PDA

Επιστροφή στο Forum : μαμαδες στα 40!!!!


Σελίδες : [1] 2

antonia2008
17-03-09, 02:36
Γεια σας.Ειμαι μαμα του Ερμη που εινα 11 μηνων και σε λιγο θα γινω 40.Στρογγυλο νουμερο. Ανοιγω το θεμα για να μοιραστουμε τις ανησυχιες μας..Ωρες Ωρες σκεφτομαι...


Ποτε ερχεται η κλιμακτηριος?
Πως θα μεγαλωσει το ζουζουνι μου ?Θα προλαβω να το συμβουλευψω οταν φτασει εφηβεια η θα ειμαι γρια?
Ποτε εγινα 40?Εγω νοιωθω 20...
Τι θα μου λεει οταν αυτος φτασει στα 20?Θα τον καταλαβαινω η θα εχω σκουριασμενα μυαλα?(Ηδη αρχιζουν και σκουριαζουν)

θα πηγαινει σχολειο και οι αλλες μαμαδες θα ειναι 25 με 30 και εγω ... (σσσσστ) 45.......

Εχω παρει 2 κιλα απο την εγκυμοσυνη και τρωω συνεχως...αδυνατων να τα χασω
Φιλια και σε σας

μαρουλί
17-03-09, 08:41
καλημερα αντωνια.να χαιρεσε το αγορακι σου,γαμπρο να το δεις :lol:
τις ανησυχιες σου τις καταλαβαινω αλλα πιστευω οτι το παιδι βλεπει την αγαπη που λαμβανει απο σενα και θα σε η πριγκιπησα του :wink:
τωρα νιωθεις 20. εεεεεεεεε σε αλλα 20 χρονια θα σε 40 μη σε παιρνει απο κατω.ολα καλα θα 'νε.σε χαιρετω και ελπιζω να τα πουμε ξανα.

Γωγούλα
17-03-09, 09:46
και γω αυτό ακριβώς σκέφτομαι. Με ποιο τρόπο θα καταφέρω να είμαι κοντά στο μικρό μου που είναι μολις 3 μηνών και εγώ 38, άν θα μπορέσω να συζητάω μαζί του για τα συναισθήματά του, τις ανησυχίες του, αν θα το καταλαβαίνω ή θα έχω ''παλιά'' μυαλά και θα το κουράζω. Με τα άλλα μου παιδιά (15 και 12) μπορώ και συμβαδίζω ....Αυτό όμως που με παρηγορεί είναι ότι θα έχει δυο μεγαλύτερα αδέλφια που θα είναι κοντά του. Τελικά είναι ένα πολύ τυχερό μωρούλι.

antonia2008
18-03-09, 19:20
Ευχαριστω για την απαντηση σου.
Αυτο που με ανησυχει πιο πολυ ειναι οτι θα εχω παλια μυαλα οταν αυτος θα ειναι στην εφηβεια και τοτε πως θα μπορεσω να μιλησω με την ψυχουλα του?Ειμαι εκπαιδευτικος σε λυκειο και βλεπω καθημερινα σχεδον ... τα παιδια στο λυκειο ειναι απομακρυσμενα απο τους γονεις λες και ειναι αυτονομα πια και δεν εχουν αναγκη στιριξης..
Τελικα μονο εμεις ειμαστε μανουλες στα αααντα

xara_2
19-03-09, 11:34
Δεν θα ήθελα να κάνω παιδί μετά τα 35.

επίσης δεν θα ήθελα να έχω μόνο ένα παιδί

οπότε ……..

xuito
19-03-09, 13:13
Αντωνία , όταν το παιδάκι σου θα πάει σχολείο δε νομίζω να υπάρχουν πολλές μαμάδες 25 με 30. Οι περισσότερες γυνάικες πλέον αργούν να κάνουν παιδί.
Είμαι στα 38 και γέννησα πριν 3 εβδομάδες. Ναι , σκοπεύω να κάνω άμεσα και δεύτερο παιδί.Άρα με τις καλύτερες προϋποθέσεις κι εγώ θα περάσω τα 40 όταν θα κάνω το δεύτερο.
Μη σε απαχολεί το θέμα με την εφηβεία .Η μαμά μου ήταν 24 όταν με έκανε και δεν μπορώ να πω ότι με καταλάβαινε λόγω μικρής ηλικίας, άρα
μάλλον το παιχνίδι είναι χαμένο...
Είμαι σίγουρη ότι και τα παιδιά μας όταν μεγαλώσουν δεν θα παίζει ρόλο αν
εμείς είμαστε νέοι ή όχι και τόσο νέοι :roll:
Το πιο σημαντικό είναι να ακούμε τα παιδιά μας και να μπορούμε
να επικοινωνούμε μαζί τους .

μανουλα
19-03-09, 14:50
δεν νομιζω να εκανα παιδι μετα τα 40. μονο αν τυχαινε :roll: την κορη την εκανα στα 24 και το γιο 26. ειχα σκοπο για 3ο με οριο το πολυ 32 χρονων αλλα μετα την περιπετεια με τη γεννηση του γιου εκλεισα ως μανα.
εμενα τωρα η μαμα μου ειναι 43χρονων με 5 εγγονια δεν νομιζω να ειχε αλλες αντοχες για δικο της αφου τα 3 του αδερφου μου(4χρ,2,5 και 7 μηνων) την κουραζουν. εννοειται ομως οτι η μητροτητα δεν εχει ηλικια παντα. εσυ αντωνια αφου νοιωθεις 20 μπορεις να κανεις πολλα παιδακια να σε θελουν για μανουλα :)

marilia12
19-03-09, 15:17
εγω εκανα το τριτο μου παιδι στα 40 και τα δυο προηγουμενα οταν ημουν 30 και 34.Το τριτο μου παιδι ειναι μηνων
Στην ταξη της μεγαλης μου κορης ειναι μια μαμα με το τριτο της παιδι στην ηλικια της κορης μου ( 11) και τα αλλα δυο 23 και 25.
Βεβαια αυτη τα πρωτα της παιδια τα εκανε νεωτατη και το τριτο της ετυχε.
Δεν διαπιστωσα κανενα προβλημα επικοινωνιας με τον γιο της περισσοτερο δλδ απο οτι ειχαμε εμεις που ειχαμε μικροτερη διαφορα με τα παιδια μας.

Οι γυναικες που αντιμετωπιζουν προβλημα υπογονιμοτητας και κανουν παιδι στα 40 τι επρεπε να κανουν δλδ?

evi155
14-04-09, 23:26
Εγώ έμαθα ότι ήμουν έγκυος τη μέρα που έκλεινα τα 40... πάνω που σκεφτόμουν πως δεν πειράζει αν δεν αποκτήσω απογόνους τελικά!

Με το σύντροφό μου δεν σκεφτήκαμε ούτε στιγμή το θέμα της ηλικίας, θα είμαι 60 όταν η κόρη μου θα είναι 20, έ, δεν πειράζει, οι εξηντάρηδες σήμερα δεν είναι γέροι πια!

Όσο για τα "παλιά μυαλά", δε νομίζω ότι η αρτηριοσκλήρυνση είναι προνόμιο των ηλικιωμένων...

melita
22-04-09, 16:36
Εγώ εάν μπορούσα από απόψεως αντοχών και οργανισμού δεν θα έλεγα όχι σε ένα παιδί έως τα 42-43. Το μόνο που με απασχολεί είναι εάν σε αυτήν την ηλικία θα μπορώ να συλλάβω και θα έχω καλό τοκετό. Καθώς και εάν θα έχω τις αντοχές για τα ξενύχτια κτλ... που χρειάζεται ένα νεογέννητο.
Όσον αφορά το "χάσμα γεννεών", αυτό με ανησυχεί και τώρα που έχω ένα μωρό 4 μ. και είμαι 34 ετών. Πιστεύω ότι και 20 χρόνια διαφορά να υπάρχουν μεταξύ γονιών και παιδιών θα υπάρχουν διαφορές στις απόψεις και στην αντίληψη του κόσμου. Η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ.
Πάντως με αυτό το θέμα παίρνω κουράγιο και ελπίδες αφού φοβόμουν ότι δεν θα προλάβω να κάνω τουλάχιστον δυο παιδιά. Μπορώ να πω ότι έχω ακόμη χρόνο και για ένα τρίτο!
Ποτέ δεν είναι αργά.

κασπερινα
22-04-09, 19:58
Ειμαι 39 και η κορη μου ειναι 10 μην. Δεν το σκεφτηκα καθολου αυτο αφου πλεον με το χασμα γεννεων που γνωριζαμε παλαιοτερα πλεον δεν υπάρχει με αυτη τη μορφη. ειναι θεμα ανθρωπου πια.

NENOS
22-04-09, 23:34
κοριτσάκια εγώ είμαι 30 αλλά δεν έχω ακόμα παιδάκι . μπορώ να σας μιλήσω από την πείρα που είχα γιατί η μαμά μου με έκανε στα 40. έκανε τον αδερφό μου στα 33 μετά από 5 αποβολές και ο γιατρός της είχε πει ότι δεν θα κάνει άλλο παιδί. οπότε ήμουν ένα "λάθος". η σχέση μας πάντα ήταν τέλεια άσε που ήμουν και το χαιδεμένο της οικογένειας. δεν το μετάνιωσε ποτέ που με έκανε από ότι μου είπε μετά από μια συζήτηση που είχαμε μετά από ένα περιστατικό που είχαμε πάει για ΄ψώνια εγώ περίπου 10 χρονών και την ΄κάνανε για γιαγιά μου. μου έχει μείνει βέβαια και εμένα και της μητέρας μου. αλλά την λατρεύω και δεν θα την άλλαζα με καμία στον κόσμο. τι χάσμα και αηδίες όλα θέμα ανθρώπου είναι. εγω και γκόμενους της έλεγα και τα προβλήματα μου και όλα. οπότε κορίτσια΄ούτε να το σκέφτεστε βουρ

BIRD
23-04-09, 11:59
Κοριτσια , εγω ειμαι 42 τωρα και η μικροτερη εκ των τρων παιδιων μου (18 ετων και 14 ετων ) ειναι 5 ετων . Δεν ηταν προγραμματισμενο αλλα ολα μια χαρα ..
Ειναι η αγαπημενη ολων και περα απο την κουραση λογω οτι εργαζομαι εως 4μμ ,
δεν αντιμετωπιζω ιδιαιτερα προβληματα .
Συμφωνω στο οτι δεν υπαρχει λογος ανησυχιας για εγκυμοσυνη περα των 40 , αλλα
διαφωνω για τις πολυ μεγαλυτερες ηλικιες . Ακουμε καμμια φορα στην τηλεοραση για
εξωσωματικη σε ηλικια των 50 και ανω .Δεν ειναι δυσκολο αυτο ? και νομιζω οτι δεν ειναι καλο και για τους δυο .. Γιατι και η μητερα που το αποφασιζει να γινει μητερα σε αυτη την ηλικια , καποια στιγμη , που ειναι απολυτως φυσιολογικο , κουραζεται και δεν μπορει να ανταπεξελθει στις απαιτησεις ενος παιδιου .

lianakleopatra
23-04-09, 19:06
Είμαι 37, έκανα την κόρη μου στα 31 χωρίς καμμία προσπάθεια και προσπαθώ εδώ και 2 χρόνια για το δεύτερο το οποίο δεν έρχεται με τίποτα! Ως πότε θα προσπαθώ όμως? Αυτό με προβληματίζει.

fistikaki
23-04-09, 19:40
οταν επαθα αιμορραγια και αποκολληση οταν ημουν εγκυος στο φυστικακι, μπηκα στο λητω για μια βδομαδα...
διπλα μου ηταν μια κοπελιτσα με εμετους και αφυδατωση, εγκυος κι αυτη στην 7η εβδομαδα,σα και μενα...
οταν συστηθηκαμε, επαθα πλακα... εγω δεν την εκανα πανω απο 27, το πολυ, κι εκεινη ηταν 42!!!!! ειχε αλλο ενα παιδακι, 3 χρονων...
δε μασαγε καθολου, απλα παντα ειχε εμετους στην αρχη της εγκυμοσυνης της, και δε θα χε προβλημα και για 3ο...

ξερω τοσες πολλες γυναικες που εγιναν μαναδες στα 40 και ανω,δε μου κανει καμια εντυπωση.. πιο παραξενο μου φαινεται μια κοπελιτσα εγκυος στα 18, παρα στα 40...

ποτε να προλαβουμε μωρε να κανουμε παιδια?? σπουδες,δουλειες, αντε να βρεις και κανα αντρα της προκοπης που χουν γινει κι αυτοι ειδος προς εξαφανιση, αααααααααααντε να μεινεις εγκυος,αμα σου κατσει και καμια ατυχη εγκυμοσυνη... ποια 40, καλα 50 μας βλεπω ολες!!!

fotinip
23-04-09, 22:03
Όσο για τα "παλιά μυαλά", δε νομίζω ότι η αρτηριοσκλήρυνση είναι προνόμιο των ηλικιωμένων...
θα συμφωνήσω απόλυτα!!

myrtasou
23-04-09, 22:51
Κορίτσια

Εγώ έκανα το 4ο παιδί στα 39 (φέτος το Γενάρη και είναι ο μπουμπούκος ο οποίος βλέπεται στην υπογραφή μου). Τα πρώτα μου 3 είναι 18 (ευτυχώς η κόρη), 16 και 13 (τα αγόρια).
Δεν βλέπω παρά μόνο ένα πρόβλημα. Είχα μοιράσει όλα την προίκα των μωρών και τώρα την φτιάχνω από την αρχή. Άρα για να κάνω "απόσβεση" μήπως πρέπει να κάνω και ένα 5ο (LOL).

Αφήνοντας τα αστεία στην άκρη, σας λέω ότι έχω ξανανιώσει. Ίσως ευχαριστιέμαι περισσότερο αυτό το παιδί και σκέφτομαι σοβαρά να κάνω, εάν είμαι καλά, ακόμη ένα για να έχει παρέα ο μπουμπούκος.

Μύρτα

agentP
02-07-09, 21:52
Κι εγώ τον τρίτο τον έκανα στα 38, τον δεύτερο στα 35 και τον πρώτο στα 34 και οι περισσότερες φίλες μου έκαναν το πρώτο τους παιδί μεταξύ 35 και 40.
Από μία άποψη είναι καλό να κάνεις οικογένεια αφού έχεις ήδη ζήσει μερικά πράγματα και έχεις πια κατασταλάξει.
Δεν μπορείς να βάλεις χρονοδιαγράμματα στη ζωή.

mmdad
02-07-09, 22:39
Ειμαι 39 και περιμενω το δευτερο αυτο τον μηνα. Το πρωτο το απεκτησα στα 37. Αν θα κανω και τριτο? Οχι γιατι θα παθει εγκεφαλικο ο συζυγος ειδικα αν ειναι και το τριτο αγορι.. Λοιπον εκανα θεραπειες και για τα δυο και φυσικα δεν προκυται να μπω για τριτη φορα στην ιδια διαδικασια (χωρια το αγχος των εξετασεων). Αν ομως ερθει απο μονο του καλοδεχουμενο (σσσ μην το πειτε στον συζυγο)...
Για την διαφορα ηλικιας νομιζω οτι οταν γινεσαι γονιος γινεσαι ουτως ή αλλως υπερ-προστατευτικος ειτε 20 εισαι ειτε 40. Και εγω με την μαμα μου εχω 35 χρονια διαφορα. Σημαντικη λαμβανοντας υποψη το ποτε γεννηθηκα. Δεν χρειαστικε να κανω επανασταση γιατι σπουδασα μακρια απο το σπιτι και τωρα ειμαστε οι καλυτερες φιλεναδες. Μην σας πω οτι η μαμα μου φαινεται πιο νεα απο μενα γιατι εχω 10 μηνες να βαψω τα μαλλια μου...

marianna9880
03-07-09, 01:46
Θα συμφωνήσω με το φυστικάκι. Είναι σχεδόν απίθανο για μένα να γεννήσεις πριν τα 30. Εγώ γέννησα μετά από 7 χρόνια αναμονής, στα 36 μου. Στα 38 μου χάρισε η Παναγία και την δεύτερη και πιστέψτε με , παρόλο που η γέννα ήταν δύσκολη, τα κιλά μου είναι πολλά και οι αντοχές μου μικρές, έχω αρχίσει να σκέφτομαι και τρίτο μια και θεωρώ πως τίποτε πιο σημαντικό δεν έχω κάνει στην ζωή μου από αυτές τις δύο ψυχούλες που υπεραγαπώ.

Και γω σκέφτομαι πως θα είμαι η πιο μεγάλη μαμά και μάλιστα και η πιο χοντρή και η πιο άσχημη αλλά πιστεύω πως την αγάπη, την αφοσίωση , την διαπαιδαγώγηση που απολαμβάνουν οι δύο κούκλες μου δεν θα την είχαν αν ήμουν 25 χρονών, ούτε εγώ θα μπορούσα να είμαι τόσο ευτυχισμένη μάνα...

Όσο για τις εξετάσεις , σε καμία εγκυμοσύνη δεν έκανα αμνιοπαρακέντηση (ήταν και τα αιματολογικά καλά) γιατί πίστευα πως είναι χάρισμα , δώρο Θεού και πως θα είναι όλα τέλεια...

Εύχομαι μόνο να είμαστε υγιείς και να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις όποιες αναποδιές, μόνο αυτό φοβάμαι.

natdim
03-07-09, 07:46
Γεια σας κοριτσια,
Ειμαι ηδη 40 χρονων στο πρωτο μου παιδι και μετα απο εξωσωματικη που ευτυχως πετυχε με την πρωτη. Και Αντωνια μου ειμαι εκπαιδευτικος σαν και σενα. Το αγχος ειναι δεδομενο,ειται εισαι 40,30, οι ερωτησεις χιλιαδες με κυριοτερη ' θα ειμαι καλη μανα?' Η απαντηση ειναι πως ναι, με σιγουρια. Φτανει να σκεφτεις πως εισαι, πως συμπεριφερεσαι μεσα στην ταξη με ολα τα αλλα παιδια. Σαν εκπαιδευτικοι εχουμε μαθει να ακουμε και να εχουμε υπομονη, δυο απαραιτητα προτερηματα ενος γονιου. Και εγω νιωθω 20 χρονων και το οφειλω στο οτι βρισκομαι συνεχως με παιδια και παιρνω απιστευτη ενεργεια απο αυτα. Ενα παιδι θελει αγαπη και συμπαρασταση και αυτο θα του δωσω μπολικη

zwza
08-10-09, 00:07
την μεγάλη μου την γέννησα στα 34, την μικρή μου στα 36, θέλω καναδυο χρονάκια να περάσουν να ηρεμήσουμε λίγο, να ξεπεταχτούν οι μικρούλες μου και αν το θέλει και ο θεός εκεί κοντά στα 40 θα ήθελα και ένα τρίτο παιδί (είμαι 37).
Προσωπικά πιστεύω πως υπήρχε χάσμα γενεών εκείνα τα χρόνια που όταν έπεφτε το σούρουπο άναβαν τις λάμπες πετρελαίου.
Με τόση τεχνολογία αυτή την εποχή, τόση τηλεόραση και προπάντων την όποια μόρφωση που έχει το σύνολο των γονιών θεωρώ αδιανόητο να μην μπορεί ο γονιός να καταλάβει το παιδί του σε 15-20 χρόνια απο σήμερα.
Το μόνο που με τρομάζει είναι το θέμα της υγείας που όμως αυτό δεν έχει ηλικία.

zymaraki40
14-10-09, 10:10
Kορίτσια καλημέρα σε όλες!!! είμαι 40 ετών και τώρα γιά πρώτη φορά βρήκα ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ της ζωής μου!!!! είναι κακό πού τώρα γιά πρώτη φορά θέλω να γίνω μαννούλα????

valiagz
14-10-09, 10:30
Ευχαριστω για την απαντηση σου.
Αυτο που με ανησυχει πιο πολυ ειναι οτι θα εχω παλια μυαλα οταν αυτος θα ειναι στην εφηβεια και τοτε πως θα μπορεσω να μιλησω με την ψυχουλα του?Ειμαι εκπαιδευτικος σε λυκειο και βλεπω καθημερινα σχεδον ... τα παιδια στο λυκειο ειναι απομακρυσμενα απο τους γονεις λες και ειναι αυτονομα πια και δεν εχουν αναγκη στιριξης..
Τελικα μονο εμεις ειμαστε μανουλες στα ααανταπιστευω οτι ειναι θεμα γονιων,τι διαπεδαγωγηση θα δωσουν στα παιδια τους....εσυ θα τα ζεις καθημερινα...ειμαι και εγω 43 και εχω 3 παιδια ,το μικροτερο ειναι 11 μηνων....αν ειχα λυσει το οικονομικο θα καναμε και αλλο.....η γυναικα ειναι οσο αισθανεται....αν οργανικα ειναι ολα ενταξει γιατι οχι?

mantinop
14-10-09, 11:08
Εγώ έμαθα ότι έμεινα έγκυος όταν είχα ήδη μπει στα 38. Δεν το περίμενα (γιατί ήμουν αγχωμένη για την ηλικία μου) και ήταν ένα ανέλπιστο δώρο. Ο πιτσιποπάκος δεν στερείται τίποτα επειδή εγώ είμαι ''σχετικά'' μεγάλη για μαμά. Ίσα - ίσα μετά από άπειρα χρόνια σπουδών (πτυχίο + 2 master) και επαγγελματικής καταξίωσης έχω και καλύτερη οικονομική δυνατότητα απ' ότι είχα στα 25 και καθόλου άγχος για επαγγελματική αποκατάσταση οπότε μπορώ να αφοσιωθώ στο παιδί μου άνετα. Επίσης νομίζω ότι έχω την ωριμότητα να ξέρω τι πρέπει να δώσω συναισθηματικά σ΄αυτό το παιδί και να το μεγαλώσω με σύνεση που ίσως λείπει από μια πιτσιρίκα.
Μειονέκτημα είναι ίσως ότι λόγω της ηλικίας μου να μην κάνω άλλο μωρό και μείνει μοναχοπαίδι αλλά τα παιδιά πάνω και πρώτα απ' όλα χρειάζονται αγάπη, στοργή, φροντίδα και αποδοχή οπότε αυτά για όσο ζω θα τα έχει.
Δεν ξέρω στο μέλλον όταν με το καλό πάει σχολείο τι ηλικίες θα έχουν οι μαμάδες των συμαθητών του αλλά κι εγώ δεν έχω σκοπό στα 45 να βάλω τσεμπέρι και μαύρη ρόμπα...θα είμαι μια σύγχρονη και φροντισμένη μαμά πολλών...Μαϊων και πάνω απ΄όλα ανοιχτόμυαλη και δίπλα στο παιδί μου.
Αν έρθει κι' άλλο μωρό καλοδεχούμενο θα' ναι γιατί η αγάπη πολλαπλασιάζεται ανεξαρτήτου ηλικίας...της μαμάς:D

DEMS
14-10-09, 11:17
Όταν γεννήθηκα η μαμά μου είχε κλείσει τα σαράντα και ο μπαμπάς μου τα σαράντα τρία. Οι γονείς μου είχαν ξεμπερδέψει με επαγγελματικές φιλοδοξίες, είχαν τακτοποιήσει τα οικονομικά τους, είχαν κατασταλαγμένες ιδέες ως άνθρωποι και έτσι όταν έκαναν παιδί είχαν την απαιτούμενη ωριμότητα για να γίνουν γονείς, πλήρη συναίσθηση της ευθύνης και διάθεση να δώσουν προτεραιότητα στο παιδί τους. 3,5 χρόνια αργότερα έκαναν και την αδερφή μου (δηλαδή 44 και 47 ετών αντοίστιχα).
Στην εφηβεία ήμουν τρισευτυχισμένη γιατί, σε σύγκριση με τους κατά πολύ νεότερους γονείς των φίλων μου, οι δικοί μου ήταν πολύ πιο άνετοι σε όλα τα θέματα και πάντα με αντιμετώπιζαν με σεβασμό.
Για να θέσω το θέμα λίγο ανάποδα εγώ δεν θα έκανα παιδί με τίποτα πριν τα 30, γιατί από τα είκοσι μέχρι τα τριάντα είναι η καλύτερη εποχή να ασχοληθείς με τον εαυτό σου και δεν μπορείς να δείξεις την απαιτούμενη αυταπάρνηση που απαιτεί ο ρόλος του γονιού.
Γέννησα τον Ευριπίδη στα 36 μου αφού είχα χορτάσει τη ζωή μόνη μου και με τον άντρα μου και ήμουν σίγουρη ότι μπορούσα να αφιερωθώ σε ένα παιδί. Διευκρινίζω ότι μιλάω για μένα και σε καμμία περίπτωση δεν θέλω να κρίνω ή να θίξω τις κοπέλες που επέλεξαν να κάνουν παιδί σε νεαρή ηλικία.

sweet_february
14-10-09, 11:31
Εγω παλι εμεινα εγκυος στα 22. Παρ' ολο που ειμαι απο τις μικρες σε ηλικια για παιδι, τα εχω βρει τοσο σκουρα που δεν ξερω αν θα επιχειρησω για δευτερο στην επομενη 5ετια. Δηλαδη ααααν ολα πανε καλα και αααααν τελικα το αποφασισω και χιλια ααααααν θα ειμαι σχεδον 30 στο δευτερο... Να σας πω την αληθεια κουραστηκα μονο που το σκεφτηκα! Τη στιγμη αυτη που γραφω ειμαι 23 (το μαρτυραει και το nickname μου "Φαιη 1986" :lol: ) και νιωθω σαν να ειμαι τουλαχιστον 80!
Πιστευω πως εχει να κανει με την ψυχολογια μας! Η antonia 2008 νιωθει 20 οποτε κι εγω μαζι της να επιχειρησει για το 2ο! Εγω ομως και καποιες αλλες που νιωθουν οπως εγω (αν υπαρχουν) δεν ειμαστε για 2ο... :roll:
Οσο για το χασμα των γενεων να ξερετε πως παντα θα υπαρχει. Με τους ρυθμους που αλλαζει η κοινωνια μας να ειστε σιγουρες πως ακομα κι εγω που εκανα μικρη την κοεη μου, θα ερθουν στιγμες που θα με κανει να τραβαω τα μαλλια μου απο αυτα που θα μου λεει ή θα ειναι "της εποχης της"! Το θεμα ειναι να μπορουμε να ελισσομαστε κι εμεις μαζι με αυτα και πανω απ' ολα να επικοινωνουμε!
(Ρωτηστε με ξανα σε 15-16 χρονια :?) :lol:

soevan07
14-10-09, 12:57
Είμαι 34 χρονών και αυτή τη στιγμή έχω ένα κοριτσάκι 2 χρονών και προσπαθούμε για το δεύτερο.

Η γνώμη μου είναι, ότι είναι στο δικό μας χέρι το να προσπαθήσουμε να "συμβαδίσουμε" στο μέλλον με τα νέα μυαλά και να μην αφήσουμε το χάσμα... στη μοίρα του. Πρέπει να καταλάβουμε οτι είτε μικρή διαφορά ηλικίας και να υπάρχει είτε μεγάλη, ποτέ δεν πρόκειται να είμαστε συνομίληκοι με τα παιδιά μας!! Οπότε θα μπορούσε σε οποιαδήποτε ηλικία να υπάρξει πρόβλημα.

Για μένα παίζει σημαντικό ρόλο ένας άνθρωπος να είναι ανοιχτόμυαλος σε όποια ηλικία της ζωής του και να βρίσκεται και όποια διαφορά ηλικίας να έχει με τα παιδιά του .:shock:

Ν76
14-10-09, 13:22
γεια σας κι από μένα!
Κι εγώ είμαι παιδί μεγάλων γονιών. όταν γεννήθηκα η μαμά μου ήταν σχεδόν 40 κι ο μπαμπάς μου σχεδόν 50. Είχε προηγηθεί η αδερφή μου με μόνο 1,5 χρόνο διαφορά, παρ'όλο που η μαμά μου είχε παντρευτεί από τα 22!
Εγώ είμαι πολύ ευτυχισμένη που έχω αυτούς τους συγκεκριμένους γονείς. Παρ' όλο που και μεγάλοι ήταν και συντηρητικοί ,ούτε στην εφηβεία είχαμε προβλήματα, μετά σπουδάσαμε Αθήνα και είχαμε φύγει, οπότε δεν μπορώ να πω ότι περιοριστήκαμε και σε κάτι.
Τώρα η μητέρα μου είναι 72 και θα θελα πολύ να έχω τόση αντοχή όση έχει αυτή στις δουλειές!
Δε νομίζω ότι για τη σημερινή εποχή θεωρείται μεγάλη μια γυναικά στα 40 για παιδί, ειδικά αν έχουν προηγηθεί σπουδές και καριέρα. Άσε που πρέπει να ζήσεις και λίγο ανέμελα κι όσα πάνε κι όσα έρθουν (λέμε τώρα, όσες το έζησαν έστω λίγο αυτό)

BOBINA
14-10-09, 13:42
Είμαι 37 χρονών και δεν έχω κάνει ακόμα δικό μου παιδί. Είμαι έναν χρόνο παντρεμένη αλλά το βλέπω δύσκολο γιατί δεν το θέλει ο άντρας μου. Παίρνω πολύ κουράγιο απο εσάς και ελπίζω να προλάβω και να μπορέσω να κάνω παιδί και εγώ με αυτόν ή με άλλον άντρα (σοβαρός λόγος χωρισμού το να αρνείται να μπει στην διαδικασία για παιδί ο σύζυγος)

demi
14-10-09, 14:04
Το πρωτο μου παιδ ιεγινε στα 34..το δευτερο ειναι στην κοιλιτσα μου και ειμαι 38...Μα τον θεο ομως με ενοχλει παρα πολυ οταν μου λεει ο γιατρος ..σε αυτην την ηλικια πρεπει να κανουμε αυτο...σε αυτην την ηλικια πρεπει να γινει το αλλο..Προχτες ξεσπασα...Αμαν βρε γιατρε με αυτην την ηλικια μου...και η απαντηση..οπως και να το κανεις θεωρειτε μια γηρασμενη εγκυμοσυνη....
εγω αισθανομαι πολυ καλα και δεν αισθανομαι καθολου γηρασμενη αφου ακομα μπορω να σερνομαι και να παιζω playmobil και πυροσβεστικο σταθμο με τον γιο μου...
οτι θελουν ας λενε δεν με ακουμπανε καθολου....

ΛΗΤΩ
14-10-09, 14:29
Παντρεύτηκα στα 34 μετά από 3 χρόνια σχέσης και απέκτησα την πρώτη μου κόρη στα 37!Δεν προσπαθήσαμε αμέσως για παιδί γιατί θέλαμε να χαρούμε το γάμο μας....και περάσαμε όντως καταπληκτικά, με τα ταξιδάκια μας, τις εκδρομές μας,τα μπαράκια μας, τα ποτάκια μας,τα μπουζούκια μας και φυσικά τις αξέχαστες βραδιές με φίλους στο σπίτι μας παίζοντας επιτραπέζια ως το πρωί...
Ως τα 31 που γνώρισα τον άντρα της ζωής μου, και πατέρα των παιδιών μου, σπούδασα, έζησα σχεδόν ένα χρόνο στο εξωτερικό, πειραματίστηκα με τα επαγγελματικά μου αλλάζοντας 3-4 δουλειές ώστε να καταλήξω σε αυτή που μου ταίριαζε καλύτερα,έκανα αρκετές σχέσεις, γνώρισα πάρα πολύ κόσμο και γενικά αφιέρωσα αυτά τα χρόνια στον εαυτό μου, στο να εξελιχθώ, να μορφωθώ, να ανοίξω τους ορίζοντές μου....
Σε δυό μήνες ξαναγίνομαι μαμά στα 39 μου και νοιώθω πολύ χαρούμενη και ολοκληρωμένη.Ξέρω εκ των προτέρων ότι θα δυσκολευτώ και θα πήξω, ειδικά στην αρχή, αλλά έχω χορτάσει τόσο πολύ από τις υπόλοιπες διασκεδάσεις που δεν με νοιάζει καθόλου.Το μόνο που με απασχολεί τώρα είναι να ασχοληθώ με τα παιδιά μου και να τους δώσω τα μέγιστα.
Τη μικρή δεν την έχουμε αφήσει ούτε ένα βράδυ για να βγούμε έξω, αν εξαιρέσω ένα θερινό σινεμά και 3 φορές που βγήκαμε νωρίς όμως για φαγητό.Όπου πάμε πάμε όλοι μαζί και περνάμε τέλεια.Θέλω να πω ότι έχουμε ζήσει τόσο έντονα τη ζωή μας και εγώ κι ο άντρας μου που δεν μας λείπει καθόλου το να πάμε ένα ταξίδι μόνοι μας ή το να βγούμε να διασκεδάσουμε νύχτα αφήνοντας το παιδί στις γιαγιάδες...
Βέβαια είμαστε και τυχεροί γιατί όλοι οι φίλοι μας σχεδόν που κάναμε μαζί τις τρέλλες και τα ξενύχτια,συντονιστήκαμε τέλεια και έχουμε τώρα παιδιά στην ίδια ηλικία....περνάμε εξίσου καλά απλά έχουν αλλάξει τα ωράρια και οι χώροι διασκέδασης μας:)!
Ψηφίζω ναι λοιπόν στο "μαμά στα σαράντα" γιατί αυτό ακριβώς ταιριάζει στη δική μου προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία.Η κολλητή μου από το δημοτικό, εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας από μένα παντρεύτηκε κι έκανε παιδιά πριν τα 25 της!Είναι εξίσου ευτυχισμένη με μένα για τους δικούς της λόγους..αυτό της ταίριαζε αυτό έκανε...
Δέχομαι βέβαια ότι παίζουν ρόλο και οι συγκυρίες...δεν έρχονται πάντα όλα όπως τα σχεδιάζουμε....

Ellen
14-10-09, 14:53
Γεια σας κι απο μενα,
κι εγω ψηφιζω μανα στα 40...:-)
1ον γιατι ειναι πιο κατασταλαγμενη
2ον γιατι εχει ζησει τη ζωη της
3ον γιατι ειναι ολοκληρωμενος ανθρωπος
4ον γιατι μπορει να αφιερωσει περισσοτερο χρονο στο παιδι της χωρις να παλευει ακομα για τα δικα της θελω...
Φυσικα ολα αυτα τα πιστευω εγω...Ο καθενας ομως εχει τις δικες του εμπειριες ...
Εγω προσωπικα ειμαι 36 και μανα ενος αγοριου 4 μηνων και πολυ ευτυχισμενη!!! 5 χρονια προσπαθουσαμε (οχι συστηματικα) να αποκτησουμε παιδι και ειχαμε 2 αποβολες:( και δεν σας κρυβω οτι ειχα απογοητευτει και απελπιστει ... Αλλα τωρα που ηρθε στη ζωη μου το αγορακι μου νομιζω οτι δεν εχω κανενα προβλημα που ειμαι "μεγαλη" γιατι θα παρει απο μενα ολα οσα δεν θα μπορουσα να του δωσω στα 25 (που δεν ειχα τπτ)...

Επιπλεον οι περιπτωσεις που ξερω με παιδια "μεγαλων" γονιων ειναι ολα ευτυχισμενα και με ιδιαιτερως καλες σχεσεις με τους γονεις τους και ειναι παιδια που εχουν παρει πολυ αγαπη και ειναι πιο ολοκληρωμενα!!!;)

anemoni
14-10-09, 15:25
Τρίτο παιδί της μαμάς μου -η οποία με έκανε στα 40 της ακριβώς- κι εγώ με τη σειρά μου έκανα το δικό μου τρίτο παιδάκι (με μεγάλη διαφορά από τα άλλα δύο) στα 37 μου. Την πρώτη φορά που μου είπε ο γιατρός μου (τον οποίο εκτιμάω απέραντα) "πρέπει να κάνεις αυτό κι εκείνο, γιατί τώρα είσαι και μεγάλη", του το έκοψα μαχαίρι "μεγάλο είναι το μάτι σου" του είπα αστειευόμενη (έχουμε τέτοια οικειότητα) "και δεν θα μου πεις εμένα πότε θα γίνω μαμά. Τις εξετάσεις που πρέπει να κάνω θα τις κάνω, αλλά τα σχόλια για την ηλικία μου κομμένα"!!!!!!! Αυτές οι κατηγοριοποιήσεις "πολύ νέα για μαμά", "πολύ μεγάλη για μωρομάνα" πολύ με εκνευρίζουν, γιατί τσουβαλιάζουν διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικές δυνατότητες στο ίδιο σακί, βάζουν μια ταμπελίτσα απέξω και τέλος. Διαφωνώ κάθετα και νομίζω πως λίγο να κοιτάξουμε γύρω μας παίρνουμε την απάντηση από τις ίδιες τις μανούλες και τα παιδάκια τους, ανεξαρτήτως ηλικίας...

Όσο για το χάσμα, φυσικά και είναι θέμα συμπόρευσης του γονιού με το παιδί, όπως έγραψαν και πολλές άλλες πριν από μένα στο θεματάκι. Η δικιά μου 50άρα μαμά ήταν πολύ πιο κοντά μου από τις 35άρες μαμάδες των συμμαθητριών μου. Είχε πάντα πολύ ανοιχτό μυαλό, της έλεγα τα πάντα, ήταν πολύ-πολύ κοντά μου... (Ελπίζω να λέει το ίδιο και ο μικρός μου γιος μετά από μερικά χρόνια!!!!!!!).

Λοιπόν, αν το θες πραγματικά, προχώρα με διάθεση και δύναμη...

zymaraki40
14-10-09, 16:25
Λοιπόν, αν το θες πραγματικά, προχώρα με διάθεση και δύναμη...[/QUOTE]
Εγώ το θέλω πραγματικά και προχωρώ και με διάθεση και με δύναμη!! Δεν νοιώθω 40 είμαι υγιέστατη, και εχω μέσα μου τόση αγάπη, τόση υπομονή, τόση σοφία, που είμαι σίγουρη οτι θα δώσω εναν χρήσιμο ανθρωπο στην κοινωνία.

ilonka19
14-10-09, 16:53
Συχνά στην τηλεόραση αναφέρουν οτι οι Ελληνίδες τεκνοποιούν σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία και το αναφέρουν λες και οι ίδιες το επιλέγουν δεν αναφέρουν όμως τιποτα για τους λόγους που οδηγούνται σε αυτή την επιλογή. Αν δεν υπάρχει μεγάλη περιουσία από τους γονείς ένα ζευγάρι για να πατήσει στα πόδια του πρέπει να σπουδάσει. Επειδή το κράτος δε στηρίζει τους νέους γονείς δεν μπορείς να κάνεις οικογένεια όσο καιρό σπουδάζεις. Οπότε φτάνουμε τα 25. Πήρες το πτυχίο και θέλεις να κάνεις οικογένεια, το παιδί όμως θέλει να φάει, οπότε για τα επόμενα 5 χρόνια πρέπει να βρεις δουλειά, να εδραιωθείς στον εργασιακό σου χώρο να αγοράσεις ένα έστω μικρό διαμέρισμα. Θέλεις να κάνεις οικογένεια, αλλά ξέρεις οτι όταν θα κάνεις παιδιά τέρμα τα ταξίδια (πρέπει να πληρώσεις το βρεφονηπιακό, τις πάνες, τα γάλατα), και όλες οι μικροαπολαύσεις της ζωής. Οπότε φτάσαμε και τα 35.
Ισως τελικά η ηλικία που αποκτούμε παιδιά δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με τις προσωπικές μας επιλογές, αλλά με τις καταστάσεις.

kounelitsa
14-10-09, 17:04
πιστεύω πως την αγάπη, την αφοσίωση , την διαπαιδαγώγηση που απολαμβάνουν οι δύο κούκλες μου δεν θα την είχαν αν ήμουν 25 χρονών, ούτε εγώ θα μπορούσα να είμαι τόσο ευτυχισμένη μάνα...


Φυσικά και είναι θέμα ανθρώπου, αντοχών και διάθεσης:D
Είτε μικρή είτε μεγάλη η γυναίκα, το θέμα είναι να έχει θέληση και αγάπη:p
Και στα 25 υπάρχει αγάπη και σωστή διαπαιδαγώγηση..απλά σε κάθε ηλικία (μικρή ή μεγάλη)υπάρχουν και μειονεκτηματα που είναι στο χέρι μας να τα διορθώσουμε:D

annete
14-10-09, 22:53
Είμαι 37 χρονών και δεν έχω κάνει ακόμα δικό μου παιδί. Είμαι έναν χρόνο παντρεμένη αλλά το βλέπω δύσκολο γιατί δεν το θέλει ο άντρας μου. Παίρνω πολύ κουράγιο απο εσάς και ελπίζω να προλάβω και να μπορέσω να κάνω παιδί και εγώ με αυτόν ή με άλλον άντρα (σοβαρός λόγος χωρισμού το να αρνείται να μπει στην διαδικασία για παιδί ο σύζυγος)

BOBINA καλησπερα,
θα ηθελα να σου υπενθυμισω το παλιο ρητο<<καθε εμποδιο για καλο>>
για φαντασου να εμενες εγκυος και ο συζυγος σου να εκανε το παν ωστε να τερματισει αυτην σου την ευτυχια,τι θα γινοταν? η γνωμη μου ειναι να συζητησεις μαζι του εφ'ολης της υλης.
αν αντεχεις,τραβα λιγο το σκοινι...κι αν σπασει προχωρας μπροστα,αν οχι ισως να σου βγει σε καλο...και του χρονου εισαι με το μωρο σας αγκαλια!!!
πολυ στο ευχομαι!!!;)
παρεπιπτοντως ουτε εγω ειμαι μανουλα και πολυ το θελω!

ssttaa
14-10-09, 23:16
Eγώ έμαθα ότι είμαι έγκυος τρείς μήνες αφότου έκλεισα τα 40. Ο σύντροφος 53, πίστευε ότι δεν μπορεί να κάνει παιδιά κι έτσι "του ξέφυγε". Μετά μου είπε "εγκαίρως" ότι δεν θέλει παιδί κι εκεί κάπου το διαλύσαμε. Η ζωή μου απέκτησε ξαφνικά άαααλλες προτεραιότητες. Τώρα είμαι πραγματικά ευτυχισμένη και δεν καταλαβαίνω πώς είχα πάρει την απόφαση να ζήσω χωρίς παιδιά!

eleftheriak
15-10-09, 09:48
ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!!!Και είμαι ΑΠΟΛΗΤΗ πάνω σε αυτό το θέμα.Και έιναι και δίκαιο που σε χώρες της υπόλοιπης ευρώπης που το όριο για την εξωσωματική είναι τα 42!!!ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ!!Δεν είναι πολύ ωραίο όμως μέχρι τα 32 να έχεις 2 παιδάκια και να έχεις κλείσει και ως μαμά?Όταν θα ειμαι 40 η κοράκλα μου θα είναι 11 και θα βγαίνουμε βολτες θα κάνουμε πράγματα μαζί και ο γιος μου θα είναι 8 ,με την μαμά μου έχω μολις 18 χρόνια διαφορα και είναι πολύ ωραίο να είσαι 32 και η μαμά-γιαγιά 50 και να μοιάζεται σαν αδερφές!!!Η πεθερά μου αν και δεν τα πάμε καλά έχει 2 παιδιά και εγγόνια και έγηνε στα 48 για πρώτη φορά γιαγιά (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ?)Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί)και εγω επιπλέον διδικτορικό και μαστερ μέχρι τα 31-οδοντίατρος γαρ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΑ 40 ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ,τα βιώματα που σε κάνουν να κατασταλάξεις ΔΕΝ εξαρτώνται από την ηλικία...αλλά από τα βιώματα.Βέβαια έχω και έναν ΠΑΤΕΡΑ που βοήθησε τρελα την μαμά μου και έναν ΣΥΖΥΓΟ που να είναι καλά το μωρό μου μέχρι και βράδια ξενυχτούσε με την μικρη μας όταν εγώ έχω εφημερίες είτε όταν εδινα για ειδικότητα είτε για το διδακτορικό.

Skybeam
15-10-09, 11:25
Mπράβο eleftheriak, τι να πω, είσαι πολύ σωστή, πρώτον γιατί ένιωσες έτοιμη από αρκετά νεαρή για να κάνεις παιδιά, γιατί σου έκατσε καλός σύντροφος εξαρχής, γιατί δεν είχες πρόβλημα υγείας ή υπογονιμότητας, ίσως γιατί δεν αντιμετώπισες οικονομικά ή άλλα προβλήματα, και δεύτερον γιατί σίγουρα έκανες τις γυναίκες με όλα τα παραπάνω να νιώσουν σαφώς καλύτερα... Επίσης η μαμά σου, η γιαγιά σου και η πεθερά σου είναι το μοναδικό σωστό γυναικείο πρότυπο. Και τέλος είσαι και γιατρός, άρα μορφωμένη και καλλιεργημένη ώς προς τον τρόπο που σκέφτεσαι και εκφράζεσαι...

peony
15-10-09, 11:40
Skybeam, συμφωνώ!

anemoni
15-10-09, 11:41
ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!!!Και είμαι ΑΠΟΛΗΤΗ πάνω σε αυτό το θέμα.Και έιναι και δίκαιο που σε χώρες της υπόλοιπης ευρώπης που το όριο για την εξωσωματική είναι τα 42!!!ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ!!Δεν είναι πολύ ωραίο όμως μέχρι τα 32 να έχεις 2 παιδάκια και να έχεις κλείσει και ως μαμά?Όταν θα ειμαι 40 η κοράκλα μου θα είναι 11 και θα βγαίνουμε βολτες θα κάνουμε πράγματα μαζί και ο γιος μου θα είναι 8 ,με την μαμά μου έχω μολις 18 χρόνια διαφορα και είναι πολύ ωραίο να είσαι 32 και η μαμά-γιαγιά 50 και να μοιάζεται σαν αδερφές!!!Η πεθερά μου αν και δεν τα πάμε καλά έχει 2 παιδιά και εγγόνια και έγηνε στα 48 για πρώτη φορά γιαγιά (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ?)Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί)και εγω επιπλέον διδικτορικό και μαστερ μέχρι τα 31-οδοντίατρος γαρ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΑ 40 ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ,τα βιώματα που σε κάνουν να κατασταλάξεις ΔΕΝ εξαρτώνται από την ηλικία...αλλά από τα βιώματα.Βέβαια έχω και έναν ΠΑΤΕΡΑ που βοήθησε τρε΄'α την μαμά μου και έναν ΣΥΖΥΓΟ που να είναι καλά το μωρό μου μέχρι κσι βράδια ξενυχτούσε με την μικρλη μας όταν εγώ έχω εφημερίες είτε όταν εδινα για ειδικότητα είτε για το διδακτορικό.

Σίγουρα είναι πολύ ωραίο στα 32 να έχεις δύο παιδάκια! (Κι εγώ στα 32 μου είχα δύο παιδάκια κι ήμουν πολύ ευχαριστημένη). Όμως δεν καταλαβαίνω γιατί να έχεις κλείσει ως μαμά;;;;; Με ποια λογική θα βάλουμε εμείς όρια που στην τελική ανάλυση ούτε η ίδια η φύση δεν τα έχει θέσει εκεί που τα θέτεις εσύ. Για να σου δίνει η φύση τη δυνατότητα να τεκνοποιείς (σε γενικές γραμμές) μέχρι τη δεκαετία των 40, κάτι θα ξέρει παραπάνω από εμάς!
Λοιπόν, κι εγώ έκανα τα δύο μου παιδιά στα 27 και 28 μου. Κι εμένα με βοήθησαν η μαμά μου και ο άντρας μου, όταν έδινα εξετάσεις με την κοιλιά στο στόμα και ένα πιστιρίκι στα πόδια μου να μου τραβάει τα βιβλία... Κι ήμουν πολύ χαρούμενη ως μαμά δύο παιδιών στα 32 μου που μάλιστα τα πήρα (λόγω δουλειάς μου) και πήγαμε 3 χρόνια στο εξωτερικό. Νόμιζα ότι πιο "ολοκληρωμένη" δεν θα νιώσω ποτέ κι ότι έχω δώσει "τα πάντα" στα παιδιά μου. Κι όμως δεν ήταν έτσι!!!!! ΌΤαν επέστρεψα αποφασίσαμε να κάνουμε ένα τρίτο παιδί. (Εγώ: 37 χρονών). Τώρα λοιπόν (εγώ: 40 χρονών) σχεδόν δεν πιστεύω την ευτυχία που ζω και την χαρά των μεγάλων μου παιδιών με τον μικρό. Ξέρεις τι μου είπε η κόρη μου τις προάλλες; "Πω πω τι ξενέρωτη που ήταν η ζωή μας πριν να έχουμε τον μικρούλι"!!! Και μιλάμε για ένα κορίτσι που μοίρασε το δωμάτιό του στα δύο για να στεγαστεί το τρίτο παιδί, έχει στερηθεί ένα κομμάτι του προσωπικού χρόνου που περνάει μαζί μου, της έχει χαλάσει πράγματά της (εκείνης που πρώτα της έπαιρνες ένα μολύβι και γινόταν χαμός). Και μου λέει "ρε μαμά, μπροστά σ' αυτά τα ματάκια πώς μπορείς να θυμώσεις, ό,τι κι αν σου έχει κάνει;". Λοιπόν, σύμφνωνα με τα παιδιά μου, το καλύτερο που τους έχουμε προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια, είναι αυτός ο αδελφούλης. Που αν είχα πιστέψει στα 32 μου ότι "ολοκληρώθηκα" σαν μάνα, δεν θα υπήρχε τώρα.....

DEMS
15-10-09, 11:59
Η κατάλληλη ηλικία για να γίνει κανείς γονιός μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Απόλυτο σε αυτά δεν δέχομαι ότι υπάρχει. Η κάθε επιλογή όμως έχει το τίμημά της (όταν πρόκεται για επιλογή φυσικά και δεν είναι από ανάγκη, όπως περιγράφει η Skybeam). Ο καθένας πληρώνει αυτό που αντέχει. Άσχημο είναι μόνο όταν πληρώνουν τα παιδιά για τις επιλογές των γονιών τους. Και η πεθερά μου έκανε τα παιδιά της κάτω των τριάντα, αλλά ούτε εκείνη τα χάρηκε, ούτε αυτά τη χαρήκανε και τα λάθη της τα πληρώνουν ακόμα και τα εγγόνια της.
http://www.parents.gr/forum/showpost.php?p=1219550&postcount=61

Yianni
15-10-09, 12:25
Είδα φώς και μπήκα...

Κυρίες μου καλημέρα,
Εχετε ένα πολύ όμορφο χώρο εδώ και είναι κρίμα που δεν γράφουν πιό συχνά και μπαμπάδες.
Γιά το θέμα... είμαι ένας μπαμπάκης 44 ετών, και ο γιός μου μόλις μπήκε στον 7ο χρόνο ζωής του. Αυτό σημαίνει ότι τον έκανα στα 38 ενώ η σύντροφός μου ήταν τότε 29. Τα πρώτα χρόνια μας κάλυπτε εντελώς το μεγάλωμα ενός μόνο παιδιού. Μετά τα 4 άρχισαμε να διακρίνουμε κάποια σημάδια μοναξιάς. Πρώτα πρώτα ένας φανταστικός αδερφός σε όλες τις ζωγραφιές του, μέχρι που πρόσφατα μας ζήτησε σαν δώρο ένα αδερφάκι προσδιορίζοντας μάλιστα και τον ερχομό του (γύρω στην Ανοιξη!). Ετσι αποφασίσαμε να βάλουμε μπροστά γιά δεύτερο παιδί, τώρα που έφτασα τα 44 και η σύντροφός μου τα 35. Παρ'ολο που θέλαμε να κάνουμε ακόμη ενα διάφορα προβλήματα μας έκαναν να το αναβάλουμε συνεχώς. Μέχρι που έγινε επιτακτική ανάγκη.
Είναι τελικά ασχημο στην ψυχολογία του παιδιού να μεγαλώνει μόνο του χωρίς αδερφάκια. Αργησα να το καταλάβω αυτό.

Μιά φίλη μου έκανε τον γιό της στα 20. Οταν έφτασε στα 38 (ο γιός της ήταν πιά ολόκληρος άντρας) έμεινε έγκυος γιά δευτερη φορά!!! Οταν την είδα, μετά την γέννα θυμάμαι που μου είπε ότι ένοιωσε ξανά 18 χρονών. Η ζωή όλων στην οικογένεια άρχισε από την αρχή.

Εκείνο που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι να μπορείτε να αφιερώνετε τον μεγαλύτερο χρόνο σας στα παιδιά σας.

katesps
15-10-09, 12:30
Δεν υπάρχει "ιδανική" ηλικία !!!! :roll:

Υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, κατάλληλοι χαρακτήρες και μυαλωμένα κεφάλια που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του μεγαλώματος ενός παιδιού!!! :!:


Αυτό ακριβώς. Έμεινα έγκυος στα 35 μου και γέννησα την μπουμπού μου στα 36. Σήμερα είμαι 39 κι επιθυμώ διακαώς να αποκτήσω ένα ακόμη παιδάκι. Δυστυχώς, η αυξημένη προλακτίνη κάνει μέχρι στιγμής δύσκολη τη σύλληψη, αλλά δεν το βάζω κάτω. Οπότε, το δεύτερο μωράκι μου θα το κάνω μετά τα 40. Δεν ξέρω, εάν πράττω σωστά ή σκέφτομαι εγωιστικά, επειδή θέλω άλλο ένα παιδάκι. Όμως, με κανέναν τρόπο δεν θέλω να αφήσω το κοριτσάκι μου χωρίς αδερφάκι, να είναι μόνο του. Εφόσον ο μπαμπάς μας κι εγώ αντέχουμε θα προσπαθήσουμε κατά το δυνατόν.
Εάν θα ήθελα ήδη να έχω τα παιδάκια μου. Ναι, σίγουρα. Όμως, τώρα είμαι πιο συνειδητοποιημένη, πιο "έτοιμη" (εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη), πιο καλή, πιστεύω για μητέρα. Έτσι πιστεύω, γιατί στο τέλος, η κόρη μου θα με κρίνει ή θα με επικρίνει.

eleftheriak
15-10-09, 12:49
Mπράβο eleftheriak, τι να πω, είσαι πολύ σωστή, πρώτον γιατί ένιωσες έτοιμη από αρκετά νεαρή για να κάνεις παιδιά, γιατί σου έκατσε καλός σύντροφος εξαρχής, γιατί δεν είχες πρόβλημα υγείας ή υπογονιμότητας, ίσως γιατί δεν αντιμετώπισες οικονομικά ή άλλα προβλήματα, και δεύτερον γιατί σίγουρα έκανες τις γυναίκες με όλα τα παραπάνω να νιώσουν σαφώς καλύτερα... Επίσης η μαμά σου, η γιαγιά σου και η πεθερά σου είναι το μοναδικό σωστό γυναικείο πρότυπο. Και τέλος είσαι και γιατρός, άρα μορφωμένη και καλλιεργημένη ώς προς τον τρόπο που σκέφτεσαι και εκφράζεσαι...
Διακρύνω μια ειρωνία στα γραφώμενα σου και οφειλω να σου απαντήσω οτι δεν με γνωρίζεις ούτε τα προβλήματα που είχα ή έχω στην ζωή μου,ο καλός σύντροφος λοιπόν κορίτσι μου δεν μου "έκατσε" εξαρχής είναι ο δευτερος άντρας μου ο τωρινό μου και ελπίζω τελευταίος σύζυγος(έχω κάνει και νεανικές τρέλες!!!),δεν μπορείς να γνωρίζεις ούτε το ιατρικό μου ιστορικό για να δηλώνεις οτι ΔΕΝ είχα προβλήματα υγείας,υπάρχουν και κάποια που μπορεί να ΜΗΝ επιρρεάζουν την γονιμότητα ΑΛΛΑ επιρεάζουν την φυσική κατάσταση μιας κοπέλας και είναι αρκετα σοβαρά...(Οπως πολλά αυτοάνοσα!!)Και οικονομικά ειχα κάποια προβλήματα και απλά πιστεύω οτι ΟΛΑ ξεπερενιούνται όμως όλα,και οικονομικά δεν μπορώ να πώ οτι δεν αντιμετώπιζα προβλήματα αλλά οι γονείς μου μου έμαθαν οτι δεν είναι ντροπή να εργάζεσαι και να σπουδάζεις(κατά τα λεγόμενα του πατερα μου αυτό καλύται υπερηφάνια) και είμαι πολύ υπερήφανη γι'αυτό,όταν έχω καταφέρει τα περισσότερα πράγματα στην ζωή μου μόνη χωρις την πλατη του μπαμπά οικονομικά τουλάχιστον!!!Ηθικά είχα και εχω πολύ μεγάλη συμπαράσταση που για εμένα είναι σοβαροτερη!ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟ ΣΧΟΛΙΟ !Kαι όπως εγραψα παραπάνω ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ,μου αρέσει που κοπέλες αποφασίζουν να κάνουν παιδιά σε αυτη την ηλικία αλλα και πάλι από κάθε άποψη ένας οργανισμός όσο νεοτερος είναι τοσο ποιο ευκολα μπορει να φέρει εις πέρας μια εγκυμοσηνη.Δεν είναι τυχαίο που και οι γυναικολόγοι μετά τα 35 θεωρούν μια εγκυμοσηνη γερασμένη...
Και δεν θελω να θήξω το γεγονός που κοπέλες τρέχουν να κάνου ολες τους τις σπουδες και μετά αντε να κάνουμε και κανένα παιδί ετσι για να βρήσκεται να πουμε κι εμεις οτι εκτελέσαμε το χρεος μας προς την φύση και την ανθρωπότητα!!!Επιλογή τους και απόλητα σεβαστη αλλά όλα αυτά έχουν και κάποιο τίμημα!!
Φίλη anemοni ναι έχω κλείσει μετά τον ερχομό του μπέμπη σαν μαμα και είμαι απόλυτη αλλο ΔΕΝ γιατί και σωματικά δεν θα μπορώ από πλευρά υγειας και μόνο να ανταπεξέλθω και επήσεις αυτα που θέλω να προσφέρω στα παιδιά μου θέλω να τους τα δίνω χωρίς αγχος.

kounelitsa
15-10-09, 12:54
Η κατάλληλη ηλικία για να γίνει κανείς γονιός μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Απόλυτο σε αυτά δεν δέχομαι ότι υπάρχει. Η κάθε επιλογή όμως έχει το τίμημά της. Ο καθένας πληρώνει αυτό που αντέχει. Άσχημο είναι μόνο όταν πληρώνουν τα παιδιά για τις επιλογές των γονιών τους. Και η πεθερά μου έκανε τα παιδιά της κάτω των τριάντα, αλλά ούτε εκείνη τα χάρηκε, ούτε αυτά τη χαρήκανε και τα λάθη της τα πληρώνουν ακόμα και τα εγγόνια της.

Συμφωνώ απολύτως, κι εμάς η διπλανή μας αποφάσισε να κάνει παιδί στα 40...και ήταν και πολύ χαρούμενη..όταν το παιδί όμως ήταν 10 κι εκείνη 50 και ο άντρας της 60!!!! το παιδί ούτε να το πάνε έξω μπορούν, ούτε να παίξουν μαζί του, ούτε..ούτε..και φυσικά δεν υπάρχει και η ανάλογη υπομονή και διάθεση.Άσε που όπου και να πάνε τους περνανε για παππούδες του και το παιδάκι ντρέπεται..(μου το έχει πει το ίδιο)
Να μην αναφέρω και την κρίση που περνάνε οι γυναίκες κατά την κλιμακτήριο...φαντάσου να έχεις και ένα μικρό παιδί στο σπίτι:shock::shock::shock:

Θέλω απλά να τονίσω ότι κάθε απόφαση έχει και τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της...καλά είναι τώρα, αλλά σε 10-20 χρόνια τί θα γίνει????
Το ίδιο ισχύει για όλες τις ηλικίες. Κι όταν είσαι σε μικρή ηλικία και αποφασίζεις να κάνεις παιδί θα πρέπει να έχεις συνειδητοποιήσει ότι θα στερηθείς αρκετά πράγματα και δεν θα πρέπει να κατηγορείς το παιδί γι αυτά γιατί ήταν δική σου απόφαση:!:

rna
15-10-09, 13:43
ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!!!Και είμαι ΑΠΟΛΗΤΗ πάνω σε αυτό το θέμα.Και έιναι και δίκαιο που σε χώρες της υπόλοιπης ευρώπης που το όριο για την εξωσωματική είναι τα 42!!!ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ!!Δεν είναι πολύ ωραίο όμως μέχρι τα 32 να έχεις 2 παιδάκια και να έχεις κλείσει και ως μαμά?Όταν θα ειμαι 40 η κοράκλα μου θα είναι 11 και θα βγαίνουμε βολτες θα κάνουμε πράγματα μαζί και ο γιος μου θα είναι 8 ,με την μαμά μου έχω μολις 18 χρόνια διαφορα και είναι πολύ ωραίο να είσαι 32 και η μαμά-γιαγιά 50 και να μοιάζεται σαν αδερφές!!!Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί).


Καταρχήν θα συμφωνήσω απόλυτα με την skybeam...

Με κάθε σεβασμό προς την άποψή σου αγαπητή eleftheriak, επίτρεψέ μου να σου πω ότι η επιστημονική σου ιδιότητα θα είχε μεγάλη σημασία, αν στο πρώτο σου κείμενο τεκμηρίωνες επιστημονικά ορισμένα αρνητικά που ενδεχομένως αφορούν στις εγκυνοσύνες σε μεγάλη ηλικία. Τα επιχειρήματα όμως είδα ότι περιορίστηκαν σε προσωπικά παραδείγματα δικά σου ή συγγενών σου που αποκτήσατε σε συγκεκριμένη ηλικία παιδί, κατά συνέπεια αυτή η 'εικόνα' θα πρέπει να αποτελεί τον ορθό δρόμο για όλες τις γυναίκες και με αυτά τα στερεότυπα διαφωνώ ριζικά...:?


ΥΓ: Επειδή στα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας ισχύει η θεωρία της σχετικότητας, ήθελα να προσθέσω το εξής: για κάποια άλλη κοπέλα που έχει γίνει μαμά στα 20 ή τα 22 της, ίσως τα 32 χρόνια που ανέφερες ως ιδανικό χρονικό όριο, να φαντάζουν ήδη μεγάλη ηλικία και θα μπορούσε ωραιότατα κάποιος να σου απαξιώσει αυτο που εσύ αυθαίρετα ορίζεις ως ιδανικό...;) Γι' αυτό ας είμαστε λιγότερο προσβλητικοί απέναντι στους άλλους γιατί ιδανικές ηλικίες όταν δημιουργείς ένα θαύμα δεν υπάρχουν... Ιδανικές καταστάσεις ναι, και αυτό είναι το επιθυμητό για το μεγάλωμα κάθε παιδιού!

Τελείως καλοπροαίρετα όλα αυτά και χωρίς ειρωνική διάθεση...

BOBINA
15-10-09, 13:54
BOBINA καλησπερα,
θα ηθελα να σου υπενθυμισω το παλιο ρητο<<καθε εμποδιο για καλο>>
για φαντασου να εμενες εγκυος και ο συζυγος σου να εκανε το παν ωστε να τερματισει αυτην σου την ευτυχια,τι θα γινοταν? η γνωμη μου ειναι να συζητησεις μαζι του εφ'ολης της υλης.
αν αντεχεις,τραβα λιγο το σκοινι...κι αν σπασει προχωρας μπροστα,αν οχι ισως να σου βγει σε καλο...και του χρονου εισαι με το μωρο σας αγκαλια!!!
πολυ στο ευχομαι!!!;)
παρεπιπτοντως ουτε εγω ειμαι μανουλα και πολυ το θελω!


Σε ευχαριστώ γλυκιά μου για την ευχή σου. Μάκάρι να μπορούσε τελικά να πεισθεί ο άντρας μου οτι μόνο καλό θα ήταν για την ζωή μας ένα μωρό.
Είσαι παντρεμένη ? ξεκίνησες προσπάθειες για το δικό σου μωρό που τόσο επιθυμείς?

soevan07
15-10-09, 14:15
Δεν υπάρχει "ιδανική" ηλικία !!!! :roll:

Υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, κατάλληλοι χαρακτήρες και μυαλωμένα κεφάλια που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του μεγαλώματος ενός παιδιού!!! :!:

katesps
15-10-09, 16:42
Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο sophie07
Δεν υπάρχει "ιδανική" ηλικία !!!!

Υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, κατάλληλοι χαρακτήρες και μυαλωμένα κεφάλια που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του μεγαλώματος ενός παιδιού!!!


Αυτό ακριβώς. Έμεινα έγκυος στα 35 μου και γέννησα την μπουμπού μου στα 36. Σήμερα είμαι 39 κι επιθυμώ διακαώς να αποκτήσω ένα ακόμη παιδάκι. Δυστυχώς, η αυξημένη προλακτίνη κάνει μέχρι στιγμής δύσκολη τη σύλληψη, αλλά δεν το βάζω κάτω. Οπότε, το δεύτερο μωράκι μου θα το κάνω μετά τα 40. Δεν ξέρω, εάν πράττω σωστά ή σκέφτομαι εγωιστικά, επειδή θέλω άλλο ένα παιδάκι. Όμως, με κανέναν τρόπο δεν θέλω να αφήσω το κοριτσάκι μου χωρίς αδερφάκι, να είναι μόνο του. Εφόσον ο μπαμπάς μας κι εγώ αντέχουμε θα προσπαθήσουμε κατά το δυνατόν.
Εάν θα ήθελα ήδη να έχω τα παιδάκια μου. Ναι, σίγουρα. Όμως, τώρα είμαι πιο συνειδητοποιημένη, πιο "έτοιμη" (εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη), πιο καλή, πιστεύω για μητέρα. Έτσι πιστεύω, γιατί στο τέλος, η κόρη μου θα με κρίνει ή θα με επικρίνει.

Κορίτσια, συγγνώμη. Δεν ξέρω πώς έγινε και το post μπήκε πριν από της sophie07, ενώ έπρεπε να μπει μετά. Ελπίζω να μην μπερδευτείτε.
Αλλιώς, ο διαχειριστής ας κάνει κάτι.

latiatoula
15-10-09, 17:16
Κλείνω σε λίγες μέρες τα 36 (στις 24/10, να μου πείτε χρόνια πολλά, ντάξει????? ). Είμαι εδώ κι ένα χρόνο παντρεμμένη και παιδάκι ακόμα δεν έχουμε. Θέλουμε όμως πολύ να κάνουμε όχι μόνο ένα, αλλά μακάρι και 2 και 3. Ο καλός μου είναι μοναχοπαίδι, όχι γιατί το θέλησαν οι γονείς του, αλλά λόγω ατυχίας. Επειδή λοιπόν έχει βιώσει τη μοναξιά του ενός παιδιού, θέλει οπωσδήποτε 2 παιδάκια, τουλάχιστον. Εγώ πάλι μεγάλωσα σε πενταμελή οικογένεια, έχω 2 αδερφούς μεγαλύτερους. Ξέρω πόσα πλεονεκτήματα υπάρχουν στο να έχεις αδέρφια και να φανταστείτε ότι δεν είμαι και κολλητή με τους αδερφούς μου. Γιατί τα είπα τώρα όλα αυτά;
Γιατί δεν ξέρω πότε θα έρθει το πρώτο μπεμπέ ούτε και το δεύτερο. Μακάρι να έρθουν πριν από τα 40, όχι τόσο για μένα, όσο για να τα χαρούν και οι παππούδες. Αν όμως δεν έρθουν μέχρι τα 40, αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να προσπαθούμε.
Σε σχέση πάντως με όσα γράφτηκαν παραπάνω, θα συμφωνήσω κι εγώ ότι δεν είναι επιλογή μιας γυναίκας να γίνει μητέρα μετά τα 30 ή τα 40 πάντα. Η ζωή τα φέρνει έτσι. Εγώ στα 29 μου, γνώριζα άτομα που ήταν καλά μόνο για εφήμερες σχέσεις. Τον άντρα μου, ο οποίος είναι και κούκλος και παιδί για σπίτι (φτου, φτου, φτου, μωρό μου! ), τον γνώρισα στα 33,5 και παντρευτήκαμε μετά από 1, 5 χρόνο σχέσης. Τότε μου τον έστειλε ο Θεός στο δρόμο μου! Ο Θεός, ξέρει καλύτερα, τι είναι το καλύτερο για εμάς (τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ). Ας μην είμαστε λοιπόν απόλυτοι. Δεν είναι λάθος, να γίνεται μία γυναίκα μαμά μετά τα 40. Έχω γνωρίσει παιδιά που υιοθετήθηκαν από ζευγάρια, μεγάλης ηλικίας. Είναι παιδιά που μεγάλωσαν με τόση αγάπη! Είναι παιδιά που ΣΩΘΗΚΑΝ από μία ζωή μίζερη και τους δόθηκε η ευκαρία να ζουν ευτυχισμένα! Αλλά, και οι κοπέλες που προσπαθούν με εξωσωματικές, με σπερματεγχύσεις κλπ κλπ κλπ.....είναι γυναίκες που κάνουν τόσες θυσίες για να αποκτήσουν παιδιά, που πραγματικά είναι αξιέπαινες.

marita
15-10-09, 18:36
ΥΓ: Επειδή στα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας ισχύει η θεωρία της σχετικότητας, ήθελα να προσθέσω το εξής: για κάποια άλλη κοπέλα που έχει γίνει μαμά στα 20 ή τα 22 της, ίσως τα 32 χρόνια που ανέφερες ως ιδανικό χρονικό όριο, να φαντάζουν ήδη μεγάλη ηλικία και θα μπορούσε ωραιότατα κάποιος να σου απαξιώσει αυτο που εσύ αυθαίρετα ορίζεις ως ιδανικό...;) Γι' αυτό ας είμαστε λιγότερο προσβλητικοί απέναντι στους άλλους γιατί ιδανικές ηλικίες όταν δημιουργείς ένα θαύμα δεν υπάρχουν... Ιδανικές καταστάσεις ναι, και αυτό είναι το επιθυμητό για το μεγάλωμα κάθε παιδιού!

Τελείως καλοπροαίρετα όλα αυτά και χωρίς ειρωνική διάθεση...

Αυτό ακριβώς αυτό ήθελα να γράψω!!!
για την ξαδέλφη μου που έκανε το γιό της στα 16 και την κόρη της στα 18 τα 32 φαντάζουν βαθιά γεράματα!

zymaraki40
15-10-09, 18:50
Δεν υπάρχει "ιδανική" ηλικία !!!! :roll:

Υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, κατάλληλοι χαρακτήρες και μυαλωμένα κεφάλια που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του μεγαλώματος ενός παιδιού!!! :!:
Με έχεις καλύψει απόλυτα!!!!

apricot
15-10-09, 18:53
κανεις δεν μπορει να εμποδισει μια γυναικα να γινει ΜΑΝΑ! εγω εκανα την κορη μου 29 και το γιο μου 31 αλλα αν δεν ειχα παιδια θα πηγαινα παντου για να κανω,οσο χρονων και αν ημουν!δεν ξερω αν ειναι εγωιστικο,ισως και να ειναι.οι αντοχες ειναι καλυτερες σε μικρες ηλικιες αλλα οταν το μητρικο ενστικτο χτυπησει την πορτα νομιζω νικαει τα παντα.εξαλλου αν δεν εχεις βρει τον ανθρωπο σου,αν δεν εχεις να φας,αν δεν μπορεις να συλλαβεις νωριτερα?δεν εχουμε για ολα τα πραγματα επιλογη στη ζωη μας ΔΥΣΤΥΧΩΣ....

rna
15-10-09, 21:21
Δεν υπάρχει "ιδανική" ηλικία !!!! :roll:

Υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, κατάλληλοι χαρακτήρες και μυαλωμένα κεφάλια που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του μεγαλώματος ενός παιδιού!!! :!:

Έτσι ακριβώς...:wink:

ΛΗΤΩ
16-10-09, 13:57
Πάντως επειδή κάπου παραπάνω αναφέρθηκε ότι εγκυμοσύνες άνω των 35 θεωρούνται "γερασμένες", θα ήθελα να πω ότι φέτος τρεις διαφορετικοί γιατροί, μου ανέφεραν ότι τα ποσοστά γεννήσεων άνω των 35 έχουν αυξηθεί τόσο θεαματικά τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να αρχίσουν να αναιρούνται παλιές θεωρίες που σχετίζονταν με προβλήματα και επιπλοκές που υποτίθεται ότι δημιουργούνται σε εγκυμοσύνες άνω των 35.
Παλαιότερα τα δεδομένα στηρίζονταν σε ένα πολύ μικρό δείγμα, τώρα που τα ποσοστά άλλαξαν λογικό είναι να προκύπτουν και νέα δεδομένα τα οποία περισσότερο ενθαρρυντικά τα λες για μια εγκυμοσύνη άνω των 35!!!!

tarshou
20-12-09, 23:33
Κορίτσια, τώρα είδα αυτό το θέμα και ένα έχω να πω. Μην προσβάλεστε, επειδή κάποιος θεωρεί σωστό να μπαίνει σε ένα δημόσιο forum και να προσβάλλει με τον τρόπο του ένα τεράστιο γκρουπ γυναικών που, αν μη τι άλλο, χρειάζεται ηθική συμπαράσταση και παρότρυνση. Μέχρι ένα σημείο ένιωσα και προσωπικά θιγμένη ακούγοντας μία άλλη γυναίκα που, όπως ισχυρίζεται είναι ιατρός και μάλιστα με διδακτορικά, να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν μπορεί ένας επιστήμονας, ένας ιατρός, να αποκαλεί "γερασμένες" εγκυμοσύνες τις άνω των 35, αν μη τι άλλο για λόγους ηθικούς. Κι εγώ μπορεί να μη συμφωνώ με εγκυμοσύνες στην ηλικία των 14 ή 15, αλλά δε θα τις αποκαλέσω ποτέ "ανώριμες". Πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικές στο τι λέμε και πώς εκφραζόμαστε, και αν είναι η γνώμη μας να προσβάλλει κοπέλες που έχουν περάσει μια ηλικία και ακόμη προσπαθούν απεγνωσμένα να αποκτήσουν αυτό που σε κάποιες άλλες κοπέλες δόθηκε απλόχερα μέχρι τα 32, τότε καλύτερα ή να προσέχουμε πώς θα την εκφράσουμε ή απλώς να μην την εκφράσουμε καθόλου.

sweet_february
21-12-09, 00:13
Οπως εγραψα και πιο πριν, ειναι θεμα ψυχολογιας.. Κανενας δεν ειναι σε θεση να κρινει την οποιαδηποτε γυναικα που αποφασισε να φερει στον κοσμο ενα παιδι..
Τι να το κανω και να ειναι 23 (οπως π.χ. εγω) αν δεν μπορει να ανταπεξελθει στο να καλυψει τις αναγκες ενος παιδιου? Το ιδιο ισχυει και για τις πιο μεγαλες σε ηλικια!
Ρολο δεν παιζει αν εισαι 20 ή 40 αλλα το κατα ποσο ετοιμη εισαι να δωθεις ολοκληρωτικα σε ενα πλασμα που (τουλαχιστον τους πρωτους μηνες της ζωης του) θα ειναι απολυτα εξαρτημενο απο εσενα.. Ο ρολος της μανας (κατα τη γνωμη μου παντα) δεν πρεπει να ειναι "επιδερμικος".. Ενα μωρο δεν θελει μονο αλλαγμα, ταϊσμα, υπνο.. Θελει στοργη, αγαπη, φροντιδα, υπομονη και απεριοριστη αφοσιωση!
Οποια εχει τετοια αποθεματα ψυχης, τοτε καλα κανει και παιρνει την αποφαση να φερει ενα παιδι στον κοσμο, ακομα κι αν ειναι 50!

maybe#2
21-12-09, 00:27
tarshou...τα ειπες πολυ ωραια.Ακου γιατρος...μπορει επιστημονικα καταρτισμενη,κοινωνικα ομως λιγο ''κλειστη'' μου ακουγεται..οταν ακουω κατι τετοια,νομιζω οτι αυτες οι γυναικες ειναι ''αλλου''...που ακριβως ζουν και δεν εχουν υπ'οψη τους οτι ειναι ΠΑΡΑ πολλες οι γυναικες που ΔΕΝ μεγαλωσαν με την προσδοκια ενος ''καλου γαμου και γρηγορα'',που ΔΕΝ βρηκαν πολυ γρηγορα τον σωστο συντροφο,που αντιμετωπισαν διαφορες καταστσεις ανασταλτικες για γρηγορο ''νοικοκυρεμα''!Ναι,υπαρχουν ζευγαρακια που εκαναν οικογενεια νωρις ΚΑΙ ειχαν αρκετη τυχη ωστε να αντεξουν στο χρονο.Τους χαιρομαι με τα -μεγαλα τωρα-παιδακια τους.Τα αλλα ζευγαρακια ομως που μικροπαντρευτηκαν κυριως επειδη λειτουργουσε μεσα τους ενα ''πρεπει'' και το (μικροαστικο)μοντελο της δεκαετιας του 60,τωρα εχουν μεγαλουτσικα παιδια και μεγαλα προβληματα η διαζυγια.Ας αφησουμε λοιπον λιγο χωρο και για τα μεγαλυτερα στην ηλικια ζευγαρακια που ισως και να εζησαν μια υπεροχη ελευθερη ζωη για χρονια και καταφεραν-η ακομα προσπαθουν-να ''ξαναγενηθουν'' γυρω στα σαραντα με ενα παιδακι!Δεν εχεις ιδεα ποσο υπεροχο ειναι και ποσο καλη μανα νιωθω-by the way-συγκριτικα με κατι νεαρες που βλεπω καμια φορα..
Ας μην εχουμε τετοια στεγανα το 2010!Η ζωη ειναι απροβλεπτη ,δυσκολη και ομορφη και οι σημερινες 40αρες κατα τη γνωμη μου πολυ καλυτερες απο τις παλαιοτερες 30αρες.

vanessa@
29-01-10, 13:57
Η φύση για να δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα να έχει ωορρηξία και περίοδο, άρα και δυνατότητα τεκνοποίησης μέχρι ΄σίγουρα τα 45, κάτι ξέρει, αλλιώς θα είχαμε εμμηνόπαυση στα 35. Τα υπόλοιπα είναι στερεότυπα και κανόνες που η κοινωνία έχει βάλει. Η φύση προνοεί.Εξάλλου όλα είναι σχετικά. Υπάρχουν 40άρες που αισθάνονται φαίνονται και έχουν τη υγεία 30άρας, και 35άρες που φάινονται και αισθάνονται 50.

elisabeth_th
29-01-10, 16:47
την εγκυμοσυνη μου την επελεξα.
συνειδητα και υπευθυνα.
ειμαι μικρη σχετικα και εχω ακομη πολλα χρονια για τα 40.
και ναι, εχω δει πολλα και εχω ταξιδεψει αρκετα Ευρωπη και Αμερικη.
εχω φιλη που γεννησε το πρωτο στα 41 και τα δευτερα (διδυμα) στα 43. επισης το εκανε συνειδητα και υπευθυνα.
και οι 2 ειμαστε ευτυχισμενες με την οικογενεια μας.
ο καθε ενας επιλεγει το παρον του και το μελλον του.
Οταν επιλεγεις εγκυμοσυνη σε μικρη ηλικια, τοτε κανεις λιγοτερα πραγματα που κανουν οι συνομιλικοι σου, αισθανεσαι ισως εγλωβισμενη, εχεις ομως περισσοτερες αντοχες και οταν γινεις 40 ηδη ειναι ανεξαρτητα και εσυ μπορεις να κανεις νεα πραγματα, να γεμισεις εμπειριες και βιωματα.
οταν επιλεγεις εγκυμοσυνη σε μεγαλη ηλικια, τοτε κανεις περισσοτερα πραγματα χωρις να δινεις πουθενα λογαριασμο, αλλα μετα τα 40 η μονη σου ενασχοληση ειναι τα παιδια. δεν εχεις και τις ιδιες αντοχες. και το κυριοτερο εχεις ηδη δρομολογησεις την ζωη σου που δυσκολα προσαρμοζεσαι στον νεο ρολο.
προσωπικα, οταν γεννησα, ψιλοζηλεψα την νονα μου που εκανε το πρωτο της παιδι στα 20.
τωρα στα 42 κανει συνεχως νεα πραγματα, ταξιδευει, και με τον αντρα της απολαμβανουν μια σχεση που μεγαλωσε και ωριμασε μαζι τους. εν αντιθεση με την φιλη μου που αν δεν ειχε 2 γιαγιαδες κοντα της δεν νομιζω να εβγαινε ποτε απο το σπιτι.

Φλορα
29-01-10, 20:06
Γεια σας και απο εμενα!
Εκανα την κορη μου στα 37 και το γιο μου τωρα στα 45.Μερικες φορες δεν μπορεις να επιλεξεις το χρονικη στιγμη που θα γινεις μητερα.Λιγο οι καταστασεις,λιγο οι συγκυριες και οτι αλλο θες οδηγουν στο να σε επιλεξει η στιγμη απο μονη της!!

koufetaki
29-01-10, 20:20
εχετε σκεφτει το ενδεχομενο του οτι μας τελιωνει η περιοδος στα 45-50 γτ πρεπει να προφυλαχτουμε απο διαφορες αρρωστιες πχ. οστεοπορωση?η καταληλη ηλικια για να κανει παιδια μια γυναικα ''οργανικα''ειναι απο τα 19 μεχρι τα 29-30 τοτε ανθιζει ο οργανισμος μας και που στε εχω κανει παιδι στα 34 μου ενταξει?

antonia2008
22-02-10, 18:08
ευχαριστω τοοσο πολυ...
Τωρα που μεγαλώνει και κοιτώ γύρω μου βλέπω οτι η αγαπη και ο σεβασμός ειναι οτι καλύτερο μπορεις να προσφέρεις σε ενα παιδί....και η αποζημίωση είανι πολύ μεγάλη...

Ρηνούλα
23-02-10, 12:36
Γεια σε όλες σας!

Είμαι (ολο-)καίνουριο μέλος και δεν σας κρύβω ότι αυτό το θέμα,που με αγγίζει άμεσα,είναι και η κύρια,αλλά όχι και μοναδική, αιτία που γράφτηκα στο parents.
40+ και επιθυμία να γίνω για πρώτη φορά μητέρα, γιατί τώρα έχω τις προϋποθέσεις,δηλαδή πρώτα και κύρια έναν σύντροφο σωστό και ώριμο πλάι μου,δουλειά...
Μόλις κάναμε την 2η εξωσωματική μας και βρισκόμαστε στο μακρύ κι ατέλειωτο διάστημα μέχρι το τεστ εγκυμοσύνης.
Να σας πω ότι δεν έχω αγωνία;
Να σας πω ότι δεν το σκέφτομαι τις περισσότερες ώρες της μέρας και της νύχτας;
Ή μήπως να προσποιηθώ ότι έχω τις δυνάμεις των 20 ή των 30 χρόνων μου;
Από την άλλη,όμως,ξέρω ότι το θέλω,ότι έχω αγάπη στην καρδιά και πίστη ότι ο Θεός θα μου δώσει αυτή την ευλογία.
Ίσως αυτός να έχει περισσότερη κατανόηση από μερικούς ανθρώπους,αφού έφτασε να δώσει ευκαιρία ακόμα και στη Σάρα!!:-)

Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις μου μετά από όσα διάβασα εδώ.
Σας χαιρετώ όλες και καλή δύναμη!

anastasian
23-02-10, 13:52
καλη δυναμη και καλη επιτυχια.εχω φιλη 38 χρονων που γεννησε πριν 6 μηνες με εξωσωματικη ενα κοριτσακι.ευχομαι και σε εσενα να πετυχεις,αλλα πολυ σημαντικο να μην απογοητευτεις αν κατι δεν παει καλα.

Ρηνούλα
23-02-10, 18:38
Καλώς ώρισες anastasian,
κι εσύ σήμερα γράφτηκες βλέπω!
Σ'ευχαριστώ και εύχομαι κι εγώ δύναμη σε όλες τις μαμάδες
και επιτυχία σε όλες όσες επιθυμούν να γίνουν.

SadAngels
23-02-10, 18:57
Παντως αυτο που προσεξα και εγω καθως παμε στο Ελενα δεν βλεπεις εγκυο γυναικα κατω των 35 η μοναδικη που ειδα ηταν μια Αλαβανικης καταγωγης που ηταν 25 και ειχε δυδιμα.

marianna9880
25-02-10, 14:28
Τελικά κορίτσια τα δεδομένα έχουν ως εξής: Σταμάτησα να θηλάζω την κόρη μου που ήταν ήδη 17 μηνών γιατί όλοι , μα όλοι , μου έλεγαν πως έχει ήδη μεγαλώσει , μέχρι πότε θα την θηλάζω, ότι δεν μπορώ ως έγκυος να θηλάζω και άλλα τέτοια πολλά και διάφορα. Ο άνδρας μου δεν με στήριζε καθόλου,το αντίθετο μπορώ να πω. Η μικρή κατέληξε να μην πίνει γάλα καθόλου και τρώει σαν τρελή τα γιαουρτάκια τα Advance με δημητριακά. Κατέληξε να έχει και φοβερό πρόβλημα δυσκοιλιότητας που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω. Και για συμπλήρωμα στην τούρτα, το μωράκι που περίμενα και θα γεννιόταν τον Σεπτέμβρη σταμάτησε να μεγαλώνει στις 7 εβδομάδες. Συνέχισα με χοριακές και υπέρηχους και τελικά έκανα ιατρογενή έκτρωση( έτσι το λένε αυτό το απαίσιο πράμα). Ο πόνος μου είναι μεγάλος και ακόμη κατηγορώ τον εαυτό μου γιατί για να μπορέσω να θηλάσω την μικρή και επειδή σαν Μαριάννα δεν θεωρούσα καλό να της δίνω ορμόνη με το γάλα μου δεν έπαιρνα τα utrogestan .... Οι τύψεις είναι όλες δικές μου και μέχρι σήμερα, μία εβδομάδα μετά , δεν μπορούσα να σας πω τίποτε. Είναι πολύ δύσκολο να ζεις

Ρηνούλα
04-03-10, 12:29
Παντως αυτο που προσεξα και εγω καθως παμε στο Ελενα δεν βλεπεις εγκυο γυναικα κατω των 35 η μοναδικη που ειδα ηταν μια Αλαβανικης καταγωγης που ηταν 25 και ειχε δυδιμα.
Καλημέρα!
Να σου ζήσει ο μπέμπης σου!!
Είχα δει ότι είσαι ετοιμόγεννη,όλα καλά;
Πώς είσαι;

latiatoula
04-03-10, 14:06
Ρηνούλα και υπόλοιπα κορίτσια, σας εύχομαι ολόψυχα τα καλύτερα! Οδεύω κι εγώ προς εξωσωματική, κάναμε με το σύζυγο τις πρώτες εξετάσεις και δεν ήταν καλές. Δεν πιάσαμε τη βάση! Έτσι, επειδή καβατζώνω σιγά σιγά τα 37, θα βάλουμε φέτος μπροστά για εξωσωματική. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ! Μακάρι να μας δώσει ο Θεός παιδιά! Θα τα καμαρώνουμε και θα το λέμε, ότι είναι με εξωσωματική.

Ρηνούλα
06-03-10, 21:52
Ρηνούλα και υπόλοιπα κορίτσια, σας εύχομαι ολόψυχα τα καλύτερα! Οδεύω κι εγώ προς εξωσωματική, κάναμε με το σύζυγο τις πρώτες εξετάσεις και δεν ήταν καλές. Δεν πιάσαμε τη βάση! Έτσι, επειδή καβατζώνω σιγά σιγά τα 37, θα βάλουμε φέτος μπροστά για εξωσωματική. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ! Μακάρι να μας δώσει ο Θεός παιδιά! Θα τα καμαρώνουμε και θα το λέμε, ότι είναι με εξωσωματική.

Γεια σου,latiatoula.
Αφού είδες ότι οι εξετάσεις σας δεν είναι καλές,καλύτερα να μην χάνετε χρόνο.Όσο νωρίτερα ξεκινήσετε,τόσο καλύτερα,κυρίως για σένα.
Αυτό κατάλαβα από τη δική μου περίπτωση,χάσαμε τουλάχιστον 2 χρόνια περιμένοντας να συλλάβω φυσιολογικά.
Βρείτε καλό γιατρό και ξεκινήστε με πεποίθηση και αισιοδοξία!
Καλή αρχή και να μας λες τα νέα σου!

maeleni
10-03-10, 12:13
Καλημέρα κορίτσια.
Κι εγώ συνειδητά απέκτησα τον μπουμπούκο μου στα 38 και ίσως αργότερα να σκεφτώ για το αδερφάκι του.
Οπως βλέπετε λοιπόν υποστηρίζω το θέμα της εγκυμοσύνης μετά τα 40.
Στο κάτω κάτω το θέμα δεν είναι η ηλικία, αλλά το τι εφόδια και πόση αγάπη θα δώσεις στο παιδί σου.
Σκεφτείτε ότι μπορεί πιο πριν να μην υπήρχαν για μένα οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την απόκτηση ενός παιδιού.
Είμαι αρκετά υπεύθυνο άτομο και θεωρώ πως έκρινα σωστά να το "καθυστερήσω".
Φαντάζομαι πως πολλές από εσάς είχατε πράξει ανάλογα.
Το θέμα είναι πολύ μεγάλο όμως και δεν θέλω να μακρυγορήσω.
Ναι θα κάνω κι άλλο παιδάκι μόλις αισθανθώ ψυχολογικά έτοιμη γι' αυτό και σίγουρα θα είναι μετά τα 40, αφού οδεύω προς τα εκεί!
Καλή επιτυχία στις μαμάδες Ρηνούλα και Latiatoula (ελπίζω να μην ξέχασα κάποια) που προσπαθούν με εξωσωματική να αποκτήσουν τα μωράκια τους και λυπάμαι πάρα πολύ marianna9880 που η εγκυμοσύνη σου δεν είχε ευχάριστο τέλος.

iren66
11-03-10, 17:56
'Οσο μας δίνει η φύση μας κι όσο αντέχουμε: 'Εκανα τον πρώτο μου γιο στα 28, όταν δεν είχα ιδέα τι θα πεί "γονιός", πήγε καλά & νόμιζα πως έχω κλείσει ως "μαμά". Και ξαφνικά στα 43 μου έχω καθυστέρηση & θεωρώ πως μπαίνω στην εμμηνόπαυση, αλλά...είμαι έγκυος στον μικρούλη μου :-) Γέννησα ένα υγειέστατο αγοράκι & τα κάνω όλα απ την αρχή, μόνο που τώρα όλα είναι πιο σίγουρα και πιο συνειδητά.
'Εχω ξανανιώσει απίστευτα & έχω ξαναβρεί την ενέργεια μου.
Είναι πραγματικά μαγική η μητρότητα!

maeleni
11-03-10, 21:48
'Οσο μας δίνει η φύση μας κι όσο αντέχουμε: 'Εκανα τον πρώτο μου γιο στα 28, όταν δεν είχα ιδέα τι θα πεί "γονιός", πήγε καλά & νόμιζα πως έχω κλείσει ως "μαμά". Και ξαφνικά στα 43 μου έχω καθυστέρηση & θεωρώ πως μπαίνω στην εμμηνόπαυση, αλλά...είμαι έγκυος στον μικρούλη μου :-) Γέννησα ένα υγειέστατο αγοράκι & τα κάνω όλα απ την αρχή, μόνο που τώρα όλα είναι πιο σίγουρα και πιο συνειδητά.
'Εχω ξανανιώσει απίστευτα & έχω ξαναβρεί την ενέργεια μου.
Είναι πραγματικά μαγική η μητρότητα!

Να σου ζήσει κοπέλα μου το μωράκι σου. Να το χαρείς όπως επιθυμείς!!!!

evi155
19-03-10, 18:41
Τελικά κορίτσια τα δεδομένα έχουν ως εξής: Σταμάτησα να θηλάζω την κόρη μου που ήταν ήδη 17 μηνών γιατί όλοι , μα όλοι , μου έλεγαν πως έχει ήδη μεγαλώσει , μέχρι πότε θα την θηλάζω, ότι δεν μπορώ ως έγκυος να θηλάζω και άλλα τέτοια πολλά και διάφορα. Ο άνδρας μου δεν με στήριζε καθόλου,το αντίθετο μπορώ να πω. Η μικρή κατέληξε να μην πίνει γάλα καθόλου και τρώει σαν τρελή τα γιαουρτάκια τα Advance με δημητριακά. Κατέληξε να έχει και φοβερό πρόβλημα δυσκοιλιότητας που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω. Και για συμπλήρωμα στην τούρτα, το μωράκι που περίμενα και θα γεννιόταν τον Σεπτέμβρη σταμάτησε να μεγαλώνει στις 7 εβδομάδες. Συνέχισα με χοριακές και υπέρηχους και τελικά έκανα ιατρογενή έκτρωση( έτσι το λένε αυτό το απαίσιο πράμα). Ο πόνος μου είναι μεγάλος και ακόμη κατηγορώ τον εαυτό μου γιατί για να μπορέσω να θηλάσω την μικρή και επειδή σαν Μαριάννα δεν θεωρούσα καλό να της δίνω ορμόνη με το γάλα μου δεν έπαιρνα τα utrogestan .... Οι τύψεις είναι όλες δικές μου και μέχρι σήμερα, μία εβδομάδα μετά , δεν μπορούσα να σας πω τίποτε. Είναι πολύ δύσκολο να ζεις

marianna τώρα είδα το μήνυμά σου, πραγματικά κριμα που τελείωσε άσχημα αυτή η εγκυμοσύνη, όμως μην αισθάνεσαι τύψεις: το utrogestan δεν αποτελεί εγγύηση ότι θα προχωρούσε η εγκυμοσύνη, μια πολύ καλή μου φίλη που θα γινόταν για πρώτη φορά μητέρα στα 40, αν και πήρε όλα τα απαραίτητα μέτρα και φάρμακα + ξάπλα στο κρεβάτι, το έμβρυο είχε σταματήσει να μεγαλώνει και δεν μπορούσε να κάνει κάτι γι΄αυτό.

Αρκετά σε ενοχοποίησαν για το θηλασμό, μην το κάνεις αυτό και στον εαυτό σου. Σίγουρα θα υπάρξει και άλλη ευκαιρία, αισιοδοξία πάνω από όλα!

Να χαίρεσαι τις κουκλίτσες σου!

sevoula
22-03-10, 12:25
κουράγιο και καλη επιτυχία σε όλες όσες προσπαθούν να γίνουν μανούλες. Ο Θεός να σας δίνει δύναμη, η Παναγιά να σας έχει υπό την προστασία της. Πίστη και προσευχή. Γαληνεύει η ψυχή μας.
όσο για την ηλικία. Πώς να μην γινόμαστε μανάδες μετά τα 40; Εγώ παντρεύτηκα στα 32, γέννησα στα 33. Μέχρι τότε σπουδές, μεταπτυχιακά, να σταθεροποιηθεί η δουλειά. Πού χρόνος να ψαχτείς για γάμο; Και φανταστείτε ότι ήταν μπροστά στα μάτια μου ο άντρας μου, αφού ήταν φίλος μου από το Πανεπιστήμιο.αλλά τα μυαλά τότε που ήμουν μικρή τα είχα στις σπουδές, στα επαγγελματικά, όχι στο γάμο.
Τα παιδιά δεν έρχονται όποτε εμείς θέλουμε. Είναι μυστήριο το πότε έρχονται. Αλλά για όλα υπάρχει η σοφία του Θεού. Εμπιστοσύνη στο σχέδιό Του χρειάζεται κι όλα θα πάνε καλά.
Μαριάννα όλα καλά θα σου πάνε, μην το βάζεις κάτω.

dreammum
24-03-10, 00:33
καλησπέρα κορίτσια!Γέννησα το πρώτο μου παιδάκι 30χρονών και το δεύτερο μετά από 1χρόνο!Τώρα είμαι 33(δεν τα χω κλείσει ακόμα βέβαια...)και θα ήθελα 1ακόμα παιδάκι μέχρι και τα 40!Αν βέβαια μου το δώσει και ο Θεούλης και περισσότερο αν συμφωνήσει και ο αντρούλης μου...!!!Γιατί να μην κάνουνε παιδάκια οι γυναίκες στα 40;Το απαγορεύει κανένας νόμος;Κανένας δεν μπορεί να σου απαγορέψει το δικαίωμα να γίνεις μάνα σε όποια ηλικία το επιθυμήσεις!!!!

siburaki
20-11-10, 09:39
Γεννησα την κορη μου στα 23 μισο δεν μπορω να πω οτι ηταν προγραμματισμενο ετυχε κ εγω προσπαθησα πολυ να πετυχει κιολας.
Μεχρι να γινω μητερα ημουν καθετη σε αυτο το θεμα δεν θα ηεθλα να κανω με τα 40 κ παλι μου φαινοντουσαν παρα πολλα.
Συμφωνω πολυ με την αποψη της Φαιης ,τι να το κανεις αμα εισαι 23-24 αν δεν τα νιωθεις κ δεν μπορεις να ανταπεξελθεις?
Αν νιωσω ποτε ετοιμη έστω κ στα 40 νομιζω θα το τολμησω γιατι τοτε θα το κανω σίγουρα πιο συνειδητα , μέχρι τότε ομως ο ερχομος ενος 2 παιδιου το μονο που μου προκαλει ειναι φοβο αγωνια.
Κουραγιο σε ολες τις μανουλες που παλευουν να αποκτησουν μωρακι μου, με το καλο να ερθουν γρηγορα στις αγκαλιες σας.
ΦΙλικα Ιωαννα

ΚΙΤΤΥ.
20-11-10, 11:45
Γεια σας !!!

Η μαμά μου ήταν 23 όταν γεννήθηκα εγώ...
τωρα που εγω είμαι 37 και έγκυος , η μαμά είναι αρκετά νέα για να βοηθάει...
παρόλα αυτά θα προτιμουσα το πρωτο μου παιδί μέχρι τα 35....αλλά δεν γίνονται όλα όπως τα θέλουμε πάντα ...αυτό είναι γνωστό.

Και για το 2ο θα πρέπει να βιαστούμε λίγο, αλλά και 40 να είμαι και 41 θα το κάνω..να μην είναι και μόνο του παιδάκι μου.

ιδανικά φυσικά θα ηθελα να ειχα 2 παιδάκια , σε αυτή την ηλικία , καλή δουλειά , καταπληκτικό σπίτι......αλλά είπαμε

νελλίτσα
20-11-10, 11:56
εγώ ψήφισα όχι γιατί δεν θέλω να κάνω άλλο παιδί. το πρώτο μου το έκανα στα 31 και μισό επειδή τότε θεώρησα ότι οι συγκυρίες είναι κατάλληλες και εγώ έτοιμη να αφήσω προσωπικές φιλοδοξίες για λίγο στην άκρη. αυτό ίσως να έχει εν μέρη να κάνει με την ηλικία ίσως και όχι. θεωρώ πολύ κλισέ το "κάνε παιδί μέχρι την τάδε ηλικία" ή "μη κάνει παιδί μετά από την δείνα". όταν συναισθηματικά μια γυναίκα νοιώθει έτοιμη βρ΄΄ισκει τη δύναμη και την αντοχή να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της μητρότητας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Eva1970
20-11-10, 14:39
Καταρχην η γιατρος να χαιρεται τα διδακτορικα της και την συγγενη της που εγινε στα 48 της γιαγια. Θεωρω ανεπιτρεπτο να μιλαει καποιος απο θεσεως ισχυως. Εγω τον αντρα μου τον γνωρισα μετα τα 32. Τι θα επρεπε να ειχα κανει δηλαδη βλεποντας οτι φτανω στα 32 και δεν εχω παντρευτει και δεν εχω κανει παιδι, να κλειστω σε μοναστηρι; Ειμαι 40 χρονων, εχω μια κορακλα που σε λιγες μερες θα γινει 3 μηνων και ξερετε τι μου ειπε ο γιατρος μου οταν ημουν εγκυος; Οτι τοσο καλη εγκυμοσυνη ειχε χρονια να δει! Ουτε αμνιοπαρακεντηση δεν χρειαστηκε να κανω! Και φυσικα οταν θα ειναι η ωρα θα προχωρησω και για δευτερο. Και καμαρωνω για την κορη μου και βολτες βγαινουμε και θα βγαινουμε και στο μελλον. Και δεν μου φαινεται κι η ηλικια μου. Οσο για την 50αρα μαμα που δεν μπορει να βγαλει εξω το παιδι της την δικαιολογω μονο αν εχει κινητικο προβλημα. Αλλιως γιατι βρε παιδια να "απαιτουμε" απο την 60αρα μαμα μας να μας κραταει το παιδι και να το βγαζει βολτα που ειναι η γιαγια του ενω οταν αυτα τα κανει η μαμα ξαφνικα δεν υπαρχουν αντοχες; Και σας πληροφορω οτι αντοχες εχω. Θα μπορουσα να γραψω κι αλλα. Τη ζωη δεν τη σκηνοθετουμε, ουτε τη βαζουμε σε χρονοδιαγραμματα. Κι οσο για το χασμα γενεων; Θυμαμαι στα 30 μου που ακουγα την 15χρονη ανηψια μου να μιλαει κι ελεγα "τι κινεζικα ειναι αυτα που λεει;" Κι αν ηταν κορη μου θα την ειχα κανει στα 15 μου. Αυτα.

ΠΓ
20-11-10, 18:39
Ο καθένας κάνει τις επιλογές του, οι οποίες αφορούν μόνο τον ίδιο και κανέναν άλλο.

Εκάνα το 1ο παιδακι στα 32 κ το 2ο στα34 γιατί έτσι επέλεξα κ ετσι έτυχε.
Η συμβουλή μου είναι ο καθένας να κάνει παιδι όποτε νιώθει έτοιμος, αν και αυτό είναι ένα θέμα που θέλει πολύ κουβέντα. Πότε είσαι έτοιμος/η. κ.λπ.

Μετά απο τη δική μου προσωπική εμπειρία συμβουλεύω όσες κοπέλες θέλουν παιδάκι ή κάτα κάποιο τρόπο έχουν τις προϋποθέσεις, να το κάνουν. Θα μπορούσα να είχα κάνει το 1ο παιδάκι όταν ήμουν 27 και νιόπαντρη. Αλλά ήθελα να πάμε στο νέο μας σπίτι για λόγους ευρυχωρίας και να βελτιωθεί η οικονομική μας κατάσταση. Η πλάκα είναι ότι στο καινούργιο σπίτι και πάλι δεν χωράμε, ενώ η οικονομική μας κατάσταση πάρα μια ανοδική πορεία, τώρα είναι ίδια με την παλιότερη με περισσότερες υποχρεώσεις.


Η ηλικία ίσως έχει ρόλο με τις αντοχές και σίγουρα παντα θα υπάρχει μεταξύ γονιών και παιδιών το χάσμα γενεών. Το θέμα είναι πόσο συνειδητοποιημένος είσαι πριν γίνει γονιός. Υπάρχουν γονείς νέοι, με τόσο κλειστά μυαλιά και τέτοια βαρεμάρα και απο την άλλη γονείς μεγαλύτερης ηλικίας δραστηριοι, κινητικοί, μοντέρνοι. Ολα είναι σχετικά. :)

rkt
20-11-10, 22:44
Mπράβο eleftheriak, τι να πω, είσαι πολύ σωστή, πρώτον γιατί ένιωσες έτοιμη από αρκετά νεαρή για να κάνεις παιδιά, γιατί σου έκατσε καλός σύντροφος εξαρχής, γιατί δεν είχες πρόβλημα υγείας ή υπογονιμότητας, ίσως γιατί δεν αντιμετώπισες οικονομικά ή άλλα προβλήματα, και δεύτερον γιατί σίγουρα έκανες τις γυναίκες με όλα τα παραπάνω να νιώσουν σαφώς καλύτερα... Επίσης η μαμά σου, η γιαγιά σου και η πεθερά σου είναι το μοναδικό σωστό γυναικείο πρότυπο. Και τέλος είσαι και γιατρός, άρα μορφωμένη και καλλιεργημένη ώς προς τον τρόπο που σκέφτεσαι και εκφράζεσαι...

;-)

Κορίτσια, τώρα είδα αυτό το θέμα και ένα έχω να πω. Μην προσβάλεστε, επειδή κάποιος θεωρεί σωστό να μπαίνει σε ένα δημόσιο forum και να προσβάλλει με τον τρόπο του ένα τεράστιο γκρουπ γυναικών που, αν μη τι άλλο, χρειάζεται ηθική συμπαράσταση και παρότρυνση. Μέχρι ένα σημείο ένιωσα και προσωπικά θιγμένη ακούγοντας μία άλλη γυναίκα που, όπως ισχυρίζεται είναι ιατρός και μάλιστα με διδακτορικά, να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν μπορεί ένας επιστήμονας, ένας ιατρός, να αποκαλεί "γερασμένες" εγκυμοσύνες τις άνω των 35, αν μη τι άλλο για λόγους ηθικούς. Κι εγώ μπορεί να μη συμφωνώ με εγκυμοσύνες στην ηλικία των 14 ή 15, αλλά δε θα τις αποκαλέσω ποτέ "ανώριμες". Πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικές στο τι λέμε και πώς εκφραζόμαστε, και αν είναι η γνώμη μας να προσβάλλει κοπέλες που έχουν περάσει μια ηλικία και ακόμη προσπαθούν απεγνωσμένα να αποκτήσουν αυτό που σε κάποιες άλλες κοπέλες δόθηκε απλόχερα μέχρι τα 32, τότε καλύτερα ή να προσέχουμε πώς θα την εκφράσουμε ή απλώς να μην την εκφράσουμε καθόλου.

:wink:

Εγινα μαμά στα 39 μου, όχι γιατί το επέλεξα, αλλά γιατί τότε τα κατάφερα. Θέμα ηλικίας δεν υπάρχει. Έτσι απλά. Θέμα ανθρώπου υπάρχει. Τι αντοχές και κουραφέξαλα. Αγώνας δρόμου είναι? Αγώνας ζωής είναι και εκεί μετρούν άλλα πράγματα. Χμ, ναι μπορεί όταν οι κόρες μου θα είναι 15 να μην μπορώ να τις πάω στις κούνιες, αλλά νομίζω ότι δεν θα θέλουν κιόλας. Για καφέ με την παρέα τους, θα μπορώ, αλλά μάλλον δεν θα με θέλουν. Οπότε, θα πάρω τον σύζυγο αλά μπρατσέτα και θα την κάνω για κάνα ποτάκι και εγώ. Και όταν τελειώσουν οι κοπελιές, θα κεράσω και την παρέα τους.:wink:

May'11
20-11-10, 23:48
Ναι,θα έκανα παιδάκι μετά τα 40.Έτυχε να μείνω έγκυος πολύ νωρίτερα και στα 40 μου θα έχω παιδάκι στην εφηβεία.Παρολαυτά ίσως μια μαμά μεγαλύτερης ηλικίας να έχει περισσότερες αντοχές και όρεξη από εμένα.

rad_mid
21-11-10, 01:55
βεβαια υποστιρηζω να κανει καποιος παιδια οσο αισθανεται δυνατος και αυτο ειναι εφικτο.
Τα ορια 35 και 40 μου φαινονται λιγο γενικα.
Ζω στο εξωτερικο σε χωρα που οι γυναικες αρχιζουν πριν τα 30 και φτανουν στανταρντ τα 4 παιδια το πολυ μεχρι τα 35. Σχεδον ολες κανουν παλι παιδια 1-2 στα μεταξι των 42-45 για να ανανεωθουν. Αρα ναι εγκυμοσυνη μετα τα 40 ειναι για εμενα κατι συνηθες.
Δυο συναδελφισσες μου γενησαν στα 45 -φυσιολογικοτατα-για τελευταια φορα και εχουν και οι δυο 8 παιδια....

Skybeam
21-11-10, 16:06
;-)
Και όταν τελειώσουν οι κοπελιές, θα κεράσω και την παρέα τους.:wink:
Σωστή. +1;)

Aeriko
25-11-10, 23:12
Πως μου είχε ξεφύγει αυτό ε; :lol:

Λοιπόν εγώ βρήκα τον μοναδικό άντρα που μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη ότι ΜΠΟΡΕΙ να κάνει οικογένεια και παιδί στα 35 μου! Αν τότε μου έλεγαν ότι θα μου πάρει 5 χρόνια να κάνω παιδί θα έλεγα "ρε αι από δω!"

Κι όμως! 5 ολόκληρα χρόνια παλεύαμε και δεν μετανιώνουμε με τίποτα! Είμαι περήφανη μαμά 41 χρόνων και όταν η κόρη μου θα είναι 20 εγώ θα είμαι δίπλα της (καλώς εχόντων των πραγμάτων).

Ναι είναι κούραση γιατί κουβαλάς και την κούραση πολλών χρόνων δουλειάς. Αλλά είναι συνειδητή επιλογή και δεν σου λείπουν ούτε τα έξω, ούτε τα ξενύχτια, ούτε τίποτα γιατί είσαι πλήρης από ζωή. Και έτσι μπορείς να αφοσιωθείς σε αυτό που επέλεξες: στη μητρότητα. Ούτε εμένα (λένε) μου φαίνεται η ηλικία (καλά στο μυαλό δεν το συζητάμε... 15χρονο!) και ελπίζω στο μέλλον οι φίλες της κόρης μου να μην με βλέπουν γιαγιά :lol: αν ναι... τότε θα γίνω η σούπερ γιαγιά για όλες τους :D

marinaki181
25-11-10, 23:28
Να μπω στην παρέα σας?
εγώ είμαι μικρούλα, αλλά σήμερα γέννησε η γυναίκα ενός ξαδέρφου μου το πρώτο τους παιδάκι.
Μετά από 10 χρόνια γάμου και 8 χρόνια άκαρπες εξωσωματικές, έμεινε τελικά έγκυος φυσιολογικά και γέννησε τώρα στα 42 της.....

Δε μου φαίνεται μεγάλη, θέλω να πω, είναι μία σύγχρονη κοπέλα, ζει στην εποχή της, έχει όρεξη και κέφι και ζωντάνια, ε λοιπόν ναι!!!!

Μαμάδες στα 40!!!!!

kalliopaki
26-11-10, 10:49
Καμιά φορά μας οδηγούν οι συνθήκες και όχι εμείς αυτές. Μαμάδες λοιπόν στα 20, στα 30, στα 40, όποτε είναι η κατάλληλη στιγμή για την καθεμία. Άλλος τα βρίσκει πιο εύκολα, άλλος παλεύει περισσότερο για αυτό που για κάποιους είναι δεδομένο. Αν εγώ ας πούμε δεν έχω αντοχές, δεν σημαίνει ότι δεν έχει και κάποια άλλη κοπέλα ή οτι δεν θα βρει τη ζητούμενη δύναμη.
Οπότε ναι κι εγώ, μαμάδας στα 40, φυσικά, γιατί όχι?

andigo
26-11-10, 10:56
Ναι και εγώ θα έκανα!!! Όχι μόνο 2ο αλλά και 3ο και 4ο.

xena
07-09-11, 15:18
ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!!!Και είμαι ΑΠΟΛΗΤΗ πάνω σε αυτό το θέμα.Και έιναι και δίκαιο που σε χώρες της υπόλοιπης ευρώπης που το όριο για την εξωσωματική είναι τα 42!!!ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ!!Δεν είναι πολύ ωραίο όμως μέχρι τα 32 να έχεις 2 παιδάκια και να έχεις κλείσει και ως μαμά?Όταν θα ειμαι 40 η κοράκλα μου θα είναι 11 και θα βγαίνουμε βολτες θα κάνουμε πράγματα μαζί και ο γιος μου θα είναι 8 ,με την μαμά μου έχω μολις 18 χρόνια διαφορα και είναι πολύ ωραίο να είσαι 32 και η μαμά-γιαγιά 50 και να μοιάζεται σαν αδερφές!!!Η πεθερά μου αν και δεν τα πάμε καλά έχει 2 παιδιά και εγγόνια και έγηνε στα 48 για πρώτη φορά γιαγιά (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ?)Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί)και εγω επιπλέον διδικτορικό και μαστερ μέχρι τα 31-οδοντίατρος γαρ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΑ 40 ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ,τα βιώματα που σε κάνουν να κατασταλάξεις ΔΕΝ εξαρτώνται από την ηλικία...αλλά από τα βιώματα.Βέβαια έχω και έναν ΠΑΤΕΡΑ που βοήθησε τρελα την μαμά μου και έναν ΣΥΖΥΓΟ που να είναι καλά το μωρό μου μέχρι και βράδια ξενυχτούσε με την μικρη μας όταν εγώ έχω εφημερίες είτε όταν εδινα για ειδικότητα είτε για το διδακτορικό.

Καλέ έχει ο οδοντίατρος εφημερίες;;;;;:shock::shock::shock:
Πάντως αν ήσουν γιατρός / γυναικολόγος ή οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με συναφείς επιστήμες θα ήσουν άνεργη με τις ρουκέτες που πετάς - σόρυ!
Δεν ξέρω επίσης εάν έχεις κάνει στείρωση - υποθέτω αφού είσαι απόλυτη επιβάλεται.
Και πες μου και το άλλο... εγώ που γνώρισα τον άντρα μου στα 38, αν ήσουν εγώ, υποθέτω θα του εξηγούσες ευγενικά ότι δεν θα έκανες παιδιά; και ο λόγος;;; λόγω... ιδεολογίας; λόγω επιστημονικής... φαντασίας;;; ή σου απαγορεύει η μαμά να γίνει γιαγιά άνω των 50? :shock::shock::shock::shock:

Κοίταξε για να σταματήσω κι εγώ εδώ τα αστεία: όποιος είναι έξω απ' το χορό πολλά τραγούδια ξέρει. Συνεπώς, οταν μιλάς να προσέχεις τι λες και που τα λες. Οφείλεις να σέβεσαι τα μέλη μιας δημόσιας συζήτησης κυρίως από μια ομάδα ευαίσθητη που αφορά και υπογονιμότητα. Πρόσβαλες αρκετές γυναίκες και μητέρες. Τώρα... ή το έκανες συνηδειτά ή έχεις άχυρα στο κεφάλι σου.

Eva333
07-09-11, 16:03
Το σίγουρο είναι οτι δεν θα έκανα πριν τα 30! 30-40 ειναι η ιδανική ηλικία...αλλα αν δεν σου κάτσει...τοτε το παρατείνεις. Τωρα ειμαι εγκυος στα 33 στο πρωτο παιδι και θα γεννησω στα 34, πιστευω πως ειναι το ιδανικότερο για μενα.

Eva333
07-09-11, 16:08
ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!!!Και είμαι ΑΠΟΛΗΤΗ πάνω σε αυτό το θέμα.Και έιναι και δίκαιο που σε χώρες της υπόλοιπης ευρώπης που το όριο για την εξωσωματική είναι τα 42!!!ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ!!Δεν είναι πολύ ωραίο όμως μέχρι τα 32 να έχεις 2 παιδάκια και να έχεις κλείσει και ως μαμά?Όταν θα ειμαι 40 η κοράκλα μου θα είναι 11 και θα βγαίνουμε βολτες θα κάνουμε πράγματα μαζί και ο γιος μου θα είναι 8 ,με την μαμά μου έχω μολις 18 χρόνια διαφορα και είναι πολύ ωραίο να είσαι 32 και η μαμά-γιαγιά 50 και να μοιάζεται σαν αδερφές!!!Η πεθερά μου αν και δεν τα πάμε καλά έχει 2 παιδιά και εγγόνια και έγηνε στα 48 για πρώτη φορά γιαγιά (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ?)Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί)και εγω επιπλέον διδικτορικό και μαστερ μέχρι τα 31-οδοντίατρος γαρ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΑ 40 ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ,τα βιώματα που σε κάνουν να κατασταλάξεις ΔΕΝ εξαρτώνται από την ηλικία...αλλά από τα βιώματα.Βέβαια έχω και έναν ΠΑΤΕΡΑ που βοήθησε τρελα την μαμά μου και έναν ΣΥΖΥΓΟ που να είναι καλά το μωρό μου μέχρι και βράδια ξενυχτούσε με την μικρη μας όταν εγώ έχω εφημερίες είτε όταν εδινα για ειδικότητα είτε για το διδακτορικό.


Χάλια άποψη ...λες και ακουω τη γιαγιά μου :cool:
(η οποία φυσικά δεν ζει....μας χτυπησε η μοιρα και η μαμα με την γιαγια ειχαν μεγαλη διαφορα ¨))

maria_81
07-09-11, 16:18
Και να πώ οτι τόσο η μαμά μου όσο και εγώ έχουμε και σπουδές και ειδικότητα(είμαστε και οι δυο γιατροί)και εγω επιπλέον διδικτορικό και μαστερ μέχρι τα 31-οδοντίατρος γαρ...

Κορίτσι μου, όλα αυτά που γράφεις αποδεικνύουν ότι τα πτυχία απέχουν χιλιόμετρα από την κοινωνική μόρφωση... Κρίμα!

GIOYLA
07-09-11, 16:22
λοιπον! εχω 3 παιδακια,το ενα το εκανα στα 25 το αλλο σχεδον στα 27 και το τριτο παρα κατι μηνες στα 40!μια φιλη μου που με ειδε στην τελευταια εγκυμοσυνη μου ειπε το εξης...τωρα το θυμηθηκες στα γεραματα να κανεις και αλλο παιδι!!!!!!!(εδω γελαμε) η κοπελια ομως συνομιλικη και χωρις καποια σχεση στον οριζοντα το ειχε παρει σχεδον αποφαση οτι θα ειναι παντα μονη της,ελα μου ντε που ο Θεος ειχε αλλα σχεδια,γνωρισε ενα καλο παιδι και ηδη εχει βαλει μπρος για παιδι!και τι θελω να πω με αυτο; οτι οποιος ειναι εξω απο τον χορο πολλα τραγουδια λεει................

MaRiA06
07-09-11, 16:31
βρε κοριτσια ''ποια γεραματα?''οταν ποια οι κοπελες φτανουν στα30-35 και δεν εχουν μια μονιμη σχεση..?
Το οριο ηληκιας εχει αλλαξη για την μητρωτητα και ειναι και αυτος ενας απο τους λογους της μεγαλης υπογεννητικοτητας

xena
07-09-11, 17:00
Χάλια άποψη ...λες και ακουω τη γιαγιά μου :cool:
(η οποία φυσικά δεν ζει....μας χτυπησε η μοιρα και η μαμα με την γιαγια ειχαν μεγαλη διαφορα ¨))

:grin::grin::grin::grin::grin::grin::grin::grin::grin::grin::grin: πολύ γέλασα.......

Αααααχ να'αγιάσει το στόμα σας ρε κορίτσια.... ταράχτηκα τόσο πολύ πριν που την διάβασα... απαπααα....

sesame
07-09-11, 19:42
Η χειρότερη έκφραση που διάβασα εδώ είναι η εξής "να έχεις κλείσει ως μαμά"..........
Μάλλον είναι η χειρότερη έκφραση που διάβασα ή άκουσα ποτέ μου.....ίσως γιατί όταν γίνεσαι μαμά είσαι για πάντα μαμά.......δεν κλείνεις ποτέ ως μαμά.......
Έχετε ακούσει για τα παιδιά έκπληξη?
Αυτά που γεννούσαν οι γιαγιάδες μας μέχρι τα 50 τους?
Εκεί που νόμιζαν πως δεν θα κάνουν άλλο, έρχονταν ένα παιδάκι και ξανάνιωναν.......ποιος είπε ότι οι εγκυμοσύνες σε αυτές τις ηλικίες είναι απαγορευτικές?
Εδώ το τολμούσαν οι γιαγιάδες μας που δεν είχαν και τα μέσα........και ήταν μια χαρά γιαγιάδες......όχι 50 βέβαια, Μια και κάπου εκεί έκαναν εκείνο το παιδί έκπληξη που λέγαμε.......αλλά τα παιχνίδια, τα χαρτζηλίκια και προπάντων τα παραμύθια μια χαρά μας τα έλεγαν.....τέτοια γιαγιά είχα....μεγάλη σε ηλικία και μια μάνα που με γέννησε στα σαράντα της, αλλά έβαζε και βάζει κάτω πολλές νεότερες......
Είμαι μια χαρά παιδί (τρόπος του λέγειν) χάσματα δεν βίωσα, εκτός αν εννοείτε χάσμα εκεί γύρω στην εφηβεία που δεν ξέρουμε τι μας φταίει, αλλά τα βάζουμε με όλους, ιδιαίτερα με τους γονείς μας που τους 'εχουμε και πρόχειρους και θα μας αγαπάνε έτσι κι αλλιώς.....
Λατρεύω τους γονείς μου και μια και είμαι παιδί που προσπάθησαν χρόνια να αποκτήσουν νιώθω με κάποιο τρόπο κι ευλογημένη......ίσως γιατί με ήθελαν τόσο πολύ ίσως γιατί ήταν πια σε ηλικία που ήξεραν τι θέλουν........ίσως γιατί με λατρεύουν κι αυτοί......δε θα μπορούσα να φανταστώ να έχω άλλους γονείς...
Προχωράτε κορίτσια...........μην ακούτε κανέναν.......

Skybeam
07-09-11, 22:12
Η χειρότερη έκφραση που διάβασα εδώ είναι η εξής "να έχεις κλείσει ως μαμά"..........
Μάλλον είναι η χειρότερη έκφραση που διάβασα ή άκουσα ποτέ μου.....ίσως γιατί όταν γίνεσαι μαμά είσαι για πάντα μαμά.......δεν κλείνεις ποτέ ως μαμά.......
Έχετε ακούσει για τα παιδιά έκπληξη?
Αυτά που γεννούσαν οι γιαγιάδες μας μέχρι τα 50 τους?
Εκεί που νόμιζαν πως δεν θα κάνουν άλλο, έρχονταν ένα παιδάκι και ξανάνιωναν.......ποιος είπε ότι οι εγκυμοσύνες σε αυτές τις ηλικίες είναι απαγορευτικές?
Εδώ το τολμούσαν οι γιαγιάδες μας που δεν είχαν και τα μέσα........και ήταν μια χαρά γιαγιάδες......όχι 50 βέβαια, Μια και κάπου εκεί έκαναν εκείνο το παιδί έκπληξη που λέγαμε.......αλλά τα παιχνίδια, τα χαρτζηλίκια και προπάντων τα παραμύθια μια χαρά μας τα έλεγαν.....τέτοια γιαγιά είχα....μεγάλη σε ηλικία και μια μάνα που με γέννησε στα σαράντα της, αλλά έβαζε και βάζει κάτω πολλές νεότερες......
Είμαι μια χαρά παιδί (τρόπος του λέγειν) χάσματα δεν βίωσα, εκτός αν εννοείτε χάσμα εκεί γύρω στην εφηβεία που δεν ξέρουμε τι μας φταίει, αλλά τα βάζουμε με όλους, ιδιαίτερα με τους γονείς μας που τους 'εχουμε και πρόχειρους και θα μας αγαπάνε έτσι κι αλλιώς.....
Λατρεύω τους γονείς μου και μια και είμαι παιδί που προσπάθησαν χρόνια να αποκτήσουν νιώθω με κάποιο τρόπο κι ευλογημένη......ίσως γιατί με ήθελαν τόσο πολύ ίσως γιατί ήταν πια σε ηλικία που ήξεραν τι θέλουν........ίσως γιατί με λατρεύουν κι αυτοί......δε θα μπορούσα να φανταστώ να έχω άλλους γονείς...
Προχωράτε κορίτσια...........μην ακούτε κανέναν.......

Προσπαθώ τόση ώρα να κάνω qoote μόνο μια δυο αράδες που με εκφράζουν περισσότερο, αλλά είναι όλο το ποστ τόσο όμορφο, αληθινό και συγκινητικό, που το πήρα όλο!

lop
07-09-11, 22:29
λοιπον! εχω 3 παιδακια,το ενα το εκανα στα 25 το αλλο σχεδον στα 27 και το τριτο παρα κατι μηνες στα 40!μια φιλη μου που με ειδε στην τελευταια εγκυμοσυνη μου ειπε το εξης...τωρα το θυμηθηκες στα γεραματα να κανεις και αλλο παιδι!!!!!!!(εδω γελαμε) η κοπελια ομως συνομιλικη και χωρις καποια σχεση στον οριζοντα το ειχε παρει σχεδον αποφαση οτι θα ειναι παντα μονη της,ελα μου ντε που ο Θεος ειχε αλλα σχεδια,γνωρισε ενα καλο παιδι και ηδη εχει βαλει μπρος για παιδι!και τι θελω να πω με αυτο; οτι οποιος ειναι εξω απο τον χορο πολλα τραγουδια λεει................

ρε κορίτσι δωσε μου τα φώτα σου : και εγώ το 1ο στα 25 το έκανα, το 2ο στα 29 και επειδή το θέλω ένα ακόμα μωρό και είναι αγόρια και θα ήθελα και κάτι...ρώζ, είμαι 39 και δεν το αποφασίζω. Κάτι η οικον. κρίση (δουλεύουμε και οι δύο), ο 1ος στην εφηβεία και σε σπόντα μου απάντησε ότι δεν θα το ήθελε, ο σύζυγος δεν θέλει (που να μπαίνουμε ξανά σε νυχτ. ξυπνήματα) και κυρίως δεν μου ...κάθεται. Και ο σύζυγος και η σύληψη (καθώς μετά από τα 35 δυσκολεύει το πράγμα).Πές μου αναλυτικά πως είναι για σένα, για τα μεγάλα παιδιά για το σύζυγο, τα οικονομικά μελλοντικά, για τις αντοχές στα 40 (εμένα μετά το 2ο μου έκατσε αυτοάνοσο). Θα ήθελα μια τεκμηριωμένη ''φρέσκια'' άποψη.

maria_81
07-09-11, 22:51
lop... θα σου πω εγώ που η μαμά μου με έκανε (κατά τύχη) στα 42 της όταν ο αδερφός μου ήταν 15 και η αδερφή μου 12!!! Είναι υπέροχο... Εγώ είναι σαν να έχω 4 γονείς και τώρα που γέννησα... τα αδέρφια μου (που έχουν ήδη δικά τους αρκετά μεγάλα παιδιά), λένε ότι είναι φοβερό το συναίσθημα γιατί παρ' όλο που είναι ανήψι τους, αισθάνονται σαν να έχουν εγγόνι!
Όσο για τους γονείς μου... έχουν πει πολλές φορές (επειδή είναι φιλάσθενοι και οι δύο), ότι μάλλον εγώ "φταίω" που δεν παραιτήθηκαν απ' τη ζωή...
Καν' το...

misspigi
07-09-11, 23:13
ρε κορίτσι δωσε μου τα φώτα σου : και εγώ το 1ο στα 25 το έκανα, το 2ο στα 29 και επειδή το θέλω ένα ακόμα μωρό και είναι αγόρια και θα ήθελα και κάτι...ρώζ, είμαι 39 και δεν το αποφασίζω. Κάτι η οικον. κρίση (δουλεύουμε και οι δύο), ο 1ος στην εφηβεία και σε σπόντα μου απάντησε ότι δεν θα το ήθελε, ο σύζυγος δεν θέλει (που να μπαίνουμε ξανά σε νυχτ. ξυπνήματα) και κυρίως δεν μου ...κάθεται. Και ο σύζυγος και η σύληψη (καθώς μετά από τα 35 δυσκολεύει το πράγμα).Πές μου αναλυτικά πως είναι για σένα, για τα μεγάλα παιδιά για το σύζυγο, τα οικονομικά μελλοντικά, για τις αντοχές στα 40 (εμένα μετά το 2ο μου έκατσε αυτοάνοσο). Θα ήθελα μια τεκμηριωμένη ''φρέσκια'' άποψη.
τα ιδια ακριβως και απο τον δικο μου συζυγο. με 2 παιδια ενιωθε οτι δεν υπηρχε χωρος για αλλο παιδι. στα 37 αποφασισα να μην τον ξαναρωτησω. οταν του ανακοινωσα την εγκυμοσυνη, χαμογελασε και εμεινε κοκαλωμενος χαμογελαστος για τις επομενες 37 εβδομαδες (κυριολεκτω). ανακοινωνε περιχαρης και χαζοχαρουμενα οτι περιμενουμε 3ο παιδι. οταν απορημενη του ειπα: "μα καλα εσυ δεν ηθελες να ακουσεις για αλλο μωρο, τωρα τι αλλαγη ειναι αυτη;" μου απαντησε: "ναι φοβομουν, αλλα τωρα που το σκεφτομαι μου αρεσει". σε πληροφορω οτι 10 μηνες μετα απο τη γεννα παραμενει χαζοχαρουμενα χαμογελαστος!!!!

dimitris soula
07-09-11, 23:19
lop οι ιστοριες μας ειναι ιδιες.εγω εχω ενα γιο 15 χρονων ενα γιο 12,5 και εκανα στα 38.5 ενα κοριτσακι που τωρα ειναι 2 χρονων και 2 μηνων,και ειμαι 41.ο αντρας μου δεν ηθελε να κανουμε τριτο αλλα τον καταφερα και τωρα την λατρευει οπως και τα παιδια μου με βοηθανε ολοι και ξανανιωσα.και εχω διαφορα προβληματα υγιειας.ολα καλα πηγαν τοσο πολυ που αν καταφερω τον αντρα μου θα παω και για τεταρτο.λιγο δυσκολο βεβαια αλλα θα δουμε.μην ακους κανενα και κανε αυτο που θες σου ευχομαι να σου πανε ολα καλα.:grin::grin::grin:

tazi
07-09-11, 23:24
Είμαι 31 χρονών, έχω κάνει δύο παιδιά και όχι δεν σκέφτομαι για τρίτο, ποσο μάλλον στα 40! Το νίωθω σαν πισωγύρισμα! Πραγματικά όμως θαυμάζω τις μαμάδες που έχουν το κουράγιο και την υπομονή και το τολμούν!!!!

dimitris soula
08-09-11, 09:01
ετσι ημουν και εγω ωσπου εμεινα τυχαια και εκανε παλινδρομηση. αυτο με εκανε να θελω ξανα και ηταν η καλυτερη αποφαση που εχω παρει για μενα.

dimitris soula
10-09-11, 16:32
κοριτσια ο γιατρος μου ειπε να κανω β χοριακη ενω του ειπα οτι συνεχιζω και εχω αιμα.επειδη ειχα 9 μερες καθυστερηση θελει να σιγουρευτει οτι δεν τρεχει τιποτα. για να δουμε.......

Rea_1971
10-09-11, 17:11
Στα 39 έκανα το πρωτο στα 41 θα γεννήσω το δεύτερο.

Μια χαρά!!!

dimitris soula
10-09-11, 17:53
Rea με το καλο να γεννησεις να σου ζησει το μωρακι σου και να σου ζησει και το μεγαλυτερο.στα 39 εκανα το τριτο μου παιδι και τα αλλα δυο ηταν μεγαλα .ηταν οτι καλυτερο μου συνεβη. να δουμε τι τρεχει τωρα

boulitsa
10-09-11, 22:21
αχ βρε κοριτσια μου δινετε πολυ κουραγιο!εγω στα 29 εκανα το κοριτσακι μου που το εχασα κ τωρα θα ηταν 6 ετων..μετα στα 32 εκανα τον γιο μου..τωρα στα 34 ειχα μεινει παλι εγκυος κ απεβαλα..κ σκεφτομαι αν θελω να προσπαθησω ξανα γιατι λεω μεχρι να τα καταφερω παλι θα φτασω τα 35 κ μεχρι να γεννησω με το καλο στα 36 κ λεω,,μηπως ειμαι μεγαλη πια για αλλο παιδι?

antaspil
10-09-11, 23:19
Κοριτσια δεν υπαρχει ηλικια για παιδι....αρκει να εχεις πολυ αγαπη να δωσεις σε αυτο το πλασματακι που θα φερεις στον κοσμο..η αν το θεσουμε κ αλλιως σε αυτο που θα υιοθετησεις....

dimitris soula
10-09-11, 23:38
αχ βρε κοριτσια μου δινετε πολυ κουραγιο!εγω στα 29 εκανα το κοριτσακι μου που το εχασα κ τωρα θα ηταν 6 ετων..μετα στα 32 εκανα τον γιο μου..τωρα στα 34 ειχα μεινει παλι εγκυος κ απεβαλα..κ σκεφτομαι αν θελω να προσπαθησω ξανα γιατι λεω μεχρι να τα καταφερω παλι θα φτασω τα 35 κ μεχρι να γεννησω με το καλο στα 36 κ λεω,,μηπως ειμαι μεγαλη πια για αλλο παιδι?
αυτα ειναι βλακειες που δυστυχως τις σκεφτονται πολλοι.οταν αποφασισα και εμεινα εγκυος στα 39 ηταν αρκετες οι "φιλες" που μου ειπαν πως το αποφασισα στα 39 και που ειχα ηδη 2 παιδια μεγαλα. μην ακους τιποτα και αν θελεις να κανεις και αλλο παιδι κανε το. δεν υπαρχει καλυτερο στο κοσμο.ειμαι 41 και αν μου ξανατυχει θα πεταξω απο την χαρα μου και φυσικα θα ακουσω τις ιδιες βλακειες. δεν δινω σημασια και το ιδιο σου δινω συμβουλη να κανεις. αρκει να το θες;)

ayla
11-09-11, 00:42
Καλέ έχει ο οδοντίατρος εφημερίες;;;;;:shock::shock::shock:
Πάντως αν ήσουν γιατρός / γυναικολόγος ή οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με συναφείς επιστήμες θα ήσουν άνεργη με τις ρουκέτες που πετάς - σόρυ!
Δεν ξέρω επίσης εάν έχεις κάνει στείρωση - υποθέτω αφού είσαι απόλυτη επιβάλεται.
Και πες μου και το άλλο... εγώ που γνώρισα τον άντρα μου στα 38, αν ήσουν εγώ, υποθέτω θα του εξηγούσες ευγενικά ότι δεν θα έκανες παιδιά; και ο λόγος;;; λόγω... ιδεολογίας; λόγω επιστημονικής... φαντασίας;;; ή σου απαγορεύει η μαμά να γίνει γιαγιά άνω των 50? :shock::shock::shock::shock:

Κοίταξε για να σταματήσω κι εγώ εδώ τα αστεία: όποιος είναι έξω απ' το χορό πολλά τραγούδια ξέρει. Συνεπώς, οταν μιλάς να προσέχεις τι λες και που τα λες. Οφείλεις να σέβεσαι τα μέλη μιας δημόσιας συζήτησης κυρίως από μια ομάδα ευαίσθητη που αφορά και υπογονιμότητα. Πρόσβαλες αρκετές γυναίκες και μητέρες. Τώρα... ή το έκανες συνηδειτά ή έχεις άχυρα στο κεφάλι σου.
Καταρχάς το άτομο που έγραψε το ποστ το οποίο σχολιάζεις, το έγραψε πριν πολυ καιρό αν είδες την ημερομηνία. Κατα δεύτερο δεν αξίζει τον κόπο ναασχοληθείς γιατί το έκανε μόνο κ μόνο για να προκαλέσει. Οδοντίατρος με εφημερίες σαφώς και δεν υπάρχει. Της ξέφυγε αυτό μάλλον. Α, κ τα τόσα ορθογραφικά λάθη επίσης δε συνάδουν με διδακτορικά κ λοιπά. Το μόνο που παίζει να ισχύει από τα όσα έγραψε είναι ότι όντως έκανε δυο παιδιά ως τα 32 της. Α, ίσως και οι ηλικίες των γιαγιαδοπεθερών της. Ωραίο ηλικιακό κριτήριο όμως για μια γενική ερώτηση, ό,τι να ναι δηλαδή!!:shock:

Little Monkey
11-09-11, 01:51
Δεδομένου ότι έκανα το πρώτο στα 39, ελπίζω να κάνω δεύτερο μετά τα 40 (γιατί για πριν τα 40 δεν προλαβαίνω) :lol:

GIOYLA
11-09-11, 03:28
ρε κορίτσι δωσε μου τα φώτα σου : και εγώ το 1ο στα 25 το έκανα, το 2ο στα 29 και επειδή το θέλω ένα ακόμα μωρό και είναι αγόρια και θα ήθελα και κάτι...ρώζ, είμαι 39 και δεν το αποφασίζω. Κάτι η οικον. κρίση (δουλεύουμε και οι δύο), ο 1ος στην εφηβεία και σε σπόντα μου απάντησε ότι δεν θα το ήθελε, ο σύζυγος δεν θέλει (που να μπαίνουμε ξανά σε νυχτ. ξυπνήματα) και κυρίως δεν μου ...κάθεται. Και ο σύζυγος και η σύληψη (καθώς μετά από τα 35 δυσκολεύει το πράγμα).Πές μου αναλυτικά πως είναι για σένα, για τα μεγάλα παιδιά για το σύζυγο, τα οικονομικά μελλοντικά, για τις αντοχές στα 40 (εμένα μετά το 2ο μου έκατσε αυτοάνοσο). Θα ήθελα μια τεκμηριωμένη ''φρέσκια'' άποψη.
λοιπον εχουμε και λεμε:Dκαι εγω για το ροζ πηγαινα αλλα δεν μου εκατσε:rolleyes::D:D οποτε εχουμε πηξει στην σωβρακοφανελα,τα παιδια μου το ηθελαν πολυ,παρα πολυ και μαλιστα δεν μπορεις να φανταστεις ποσο τον κρατανε ολα τα κανουν απο ταισμα,αλλαγμα,βολτες τα παντα ο συζηγος απο την αλλη με κυνηγαει για το τεταρτο:confused:και η πλακα ειναι οτι εγω το σκεφτομαι...απο αντοχες βεβαια δεν ειναι οπως ειναι στα 25 σου αλλα ειναι ομως καλυτερα απο αποψη υπομονης,εισαι πιο κατασταλαγμενη και μπορεις να αντιμετωπησεις τις δυσκολιες του πρωτου καιρου πολυ πιο ευκολα,τωρα τα οικονομικα ειναι ενα θεμα αλλα εγω λεω το αλλο μεχρι να παει ο μικρος σχολειο τα μεγαλα μου ηδη θα εχουν προχωρησει στην ζωη τους γιατι για μενα τα πολλα τα εξοδα ειναι οταν τα παιδια πηγαινουν στο γυμνασιο και μετα οχι οτι πριν δεν εχουν αλλα ολο και καπως τα βολευεις

dimitris soula
11-09-11, 10:34
Gioula εμενα ο δικος μου δεν θελει τεταρτο λογω οικονομικων και επειδη στο τριτο ηρθε το κοριτσακι. καλα ειμαστε λεει αλλα εγω δεν θα ελεγα οχι και ας ειμαι 41.ετσι κι αλλιως και την μικρη στα 39 την εκανα. μια χαρουλα :grin::grin::grin::grin::grin::grin:

neraida11
11-09-11, 12:09
ποτε δεν ειναι αργα, ενα μωρακι μπορει να κουραζει αλλά δίνει νέα πνοη στο δευτερο μισο ή και λιγο παραπανω της ζωής. Η αγάπη δίνει δύναμη και ενεργεια. Μονο που η φύση δε βοηθάει και πολυ αν πριν τα 40 δεν υπαρχει γεννα.

dimitris soula
14-09-11, 17:40
κοριτσια καλησπερα .ελπιζω να ειστε ολες καλα. τελικα πηρα τα αποτελεσματα της χοριακης πηγα και στο γιατρο .απο οτι φαινεται ημουν εγκυος και απεβαλα.επειδη περιμενα να περασουν 5-6 μερες καθυστερησης επεσα και στο σαββατοκυριακο και την Δευτερα που ειχα πει να παω για εξεταση ηρθε το αιμα και νομιζα οτι ηταν η περιοδος,την πατησα....:(ευχομαι σε ολες οτι επιθυμουν

dimitris soula
15-09-11, 12:19
τα ιδ ια ακριβως και απο τον δικο μου συζυγο. με 2 παιδια ενιωθε οτι δεν υπηρχε χωρος για αλλο παιδι. στα 37 αποφασισα να μην τον ξαναρωτησω. οταν του ανακοινωσα την εγκυμοσυνη, χαμογελασε και εμεινε κοκαλωμενος χαμογελαστος για τις επομενες 37 εβδομαδες (κυριολεκτω). ανακοινωνε περιχαρης και χαζοχαρουμενα οτι περιμενουμε 3ο παιδι. οταν απορημενη του ειπα: "μα καλα εσυ δεν ηθελες να ακουσεις για αλλο μωρο, τωρα τι αλλαγη ειναι αυτη;" μου απαντησε: "ναι φοβομουν, αλλα τωρα που το σκεφτομαι μου αρεσει". σε πληροφορω οτι 10 μηνες μετα απο τη γεννα παραμενει χαζοχαρουμενα χαμογελαστος!!!!
πως καταφερες και εμεινες εγκυος χωρις να το ξερει? δεν εχω καταλαβει και επειδη θα σας ρωτουσα πως να καταφερω τον αντρα μου που δεν θελει τεταρτο εξαιτιας των οικονομικων μηπως μπορεις να μου πεις το κολπο σου?

rena_myst
15-09-11, 13:02
ΥΓ: Επειδή στα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας ισχύει η θεωρία της σχετικότητας, ήθελα να προσθέσω το εξής: για κάποια άλλη κοπέλα που έχει γίνει μαμά στα 20 ή τα 22 της, ίσως τα 32 χρόνια που ανέφερες ως ιδανικό χρονικό όριο, να φαντάζουν ήδη μεγάλη ηλικία και θα μπορούσε ωραιότατα κάποιος να σου απαξιώσει αυτο που εσύ αυθαίρετα ορίζεις ως ιδανικό...;) Γι' αυτό ας είμαστε λιγότερο προσβλητικοί απέναντι στους άλλους γιατί ιδανικές ηλικίες όταν δημιουργείς ένα θαύμα δεν υπάρχουν... Ιδανικές καταστάσεις ναι, και αυτό είναι το επιθυμητό για το μεγάλωμα κάθε παιδιού!..

Με καλυψες....!!!

Επιπλεον να προσθεσω οτι χαιρομαι πολυ που αξιωθηκα να φερω στον κοσμο την κορακλα μου στα 36 μου γιατι σε αυτη την ηλικια πια αντιλαμβανομαι ολα τα πραγματα διαφορετικα και ποσο μαλλον την μητροτητα.Νομιζω πως τωρα την απολαμβανω και την καταλαβαινω αλλιως σε σχεση με το πως σκεφτομουν στα 25 μου για παραδειγμα.Οταν ακουω οτι οσο μεγαλυτερη γεννας τοσο λιγοτερες αντοχες εχεις γελαω.Σας πληροφορω οτι παρολο που τρεχω σαν το αλογο ολη μερα.....εχω ολη την διαθεση και την αντοχη τις ωρες που ειμαι σπιτι να ασχοληθω και να περιποιηθω και να παιξω με την κορη μου.Επιπλεον σε αντιθεση με πολλες φιλες μου που γεννησαν μικρες και δεν προλαβαν να κανουν ισως καποια πραγματα που ηθελαν και τωρα κοιτανε πως και πως να αφησουν τα παιδια τους σε παππουδογιαγιαδες για να βγουν, να φυγουν και τα λοιπα, εγω στα 36 μου πια τα χορτασα ολα και το μονο που επιθυμω ειναι οτι κανω να το κανω μαζι με το παιδι μου.....

dimitris soula
15-09-11, 15:51
rena_myst θα συμφωνησω μαζι σου στο οτι τωρα που ειμαι στα 41 και εκανα την μικρη μου στα 39 εχω περισσοτερη υπομονη και ορεξη να παιξω μαζι της και να την περιποιουμαι απο οτι οταν ημουν πιο μικρη και εκανα τα πρωτα δυο αγορια μου.τωρα ειναι 15 και 12.5 χρονων. τοτε ουτε την εγκυμοσυνη ειχα καταλαβει ενω τωρα ευχαριστηθηκα ολη την εμπειρια. οπως λεει ο αντρας μου ειμαστε πιο ηρεμοι και σαν να καταλαβαινουμε καποια πραγματα καλυτερα. οποτε η ιδανικη ηλικια για παιδι δεν υπαρχει ειναι οποτε αισθανεται η καθε μια ετοιμη.:p

matal
15-09-11, 18:12
Καλησπέρα
Είμαι ολοκαίνουργια στο forum. Είμαι 38 και εδώ και τρεις μήνες προσπαθούμε με τον άντρα μου για δεύτερο παιδί. Έχουμε ένα γιο 3 ετών. Διαβάζω στο διαδίκτυο ότι ελαττώνεται πολύ η γονιμότητα στην ηλικία μου και ανησυχώ για το εάν μπορώ να συλλάβω και να έχω μία ομαλή εγκυμοσύνη. Εσείς πώς τα καταφέρατε?

summer99
15-09-11, 18:22
Καλησπέρα
Είμαι ολοκαίνουργια στο forum. Είμαι 38 και εδώ και τρεις μήνες προσπαθούμε με τον άντρα μου για δεύτερο παιδί. Έχουμε ένα γιο 3 ετών. Διαβάζω στο διαδίκτυο ότι ελαττώνεται πολύ η γονιμότητα στην ηλικία μου και ανησυχώ για το εάν μπορώ να συλλάβω και να έχω μία ομαλή εγκυμοσύνη. Εσείς πώς τα καταφέρατε?

Καλέ μην αγχώνεσαι. Δεν είσαι και μεγάλη, χαλάρωσε!!! :lol: Γρήγορα να έρθει το δεύτερο.

boulitsa
15-09-11, 18:34
αυτα ειναι βλακειες που δυστυχως τις σκεφτονται πολλοι.οταν αποφασισα και εμεινα εγκυος στα 39 ηταν αρκετες οι "φιλες" που μου ειπαν πως το αποφασισα στα 39 και που ειχα ηδη 2 παιδια μεγαλα. μην ακους τιποτα και αν θελεις να κανεις και αλλο παιδι κανε το. δεν υπαρχει καλυτερο στο κοσμο.ειμαι 41 και αν μου ξανατυχει θα πεταξω απο την χαρα μου και φυσικα θα ακουσω τις ιδιες βλακειες. δεν δινω σημασια και το ιδιο σου δινω συμβουλη να κανεις. αρκει να το θες;)


το θελω παρα πολυ παραγματικα!αλλα μερικες φορες το περιβαλλον γυρω σου σε κανει κ νιωθεις τοσο περιεργα λες με το να γινεις μαμα πρεπει να εχεις καποια συγκεκριμενη ηλικια..αλλα εχεις απολυτο δικιο!δεν πρεπει να δινουμε σημασια το τι λενε οι αλλοι αλλα το τι θελουμε εμεις !:D

eleftheriak
15-09-11, 21:25
[QUOTE=ayla;2136073]Καταρχάς το άτομο που έγραψε το ποστ το οποίο σχολιάζεις, το έγραψε πριν πολυ καιρό αν είδες την ημερομηνία. Κατα δεύτερο δεν αξίζει τον κόπο ναασχοληθείς γιατί το έκανε μόνο κ μόνο για να προκαλέσει. Οδοντίατρος με εφημερίες σαφώς και δεν υπάρχει. Της
:-P

Έλα μια ημέρα μαζί μου στο νοσοκομείο που εργάζομαι και θα δεις αν οι οδοντίατροι έχουν ή όχι εφημερείες !!! Εκτός αν τους μόνους οδοντιάτρους που γνωρίζεις είναι αυτούς της γειτονιάς σου ή των ταμείων όπως του ΙΚΑ !! Και όσο για τα ορθογραφικά μου λάθη να γνωρίζεις ότι η δυσορθογραφία είναι μια δύσκολη μορφή δυσλεξίας που ευτυχώς την παλεύω. Αν νομίζεις ότι η έκφραση των απόψεων άλλων ατόμων προκαλεί τότε ο χώρος ενός φόρουμ δεν είναι καταληλος :)) Δεν έγραψα ΠΟΥΘΕΝΆ ότι είμαι αντίθετη στο να κάνει κάποια κοπέλα παιδί μετά τα 40 ΕΓΏ δεν θα το έκανα !!! Εκτός και αν δεν είχε γίνει κατανοητό οπότε ζητώ συγγνώμη !! Αλλά πριν θυξουμε κάποιον πρέπει να τον γνωρίζουμε κιόλας !!!

DEMS
15-09-11, 22:23
... Αλλά πριν θυξουμε κάποιον πρέπει να τον γνωρίζουμε κιόλας !!!
Εγώ πάντως για σένα γνωρίζω αυτό:
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=84413

xena
16-09-11, 10:34
Εγώ πάντως για σένα γνωρίζω αυτό:
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=84413

:shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:
Ππωωωωωωωωωω!! καραΡΟΜΠΑ η κα οδοντιατρος του δημοσίου (αλλά με ιδιωτικό) μετα εφημεριών/γουανα κολ χερ "γιατρός"...
Τελικά δεν ξέρεις ποτέ τι κρύβεται πίσω απ' τα πλήκτρα.... αρρώστια....:shock:

black_rose
16-09-11, 12:24
:shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:
Ππωωωωωωωωωω!! καραΡΟΜΠΑ η κα οδοντιατρος του δημοσίου (αλλά με ιδιωτικό) μετα εφημεριών/γουανα κολ χερ "γιατρός"...
Τελικά δεν ξέρεις ποτέ τι κρύβεται πίσω απ' τα πλήκτρα.... αρρώστια....:shock:

Όντως...για αυτό στο διαδίκτυο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί!!!
Στο θέμα μας τώρα..μαμάδες στα 40???Γιατί όχι?Η μητρότητα δεν έχει ηλικία για μένα.Σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής είναι πολύ συνηθισμένο οι γυναίκες να αποκτούν τα παιδιά τους στην εφηβεία.Αντίθετα στην Αμερική και στην Ευρώπη οι γυναίκες γεύονται την μητρότητα σχεδόν στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους!Ο μέσος όρος που μια γυναίκα γίνεται για πρώτη φορά μητέρα όλο και ανεβαίνει άρα αν θέλει να κάνει και κανα δυο παιδιά ακόμα τότε σίγουρα θα φτάσει και τα 40 ίσως και παραπάνω.Δεν είμαι αρνητική στο να κάνω παιδί στα 40 μου,το μόνο όμως που σκέφτομαι είναι αν θα έχω αντοχές.Τώρα στα 26 μου και δεν την "παλεύω"!!!

dimitris soula
16-09-11, 23:21
το θελω παρα πολυ παραγματικα!αλλα μερικες φορες το περιβαλλον γυρω σου σε κανει κ νιωθεις τοσο περιεργα λες με το να γινεις μαμα πρεπει να εχεις καποια συγκεκριμενη ηλικια..αλλα εχεις απολυτο δικιο!δεν πρεπει να δινουμε σημασια το τι λενε οι αλλοι αλλα το τι θελουμε εμεις !:D
ετσι πρεπει να σκεφτεσαι. μονο θετικα. εχω τρια παιδια περασα μια παλινδρομη πριν 3 χρονια και για κακη μου τυχη το ξαναπερασα τωρα .δεν πειραζει τυχαια ηρθε και δεν προλαβα στην ουσια να το παρω ειδηση. αν δεν με ειχε στειλει ο γιατρος για χοριακη επειδη ηταν η καθυστερηση και η περιοδος που ηρθε ηταν περιεργη δεν θα ηξερα οτι ημουν εγκυος και απεβαλα. οταν ειπα στις φιλες μου οτι δεν θα με πειραζε να κανω το τεταρτο και ας εχω την μικρη (26 μηνων) τα αλλα ειναι μεγαλα,και ας ειμαι και 41 μου ειπαν οτι τρελλαθηκα. τα οικονομικα χαλια και ολα τα σχετικα που λενε. αν το εβλεπα ετσι ουτε την μικρη θα ειχα κανει. δεν πειραζει εγω θα κανω αυτο που θεωρω σωστο και δεν με νοιαζει τιποτα. ετσι να κανετε και εσεις:p

neraida11
17-09-11, 00:33
η μητροτητα, η αγαπη δεν εχει ηλικια
αλλωστε πλεον αυτο που σου κανει εντυπωση ειναι να βλεπεις μαμα 20 ετων στις μερες μας. ειδικα εσεις που εχετε και αλλα παιδια, ειναι πολυ ωραιο να εχεις "στερνοπουλι"!!!! Εμενα δε με ενδιαφερει τι λενε, τα οικονομικα ομως ειναι θεμα δυστυχως

dimitris soula
17-09-11, 08:53
συμφωνω οτι τα οικονομικα ειναι θεμα και μεγαλο. απλως εκνευριζομαι οταν μου λενε γιατι θες τεταρτο και το μονο που λενε ειναι τα οικονομικα.εχω φιλες που οταν εμαθαν για την παλινδρομηση αυτη μου ειπαν τι θα εκανα αν δεν ειχα αποβαλει λογω των οικονομικων.τι ειναι ενα μωρο? ενα πραγμα που οταν εχεις χρημα το παιρνεις και οταν δεν εχεις δεν το κρατας? μην τρελλαθουμε τελειως.οταντους ειπα οτι θα το ηθελα σχεδον μου ειπαν οτι δεν παω καλα.ευτυχως ο αντρας μου δεν ειναι ετσι.αν δεν ειχα αποβαλει δεν υπηρχε θεμα θα ειχαμε αλλο ενα και οπως ειναι τα τρια θα ειχα και το αλλο. η μια φιλη περιμενει να της ερθει η περιοδος γιατι ειχε επαφη με τραβηγμα και ειπε οταν την ρωτησα οτι αν και δεν θεωρει οτι υπαρχει θεμα αν τυχον και υπαρξει θα παει στο γιατρο να το τακτοποιησει γιατι ειναι μεγαλα τα παιδια(εχουν ηλικιες σαν τα 2 μεγαλα μου 15 και 13 χρονων)και δεν μπορει .οταν ομως το εκανε δεν ειπε σταματα που ειναι η προφυλαξη? τι να πω.δεν υπαρχει λογικη προτιμω να με λενε τρελλη γιατι θελω παρα τα τρια και την κατασταση.:p

ΝΤΟΛΗ
17-09-11, 10:35
Έχω ένα γιο 8 ετών , τον οποίο έκανα στα 33..Στα 39 έμεινα ξανά έγκυος και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη...Αναγκάστηκα όμως να διακόψω την εγκυμοσύνη μου, ουσιαστικά να γεννήσω τον δεύτερο μου μπέμπη έχοντας ήδη μπει στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης, λόγω μη αναστρέψιμων και μη συμβατών με τη ζωή προβλημάτων του μωρού μου, κάτι το οποίο με πονάει απίστευτα κάθε μέρα ακόμη και σήμερα που έχει περάσει πάνω από 1,5 χρόνος...Είμαι ήδη στα 41 και προσπαθώ για εκείνο που θα έρθει να γεμίσει το τεράστιο κενό (αν έρθει ποτέ)...Θα προσπαθώ όσο μπορώ γι αυτό και ελπίζω να μη μείνω για πάντα με την αίσθηση της απώλειας...:sad:

KATERINA JV
17-09-11, 12:48
Σου ευχομαι το καλυτερο,
o γιος ειναι κουκλι,

dimitris soula
17-09-11, 16:33
Καλησπέρα
Είμαι ολοκαίνουργια στο forum. Είμαι 38 και εδώ και τρεις μήνες προσπαθούμε με τον άντρα μου για δεύτερο παιδί. Έχουμε ένα γιο 3 ετών. Διαβάζω στο διαδίκτυο ότι ελαττώνεται πολύ η γονιμότητα στην ηλικία μου και ανησυχώ για το εάν μπορώ να συλλάβω και να έχω μία ομαλή εγκυμοσύνη. Εσείς πώς τα καταφέρατε?
μην αγχωνεσαι .εγω στα 38 εμεινα χωρις να το περιμενω και απεβαλα λογω προγεστερονης. αφου καταφερα τον αντρα μου για να κανουμε το τριτο μετα απο 9 μηνες εμεινα αμεσως εγκυος και επειδη ηξερα για την προγεστερονη μου εδωσε χαπια ο γιατρος και εκανα την μικρη μου στα 39.τωρα ειμαι 41 και ξαναεμεινα εγκυος αλλα απεβαλα γιατι περιμενα να περασουν μερικες μερες για να παω για εξεταση και επεσα στο σαββατοκυριακο και ειδα αιμα οποτε ειπα οτι ηρθε η περιοδος και αν δεν με ειχε στειλει ο γιατρος για χοριακη ουτε που θα το ηξερα. δεν πειραζει.αυτο που εχει σημασια ειναι οτι δεν υπαρχει θεμα με την ηλικια μας απλως αφου μεινεις εγκυος πηγαινε στο γιατρο αμεσως. ολα αυτα χωρις ωορρηξιες και γονιμες απλως ειχα πολυ συχνες επαφες.το κολπο ηταν αυτο και επιασε σε μενα ,ελπιζω να σε βοηθησα και να τα καταφερεις.χωρις αγχος:p:p:p

dimitris soula
17-09-11, 16:36
Έχω ένα γιο 8 ετών , τον οποίο έκανα στα 33..Στα 39 έμεινα ξανά έγκυος και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη...Αναγκάστηκα όμως να διακόψω την εγκυμοσύνη μου, ουσιαστικά να γεννήσω τον δεύτερο μου μπέμπη έχοντας ήδη μπει στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης, λόγω μη αναστρέψιμων και μη συμβατών με τη ζωή προβλημάτων του μωρού μου, κάτι το οποίο με πονάει απίστευτα κάθε μέρα ακόμη και σήμερα που έχει περάσει πάνω από 1,5 χρόνος...Είμαι ήδη στα 41 και προσπαθώ για εκείνο που θα έρθει να γεμίσει το τεράστιο κενό (αν έρθει ποτέ)...Θα προσπαθώ όσο μπορώ γι αυτό και ελπίζω να μη μείνω για πάντα με την αίσθηση της απώλειας...:sad:
ο γιος σου ειναι κουκλος να σου ζησει! μην αγχωνεσαι και να δεις που ολα θα πανε καλα. θελει ηρεμια και μην σκεφτεσαι αρνητικα .σου ευχομαι να μας γραψεις συντομα με ευχαριστα νεα.:D:D

katrin
17-09-11, 18:14
συμφωνω οτι τα οικονομικα ειναι θεμα και μεγαλο. απλως εκνευριζομαι οταν μου λενε γιατι θες τεταρτο και το μονο που λενε ειναι τα οικονομικα.εχω φιλες που οταν εμαθαν για την παλινδρομηση αυτη μου ειπαν τι θα εκανα αν δεν ειχα αποβαλει λογω των οικονομικων.τι ειναι ενα μωρο? ενα πραγμα που οταν εχεις χρημα το παιρνεις και οταν δεν εχεις δεν το κρατας? μην τρελλαθουμε τελειως.οταντους ειπα οτι θα το ηθελα σχεδον μου ειπαν οτι δεν παω καλα.ευτυχως ο αντρας μου δεν ειναι ετσι.αν δεν ειχα αποβαλει δεν υπηρχε θεμα θα ειχαμε αλλο ενα και οπως ειναι τα τρια θα ειχα και το αλλο. η μια φιλη περιμενει να της ερθει η περιοδος γιατι ειχε επαφη με τραβηγμα και ειπε οταν την ρωτησα οτι αν και δεν θεωρει οτι υπαρχει θεμα αν τυχον και υπαρξει θα παει στο γιατρο να το τακτοποιησει γιατι ειναι μεγαλα τα παιδια(εχουν ηλικιες σαν τα 2 μεγαλα μου 15 και 13 χρονων)και δεν μπορει .οταν ομως το εκανε δεν ειπε σταματα που ειναι η προφυλαξη? τι να πω.δεν υπαρχει λογικη προτιμω να με λενε τρελλη γιατι θελω παρα τα τρια και την κατασταση.:p

Μ'αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι και συμφωνώ κι εγώ μαζί σου! http://www.parents.gr/forum/images/icons/icon14.gif

katrin
17-09-11, 18:17
Έχω ένα γιο 8 ετών , τον οποίο έκανα στα 33..Στα 39 έμεινα ξανά έγκυος και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη...Αναγκάστηκα όμως να διακόψω την εγκυμοσύνη μου, ουσιαστικά να γεννήσω τον δεύτερο μου μπέμπη έχοντας ήδη μπει στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης, λόγω μη αναστρέψιμων και μη συμβατών με τη ζωή προβλημάτων του μωρού μου, κάτι το οποίο με πονάει απίστευτα κάθε μέρα ακόμη και σήμερα που έχει περάσει πάνω από 1,5 χρόνος...Είμαι ήδη στα 41 και προσπαθώ για εκείνο που θα έρθει να γεμίσει το τεράστιο κενό (αν έρθει ποτέ)...Θα προσπαθώ όσο μπορώ γι αυτό και ελπίζω να μη μείνω για πάντα με την αίσθηση της απώλειας...:sad:

Υποθέτω ότι πέρασες τον εφιάλτη με τον οποίο κάθε έγκυος τρομάζει και απεύχεται... Εύχομαι να αποκτήσεις γρήγορα το παιδάκι που τόσο επιθυμείς!

dimitris soula
17-09-11, 23:04
katrin ξερεις δεν συνηθιζω να ειμαι απολυτη γιατι η ζωη δεν ειναι αλλα οταν προκειται για αυτο το θεμα μπορω να γινω και κακια. ειχα περασει και εγω απο το σταδιο να μηνκανω αλλο παιδι γιατι ειναι μεγαλα τα δυο γιατι τα οικονομικα ειναι χαλια. βαρεθηκα.ειναι περιεργο να πρεπει να περιμενεις για να φτιαξουν τα οικονομικα. αν το ειχα σκεφτει ετσι δεν θα ειχα κανει ουτε την μικρη. απλως ξερω οτι τα οικονομικα παντα θα ειναι προβλημα και πρεπει να αποφασισεις τι θα κανεις. μου ελεγαν οτι δεν θα τα βγαλω περα με τριτη εγκυμοσυνη και τριτο παιδι και ομως μπορει να δυσκολευτηκαμε αλλα μια χαρα και εχω την μικρουλα να την χαιρομαι. οποτε μην ακουτε καντε αυτο που θελετε γιατι η ζωη ειναι μια και πρεπει να την χαιρεστε!:p

ΝΤΟΛΗ
18-09-11, 11:03
Σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές σας...εύχομαι κι εγώ τα καλύτερα για σας.

παπακιαλεξ
18-09-11, 11:16
καλημερα σε όλους, μην ακούω ενδιαζμούς για ο θεμα παιδί. μετα απο 11 προσπάθειες και στα 42 έκανα τα διδυμάκια μου και είμαι ευτυχής. όλα τα άλλα είναι τριτα ουτε καν δευτερα.

παπακιαλεξ
18-09-11, 11:19
τωρα ειμαι 44 και ελπίζω σαν απο δωρο θεού να έρθει και ενα ακομη ξέχασα να πω πριν!!!!!! με υγεία να ερθουν όλα τα παιδακια, μόνο να γίνονται όλες οι σωστες εξετάσεις για να μην έρχοντε άρρωστα παιδιά στον κόσμο.

παπακιαλεξ
18-09-11, 11:22
το πέρασα και εγω κούκλα μου στα 40, 4μιση μηνών. καταλαβαίνω πως νιωθεις. μετα απο τόσα χρόνια ακομη με πονάει αλλά δεν το εβαλα κάτω και τωρα να η διπλή χαρα μέσα στο σπίτι μου!!!!!!!

παπακιαλεξ
18-09-11, 11:25
το πέρασα κα εγω στα 40. ημουν 4μιση μηνων στο κοριτσακι μου. με λυπήθικε ο θεούλης μετα και μου τα έδωσε 2 ,ένα κοριτσακι και ενα αγορακι. μην το βαζεις κατω.θα έρθει. οσο για τη θίψη του συμβάντος ένα παιδάκι δεν αντικαταστεί ένα άλλο. οχρόνος ομως απαλίνει την απώλεια.

ΝΤΟΛΗ
18-09-11, 13:37
το πέρασα κα εγω στα 40. ημουν 4μιση μηνων στο κοριτσακι μου. με λυπήθικε ο θεούλης μετα και μου τα έδωσε 2 ,ένα κοριτσακι και ενα αγορακι. μην το βαζεις κατω.θα έρθει. οσο για τη θίψη του συμβάντος ένα παιδάκι δεν αντικαταστεί ένα άλλο. οχρόνος ομως απαλίνει την απώλεια.
Πόσο δίκιο έχεις με την τελευταία σου φράση..μου το είχε πει κι η ψυχολόγος τότε...δεν είναι δίκαιο για το νέο μωρό να κουβαλά κάτι τόσο βαρύ...αυτό που έφυγε θα μείνει για πάντα στην καρδιά και την ψυχή μου και αν έρθει άλλο να πάρει τη δική του θέση...Σου εύχομαι ολόψυχα να νιώσεις για μία ακόμη φορά το θαύμα!!!!

fouli_1
18-09-11, 14:38
Γειά σας κορίτσια. Εγώ θεωρώ ότι η μητρότητα και η αγάπη είναι δύο πράγματα που δεν έχουν ηλικία. Εγώ παντρεύτηκα στα 35, ο σύζυγος ήταν 37 και μετα από 2 χρόνια προσπάθειας για παιδάκι, ανακαλύψαμε ότι ο σύζυγος είχε πρόβλημα και δεν μπορούσαμε να γίνουμε γονείς από μόνοι μας. Δεν είχα σκοπό να παραδώσω τα όπλα. Αρχίσαμε να το παλεύουμε πρώτα με θεραπείες από τη μεριά του συζύγου. Όπως ίσως κάποιες από σας γνωρίζουν οι θεραπείες αυτές, δυστυχώς, είναι χρονοβόρες. Αφού πέρασε άλλος 1,5 χρόνος χωρίς αποτέλεσμα, είπα τέλος θα πάμε για εξωσωματική. Μετά από 2 αποτυχίες, 1 αποβολή και ένα εξωμήτριο, είμαι πάρα πολύ υπερήφανη σήμερα στα 42 που έχω ένα κοριτσάκι 6 μηνών, που ξυπνάει το πρωί και χαμογελάει αντι να κλαίει, που τρελένεται όταν έρχεται ο μπαμπάς 44, η γιαγια 66 και ο παπούς 70 και παίζουν μαζί της. Γιατι αν και δεν θα το πιστέψετε ίσως, οι ηλικίες μας έχουν αλλάξει από την στιγμή που ήρθε στο κόσμο αυτό το πλασματάκι και έχουν ώς εξής: μαμα 22, μπαμπας 24, γιαγια 36, παπούς 40. Και σας διαβεβαιώ ότι βάζω κάτω πολλές 25άρες.:D:D:D:D:D:D
Συμπέρασμα:όταν νιώθετε εσείς σίγουρες και καλά με τον εαυτό σας και θέλετε να κάνετε παιδάκι να το κάνετε.

katrin
18-09-11, 18:36
Αν η φύση δεν θεωρούσε σωστό να τεκνοποιούν οι γυναίκες μετά τα 40, τότε η περίοδός μας θα σταματούσε νωρίτερα.
Για κάποιο λόγο λοιπόν έχουμε την ικανότητα να γίνουμε μητέρες και μερικά χρόνια μετά τα 40. Όπως και οι άντρες για πολλά χρόνια αργότερα.

dimitris soula
18-09-11, 19:49
μπραβο ετσι πρεπει να σκεφτομαστε και να μην ακουμε τιποτα αλλο. εγω τωρα στα 41 θελω να κανω τεταρτο ο αντρας μου δεν θελει αλλα δεν πειραζει.ετσι ελεγε και στην μικρη μεχρι που τον καταφερα και τωρα ειναι τρελλος μαζι της. οποτε παμε να κανουμε πολλα παιδακια. εγω παντως λεω να το προσπαθησω να τον καταφερω. λιγο τα οικονομικα με χαλανε αλλα ετσι ηταν και στη μικρη και ολα μια χαρα πηγαν αρα θα δουμε πως θα παει. ελπιζω ολες να εχετε ευχαριστα νεα φιλακια

dimitris soula
21-09-11, 08:10
που εξαφανιστηκατε ολες ? ελπιζω να ειστε ολες καλα. κοριτσια λετε να εχει δικιο ο αντρας μου και ο περιγυρος που εξαιτιας των οικονομικων μου λενε οτι τρια παιδια ειναι οκ και να μην κανω τεταρτο? μηπως εγω ειμαι λαθος? εσεις τι λετε?:confused:

anemoni
10-11-11, 22:56
ρε κορίτσι δωσε μου τα φώτα σου : και εγώ το 1ο στα 25 το έκανα, το 2ο στα 29 και επειδή το θέλω ένα ακόμα μωρό και είναι αγόρια και θα ήθελα και κάτι...ρώζ, είμαι 39 και δεν το αποφασίζω. Κάτι η οικον. κρίση (δουλεύουμε και οι δύο), ο 1ος στην εφηβεία και σε σπόντα μου απάντησε ότι δεν θα το ήθελε, ο σύζυγος δεν θέλει (που να μπαίνουμε ξανά σε νυχτ. ξυπνήματα) και κυρίως δεν μου ...κάθεται. Και ο σύζυγος και η σύληψη (καθώς μετά από τα 35 δυσκολεύει το πράγμα).Πές μου αναλυτικά πως είναι για σένα, για τα μεγάλα παιδιά για το σύζυγο, τα οικονομικά μελλοντικά, για τις αντοχές στα 40 (εμένα μετά το 2ο μου έκατσε αυτοάνοσο). Θα ήθελα μια τεκμηριωμένη ''φρέσκια'' άποψη.

Επιτρέπεις να σου απαντήσω κι εγώ που είμαι τρίτο παιδί της οικογένειας (με δυο αδέλφια μεγαλύτερα κατά 10 κααι 8 χρόνια) και η μαμά μου με έκανε στα 40, αλλά κι εγώ κάπως έτσι, έχοντας δύο μεγαλύτερα παιδιά (10 και 11 χρονών τότε) έκανα το τρίτο στα 38 μου;
Είναι υπέροχα... Το τρίτο παιδί παίρνει πολλή πολλή αγάπη από όλους, μεγαλώνει σε μια υπέροχη οικογένεια, τα μεγαλύτερα παιδιά βιώνουν εμπειρίες πολύτιμες που τα βοηθάνε σε όλη τους τη ζωή, και οι γονείς -ειδικά η μαμά- ξαναγεννιούνται μέσα από το τρίτο παιδάκι που έρχεται σε μια περίοδο ωριμότητας και αποτελεί βαθειά συνειδητή επιλογή... Αυτά, από την προσωπική μου εμπειρία...

boy'smam
20-02-12, 16:39
Αν και ακομη εχω ακομη μια δεκατια γεματη και κατι ψιλα μεχρι τα σαραντα ευχομαι να με αξιωσει ο Θεος ακομη και στα σαραντα για ενα ακομη παιδακι!Για τωρα ουτε να το σκεφτομαι...για πολλους λογους(οικονομικοι κυριως και μετα θεμα αντοχων ψυχικων κ σωματικων)Παντως οταν με το καλο μεγαλωσουν τα ζουζουνια μου 8-10 χρονων και εχω παει και κανα 3ημερο με το συζυγο(αχ ποσο μου χει λειψει!!) και αν εχω ακομα αυτην την ακαταμαχητη επιθυμια για μωρουδιλα γιατι οχι?
Σε οποιον λεω οτι θελω κ τριτο καποια στιγμη με λεει τρελη!!!χαχαχα

dimitris soula
20-02-12, 19:01
ασε τους αλλους να λενε οτι θελουν .τα ιδια ελεγαν και σε μενα οταν εμεινα εγκυος στο τριτο μου στα 39 μου αλλα εγω το χαρηκα πολυ και ειμαι ευτυχισμενη με τα τρια παιδια μου.
και θελω πολυ ακομα ενα μωρακι αν τα καταφερω να πεισω και τον αντρα μου!!!
φιλακια

boy'smam
20-02-12, 19:16
αχου τι καλα!να τα χαιρεσαι και τα 3 και να σε χαιρονται κι αυτα!Εννοειται οτι δεν ακουω κανεναν!Σαμπως αυτοι μου τα μεγαλωνουν???Πιστευω οτι θα κανω και τριτο,το θελω πολυ και εχω και τον αντρα μου μαζι μου!

Helen@
15-04-12, 23:54
εγώ πάντα ένα λέω, ας είμαστε πρώτον καλά και ας έχουμε λεφτά(δεν ζητάω πολλά, αυτά για να μας φτάνουν να ζήσουμε) κ θέλω να κάνω πολλά παιδάκια.... αλλά έτσι όπως πάνε τα πράγματα δεν ξέρω εαν θα καταφέρω να ζήσω αυτό που έρχεται....

mama35+
16-04-12, 19:10
Αν και έγινα μαμά μόλις πριν 4,5 μήνες, αυτό το πλάσμα μας έχει δώσει τόσο μεγάλη ευτυχία που ήδη ξεκινήσαμε τις προσπάθειες για αδελφάκι. Δεν πρόκειται -όσο φυσικά περνάει από το χέρι μου- να αφήσω αυτό το τρυφερό πλάσμα μόνο του χωρίς αδελφάκι, μεγάλωσα κι εγώ μοναχοπαίδι και τα δύσκολα παιδικά χρόνια δεν τα εύχομαι σε κανένα παιδί.

Όσο για την ηλικία, τι σημαίνει 40 ετών;
Αν μια γυναίκα προσέχει τον εαυτό της, θρέφεται σωστά, γυμνάζεται και δεν καταπονεί το σώμα της τότε η ηλικία της δεν μετριέται από την ημερομηνία γέννησης. Υπάρχουν πολλές 25άρες (στην ιδανική υποτίθεται ηλικία για μητρότητα) που έχουν καταπονήσει το σώμα τους και παραμελήσει την υγεία του τόσο πολύ που δεν είναι ικανές να κάνουν παιδιά και περνάνε γολγοθά μέχρι να -και αν- γίνουν μητέρες.

Συμβουλή μου: βρείτε έναν άριστο γυναικολόγο! Μόνο αυτός θα σας βοηθήσει να ζήσετε το θαύμα της μητρότητας. Μόνες μας είναι πολύ δύσκολο να πάρουμε τα σωστά φάρμακα (εφόσον χρειαστεί) που θα μας δώσουν υγιή μωράκια!

Καλή δύναμη σε όλες τις μανούλες, 40άρες και μη :p:p:p

babycobra
17-04-12, 09:55
καλημέρα..τώρα το είδα το θέμα αυτό..πέραν του αναμφισβήτητου γεγονότος ότι ο καθένας κρίνει σωστές τις επιλογές του..να ρωτήσω το απλό...τι νομίζετε ότι συμβαίνει στα 40? χτυπάνε καμπανάκια, βλέπεις φωτάκια ή γίνεται η μέρα νύχτα?;)δεν ειρωνεύομαι, αστειεύομαι...:D

μια γυναίκα 40 ετών εν έτει 2012 τι διαφορά έχει από μία 37 ή 38??τι όρια ειναι αυτά που βάζουμε στους εαυτούς μας και δυσκολεύουμε τη ζωή μας?
υπάρχουν 40άρες που τις κάνεις 30, υπάρχουν 30 άρες με πολλά κιλά και κακό τρόπο ζωής που δεν γυμνάζονται και δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους..
μαμά γίνεσαι όταν νιώσεις έτοιμη..οκ όχι στα 50 πχ αλλά μην τρελλαθούμε να λέμε 'όχι παιδί μετά τα 40'...επίσης δεν θίχτηκε ιδιαίτερα το θέμα του κατάλληλου συντρόφου..συνήθως η διάθεση για παιδί ξυπνάει όταν βρεθεί ο κατάλληλος μπαμπάς..για άλλες βρίσκεται στα 30 για άλλες αργότερα..αυτές τι θα κάνουν, θα πάνε στην τράπεζα σπέρματος για να προλάβουν το ορόσημο των 40? ας μην κρίνουμε από τον εαυτό μας..
η κολητή μου είναι 41 και χωρίς σύντροφο..δλδ αν βρεί τώρα τον κατάλληλο, θα την κατηγορήσουμε ότι είναι μεγάλη για παιδί που είναι το όνειρο της ζωής της? μην τρελλαθούμε..
όσο για τις αντοχές..μύθος τεράστιος..έχω στον κύκλο μου 42άρες που βάζουν κάτω τις μικρότερες, σε εμφάνιση, φυσική κατάσταση, διάθεση..
Είμαι 41 και η κόρη μου πεντέμιση..και όλοι μου λένε 'δεν κουράζεσαι να την τρέχεις από δω κι από κει?' έχει πάει άπειρα θέατρα, σινεμά, κούνιες, παιδότοπους, διακοπές από έξη μηνών" όλα είναι πολύ σχετικά..αν ο άνθρωπος είναι δραστήριος και του έξω, είναι και στα 40 και στα 50 (κάπου διάβασα ότι στα πενήντα είσαι κουρασμένος για κούνιες:rolleyes:) ..αν είσαι μούχλας, είσαι και στα είκοσι..c'est la vie.. τώρα περιμένω τη δεύτερη όταν θα έχω κλείσει τα 42...:Dγελάω και λέω στον γυναικολόγο μου "πώς θα με λένε στο μαιευτήριο? διπλά υπέργηρη?" και γελάει ο άνθρωπος...μου λεει πως η βιολογική ηλικία καμία σχέση δεν έχει με το τι γράφει η ταυτότητα..και η δική μου είναι μείον δέκα χρόνια, δόξα το Θεό..
αυτά τα διλήμματα είναι ανούσια..για μένα ένα παιδί σε μεγάλη ηλικία είναι δώρο Θεού..κόντρα στις στατιστικές , τους δείκτες γονιμότητας κλπ..θεωρώ ευλογία που έμεινα έγγυος ύστερα από μόνο 4 μήνες προσπαθειών..η μεγάλη μου πετάει στα σύννεφα, μόνο η χαρά της αναμονής για το αδελφάκι της μας δίνει φτερά..άντε με το καλό όλες.:p η μητρότητα είναι ευλογία , ένα υπέροχο ταξίδι που δεν έχει ηλικία...αυτά..

ELENAGEM
17-04-12, 11:31
Babycobra είμαι 101% σύμφωνη σε όλα όσα λες. Περιμένουμε το πρώτο μας μωρό το καλοκαιράκι όταν θα έχω μόλις κλείσει τα 42:p
Σε καμία φάση δεν έχω νιώσει "μεγάλη", ίσα ίσα θα έλεγα. Είναι απίθανη η ευεξία που αισθάνομαι - ακόμα και τώρα που μπαίνω στον 7ο κι έχω βαρύνει αρκετά, ο άντρας μου δεν με προλαβαίνει στο περπάτημα!!
'Ολα είναι στο μυαλό μας, τα υπόλοιπα είναι στερεότυπα και χαζές κοινωνικές συμβάσεις. Ε, οκ είναι και θέμα οργανισμού και ψυχολογίας8-)

babycobra
17-04-12, 11:49
Έτσι ακριβώς...συνομήλικες είμαστε, χαχα..πού γεννάς με το καλό? εγώ γύρω στις 20 αυγούστου στο ρέα , γιατί πάω με δεύτερη προγραμματισμένη κ.τ.

mamana
17-04-12, 12:02
Ξεκινησα να γινω μαμα στα 34
εφτασα 40+
κ ακομα τιποτα
εχω προσπαθησει πολυ ολα αυτα τα χρονια
δηλ αν αυτη η φορα ειναι η τυχερη μου
τι να πω
ειμαι μεγαλη δεν γινεται???

babycobra
17-04-12, 12:09
Ξεκινησα να γινω μαμα στα 34
εφτασα 40+
κ ακομα τιποτα
εχω προσπαθησει πολυ ολα αυτα τα χρονια
δηλ αν αυτη η φορα ειναι η τυχερη μου
τι να πω
ειμαι μεγαλη δεν γινεται???



ακριβώς..σού εύχομαι ό,τι καλύτερο..;)

mama35+
17-04-12, 12:27
καλημέρα..τώρα το είδα το θέμα αυτό..πέραν του αναμφισβήτητου γεγονότος ότι ο καθένας κρίνει σωστές τις επιλογές του..να ρωτήσω το απλό...τι νομίζετε ότι συμβαίνει στα 40? χτυπάνε καμπανάκια, βλέπεις φωτάκια ή γίνεται η μέρα νύχτα?;)δεν ειρωνεύομαι, αστειεύομαι...:D

μια γυναίκα 40 ετών εν έτει 2012 τι διαφορά έχει από μία 37 ή 38??τι όρια ειναι αυτά που βάζουμε στους εαυτούς μας και δυσκολεύουμε τη ζωή μας?
υπάρχουν 40άρες που τις κάνεις 30, υπάρχουν 30 άρες με πολλά κιλά και κακό τρόπο ζωής που δεν γυμνάζονται και δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους..
μαμά γίνεσαι όταν νιώσεις έτοιμη..οκ όχι στα 50 πχ αλλά μην τρελλαθούμε να λέμε 'όχι παιδί μετά τα 40'...επίσης δεν θίχτηκε ιδιαίτερα το θέμα του κατάλληλου συντρόφου..συνήθως η διάθεση για παιδί ξυπνάει όταν βρεθεί ο κατάλληλος μπαμπάς..για άλλες βρίσκεται στα 30 για άλλες αργότερα..αυτές τι θα κάνουν, θα πάνε στην τράπεζα σπέρματος για να προλάβουν το ορόσημο των 40? ας μην κρίνουμε από τον εαυτό μας..
η κολητή μου είναι 41 και χωρίς σύντροφο..δλδ αν βρεί τώρα τον κατάλληλο, θα την κατηγορήσουμε ότι είναι μεγάλη για παιδί που είναι το όνειρο της ζωής της? μην τρελλαθούμε..
όσο για τις αντοχές..μύθος τεράστιος..έχω στον κύκλο μου 42άρες που βάζουν κάτω τις μικρότερες, σε εμφάνιση, φυσική κατάσταση, διάθεση..
Είμαι 41 και η κόρη μου πεντέμιση..και όλοι μου λένε 'δεν κουράζεσαι να την τρέχεις από δω κι από κει?' έχει πάει άπειρα θέατρα, σινεμά, κούνιες, παιδότοπους, διακοπές από έξη μηνών" όλα είναι πολύ σχετικά..αν ο άνθρωπος είναι δραστήριος και του έξω, είναι και στα 40 και στα 50 (κάπου διάβασα ότι στα πενήντα είσαι κουρασμένος για κούνιες:rolleyes:) ..αν είσαι μούχλας, είσαι και στα είκοσι..c'est la vie.. τώρα περιμένω τη δεύτερη όταν θα έχω κλείσει τα 42...:Dγελάω και λέω στον γυναικολόγο μου "πώς θα με λένε στο μαιευτήριο? διπλά υπέργηρη?" και γελάει ο άνθρωπος...μου λεει πως η βιολογική ηλικία καμία σχέση δεν έχει με το τι γράφει η ταυτότητα..και η δική μου είναι μείον δέκα χρόνια, δόξα το Θεό..
αυτά τα διλήμματα είναι ανούσια..για μένα ένα παιδί σε μεγάλη ηλικία είναι δώρο Θεού..κόντρα στις στατιστικές , τους δείκτες γονιμότητας κλπ..θεωρώ ευλογία που έμεινα έγγυος ύστερα από μόνο 4 μήνες προσπαθειών..η μεγάλη μου πετάει στα σύννεφα, μόνο η χαρά της αναμονής για το αδελφάκι της μας δίνει φτερά..άντε με το καλό όλες.:p η μητρότητα είναι ευλογία , ένα υπέροχο ταξίδι που δεν έχει ηλικία...αυτά..


Κορίτσι μου γλυκό (υ)γειά στο στόμα σου!
Τα είπες πολύ σωστά και μεστά, φαίνεται η ζωούλα που μεγαλώνει μέσα σου και η κορούλα σου που τη λατρεύεις ανιδιοτελώς, σε κάνουν ακόμα πιο σοφή.
Κι εγώ βρήκα το σύντροφο της ζωής μου στα 35. Τι να του έλεγα; Άσε μην κάνουμε σχέση, γάμο κλπ. γιατί είμαι μεγαλούτσικη και μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να κάνουμε παιδί;;;
Μπούρδες!
Έχουμε ήδη έναν υπέροχο γιο, 4.5 μηνών και έχουμε βάλει μπρος και για το δεύτερο όχι επειδή είμαι 38, αλλά επειδή το θέλουμε ΠΟΛΥ και ΣΥΝΤΟΜΑ για να κάνει παρέα με το υπέροχο πλάσμα, το γιο μας.

Να είστε όλες γερές, δυνατές και χαμογελαστές.
Καλή δύναμη!

ilkaterina
17-04-12, 14:33
Aπέκτησα ένα κοριτσάκι πριν 9 μήνες στα 38 μου και θέλω να κάνω 2 ακόμη μωράκια (γιατί πιστεύω πως αυτό είναι καλό για το/τα παιδιά ). Οπότε λογικά 40+ , πρώτα ο Θεός.
Ωστόσο η ηλικία δεν ήταν επιλογή μου , το γιατί δε θέλω να το αναλύσω,σε γενικές γραμμές για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Με βάση τα δικά μου κριτήρια θα ήθελα να είχα κάνει τα παιδιά 30-34 αλλά η ζωή στα φέρνει διαφορετικά ενίοτε....,
Πιστεύω πως ναι όσο περνάν τα χρόνια οι φυσικές αντοχες πέφτουν αλλά κερδίζείς σε άλλους τομείς, αποκτάς καλύτερη κρίση ,είσαι πιο ώριμος ,πιο κατασταλαγμένος και έτσι αναπληρώνεις τα υπόλοιπα.Νομιζω πως η κοπέλα που άνοιξε το θέμα είπε πως νοιώθει 20, έτσι νοιώθω και εγώ συναισθηματικά , αλλο που σουρνομαι ωρες ώρες, καθώς με έχει ξεζουμήσει στο γαλα το μικρό και έχουμε μετακομίσει σε ένα χωριό λόγω δουλειάς του άντρα μου χωρίς κανέναν δικο μας άνθρωπο εδω.

Τι με προβληματίζει;
Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλλάσει το μελλον βέβαια, αλλά σκέφτομαι πως αν κινηθεί στα ίδια βήματα και η κόρη μου το πιθανότερο είναι να μη δω εγώ τα δικά της παιδιά.Αυτό με στενοχωρεί αλλά δε με σταματάει, γι' αυτό και θέλω να κάνω και άλλα παιδάκια, ονειρεύομαι να είνια μονιασμένα και στήριγμα το ένα στο άλλο.(και να σκεφτείτε πως εγώ ακουγα για παιδί και έστριβα γωνία μεχρι τα 25 τουλάχιστον)

Εν κατακλείδι η γνώμη μου ειναι αν μπορεις να κάνεις νωρίτερα κανε τα, αν όχι τα 40 μια χαρά είναι.Aν ξέρεις τι θέλεις και γιατί , ούτε η αγάπη θα του λείψει ούτε τίποτα, και η επικοινωνία δεν έχει να κάνει με τη διαφορά ηλικίας
τεσπα όλα κάλα και είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Εύχομαι σε όλες τις γυναίκες που γυροφέρνουν στα 40 και θέλουν μικρούλια να έχουν σύντομα όπως τα επιθυμούν.
υγ. Δεν άντεχα να μη σχολιάσω: η οδοντίατρος τα σπάει, μα και η άλλη;; δες παραπομπή που πήγε και βρήκε ,υποκλίνομαι :PPPPPPPPPPPPP ( μην παρεξηγηθώ για το η ΄"άλλη" , καλοπροαίρετο είναι )

vasfa
17-04-12, 17:56
Κι εγω ειμαι στο κλαμπ των γυναικων που θα γινουν μαμαδες στα 40. Μετα απο 6 χρονια μαχης με την υπογονιμοτητα, σε διαφορα μετωπα, εμεινα εγκυος και διανυω την 8η εβδομαδα. Παρακαλω καθε μερα την Παναγια να εχει καλα το μωρακι μου, θελω οσο τιποτα να το κρατησω στην αγκαλια μου και δεν με πειραζει που θα ειμαι μαμα για πρωτη φορα σ'αυτη την ηλικια. Μετα απο οσα περασα με νοιαζει οτι ηρθε αυτη η εγκυμοσυνη και αν θελει ο Θεος θα ερθει και το μωρακι. Και φυσικα μετα θα προσπαθησω και για δευτερο.
Παντως τωρα ειμαι πιο συνειδητοποιημενη και κατασταλαγμενη, μερικοι ανθρωποι ωριμαζουμε αργα, και ξερω οτι θα κανω τα παντα για να γινω η καλυτερη μαμα που μπορω!
Το μονο μειονεκτημα ειναι τα αγχη και οι φοβιες, που οπως να το κανουμε δεν απασχολουν τις νεοτερες γυναικες, εννοω σχετικα με την εκβαση της εγκυμοσυνης, και την υγεια μαμας-παιδιου. Ειμαι λιγο φοβισμενη ως προς αυτα!Θα ηθελα να νιωθω μεγαλυτερη ευτυχια, πιστευω να το καταφερω οταν περασει το αγχωτικο 1ο τριμηνο! Ετσι νιωθω εγω, μπορει να μην ειναι ετσι οι αλλες μαμαδες!

babycobra
17-04-12, 19:07
Κι εγω ειμαι στο κλαμπ των γυναικων που θα γινουν μαμαδες στα 40. Μετα απο 6 χρονια μαχης με την υπογονιμοτητα, σε διαφορα μετωπα, εμεινα εγκυος και διανυω την 8η εβδομαδα. Παρακαλω καθε μερα την Παναγια να εχει καλα το μωρακι μου, θελω οσο τιποτα να το κρατησω στην αγκαλια μου και δεν με πειραζει που θα ειμαι μαμα για πρωτη φορα σ'αυτη την ηλικια. Μετα απο οσα περασα με νοιαζει οτι ηρθε αυτη η εγκυμοσυνη και αν θελει ο Θεος θα ερθει και το μωρακι. Και φυσικα μετα θα προσπαθησω και για δευτερο.
Παντως τωρα ειμαι πιο συνειδητοποιημενη και κατασταλαγμενη, μερικοι ανθρωποι ωριμαζουμε αργα, και ξερω οτι θα κανω τα παντα για να γινω η καλυτερη μαμα που μπορω!
Το μονο μειονεκτημα ειναι τα αγχη και οι φοβιες, που οπως να το κανουμε δεν απασχολουν τις νεοτερες γυναικες, εννοω σχετικα με την εκβαση της εγκυμοσυνης, και την υγεια μαμας-παιδιου. Ειμαι λιγο φοβισμενη ως προς αυτα!Θα ηθελα να νιωθω μεγαλυτερη ευτυχια, πιστευω να το καταφερω οταν περασει το αγχωτικο 1ο τριμηνο! Ετσι νιωθω εγω, μπορει να μην ειναι ετσι οι αλλες μαμαδες!

να σου πω κάτι? τα άγχη δεν φεύγουν ποτέ...είναι η πρώτη σου εγκυμοσύνη, είναι λογικό..ούτως ή άλλως το πρώτο τρίμηνο είναι ζόρικο..είτε πρώτη είτε δέκατη εγκυμοσύνη..να δεις από τον 4ο και μετά θα είσαι άλλος άνθρωπος..με το καλό!

babycobra
17-04-12, 19:09
Κορίτσι μου γλυκό (υ)γειά στο στόμα σου!
Τα είπες πολύ σωστά και μεστά, φαίνεται η ζωούλα που μεγαλώνει μέσα σου και η κορούλα σου που τη λατρεύεις ανιδιοτελώς, σε κάνουν ακόμα πιο σοφή.
Κι εγώ βρήκα το σύντροφο της ζωής μου στα 35. Τι να του έλεγα; Άσε μην κάνουμε σχέση, γάμο κλπ. γιατί είμαι μεγαλούτσικη και μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να κάνουμε παιδί;;;
Μπούρδες!
Έχουμε ήδη έναν υπέροχο γιο, 4.5 μηνών και έχουμε βάλει μπρος και για το δεύτερο όχι επειδή είμαι 38, αλλά επειδή το θέλουμε ΠΟΛΥ και ΣΥΝΤΟΜΑ για να κάνει παρέα με το υπέροχο πλάσμα, το γιο μας.

Να είστε όλες γερές, δυνατές και χαμογελαστές.
Καλή δύναμη!

σε ευχαριστώ πολύ για τα υπέροχα λόγια σου..να είσαι καλά να χαίρεσαι το γιόκα..και εύχομαι πολύ σύντομα ένα αδελφάκι..είναι η μεγαλύτερη ευτυχία...;)

ELENAGEM
17-04-12, 20:41
Έτσι ακριβώς...συνομήλικες είμαστε, χαχα..πού γεννάς με το καλό? εγώ γύρω στις 20 αυγούστου στο ρέα , γιατί πάω με δεύτερη προγραμματισμένη κ.τ.

Για Λητώ με βλέπω γιατί εκεί είναι ο γιατρός μου. Τελευταία ημερομηνία 19/07 κι ελπίζω να βιαστεί λίγο ο μπέμπης. Είναι ήδη πάνω από ένα κιλό!

ELENAGEM
17-04-12, 20:51
Κι εγω ειμαι στο κλαμπ των γυναικων που θα γινουν μαμαδες στα 40. Μετα απο 6 χρονια μαχης με την υπογονιμοτητα, σε διαφορα μετωπα, εμεινα εγκυος και διανυω την 8η εβδομαδα. Παρακαλω καθε μερα την Παναγια να εχει καλα το μωρακι μου, θελω οσο τιποτα να το κρατησω στην αγκαλια μου και δεν με πειραζει που θα ειμαι μαμα για πρωτη φορα σ'αυτη την ηλικια. Μετα απο οσα περασα με νοιαζει οτι ηρθε αυτη η εγκυμοσυνη και αν θελει ο Θεος θα ερθει και το μωρακι. Και φυσικα μετα θα προσπαθησω και για δευτερο.
Παντως τωρα ειμαι πιο συνειδητοποιημενη και κατασταλαγμενη, μερικοι ανθρωποι ωριμαζουμε αργα, και ξερω οτι θα κανω τα παντα για να γινω η καλυτερη μαμα που μπορω!
Το μονο μειονεκτημα ειναι τα αγχη και οι φοβιες, που οπως να το κανουμε δεν απασχολουν τις νεοτερες γυναικες, εννοω σχετικα με την εκβαση της εγκυμοσυνης, και την υγεια μαμας-παιδιου. Ειμαι λιγο φοβισμενη ως προς αυτα!Θα ηθελα να νιωθω μεγαλυτερη ευτυχια, πιστευω να το καταφερω οταν περασει το αγχωτικο 1ο τριμηνο! Ετσι νιωθω εγω, μπορει να μην ειναι ετσι οι αλλες μαμαδες!

Αχ αυτό το 1ο τρίμηνο!! Αλλά όταν περάσει θα νιώσεις πολύ καλύτερα, πιο δυνατή και πιο ήρεμη. Θα έχεις πολύ ενέργεια και θα δείχνεις και θα νιώθεις κούκλα και πολύ περήφανη:p..
Δεν σου κρύβω ότι ακόμα και τώρα που προχωράμε για τον 7ο παραμένουν στο βάθος του μυαλού μου κάποιες φοβίες. Και σίγουρα θα ηρεμήσω 100% μόλις γεννηθεί ο μπέμπης μας γερός κ έχουν πάει όλα καλά..Αν κρίνω πάντως από τις κολοτούμπες που ρίχνει κι ότι η ανάπτυξή του είναι κανονική και ραγδαία - έχει ήδη περάσει το ένα κιλό!! - μια χαρά όλα θα είναι.
Εύχομαι τα ίδια και καλύτερα και για σένα!!

Engleza
25-05-12, 22:01
Η κουμπάρα μου είναι παντρεμένη από τα 28 της. Κάτι το άγχος, κάτι κάποια προβλήματα υγείας, έφτασε να κάνει το πρώτο της παιδί σχεδόν 37 και το δεύτερο σχεδόν 41 με φυσιολογικές συλλήψεις και φυσιολογικούς τοκετούς. Πριν λίγες μέρες που μιλήσαμε μου είπε οτι "ψήνεται" για τρίτο παιδάκι αλλά φοβάται οτι την παραπήραν τα χρόνια. Της είπα οτι "αν το θες και το θέλει και η φύση, γιατί όχι;"

Skybeam
29-10-12, 13:43
Αν βοηθήσει ο Θεός θα έχω κι εγώ ένα ζουμπουρλούδικο μπεμπέ περίπου δύο μήνες πριν από τα 40κοστά μου γενέθλια. Εύχομαι υγιή γερά μωρά σε όλες τις μαμάδες ανεξαρτήτως ηλικίας!

mama35+
29-10-12, 16:04
Αν βοηθήσει ο Θεός θα έχω κι εγώ ένα ζουμπουρλούδικο μπεμπέ περίπου δύο μήνες πριν από τα 40κοστά μου γενέθλια. Εύχομαι υγιή γερά μωρά σε όλες τις μαμάδες ανεξαρτήτως ηλικίας!


Συγχαρητήρια skybeam!
Ο μικρός μας είναι 11 μηνών και από τον επόμενο μήνα -που μπαίνω στα 39- ξεκινάμε προσπάθειες για το αδελφάκι του!
Είναι ευλογία τα παιδιά όταν έρχονται τη στιγμή που πραγματικά ΜΠΟΡΟΥΜΕ και ΘΕΛΟΥΜΕ να γίνουμε γονείς. Δεν έχω απωθημένα, δε μου λείπει τίποτε και έχω αφοσιωθεί στο να μεγαλώσω το γιο μας όσο πιο ισορροπημένα μπορώ βάζοντας τον εαυτό μου και τα θέλω μου σε 2η (ή και 3η και 4η κοκ) μοίρα.

Πριν μερικά χρόνια, ούτε θα το συζητούσα.
Keep in touch, θα χαρώ πολύ να διαβάζω νέα για την εγκυμοσύνη σου και ό,τι χρειαστείς, pm me :)
Είχα μία υπέροχη εγκυμοσύνη και έναν αλησμόνητο, μαγικό ΦΤ!

Να'σαι πάντα καλά!
Ε.

Skybeam
08-11-12, 10:17
Συγχαρητήρια skybeam!
Ο μικρός μας είναι 11 μηνών και από τον επόμενο μήνα -που μπαίνω στα 39- ξεκινάμε προσπάθειες για το αδελφάκι του!
Ευχαριστώ! Με το καλό να αποδώσουν αμέσως οι προσπάθειές σας!:D

thekla_
20-02-13, 10:55
Αν είμαστε γερές γιατί να μην το κάνουμε; Η διαφορά ηλικίας μας με αυτή του παιδιού μπορεί να αποτελεί προβληματισμό, αλλά όχι αποτρεπτικό στοιχείο. Θέλω τα χρόνια μου μέχρι τα 40 αλλά γιατί όχι να μην το προσπαθήσω τότε για 2 ή 3ο παιδί

Ειρηνη Μ
20-02-13, 11:18
Για μένα η ηλικία που θα κάνεις παιδί είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων κυρίως του υποψήφιου πατέρα και πότε θα τον γνωρίσεις... το πρώτο μου παιδί το έκανα 37 χρονών και το δεύτερο 17 μήνες μετά . Συνέλαβα αμέσως και τα 2 μου παιδιά και οι εγκυμοσύνες μου ήταν δόξα τω Θεώ πολύ καλές και ευχαριστώ κάθε μέρα τον Θεό γι αυτό. Θέλω να πω ότι σε κάθε μια γυναίκα το πότε θα κάνει παιδί είναι και τυχερό και δεν πρέπει να αγχωνόμαστε και να κάνουμε λάθος επιλογές ανθρώπων με τον φόβο του "ρολογιού" .... Το ιδανικό θα ήταν όλες οι γυναίκες να γνώριζαν τον πατέρα του παιδιού τους όταν η γονιμότητά τους βρίσκεται στο pic της αλλά τι να κάνουμε αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα προγραμματίσεις .....

kerela
20-02-13, 11:55
Για μένα η ηλικία που θα κάνεις παιδί είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων κυρίως του υποψήφιου πατέρα και πότε θα τον γνωρίσεις... το πρώτο μου παιδί το έκανα 37 χρονών και το δεύτερο 17 μήνες μετά . Συνέλαβα αμέσως και τα 2 μου παιδιά και οι εγκυμοσύνες μου ήταν δόξα τω Θεώ πολύ καλές και ευχαριστώ κάθε μέρα τον Θεό γι αυτό. Θέλω να πω ότι σε κάθε μια γυναίκα το πότε θα κάνει παιδί είναι και τυχερό και δεν πρέπει να αγχωνόμαστε και να κάνουμε λάθος επιλογές ανθρώπων με τον φόβο του "ρολογιού" .... Το ιδανικό θα ήταν όλες οι γυναίκες να γνώριζαν τον πατέρα του παιδιού τους όταν η γονιμότητά τους βρίσκεται στο pic της αλλά τι να κάνουμε αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα προγραμματίσεις .....

πολυ σωστο αυτο που λες...το αγχος με την ηλικια το εχουμε σχεδον ολες μας αλλα καποιες φορες καποιες απο εμας κατω απο την πιεση του χρονου κανουμε πολυ λαθος επιλογες σχετικα με τους συντροφους μας και τους πατεραδες των παιδιων μας..για αυτο χρειαζεται ψυχραιμια...

Μαρία1982
20-02-13, 19:05
Εγώ ένα μπράβο μόνο έχω να πω για όσες διαλέγετε ΄να γίνετε μητέρες μετά τα 40. Εγώ δεν θα το έκανα και το λέω όχι λόγω διαφοράς ηλικίας με το παιδί αλλά λόγω αντοχών. Δική μου άποψη όμως βασισμένη στα δικά μου θέλω και τις δικές μου αντοχές. Έχω όμως στο επαγγελματικό μου περιβάλλον δύο περιπτώσεις (η μία στα 42 και η επόμενη στα 47) και πραγματικά τις θαυμάζω που έχουν αντοχές και είναι τόσο συνηδειτοποιημένες. Πάνω απ όλα όμως είμαι υπέρ αυτού που αναφέρθηκε ποιο κάτω, ότι το θέμα είναι να γίνεις μητέρα όταν επιλέξεις ότι είσαι με τον κατάλληλο σύζυγο- πατέρα για τα παιδιά σου, χωρίς να βιαστείς επειδή θέλεις να αποκτήσεις ένα παιδάκι.

MAMA-AGA
21-02-13, 09:01
Εγώ πιστεύω οτι ένα παιδι μετά τα 40 ανανεώνει την γυναίκα...
ακόμη και αν εχεις άλλα 2-3 και 4 παιδια ...το παιδί σε ΄΄μεγαλύτερη΄΄ ηλικία , είναι ευλογία!!
Επίσης έρευνες έχουν δείξει πως όσες γίνονται μανοιύλες μετά τα 40 , ζουν περισσότερο , εχουν λιγότερα προβλήματα μεγαλώνοντας με τα κόκαλα, οστεοπόρωση κλπ...και αλλα που δεν θυμάμαι ..θα ψάξω να βρω το αρθρο..

Οπότε δεν το συζηταω καν!!!

Και 2 και 3 παιδί μετα τα 40 ...κα 5 και 6 ..οτι ειναι για την καθε μια...

Τα παιδια μετα τα 40 είναι απίστευτη ευλογια!!!

Υ.Γ. διαφωνώ με ολες οσες λενε πως στα 45 και 50 είναι κάποιες γυναίκες γιαγιάδες , και αυτό είναι ωραίο..
που είναι το ωραίο και δεν το βλέπω???!!

bobos1982
21-02-13, 11:43
Εγώ απάντησα στο υποθετικό ερώτημα αν "θα έκανα παιδί μετά τα 40".
Και απάντησα ναι, γιατί πιστεύω ότι η ηλικία παίζει μικρό ρόλο. Υπάρχουν άλλα πράγματα πολύ πιο σημαντικά (π.χ. ψυχολογία, οικονομική κατάσταση, ισορροπία στην οικογένεια, υγεία) που καθορίζουν αν πρόκειται για τη σωστή απόφαση. Αλλά πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανόνας.

Από προσωπική εμπειρία, συγγενής μου που έκανε το μωρό της μετά από 9 εξωσωματικές στα 45 (και το δεύτερο ακριβώς 2 χρόνια μετά), τα έχει καταφέρει περίφημα! Τώρα τα παιδιά είναι 13 και 11 αντίστοιχα και είναι μια ευλογημένη οικογένεια. Βέβαια, και αυτή και ο σύζυγός της είναι άνθρωποι ζωντανοί, με ενδιαφέροντα και ασχολούνται πολύ με τα παιδιά τους.

(Προσωπικά, τώρα είμαι έγκυος στο πρώτο, που θα γεννηθεί όταν θα είμαι 30+.)

mariben
21-02-13, 15:41
Γεια χαρά σε όλες!
Κι εγώ πιστεύω οτι η ηλικία δεν παίζει πάντα ρόλο στην απόκτηση παιδιού.
Είναι θέμα πολλών συγκυριών αλλά και αν ακόμη αποτελεί θέμα επιλογής πάλι είμαι υπερ!
Εγώ είμαι ακριβώς 40χρ. , έχω ήδη 2 παιδιά 6,5 και 4,5 ετών και είμαι έγκυος 4ων μηνών σε δίδυμα!
Η τρίτη εγκυμοσύνη ήταν επιθυμητή, ιδιαίτερα από μένα (πάντα ήθελα ένα τρίτο παιδί) αν και όταν μάθαμε πως έχω δίδυμα πέσαμε από τα σύννεφα!
ικά ο άντρας μου που δεν πολυ-ήθελε ούτε 3ο, τρελάθηκε!
Εγώ το είδα πιο θετικά και όσο το συνειδητοποιώ με χαροποιεί πολύ! Το μόνο που φοβάμαι λίγο είναι οι αντοχές μου ειδικά τον πρώτο χρόνο (πρώτα ο Θεός) με 4 παιδιά μαζί! Αλλά κι αυτό δεν θεωρώ οτι αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στο θέμα απόκτησης παιδιού μετά τα 40!
Αντίθετα θαυμάζω όσες γυναίκες γίνονται μαμάδες σ' αυτή την ηλικία είτε για πρώτη φορά είτε ξανά! :p

Ειρηνη Μ
21-02-13, 16:57
Γεια χαρά σε όλες!
Κι εγώ πιστεύω οτι η ηλικία δεν παίζει πάντα ρόλο στην απόκτηση παιδιού.
Είναι θέμα πολλών συγκυριών αλλά και αν ακόμη αποτελεί θέμα επιλογής πάλι είμαι υπερ!
Εγώ είμαι ακριβώς 40χρ. , έχω ήδη 2 παιδιά 6,5 και 4,5 ετών και είμαι έγκυος 4ων μηνών σε δίδυμα!
Η τρίτη εγκυμοσύνη ήταν επιθυμητή, ιδιαίτερα από μένα (πάντα ήθελα ένα τρίτο παιδί) αν και όταν μάθαμε πως έχω δίδυμα πέσαμε από τα σύννεφα!
ικά ο άντρας μου που δεν πολυ-ήθελε ούτε 3ο, τρελάθηκε!
Εγώ το είδα πιο θετικά και όσο το συνειδητοποιώ με χαροποιεί πολύ! Το μόνο που φοβάμαι λίγο είναι οι αντοχές μου ειδικά τον πρώτο χρόνο (πρώτα ο Θεός) με 4 παιδιά μαζί! Αλλά κι αυτό δεν θεωρώ οτι αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στο θέμα απόκτησης παιδιού μετά τα 40!
Αντίθετα θαυμάζω όσες γυναίκες γίνονται μαμάδες σ' αυτή την ηλικία είτε για πρώτη φορά είτε ξανά! :p


Εμείς να δεις πόσο σε θαυμάζουμε!
Καλή εγκυμοσύνη και να κάνεις 2 υγιέστατα παιδάκια ...

MAMA-AGA
21-02-13, 17:06
Γεια χαρά σε όλες!
Κι εγώ πιστεύω οτι η ηλικία δεν παίζει πάντα ρόλο στην απόκτηση παιδιού.
Είναι θέμα πολλών συγκυριών αλλά και αν ακόμη αποτελεί θέμα επιλογής πάλι είμαι υπερ!
Εγώ είμαι ακριβώς 40χρ. , έχω ήδη 2 παιδιά 6,5 και 4,5 ετών και είμαι έγκυος 4ων μηνών σε δίδυμα!
Η τρίτη εγκυμοσύνη ήταν επιθυμητή, ιδιαίτερα από μένα (πάντα ήθελα ένα τρίτο παιδί) αν και όταν μάθαμε πως έχω δίδυμα πέσαμε από τα σύννεφα!
ικά ο άντρας μου που δεν πολυ-ήθελε ούτε 3ο, τρελάθηκε!
Εγώ το είδα πιο θετικά και όσο το συνειδητοποιώ με χαροποιεί πολύ! Το μόνο που φοβάμαι λίγο είναι οι αντοχές μου ειδικά τον πρώτο χρόνο (πρώτα ο Θεός) με 4 παιδιά μαζί! Αλλά κι αυτό δεν θεωρώ οτι αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στο θέμα απόκτησης παιδιού μετά τα 40!
Αντίθετα θαυμάζω όσες γυναίκες γίνονται μαμάδες σ' αυτή την ηλικία είτε για πρώτη φορά είτε ξανά! :p

αχου τέλεια!!!! μετο καλό τα διδυμάκια σου!!!

ολα να πάνε τέλεια!!

θα τα καταφέρεις μια χαρά!!

mama35+
22-02-13, 12:39
Για μένα η ηλικία που θα κάνεις παιδί είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων κυρίως του υποψήφιου πατέρα και πότε θα τον γνωρίσεις... το πρώτο μου παιδί το έκανα 37 χρονών και το δεύτερο 17 μήνες μετά . Συνέλαβα αμέσως και τα 2 μου παιδιά και οι εγκυμοσύνες μου ήταν δόξα τω Θεώ πολύ καλές και ευχαριστώ κάθε μέρα τον Θεό γι αυτό. Θέλω να πω ότι σε κάθε μια γυναίκα το πότε θα κάνει παιδί είναι και τυχερό και δεν πρέπει να αγχωνόμαστε και να κάνουμε λάθος επιλογές ανθρώπων με τον φόβο του "ρολογιού" .... Το ιδανικό θα ήταν όλες οι γυναίκες να γνώριζαν τον πατέρα του παιδιού τους όταν η γονιμότητά τους βρίσκεται στο pic της αλλά τι να κάνουμε αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα προγραμματίσεις .....

Βλέπω γύρω μου πολύ νέες μανούλες (20-25 ετών) με συντρόφους/ συζύγους σχεδόν συνομήλικους που ψιλοβαριούνται να ασχοληθούν με τα παιδιά τους λόγω του ότι είναι πολύ νέοι και δεν έχουν χορτάσει τη ζωή. Προτιμούν να βλέπουν μπάλα ή να πηγαίνουν για καφέ με τους φίλους τους από το να παίξουν με τα παιδιά τους και μερικές φορές το βρίσκω και λογικό μιας και ένας άντρας στα 20-25 ακόμα και στα 30 μερικές φορές δεν αισθάνεται χορτάτος από τη ζωή του.
Φυσικά θα υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά συγχωρήστε με εγώ ακόμα δεν τις έχω δει.

Αντιθέτως, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άντρες (40+) που συνήθως συντροφεύουν εμάς τις μεγαλύτερες γυναίκες, ασχολούνται πολύ πιο ενεργά με το παιδί, είναι σε καλύτερη επαγγελματική φάση από ότι στα 25-35 που ακόμα χτίζουν τη δουλειά τους και γενικότερα θεωρώ ότι είναι πιο συνειδητοποιημένοι στην απόκτηση οικογένειας.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΕΣ ΜΑΣ σε όλο αυτό. Η ηλικία ΚΑΙ του πατέρα παίζει καταλυτικό ρόλο στο ότι γινόμαστε καλύτερες μάνες. Στα 39 μου, θέλω να αποκτήσω σύντομα δεύτερο παιδί, οι αντοχές μου είναι πολύ μεγαλύτερες από ότι ήταν στα 30 ή στα 35 που το μόνο που με ενδιέφερε (συνειδητά) ήταν να διασκεδάζω, να κάνω συνεχώς ταξίδια και να δουλεύω 12ωρα.

Δεν ξέρω πως θα ήταν η ζωή μου αν στα 30 μου είχα γνωρίσει τον άντρα μου, θεωρώ πολύ πιθανό να είχαμε ήδη χωρίσει (!) γιατί είχαμε εντελώς άλλες προτεραιότητες. Χαίρομαι που τον γνώρισα στα 35+ και κάναμε το πρώτο μας παιδί όταν έκλεισα τα 38 και αυτός τα 39. Είναι τόσο σημαντικό να θέλουν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ και ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ να κάνουν οικογένεια που δεν το αλλάζω με τίποτα το δικό μου timing :-P

Με το καλό λοιπόν σε όλες τις μεγαλύτερες γυναίκες να φέρουν στον κόσμο υγιή και ευτυχισμένα μωράκια!!!

Skybeam
31-03-13, 10:25
Αντιθέτως, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άντρες (40+) που συνήθως συντροφεύουν εμάς τις μεγαλύτερες γυναίκες, ασχολούνται πολύ πιο ενεργά με το παιδί, είναι σε καλύτερη επαγγελματική φάση από ότι στα 25-35 που ακόμα χτίζουν τη δουλειά τους και γενικότερα θεωρώ ότι είναι πιο συνειδητοποιημένοι στην απόκτηση οικογένειας.
Στα 39 και λίγους μήνες πριν τα 40 όταν θα γεννηθεί το μωρό έχω (δόξα το Θεό μέχρι τώρα) μια ευλογημένη εγκυμοσύνη χωρίς προβλήματα. Εντάξει, όταν μπήκα στο 3ο τρίμηνο άρχισαν κάτι δυσφορίες και δύσπνοιες αλλά με τα κατάλληλα κόλπα θα φτάσω ώς τον τοκετό...

Ο άντρας μου είναι στα 49, έχει έναν γιο από τον πρώτο του γάμο που δυστυχώς δεν τον μεγάλωσε εκείνος καθότι χώρισε όταν το μωρό ήταν ενός έτους. Τώρα, αν και αρχικά δεν ήθελε παιδί μιας και έχει ήδη έτοιμο ένα ολόκληρο παληκάρι, δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του!

Πέρα από τις χαζές ερωτήσεις που μου κάνει (θα είμαι καλός μπαμπάς; θα με αγαπάει το μωρό;:rolleyes: ) δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του για όλα αυτά που θα του μάθει (θα τον κάνει, λέει, άσο στο μπιλιάρδο!)... όλο αυτό το θετικό κλίμα του το καλλιεργώ κι εγώ βέβαια. Ανοίγει η πόρτα και πετάγομαι ενθουσιασμένη "ήρθε ο μπαμπάς!". Κουβαλάει κάτι πολύ βαρύ κι αρχίζω εγώ "ο μπαμπάς μου είναι ο πιο δυνατός του κόσμου"!

Παρότι θέλει ήδη από τώρα να ξεχωρίσουμε τις ευθύνες του σπιτιού (εγώ ώς άνεργη περισσότερο με το μωρό κι εκείνος δουλειά χωρίς να τον μπλέκω και πολύ) πιστεύω ότι θα θέλει από μόνος του να ασχοληθεί (με το μπάνιο του, αγκαλιές/νανούρισμα) κ.λπ. Είναι πολύ τρυφερός ως άνθρωπος και πιστεύω ότι θα του βγει πολύ καλά.

Αν υπάρχει καλή διάθεση και λίγη υπομονή στην αρχή (γιατί ο πρώτος χρόνος έχει και την κούρασή του), αν βοηθήσουν και λίγο και οι συγκυρίες (δουλεια να υπάρχει, ας πούμε) είμαι πολύ αισιόδοξη!

giannakis2012
31-03-13, 15:02
ΝΑΙ!!!Να σας πω..εγώ είμαι τώρα 37 και έχω έναν μικρό 1 χρονού. Ο άντρας μου θα κλείσει τώρα τα 40. Τα συναισθήματα μου είναι λίγο ανάκατα...γιατί ενώ μετανιώνω που δεν έκανα παιδί σε πιο μικρή ηλικία απο την άλλη κανένας απο τους προηγούμενους μου συντρόφους δεν ήταν κατάλληλος για πατέρας όσο ο άντρας μου. Και αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει γιατί και οι δύο μας είμαστε πλέον συνειδητοποιημένοι και ξέρουμε τι θέλουμε και πως το θέλουμε. Θέλω να πιστεύω ότι το χάσμα ανάμεσα σε μας και το παιδί μας δεν θα είναι μεγάλο μιας και οι καιροί έχουν αλλάξει και οι όλοι οι γονείς προσπαθούμε να είμαστε όλο και πιο κοντά στα παιδιά μας και να τα κατανοούμε. Έτσι λοιπόν ελπίζω να μην αργήσει να έρθει το 2 .... όταν επιλέξει ο Θεός να έρθει με το καλό να ρθει.....γιατί η ζωή μου έχει μάθει ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται...Τουλάχιστον σε μένα...

ΑΝΝΑ24
04-03-14, 11:36
Άντε, ας το "κουνήσω" το θεματάκι.
Αν και η πιθανότητα μιας επόμενης εγκυμοσύνης τώρα στα 40 είναι ένα θέμα που με απασχολεί αυτό τον καιρό, σήμερα - μετά από τριήμερο, ιγμορίτιδα, και φρέσκα προβλήματα στο γραφείο- είναι μια από τις μέρες που το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι "που πα ρε Καραμήτρο" :twisted::twisted::twisted:

Quirky
06-03-14, 23:06
...ώστε έτσι εξηγείται! [πολλάκις σκέφτηκα διαβάζοντας τις αναρτήσεις σου "πολύ ώριμη αυτή η Άννα και ας είναι μόνο 24ρων ετών" ;)]

Λοιπόν αγαπητή Άννα, έχοντας μόλις γεννήσει το δεύτερο παιδί μου πριν 40 περίπου μέρες και έχοντας γίνει 40 ετών μόλις την προηγούμενη Παρασκευή μπορώ να σου πω ότι αν έχεις άααααπειρη βοήθεια όπως εγώ τότε γίνεται εύκολα :roll:

Πάντως το πρώτο παιδί το "έβγαλα" μόνη μου και δεν ήθελα βοήθεια από κανέναν [μάλιστα έσπασε και ο άντρας μου το πόδι του όταν η μικρή ήταν 2 μηνών οπότε είχα και αυτό να αντιμετωπίσω] . Τώρα? Χα! Μόνο αγγελία στον Ερυθρό Σταυρό δεν έχω βάλει... έχω την τύχη να έχω μια φοβερή νταντά που προσέχει την μεγάλη μου όταν εγώ δουλεύω και αυτό έχει κάνει όλη την διαφορά στην κούραση/ψυχολογία μου...
Παντως από τη μία με λυπάμαι που μόλις που έγινε η ζωή εύκολη με την κόρη μου "μηδενίσαμε το κοντέρ" με το νεογέννητο, από την άλλη βιώνω αυτή την υπέροχη καψούρα που παθαίνει κανείς με το φρέσκο βρεφάκι μου και έρχομαι στα ίσα μου....

Βοήθησε καθόλου το post μου ή μπα? :)

Ν.

xena
03-06-14, 13:08
Μην σας πτοεί η ηλικία !!! Γέννησα το πρώτο μου στα 39 και το δεύτερο κλεισμένα 41. Ο άντρας μου με περνά 6 χρόνια.
Και τρίτο να'ρθει στα 45 μου (κατά λάθος) θα το υποδεχόμασταν ξετρελαμένοι!!!!
Είμαι τρισευτυχισμένη και θα έκανα κι άλλα, ας όψεται η δουλειά μου και η οικονομική κατάσταση!

Μία μαμά μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να έχει λιγότερες σωματικές δυνάμεις μα αυτό δεν την κάνει να υστερεί για το παιδί της σε τίποτα απολύτως!!!!
Για τα παιδιά μας είμαστε ο μπαμπάς και η μαμά και είτε είμαστε 20 ή 40 ή 60, δεν έχει διαφορά στα μάτια τους.

Το μόνο που με στενοχωρεί λίγο, ειναι αν θα προλάβω να δω εγγονάκια απ' τα παιδιά μου, να ζήσω μέσα απ' αυτά την μητρότητα της μητρότητας!!!!! Να'μαι πλάϊ τους ως τα δικά τους 40 έτη για να τα στηρίζω όπου με χρειαστούν!

ΑΝΝΑ24
03-06-14, 14:27
Μία μαμά μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να έχει λιγότερες σωματικές δυνάμεις μα αυτό δεν την κάνει να υστερεί για το παιδί της σε τίποτα απολύτως!!!!
Για τα παιδιά μας είμαστε ο μπαμπάς και η μαμά και είτε είμαστε 20 ή 40 ή 60, δεν έχει διαφορά στα μάτια τους.



Καλή μου xena, μέσα στο μυαλό μου είσαι.
(Τόσο, που αποφάσισα να ξαναγράψω μετά απο μήνες).

Δεν μπορείς να φανταστείς τι τεράστια ανασφάλεια αισθάνομαι.
Μέχρι πέρσυ, είμασταν με τον άντρα μου υπό την εντύπωση (και απόφαση) ότι το δικό μας μοντέλο οικογένειας θα είναι με ένα παιδί, και ότι είμαστε απολύτως ευχαριστημένοι με αυτό.
Και ξαφνικά κάτι συνέβη.
Άρχισε να χτυπάει το χαλασμένο εκκρεμές.
Κι αρχίζω να συχνάζω στο parents, σε ημερολόγια ωορηξίας, σε άρθρα...
Και ανακαλύπτω τον τροχό.
ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥππππππσσσσυ! Ο χρόνος τελειώνει.
Τι έγινε ρε παιδιά?
Λήγω?

Κι αρχίζει η κρίση ηλικίας να μπλέκεται με την κρίση γονιμότητας κι εγώ να μην ξεχωρίζω το ένα από το άλλο.
Και να αισθάνομαι αδαής και αφελής, χειρότερα από επιπόλαιη έφηβη.
Και που πας να μπλέξεις? Και μια χαρά δεν είμαστε? Πάνω που κλείσαμε τα πέντε και ηρεμήσαμε? Τώρα που η ζωή ξαναγύρισε στα φυσιολογικά?

Και να χ34%%μαι από το φόβο μου.
Καλά δεν σου πήγαν ως τώρα? Ούτε αποβολή βίωσες, ούτε παλλίνδρομη, τώρα που ανεβαίνουν οι πιθανότητες σου'ρθε?

Και μετά να λέω: ναι, αλλά ή τώρα ή ποτέ, χωρίς νάζια.
Λήηηηγεις είπαμε κοπελιάαααααααααα

Και μετά να σε πιάνει μια ψιλογαστρεντερίτιδα και να θυμάσαι πως έμοιαζε η εγκυμοσύνη και να λές: Bρε αμάν, βρε ζαμάν, πως τη βγάζουν έτσι τρεις μήνες?
Την προηγούμενη φορά έφερα βοηθό στη δουλειά και στο σπίτι ήμουν αραχτή.

Τώρα?? Ε χεμ. χεμμμμ

Και να μην ξέρω αν έχω στ΄αλήθεια την επιλογή, γιατί έκανα και 4-5 πειραματάκια και φως δεν είδα :oops:

Μπουφ. Βαριά η καλογερικήήήήήήήή.

* Quirky μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Ήμουν απενεργοποιημένη την εποχή που μου απάντησες και δεν είχα τη δυνατότητα να σε ευχαριστήσω.
Περομένω update.:grin:

xena
14-06-14, 00:02
Καλή μου xena, μέσα στο μυαλό μου είσαι.
(Τόσο, που αποφάσισα να ξαναγράψω μετά απο μήνες).

Δεν μπορείς να φανταστείς τι τεράστια ανασφάλεια αισθάνομαι.
Μέχρι πέρσυ, είμασταν με τον άντρα μου υπό την εντύπωση (και απόφαση) ότι το δικό μας μοντέλο οικογένειας θα είναι με ένα παιδί, και ότι είμαστε απολύτως ευχαριστημένοι με αυτό.
Και ξαφνικά κάτι συνέβη.
Άρχισε να χτυπάει το χαλασμένο εκκρεμές.
Κι αρχίζω να συχνάζω στο parents, σε ημερολόγια ωορηξίας, σε άρθρα...
Και ανακαλύπτω τον τροχό.
ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥππππππσσσσυ! Ο χρόνος τελειώνει.
Τι έγινε ρε παιδιά?
Λήγω?

Κι αρχίζει η κρίση ηλικίας να μπλέκεται με την κρίση γονιμότητας κι εγώ να μην ξεχωρίζω το ένα από το άλλο.
Και να αισθάνομαι αδαής και αφελής, χειρότερα από επιπόλαιη έφηβη.
Και που πας να μπλέξεις? Και μια χαρά δεν είμαστε? Πάνω που κλείσαμε τα πέντε και ηρεμήσαμε? Τώρα που η ζωή ξαναγύρισε στα φυσιολογικά?

Και να χ34%%μαι από το φόβο μου.
Καλά δεν σου πήγαν ως τώρα? Ούτε αποβολή βίωσες, ούτε παλλίνδρομη, τώρα που ανεβαίνουν οι πιθανότητες σου'ρθε?

Και μετά να λέω: ναι, αλλά ή τώρα ή ποτέ, χωρίς νάζια.
Λήηηηγεις είπαμε κοπελιάαααααααααα

Και μετά να σε πιάνει μια ψιλογαστρεντερίτιδα και να θυμάσαι πως έμοιαζε η εγκυμοσύνη και να λές: Bρε αμάν, βρε ζαμάν, πως τη βγάζουν έτσι τρεις μήνες?
Την προηγούμενη φορά έφερα βοηθό στη δουλειά και στο σπίτι ήμουν αραχτή.

Τώρα?? Ε χεμ. χεμμμμ

Και να μην ξέρω αν έχω στ΄αλήθεια την επιλογή, γιατί έκανα και 4-5 πειραματάκια και φως δεν είδα :oops:

Μπουφ. Βαριά η καλογερικήήήήήήήή.

* Quirky μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Ήμουν απενεργοποιημένη την εποχή που μου απάντησες και δεν είχα τη δυνατότητα να σε ευχαριστήσω.
Περομένω update.:grin:

Ωχ τώρα σε είδα!!

Και ξεκινάω: 4-5 πειραματάκια, ακόμη και πιτσιρίκα να ήσουν θα λεγόσουν τυχερή αν έβλεπες αμέσως φως!!!
Μη μετράς, όσο πιο πολύ απολαμβάνεις την προσπάθεια ( ;) ) τόσο πιο εύκολα οι ορμόνες σου θα ξυπνήσουν, οι σάλπιγγες θα τεντωθούν και θα ανοίξουν και οι κροσσοί θα "πιάσουν" το ωάριο τη στιγμή που πρέπει!

Μετά, κάθε εγκυμοσύνη είναι εντελώς διαφορετική συνήθως. Μα εντελώς. Στην δεύτερη μπορεί να μην έχεις ουτε ναυτία καν.

Και πάνω που κλείσατε τα 5;;;;; έχεις και βοηθόοοοοο!!!!! που θέλει παρέα!!!!
Μην μου λες για καμπανάκια και λήξεις, θυμήσου αυτή την γλυκιά μυρωδιά, τη μωρουδίλα που λέμε, κλείστε τα μάτια και αφήστε τα ένστικτα σας να σας παρασύρουν!!

Αφού ξέρεις πως δεν θα το μετανιώσεις ποτέ!

elin
16-06-14, 11:05
Καλημέρα.

Δεν εμπίπτω ακριβώς σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία.

Έκανα το πρώτο μου παιδί 30+

Αν όμως μπορούσα θα έκανα και 3ο και 4ο.Κ όχι, τα "σαράντα" δεν θα ήταν ανασταλτικός παράγοντας.

Βέβαια, σίγουρα οι αντοχές μειώνονται με την ηλικία, το βλέπω στον εαυτό μου (δουλειά, 2 παιδιά, δραστηριότητες, καμία βοήθεια, λίγο αλλού πατώ αλλού στέκομαι τελευταία...) Κ δεν έχει άμεσα σχέση με τη γονιμότητα (που βεβαίως και μειώνεται με την πάροδο των ετών, αν και διαφορετικά σε κάθε γυναίκα, ούτε με τη βιολογική ηλικία. Απλά οι στατιστικές υπολογίζουν έναν μο).

Ποια είπε για μωρουδίλα?Μωρουδίλα, ααααχχχχ!!!!Μικροσκοπικά πατουσάκια, φαφούτικα στοματάκια, κρεμαστά μαγουλάκια, μυρωδάτα κακάκια (ναι, κ αυτά τα αγαπώ, χρυσάφι λέμε)...Κ ναι, τα σκέφτεσαι όλα αυτά και αντέχεις λέμεεεε!!!

Με το καλό κορίτσια!

Quirky
29-06-14, 19:46
Update? Μιά χαρά , τηρουμένων των αναλογιών , αλλά ξαναλέω : έχω ΠΟΛΛΗ βοήθεια, ειδικά από την προαναφερθείσα νταντα, αλλιώς δεν ξέρω τι θα έλεγα... βοήθησε και το μωράκι που είναι ευκολάκι [όπως ήταν και η κόρη μου] δεν θα την πάλευα με μωρό που δεν κοιμάται. Βέβαια ακόμα και έτσι, είμαι μονίμως πτώμα γιατί όπως είπε και μιά γνωστή "με δύο παιδιά και μόνο που τα κοιτάς κουράζεσαι" , μεγάλη αλήθεια :)

Πάντως όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου στα 20-25-και τριάντα και βάλε δεν θα ήθελα να έχω παιδιά με τα μυαλά που κουβαλούσα χαχαχα όχι πως τώρα είμαι καμιά mother of the year αλλά τέλος πάντων κάνω ότι μπορώ.

Κλείνοντας, θα επαναλάβω μια ολλανδική παροιμία που μου είπε μια συναδελφός μου "ένα παιδί είναι σαν μια βαλίτσα, με δύο παιδιά τελειώνει η ζωή σου" :shock: χεχε ωραίο χιουμοράκι οι Ολλανδοί ε?

Thumber
30-06-14, 11:27
Κορίτσια αν κ δεν είμαι του club ήθελα να γράψω. Εγω είμαι 28 κ περιμένω το δεύτερο παιδάκι μου. Θέλω απλως να σας πω να κλείσετε τα αυτιά σας σε όλους τους κακεντρεχεις που υπάρχουν γύρω μας κ να κάνετε τη ζωή σας σαν να είστε 20 χρονών. Δεν καταλαβαίνω τι διαφορά έχει μια μαμα στα 22 με μια μαμα στα 45. Μαμαδες είναι κ οι δυο. Κ αν της 40αρας της έτυχε σε αυτη την ηλικία τι πάει να πει "α είσαι μεγάλη". Μεγάλη είναι η ιδέα που έχεις για τον εαυτό σου μανδάμ κ κάθεσαι κ κρίνεις. Θεωρώ πως πολλές μεγαλύτερες μαμαδες "αγαπούν περισσότερο" -ας μου επιτραπεί η έκφραση, δεν ήξερα πώς αλλιώς να το θέσω- τα παιδάκια τους γιατι έχουν τόσα χρόνια αυτον τον πόθο στη ψυχούλα τους κ σε συνδυασμό με τις ασχημες σκέψεις της ημερ. λήξης γίνεται το ΄σωσε απο άγχος, στενοχώρια κλπ κλπ. Όταν λοιπόν έρχεται αυτη η ευλογημένη ώρα τι να πει κανείς....; Μανούλες με το καλό τα μωράκια σας, να χαίρεστε όσα έχετε κ αν η ψυχή σας ζητάει κ άλλο κάντε το κ ας είστε κ 50!

argini
30-06-14, 11:56
Μαμα στα 40 και εγω...λίγο οι σπουδες...λίγο η επαγγελματική αποκατάσταση...το πλάνο για το παιδί αναβλήθηκε και ευτυχως σταθήκαμε τυχεροί και όταν το πήραμε απόφαση , η εγκυμοσύνη ήρθε γρήγορα...Δεν νιωθω ασχημα για την ηλικία μου...εχω πολληηηηηηηηηηηηηηη υπομονη με τη μπέμπα, την νιωθω σαν θησαυρό και μερικές φορές θυμαμαι καποιες φίλες που εκαναν μωρο στα 30 και έκοψαν το θηλασμό ή δεν τον ξεκίνησαν καν "γιατι δεν αντεχαν την κλεισούρα" ή "δεν μπορούσαν να στερηθουν τα ποτακια και τους καφεδες" και πραγματικά απορώ...Ξερω μαλιστα περίπτωση μαμας που εφτασε στο σημείο να πεί μπροστα στο δεκάχρονο παιδί της ότι εξαιτίας του δεν τελειωσε η ιδια το διδακτορικό της!! Νομιζω ότι στα 40 εχεις φτασει εκει που θες και δεν εχεις απωθημένα και η απόφαση για παιδι είναι 100% συνειδητή οποτε τα αρνητικα της μεγαλης ηλικιας αντισταθμίζονται από την τεραστια θεληση για προσφορα προς το παιδί. Με απασχολεί βεβαια να διατηρηθώ καλά στην υγεία μου και να παραμείνω δραστηρια και εμφανισιακά και ψυχικά "φρεσκια" ώστε να μην αισθάνεται το παιδί ότι εχει "γρια" μαμα δεδομένου ότι και ο μπαμπάς μας έχει ξεπεράσει τα πενήντα...

ΜΑΡΙΤΙΑΝΑ
30-06-14, 13:11
Μαμα στα 40 και εγω...λίγο οι σπουδες...λίγο η επαγγελματική αποκατάσταση...το πλάνο για το παιδί αναβλήθηκε και ευτυχως σταθήκαμε τυχεροί και όταν το πήραμε απόφαση , η εγκυμοσύνη ήρθε γρήγορα...Δεν νιωθω ασχημα για την ηλικία μου...εχω πολληηηηηηηηηηηηηηη υπομονη με τη μπέμπα, την νιωθω σαν θησαυρό και μερικές φορές θυμαμαι καποιες φίλες που εκαναν μωρο στα 30 και έκοψαν το θηλασμό ή δεν τον ξεκίνησαν καν "γιατι δεν αντεχαν την κλεισούρα" ή "δεν μπορούσαν να στερηθουν τα ποτακια και τους καφεδες" και πραγματικά απορώ...Ξερω μαλιστα περίπτωση μαμας που εφτασε στο σημείο να πεί μπροστα στο δεκάχρονο παιδί της ότι εξαιτίας του δεν τελειωσε η ιδια το διδακτορικό της!! Νομιζω ότι στα 40 εχεις φτασει εκει που θες και δεν εχεις απωθημένα και η απόφαση για παιδι είναι 100% συνειδητή οποτε τα αρνητικα της μεγαλης ηλικιας αντισταθμίζονται από την τεραστια θεληση για προσφορα προς το παιδί. Με απασχολεί βεβαια να διατηρηθώ καλά στην υγεία μου και να παραμείνω δραστηρια και εμφανισιακά και ψυχικά "φρεσκια" ώστε να μην αισθάνεται το παιδί ότι εχει "γρια" μαμα δεδομένου ότι και ο μπαμπάς μας έχει ξεπεράσει τα πενήντα...[/QUOTE]

Κοιτα εχεις δικιο σε αυτο οτι δεν "πειραζει" μια γυναικα να κανει μεγαλη παιδι. ΤΟ θεμα που πιστευω που θα σε απασχολησει πολυ οταν το παιδι σου φτασει 10 χρονων και θα εχει μια μητερα 50 ετων και εναν πατερα 60 ετων ενω βλεπει τις μητερες των αλλων παιδιων που δεν εχουν ξεπερασει τα 40 τοτε μπορει να νιωσει ασχημα...... Κυριως και για τον πατερα θα νιωσει αρκετα ασχημα. Ενας φιλος μου ειναι 62 ετων και εχει 8 παιδι. Αυτα λοιπον απο 'μεναααααα

Ελισα24
30-06-14, 13:14
Ειλικρινα διαβαζω το θεμα και εχω φρικαρει...καλε γιατι να μην κανει το δευτερο μια γυναικα στα 40; 40 ειναι η γυναικα του αδερφου μου, εγω ειμαι 14 χρονια μικροτερη αλλα μιλαμε σαν να ειμαστε συνομιληκες. Τωρα εκανε το πρωτο της!! Εκτος απο κατι αγχη που τις φορτωνουν οι γυναικολογοι για ποσοστα και τους φορτωνουν περισσοτερες εξετασεις απο αυτες που εκανα εγω, δεν βρισκω διαφορα! Μαλιστα στο δευτερο παρολιγο να με πεισουν να κανω κι εγω αμνιο, ειναι της μοδας φαινεται!!
Και ελπιζω να μην μπει εδω να διαβασει τα "οχι" στην ψηφοφορια, ΄η τα σχολια περι μεγαλης ηλικιας (!) απορω τι σκεπτοντουσαν οσες ψηφισαν, υπαρχουν γυναικες που δεν ειχαν βρει συζυγο μεχρι τα 40, που ηταν χωρισμενες, που δεν πετυχαιναν οι εξωσωματικες, που εκανανα καριερα....πως θα αισθανθουν αν διαβασουν ολα αυτα.... Να φανταστειτε ειμαι η μονη απο την χρονια μου στο Πανεπιστημιο που δεν πηγε για μεταπτυχιακα κλπ. και καποιες σκεπτονται μετα να πανε εξωτερικο. Αυτες πως γινεται να γεννησουν πριν τα 35-40; Και δεν ειναι η εξαιρεση πια...

xena
30-06-14, 14:09
Κοιτα εχεις δικιο σε αυτο οτι δεν "πειραζει" μια γυναικα να κανει μεγαλη παιδι. ΤΟ θεμα που πιστευω που θα σε απασχολησει πολυ οταν το παιδι σου φτασει 10 χρονων και θα εχει μια μητερα 50 ετων και εναν πατερα 60 ετων ενω βλεπει τις μητερες των αλλων παιδιων που δεν εχουν ξεπερασει τα 40 τοτε μπορει να νιωσει ασχημα...... Κυριως και για τον πατερα θα νιωσει αρκετα ασχημα. Ενας φιλος μου ειναι 62 ετων και εχει 8 παιδι. Αυτα λοιπον απο 'μεναααααα

Ο 62χρονος που λες γιατί νιώθει άσχημα; ή το 8χρονο παιδί του νιώθει άσχημα; :confused: δεν σε πιάνω.

Οταν το παιδί μου θα είναι 10 εγώ θα είμαι 50. Και άλλες 10 φίλες μου θα είναι επίσης 50. Εχουμε και γνωστές που θα είναι 35 ή 40. Αλλά δεν είναι καλύτερες ούτε όμως χειρότερες. Ολες είμαστε μαμάδες.
Δεν υπάρχουν πια κομπλεξισμοί στα νέα παιδιά, ούτε οπισθοδρομικές απόψεις τέτοιου τύπου, ευτυχώς.
Θέλουμε δε θέλουμε οι σύγχρονοι τρόποι ζωής αυτά επιτάσσουν.

Οπότε χαλαρώστε. Η φύση μας έπλασε να μπορούμε και στα 40 και στα 45!!!!!!

Ekabn
30-06-14, 14:24
Πάντως παιδιά, υπάρχει κάποιο θέμα με την ηλικία, μην παραενθουσιαζόμαστε.
Κι εγώ μαζί σας, είμαι 40 και προσπαθώ για τρίτο παιδί αλλά δε μπορώ να κάνω. Τα δύο πρώτα παιδιά τα έκανα πριν τα 35 χωρίς προβλήματα και τώρα τρέχω συνέχεια στους γιατρούς.
Μετά από εξετάσεις και ματαξαναεξετάσεις κι εγώ και ο άντρας μου, όπου ακούσαμε πάαααααρα πολλά, το τελευταίο είναι το εξής: η κατάστασή σου είναι άψογη, όμως αποβάλεις λόγω ηλικίας. Πώς γίνεται να είναι άψογη η κατάσταση και να υπάρχει θέμα ηλικίας; Ε, γίνεται, η ηλικία είναι ηλικία...

Οπότε, ναι, και βέβαια να προσπαθούμε για παιδί, εγώ πρώτη πρώτη. Αλλά αν το διαβάζει αυτό κάποια κοπέλα νεότερη που πιστεύει ότι οκ, δεν πειράζει, μπορώ να περιμένω, έχω να πω πως αν μπορείς να το κάνεις πιο νωρίς, καλύτερα πιο νωρίς. Όταν λένε οι γιατροί ότι μετά τα 35 πέφτει η γονικότητα πολύ γρήγορα, κάτι ξερουνε

argini
30-06-14, 14:42
Πάντως παιδιά, υπάρχει κάποιο θέμα με την ηλικία, μην παραενθουσιαζόμαστε.
Κι εγώ μαζί σας, είμαι 40 και προσπαθώ για τρίτο παιδί αλλά δε μπορώ να κάνω. Τα δύο πρώτα παιδιά τα έκανα πριν τα 35 χωρίς προβλήματα και τώρα τρέχω συνέχεια στους γιατρούς.
Μετά από εξετάσεις και ματαξαναεξετάσεις κι εγώ και ο άντρας μου, όπου ακούσαμε πάαααααρα πολλά, το τελευταίο είναι το εξής: η κατάστασή σου είναι άψογη, όμως αποβάλεις λόγω ηλικίας. Πώς γίνεται να είναι άψογη η κατάσταση και να υπάρχει θέμα ηλικίας; Ε, γίνεται, η ηλικία είναι ηλικία...

Οπότε, ναι, και βέβαια να προσπαθούμε για παιδί, εγώ πρώτη πρώτη. Αλλά αν το διαβάζει αυτό κάποια κοπέλα νεότερη που πιστεύει ότι οκ, δεν πειράζει, μπορώ να περιμένω, έχω να πω πως αν μπορείς να το κάνεις πιο νωρίς, καλύτερα πιο νωρίς. Όταν λένε οι γιατροί ότι μετά τα 35 πέφτει η γονικότητα πολύ γρήγορα, κάτι ξερουνε
Συμφωνω σε αυτά που λές. Σιγουρα η γονιμότητα μειώνεται και υπάρχει ο κίνδυνος να χαθει το τρενο της τεκνοποίησης. Αλλα αν μια γυναικα δεν εχει βρει τον κατάλληλο συντροφο ή αντιμετωπιζει από μικρότερη ηλικία προβλήματα γονιμότητας τα οποια τελικά οδηγησουν στην επιτευξη εγκυμοσύνης στα 40 , τοτε δεν σημαινει ότι αυτή η μαμα είναι χειρότερη μαμα από μια νεότερη. Μπορεί η νεότερη να εχει μεγαλύτερες αντοχές ή ζωντάνια αλλα η 40αρα μπορεί να είναι πιο ώριμη , πιο αποφασισμενη να προσφερει στο μωρό, πιο ήρεμη επαγγελματικά και πιο επιτυχημένη σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο οπότε να αντισταθμίζει τα μειονεκτήματά της. Επίσης μια εγκυμοσύνη στα 40 σπάνια είναι αποτέλεσμα "απροσεξίας" με αποτέλεσμα να θεωρηθεί "ανεπιθύμητη". Αντίθετα η εγκυμοσύνη στα 40 είναι συνήθως προιόν μεγαλης επιθυμίας.
Συμπερασματικά μακάρι η κοινωνία μας να αλλάξει ώστε περισσότερες γυναίκες να τεκνοποιούν νεότερες και να μην χρειάζεατι για καποιες από εμας να φτασσουμε στα όρια...άλλα εφόσον το παιδί γεννηθεί η ηλικία της μαμας νομίζω είναι δευτερεύων παραγονατς για την ευτυχία του.

Ελισα24
30-06-14, 14:44
Πεφτει, δεν μηδενιζεται ξαφνικα!
Εξαλλου ειναι θεμα οργανισμου. Ολο και ακουω για κοπελες που εχουν θεμα να συλλαβουν η εχουν παλινδρομη, και δεν ειναι θεμα ηλικιας. Απο 20 χρονων η μια μεχρι οσο παει. Και αλλες στα 44 μενουν στο δευτερο/τριτο κατα λαθος.
Οποτε για μενα δεν εχει νοημα να ειμαστε τοσο μελοδραματικες και να επηρεαζουμε τις κοπελες που δεν εχουν ακομα παιδια. Τι σημαινει να επισπευσουν, αν δεν εχουν βρει αντρα ακομα τι να κανουν, εξωσωματικη και να γινουν μονογονεικη επειδη ειναι 35 και ακουν εδω οτι στα 40 ειναι δυσκολο; Λαθος το βρισκω. Αλλο βεβαια να πει ο γυναικολογος οτι η συγκεκριμενη γυναικα, μπαινει οπου να ναι στην κλιμακτηριο. Αλλα ειναι θεμα οργανισμου και αυτο δεν εχει συγκεκριμενη ηλικια.

xena
30-06-14, 14:46
Συμφωνω με Elisa & Argini

Ελισα24
30-06-14, 15:02
Συμφωνω σε αυτά που λές. Σιγουρα η γονιμότητα μειώνεται και υπάρχει ο κίνδυνος να χαθει το τρενο της τεκνοποίησης. Αλλα αν μια γυναικα δεν εχει βρει τον κατάλληλο συντροφο ή αντιμετωπιζει από μικρότερη ηλικία προβλήματα γονιμότητας τα οποια τελικά οδηγησουν στην επιτευξη εγκυμοσύνης στα 40 , τοτε δεν σημαινει ότι αυτή η μαμα είναι χειρότερη μαμα από μια νεότερη. Μπορεί η νεότερη να εχει μεγαλύτερες αντοχές ή ζωντάνια αλλα η 40αρα μπορεί να είναι πιο ώριμη , πιο αποφασισμενη να προσφερει στο μωρό, πιο ήρεμη επαγγελματικά και πιο επιτυχημένη σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο οπότε να αντισταθμίζει τα μειονεκτήματά της. Επίσης μια εγκυμοσύνη στα 40 σπάνια είναι αποτέλεσμα "απροσεξίας" με αποτέλεσμα να θεωρηθεί "ανεπιθύμητη". Αντίθετα η εγκυμοσύνη στα 40 είναι συνήθως προιόν μεγαλης επιθυμίας.
Συμπερασματικά μακάρι η κοινωνία μας να αλλάξει ώστε περισσότερες γυναίκες να τεκνοποιούν νεότερες και να μην χρειάζεατι για καποιες από εμας να φτασσουμε στα όρια...άλλα εφόσον το παιδί γεννηθεί η ηλικία της μαμας νομίζω είναι δευτερεύων παραγονατς για την ευτυχία του.

Συμφωνω. Δεν θα κατεληγα στο ποια ηλικια ειναι καλυτερη για το παιδι-η καθε μια εχει τα υπερ και τα κατα και ειναι θεμα χαρακτηρα επισης.
Οι μητερες που γνωριζω οι συνομηλικες μου, εχουν πολλη αντοχη και παιζουν με τα παιδια τους κλπ, επισης θα ειναι νεοτερες οταν θα μεγαλωσουν να τα βοηθανε. Ομως εχω βαρεθει να ακουω το ιδιο τροπαρι, οτι βαριουνται, οτι παθαινουν ψυχολογικα, οτι σκανε, ποτε θα τους κρατησει καποιος το παιδι να πανε για καφε, για φαγητο, σε συναυλια, διακοπες χωρις το παιδι με τον αντρα τους κλπ. Οτι δεν εκαναν οσα ηθελαν μικρες. Μεγαλωσα με μια τετοια μαμα, την αγαπω αλλα ακομα, εχει απωθημενα. Μου το λεει μονη της. Και ενω περιμενα να με βοηθαει πιο πολυ απο μια υπεργηρη, ισα ισα που μου λεει οτι αν και εχω δυο παιδια, τωρα ειναι η ωρα να περασει "επιτελους" καλα εξαλλου νεα ειμαι ακομα και ειναι εξαφανισμενη.
Οι μεγαλυτερες μαμαδες ειναι πιο συνεπεις, ομως ισως εχουν μια υπερβολη και επισης εχουν μεγαλυτερη διαφορα και μεγαλυτερο χασμα γενεων δηλαδη. Επισης φοβουνται ποσο χρονων θα ειναι οταν θα ερθουν τα εγγονια κλπ. Αν θα αντεχουν.
Αν ημουν παιδι δεν θα κοιταγα ολα αυτα. Θα με ενοιαζε, το αν με αγαπουν και με φροντιζουν. Αυτο δεν προσπαθουμε ολες μας;

ΑΝΝΑ24
30-06-14, 15:41
Συμφωνω. Δεν θα κατεληγα στο ποια ηλικια ειναι καλυτερη για το παιδι-η καθε μια εχει τα υπερ και τα κατα και ειναι θεμα χαρακτηρα επισης.
Οι μητερες που γνωριζω οι συνομηλικες μου, εχουν πολλη αντοχη και παιζουν με τα παιδια τους κλπ, επισης θα ειναι νεοτερες οταν θα μεγαλωσουν να τα βοηθανε. Ομως εχω βαρεθει να ακουω το ιδιο τροπαρι, οτι βαριουνται, οτι παθαινουν ψυχολογικα, οτι σκανε, ποτε θα τους κρατησει καποιος το παιδι να πανε για καφε, για φαγητο, σε συναυλια, διακοπες χωρις το παιδι με τον αντρα τους κλπ. Οτι δεν εκαναν οσα ηθελαν μικρες. Μεγαλωσα με μια τετοια μαμα, την αγαπω αλλα ακομα, εχει απωθημενα. Μου το λεει μονη της. Και ενω περιμενα να με βοηθαει πιο πολυ απο μια υπεργηρη, ισα ισα που μου λεει οτι αν και εχω δυο παιδια, τωρα ειναι η ωρα να περασει "επιτελους" καλα εξαλλου νεα ειμαι ακομα και ειναι εξαφανισμενη.
Οι μεγαλυτερες μαμαδες ειναι πιο συνεπεις, ομως ισως εχουν μια υπερβολη και επισης εχουν μεγαλυτερη διαφορα και μεγαλυτερο χασμα γενεων δηλαδη. Επισης φοβουνται ποσο χρονων θα ειναι οταν θα ερθουν τα εγγονια κλπ. Αν θα αντεχουν.
Αν ημουν παιδι δεν θα κοιταγα ολα αυτα. Θα με ενοιαζε, το αν με αγαπουν και με φροντιζουν. Αυτο δεν προσπαθουμε ολες μας;

Εγώ έκανα την άλλη επιλογή από τη μαμά σου, Ελίσα μου. Είμαστε μαζί με τον άντρα μου από τα 22/23 μας, και για κάποιο λόγο που ποτέ δεν ανέλυσα, δεν είμασταν καθόλου ώριμοι για να σκεφτούμε οικογένεια νωρίς. Καλοπεράσαμε, ήπιαμε (ξαναήπιαμε), ταξιδέψαμε, στήσαμε μαζί μια επιχείρηση και μείναμε για πρώτη φορά μαζί στα 33/34 μας, όταν τελικά πήραμε τη μεγάλη απόφαση να παντρευτούμε, κάτι που κάναμε με συνοπτικές διαδικασίες.
Είχαμε την τρομερή τύχη, η ασυναρτησία μας σε σχέση με τον οικογενειακό προγραμματισμό να μας βγει σε καλό, γιατί πετύχαμε το τέλειο: κάαααποια στιγμή σταματήσαμε τις προφυλάξεις, και χωρίς να δίνουμε καμμία σημασία, σε κάποιο χρονικό διάστημα που δεν συγκράτησα ποτέ, ήρθε η μικρή μας. Φανταστείτε ότι την ΤΕΡ την έβγαλα κατά προσέγγιση γιατί δε θυμόμουν πότε ήταν. Ήμουν 35.
Δεν είναι όμως κάθε μέρα τ' Αη Γιαννιού. Όλη αυτή η χαλαρότης μάλλον θα μου κοστίσει το δεύτερο παιδί. Μπορεί και όχι.
Το σίγουρο είναι ότι όντας πλέον και μαμά και σαραντάρα, έχω αποχαιρετήσει για καλά την Άννα την Ανέμελη.
Αν τα ξαναζούσα? Δεν ξέρω αν θα έκανα διαφορετικές επιλογές, δεν ξέρω κι αν ο άντρας μου θα ήταν πρόθυμος να τις ακολουθήσει. Δεν μπορώ όμως να πω ότι δεν είμαι ευχαριστημένη.

* Χένα μου, φοβερή η απάντησή σου. Με ενέπνευσες.

Thumber
30-06-14, 15:48
Αγαπη, τρυφεροτητα, στηριξη απο τους γονεις τους θελουν τα παιδια! Τωρα αν αυτοι οι γονεις ειναι 30 η 80 ποσως τα ενδιαφερει! Γνωρισα γονεις 43 η μαμα, 47 ο μπαμπας. Κρατουσα το 16 μηνων τοτε κοριτσακι τους κ περιμεναν το δευτερο. Οι ανθρωποι ηταν τοσο ανοιχτομυαλοι σε σχεση με το μελλον της κορης τους που δεν το ακους ουτε σε 20ρηδες. Κ την μεγαλωναν με απιστευτους τροπους. Τους θαυμαζα θυμαμαι. Μη λετε οπισθοδρομικους καποιους ανθρωπους μονο κ μονο για την ηλικια τους. Ειναι αδικο

Ekabn
30-06-14, 22:45
Πεφτει, δεν μηδενιζεται ξαφνικα!
Εξαλλου ειναι θεμα οργανισμου. Ολο και ακουω για κοπελες που εχουν θεμα να συλλαβουν η εχουν παλινδρομη, και δεν ειναι θεμα ηλικιας. Απο 20 χρονων η μια μεχρι οσο παει. Και αλλες στα 44 μενουν στο δευτερο/τριτο κατα λαθος.
Οποτε για μενα δεν εχει νοημα να ειμαστε τοσο μελοδραματικες και να επηρεαζουμε τις κοπελες που δεν εχουν ακομα παιδια. Τι σημαινει να επισπευσουν, αν δεν εχουν βρει αντρα ακομα τι να κανουν, εξωσωματικη και να γινουν μονογονεικη επειδη ειναι 35 και ακουν εδω οτι στα 40 ειναι δυσκολο; Λαθος το βρισκω. Αλλο βεβαια να πει ο γυναικολογος οτι η συγκεκριμενη γυναικα, μπαινει οπου να ναι στην κλιμακτηριο. Αλλα ειναι θεμα οργανισμου και αυτο δεν εχει συγκεκριμενη ηλικια.

Κοιτά κατ΄αρχην να πω και πάλι ότι μαζί σου είμαι γενικώς, ετσι;
Τώρα για το θέμα τι να κάνει μια κοπέλα στα 35 δεν ξερω να σου πω. Αλλα μια κοπέλα στα 40, κάτι πρεπει να κάνει νομίζω, αν θέλει οπωσδήποτε να κάνει παιδιά, κάτι πρεπει να κάνει. Ας πούμε μπορεί να παει στο γιατρό της να δει αν ΄εχει απόθεμα ωαρίων... ή πώς πάνε οι ορμόνες της. Και στην τελική, νομίζω ότι όντως κάποιες αποφάσεις επισπεύδονται μετά από καποια ηλικία, ας πούμε όταν γνωρίζεις κάποιον στα 25 λες κάτσε να περιμένω, να δούμε πως θα πανε οι δουλειές και να εδραιωθουμε λίγο και τούτο και κείνο. Αλλα όσες τον γνωρίζουν στα 35, ε, νομίζω το επισπευδουν το "μοιραίο" :b Θα μου πεις το επισπευδουν γιατί έχουν τακτοποιηθεί και θα σου πω, δεν ξερω αν ειναι ετσι, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.

Και να πω και κάτι άλλο απο τη δική μου εμπειρία: τον άντρα μου τον γνώρισα στα 27 και παντρευτήκαμε στα 31. Αν με ρωτήσεις τώρα τι περιμέναμε, θα σου πω ότι μαλλον απο ένα σημείο και μετά επαναπαυθηκα, μπορούσαμε να είχαμε παντρευτεί και στα 29 ας πούμε. Αλλα ακριβώς επειδή ειναι κάπως διαδεδομένη η αντίληψη ότι άστο ρε παιδι μου, κάτσε να στρώσουν οι δουλειές (που τελικά η γενιά μας έφαγε το χαστούκι του αιώνα με τις δουλειές που περιμέναμε να στρώσουν και τώρα τρέχουμε), κάτσε για τούτο, να συγκατοικησουμε να δούμε πως τα πάμε, και τούτο και κείνο και βλακείες. Ξεπατωνομουνα στη δουλειά και γύρνούςα κουλες ώρες σπίτι, γιατί; Και νομίζω ότι πολλοί απο τη γενιά μου είμαστε ετσι, λίγο του στυλ, ε, οκ, δε θα παντρευτουμε και πριν τα 30, κάτσε να ζήσουμε πρώτα... Δεν ξερω, ίσως καλα κάναμε... Πάντως βλέπω τώρα εκτός Ελλάδας που ζω πόσοι κάνουν παιδιά πριν τα 30, και ζούνε μια χαρά τη ζωή τους και απ ΄ολα και λέω τελικά είμαστε σίγουροι ότι αξίζει να περιμένουμε; Τι περιμένουμε ακριβώς, τη σούπερ καριέρα; Δε νομίζω ότι ΄εχει τέλος αυτό, δε θα έρθει ποτέ η σούπερ καριέρα, γιατί απλως πάντα μπορείς να κανεις περισσότερα νομίζω, ασε που με τα παιδιά σε πιάνει και η κωλοπιλαλα "πρεπει να φροντίσω τα παιδιά μου" και εκει γίνονται μεγάλες καριέρες, όταν παλεύεις για το καλύτερο για την οικογένεια σου. Ή, σε μια άλλη λογική, άντε και την κανεις τη σούπερ καριέρα και φοβάσαι ότι με τα παιδιά θα μείνεις πισω... Αν τα κανεις τα παιδιά στα 40, δε θα μείνεις πισω; Τι θα γίνει τότε, θα πετάξεις τόσα χρόνια καριέρας;
Δεν ξερω, κάπου μπάζει όλο αυτό νομίζω

ΑΝΝΑ24
30-06-14, 23:05
Ekabh, ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε που θα μας είχε πάει ένας άλλος δρόμος. Σκέψου όμως ότι η κάθε μια επιλογή που κάναμε σε αυτή τη ζωή, κάθε αυθόρμητη ή υπολογισμένη κίνηση, έξυπνη ή μη, έφερε σε επαφή αυτό το ένα μοναδικό σπερματοζωάριο με αυτό το ένα ωάριο (2 για σένα) που φτιάξαν αυτά τα υπέροχα πλάσματα που έχουμε τώρα μέσα στο σπίτι μας.
Μια μοναδική στιγμή ανάμεσα στα εκατομμύρια στιγμές που έχουμε ζήσει.
Μια μοναδική ένωση ανάμεσα σε δισεκατομμύρια εναλλακτικές.
Μερικές φορές κοιτάω τη φατσούλα της και δεν το πιστεύω, δεν πιστεύω ότι την έχω.
Και ναι, βεβαίως, ξέρω ότι όποιο παιδί και να είχα γεννήσει το ίδιο θα έλεγα, αλλά...ευτυχώς που γέννησα εκείνη!!!!:D

Ekabn
30-06-14, 23:22
Ασε, δε μπορώ να σκεφτώ τις εναλλακτικές, γιατί τότε θα πρεπει να σκεφτώ και τις δυο αποβολές που είχα πέρσι και δε θελω
Τέλος πάντων, για μένα το θέμα ειναι να έχουμε υπόψη μας ότι η ηλικία ειναι θέμα απο την άποψη ότι στατιστικά μπορεί να εχεις πρόβλημα. Για τις αντιλήψεις και τις απόψεις δεν ενδιαφέρομαι, ο καθένας θα την πει την κοτσανα του, δε θα χάσει, είμαι σίγουρη. Αλλα οι γιατροί ειναι σαφείς: μετά απο μια ηλικία αυξάνονται οι δυσκολίες σύλληψης, οι αποβολες, τα σύνδρομα κλπ κλπ Αυτο ισχύει γενικά, θα μου πεις ναι αλλα κάθε οργανισμός διαφέρει και θα σου πω ναι, αλλα εσύ πως ξέρεις αν διαφέρεις αν δε δοκιμασεις; Περίμενα εγώ με τις δυο εγκυμοσύνες που πήγαν μια χαρά ότι θα χάνω παιδιά στο πρώτο τρίμηνο; Που πάω στους γιατρούς και μου λένε καταπληκτική η κατάσταση σου, αλλα σόρυ μαλλον ειναι η ηλικία...

Γι αυτό λέω, οκ, ο καθένας ξέρει καλύτερα ποια ειναι η σωστή στιγμή, αλλα απο τη δική μου εμπειρία καλύτερα να καθυστερεις για σοβαρό λόγο, αλλιώς ίσως δεν αξίζει να καθυστερήσεις... Λέω εγώ τώρα...

ΑΝΝΑ24
30-06-14, 23:40
Κοίτα, εξαρτάται τι θέλεις από αυτή τη ζωή. Για μένα η απόκτηση παιδιών ομολογώ ότι δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Θα μπορούσα να την είχα πάθει, ήμουν τυχερή. Και τώρα πάλι όμως, δε μετανιώνω τις επιλογές μου, ακόμα κι αν δεν μπορέσω να ξαναμείνω έγκυος. Η ζωή έχει πολλά για να ζήσουμε, για μένα δεν μετριέται με το πόσα παιδιά θα κάνω, και το λέω μετά λόγου γνώσεως (και με ένα μικρό φόβο μιας και είμαι σε μαμαδοφόρουμ).
Υπάρχουν τόσα πράγματα να μάθουμε, να δούμε, να διδάξουμε στα παιδιά που ήδη έχουμε, να γεράσουμε μαζί με τους άντρες μας αν είμαστε τυχερές...
Κι αν είναι να' ρθει θε να ρθεί, αλλιώς...

Για να μη με νομίζεις γαιδούρα και αναίσθητη, αυτό που σου συνέβη είναι αντίστοιχα και ο λόγος που κ$λ*νω να ξεκινήσω τις προσπάθειες. Ο κίνδυνος. Και πραγματικά συμβουλεύω τις φίλες μου, ειδικά όσες δεν έχουν παιδιά να μη χαζεύουν, αν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Η κάθε ζωή όμως έχει την πορεία της, δεν μπορούν όλοι να μπουν σε χρονικά καλούπια.
Αν κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν το αποφάσισες νωρίτερα, μην το κάνεις. Αν γύριζες πίσω στο χρόνο θα θυμόσουν ακριβώς γιατί χρειάστηκε να περάσει αυτός ο χρόνος. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα.
Ούτως ή άλλως.

Ekabn
30-06-14, 23:59
Ααααααα, τι λες τώρα παιδι μου, κ&λ€νεις λόγω ηλικίας;;;;; Α όχι, σε παρακαλώ, έλα να ανεβάσουμε τα στατιστικά παρακαλώ, άντε, για να μπαίνουμε πρόγραμμα :) καλα, οι πιθανότητες δεν ειναι λόγος για να μην προσπαθείς, γιατί ας πούμε τα στατιστικά των τροχαίων θα έπρεπε να μας κάνουν να μη μπαίνουμε σε αμάξι, αλλα μπαίνουμε. Για μένα η εμπειρία αυτη ειναι άσχημη μεν, αλλα ΄εχει τα θετικά της, ας πούμε έκανα κάποιες εξετάσεις, εεεεε, τι άλλο, προσπαθώ, θα μουρθει δε μπορεί και κάτι άλλο ;b

Τέλος πάντων, σοβαρά τώρα, συμφωνώ μαζί σου ότι τα παιδιά δεν ειναι αυτοσκοπός και στην τελική μπορείς και να υιοθετήσεις αν δε μπορείς να κανεις (όχι εσύ, γενικώς μιλάω τώρα :)). Αλλα επειδή και η υιοθεσία, η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή κλπ δεν ειναι εύκολες αποφάσεις και θέλουν και το χρόνο τους, γι αυτό λέω καλύτερα να εχεις χρόνο μπροστά σου παρα να μην εχεις (κατα το καλύτερα νέος, ωραίος και πλούσιος παρα γέρος, άσχημος και φτωχός :))

Για τα χρονικά καλούπια πάντως νομίζω ότι μπαίνουμε πολλοί απο μας αλλα απο την ανάποδη. Να σου πω την αλήθεια, στη δική μου οικογένεια, φίλους κλπ ελάχιστοι παντρεύτηκαν σε ηλικια μικρότερη των τριάντα. Και όσοι το έκαναν σχολιάζονταν απο τους άλλους κάπως αρνητικά, δεν το κρίνω τώρα καλώς η κακώς, αλλα πάντως ήταν αρνητική πάντα η επωδός κάτι σαν "μα καλα τι τους έπιασε, 26 χρόνων;" Και συνήθως ήταν όντως άνθρωποι που δεν είχαν σπουδές ή τις άφηναν στην άκρη. Έχω δηλαδη την αίσθηση ότι το γάμο σε μικρή ηλικια τον αντιμετωπίζουμε κάπως αρνητικά, τον θεωρούμε πρόωρο (που θα το μετανιώνουν οι εμπλεκόμενοι). Δεν είμαι σίγουρη γιατί το κάνουμε αυτό, νομίζω ότι ειναι σύμπτωμα του νέοπλουτισμού (συγνώμη για τον όρο, δεν το λέω αρνητικά, απλως δε μου έρχεται κάτι άλλο τώρα) όπου πιστεύουμε ότι πρεπει να κάνουμε πολλά για την καριέρα και τελικά κάνουμε πολλά αλλα ίσως όχι στοχευμένα, ίσως χωρίς πολυ νόημα, δεν ξερω...

Αυτό για τις δικές μου επιλογές, ξαναπεστο... Για την ακρίβεια, αν είχα παντρευτεί αυτόν που είχα στα 24,25, ε, το διαζύγιο θα είχε ήδη κλείσει δεκαετία ;)

ΑΝΝΑ24
01-07-14, 00:20
Το δικό μου δεκαπενταετία, και θα' ταν και με τον ίδιο!!! :mrgreen:

Να σου πω, έχεις δίκιο για το νεοπλουτισμό, καταλαβαίνω με ποιά έννοια το λες.Λες η κρίση να φέρει κι αυτό στα ίσα του?
Και στο δικό μου κύκλο τα ηλικιακά έτσι είναι, και ναι, πέρσι παντρεύτηκε μια ξαδερφούλα μου στα 27 και στο γάμο ψιλοπαιζόταν το κουτσομπολιό " μα γιατί βιάζονται..." Κι όταν έμεινε αμέσως έγκυος, ντρέπομαι να πω ότι μου φάνηκε πολύ γρήγορο...
Τα' χουμε μπλέξει λίγο, αλήθεια είναι, τι να σου κάνει κι η φουκαριάρα η φύση.

Καλά να' μαστε και που ξέρεις, μπορεί του χρόνου να μιλάμε για θηλασμούς:grin:

Φιλιά και καληνύχτα

ΜΑΡΙΑΛ
01-07-14, 00:38
δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα
για τους εξείς λόγους
1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα
2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:
μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων

ΑΝΝΑ24
01-07-14, 00:51
Δεν είσαι ακριβής στα νούμερα, μετά τα 40 είναι 1/100 και στα 45 είναι 1/30.
Γνωρίζω ότι είσαι νοσηλεύτρια, αν έχεις αξιόπιστες πηγές που αντικρούουν όσα μου είπε ο γιατρός μου, θα ήθελα να τις μάθω.
Είναι σημαντικό οι πληροφορίες που δίνουμε να είναι ακριβείς.

Τι ακριβώς εννοείς για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών? Ότι τις πυροδοτεί η εγκυμοσύνη ή ότι δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκειά της?
Για τον καρκίνο του μαστού τα σαράντα είναι η εναρκτήρια ηλικία για μαστογραφίες, άρα δεν θεωρείται η ηλικία υψηλού κινδύνου ακόμα.

Είναι πολύ σημαντικό το κομμάτι που ακουμπάς, αν έχουν βάθος και συνέχεια οι γνώσεις αυτές θα με ενδιέφερε να γράψεις περισσότερα.

ΜΑΡΙΑΛ
01-07-14, 01:25
Δεν είσαι ακριβής στα νούμερα, μετά τα 40 είναι 1/100 και στα 45 είναι 1/30.
έχεις δίκιο αυτοί είναι οι αριθμοί (οι οποίοι όμως ανάλογα με την κάθε περίπτωση μπορεί να αλάζουν προς το χειρότερο)
δεν το θυμόνουν καλά
αλλά για εμένα (δε θα προχωρούσα σε διακοπή) είναι και αυτοί οι αριθμοί μεγάλοι
Τι ακριβώς εννοείς για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών? Ότι τις πυροδοτεί η εγκυμοσύνη ή ότι δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκειά της?
πρώτον άσχετα με την όποια εγκυμοσύνη όσο μεγαλώνει η γυναίκα εμφανίζονται συχνότερα ασθένειες (δες τα επιμέρους ποσοστά για κάθε ασθένεια)

Για τον καρκίνο του μαστού τα σαράντα είναι η εναρκτήρια ηλικία για μαστογραφίες, άρα δεν θεωρείται η ηλικία υψηλού κινδύνου ακόμα.
περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...
το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)
η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...
η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...

και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

emma.c
01-07-14, 01:32
[QUOTE=ΜΑΡΙΑΛ;2688937]δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα
για τους εξείς λόγους
1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα
2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:
μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων[/QUOTE
Εκτός από το ύφος σου,πρόσεξε λίγο και την ορθογραφία σου.

Ekabn
01-07-14, 01:34
Κάτσε βρε Μαριαλ, νομίζω ειναι υπερβολικά αυτά. Αν στα 42διαγνωστεις με καρκίνο, και 10 χρόνων να ειναι το παιδάκι σου δε νομίζω ότι ειναι καλύτερα, ειναι περίπτωση να μη σου τύχει. Τα στοιχεία δείχνουν αύξηση της διαρκείας ζωής, πλέον ζούμε περισσότερο, οπότε δε νομίζω ότι στέκει το επιχείρημα

Ekabn
01-07-14, 01:37
Επίσης, αυτό με τις γεροντικές κυήσεις δεν το ξερω, ειςαι σίγουρη; Ξερω για υψηλού κινδύνου η κάτι τέτοιο αλλα όχι και γερόντισσες, κάτσε καλα δηλαδη μην τρελαθούμε, εντάξει θέλει τα γρασα τ ου το μηχάνημα αλλα βασταει ακόμα

argini
01-07-14, 08:52
Ξερετε ότι τα περισσότερα παιδακια με down γεννιουνται από νεες μαμαδες ??? Ξερετε ποιος είναι ο λόγος?? Ότι οι "γερόντισσες" σχεδόν σε ποσοστό 100% παραπέμπονται για αμνιοπαρακεντηση ή έλεγχο των ελευθερων εμβρυικών κυτταρων και άρα όποιο συνδρομο και να υπάρχει γίνεται εγκαίρως διαγνωση και παίρνονται οι ανάλογος αποφασεις από το ζευγαρι. Αντίθετα οι νεες μαμαδες βλέπουν ένα ποσοστο 1/800 , δικαιολογημένα δεν κανουν τιποτα και τελικα κα΄ποιες ατυχες καταλήγουν να γεννουν το παιδακι που αντιστοιχει στα 1/800. Αρα οι προβληματισμοι που εθεσε η ΜΑΡΙΑΛ ισχυαν την εποχή που δεν ειχε προχωρησει η επιστημη...
Τωρα σε ό,τι αφορα στον καρκινο του μαστου είναι πολυπαραγοντική ασθενεια με κάποιους τυπους να εχουν εντονη κληρονομικότητα και επιπλέον συμφωνα με τη λογικής της ΜΑΡΙΑΛ δεν θα επρεπε να γεννουν ούτε οι καπνίστριες, ουτε αυτές που εχουν οικογενειακό ιστορικό καρκινου μαστου, ουτε οι παχύσαρκες, ουτε αυτές που εχουν οικογενη υπερχοληστεριναιμία, ουτε οι διαβητικές διοτι κινδυνευουν από καρδιαγγειακά νοσήματα ανεξαρτήτως ηλικίας!!
Τελος σε σχεση με διαβητη κυησεως, υπερταση κτλ υπάρχουν και άλλοι προδιαθεσικοι παραγοντες όπως πχ η παχυσαρκία που συμβάλουν πολύ περισσότερο από την ηλικία που δεν θυμαμαι καν από τις μελέτες αν είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παραγοντας για αυτές τις επιπλοκες...
Φυσικα και μια "γερόντισσα" πρέπει να προσεχει περισσοτερο κατά τη διαρκεια μιας κυησης και μετα από αυτην για την υγεια της αλλα σε καμια περίπτωση δεν ισχύει ότι δεν είναι σε θεση να μακροημερευσει και να φερει στον κόσμο ένα υγιεστατο παιδακι...
Θα σας αναφερω κατι που με στιγματισε από τοτε που ημουν φοιτητρια ιατρικής...μια μαμα 24 ετων και ενας μπαμπας 22 ετων μπροστα σε μια κουνια με ένα βρεφακι όπου εγινε η διαγνωση με συνδρομο down σχεδόν ενώ ηταν το μωρακι 2 μηνων διοτι κανενας δεν φανταζόταν ότι μια τοσο νεα μαμα μπορουσε να γεννησει παιδι με συνδρομο...ήταν το ένα στα 2000...

Ekabn
01-07-14, 09:53
Γιατρέ, τώρα που σε βρήκαμε να σε εκμεταλλευτούμε λίγο :b
Έχω την (έντονη) εντύπωση ότι ισχύουν τα εξής:

όπως υπάρχει όριο προς τα πάνω για την τεκνοποίηση, έτσι υπάρχει και όριο προς τα κάτω (ας πούμε μέχρι να έχει η γυναίκα την πρώτη περίοδο)

ισχύει το ίδιο και για τα δύο όρια: οι εγκυμοσύνες γίνονται πιο δύσκολες(για διαφορετικούς ίσως λόγους) τόσο όσο πλησιάζεις προς το πάνω όριο όσο και όσο απομακρύνεσαι από το κάτω. Δηλαδή, οκ μια εγκυμοσύνη στα 40 έχει κινδύνους. Αλλά το ίδιο ισχύει και για μια εγκυμοσύνη στα 18, στα 19, στα 20. Για άλλους λόγους φυσικά, και οι μικρές ηλικίες έχω την εντύπωση ότι αντενδείκνυνται. Και έχω επίσης την εντύπωση ότι το όριο προς τα κάτω είναι κάπως ψηλό, νομίζω τα 22;
Κάνω λάθος;

Ekabn
01-07-14, 10:10
Το δικό μου δεκαπενταετία, και θα' ταν και με τον ίδιο!!! :mrgreen:

Να σου πω, έχεις δίκιο για το νεοπλουτισμό, καταλαβαίνω με ποιά έννοια το λες.Λες η κρίση να φέρει κι αυτό στα ίσα του?
Και στο δικό μου κύκλο τα ηλικιακά έτσι είναι, και ναι, πέρσι παντρεύτηκε μια ξαδερφούλα μου στα 27 και στο γάμο ψιλοπαιζόταν το κουτσομπολιό " μα γιατί βιάζονται..." Κι όταν έμεινε αμέσως έγκυος, ντρέπομαι να πω ότι μου φάνηκε πολύ γρήγορο...
Τα' χουμε μπλέξει λίγο, αλήθεια είναι, τι να σου κάνει κι η φουκαριάρα η φύση.

Καλά να' μαστε και που ξέρεις, μπορεί του χρόνου να μιλάμε για θηλασμούς:grin:

Φιλιά και καληνύχτα

Να σου πω, νομίζω ότι όντως η κρίση κάπως το διορθώνει αυτό.
Νομίζω (ίσως κάνω λάθος) ότι προ κρίσης πολλοί από εμάς αισθανόμασταν κάπως υποχρεωμένοι να κάνουμε γάμο υπερπαραγωγή. Αυτό μας έπαιρνε κάποιους μήνες από τη ζωή μας και πολλοί από εμάς δεν ξεκινούσαμε τις προσπάθειες για παιδί με σκεπτικά όπως "καλά, τώρα τρέχουμε με το γάμο, ας μην έχουμε και μια εγκυμοσύνη που μπορεί να χρειαστεί να είμαστε ξάπλα ας πούμε" ή "ε, μην πάω στο γάμο με την κοιλιά τούρλα, ας βάλω το νυφικό που θέλω και που το περιμένω τόσα χρόνια".

Κι εγώ έπεσα σε αυτό, παρόλο που ο γάμος ήταν το αντίθετο της υπερπαραγωγής, πάντως κάποιο καιρό μου πήρε... Έχω τώρα μια συνάδελφο, 25 χρονών, ένα Σάββατο ο φίλος της της λέει θέλω να σε παντρευτώ, τα είχε κανονίσει όλα, της βγάζει ένα δαχτυλίδι και πήγανε στο Δημαρχείο και παντρεύτηκαν το πρωί. Τί ωραίο, τί απλό. Θα μου πεις δεν ταιριάζει σε όλους, οκ, αλλά εμένα μου αρέσει και νομίζω καλυ΄τερα να κάνεις τη ζωή σου πιο απλή.

Τώρα με την κρίση ξέρω κόσμο (λαό, πολύ κόσμο) που παντρεύονται με πολιτικό γάμο, γρήγορα, εύκολα, γλυτώνουν και τόσα λεφτά που μπορούν αργότερα να γίνουν λεφτά για εξωσωματική ας πούμε (οκ, δεν είναι ό,τι καλύτερο, αλλά συμβαίνει)

xena
01-07-14, 10:23
περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...
το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)
η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...
η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...
και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

Πολυ πεσιμίστρια. Μήπως περνάς κατάθλιψη;;;; Δεν σε κοροϊδεύω.
Μα δεν είναι δυνατόν στην ζωή μας να σκεφτόμαστε πόσες πιθανότητες έχουμε να πεθάνουμε για να συνεχίσουμε να ζούμε ή για να δημιουργήσουμε ζωή ή οτιδήποτε άλλο?
Αν βάλω σ'αυτά που λες και το ποσοστό να με πατήσει αυτοκίνητο, να πάω από τη νέα γρίππη, να φύγω από εγκεφαλικό ή καρδιακό έμφραγμα με όσα βλεπουμε και ζούμε τελευταία... νομίζω πως είναι μεγάλο θαύμα που είμαι ζωντανή αυτή τη στιγμή. Είμαι 42 και έκανα 2 υγιή παιδιά. Στα 40 μου και στα 42 μου.
Αντιμετώπισα διαβήτη απ' την πρώτη μου εγκυμοσύνη.
Η μαία μου (βρε μήπως είσαι εσύ;;;;;) η Μαργαρίτα δεν με βοήθησε στον θηλασμό με το πρώτο μου μωράκι γιατί είπε πως είμαι "υπέργηρη λεχωϊδα" και δεν θα είχα αρκετό γάλα.
Την έστειλα και θήλασα το πρώτο μου παιδάκι 6 μήνες και το δεύτερο 8,5. Ο θηλασμός διεκόπη για δικούς μου λόγους, είχα γάλα.
Οσοι ειδικοί άκουσαν τα λόγια της έμειναν άφωνοι. Δεν την διέψευσα. Απλά ανέφερε ένα μικρό μικρό μικρό ποσοστό που μπορεί να συμβεί και ήταν μεγάλο σφάλμα της να μου το αναφέρει όντας λεχωϊδα. Ολες ξέρουμε πως η ψυχολογία μας είναι το παν.

Μην κάνεις τα ίδια σε παρακαλώ....

Χαρα-Μαρια2
01-07-14, 10:37
δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα
για τους εξείς λόγους
1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα
2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:
μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων

ΜΑΡΙΑΛ επειδη τυγχανει να εχω ρωτησει προσφατα για το θεμα, αρκετους γυναικολογους, γνωστους και μη, καθοτι ειμαι πλεον σχεδον 40 και σκεπτομαι για δευτερο παιδακι, εχω να σου μεταφερω τα εξης και παραλληλα να ενημερωσω γυναικες που σκεπτονται το ιδιο με εμενα:

Α. το συνδρομο down, δυστυχως πλεον εμφανιζεται συχνα σε μικροτερες ηλικιες. Επισης, μιλαμε για ποσοστα, οχι για βεβαιοτητα. Οποτε αν καθησει και σκεφτει κανεις τα ποσοστα και διστασει, απλα χανει την ευκαιρια για παιδι ενω μπορει πολυ απλα να εφερνε στον κοσμο ενα υγιεστατο μωρακι. Μπορει και σε νεα μαμα, να βγει μεγαλο ποσοστο. Συμβαινει συχνα. Μπορει επισης σε 40αρα, να μη βγει. Εδωσαν εξαλλου πολλα παραδειγματα οι κοπελες επανω. Επισης, ποτε δεν καταλαβα γιατι απο τις εκατομμυρια ασθενειες στον κοσμο, στεκομαστε παντα σε αυτην, χωρις να θελω να την υποτιμησω. Πως ξερουμε οτι μια νεα μαμα, που ΟΚ, δεν εχει το παιδι down,θα γεννησει κατα κανονα, υγιες μωρο ή οτι μια μεγαλυτερη, οχι.

Β. Η πραγματικη ηλικια μιας γυναικας δεν ειναι το κριτηριο για να χαρακτηριστει μια κυηση ως "γεροντικη". Ο γιατρος σου, σου κανει μια σειρα απο εξετασεις και υπολογιζει τη βιολογικη σου ηλικια. Εχουμε ετσι γυναικες στα 42 με ηλικια βιολογικη τα 33, και γυναικες στα 30 στο χειλος της εμμηνοπαυσης. Δεν εχουν ολες οι γυναικες εμμηνοπαυση, στην ιδια ακριβως ηλικια. Και δεν ειναι το πως νιωθουν αυτες οι γυναικες, αν αισθανονται 20 οπως λες, αλλα το σε ποια ηλικια ειναι το σωμα τους. Αν πχ καπνιζεις και ξενυχτας σα φουγαρο, και εχεις και κληρονομικη προδιαθεση, το σωμα σου πιθανον να ανταποκριθει αναλογα.

Πιστευω οτι ειμαστε πια στον 21ο αιωνα και δεν θα επρεπε να ειμαστε τοσο αφοριστικες. Εξαλλου και παλαιοτερα, οι γυναικες γεννουσαν μεχρι την εμμηνοπαυση. Ποσους θειους και συγγενεις εχουμε, 7α και 9α παιδια στη σειρα. Τη θεια μου, 5ο παιδι στη σειρα, τη γεννησε 46 ετων. υγιεστατη, με βαζει κατω.

ΥΓ αυτο που λες για τον καρκινο του μαστου, τα ποσοστα λενε οτι αυξηθηκε κατω απο την ηλικια των 50, οπως λες σε αλλο μηνυμα, δεν εχουν απλα αυξηθει για ανω των 40, σε ολες τις ηλικες αυξηθηκε. Αρα και για μια 20αρα. Εκεινη, δεν εχει τον ιδιο φοβο να παθει καρκινο κατα τη διαρκεια εγκυμοσυνης; Και αν το παθεις στα 40, και εχεις ηδη ενα παιδι, δεν πειραζει; Γενικα δεν θα ελεγα κατι τετοιο σε καμμια υποψηφια μανουλα. Να μπει σε ενα τετοιο τρυπακι. Τελος ολες ξερουμε οτι ασπιδα στον καρκινο του μαστου θεωρειται ο θηλασμος.

Χαρα-Μαρια2
01-07-14, 10:40
Ekabh, ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε που θα μας είχε πάει ένας άλλος δρόμος. Σκέψου όμως ότι η κάθε μια επιλογή που κάναμε σε αυτή τη ζωή, κάθε αυθόρμητη ή υπολογισμένη κίνηση, έξυπνη ή μη, έφερε σε επαφή αυτό το ένα μοναδικό σπερματοζωάριο με αυτό το ένα ωάριο (2 για σένα) που φτιάξαν αυτά τα υπέροχα πλάσματα που έχουμε τώρα μέσα στο σπίτι μας.
Μια μοναδική στιγμή ανάμεσα στα εκατομμύρια στιγμές που έχουμε ζήσει.
Μια μοναδική ένωση ανάμεσα σε δισεκατομμύρια εναλλακτικές.
Μερικές φορές κοιτάω τη φατσούλα της και δεν το πιστεύω, δεν πιστεύω ότι την έχω.
Και ναι, βεβαίως, ξέρω ότι όποιο παιδί και να είχα γεννήσει το ίδιο θα έλεγα, αλλά...ευτυχώς που γέννησα εκείνη!!!!:D

Αννα μου, να σαι παντα καλα!! :D

Anthony2010
01-07-14, 10:53
Η μαμα 40,ο μπαμπας ποσο ομως;
http://www.infokids.gr/2013/03/%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-60-%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%AE-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%AC%CF%82-%CE%B1%CF%80/

Ekabn
01-07-14, 11:02
Αυτό πάντως

«Το κλειδί στην πόρτα» λέει ο γιατρός « είναι ο ψυχικός κόσμος. Αν θελήσει μια γυναίκα να ανοίξει διάπλαττα την ψυχή της, τότε όλα είναι εύκολα. Το DNA της γυναίκας θέλει να πάρει το «καλό υλικό». Το γυναικείο σώμα επιλέγει.»

λιγο υπερβολικό μου φαίνεται...

Thumber
01-07-14, 11:14
περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...
το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)
η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...
η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...

και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

Αγαπητή Μαριαλ,
τυχαίνει να είμαι κ εγω απο τον χώρο της υγείας κ πραγματικά μου κάνουν εντύπωση τα όσα λες... Ο καρκίνος δεν έχει ηλικία κ ιδίως στις ημέρες που ζούμε. Ασχολούμε με καρκινοπαθείς. Πιστεψε με ειδικά ο καρκίνος του μαστού χτυπάει όλες τις ηλικίες πραγματικα. Έχω ασθενείς με ca μαστού στα 30 τους χρόνια κ με 2-3 παιδάκια πίσω. Έχω ασθενείς με άλλη μορφή καρκίνου που φεύγουν πριν καν πατήσουν τα 30 τους χρόνια. Έχω ασθενείς με ca εγκεφάλου να εγκυμονούν κανονικότατα κ να έχουν σχετικά καλή πρόγνωση. Ο καρκίνος και η πρόγνωση του είναι τελείως υποκειμενικά πράγματα κ εξαρτάται κατα πολύ απο τον ίδιο τον οργανισμο ανεξαρτήτως ηλικίας. Ο καρκίνος μπορεί στο κεφάλι όλων μας να είναι ο θάνατος ο ίδιος, ομως δεν είναι πάντα έτσι. Πολλοί το ξεπερνάνε κ ζουν μια φυσιολογική ζωή με τους δικούς τους ανθρώπους κ τα παιδάκια τους. Άλλοι φεύγουν κ αφήνουν πίσω τα βλαστράκια τους που είτε ειναι 3 είτε 13 το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν τη μαμά τους. Το ίδιο τραύμα είναι. Αυτο που θέλω να πω είναι, μην αφήνετε τα στατιστικά να καθορίζουν τη ζωή σας. Με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να οδηγεί κανένας με βάση το ποσοστό των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων. Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικη κ με διαφορετική εξέλιξη.Ας σταματήσουμε να κρίνουμε γιατι ο άλλος έκανε παιδί νωρίς, γιατι έκανε αργά, γιατι κράτησε ένα παιδάκι με σύνδρομο down, γιατι, γιατι, γιατι...Ολοι κάνουμε τις επιλογές μας. Συγγνώμη που σας κούρασα

Χαρα-Μαρια2
01-07-14, 11:18
Αγαπητή Μαριαλ,
τυχαίνει να είμαι κ εγω απο τον χώρο της υγείας κ πραγματικά μου κάνουν εντύπωση τα όσα λες... Ο καρκίνος δεν έχει ηλικία κ ιδίως στις ημέρες που ζούμε. Ασχολούμε με καρκινοπαθείς. Πιστεψε με ειδικά ο καρκίνος του μαστού χτυπάει όλες τις ηλικίες πραγματικα. Έχω ασθενείς με ca μαστού στα 30 τους χρόνια κ με 2-3 παιδάκια πίσω. Έχω ασθενείς με άλλη μορφή καρκίνου που φεύγουν πριν καν πατήσουν τα 30 τους χρόνια. Έχω ασθενείς με ca εγκεφάλου να εγκυμονούν κανονικότατα κ να έχουν σχετικά καλή πρόγνωση. Ο καρκίνος και η πρόγνωση του είναι τελείως υποκειμενικά πράγματα κ εξαρτάται κατα πολύ απο τον ίδιο τον οργανισμο ανεξαρτήτως ηλικίας. Ο καρκίνος μπορεί στο κεφάλι όλων μας να είναι ο θάνατος ο ίδιος, ομως δεν είναι πάντα έτσι. Πολλοί το ξεπερνάνε κ ζουν μια φυσιολογική ζωή με τους δικούς τους ανθρώπους κ τα παιδάκια τους. Άλλοι φεύγουν κ αφήνουν πίσω τα βλαστράκια τους που είτε ειναι 3 είτε 13 το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν τη μαμά τους. Το ίδιο τραύμα είναι. Αυτο που θέλω να πω είναι, μην αφήνετε τα στατιστικά να καθορίζουν τη ζωή σας. Με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να οδηγεί κανένας με βάση το ποσοστό των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων. Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικη κ με διαφορετική εξέλιξη.Ας σταματήσουμε να κρίνουμε γιατι ο άλλος έκανε παιδί νωρίς, γιατι έκανε αργά, γιατι κράτησε ένα παιδάκι με σύνδρομο down, γιατι, γιατι, γιατι...Ολοι κάνουμε τις επιλογές μας. Συγγνώμη που σας κούρασα

Συμφωνω με οσα γραφεις ιδιως τα bold...
Και βασικα βρισκω αδικη την κριτικη που δεχεται μια γυναικα, αν δεν κανει παιδι την "επιθυμητη" ηλικια....αν πχ εισαι κατω των 18, σε προτρεπουν να μην το κρατησεις. Μετα σου λενε περιμενε να τελειωσεις τις σπουδες και να τακτοποιηθεις. Αλλοι ειναι 25, αλλοι 35 αναλογα με την ειδικοτητα. Και μετα, στα 40 σου λενε, το εχασες το τρενο!
Ας αφησουμε την καθε γυναικα να κανει παιδι, οποτε θελει. Με υγεια και χαρα! Εφοσον την αφηνει η φυση, εμεις θα το μπλοκαρουμε;

vivien9
01-07-14, 12:18
Αγαπητή Μαριαλ,
τυχαίνει να είμαι κ εγω απο τον χώρο της υγείας κ πραγματικά μου κάνουν εντύπωση τα όσα λες... Ο καρκίνος δεν έχει ηλικία κ ιδίως στις ημέρες που ζούμε. Ασχολούμε με καρκινοπαθείς. Πιστεψε με ειδικά ο καρκίνος του μαστού χτυπάει όλες τις ηλικίες πραγματικα. Έχω ασθενείς με ca μαστού στα 30 τους χρόνια κ με 2-3 παιδάκια πίσω. Έχω ασθενείς με άλλη μορφή καρκίνου που φεύγουν πριν καν πατήσουν τα 30 τους χρόνια. Έχω ασθενείς με ca εγκεφάλου να εγκυμονούν κανονικότατα κ να έχουν σχετικά καλή πρόγνωση. Ο καρκίνος και η πρόγνωση του είναι τελείως υποκειμενικά πράγματα κ εξαρτάται κατα πολύ απο τον ίδιο τον οργανισμο ανεξαρτήτως ηλικίας. Ο καρκίνος μπορεί στο κεφάλι όλων μας να είναι ο θάνατος ο ίδιος, ομως δεν είναι πάντα έτσι. Πολλοί το ξεπερνάνε κ ζουν μια φυσιολογική ζωή με τους δικούς τους ανθρώπους κ τα παιδάκια τους. Άλλοι φεύγουν κ αφήνουν πίσω τα βλαστράκια τους που είτε ειναι 3 είτε 13 το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν τη μαμά τους. Το ίδιο τραύμα είναι. Αυτο που θέλω να πω είναι, μην αφήνετε τα στατιστικά να καθορίζουν τη ζωή σας. Με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να οδηγεί κανένας με βάση το ποσοστό των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων. Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικη κ με διαφορετική εξέλιξη.Ας σταματήσουμε να κρίνουμε γιατι ο άλλος έκανε παιδί νωρίς, γιατι έκανε αργά, γιατι κράτησε ένα παιδάκι με σύνδρομο down, γιατι, γιατι, γιατι...Ολοι κάνουμε τις επιλογές μας. Συγγνώμη που σας κούρασα
Συμφωνώ σε όλα Thumber!
Γενικά και χωρίς περαιτέρω επιχειρήματα.. να σκεφτώ ότι δεν πρέπει να κάνω παιδί μετά τα 40 επειδή είναι πιθανόν να πάθω καρκίνο...:shock::shock::shock:...λίγο τραβηγμένο δεν είναι??

ΜΑΡΙΑΛ
01-07-14, 14:24
ο καρκίνος μαστού είναι ένα παράδειγμα (το ξανάπα αλλά δεν το προσέξατε) ασθένειας, πολλές αρρωστιες αθξάνονται βαθμιαία όσο πλησιάζει η κλιμακτήριος ...

το θέμα μου δεν είναι να πείσω κανένα απλά ανέφερα μια πλευρά του θέματος που δεν είχε υποθεί

αργίνη είσαι γιατρός αν δεν κάνω λάθος...
δηλαδή εσύ συστήνεις ότι μια εγκυμοσύνη στα 40 είναι το ίδιο ασφαλής με μία εγκυμοσύνη στα 22 (με σωστή ιατρική παρακολούθηση και οι δύο) ;

για κάποια κοπέλα παραπάνω που ρώτησε για τις εγκυμοσύνες σε μικρή ηλικία, μικρή ηλικία δεν θεωρείται σε καμιά περίπτωση τα 22 έτη. (η ιδανική ηλικία τεκνοποίησης είναι τα 20 - 25) .
μικρή ηλικία θεωρείται κάτω από τα 17 έτη (μπορεί και κάτω από τα 14 δεν θυμάμαι καλά)...

και το σύνδρομο ντάουν όπως είπα (επείσης δεν το προσέξατε) είναι ένα ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ... όλα τα συνδρομα (τρισωμία 18, 13, κα. ) αυξάνονται σε συχνότητα με την ηλικία

για κάποια κοπέλα που είπε: "δηλαδή να μην κάνω παιδί στα 40 γιατί μπορεί να πάθω καρκίνο; "
διορθώνω και λέω τι ενοούσα "δε θα κάνω παιδί μετά τα 40 γιατι η νοσηρότητα γενικώς είναι αυξημένη καθώς πλησίαζεις στην κλιμακτήριο"

επείσης να προσθέσω ότι ενοείται πως η μικρή ηλικία τεκνοποήσης δεν σου υπογράφει ούτε ότι θα έχεις ένα υγειές παιδί και ούτε ότι θα είσαι απαραίτητα υγειής για να το φροντίζεις, απλά είναι πολύ πιθανότερο όσο μιρκότερη είσαι...

Χαρα-Μαρια2
01-07-14, 14:41
"Η νοσηροτητα ειναι αυξημενη γενικως"

:shock:

Κοριτσια ανω των 40, αντε να αρχισουμε τις ανταλλαγες πληροφοριων για το πλησιεστερο ΚΑΠΗ να βρουμε θεσεις...προλαβαινουμε καμμια εκδρομη να παμε ή να μεινουμε στην πρεφα να μη ρισκαρουμε και πολυ.....ας κανουμε καμμια εξεταση για ζαχαρο και χοληστερινη πρωτα... :D

xena
01-07-14, 14:56
ΜΑΡΙΑΛ ζήσε τη ζωή, μην στατιστικοποιείς τα πάντα, μην σκέφτεσαι αριθμούς για να προχωρήσεις μπροστά.
Δεν μετρώνται όλα και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Ας γεράσουμε έχοντας ζήσει κι έχοντας δημιουργήσει. Οχι κενοί, όχι χωρις έργο, όχι μόνοι μας μίζεροι και δυστυχείς.

Πραγματικά ίσως έχεις κατάθλιψη... :( . Είναι κρίμα να νιώθεις τέτοια μιζέρια και τέτοιο φόβο για μια τόσο δημιουργική ηλικία.

Ελισα24
01-07-14, 15:35
επείσης να προσθέσω ότι ενοείται πως η μικρή ηλικία τεκνοποήσης δεν σου υπογράφει ούτε ότι θα έχεις ένα υγειές παιδί και ούτε ότι θα είσαι απαραίτητα υγειής για να το φροντίζεις, απλά είναι πολύ πιθανότερο όσο μιρκότερη είσαι...

Δηλαδη ουτε εμεις τη γλιτωνουμε. οποτε να μην παω για το τριτο :?:

argini
01-07-14, 15:41
Σε ότι αφορα στα αν υπαρχουν ηλικιακά όρια προς τα κατω για την εγκυμοσύνη , οι μελέτες δειχνουν αυξημένα ποσοστα επιπλοκών στις εφηβες εγκυες (<17 ετων). Διαβητης, υπερταση, προωρος τοκετός και ελλιποβαρη νεογνα μπορεί να σχετίζονται με την περιορισμενη προσβαση σε ιατρικες δομες, την "κρυφη" εγκυμοσυνη, την μειωμενη συμμορφωση στις υποδείξεις των ιατρων και σε χρηση ουσιων ή την κακη διατροφή που οφείλονται σε κοινωνικο-οικονομικους παραγοντες. Τελος ο αυξημένος κίνδυνος χρωμοσωμικων ανωμαλιών στις εφηβες μπορει να σχετιζεται ειτε σε βιολογικούς παραγοντες( ανώριμοι μηχανιμσμοι στο αναπαραγωγικο συστημα) είτε στην έλλειψη προγενετικου ελεγχου.
Τα "ορια" στην ιατρικη είναι κατι σχετικό. πχ για τον διαβητη κυησης το οριο για να χαρακτηριστεί μια γυναικα ως χαμηλου κινδυνου για την αναπτυξη του είναι τα 25 ετη...τι θα πουμε λοιπον στην 27χρονη?? Μην κανεις παιδι διοτι μπορει να αναπτυξει διαβητη??
Τωρα σε ότι αφορα στο ερωτημα αν θα προετρεπα μια 40χρονη να μεινει εγκυος ή μια 22χρονη θα απαντουσα ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ. Δηλαδη μια υγιεστατη 40χρονη που θα ηταν διατεθειμενη να κανει πληρη προγενετικό έλεγχο και θα συμμορφωνόταν στις ιατρικες οδηγιες θα την προετρεπα όπως και μια 22χρονη. Αν μια 40χρονη δεν ηθελε να κανει έλεγχο ή μια 22χρονη καπνιζε και αρνουνταν να διακοψει το καπνισμα κατά την κυηση θα τις απετρεπα κα τις δυο. Δηλαδη θα ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΚΑ την απαντηση αναλογα με τον ανθρωπο που εχω απέναντι μου αλλα όχι με μοναδικο κριτηριο την ηλικια...

Χαρα-Μαρια2
01-07-14, 16:14
"Δηλαδη μια υγιεστατη 40χρονη που θα ηταν διατεθειμενη να κανει πληρη προγενετικό έλεγχο και θα συμμορφωνόταν στις ιατρικες οδηγιες θα την προετρεπα όπως και μια 22χρονη."

Δηλ argini τι εννοεις προφανως αν εχει κατι η ιδια, πχ διαβητη. Οχι για down γιατι δεν μπορει να κανει τιποτα. Οποτε κι εγω θα κανω εξετασεις αιματος εννοειται ωστε να παρω αγωγη αν χρειαστει, αλλα αμνιο, δεν θα κανω. Οπως δεν εκανα στο πρωτο, πριν λίγα χρονια.

argini
01-07-14, 18:07
"Δηλαδη μια υγιεστατη 40χρονη που θα ηταν διατεθειμενη να κανει πληρη προγενετικό έλεγχο και θα συμμορφωνόταν στις ιατρικες οδηγιες θα την προετρεπα όπως και μια 22χρονη."

Δηλ argini τι εννοεις προφανως αν εχει κατι η ιδια, πχ διαβητη. Οχι για down γιατι δεν μπορει να κανει τιποτα. Οποτε κι εγω θα κανω εξετασεις αιματος εννοειται ωστε να παρω αγωγη αν χρειαστει, αλλα αμνιο, δεν θα κανω. Οπως δεν εκανα στο πρωτο, πριν λίγα χρονια.

Οι αποφασεις για αμνιο κτλ είναι καθαρα προσωπικες, κανεις δεν μπορεί να σε υποχρεωσει. Αλλα το να φροντισει μια μαμα την υγεια της κατά τη διαρκεια της εγκυμοσύνης και να αποφυγει νοσογόνες καταστασεις όπως πχ καπνισμα πιστευω ότι είναι αυτονοητο και υποχρεωτικο!!

ΑΝΝΑ24
01-07-14, 23:56
Λοιπόν sisters,

Με πάσα ωριμότητα, αντάξια της (προχωρημένης ως φαίνεται) ηλικίας μου, δηλώνω επίσημα ότι μου γύρισε το μάτι, μου γύρισε η φτέρνα όπως λέει και η φουκαριάρα η μάνα μου, και πλέον κρατώ την εξής στάση:
Δεν είμαι Γερόντισσα!
Είμαι νέα
όμορφη
έξυπνη
υποψιασμένη
με ασκημένη ψυχραιμία
με σκέψη ευρεία και μυαλό αερόστατο
f%$kable
έχω χ3%μένη την καριέρα μου
έχω βρει ισορροπίες με την πεθερά μου
έχω πολλές φίλες με απόθεμα ρούχων
έκανα ομοιοπαθητική και έχω γίνει F16
ξέρω να φτιάχνω τούρτα γενεθλίων
έχω τα τέλεια κουτιά που εξαφανίζουν 421 παιχνίδια σε 10''

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Πάω να βρω το γέρο μου για τα περαιτέρω.

Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς :twisted:

Ekabn
02-07-14, 00:20
Λοιπόν sisters,

Με πάσα ωριμότητα, αντάξια της (προχωρημένης ως φαίνεται) ηλικίας μου, δηλώνω επίσημα ότι μου γύρισε το μάτι, μου γύρισε η φτέρνα όπως λέει και η φουκαριάρα η μάνα μου, και πλέον κρατώ την εξής στάση:
Δεν είμαι Γερόντισσα!
Είμαι νέα
όμορφη
έξυπνη
υποψιασμένη
με ασκημένη ψυχραιμία
με σκέψη ευρεία και μυαλό αερόστατο
f%$kable
έχω χ3%μένη την καριέρα μου
έχω βρει ισορροπίες με την πεθερά μου
έχω πολλές φίλες με απόθεμα ρούχων
έκανα ομοιοπαθητική και έχω γίνει F16
ξέρω να φτιάχνω τούρτα γενεθλίων
έχω τα τέλεια κουτιά που εξαφανίζουν 421 παιχνίδια σε 10''

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Πάω να βρω το γέρο μου για τα περαιτέρω.

Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς :twisted:

Άιντε τυχερουλα, θα βάλετε και καμία ωραία πλάκα Καρλος Γκαρντελ στο γραμμόφωνο, θα πιείτε και τα τίλια σας, και αν δεν πεταχτεί καμία σούστα απ το σομιέ τη λάθος στιγμή μούρλια θα τα περάσετε :b
(Άσχετο, τι κουτιά ειναι αυτά, έχω χάσει τεχνολογικές εξελίξεις η γριά; )

Quirky
02-07-14, 00:34
Καλέ τι σούστα απ το σομιέ? Εδώ σου λέει η ΜΑΡΙΑΛ το λιγότερο που θα πάθουν είναι λουμπάγκο ο ένας και οσφυοκαμψία η άλλη, εξόν και αν παντρεύτηκες κανέναν τεκνό ρε τυχερούλα ΑΝΝΑ24 γιατί εγώ ας πούμε εκτός απο γριέντζω έχω και τον αντίστοιχο γέροντα να με παιδεύει και να τον παιδεύω [μέχρι τελικής οσφυοκαμψίας].

Με κάθε σοβαρότητα πάντως τώρα, το να κάνεις ένα παιδί είναι μια απόφαση συναισθηματική και όχι λογική, επομένως όλες αυτές οι στατιστικές του τρόμου είναι μια μόνο , πολύ μικρή φετούλα του όλου ζητήματος. Εμείς στο δεύτερο ότι αρχίσαμε να το σκεφτόμαστε *ΤΣΟΥΠ* έμεινα έγκυος :shock: για να μην σας πω τι σοκ ήταν το πρώτο αφού και εγώ και ο εν λόγω γέροντας είμασταν απολύτως βέβαιοι ότι είμαστε στείροι αχαχουχα. (γενικό συμπέρασμα, αν είναι να 'ρθει θε να ρθεί)

Υγειένετε και εσείς και τα παιδάκια σας :)

love4
02-07-14, 01:36
Κοριτσια (που λεει ο λογος βεβαια!) με κανατε και γελασα:grin::grin:
Μαριαλ κι εμενα μου ακουστηκαν καπως οσα εγραψες:sad:

Για την ιστορια εγω τα εκανα τα παιδια μου μεχρι τα 36...ετυχε...ανετα θα μπορουσα να τα κανω και στα 42...εχω πειστει πλεον με τη σοφια των χρονων μου οτι δεν ειμαστε αριθμοι, οι αριθμοι ειναι πολυ σημαντικοι γενικως αλλα οχι και τοσο απολυτοι στην ιατρικη...ολα θα ηταν ευκολοτερα αν εξαρτωνταν μονο απο την ηλικια...τοτε οοολα τα παιδακια θα ηταν υγιη διοτι η νοσηροτητα στα παιδακια θα ηταν εκμηδενισμενη και αλλα πολλα...ομως απο την αλλη αυτο ειναι και το ομορφο με τη ζωη, ειναι τοσο απροβλεπτη που ποτε δεν ξερεις τι θα συναντησεις μπροστα σου το επομενο μισαωρο..!!!

argini
02-07-14, 03:24
Λοιπόν sisters,

Με πάσα ωριμότητα, αντάξια της (προχωρημένης ως φαίνεται) ηλικίας μου, δηλώνω επίσημα ότι μου γύρισε το μάτι, μου γύρισε η φτέρνα όπως λέει και η φουκαριάρα η μάνα μου, και πλέον κρατώ την εξής στάση:
Δεν είμαι Γερόντισσα!
Είμαι νέα
όμορφη
έξυπνη
υποψιασμένη
με ασκημένη ψυχραιμία
με σκέψη ευρεία και μυαλό αερόστατο
f%$kable
έχω χ3%μένη την καριέρα μου
έχω βρει ισορροπίες με την πεθερά μου
έχω πολλές φίλες με απόθεμα ρούχων
έκανα ομοιοπαθητική και έχω γίνει F16
ξέρω να φτιάχνω τούρτα γενεθλίων
έχω τα τέλεια κουτιά που εξαφανίζουν 421 παιχνίδια σε 10''

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Πάω να βρω το γέρο μου για τα περαιτέρω.

Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς :twisted:


Υποκλίνομαι!!! Πάντως η συζητηση με εκανε μα θυμηθώ μια ταινια προ 15ετιας....GATTACA... o κόσμος των γενετικά "τελειων"....

βιλλυ
02-07-14, 09:21
Γεια σας και απο εμενα...!!!:p:p
Λοιπον εγω εχω ενα γιο 17 ετων που τον γενησα στα 27 και διδυμα αγορακια 2 χρονων που τα γενησα στα 42:mad:

Στα 27 μου λοιπον ειχα σιγουρα μεγαλυτερες σωματικες αντοχες να τρεχω πισω του, να τον πηγαινω βολτες, ενω τωρα μου βγαινει η γλωσσα να τα ετοιμασω για μια βολτα...(ισως αυτο να εχει να κανει και με το γεγονος οτι ειναι 2 τα μωρα)..Στα 27 ηθελα να κανω το μπανιο μου στη θαλασσα οπως πριν, χωρις να κουβαλαω τη σαρα και τη μαρα μαζι μου...Τωρα πραγματικα δε με νοιαζει που παμε για μπανιο και μοιαζουμε σαν να κανουμε μετακομιση..:roll:Στον μεγαλο μου φοβομουν τα παντα...μην αρρωστησει, μην πεσει, μη μου τον απαγαγουν, μην πεθανω και τι θα απογινει...τωρα εχω την ωριμοτητα να μην τρεμω με το παραμικρο...Στα 27 μου την εσπαγε οταν ηθελα να βγω, να πιω εναν ρημαδοκαφε και δε μπορουσα λογω του παιδιου...τωρα δε με νοιαζει....ας ερθει εδω η φιλη μου και τον πινουμε και στο σπιτι... Στα 27 μου σηκονωταν η τριχα καγκελο αν το ριχταρι στον καναπε δεν ηταν αψογα στρωμενο....Τωρα, μπουρδελο το σπιτι και το ευχαριστιεμαι κιολας..Στα 27 μου ολες μου οι φιλες, αδερφες, ξαδερφες ειχαν παιδια στην ηλικια πανω κατω του δικου μου και ετσι καναμε πολλες παρεες και εγω και ο μικρος..ειχαμε παντα καπου να παμε που να υπαρχουν παιδακια...τωρα ολων των γνωστων μου τα καμαρια εχουν μεγαλωσει και ειμαι η μονη στον στενο μας κυκλο που εχω βρεφη...πρεπει να τους παρω τηλεφωνο δυο ωρες πριν να μαζεψουν τα παντα για να παω επισκεψη με τους ταλιμπαν:D....Στα 27 μου, οι γονεις μου ηταν ακομα νεοι και ετσι μπορουσα να τους εχω για βοηθεια οποτε το ζητουσα...τωρα εχουν μεγαλωσει πολυ και παρολο που η χαρα τους ειναι τεραστια για τα δυο τελευταια εγγονακια που απεκτησαν, δε μπορουν να βοηθησουν το ιδιο.......Τον μεγαλο τον επρηζα, τον επαιρνα 150 τηλεφωνα οταν εβγαινε και του εσπαγα τα νευρα...τωρα τα εκοψα και τον παιρνω ενα, το πολυ δυο τηλεφωνα...( αυτο το ειναι υπερ, περισσοτερο για το παιδι:grin::grin::grin:)...Θα μπορουσα να συνεχισω για ωρες.....αλλα δε θελω να σας κουρασω.....

Το συμπερασμα:
Στα 27 μου, χαρουμενη και τρισευτυχισμενη που εγινα μανουλα....
Στα 42 μου, χαρουμενη και τρσευτυχισμενη που ξανα εγινα μανουλα...
Τα υπερ και τα κατα και στις δυο περιπτωσεις δε με εκαναν να μετανοιωσω ουτε για την εκγυμοσυνη στα 27, ουτε για την εγκυμοσυμη στα 42...

xena
02-07-14, 10:10
Anna :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen: φοβερή!!! παραλίγο να μου φύγει η μασέλα απ' τα γέλια.

Βάλε στη λίστα επίσης πως θα σου φανεί όλο αυτό poc (Piece of Cake). Και θα θες κι άλλο στη συνέχεια. Και λίγα λέω.

Και σε ζηλεύω και τρελά! Ετσι;
Αχχχχ... άτιμες μαγκούρες....

ΜΑΡΙΑΛ
05-07-14, 00:35
κοιτάξτε κορίτσια ο λαός λέει φύλαγε τα ρούχα σου για να χεις τα μισά...

τι σημαίνει αυτό στην συζήτησή μας;

όταν κάποιος τεκνοποιεί σε μεγάλη ηλικία (είτε από επιλογή, είτε από τύχη, είτε είναι δευτερος γάμος, είτε απλά τώρα κατάφερε ή δεν ξέρω γω τι άλλο) καλό είναι να έχει λίγο τα ματάκια του ανοιχτά...

το να λες εγώ αισθάνομαι νέα και βλέπω εικοσάρες που σερνονται κτλ
απλά σου ρίχνει σταχτη στα μάτια

το καλύτερο είναι να κάνεις τις μαστογραφίες σου, τα παπ, και ότι άλλο χρειάζεται ανάλογα με το ιστορικό του καθένα και να φροντίζεις να έχεις μια όσο το δυνατόν καλύτερη υγεία... για τα παιδιά σου κυρίως

love4
05-07-14, 00:52
Εννοειται ΜΑΡΙΑΛ δεν πορευεται καμια με κλειστα ματια...ομως ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ..!!! Γιατι αν δεν τολμησουμε στη ζωη τι σοι ζωη ειναι αυτη???!!!

ΑΝΝΑ24
05-07-14, 01:13
Μαριάλ μου,
σαν μεγαλύτερη, άσε με να σου πω

Ότι η ζωή είναι ωραία
και είναι εδώ
τώρα, μόνο τώρα
και είμαστε κι εμείς εδώ για να τη ζήσουμε
να χαρούμε, να λυπηθούμε, να πονέσουμε
να πέσουμε
να σηκωθούμε
και να ρουφήξουμε ό,τι μπορεί να μας δώσει.

Αν φοβόμαστε
και κλεινόμαστε
και οπισθοχωρούμε
Χάνουμε τη ζωή μια ώρα αρχίτερα

Και να ρισκάρουμε
και να σκοράρουμε
και να την πατάμε που και που

Και να φτάσουμε μια μέρα στο τέλος
νωρίς ή αργά
και να είμαστε γεμάτοι

Και να αφήσουμε κάτι πίσω μας
το αποτύπωμά μας

Και τα παιδιά μας

ΑΝΝΑ24
05-07-14, 01:37
Δεν είμαι αιθεροβάμων, ούτε πίνω τίποτα περίεργο:twisted:

Πιστεύω ότι όλες οι παλιοσειρές θα συμφωνήσουν ότι, εμείς οι γεροντομπεμπέκες δε φτάσαμε στα σαράντα και βάλε χαρωπές και αλώβητες.
Θες δε θες, μέχρι αυτή την ηλικία είτε στις σχέσεις, είτε στα θέματα υγείας, στα οικογενειακά ή στα επαγγελματικά, τη σφαλιάρα μας την έχουμε φάει.
Κι έχουμε καταλάβει ότι η ζωή συνεχίζεται, ότι μπορούμε να συνεχίσουμε και με λιγότερα, και με πληγές και με απώλειες και με απογοητεύσεις που δε θα αποκατασταθούν ποτέ.
Κι αυτό σου δίνει ένα άλλο είδος αισιοδοξίας. Με δυνατές ρίζες. Μπηγμένες μέσα στο αίμα που έχεις δώσει.
Γιατί ξέρεις ότι έχεις λόγους για να ζεις και να χαίρεσαι. Ω, ναι, έχεις πολλά για να χαίρεσαι.
Κι όταν έρθει μια νέα παρτίδα από τα δύσκολα, θα σφίξεις τα δόντια και θα οδηγήσεις μπροστά.
Και θα βγεις και πάλι στη χαρά. Και στην ελπίδα.
Που πεθαίνει πάντα τελευταία.

miria
05-07-14, 08:56
ΑΝΝΑ 24 υποκλίνομαι!!!!

emma.c
06-07-14, 01:11
Μάριαλ,τι νομίζεις ότι συμβαίνει όταν φτάσεις στα 40; ότι φοράς τη ρόμπα σου και πιάνεις το βελονακι; Ότι παίρνεις σβάρνα όλους τους γιατρούς και προσεύχεσαι να έχεις καλά γεράματα; Ότι ετοιμάζεις ταπεράκια για τη κόρη /γιο που σπουδάζει; Στα λεγόμενά σου,κάποιες "γερόντισσες" απάντησαν πολύ εύστοχα και με εξαιρετική ευφυΐα. Εσύ τις παρακαμπτεις και έρχεσαι να "κουνησεις" πάλι το θέμα βάζοντάς του λάθος καύσιμο...
Κοίτα,αρχή μεγάλη της φυσικής: Η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Μεταφέρεται,μετατρέπεται αλλά ποτέ δεν χάνεται.
Στην ηλικια των 40 σιγουρα θα φτάσεις και θα το διαπιστώσεις . Θα καταλάβεις ότι το μυαλό υποκινεί,το σώμα υπακούει. Και ναι στην ηλικία των 40,δεν είμαι 20αρα,ούτε θέλω να το παίξω.
Μπορώ σίγουρα όμως να δημιουργήσω νέα ζωή και να της δώσω πολλή αγάπη. Δεν θέλω να βγώ με το παιδί μου στη καφετέρια,στο μπάρ κ.τ.λ . Αυτό θα το κάνει με τους φίλους του. Κάποιο από τα αγχη μου είναι το περιβόητο χάσμα γενεών. Πίστεψέ με η ωριμότητα το γεφυρώνει καλύτερα.Τέλος να σου πω ότι σαν χθες θυμάμαι τι έκανα στα 20,25,30...Σπούδαζα,βγήκα,ταξίδεψα,επιδοθηκα με λατρεία στα χόμπυ μου,γνώρισα ανθρώπους,συζήτησα πολύ ακόμα και για θέματα που εσυ εχεις θέσει εδώ στο φόρουμ...
Τα χρόνια περνάνε γρήγορα...Κι εγώ ανυπομονώ να δω τι εκπλήξεις με περιμένουν...

ΜΑΡΙΑΛ
06-07-14, 01:43
Μάριαλ,τι νομίζεις ότι συμβαίνει όταν φτάσεις στα 40; ότι φοράς τη ρόμπα σου και πιάνεις το βελονακι;
κάποιες "γερόντισσες" απάντησαν

απαντάτε ρε κορίτσια όλες σαν να σας κάνω πρωσοπική επίθεση... λέτε και κερδίζω κάτι ...
αφού 100 φορές είπα δεν προσπαθώ να αποδείξω τίποτα απλά να σας παρακεινήσω να ψάχνεστε όπως πρέπει ...
κανείς δ θα χάσει τίποτα από αυτό... κανείς δεν θα χάσει αν κάνετε την μαστοφραφία σας κάθε χρόνο (και να κρατάτε και αρχείο για συγγρίσεις), την ψηλάφιση κάθε μήνα, το παπ μια φορά τον χρόνο, ίσως και μια εκτίμηση απαξ από καρδιολόγο, και ένα άλλο αιματολογικό τσεκ απ (ότι πει ο γιατρός)...

αν αυτό είναι άξιο χλευασμού και ειρωνείας και σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα τι να πω...

επείσης ανόητα επειχειρήματα του στυλ "θέλω να πηγαίνω για καφέ με τα παιδιά μου και να είμαστε σαν φίλοι ουδέποτε ανέφερα για αυτό και μη μου τα "φορτώνετε" "

Τέλος να σου πω ότι σαν χθες θυμάμαι τι έκανα στα 20,25,30...Σπούδαζα,βγήκα,ταξίδεψα,επιδοθηκα με λατρεία στα χόμπυ μου,γνώρισα ανθρώπους,συζήτησα πολύ ακόμα και για θέματα που εσυ εχεις θέσει εδώ στο φόρουμ...
Τα χρόνια περνάνε γρήγορα...Κι εγώ ανυπομονώ να δω τι εκπλήξεις με περιμένουν...

μη μου απολογείσαι δεν χρειάζεται και δεν το ζήτησα... ο κάθε άνθρωπος κάνει τις επιλογές του και οφείλει να τις εξυπηρετεί όσο καλύτερα μπορεί...

xena
07-07-14, 10:58
απαντάτε ρε κορίτσια όλες σαν να σας κάνω πρωσοπική επίθεση... λέτε και κερδίζω κάτι ...
αφού 100 φορές είπα δεν προσπαθώ να αποδείξω τίποτα απλά να σας παρακεινήσω να ψάχνεστε όπως πρέπει ...
κανείς δ θα χάσει τίποτα από αυτό... κανείς δεν θα χάσει αν κάνετε την μαστοφραφία σας κάθε χρόνο (και να κρατάτε και αρχείο για συγγρίσεις), την ψηλάφιση κάθε μήνα, το παπ μια φορά τον χρόνο, ίσως και μια εκτίμηση απαξ από καρδιολόγο, και ένα άλλο αιματολογικό τσεκ απ (ότι πει ο γιατρός)...
αν αυτό είναι άξιο χλευασμού και ειρωνείας και σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα τι να πω...
.

ΜΑΡΙΑΛ δεν μας επιτέθηκες προσωπικά: μας υποβιβάζεις με τον τρόπο σου χρυσό μου και προσπαθείς να μας μεταδόσεις μια μαυρίλα που έχεις και μια καταθλιψάρα άνευ προηγουμένου.
Δεν ξέρω τι κόλλημα έχεις φάει με την ηλικία αλλά δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι τα χρόνια που περνούν από πάνω σου.

Ασε που σε μία εγκυμοσύνη έτσι κι αλλιώς σε ξεσκονίζουν απ' την κορφή ως τα νύχια, είτε είσαι 30 είτε 40, πράγμα που υπερκαλύπτει αυτή σου την ανησυχία για τα τσεκάπ μας και τους δείχτες μας.

Ολες ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, δεν θηλάζουμε με την μαστογραφία αγκαλιά κάθε χρόνο - τώρα που σταματήσαμε την κάναμε και αυτήν, και όλες ξέρουμε πως κάνουμε και το παπ μας όντας κι έγκυες. Μην ανυσηχείς, αυτά μας τα θυμίζουν οι γιατροί μας.
Και αυτοί είναι που θα προτρέψουν ή θα αποτρέψουν με ιατρικά επιχειρήματα μία γυναίκα που θέλει να γίνει μητέρα σε αυτή την ηλικία.

newbie G
07-07-14, 11:35
κανείς δ θα χάσει τίποτα από αυτό... κανείς δεν θα χάσει αν κάνετε την μαστοφραφία σας κάθε χρόνο (και να κρατάτε και αρχείο για συγγρίσεις), την ψηλάφιση κάθε μήνα, το παπ μια φορά τον χρόνο, ίσως και μια εκτίμηση απαξ από καρδιολόγο, και ένα άλλο αιματολογικό τσεκ απ (ότι πει ο γιατρός)...


Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν τα κάνουμε; :confused: Μαστογραφία κάνω από 38 ετών. Τεστ παπ από τα 25. Παιδί έκανα στα 41 και σε πληροφορώ νιώθω ακμαιότατη. Κι αν μου προκύψει δεύτερο, εννοείται πως θα το κρατήσω.

Ξερετε ότι τα περισσότερα παιδακια με down γεννιουνται από νεες μαμαδες ??? Ξερετε ποιος είναι ο λόγος?? Ότι οι "γερόντισσες" σχεδόν σε ποσοστό 100% παραπέμπονται για αμνιοπαρακεντηση ή έλεγχο των ελευθερων εμβρυικών κυτταρων και άρα όποιο συνδρομο και να υπάρχει γίνεται εγκαίρως διαγνωση και παίρνονται οι ανάλογος αποφασεις από το ζευγαρι. Αντίθετα οι νεες μαμαδες βλέπουν ένα ποσοστο 1/800 , δικαιολογημένα δεν κανουν τιποτα και τελικα κα΄ποιες ατυχες καταλήγουν να γεννουν το παιδακι που αντιστοιχει στα 1/800. Αρα οι προβληματισμοι που εθεσε η ΜΑΡΙΑΛ ισχυαν την εποχή που δεν ειχε προχωρησει η επιστημη...


Ακριβώς! Μόνο να σε διορθώσω σε σχέση με τα ποσοστά. Οι γερόντισσες μαμάδες βλέπουν ποσοστά 1/800, οι νέες μαμάδες βλέπουν 1/15000 και βάλε. :D

Η μαμα 40,ο μπαμπας ποσο ομως;


Ο μπαμπάς μπορεί να είναι και νεότερος. Παίζει πολύ τελευταία. ;)


Γενικά θα έλεγα ότι δεν είναι καλό να απογοητεύουμε τις μεγαλύτερες γυναίκες και να τι; αποτρέπουμε από το να γίνουν μητέρες. Για όποιους λόγους η κάθε μία επέλεξε ή της έτυχε να τεκνοποιήσει αργά. Τι να κάνουμε δλδ; Να μείνουμε άτεκνες επειδή υπάρχουν πιθανότητες να νοσήσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον; Εδώ αρρωσταίνουν από καρκίνο μωρά παιδιά. Ζουν οι γονείς και πεθαίνουν τα παιδιά. Τι να λέμε τώρα...

Quirky
07-07-14, 16:34
Νομίζω ότι το θέμα παρεκτράπηκε λιγάκι, προς το... μακάβριο... χωρίς να φταίει κανένας ιδιαίτερα για αυτό ;)

Πάντως εμένα η [απρόσμενη] εγκυμοσύνη που είχα στα 37 μου με "ανάγκασε" να κόψω δια παντώς το κάπνισμα και κάπνιζα 2 πακετάρες Marlboro lights 100ρια την μέρα όχι παίξε γέλασε. Το έκανα με μια αίσθηση αυτού που λέει η ΜΑΡΙΑΛ, ότι δηλαδή τώρα που είμαι μητέρα πρέπει να φροντίζω καλύτερα τον εαυτό μου γιατί εξαρτώνται και άλλοι από το να είμαι γερή και υγιής. Δεν πιστεύω σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση ότι θα έπαιρνα τέτοια απόφαση αν έμενα έγκυος σε μικρότερη ηλικία... μιλάμε για φοβερό εθισμό από το τσιγάρο...

Αν καταφέρω να χάσω και τα κιλά που μάζεψα με τις δύο εγκυμοσύνες + κόψιμο τσιγάρου, τρέμετε εικοσάρες :mrgreen: