?

Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του
! πολύ περίεργη είμαι για την αγγλική έκφραση που ήταν στη θεση αυτής της φράσης! αν το εχει κανεις το βιβλιο στα Αγγλικά να το ψάξει?, ... !!
αν το γράφει ακριβώς έτσι, είναι λάθος όπως και να το πάρει κανείς,
είτε αυτός που το έγραψε είτε αυτός που το μετέφρασε, δε πα να χει 20 ντοκτορά! και φυσικά και δεν φταίς εσύ Ζένια ούτε όποιος σου χάρισε το βιβλίο αλλά αποκλειστικά αυτός που ευθύνεται για αυτή την απόδοση.
Εγώ σκέφτηκα ότι μπορεί να το ειχες κοπιάρει απο κάποια ιστοσελίδα όπου αυτός που το γραψε να μην το χει αντιγράψει ακριβώς για αυτό ρώτησα που το βρήκες! (δεν είναι και τίποτα τρομερό να κοπιάρεις! απλώς απο περιέργεια δηλαδή ρώτησα) Δε φαντάστηκα καν οτι μπορεί να είναι έτσι γραμμένο στο βιβλίο.!!
Γενικά στις μεταφράσεις είναι πολύ εύκολο να μπει λαθος εκφραση,..
Παραμένει λοιπόν μυστήριο αυτή η φράση και το ποιά ειναι η αντιστοιχη Αγγλικη!

Χαίρομαι πολύ απο αυτά που γράφετε που το ψάχνετε το θέμα, είναι τόσο ωραίο.
Βασικά με αυτό το ψάξιμο και την αλλαγή σε διάφορές αντιδράσεις σας,
αυτό που είμαι σίγουρη ότι θα δείτε απευθείας είναι το πόσο τα παιδιά
ΑΜΕΣΑ αλλάζουν στάση, ανάλογα με το τι στάση παίρνετε εσείς.

ειναι κάτι τόσο άμεσο και - τσαφ - νομίζω για το πως λειτουργούμε εμείς είναι σχεδόν ασύλληπτο που μπορούν να αλλάζουν τόσο εύκολα και γρήγορα άποψη και στάση, ανάλογα με το τι κάνουμε εμείς.

εμείς δηλαδή δεν μπορούμε να το κάνουμε εύκολα πλέον αυτό, ο εγκέφαλός μας έχει μάθει και έχει παγιώσει πράγματα, ότι στάση να πάρει ένας άνθρωπος απέναντί μας θα τον κατατάξουμε θα του φερθούμε με ενα ρεπερτόριο συγκεκριμένο, ανάλογα αν τον ξέρουμε ή όχι και και και και και - και σπανίως ή μετά απο φιλοσόφηση, θα έχουμε διαφορετική στάση απέναντί του απο ότι θα είχαμε και με άλλον έναν άνθρωπο που θα κατατάσσαμε στην ίδια κατηγορία/ ή συμπεριφορά.

ενώ τα παιδιά δεν είναι έτσι? δεν ειναι μοναδική αυτή η διαφορά?

αυτή η διαφορά καθιστά και τόσο σημαντική την επιρροή σε μικρές ηλικίες,
τα θέματα δηλαδή των παιδικών σταθμών...

επίσης απο αυτή την διαφορά, φαίνεται (για μένα) ότι τα παιδιά ακόμα αυτά που κάνουν δεν τα κάνουν επειδή ακριβώς εχουν παγιώσει μια σκέψη και συμπεριφορά με τον τρόπο που το κάνουμε εμείς, ή αλλιώς, "επίτηδες".

μόλις συναντήσουν κάτι /πράξη/φράση το οποιο θα τα κανει να σκεφτούν διαφορετικα΄το κάνουν απευθείας και χωρίς δεύτερη σκέψη. αν έχει και καλό αποτέλεσμα??? ουυυυ το λατρεύουν. μπορεί ένα λεπτό πρίν, να το σιχαινόντουσαν! αυτή η αντίφαση είναι κάτι πολύ χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας....

ένα κλασσικό παράδειγμα είναι το παιδί που στο σπίτι δεν τρώει πχ αχλάδι και πάει στον παιδικό σταθμό και ξαφνικα το τρώει επειδή του το προσφέρει ένα άλλο παιδί. Εκείνη τη στιγμή του φαίνεται πολύ ωραίο.
Δεν είναι ότι το σκέφτηκε και το ανέλυσε ότι ε δε βαριέσαι ας δοκιμάσω, στην τελική αν ειναι θα το φτύσω....
είναι απλώς ότι σε άλλη κατάσταση και δεδομένα, με κάθε αλλαγή,
κάθε πράγμα είναι καινούριο και μπορεί να είναι διαφορετικό.

φανταστείτε με αυτό το δεδομένο, τι σημαίνει για ένα παιδί μια αλλαγή.
(μετακόμιση, χωρισμός,αλλαγή σχολείου, αλλαγή νταντάς, γέννηση νέου μέλους )

εκεί είναι το απόλυτο οξύμωρο. γιατί ναι το παιδί θέλει να δεί το καινούριο και του αρέσει να πειραματίζεται, να ενθουσιάζεται,
σε επίπεδο εγκεφάλου δεν μπορεί όμως το καινούριο, να το κατατάξει ακόμα πουθενά, να το συγκρίνει και να το φιλοσοφήσει,
και ταυτόχρονα συναισθηματικά του λείπει το παλιό και το γνώριμο.

μέχρι τα 4 είναι μια πολύ δύσκολη ηλικία γεμάτη προκλήσεις για τα παιδάκια ! ... φανταστείτε πως νιώθουν λοιπόν όταν κάποιος τα τιμωρεί για κάτι που ακόμα δεν ξέρουν.

Ελπίζω να μη σας πανικοβάλω με όλα αυτά, μπορεί να ακούγονται πολύ ... βουνό!?
Στην ουσία,... τα παιδιά πράττουν και μιλούν σε μια άλλη γλώσσα, πολύ διαφορετική απο αυτή των μεγάλων απλώς και μόνο εξαιτίας της βιολογίας και του τρόπου πως λειτουργεί ο εγκέφαλός τους αποδεδειγμένα!

θα το σύγκρινα σαν να ερχόταν τώρα σπίτι μου ένα παιδί απο άλλη χώρα που τα πραγματα στο σπιτι είναι εντελώς διαφορετικά. Τα χερούλια κλείνουν ανάποδα, το νερό τρέχει προς τα πάνω, δεν υπάρχουν ήχοι. Μπορείτε να το φανταστείτε? Τι θα κάνει αυτό το παιδί? φυσικα΄και θα δοκιμάσει τα πάντα :)

ξανά μπράβο και συγχαρητήρια που δοκιμάζετε και πειραματίζεστε με καινούρια "παιχνιδάκια" !! :)

απο την δική μου πλευρά, μπορώ να πω ,
γιατί και εγώ μέχρι κάποιο διάστημα δεν ειχα επαφή με μικρά παιδιά - όταν άρχισα, και ήμουν στο πανεπιστήμιο και μετά ήρθα εδώ και άρχισα σαν βοηθός,
ήταν κάτι που μου απελευθέρωσε πολύ τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμουν. εννοώ, τον τρόπο που λειτουργούσε ο εγκέφαλός μου.
θέλω να πω οτι και εγώ το έχω περάσει αυτό το στάδιο, του να προσπαθήσω να καταλάβω γιατί κάνει
αυτό που κάνει ένα παιδί και τι μπορώ να κανω ή να πω, για να το καθοδηγήσω με έναν τρόπο που θα είναι ευχάριστος και για τους δυο.

Δεν πιστεύω οτι είναι κάτι που κάποιος το κατέχει απο μόνος του σαν ενήλικας,
είναι κάτι που το μαθαίνει σιγά σιγά, ή του το δείχνει κάποιος ή έχει χρειαστεί να το κάνει αυτό σε άλλες καταστάσεις - πχ με μικρό αδερφάκι ή άλλη παρόμοια κατάσταση.
Απλώς θεωρώ οτι ο εγκέφαλός μας όσο μεγαλώνουμε τόσο λειτουργεί διαμετρικά αντίθετα με το πως λειτουργεί ο εγκέφαλος ενός παιδιού για αυτό και θέλει να λειτουργήσουμε εμείς διαφορετικά, στο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, για να καταλάβουμε το τρόπο λειτουργείας του παιδικού μυαλού.

Άλλοι το λένε "να γίνουμε παιδιά", αλλά τελικα΄, αυτό είναι πολύ πιο βαθύ αλλά και επιστημονικό δεδομένο, .. όχι μόνο τρόπος έκφρασης.