PDA

Επιστροφή στο Forum : Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ THN AΞΙΑ ΤΟY ΘΗΛΑΣΜΟΥ!!


kel
16-05-09, 19:23
Ή ανατροφή του παιδιού αρχίζει από την εγκυμοσύνη. 'Αν ή μητέρα που κυοφορεί συγχύζεται και στενοχωριέται, το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της ταράζεται. Ενώ, όταν ή μάνα προσεύχεται και ζει πνευματικά, το παιδάκι στην κοιλιά της μάνας αγιάζεται. Γι' αυτό ή γυναίκα, όταν είναι έγκυος, πρέπει να λέει την Ευχή, να μελετάει λίγο από το Ευαγγέλιο, να ψάλει, να μην έχει άγχος, αλλά και οι άλλοι να προσέχουν να μην την στενοχωρούν. Τότε το παιδί που θα γεννηθεί θα είναι αγιασμένο και οι γονείς δεν θα έχουν πρόβλημα μαζί του, ούτε όταν είναι μικρό, ούτε όταν μεγαλώσει.
Ύστερα, όταν γεννηθεί το παιδί, πρέπει να το θηλάσει, όσο πιο πολύ μπορεί. Το μητρικό γάλα δίνει υγεία στα παιδιά. Με τον θηλασμό τα παιδιά δεν θηλάζουν μόνο γάλα" θηλάζουν και αγάπη, στοργή, παρηγοριά, ασφάλεια, και αποκτούν έτσι δυνατό χαρακτήρα. Άλλα και την ίδια την μητέρα την βοηθάει ό θηλασμός. Όταν οι μητέρες δεν θηλάζουν τα παιδιά, δημιουργούνται ανωμαλίες στον οργανισμό τους, που μπορεί να οδηγήσουν σε μαστεκτομές.
Παλιά μια μητέρα μπορεί να θήλαζε και το παιδί της γειτόνισσας, αν δεν είχε γάλα. Τώρα πολλές μητέρες βαριούνται να θηλάσουν ακόμη και τα δικά τους παιδιά. Ή μάνα που τεμπελιάζει και δεν θηλάζει το παιδί, μεταδίδει τεμπελιά και στο παιδί. Παλιά τα κουτιά με το συμπυκνωμένο γάλα είχαν απ' έξω μια μάνα που κρατούσε στην αγκαλιά της ένα παιδάκι. Τώρα έχουν μια μάνα που κρατάει κάτι λουλούδια! Δεν θηλάζουν οι μάνες τα παιδιά, οπότε τα παιδιά μεγαλώνουν απαρηγόρητα Ποιος θα τους δώσει στοργή και αγάπη; Το κουτί με το γάλα της αγελάδας; Θηλάζουν από το «παγωμένο» μπουκάλι και παγώνει ή καρδιά τους. "Ύστερα, όταν μεγαλώσουν, ζητούν παρηγοριά στο μπουκάλι, στις ταβέρνες. Πίνουν, για να ξεχάσουν το άγχος, και γίνονται αλκοολικά. Αν δεν πάρουν στοργή τα παιδιά, δεν θα έχουν να δώσουν στοργή, και πάει σχοινί-κορδόνι. Έρχονται μετά οι μανάδες: «Κάνε προσευχή, πάτερ! Χάνω το παιδί μου»

aglaia
16-05-09, 19:52
O γέροντας Παΐσιος μπορεί να είχε την καλύτερη των προθέσεων αλλά αποτυγχάνει στο να συμπεριλάβει όλες τις μητέρες στη σκέψη του.

Κάποιες μητέρες για διάφορους λόγους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να θηλάσουν αλλά προσφέρουν τρυφερότητα και αγάπη στα παιδιά τους.

Νομίζω ότι οι γενικεύσεις είναι άδικες από όποια πλευρά και να γίνονται.

ANABELA
16-05-09, 22:04
σοφα τα λογια του απλα τα διηγει μονο απο θρησκευτικης αποψης.σιγουρα υπαρχουν μανουλες που δεν ειχαν την δυνατοτητα να θηλασουν κ αυτο δεν σημαινει οτι δεν αγαπανε τα παιδια τους!

dimidana
16-05-09, 22:15
τα μωρά που θήλασαν λίγο, θα γίνουν λίγο αλκοολικά;
χωρίς να θέλω να ειρωνευτώ θα πω το εξής : έκαστος στο είδος του.
έγω θήλασα λίγο την μπέμπα μου και με τρομερές προσπάθειες. ίσως η αγλαία να με θυμάται. κάθε φορά που πρέπει να απαντήσω σε περίεργους σχετικά με το αν θήλασα τη μικρή πιάνω τον εαυτό μου να απολογούμαι. νιώθω τύψεις που στάθηκα "ανίκανη" να προσφέρω στο μωρό μου το καλύτερο αλλά ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ. κανένας δεν θα με κάνει να σκέφτομαι ότι το παιδί μου από την ηλικία των 3 μηνών είναι καταδικασμένο να γίνει αλκοολικό και να μην μπορεί να νιώσει στοργή σε όλη την υπόλοιπη ζωή της. ΚΑΝΕΝΑΣ. ούτε καν ο γέροντας παίσιος. αγαπώ πάρα πολύ την κόρη μου και δεν κράταγα λουλούδια όταν την τάιζα. κρατούσα αυτήν στην αγκαλιά μου και της ψιθύριζα, και της τραγούδαγα, και ναι, κράταγα και αυτό το "παγωμένο" μπουκάλι αλλά το κράταγα με όλη μου την αγάπη και στοργή για να ταϊστεί το μωρό μου.

aglaia
16-05-09, 23:01
τα μωρά που θήλασαν λίγο, θα γίνουν λίγο αλκοολικά;
χωρίς να θέλω να ειρωνευτώ θα πω το εξής : έκαστος στο είδος του.

κι εγώ αυτό ήθελα να γράψω...

Ο θηλασμός είναι ένα φαινόμενο στο οποίο εμπλέκονται παράγοντες ιστορικοί, κοινωνικοί, οικονομικοί, πολιτικοί, πολιτισμικοί που διαμορφώνουν τις προσωπικές απόψεις και τις επιλογές της κάθε μητέρας. Δυστυχώς ο γέροντας βλέπει μόνο την μητέρα σαν άτομο και αγνοεί όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επέδρασαν στη διάρκεια της ζωής της μητέρας.

Επίσης παραβλέπει βιολογικούς παράγοντες που έχουν επιδράσει στη μητέρα και στο μωρό που μπορεί να κάνουν το θηλασμό δύσκολο ή αδύνατο.

Υπεραπλουστεύει το φαινόμενο και θεωρεί ότι αρκεί μια απόφαση για να θηλάσει ή να μη θηλάσει μια μητέρα.

Παραπέμπω σε ένα κείμενο για τη βιοηθική του θηλασμού:

http://www.bioethicsreview.uoc.gr/Vol1/Issue1/v1i1sa3_Dagla.pdf

για να φανεί πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεται το θέμα από διεθνείς φορείς.

Το κείμενο είναι γραμμένο στα ελληνικά και βασίζεται σε κείμενα του Π.Ο.Υ., της Unicef κ.λ.π.

alcyon
16-05-09, 23:05
Συνοθήλευμα ατελώς τεκμηριωμένων σκέψεων, με μη συνέχεια στη λογική, και τάση να δημιουργηθούν ενοχές για τη "μη επιθυμητή συμπεριφορά". Σκοπός δεν είναι να φυτέψουμε ενοχές.... αλλά να καλλιεργήσουμε το θετικό μοντέλο. Και πάντα κατά περίπτωση. Γενικεύσεις και άστοχες προβλέψεις. Σαν κείμενο το θεωρώ μάλλον.... άσχημο. :-?

εντιτ: Το σχόλιό μου πάει για το πρώτο ποστ και όχι για τα σχόλια... των άλλων ;)

aglaia
17-05-09, 00:27
Συνοθήλευμα ατελώς τεκμηριωμένων σκέψεων, με μη συνέχεια στη λογική, και τάση να δημιουργηθούν ενοχές για τη "μη επιθυμητή συμπεριφορά". Σκοπός δεν είναι να φυτέψουμε ενοχές.... αλλά να καλλιεργήσουμε το θετικό μοντέλο. Και πάντα κατά περίπτωση. Γενικεύσεις και άστοχες προβλέψεις. Σαν κείμενο το θεωρώ μάλλον.... άσχημο. :-?

εντιτ: Το σχόλιό μου πάει για το πρώτο ποστ και όχι για τα σχόλια... των άλλων ;)

Nομίζω ότι η θρησκεία κινείται αρκετά σε αυτό το ενοχικό μοντέλο, προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές στους πιστούς.

Ο γέροντας μένει πιστός σε αυτό το μοντέλο και το χειρίζεται με τον τρόπο που έχει μάθει.

Δυστυχώς νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να γράψει κάτι καλύτερο μέσα από την οπτική γωνία που τα βλέπει.

Δυστυχώς η καλή πρόθεση δεν αρκεί. Είτε αυτή η πρόθεση είναι του γέροντα, είτε της μητέρας που έχει ακούσει μερικές τυχάρπαστες απόψεις, είτε του υποτιθέμενα ειδικού που αυτοσχεδιάζει μια και δεν έχει διδαχθεί σχεδόν τίποτα.

Η καλή πρόθεση είναι προϋπόθεση για να ξεκινήσει κάποιος, όμως από μόνη της είναι εντελώς ανεπαρκής. Και οι τεχνικές από μόνες τους είναι ανεπαρκείς. Και οι ιστορικές, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές πολιτισμικές παράμετροι από μόνες τους είναι ανεπαρκείς. Χρειάζονται και τα 3 για να κατανοήσει κάποιος πλήρως το θέμα και κυρίως την ίδια τη μητέρα.

kel
17-05-09, 02:48
Σαφέστατα δεν το έγραψα ως επιστημονικη ή επιχειρηματικα εμπεριστατωμενη άποψη υπερ του θηλασμου. Ουτε το έγραψα ωθουμενη απο κάποια θεοκρατική και "ηθικοπλαστικη" αντιληψη ή για να ψέξω και να κατηγορήσω κάποιον ή κάτι, πόσο μάλλον για να δημιουργήσω ενοχές. Δε θα μου το επετρεπε αλλωστε η επιστημονικη μου δεοντολογια. Και νομίζω ότι εκλάβατε τελείως διαφορετικά την παράθεση αυτου του κομματιου. Απλά μου έκανε εντύπωση πως ένας μοναχός αποκομμένος απο τα εγκόσμια και με καμία σχέση με τη μητρότητα εξέφρασε κάποιες απόψεις για το συναισθηματικό δέσιμο του παιδιού και της μητέρας μέσω του θηλασμου. Πράγμα που σημαίνει ότι η μητρότητα ως φιλοσοφική και θεολογική θεώρηση έχει βαθύτατες προεκτάσεις στην ανθρώπινη ύπαρξη και δεν είναι μια απλή διαιώνιση του είδους.
Ως τέτοιο ήθελα να το παρουσιάσω και όχι ως επιστημονικές συμβουλές ή ως "οδηγίες προς ναυτιλλομενους" Λυπαμαι που πέρασε η εντύπωση ότι επειδη παραθετουμε ένα αποσπασμα αποδεχομαστε απολυτα τα λεγομενα. Απλα τροφη προς συζητηση ήθελα να δωσω για το θαύμα της ζωής , το μητρικό δεσμό και τη φιλοσοφία ζωής που περικλείει την ανθρωπινη δημιουργια. Δε φανταζόμουν ότι κάποιος θα θεωρουσε τα λόγια ενός ιερωμένου κριτήριο για να διερευνησει ένα τόσο σημαντικο θεμα απλά πίστεψα ότι θα ηταν ερεθισμα για να ανταλλαγουν καποιες αποψεις σχετικα με τις συναισθηματικές παραμετρους του δεσμου της μητερας με το παιδι.

Υ.Γ. Λαθος μου που δεν επεσημανα οτι η απλη παραθεση ιδεων δε σημαινει και υιοθετηση τους.

sofuka
17-05-09, 10:00
Απλα τροφη προς συζητηση ήθελα να δωσω για το θαύμα της ζωής , το μητρικό δεσμό και τη φιλοσοφία ζωής που περικλείει την ανθρωπινη δημιουργια.

Mα αυτό ακριβώς γίνεται στο τόπικ που άνοιξες, συζήτηση με αφορμή το κείμενο που παρέθεσες. Οι κυρίες που έγραψαν παραπάνω, δεν σχολίασαν τα δικά σου πιστεύω και απόψεις, αλλά το κείμενο και τα πιστεύω του γέροντα και τον τρόπο που αυτός εκφράζεται για το συγκεκριμένο ζήτημα. Πολύ καλά έκανες και έβαλες το κειμενάκι γιατί άνοιξε μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, έδωσες την ευκαιρία στην Αγλαΐα να παραθέσει και το πολύ ενδιαφέρον κείμενο σχετικά με τη βιοηθική και τον θηλασμό.

sofuka
17-05-09, 10:17
Παλιά μια μητέρα μπορεί να θήλαζε και το παιδί της γειτόνισσας, αν δεν είχε γάλα. Τώρα πολλές μητέρες βαριούνται να θηλάσουν ακόμη και τα δικά τους παιδιά. Ή μάνα που τεμπελιάζει και δεν θηλάζει το παιδί, μεταδίδει τεμπελιά και στο παιδί. Παλιά τα κουτιά με το συμπυκνωμένο γάλα είχαν απ' έξω μια μάνα που κρατούσε στην αγκαλιά της ένα παιδάκι. Τώρα έχουν μια μάνα που κρατάει κάτι λουλούδια!

Πάντως άποψή μου είναι πως ο γέροντας δεν αναφέρεται στις μητέρες που για τον α ή τον β λόγο δεν κατάφεραν να θηλάσουν ενώ το επιθυμούσαν, αλλά σ' αυτές που δεν επιθυμούν όχι μόνο να θηλάσουν, αλλά ούτε να ασχοληθούν με την ανατροφή του παιδιού τους συνολικά, να του προσφέρουν αγάπη και στοργή είτε το θηλάζουν είτε του δίνουν ξένο γάλα, σαν φαινόμενο το οποίο προωθείται από τις κρατούσες αντιλήψεις της εποχής μας, όπου γίνεται προσπάθεια να αμβλυνθούν οι σχέσεις αγάπης και στοργής μεταξύ των ανθρώπων γενικότερα, όπου οι μητέρες έχουν πεπειστεί από διάφορες "επιστημονικές" θεωρίες που έχουν επικρατήσει ότι τα παιδιά καλό είναι να μεγαλώνουν με πρόγραμμα, χωρίς πολλές αγκαλιές για να μην κακομάθουν, με ωράριο στον ύπνο και στο φαγητό, ώστε η μητέρα να μη "δεσμεύεται" από την ανατροφή τους. Δεν είναι αλήθεια ότι πλέον οι περισσότεροι από εμάς αποφεύγουμε κάθε είδους δεσμεύσεις, είτε αυτές είναι στις σχέσεις μας με ενήλικες είτε με τα ίδια μας τα παιδιά;

amaretto
17-05-09, 11:20
Δεν νομίζω ότι σου καταλόγισε κανείς τέτοιες προθέσεις. Νομίζω ότι τα σχόλια που παρατέθηκαν όντως σχετίζονται με "το μητρικό δεσμό και τη φιλοσοφία ζωής που περικλείει την ανθρωπινη δημιουργια." Ο θηλασμός, όταν δεν υπάρχουν εξωτερικές παρεμβάσεις, είναι η πρώτη πράξη που γράφεται στην ιστορία αυτού του δεσμού μετά τη γέννηση. Πιστεύω ότι οι γυναίκες που θηλάζουν, ειδικά δε αυτές που θηλάζουν πέρα από τους 6 μήνες και ακόμη περισσότερο, όταν θηλάζουν πέρα από τον χρόνο, βιώνουν μια ιδιαίτερη σχέση. Για να μην παρεξηγηθώ, "ιδιαίτερη" εδώ δεν σημαίνει "ανώτερη", σημαίνει "διαφορετική". Και όπως σε κάθε βίωμα, οι ιδιαίτερες πτυχές γίνονται κατανοητές, μόνο όταν βιωθούν. Οι επιστημονικές, τεχνικές, πρακτικές λεπτομέρειες επιστρατεύονται για την επίτευξη του θηλασμού και υποβοηθούν το ένστικτο. Προσωπικά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω τον έρωτα και το θηλασμό από την "διαιώνιση του είδους", πιστεύω ότι όλα ξεκινούν από κάποιο ένστικτο, που σμιλεύεται εξωτερικά από τις εμπειρίες και το χαρακτήρα και το χρόνο αλλά στη βάση του είναι κοινό σε όλους τους ανθρώπους.

Αλλά το αν ο θηλασμός συνοδεύεται με ένα "πρέπει" όπως του Γέροντα είναι ένα σημαντικό ερώτημα: πόσο χωράει αυτό το πρέπει σε μια τέτοια υπόθεση; Μήπως το "πρέπει" δεν προκαλεί ενοχές, όταν η γυναίκα δεν ακολουθεί, επειδή δεν το επιθυμεί; Μήπως το "πρέπει" δεν δημιουργεί ενοχές, όταν η μητέρα, ναι μεν, το επιθυμεί, αλλά δεν τα καταφέρνει; Μήπως για να είναι εφικτό το "πρέπει", θεωρείται αυτονόητο και το "μπορώ"; Μήπως το "πρέπει" προερχόμενο από έναν πνευματικό οδηγό δεν παίρνει τη διάσταση ότι είναι σαν μια "12η εντολή" που πρέπει να τηρηθεί; Ιδανικά, ένας χριστιανός δεν διαχωρίζει την πίστη του από τις υπόλοιπες πλευρές της ζωής, βιώνει τη ζωή του μέσα από την πίστη του και την αγάπη του για τον Χριστό. Αλλά σε τελική ανάλυση, για μένα δεν έχει σημασία από ποιον προέρχεται το "πρέπει", το ίδιο θα αναρωτιόμουν κι αν το άκουγα από έναν γιατρό ή από μια σύμβουλο θηλασμού ή ακόμη και από έναν κρατικό ή διεθνή οργανισμό υγείας. Αν προσέξεις, παρόλο που οι έρευνες δίνουν όλο και περισσότερο αποτελέσματα στο πλαίσιο ότι ο θηλασμός μόνο καλό κάνει, κανένας δεν εκφράζεται επίσημα με "πρέπει". Όλα είναι συστάσεις. Τα διάφορα επιχειρήματα απλώς επιβεβαιώνουν το ένστικτο, που συχνά μπερδεύεται από τη λογική, τα συναισθήματα, τα συμφέροντα, την παραπλάνηση. Θηλασμός με το ζόρι δεν γίνεται.
Αλλά γενικά, και ο Γέροντας - αν είναι αυτά ακριβώς τα λόγια του, γιατί νομίζω ότι αρκετά από αυτά που διαβάζουμε, δεν τα έγραψε ο ίδιος, αλλά τα έγραψαν ακροατές του - δεν είναι απόλυτος ως προς το "πρέπει" αλλά τείνουμε να το απομονώνουμε, γιατί μας ενοχλεί για τους λόγους που έγραψα σε προηγούμενη παράγραφο. Γιατί γράφεται "πρέπει να το θηλάσει, όσο πιο πολύ μπορεί" και "Παλιά μια μητέρα μπορεί να θήλαζε και το παιδί της γειτόνισσας, αν δεν είχε γάλα", που δείχνει αυτό που είπε και η Σοφούκα. Πιστεύω ότι ακριβώς επειδή ο Γέροντας γνώριζε ότι "Ο θηλασμός είναι ένα φαινόμενο στο οποίο εμπλέκονται παράγοντες ιστορικοί, κοινωνικοί, οικονομικοί, πολιτικοί, πολιτισμικοί που διαμορφώνουν τις προσωπικές απόψεις και τις επιλογές της κάθε μητέρας. Δυστυχώς ο γέροντας βλέπει μόνο την μητέρα σαν άτομο και αγνοεί όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επέδρασαν στη διάρκεια της ζωής της μητέρας." , ήξερε και ότι η Μητέρα ως άτομο σήμερα βάλλεται από παντού και χρειάζεται προστασία. Με τον ίδιο τρόπο που οι διάφοροι πολιτισμοί θεσπίζουν το πρώτο 40ημερο, για την προστασία μητέρας και παιδιού, ίσως τα λόγια του, ειπωμένα, έστω και με ένα πρέπει ανάμεσα, προσπαθούν να επαναφέρουν μια προστατευτική συνείδηση. Όταν ο πολιτισμός θέλει να απομακρύνει την μητέρα από το παιδί από τις πρώτες ώρες ή μέρες της γέννησης του, ο θηλασμός ίσως είναι το μόνο πειστήριο για αυτούς που θεωρούν ότι το βρέφος δεν χρειάζεται τίποτε άλλο πέρα από τροφή, ζέστη, καθαριότητα και πρακτική ασφάλεια.
Πιστεύω ότι ο Γέροντας βλέπει το θηλασμό σαν μέσο για την επίτευξη ενός αγαπητικού δεσμού (το οποίο δεν είναι παράλογο, εφόσον κάνουμε λόγο για "ορμόνες της αγάπης"), που κατά την γνώμη του αποσοβεί τις πιθανότητες για μετέπειτα "παρεκκλίσεις". Αν συγκρίνω με βιβλία που μιλούν για attachment parenting, κι εκεί εμφανίζεται αυτή η αντίληψη, ότι πχ η ανατροφή ενός εφήβου είναι πιο εύκολη, όταν η προηγούμενη σχέση έχει τη μορφή της στοργικής σχέσης που περιγράφει η Σοφούκα, και στη βάση αυτής της σχέσης μπαίνει ο θηλασμός. Ο Γέροντας, ως πνευματικός, συνομίλησε με τόσους και τόσο διαφορετικούς ανθρώπους, που μάλλον είχε βάσιμο λόγο να εκφραστεί όπως εκφράστηκε.

Το ότι ο Γέροντας μίλησε για το θηλασμό, δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση, όταν το πρωτοδιάβασα, διότι έχει μιλήσει για πολλά πράγματα. Ήταν ένας άνθρωπος με εξαιρετικά χαρίσματα και θα μου έκανε εντύπωση αν ΔΕΝ μιλούσε για "όλα".
Κάπου αλλού έχω διαβάσει ότι πρότεινε το θηλασμό για 2 ή 4 χρόνια. Το έχω χρησιμοποιήσει συχνά σαν επιχείρημα, όταν κάποιες "θεοσεβούμενες" κυρίες αποφαίνονται ότι είναι ανήθικο, άσεμνο και δεν ξέρω τι άλλο, να θηλάζεις ένα παιδί που έχει ξεπεράσει μια συγκεκριμένη ηλικία.
Ειδικά δε για την μητρότητα, όλοι έχουν άποψη. Γιατί, τουλάχιστον οι περισσότεροι, είχαμε μια μαμά και έχουμε βιώσει το μικρότερο ή μεγαλύτερο δέσιμο μαζί της. Κι αν δεν την είχαμε, αυτή η απώλεια έχει γραφτεί μέσα μας, είτε εξιδανικεύοντας, είτε με άλλο τρόπο. Οπότε, επίσης δεν μου κάνει εντύπωση που μιλάει ένας μοναχός για τη μητρότητα. Οι μοναχοί επίσης μιλούν για το γάμο (των άλλων) και για πολλά άλλα. Πολλοί άνθρωποι έχουν πνευματικούς μοναχούς και θα ήταν περίεργο να μην μπορούν να μιλήσουν για αυτές τις πτυχές της ζωής. Ο μοναχός ιδανικά βιώνει τον θείο έρωτα (δεν είναι δικός μου όρος αυτός, αναφέρεται σε θεολογικά κείμενα και τον χρησιμοποιώ βάσει της προσωπικής μου αντίληψης), οπότε πιστεύω ότι είναι γενικά σε θέση να κατανοήσει και τον έρωτα των ζευγαριών και τον "έρωτα" μητέρας και παιδιού. Ο δεσμός μητέρας και παιδιού έχει πολλά κοινά στοιχεία με τον έρωτα ανάμεσα στα ζευγάρια. Οπότε, γιατί να μην έχει άποψη;

Με έχει απασχολήσει συχνά η ερώτηση: πόσο συνυφασμένη θεωρεί κάθε γυναίκα τη μητρότητα με το θηλασμό; πώς φιλτράρεται το δέσιμο μάνας-παιδιού μέσα από το θηλασμό; πόσο επηρεάζονται οι σχέσεις του πατέρα και των τρίτων με το παιδί, ανάλογα με αυτό το δέσιμο; Πώς επηρεάζεται η μετέπειτα σχέση μάνας-παιδιού ειδικά από το μακροχρόνιο θηλασμό;
Προσωπικά πιστεύω ότι ο θηλασμός ανοίγει ξεχωριστούς ορίζοντες σε αυτή τη σχέση. Όταν η μαμά (και το παιδί) ξεπεράσουν το στάδιο της εξάσκησης, λύσουν τα βασικά προβλήματα και γίνει ο θηλασμός αυτόματη και αυτονόητη πράξη, πιστεύω ότι πλέον υπάρχει η ελευθερία και το έδαφος να ανθίσει και αυτό το λεγόμενο "ξεχωριστό δέσιμο" και μια ξεχωριστή αντίληψη της μητρότητας.

Τι το κάνει τόσο ξεχωριστό; Δύσκολο να το εκφράσεις με λόγια. Επίσης δύσκολο (όπως έχει αποδειχθεί πολλάκις) να μην παρερμηνευτούν κάποια πράγματα με απαντήσεις του τύπου "δηλαδή εγώ δεν είμαι καλή μάνα;". Το θέμα δεν είναι ποια είναι καλύτερη μητέρα αλλά πώς νιώθει η κάθε μητέρα το δέσιμο της με το παιδί. Ένας βασικός παράγοντας μάλλον είναι ότι καταρχάς, αυτό που κάνεις, δεν μπορεί να το κάνει κανένας άλλος - αυτό σε κάνει "αναντικατάστατη". Κάθε μητέρα το ερμηνεύει αυτό όπως νιώθει. Το πώς μεγαλώνει το παιδί μπορεί να αποβαίνει κατ' αρχήν προσωπική της υπόθεση με όλες τις ευθύνες, τις ανταμοιβές και τις ενοχές που αυτό συνεπάγεται. Οι αντιδράσεις από το περιβάλλον το κάνουν μεγαλύτερη ή μικρότερη πρόκληση. Η έλλειψη παραδείγματος κάνει το πρακτικό κομμάτι αρκετά δύσκολο. Τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον βλέπουν άλλα ζώα και μιμούνται. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και ζώα που εγκαταλείπουν τα μικρά τους χωρίς φαινομενικό λόγο. Επίσης, στα ζώα είναι πολύ βασικός ο θηλασμός μετά τη γέννηση, αλλιώς πολλές ζωομαμάδες διώχνουν τα μικρά τους. Σπάνια ο άνθρωπος έχει αυτή την πολυτέλεια του ζωντανού παραδείγματος στο θηλασμό, αλλά (ευτυχώς - συνήθως) δεν εγκαταλείπουμε τα μικρά μας.
Ίσως αν, τουλάχιστον στο χώρο που ζούμε, η νόρμα ήταν ο θηλασμός, να μην κάναμε καν αυτή τη συζήτηση.

alcyon
17-05-09, 12:24
Αγαπητή μου kel... σαφώς τα σχόλια πάνε στο κείμενο και όχι σε σένα!!

Νομίζω πως η πρόθεση του μοναχού δεν πετυχαίνει το στόχο της. Επιπλέον οι μοναχοί, ιεροκήρυκες κτλ.. συνηθίζουν να ανακατεύονται με όλους και με όλα... και να δίνουν οδηγίες για τα πάντα, κάτι που με βρίσκει εντελώς αντίθετη.

Φυσικά καλά έκανες και το παρέθεσες.... συζήτηση κάνουμε. ;)

aglaia
17-05-09, 14:06
Νομίζω πως η πρόθεση του μοναχού δεν πετυχαίνει το στόχο της.

Νομίζω ότι κάνουμε το λάθος να κρίνουμε ένα κείμενο απομονωμένο από το δημιουργό του και τη χρονική περίοδο που γράφτηκε. Για να το καταλάβουμε θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ποιος είναι ο συγγραφέας και πότε είπε αυτά που είπε. Αυτά είναι βασικά φίλτρα που αν τα χρησιμοποιήσουμε θα κατανοήσουμε ευρύτερα το κείμενο χωρίς να κολλήσουμε στη φρασεολογία που για τα σύγχρονα δεδομένα είναι αδόκιμη.

Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάλυση της amaretto βάζει το κείμενο στη σωστή του διάσταση.

pax
17-05-09, 14:54
Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση. Να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου σχετικά με το θηλασμό και τις τύψεις.
Γύρισα στο σπίτι με την κόρη μου την ίδια μέρα που γέννησα. Τις πρώτες δυο μέρες θήλασε κανονικά το πρωτόγαλα και όλα έδειχναν ένα ιδανικό ξεκίνημα. Η μαία που ερχόταν κάθε μέρα δεν διαπίστωσε κανένα πρόβλημα. Την επόμενη μέρα ήρθε το γάλα και τι στήθος μου φούσκωσε. Κατά κακή σύμπτωση η μαία αρρώστησε, αλλά δεν έστειλε αντικαταστάτρια γιατί όλα φαίνονταν ιδανικά. Κατά ακόμα χειρότερη σύμπτωση, η μικρή παρουσίασε ίκτερο, ευτυχώς όχι έντονο. Προσπαθούσα όλη μέρα να τη βάλω στο στήθος, αλλά δεν ήταν τόσο εύκολο να το κάνω σωστά, όπως όταν ήταν μαλακό το στήθος. Η θηλή γλυστρούσε διαρκώς από το στόμα της κι αυτή έκλαιγε από εκνευρισμό και γρήγορα αποκοιμόταν, γιατί ήταν εξαντλημένη και από τον ίκτερο. Έτσι πέρασε μιάμιση μέρα. Το στήθος μου είχε σκληρύνει και είχε πρηστεί κι άλλο. Την επόμενη το βράδυ ήρθε μια άλλη μαία και αφού είδε τη σοβαρότητα της κατάστασης μας σύστησε θήλαστρο. Ο παιδίατρος μας είπε να πίνει τουλάχιστον 70 μλ κάθε τρεις ώρες μέρα νύχτα. Εγώ τις πρώτες μέρες δεν έβγαζα ούτε 30 τη φορά, το υπόλοιπο το συμπληρώναμε με ξένο. Πέρασαν μερικές μέρες ώσπου να αρχίσω να βγάζω αρκετό γάλα και ώσπου να ξεπεράσω στο τσακ τον κίνδυνο μαστίτιδας. Όλο αυτό τον καιρό προσπαθούσα με τη βοήθεια της μαίας να τη βάλω στο στήθος, αλλά μάταια. Κάθε αποτυχημένη προσπάθεια σήμαινε βέβαια και μια νέα απογοήτευση.

Τα συναισθήματά μου σ΄ όλη αυτή τη φάση ήταν τρομερές τύψεις και τίποτε άλλο. Κατηγορούσα τον εαυτό μου που για να το παίξω cool δεν έμεινα στο νοσοκομείο τις πρώτες μέρες και έγινα αφορμή να δημιουργηθεί όλη αυτή η ιστορία. Τη θυμόμουν νεογέννητο, πριν ακόμη κοπεί ο ομφάλιος λώρος, μπρούμυτα στο στήθος μου με το στοματάκι ορθάνοιχτο και με τη γλωσσίτσα να καλύπτει το κάτω χείλος, να ψάχνει τη θηλή. Λίγων λεπτών μωρό έκανε ό,τι μπορούσε, κι εγώ, η μητέρα της, δεν μπόρεσα να ανταποκριθώ και άφησα να της φύγει το ένστικτο. Από τη στενοχώρια μου δεν μπορούσα να της προσφέρω την αγάπη και την ασφάλεια που χρειαζόταν.
Τελικά, δυο εβδομάδες μετά τη γέννα, ενώ είχα αρχίσει να συμφιλιώνομαι με την ιδέα του θήλαστρου και του μπιμπερό, η μαία αποφάσισε να δοκιμάσει το τελευταίο μέσο: επιθήματα σιλικόνης. Λοιπόν, από τη μια στιγμή στην άλλη λύθηκε το πρόβλημα, δεν της ξέφυγε το στήθος και ήπιε, μέχρι που χόρτασε και κοιμήθηκε, με το γάλα να στάζει από το στοματάκι της. Σιγά σιγά, σε λιγότερο από 10 μέρες, ξέχασε ότι χρειαζόταν τα επιθήματα.

Γι΄αυτό καταλαβαίνω πολύ καλά τις μητέρες που δεν το παλεύουν, είτε γιατί δεν έχουν υποστήριξη, είτε γιατί αποφασίζουν να βγάλουν από το μυαλό τους τελείως το θέμα θηλασμός για να μην μπουν στη διαδικασία των τύψεων σε μια φάση τόσο ευαίσθητη για το παιδί τους.

Σέβομαι την καλή πρόθεση του γ. Παΐσιου, αλλά με ενοχλεί το γεγονός ότι βιάζεται να αποδώσει σε τεμπελιά και αδιαφορία κάτι, για το οποίο ο ίδιος δεν έχει ιδέα. Σε άλλες περιπτώσεις ο ίδιος τονίζει τη σημασία του "καλού λογισμού", δηλ. να αντιμετωπίζεις ανθρώπους που δεν τους ξέρεις καλοπροαίρετα, να έχεις εμπιστοσύνη στις καλές προθέσεις τους και να βάζεις κι ένα ερωτηματικό στις υποψίες σου. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση παραβαίνει τις ίδιες του τις συμβουλές.

Aspa
17-05-09, 15:17
Δε νομιζω οτι ο Γεροντας Παισιος παραβαινει τις συμβουλες του με αυτα που λεει.Πιστευω οτι μιλαει για τις μαμαδες που βαριουνται να ασχοληθουν με τα παιδια τους γενικα,κακα τα ψεμματα το να θηλαζεις το παιδι σου ειναι πιο χρονοβορο απο το να δινεις μπουκαλι.Παντα αντιμετωπιζε ολους τους ανθρωπους με πραγματικη αγαπη και κατανοηση και γινοταν θυσια.Ισως θα επρεπε εμεις να βαλουμε εναν καλο λογισμο για αυτα που ειπε και ισως να ακουγονται λιγο απολυτα.Ο γεροντας δεν ηταν απολυτος,ισως ηθελε να τονισει την αξια του θηλασμου η ισως κατι αλλο.Παντως δεν ηταν απλα ενας μοναχος η ενας γεροντας που μιλαγε για να περνα η ωρα και το πιο σιγουρο ποτε δεν φορτωνε κανεναν με ενοχες.

gavrias
17-05-09, 15:48
Νομίζω ότι κάνουμε το λάθος να κρίνουμε ένα κείμενο απομονωμένο από το δημιουργό του και τη χρονική περίοδο που γράφτηκε. Για να το καταλάβουμε θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ποιος είναι ο συγγραφέας και πότε είπε αυτά που είπε. Αυτά είναι βασικά φίλτρα που αν τα χρησιμοποιήσουμε θα κατανοήσουμε ευρύτερα το κείμενο χωρίς να κολλήσουμε στη φρασεολογία που για τα σύγχρονα δεδομένα είναι αδόκιμη.

Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάλυση της amaretto βάζει το κείμενο στη σωστή του διάσταση.

Συμφωνόντας με την παραπάνω τοποθέτηση της Αγλαίας θέλω να προσθέσω ότι: απο τη δική μου οπτική γωνία,στόχος του κειμένου είναι να δείξει τη σημαντικότητα της συναισθηματικής επαφής μητέρας-παιδιού γενικότερα και αφετηρία για να συμβεί αυτό θέτει το θηλασμό σαν ένα πολύ σημαντικό στάδιο για τη μητέρα και το παιδί αντίστοιχα.
Στο κομμάτι δε που αναφέρει το "παγωμένο" μπουκάλι βλέπω ότι θέλει να τονίσει τη διαφορά με τη ζεστασιά στο στήθος της μητέρας πάλι όμως σε ευρύτερο επίπεδο κι όχι κυριολεκτικά μιλώντας για τη ζεστασιά της θερμοκρασίας.
Το ίδιο και για το σημείο που μιλάει για το διαφορετικό συμβολισμό στα κουτιά του γάλακτος.
Κι εκεί βλέπω τη διαφορά στην κοινωνική αντίληψη ως πρός το ότι: από μαμά με μωρό σε μαμά με λουλούδια = υποβάθμηση της σημαντικότητας μητρηκής στοργής-θηλασμού όπου μακροπρόθεσμα έχει επιπτώσεις και στην ενήλικη ζωή.
Βλέποντάς το λοιπόν κάτω απ'αυτό το πρίσμα, θεωρώ ότι οι εκφράσεις " η μάνα που τεμπελιάζει..κλπ" στόχο δεν έχουνε την προσβολή της μάνας αλλά την αφύπνησή της ως προς την ουσία του ρόλου της και μακροπρόθεσμα.

kel πολύ ενδιαφέρον θέμα,ευχαριστώ που το άνοιξες :)

aglaia
17-05-09, 15:50
gavrias ! :D

pax
17-05-09, 16:01
κακα τα ψεμματα το να θηλαζεις το παιδι σου ειναι πιο χρονοβορο απο το να δινεις μπουκαλι.
Αυτό δεν το νομίζω. Από τη στιγμή που πάρεις το κολάι, δεν έχεις να ζεσταίνεις, να αποστειρώνεις, να κουβαλάς μπιμπερό και βρασμένο νερό και σκόνες όταν βγαίνεις, να ετοιμάζεις κι άλλο αν δεν χορτάσει το μωρό και να διαπιστώνεις ότι ήθελε μόνο τρεις γουλιές και να πετάς το υπόλοιπο... Δεν νομίζω να υπάρχει μητέρα που για λόγους ευκολίας δεν θηλάζει. Εγώ τουλάχιστον άκουσα από συγγενείς το αντίθετο, ότι θέλω την ευκολία μου και δεν αποθηλάζω, και η πρώτη απάντηση που μου ήρθε (δεν την είπα) ήταν: Ναι, είναι κι αυτός ένας λόγος :) :) :)

Γενικά πιστεύω ότι η στήριξη του θηλασμού πρέπει να επικεντρωθεί στο ότι υπάρχει βοήθεια όταν χρειαστεί. Αυτό είναι το τεράστιο έλλειμμα. Από τη μια βλέπεις παντού ενημερωτικές εκστρατείες από διάφορους φορείς που προσπαθούν να πείσουν τη μητέρα ότι πρέπει να θηλάσει, λες και υπάρχουν πολλές που δεν το θέλουν εξ αρχής. Κι από την άλλη ελάχιστη ενημέρωση για το ΠΏΣ, ή για το ότι υπάρχουν η LLL και σύμβουλοι θηλασμού.

Ιδέα: Τι θα λέγατε, αν τα λόγια του γ. Παΐσιου εκτυπώνονταν με τηλέφωνα της LLL από κάτω και μοιράζονταν στις εκκλησίες;

alcyon
17-05-09, 17:09
Βρε παιδιά.... διαβάζω αυτά που γράφετε.... μου φαίνονται οκ. Διαβάζω τα γραφόμενα του γέροντα... μου φαίνονται πώς να το πω... ανεδαφικά...

Δηλαδή... μπερδεύει τη στοργή της μητέρας, με το θηλασμό, με ενοχές, με πίεση, και ένα σωρό άλλα. Μου φαίνονται ανακατεμένες σκέψεις και ιδέες αραδιασμένες σε μια προσπάθεια να πείσει για το να έχουν οι γονείς στοργή στα παιδιά (φαντάζομαι). Κάτι που ο ίδιος θεωρεί πως ξεκινά με το θηλασμό.

Τώρα ως προς το πότε ειπώθηκε σε ποιους κτλ... τι να πω.... δε μπορώ να φανταστώ το "κοινό" του. Δεν μπορώ να κατανοήσω σε τι ανθρώπους αναφέρεται...

Συγνώμη .... αλλά δεν το "πιάνω" ..

:) (Καμιά φορά ... είμαι σπίρτο βρεγμένο... :lol: )

pax
17-05-09, 17:23
Ιδέα: Τι θα λέγατε, αν τα λόγια του γ. Παΐσιου εκτυπώνονταν με τηλέφωνα της LLL από κάτω και μοιράζονταν στις εκκλησίες;

Και μάλιστα, για να συνεχίσω τη σκέψη, με κάτι σαν διαφημιστικό μήνυμα με τις πιο διαδεδομένες απορίες/παρεξηγήσεις, με τρόπο εύληπτο, ώστε να απευθύνεται και στους λιγότερο ψαγμένους:

-Αν δεν έχεις αρκετό γάλα και θέλεις να το αυξήσεις
-Αν θηλάζεις και ανησυχείς για το βάρος του παιδιού
-Αν προβληματίζεσαι για την κατάλληλη ηλικία αποθηλασμού
-Αν πρέπει να επιστρέψεις στη δουλειά και θέλεις να συνεχίσεις το θηλασμό

Επικοινώνησε με κτλ. κτλ.

Ήξερες ότι:
-Μια μητέρα που γέννησε με καισαρική μπορεί να θηλάσει το παιδί της όπως και μια μητέρα που γέννησε φυσιολογικά
-Μπορείς να ζητήσεις από το μαιευτήριο να σου φέρνουν το μωρό όποτε πεινάει χωρίς να του δίνουν ξένο γάλα
-Η ποσότητα του γάλακτος εξαρτάται από το πόσο συχνά και πόση ώρα θηλάζεις το παιδί σου
-Τα περισσότερα μωρά τους πρώτους μήνες θέλουν να θηλάζουν συχνότερα από κάθε τρίωρο
-Η μέση ηλικία αποθηλασμού παγκοσμίως είναι τεσσάρων ετών (ή κάνω λάθος, Αγλαΐα; Πάντως όχι οι 3-4 μήνες)

Και επίσης, να διαγραφούν ορισμένες απόλυτες διατυπώσεις από το κείμενο του γ. Παϊσίου που απλώς προκαλούν ενοχές.

Τι λέτε;

amaretto
17-05-09, 18:23
pax, Έχεις πετύχει κανένα ποστ που μας κατηγορούν για προσηλυτισμό και φανατισμό, όταν προσπαθούμε να διορθώσουμε κάτι που δημιουργεί λάθος εντυπώσεις ή απλά προσφέρουμε απαντήσεις σε ερωτήσεις που τίθενται; Δεν νομίζω ότι ο κόσμος έξω από εδώ θα το δει με λιγότερη προκατάληψη.

Δεν νομίζω ότι αυτό γίνεται. Καταρχήν, όπως το είπες, η υποστήριξη είναι κάτι που ιδανικά δίδεται, όταν ζητηθεί. Βέβαια, μερικές φορές κάποιος ζητάει απλώς μια σανίδα να πιαστεί και δεν μπορεί καν να φωνάξει για βοήθεια αλλά εκεί χρειάζεται μια διακριτική, προσωπική (εννοώ προσανατολισμένη στην περίπτωση) προσέγγιση. Το σκεπτικό μου είναι ότι κάποιος δεν μπορεί να βοηθηθεί, αν δεν θέλει να βοηθηθεί, κι έτσι δεν θα επηρεαστεί ιδιαίτερα από ένα φυλλάδιο. Από την άλλη, αν υπάρχει μια ανακοίνωση σε έναν πίνακα, δεν θα είναι σαν να παίρνεις τον άλλο από το χέρι, όπως με το φυλλάδιο. Προσωπικά, ενοχλούμαι όταν μου χώνουν φυλλάδια στο χέρι, είτε είναι από φροντιστήριο, από κέντρο αδυνατίσματος, εκκλησία, μπογιατζή, κόμματα κοκ.

Αν βέβαια μια ενορία έχει μια γενικότερη δραστηριοποίηση σε θέματα ενημέρωσης κτλ, ίσως να κολλάει το όλο θέμα, αλλά νομίζω ότι δεν είναι τόσο συχνό. Αν η ενορία κάνει μια τέτοια κίνηση για πρώτη φορά, φαντάζομαι ότι ο αντίλογος που θα ακουστεί, θα είναι ότι δεν μοιράζονται φυλλάδια για πολλά άλλα σημαντικά θέματα, που αφορούν όλους τους πιστούς, γιατί να θέλει κάποιος να μοιράσει για αυτό το θέμα στην εκκλησία;

Το επόμενο πρακτικό πρόβλημα που βλέπω είναι ότι η ίδια η LLL έχει χαμηλό προφίλ και δεν αυτοδιαφημίζεται ιδιαίτερα. Αυτό το κατανοώ ως έναν βαθμό, γιατί πρόκειται για εθελόντριες, που έχουν ένα ή περισσότερα παιδιά και ο χρόνος τους δεν είναι άπειρος. Πώς θα είχαν δυνάμεις και χρόνο να αντιμετωπίσουν μια ενδεχόμενη "κοσμοσυρροή"; Με πολύ καλή οργάνωση μπορεί να δούλευε μακροπρόθεσμα αλλά ποιος θέλει και μπορεί να το κάνει;

Τέλος, όλα αυτά τα θέματα είναι ήδη γνωστά σε αρκετές κοπέλες αλλά η πράξη δείχνει ότι δεν εφαρμόζονται οι τακτικές στα νοσοκομεία, στην επίσκεψη στον παιδίατρο και άλλους επαγγελματιες υγείας και συνήθως εισακούεται η δική τους θέση. Το πιθανότερο είναι ότι ο κόσμος που δεν ψάχνεται, έστω και λίγο, από μόνος του, θα αναζητήσει πάλι τη συμβουλή του γυναικολόγου, της μαίας ή του παιδίατρου, οπότε πάλι έγκειται στην ενημέρωση και την καλή θέληση του επαγγελματία υγείας.

Μάλλον ακούγομαι απαισιόδοξη αλλά προσωπικα θα προτιμούσα η πρωτοβουλία να προέλθει από τον κρατικό μηχανισμό, ώστε να υπάρχει ένα ακλόνητο σημείο αναφοράς. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, πολύς κόσμος προκαταβάλλεται και αμφιβάλλει για τα κίνητρα ή την αποτελεσματικότητα μιας εθελοντικής ομάδας, γιατί έτσι έχουμε συνηθίσει εδώ.

aglaia
17-05-09, 18:28
Από τη μια βλέπεις παντού ενημερωτικές εκστρατείες από διάφορους φορείς που προσπαθούν να πείσουν τη μητέρα ότι πρέπει να θηλάσει,
Δεν υπάρχει κανένας επίσημος φορέας που λέει κάτι τέτοιο.
Το κείμενο της βιοηθικής του θηλασμού (θα το βρείτε στο παραπάνω σύνδεσμο) έχει συνταχθεί με βάση τα όσα λένε για το θηλασμό οι επίσημοι φορείς. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να πει σε μια μητέρα τι θα κάνει.

Αυτό που κάνουν οι επίσημοι φορείς είναι να προσπαθούν για την πλήρη ενημέρωση των μητέρων ώστε οι αποφάσεις που παίρνουν να είναι οι καλύτερες για τις ίδιες και τα παιδιά τους και να βασίζονται σε ορθή πληροφόρηση και όχι στην παραπληροφόρηση και τα υπονούμενα που προωθούν φορείς που έχουν άλλα συμφέροντα.


λες και υπάρχουν πολλές που δεν το θέλουν εξ αρχής.
Υπάρχουν πολλές, πάρα πολλές που δεν ξεκινούν καν το θηλασμό, που εγκαταλείπουν πολύ γρήγορα. Αυτό είναι αναμενόμενο φαινόμενο μιας κοινωνίας στην οποία ο θηλασμός έχει εγκαταληφθεί και δεν υποστηρίζεται από κανέναν. Οι μητέρες επηρεάζονται από αυτό που βλέπουν, από αυτό που συμβαίνει γύρω τους και κυρίως από την παραπληροφόρηση που διαδίδεται μέσω των διαφημίσεων αλλά και μέσω των μητέρων που δεν θηλάζουν και προσπαθούν να στηρίξουν τις επιλογές τους απαξιώνοντας το θηλασμό, λέγοντας ότι είναι μεν καλύτερος αλλά δεν προσφέρει και τίποτα περισσότερο, δεν κάνει καμία διαφορά στην υγεία και την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.


Κι από την άλλη ελάχιστη ενημέρωση για το ΠΏΣ, ή για το ότι υπάρχουν η LLL και σύμβουλοι θηλασμού.
Σε άλλες χώρες υπάρχουν εθνικά προγράμματα που διαρκούν δεκαετίες για να πετύχουν αλλαγή στη νοοτροπία, για να ενημερωθεί το προσωπικό που δουλεύει στα νοσοκομεία, για να υποστηρίξουν τις μητέρες.
Στη δική μας χώρα δεν υπάρχει ούτε ένα νοσοκομείο φιλικό στα βρέφη (όπως πιστοποιείται από τον Π.Ο.Υ. και τη Unicef). Δεν υπάρχει ούτε μία κλινική που να μπορεί να πει ότι το προσωπικό της είναι στοιχειωδώς καταρτισμένο αλλά ο καθένας μπορεί να κάνει ότι θέλει παραβιάζοντας διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει και η χώρα μας.

Ιδέα: Τι θα λέγατε, αν τα λόγια του γ. Παΐσιου εκτυπώνονταν με τηλέφωνα της LLL από κάτω και μοιράζονταν στις εκκλησίες;
Νομίζω ότι τα λόγια του γέροντα, όσο καλές προθέσεις και να είχε, είναι αδόκιμα σήμερα και πιθανόν πολλές μητέρες να νιώσουν άσχημα ειδικά αν δεν έχουν την ψυχραιμία να το φιλτράρουν όπως θα έπρεπε.

Τα τηλέφωνα του συνδέσμου θηλασμού μπορούν να κυκλοφορήσουν μόνο σε φυλλάδια του συνδέσμου που τα κείμενα είναι ελεγμένα κι εκφράζουν τον σύνδεσμο και είναι σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες βιοηθικής.

aglaia
17-05-09, 18:30
Και επίσης, να διαγραφούν ορισμένες απόλυτες διατυπώσεις από το κείμενο του γ. Παϊσίου που απλώς προκαλούν ενοχές.



Αυτό είναι παραποίηση κειμένου. Ποιος θα υπογράψει την παραποίηση;

aglaia
17-05-09, 18:39
Εθελοντικές κινήσεις που γίνονται χωρίς οργάνωση και χωρίς την επίβλεψη ενός επίσημου φορέα είναι καταδικασμένες σε γραφικότητα. Ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει, όποτε θέλει, όπως θέλεις χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και με κίνδυνο να χαρακτηριστεί από γραφικός έως επικίνδυνος.

Ο Διεθνής Συνδεσμος Θηλασμού είναι μια εθελοντική οργάνωση μητέρων που έχει καταστατικό και όλα τα μέλη οφείλουν να το σέβονται. Πριν μια μητέρα γίνει leader και θεωρηθεί ικανή να αναλάβει την ευθύνη μια ομάδας μητέρων, περνάει από εκπαίδευση, διαβάζει κάποια στοιχειώδη και γράφει για να γίνει κατανοητό ότι έχει καταλάβει τη φιλοσοφία του συνδέσμου και τα όσα αυτός πρεσβεύει.

Το υλικό που έχει μια leader στη διάθεσή της για να υποστηρίξει άλλες μητέρες κυκλοφορεί διεθνώς και είνα προσεκτικά διατυπωμένο σε κάθε φράση για να μην προσβάλονται και να μη θίγονται μητέρες από οποιοδήποτε πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον και αν προέρχονται.

Το ίδιο και όλα τα κείμενα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Unicef.

Οι προσωπικές πρωτοβουλίες χωρίς το σεβασμό και την προστασία των επίσημων φορέων είναι καταδικασμένες σε πολλαπλά λάθη που περισσότερο κακό θα κάνουν παρά καλό. Πιστεύω ότι ένα άτομο που δεν έχει εκπαιδευτεί, όσο καλές προθέσεις και να έχει θα κάνει πολλά λάθη.

Όπως έγραψα και παραπάνω, η καλή πρόθεση δεν αρκεί. Το βλέπουμε συνέχεια ακόμη και από επαγγελματίες που έχουν τις καλύερες των προθέσεων αλλά αυτοσχεδιάζουν και το αποτέλεσμα δεν είναι θετικό.
Όποια μητέρα θέλει να προσφέρει το χρόνο της, θα πρέπει να έρθει σε επαφή με το σύνδεσμο θηλασμού και να μπει στη διαδικασία να προετοιμαστεί σωστά για να το κάνει σωστά.

kel
17-05-09, 20:33
Η παραπάνω συζήτηση μου άρεσε πραγματικα. Αυτο που πραγματικα μελετάω τον τελευταιο καιρο ως ψυχοπαιδαγωγος είναι τελικά πως η λέξη γαλουχώ έφτασε στην εποχη μας από τροφοδότηση του παιδιού (με οποιοδήποτε τροπο και μεσο) να σημαίνει εκπαιδεύω και παρέχω αγωγή ή π.χ. η λέξη "απογαλακτισμός" σημαίνει σταδιακή αυτονόμηση του παιδιού και ανεξαρτητοποίσή του. Δηλαδη πόσο σημαντικό θεωρείται ο δεσμός μητέρας παιδιού ως μέσο αγωγής και πόσο η φύση έχει φροντίσει και για τον άνθρωπο να εκπαιδεύεται από τις πρωτες ώρες της ζωής του και να διαμορφωνεται με αυτον τον τροπο η ψυχοσύνθεσή του και η προσωπικότητά του . (Βέβαια υπάρχει και ένας ολοκληρος τομεας της ψυχολογίας που ασχολείται με την εμβρυακη ψυχολογια αλλα αυτο ισως θα το αναφερουμε καπου άλλου). Πραγματικα διαβασα πολυ ωραιες αποψεις και ιδέες.

pax
17-05-09, 20:40
Από τη μια βλέπεις παντού ενημερωτικές εκστρατείες από διάφορους φορείς που προσπαθούν να πείσουν τη μητέρα ότι πρέπει να θηλάσει
Δεν υπάρχει κανένας επίσημος φορέας που λέει κάτι τέτοιο.


Επίσημος φορέας όχι, αλλά διαβάζουμε διαρκώς πολλά για τα οφέλη του θηλασμού, ακόμα και στην Ελλάδα. Μέχρι και σε ένα διαφημιστικό περιοδικό που μου έδωσαν δωρεάν σε φαρμακείο (δεν θυμάμαι τον τίτλο) είχε μια λίστα με τα οφέλη του θηλασμού. Αλλά ποιο το όφελος, όταν η απάντηση είναι "Ναι, κι εγώ ήθελα να θηλάσω, αλλά έκανα καισαρική / δεν είχα γάλα κτλ."; Γιατί εγώ τουλάχιστον διαρκώς αυτό ακούω, ενώ για μητέρα που δεν ήθελε εξ αρχής, μόνο για μια περίπτωση έχω ακούσει κι αυτή από δεύτερο χέρι.
Τώρα για το φυλλάδιο, πράγματι καταλαβαίνω ότι η LLL δεν μπορεί να υπογράφει οποιοδήποτε κείμενο, ειδικά σε ένα θέμα που προκαλεί παρορμησιακές αντιδράσεις. Δυστυχώς και αυτό που λέει και η Amaretto είναι αλήθεια, ότι η LLL είναι μικρή για να καλύψει τις ανάγκες, οπότε αναγκαστικά κρατά χαμηλό προφίλ.

fistikaki
17-05-09, 20:53
δεν ειχα διαβασει ποτε τιποτα απο τον γεροντα παισιο.. τον ειχα ακουστα, αλλα δεν ειχα διαβασει κειμενο του...

αυτα που διαβασα εδω δε μ αρεσαν..
οκ, εγω εσυ και συ, δεν θα περναμε στα σοβαρα αυτα που αναφερει για τα παιδια που δε θηλασαν..

μια κοπελα που ακουλουθει το γραμμα της "θρησκειας", που δεν συναναστρεφεται με ανθρωπους που μπορουν να φιλτραρουν αυτα που ακουν και που διαβαζουν, πως θα αντιδρουσε?

ποσο ασχημα θα ενιωθε?

yogini
17-05-09, 21:17
Ο θηλασμός του νεογνού ειναι το φυσιολογικό στα θηλαστικά οπως θέλουμε να λεγόμαστε. Επειδή στις μέρες μας όμως τα φυσιολογικά έχουν γίνει αφύσικα κατα τη γνώμη μου θα έπρεπε το κράτος στους χώρους υγείας και στα σχολεία (στη βιολογία πχ) να επισημαίνει τη χρησιμότητα και το ώφελος του θηλασμού, να ξεκινήσει μια διαφημιστική καμπάνια με φυλλάδια κτλ και φυσικά να αναφέρει μέσα οτι ΟΛΑ (σχεδον) τα προβλήματα που μπορεί να παρουσιαστούν ειναι αντιμετωπίσιμα. Ετσι μια γυναίκα θα ειναι πληροφορημένη απο νεαρή ηλικία οτι ο θηλασμός ειναι κάτι το φυσιολογικό και οτι αν προκύψει πρόβλημα μπορει να εχει βοήθεια για να τα καταφέρει.

Φυσικά στη χωρα μου αυτο δεν ξέρω αν θα ζήσω να το δω :(

yogini
17-05-09, 21:20
Τωρα ο γέροντας το θέτει κάπως "ωμά" το θέμα όμως αυτές ήταν και οι αντιλήψεις πάνω κάτω της κοινωνίας μέχρι και μισο αιώνα πριν. Σίγουρα το κείμενο ειναι ακαταλληλο για ψυχολογική βοήθεια που αφορά τον θηλασμό :)

kiknaki
17-05-09, 21:53
Συμφωνόντας με την παραπάνω τοποθέτηση της Αγλαίας θέλω να προσθέσω ότι: απο τη δική μου οπτική γωνία,στόχος του κειμένου είναι να δείξει τη σημαντικότητα της συναισθηματικής επαφής μητέρας-παιδιού γενικότερα και αφετηρία για να συμβεί αυτό θέτει το θηλασμό σαν ένα πολύ σημαντικό στάδιο για τη μητέρα και το παιδί αντίστοιχα.
Στο κομμάτι δε που αναφέρει το "παγωμένο" μπουκάλι βλέπω ότι θέλει να τονίσει τη διαφορά με τη ζεστασιά στο στήθος της μητέρας πάλι όμως σε ευρύτερο επίπεδο κι όχι κυριολεκτικά μιλώντας για τη ζεστασιά της θερμοκρασίας.
Το ίδιο και για το σημείο που μιλάει για το διαφορετικό συμβολισμό στα κουτιά του γάλακτος.
Κι εκεί βλέπω τη διαφορά στην κοινωνική αντίληψη ως πρός το ότι: από μαμά με μωρό σε μαμά με λουλούδια = υποβάθμηση της σημαντικότητας μητρηκής στοργής-θηλασμού όπου μακροπρόθεσμα έχει επιπτώσεις και στην ενήλικη ζωή.
Βλέποντάς το λοιπόν κάτω απ'αυτό το πρίσμα, θεωρώ ότι οι εκφράσεις " η μάνα που τεμπελιάζει..κλπ" στόχο δεν έχουνε την προσβολή της μάνας αλλά την αφύπνησή της ως προς την ουσία του ρόλου της και μακροπρόθεσμα.

kel πολύ ενδιαφέρον θέμα,ευχαριστώ που το άνοιξες :)

Συμφωνώ απόλυτα με την Gavrias.
Το κείμενο έχει αληγορικά στοιχεία και στόχος του δεν είναι ή προσβολή της μητέρας που δεν θηλάζει αλλά όπως γράφει η gavrias η αφύπνιση της.
Θα το θεωρούσε κανείς ολοκληρωμένο αν στόχος ήταν η αφύπνιση της κάθε μητέρας θηλάζουσας ή μη γιατί η μητρότητα ξεκινάει με το θηλασμό αλλά δεν σταματάει εκεί.

kel
17-05-09, 22:19
Ο θηλασμός του νεογνού ειναι το φυσιολογικό στα θηλαστικά οπως θέλουμε να λεγόμαστε. Επειδή στις μέρες μας όμως τα φυσιολογικά έχουν γίνει αφύσικα κατα τη γνώμη μου θα έπρεπε το κράτος στους χώρους υγείας και στα σχολεία (στη βιολογία πχ) να επισημαίνει τη χρησιμότητα και το ώφελος του θηλασμού, να ξεκινήσει μια διαφημιστική καμπάνια με φυλλάδια κτλ και φυσικά να αναφέρει μέσα οτι ΟΛΑ (σχεδον) τα προβλήματα που μπορεί να παρουσιαστούν ειναι αντιμετωπίσιμα. Ετσι μια γυναίκα θα ειναι πληροφορημένη απο νεαρή ηλικία οτι ο θηλασμός ειναι κάτι το φυσιολογικό και οτι αν προκύψει πρόβλημα μπορει να εχει βοήθεια για να τα καταφέρει.

Φυσικά στη χωρα μου αυτο δεν ξέρω αν θα ζήσω να το δω :(


εχω την εντυπωση οτι καποτε υπηρχε μια διαφημιση για τα οφελη του θηλασμου.

kel
17-05-09, 22:28
Νομιζω οτι το 2006 ηταν η διαφημιση. Δεν μπορεσα να τη βρω αλλα βρηκα τη σελιδα της unicef για την οποια ειχε γινει η διαφημιση
http://www.unicef.gr/bf06.php

pax
17-05-09, 23:24
Τωρα ο γέροντας το θέτει κάπως "ωμά" το θέμα όμως αυτές ήταν και οι αντιλήψεις πάνω κάτω της κοινωνίας μέχρι και μισο αιώνα πριν.


Εμένα δεκαετία ΄80 μου θυμίζει και υποθέτω ότι τότε γράφτηκε.

Sam
18-05-09, 00:45
Στην αρχή διαβάζοντας το θέμα το θεώρησα αλληλογορικό
αλλά διότι είμαι λίγο επιφυλακτική με τους εκπροσώπους της εκκλησίας σκέφτηκα λίγο να ψάξω για τις Διδαχές του Γέροντα σας παραθέτω καποιες από αυτές:


Όταν η μάνα δεν θέλει το παιδί
Όταν η γυναίκα που είναι έγκυος δε θέλει το παιδί, αυτό, πολλές φορές το καταλαβαίνει, τυλίγεται με τον ομφάλιο λώρο και πεθαίνει.

Τα αυθάδη παιδιά δέχονται δαιμονικές επιδράσει;
Τα παιδιά πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ το θέμα του σεβασμοί προς τους γονείς. "Όταν τα παιδιά αντί μιλούν και ασεβούν, γίνονται πρώτον αιτία να φύγει η χάρη από αυτά και δεύτερον γίνονται δεκτικά των δαιμονικών επιδράσεων και ενεργειών.


Και παραθέτω το αρχικό κείμενο της kel όπως το ερμήνευσε και το κατέγραψε ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Την εξάρτηση του παιδιού από τη μάνα του έβλεπε σαν ευλογία. Έλεγε: «Όταν το παιδί θηλάζει μητρικό γάλα, θηλάζει αγάπη και σιγουριά. Από το μπουκάλι του γάλακτος πού θηλάζει θα περάσει αργότερα στο μπουκάλι του ποτού». Εδώ, πράγματι, ομιλεί ό Γέροντας ως έμπειρος ψυχολόγος. Κι αυτό, γιατί σύγχρονες ψυχολογικές έρευνες έδειξαν ότι τα παιδιά πού θηλάζουν τη μητέρα τους βιώνουν ένα αξιόλογο ευάρεστο συναισθηματικό κλίμα, το όποιο ευνοεί την άνθηση πολλών πνευματικών δυνάμεων και αρετών. Το αντίθετο δημιουργεί παιδιά δύσθυμα, κακόκεφα, ανασφαλή και φοβισμένα.
Ό Γέροντας τόνιζε και προέτρεπε τους γονείς να μη μαλώνουν τα παιδιά ποτέ τη νύκτα, γιατί είναι σκοτεινή και ό διάβολος τους φέρνει σκοτεινούς, κακούς λογισμούς. Αντίθετα, την ήμερα, με τις συναναστροφές, το παιδί θα ξεχάσει την τιμωρία. Πράγματι, ό φόβος του σκότους, όπως έδειξαν οι ψυχολογικές έρευνες, είναι πολύ διαδεδομένος και πολύ επικίνδυνος ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου.

aglaia
18-05-09, 00:56
"Ναι, κι εγώ ήθελα να θηλάσω, αλλά έκανα καισαρική / δεν είχα γάλα κτλ."; Γιατί εγώ τουλάχιστον διαρκώς αυτό ακούω, ενώ για μητέρα που δεν ήθελε εξ αρχής, μόνο για μια περίπτωση έχω ακούσει κι αυτή από δεύτερο χέρι.
Οι περισσότερες μητέρες που δεν επιθυμούν να θηλάσουν δεν το λένε, είναι επώδυνο να παραδεχθούν ότι δεν επιθυμούσαν να κάνουν κάτι που όλοι θεωρούν καλό για το παιδί τους.
Επίσης είναι αρκετές αυτές που δεν επιθυμούν αλλά δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. Η άρνησή τους δεν υπάρχει στη λογική τους και στα λόγια τους αλλά υπάρχει στον τρόπο που κρατούν το παιδί, στο ότι δεν νιώθουν καθόλου άνετα όταν θηλάζει, στο ότι κάθε ανησυχία και γκρίνια και οτιδήποτε δυσάρεστοτο αποδίδουν στο γάλα τους που δεν είναι καλό, που είναι αραιό, που είναι επικίνδυνο για το παιδί.
Είναι οι μητέρες που από όσα ακούν για το θηλασμό, κρατούν μόνο τις αρνητικές πληροφορίες που οι περισσότερες είναι λανθασμένες και τις αναπαράγουν.
Είναι οι μητέρες που παρά τα όσα θετικά έχουν ακούσει ή διαβάσει για το θηλασμό, τα απαξιώνουν, δεν τα πιστεύουν και πείθουν τον εαυτό τους ότι όλοι αυτοί κάνουν λάθος και τα όσα γράφονται δεν είναι αληθή.
Είναι οι μητέρες που θα σου πούνε ότι καλό είναι να θηλάζουν τα παιδιά αλλά και να μη θηλάζουν δεν έγινε και τίποτα. Τα παιδιά μπορούν να είναι το ίδιο υγιή. Τότε γιατί είναι καλό να θηλάζουν; Η αλήθεια είναι ότι δεν το πιστεύουν, δεν θέλουν να το πιστέψουν για να μην έρθουν αντιμέτωπες με τις επιλογές τους που στην τελική ανάλυση δεν είναι καν προσωπικές επιλογές. Νομίζουν ότι επιλέγουν αλλά στην παραγματικότητα δεν επιλέγουν τίποτα, παρασύρονται από το ρεύμα, από το σύνηθες, από τις επιλογές που έκαναν τα οικεία τους πρόσωπα. Επιλέγουν αυτό που επέλεξαν άλλοι από πριν για λογαριασμό τους.


Δυστυχώς και αυτό που λέει και η Amaretto είναι αλήθεια, ότι η LLL είναι μικρή για να καλύψει τις ανάγκες, οπότε αναγκαστικά κρατά χαμηλό προφίλ.
Η LLL είμαστε εμείς που συμμετέχουμε ως απλά μέλη, ως μητέρες, είναι οι μητέρες που γίνονται leaders και δημιουργούν νέες ομάδες και βοηθούν άλλες μητέρες.
Αν κάποια μητέρα θέλει να προσφέρει μπορεί να το κάνει!

fistikaki
18-05-09, 00:59
Όταν η μάνα δεν θέλει το παιδί
Όταν η γυναίκα που είναι έγκυος δε θέλει το παιδί, αυτό, πολλές φορές το καταλαβαίνει, τυλίγεται με τον ομφάλιο λώρο και πεθαίνει.



[/U]

α... δε μ αρεσει αυτο!!! καθολου!!! πολυ ασχημες κουβεντες!!!

-εννοω τα λογια του γεροντα,οπως διατυπωθηκαν... οχι της Sam

amaretto
18-05-09, 10:15
Σε διαφορετική συχνότητα (http://www.panagiaxiniada.gr/xaritomenes%20didaxes.htm)
(http://www.panagiaxiniada.gr/xaritomenes%20didaxes.htm)

Σε επισκέπτη που είχε μαλώσει με τους γονείς του.
Οι γονείς σου σε αγαπάνε πολύ, αλλά που να συνεννοηθείτε!
Εσύ έχεις το ραδιόφωνο στα ξένα, ό μπαμπάς σου στα λαϊκά, η μαμά σου στην κλασσική, η αδελφή σου άλλου... Ό καθένας είχε τη δική του «συχνότητα». "Αν δε γυρίσετε όλοι σας το κουμπί στην Εκκλησία, δεν πρόκειται να συνεννοηθείτε...

kel
18-05-09, 14:44
Δε συμφωνώ ότι όλα πρέπει να τα αξιολογούμε σύμφωνα με τις θεολογικές αντιλήψεις. Ούτε θα λάβω εγώ τις διδαχές του Γέροντα ως επιστημονικά ισχύουσες . Δεν εγινε άλλωστε η παράθεση γι'αυτο το λόγο. Για εμένα αυτο που έχει ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι πεποι-θήσεις συνδέονται με τη λαική σοφία, με τη φιλοσοφία, τη ψυχολογία και τις νεότερες έρευνες και πως οι ίδια η φύση φροντίζει από την αρχή της δημιουργίας το άτομο να έχει όλα τα δυνατά εχέγγυα ετσι ωστε να αναπτυχθει και να επιβιώσει. Αλλωστε το θαύμα της μητρότητας είναι προσωπικό βίωμα όπως άλλωστε και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δηλ. και στα δυο η απαραιτητη προυποθεση ειναι η ανθρωπινη βουληση.

kel
18-05-09, 14:47
α... δε μ αρεσει αυτο!!! καθολου!!! πολυ ασχημες κουβεντες!!!

-εννοω τα λογια του γεροντα,οπως διατυπωθηκαν... οχι της Sam

Σημειωτεον οτι υπαρχουν επιστημονικες ερευνες για τα συναισθηματα του παιδιου κατα την κύηση οπως επίσης ολοκληρος κλάδος ψυχολογίας (εμβρυακή) που μελετά και αυτο το θέμα δηλ. την απήχηση που εχουν στην ανάπτυξη (σωματικη και πνευματικη) τα συναισθηματα που νιωθει η μητερα απέναντι σε αυτο. Με την πρωτη ευκαρια θα παραθεσω μια πολυ ωραια και αξιοπιστη ερευνα που λεει απιστευτα πραγματα.

kel
18-05-09, 15:16
αυτο ειναι ενα μερος του αρθρου για την εμβρυακη ψυχολογια που ανεφερα παραπανω


Οπλισμένοι με σύστημα καταγραφής υψηλής ακρίβειας και τελειότητας, η DiPietro και άλλοι ερευνητές ανακαλύπτουν σήμερα ότι η πραγματικές εξελίξεις αρχίζουν εβδομάδες νωρίτερα. Στην 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης – δύο μήνες δηλαδή πριν το βρέφος θεωρηθεί απολύτως έτοιμο για τον κόσμο, ή στην ώρα του – το έμβρυο συμπεριφέρεται σχεδόν ακριβώς όπως και ένα νεογνό. Και συνεχίζει να συμπεριφέρεται έτσι για τις επόμενες 12 εβδομάδες.



Σαν να μην έφτανε η ανατροπή της κοινής αντίληψης για τη νηπιακή ηλικία, οι επιστήμονες δημιουργούν μια νέα εκπληκτική εικόνα ευφυούς ζωής μέσα στην μήτρα. Μεταξύ των αποκαλύψεων:



· Την ένατη εβδομάδα, το αναπτυσσόμενο έμβρυο μπορεί να έχει λόξιγκα και να αντιδράσει σε δυνατούς θορύβους. Στο τέλος του δεύτερου τριμήνου λειτουργεί η αίσθηση της ακοής.

· Ακριβώς όπως και οι ενήλικες, το έμβρυο κάνει τον χαρακτηριστικό τύπο ύπνου με όνειρα (ύπνος με γρήγορες κινήσεις οφθαλμών [Rapid Eye Movement [REM] sleep]).

· Το έμβρυο γεύεται τα γεύματα της μητέρας του, γνωρίζοντας έτσι τις γεύσεις του πολιτισμικού του χώρου κιόλας από την μήτρα.

· Μεταξύ άλλων διανοητικών ικανοτήτων του, το έμβρυο είναι σε θέση να διακρίνει μεταξύ της φωνής της Μαμάς από τη φωνή ενός αγνώστου, και να ανταποκρίνεται σε μια γνώριμη ιστορία που του διαβάζουν.

· Ακόμη και ένα πρόωρο βρέφος αντιλαμβάνεται, αισθάνεται, αποκρίνεται και προσαρμόζεται στο περιβάλλον του.

· Το ότι το έμβρυο αντιδρά σε συγκεκριμένα ερεθίσματα δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει στόχος προσπαθειών ενίσχυσης της ανάπτυξής του. Ερεθισμός των αισθητηρίων του εμβρύου μπορεί μάλιστα να οδηγήσει σε παράξενους τρόπους προσαρμογής αργότερα.



Οι ρίζες της ανθρώπινης συμπεριφοράς, όπως γνωρίζουν τώρα οι ερευνητές, αρχίζουν να αναπτύσσονται νωρίς – μόλις εβδομάδες μετά τη σύλληψή του. Πολύ πριν τον χρόνο που η γυναίκα συνήθως γνωρίζει ότι είναι έγκυος, ο εγκέφαλος του εμβρύου έχει ήδη αρχίσει να διογκώνεται. Την πέμπτη εβδομάδα, το όργανο που μοιάζει με στρουμπουλή κάμπια έχει ξεκινήσει τον πιο θεαματικό άθλο στην διαδικασία ανάπτυξης του ανθρώπου: την δημιουργία του βαθιά πτυχωτού και σπειροειδούς εγκεφαλικού φλοιού, που είναι το τμήμα του εγκεφάλου το οποίο με τον καιρό θα επιτρέψει στον αναπτυσσόμενο άνθρωπο να κινείται, να σκέπτεται, να μιλά, να προγραμματίζει και να δημιουργεί κατά τον ανθρώπινο τρόπο.



Την ένατη εβδομάδα, ο διογκούμενος εγκέφαλος του εμβρύου, του επιτρέπει να λυγίζει το σώμα του, να έχει λόξιγκα, και να αντιδρά σε δυνατούς ήχους. Την δέκατη εβδομάδα κινεί τους βραχίονες, «εισπνέει» και «εκπνέει» αμνιακό υγρό, ανοίγει τις σιαγόνες του και τεντώνεται. Πριν συμπληρωθεί το πρώτο τρίμηνο, χασμουριέται, πιπιλάει και καταπίνει, καθώς επίσης αισθάνεται και οσφραίνεται. Στο τέλος του δεύτερου τριμήνου ακούει. Προς το τέλος δε της κύησης μπορεί να βλέπει.



Εμβρυακή επαγρύπνηση


Οι επιστήμονες που καταγράφουν την καθημερινή ζωή του εμβρύου παρατηρούν ότι τον περισσότερο χρόνο του δεν ασκεί αυτές τις νέες ικανότητες αλλά κοιμάται. Την 32η εβδομάδα κοιμάται 90 έως 95% της ημέρας. Μερικές από αυτές τις ώρες κοιμάται βαθύ ύπνο, άλλες με ύπνο τύπου REM και μερικές ώρες τις περνά σε μη διευκρινισμένη κατάσταση, που οφείλεται στην ανωριμότητα του εμβρυακού εγκεφάλου και που είναι διαφορετική από την κατάσταση ύπνου βρέφους, παιδιού, ή ενήλικα. Κατά τη διάρκεια του ύπνου REM τα μάτια του εμβρύου κινούνται εμπρός-πίσω, έτσι όπως και τα μάτια ενός ενήλικα. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι το έμβρυο ονειρεύεται. H DiPietro υποθέτει ότι τα έμβρυα ονειρεύονται ό,τι γνωρίζουν - τα αισθήματα που νοιώθουν μέσα στην μήτρα.



Καθώς πλησιάζει ο τοκετός, το έμβρυο κοιμάται 85 ή 90% του χρόνου, όσο και τα νεογνά. Μεταξύ των συχνών ύπνων του, το έμβρυο φαίνεται να έχει «κάτι σαν περιόδους αφυπνίσεως», σύμφωνα με τον ψυχολόγο ανάπτυξης (developmental psychologist) William Filer που, μαζί με τους συναδέλφους του από το Πανεπιστημίου Columbia, παρακολουθεί αυτούς τους κύκλους ύπνου και επαγρύπνησης, με σκοπό να αναγνωρίσει μοτίβα κανονικής ή μη ανάπτυξης του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων και πιθανών σημείων πρόβλεψης του συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου των νηπίων. Ο Filer λέει: «στην ουσία ρωτάμε το έμβρυο: - Προσέχεις; Το νευρικό σου σύστημα συμπεριφέρεται έτσι όπως πρέπει;»



Εμβρυακή κινητικότητα


Είτε κοιμάται είτε είναι ξύπνιο, το ανθρώπινο έμβρυο κινείται 50 φορές ή περισσότερες ανά ώρα, τεντώνοντας το λαιμό του, κινώντας το κεφάλι του, το πρόσωπο και τα άκρα του και εξερευνώντας το θερμό υγρό διαμέρισμά του δια της αφής. H Heidelise Als, ψυχολόγος ανάπτυξης στο Harvard Medical School, είναι εντυπωσιασμένη από τον αριθμό των ερεθισμάτων που δίνει το έμβρυο στον εαυτό του μέσω της αφής. Αναφέρει: «αγγίζει με το χέρι το πρόσωπό του, το ένα χέρι με το άλλο, αγκαλιάζει τα πόδια του, αγγίζει με το πέλμα την άλλη κνήμη ή με το χέρι τον ομφάλιο λώρο».



Η Als θεωρεί ότι υπάρχει μια αναντιστοιχία μεταξύ του περιβάλλοντος που δίνεται στα πρόωρα νεογνά στα νοσοκομεία και του περιβάλλοντος που θα είχαν μέσα στη μήτρα. Χρόνια τώρα προσπαθεί να βελτιώσει την περίθαλψη που προσφέρεται στα πρώιμα νεογνά, ώστε να μπορούν να κουλουριάζονται, να ενώνουν τα γόνατά τους, και να αγγίζουν αντικείμενα με τα χέρια τους έτσι όπως θα έκαναν για εβδομάδες ακόμη μέσα στην μήτρα.



Εκτός από τέτοιες κοινές κινήσεις, η DiPietro έχει παρατηρήσει κάποιες πιο παράξενες εμβρυακές δραστηριότητες, όπως το ότι «γλείφει τα τοιχώματα της μήτρας και κυριολεκτικά περπατά μέσα στη μήτρα απωθώντας την με τα πόδια του.» Όταν η έγκυος έχει ήδη ένα τοκετό στο παρελθόν, το έμβρυο μπορεί να έχει περισσότερο χώρο μέσα στην μήτρα για τέτοιες κινήσεις απ’ ό,τι ένα έμβρυο που εξελίσσεται στη διάρκεια μιας πρώτης κυοφορίας. Μετά την πρώτη κύηση η μήτρα είναι μεγαλύτερη και ο ομφάλιος λώρος μακρύτερος, παρέχοντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. «Τα δεύτερα και τα επόμενα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν μεγαλύτερη κινητική εμπειρία ενδομητρίως και έτσι μπορεί να εξελιχθούν σε πιο ενεργητικά νήπια», εικάζει η DiPietro.



Τα έμβρυα αντιδρούν απότομα στις ενέργειες της μητέρας τους. «Όταν παρατηρούμε το έμβρυο με υπερήχους και η μητέρα αρχίζει να γελά, τότε μπορούμε να δούμε το έμβρυο να πλέει ανάποδα μέσα στην μήτρα, να αναπηδά πάνω κάτω επάνω στο κεφάλι του, μπαμ-μπαμ-μπαμ, σαν να αναπηδά πάνω σε τραμπολίνο», λέει η DiPietro. «Όταν οι μητέρες το βλέπουν αυτό στην οθόνη, γελούν ακόμη πιο έντονα και το έμβρυο πάει πάνω κάτω ακόμη ταχύτερα. Αναρωτιόμαστε αν αυτός είναι ο λόγος που αρέσουν στους ανθρώπους, όταν αυτοί μεγαλώσουν, τα τραινάκια των λούνα παρκ.»



Εμβρυακή γεύση


Το ότι υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους αρέσουν οι καυτές πιπεριές ή άλλα καυτερά καρυκεύματα ίσως έχει σχέση με το εμβρυακό περιβάλλον. Κιόλας από την 13η με 15η εβδομάδα οι αισθητήρες γεύσης του εμβρύου μοιάζουν με αυτούς που έχουν οι ώριμοι ενήλικες, και οι γιατροί γνωρίζουν ότι το αμνιακό υγρό που περιβάλλει το έμβρυο μπορεί να έχει την οσμή του κάρυ, του κύμινου, του σκόρδου, του κρεμμυδιού και άλλων ουσιών από τη δίαιτα της μητέρας του. Το αν τα έμβρυα μπορούν και να γευθούν αυτές τις γεύσεις δεν είναι ακόμη γνωστό, αλλά οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ένα πρόωρο 33 εβδομάδων θα πιπιλήσει πιο δυνατά μια ζαχαρωμένη θηλή παρά μια απλή ελαστική.



«Κατά το τρίτο τρίμηνο το έμβρυο καταπίνει μέχρι και ένα λίτρο την ημέρα» αμνιακό υγρό, σημειώνει η Julie Mennella, βιοψυχολόγος του Κέντρου Χημικών Αισθήσεων Monell, στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Η ίδια πιστεύει ότι το υγρό ίσως λειτουργεί ως «γέφυρα γεύσεων» για το μητρικό γάλα, το οποίο επίσης φέρει γεύσεις φαγητών από τη δίαιτα της μητέρας.



Εμβρυακή ακοή


Άσχετα με το αν το έμβρυο έχει την αίσθηση της γεύσης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ακούει. Ένα πολύ πρώιμο νεογνό, που έρχεται στον κόσμο την 24η ή 25η εβδομάδα, αντιδρά στους ήχους γύρω του, παρατηρεί η Als, έτσι τα όργανα ακοής πρέπει να είναι ήδη σε λειτουργία στην μήτρα. Πολλές έγκυοι αναφέρουν εμβρυακό τίναγμα ή ξαφνικό λάκτισμα αμέσως μετά από δυνατό κλείσιμο πόρτας ή έντονο θόρυβο εξάτμισης αυτοκινήτου.



Ωστόσο, ακόμη και χωρίς τέτοιες «εισβολές», η μήτρα δεν είναι σιωπηλός χώρος. Σύμφωνα με την DiPietro, ερευνητές που έχουν εισαγάγει υδρόφωνο μέσα σε μήτρα εγκύου, κατέγραψαν επίπεδο θορύβων «συγγενές με τον θόρυβο του περιβάλλοντος που μπορεί να καταγραφεί σε ένα διαμέρισμα». Στους ήχους που κατέγραψαν συμπεριλαμβάνονται ο θυελλώδης ήχος της ροής του αίματος στα αγγεία της μητέρας, το γουργουρητό και η βοή του στομάχου και των εντέρων της, όπως επίσης και οι τόνοι της φωνής της φιλτραρισμένοι μέσα από τα οστά, τους ιστούς και το υγρό, όπως επίσης οι φωνές άλλων ανθρώπων που φτάνουν στο έμβρυο μέσω του αμνιακού τοιχώματος. O Filer διαπίστωσε ότι η εμβρυακή καρδιά χτυπά με βραδύτερο ρυθμό όταν η μητέρα του μιλά, κάτι που δείχνει ότι το έμβρυο όχι μόνο ακούει και αναγνωρίζει τον ήχο, αλλά και ότι ο ήχος αυτός το ηρεμεί.



Εμβρυακή όραση


Η όραση είναι η αίσθηση που αναπτύσσεται τελευταία. Ένα πολύ πρόωρο νεογνό μπορεί να δει φως και σχήμα. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι το έμβρυο έχει κι αυτό τέτοια ικανότητα. Έτσι όπως η μήτρα δεν είναι απόλυτα ήσυχη, έτσι επίσης δεν είναι και απόλυτα σκοτεινή. Ο Filer λέει: «Ίσως υπάρχει επαρκής οπτικός ερεθισμός, που διαπερνά τους ιστούς του σώματος της εγκύου μητέρας, έτσι που το έμβρυο να μπορεί να ανταποκριθεί όταν η μητέρα βρίσκεται σε δυνατό φως», όπως για παράδειγμα όταν κάνει ηλιοθεραπεία.



Ιάπωνες επιστήμονες έχουν μάλιστα αναφέρει διαφορετική εμβρυακή αντίδραση σε εκθαμβωτικό φως που ρίχνεται στην κοιλιά της μητέρας. Ωστόσο, άλλοι ερευνητές προειδοποιούν ότι η έκθεση των εμβρύων (ή προώρων νεογνών) σε δυνατό φως πριν είναι έτοιμα, μπορεί να είναι επικίνδυνη. Μάλιστα, η Als από το Harvard πιστεύει ότι βλάβες της ίριδας πρώιμων βρεφών, που επί μακρόν αποδίδονται σε υψηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου, ίσως στην πραγματικότητα οφείλονται σε υπέρμετρη έκθεση στο φως σε ακατάλληλη στιγμή κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.



Ένα έμβρυο έξι μηνών, γεννημένο πρόωρα κατά 14 περίπου εβδομάδες, έχει εγκέφαλο που ούτε είναι προετοιμασμένος αλλά ούτε και περιμένει σήματα από τα μάτια τα οποία θα σταλούν στον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου και από εκεί στο εκτελεστικό τμήμα των μετωπικών λοβών, όπου ενσωματώνονται οι πληροφορίες. Όταν το έμβρυο αναγκάζεται να δει πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πρέπει, λέει η Als, η ταχύτερη διέγερση των αισθητηρίων μπορεί να οδηγήσει σε παρεκτροπές της ανάπτυξης του εγκεφάλου.



Εμβρυακή μάθηση


Μαζί με την ικανότητα αίσθησης, όρασης και ακοής, έρχεται και η ικανότητα μάθησης και μνήμης. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να είναι υποτυπώδεις, αυτόματες ακόμη και βιοχημικές. Για παράδειγμα, ένα έμβρυο μετά από μια αρχική αντίδραση συναγερμού, τελικά παύει να αντιδρά σε κάποιον επαναλαμβανόμενο δυνατό θόρυβο. Ο Fifer έχει διαπιστώσει ότι το έμβρυο επιδεικνύει το ίδιο είδος πρωτόγονης μάθησης, γνωστής ως εξοικείωσης, ανταποκρινόμενο στην φωνή της μητέρας του.



Όμως το έμβρυο έχει αποδείξει ότι είναι ικανό για πολλά περισσότερα. Στην δεκαετία του ’80 ο καθηγητής ψυχολογίας Anthony James DeCasper και συνάδελφοί του από το Πανεπιστήμιο της North Carolina στο Greensboro, ανέπτυξαν τεχνική διατροφής που επιτρέπει σε ένα βρέφος να θηλάζει γρηγορότερα προκειμένου να ακούσει μια σειρά ήχων μέσω ακουστικών, και να θηλάζει με πιο αργό ρυθμό προκειμένου ν’ ακούσει μια άλλη σειρά ήχων. Με αυτήν την τεχνική, ο DeCasper ανακάλυψε ότι μόλις μερικές ώρες μετά τον τοκετό, το βρέφος προτιμά τη φωνή της μητέρας του από τη φωνή κάποιου αγνώστου. Αυτό υποδηλώνει ότι το βρέφος πρέπει να έμαθε και να απομνημόνευσε την φωνή, αν και όχι απαραίτητα συνειδητά, κατά τους τελευταίους μήνες της κυήσεως μέσα στην μήτρα. Πιο πρόσφατα ανακάλυψε ότι ένα νεογνό προτιμά μια ιστορία που του διάβαζαν επανειλημμένα ενόσω ήταν στην μήτρα – στη συγκεκριμένη περίπτωση την ιστορία «The Cat in the Hat» – παρά κάποια άλλη ιστορία, που του διαβάστηκε πρώτη φορά σύντομα μετά τον τοκετό.



O DeCasper και άλλοι έχουν ανακαλύψει περισσότερες νοητικές ικανότητες. Τα νεογνά όχι μόνο είναι σε θέση να ξεχωρίσουν την ομιλία της μητέρας τους από την ομιλία κάποιου ξένου, αλλά προτιμούν ν’ ακούν τη φωνή της μαμάς τους, ιδιαίτερα έτσι όπως ακούγεται φιλτραρισμένη από το αμνιακό υγρό παρά μέσα από τον αέρα. Και είναι και ξενόφοβα: προτιμούν να ακούν τη μαμά τους να μιλά τη μητρική της γλώσσα, παρά να ακούν αυτήν ή κάποιον άλλον να μιλά μια ξένη γλώσσα.



Παρακολουθώντας τις μεταβολές του εμβρυακού καρδιακού παλμού, ο ψυχολόγος JeanPierre Lecanuet και οι συνεργάτες του στο Παρίσι διαπίστωσαν ότι τα έμβρυα ξεχωρίζουν τη φωνή κάθε αγνώστου. Επίσης φαίνεται να τους αρέσουν κάποιες ιστορίες περισσότερο απ’ ό,τι άλλες. Ο παλμός της εμβρυακής καρδιάς επιβραδύνεται όταν κοντά στην κοιλιά της μητέρας διαβάζονται γνωστά τους γαλλικά παραμύθια όπως το «La Poulette» («Το κοτοπουλάκι») ή το «Le Petit Crapaud» («Το μικρό βατραχάκι»). Όταν ο ίδιος αναγνώστης διαβάζει κάποιο άγνωστό τους παραμύθι, ο εμβρυακός καρδιακός παλμός παραμένει σταθερός.



Το έμβρυο πιθανώς αντιδρά στη διακύμανση του τόνου της φωνής και το ρυθμό των παραμυθιών και όχι στις ίδιες τις λέξεις, παρατηρεί ο Fifer, αλλά το συμπέρασμα παραμένει το ίδιο: το έμβρυο μπορεί να ακούει, να μαθαίνει και να θυμάται σε κάποιο επίπεδο, και, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα βρέφη και παιδιά, του αρέσει η άνεση και η βεβαιότητα που του προσφέρει το ήδη γνωστό.



Εμβρυακή προσωπικότητα


Δεν αποτελεί μυστικό ότι τα βρέφη γεννιούνται με ιδιαίτερες διαφορές και πρότυπα δραστηριότητας που δείχνουν ότι κάθε ένα τους έχει δικό του χαρακτήρα. Ακριβώς πότε και πώς τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς γεννώνται μέσα στην μήτρα αποτελεί αυτή τη στιγμή αντικείμενο εξονυχιστικής έρευνας.



Στην πρώτη μελέτη του εμβρυακού χαρακτήρα που έγινε με πλήρως επιστημονική μεθοδολογία το 1996, η DiPietro και οι συνεργάτες της κατέγραψαν τον καρδιακό παλμό και τις κινήσεις 31 εμβρύων, έξι φορές πριν από τον τοκετό και τις σύγκριναν με καταγραφές που ελήφθησαν δύο φορές μετά τον τοκετό. (Από τότε έχουν διευρύνει την μελέτη ώστε να συμπεριλαμβάνει 100 ακόμη έμβρυα). Τα πορίσματα τους: τα έμβρυα που είναι πολύ δραστήρια μέσα στην μήτρα, τείνουν να είναι πιο ευερέθιστα ως νήπια. Εκείνα που κοιμούνται/ξυπνούν μέσα στην μήτρα ακανόνιστα, δεν κοιμούνται τόσο καλά ως μικρά νήπια. Επίσης τα έμβρυα με ταχύ καρδιακό παλμό γίνονται απρόβλεπτα, αδρανή βρέφη.



«Η συμπεριφορά δεν αρχίζει κατά τον τοκετό» αποφαίνεται η DiPietro. «Αρχίζει νωρίτερα και αναπτύσσεται με προβλεπόμενους τρόπους». Μια από τις σημαντικότερες επιδράσεις στην ανάπτυξη είναι το εμβρυακό περιβάλλον. Όπως παρατηρεί η Als από το Harvard, «Το έμβρυο δέχεται τεράστια ποσότητα “ορμονικών λουτρών” μέσω της μητέρας, έτσι οι χρονοβιολογικοί ρυθμοί του επηρεάζονται από τους κύκλους ύπνου/ξυπνήματος της μητέρας, τις διαιτητικές της συνήθειες, τις κινήσεις της».



Οι ορμόνες που η μητέρα εκκρίνει αντιδρώντας στο στρες παρουσιάζονται επίσης κρίσιμες. H DiPietro βρίσκει ότι οι πολύ πιεσμένες μέλλουσες μητέρες τείνουν να έχουν πιο δραστήρια έμβρυα – και πιο ευερέθιστα νήπια. «Οι πιο στρεσαρισμένες απ’ όλες είναι οι εγκυμονούσες που εργάζονται» λέει η DiPietro. «Σ’ αυτούς τους καιρούς οι γυναίκες τείνουν να εργάζονται μέχρι την ημέρα του τοκετού, ακόμη κι αν οι επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη δεν είναι πλήρως ξεκαθαρισμένες ακόμη. Αυτό είναι το πολιτισμικό μας πρότυπο, ωστόσο εγώ το θεωρώ τρέλα.»



H Als συμφωνεί ότι η εργασία μπορεί να αποτελέσει τεράστιο στρες, αλλά υπογραμμίζει ότι οι ορμόνες της εγκυμοσύνης βοηθούν στην προστασία τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Ακόμη ρόλο παίζουν και οι προσωπικές αντιδράσεις στο στρες. «Η έγκυος που επιλέγει να εργαστεί είναι κιόλας διαφορετική από κάποια που επιλέγει να μην εργαστεί», εξηγεί η Als.



Είναι επίσης διαφορετική από τη γυναίκα που δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εργαστεί. Οι μελέτες της DiPietro δείχνουν ότι τα έμβρυα πτωχών γυναικών είναι από άποψη νευρολογικής συμπεριφοράς αλλοιώτικα – είναι λιγότερο δραστήρια, με λιγότερο κυμαινόμενο καρδιακό παλμό – απ’ ό,τι τα έμβρυα των εγκύων μέσης (αστικής) τάξης. Ωστόσο, παρατηρεί ότι «οι πτωχές γυναίκες κατατάσσουν τους εαυτούς τους ως λιγότερο στρεσαρισμένες απ’ ό,τι οι εργαζόμενες γυναίκες μέσης αστικής τάξης». Η DiPietro υποπτεύεται ότι η ανεπαρκής διατροφή και η έκθεση σε ρυπαντικές ουσίες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τα έμβρυα των πτωχών γυναικών.



Το στρες, η διατροφή, και οι τοξίνες μπορούν, συνδυαζόμενες μεταξύ τους, να έχουν επιβλαβή επίδραση στην νοημοσύνη. Πρόσφατη μελέτη του βιοστατιστικολόγου Bernie Devlin από το Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, υποδεικνύει ότι τα γονίδια ίσως έχουν λιγότερη επίδραση στον δείκτη νοημοσύνης, απ’ ό,τι θεωρείτο παλαιότερα και ότι το ενδομήτριο περιβάλλον ίσως επιδρά πολύ περισσότερο. Η DiPietro επιμένει: «Η παλιά μας αντίληψη περί επιρροής της φύσεως επί του εμβρύου προ του τοκετού και περί ανατροφής μετά τον τοκετό χρειάζεται ανανέωση. Υπάρχει και ένα προγεννητικό περιβάλλον, το οποίο παρέχεται από την μητέρα.»



Οι μέλλοντες γονείς που επιθυμούν να ενισχύσουν την νοητική ανάπτυξη του αγέννητου παιδιού τους, πρέπει να ξεκινήσουν από το να εξασφαλίσουν ότι το προγεννητικό περιβάλλον παρέχει καλή διατροφή, χαμηλό στρες και απουσία φαρμακευτικών ουσιών. Ποικίλοι συγγραφείς και “ειδικοί” έχουν επίσης προτείνει να δίνονται ωθήσεις στο έμβρυο κατά τακτά διαστήματα, να του μιλούν οι γονείς μέσω ενός χαρτοσωλήνα (“εγκυοφώνου”), να του διοχετεύουν κλασσική μουσική, ακόμη και να εκπέμπεται ισχυρός φωτισμός στην κοιλιά της μητέρας.



Τέτοιο είδος ερεθισμών έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα; Και ακόμη σημαντικότερο: είναι ασφαλές; Ορισμένοι χρήστες αυτών των μεθόδων ορκίζονται ότι τα παιδιά τους είναι εξυπνότερα, με μεγαλύτερη κλίση προς τον λόγο και την μουσική, με μεγαλύτερο φυσικό (σωματικό) συντονισμό και κοινωνικές δεξιότητες απ’ ό,τι ο μέσος όρος. Οι επιστήμονες ωστόσο είναι δύσπιστοι.



«Δεν υπάρχει πουθενά επιστημονικά κατοχυρωμένη έρευνα, που να δείχνει κάποιο μόνιμο αποτέλεσμα από αυτούς τους ερεθισμούς» βεβαιώνει ο Filer. «Εφ’ όσον κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει πότε το έμβρυο κοιμάται και πότε όχι, το να σκουντά κανείς το έμβρυο ή να κολλά ηχεία στην κοιλιά της μητέρας μπορεί να διαταράξει το φυσιολογικό μοτίβο ύπνου. Κανείς δεν θα διενοείτο να σκαλίσει ή να σκουντήσει ένα νεογνό μέσα στην κούνια του, ή να βάλει δίπλα στο αυτί του ηχείο, γιατί λοιπόν να κάνει κάτι τέτοιο σε ένα έμβρυο;»



H Als είναι ακόμη πιο κατηγορηματική. «Στοιχηματίζω ότι το σκούντημα, η διατάραξη ή ο με άλλον τρόπο εσκεμμένος ερεθισμός του εμβρύου, θα μπορούσε να αλλοιώσει την ακολουθία ανάπτυξής του και οτιδήποτε επιδρά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου έχει το τίμημά του.»



Πάντως, το να μιλά κανείς ήρεμα στο έμβρυο, φαίνεται να μην είναι επικίνδυνο. O Fifer ισχυρίζεται ότι τέτοιου είδους δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει τόσο τους γονείς όσο και το έμβρυο. «Το να σκέπτεσαι το έμβρυο, το να του μιλάς, το να ζητάς από τον σύζυγό σου να του μιλά, όλα αυτά θα σε βοηθήσουν να προετοιμαστείς γι’ αυτό το νέο πλάσμα που θα μπει στη ζωή σου και θα την φέρει άνω κάτω,» λέει ο Fifer – όταν τελικά κάνει την είσοδό του που αποτελεί το αποκορύφωμα της αναμονής.

iro
18-05-09, 15:48
Υπάρχει μια απλή αλήθεια που μπορούμε να τη θυμόμαστε όλοι, κάθε φορά που κάποιος συνδέει θεολογικές ερμηνείες και διδαχές με εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας:

Θεός = Ελεύθερη Βούληση.

Ακόμα και η Αγάπη μόνο ως αποτέλεσμα της ελεύθερης θέλησης έχει αξία.

Είναι μάλλον κρίμα να ξεχνάμε το μεγαλείο της προσωπικής μας ελευθερίας, για τις όποιες επιλογές μας. Σκεφτόμαστε, σταθμίζουμε, αποφασίζουμε.

amaretto
18-05-09, 16:14
Δε συμφωνώ ότι όλα πρέπει να τα αξιολογούμε σύμφωνα με τις θεολογικές αντιλήψεις. Ούτε θα λάβω εγώ τις διδαχές του Γέροντα ως επιστημονικά ισχύουσες . Δεν εγινε άλλωστε η παράθεση γι'αυτο το λόγο. Για εμένα αυτο που έχει ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι πεποι-θήσεις συνδέονται με τη λαική σοφία, με τη φιλοσοφία, τη ψυχολογία και τις νεότερες έρευνες και πως οι ίδια η φύση φροντίζει από την αρχή της δημιουργίας το άτομο να έχει όλα τα δυνατά εχέγγυα ετσι ωστε να αναπτυχθει και να επιβιώσει. Αλλωστε το θαύμα της μητρότητας είναι προσωπικό βίωμα όπως άλλωστε και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δηλ. και στα δυο η απαραιτητη προυποθεση ειναι η ανθρωπινη βουληση.

Σχετικά με την πρώτη πρόταση, δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα λεγόμενα κάποιου από την ιδιότητα του. Αν θέλω να ακούσω αυτά που λέει ο Γέροντας, πρέπει να πλησιάσω τον "θεολογικό" τρόπο σκέψης του. Δεν εννοώ να ασπαστώ αυτά που πιστεύει αλλά να κατανοήσω γιατί και τι εννοεί. Πχ αν δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι να πιστεύεις, πώς θα καταλάβω το νόημα μιας τελετουργίας;

Οι δικές σου σκέψεις πάνω στο κείμενο και για τα υπόλοιπα ποιες είναι;

kel
18-05-09, 18:48
Noμίζω ότι κατα καποιο τρόπο έχω παρουσιάσει την άποψη μου. Θεωρώ ότι το θέμα του θηλασμου και κατ'επεκταση της μητροτητας είναι αντικείμενο εξετασης απο πολλες επιστημες (ιατρικη, ανθρωπολογια, κοινωνιολογια κ.λ.π.) και ανάλογα το πρισμα (επιστημονικο) με το οποιο βλέπεις αντιλαμβανεσαι και διαφορετικες παραμετρους.
Απλά εντόπισα το σημειο αυτο που ειναι μια θεολογικη άποψη και ήθελα να το συζητησω για να ακουσω και αλλες αποψεις. Αυτο που εμενα με ενδιαφερει ειναι κυριως η πλευρα της παιδαγωγικης και ψυχολογικης διαστασης του θεματος και ως τετοια νομιζω οτι εχει να κανει με την ανθρωπινη ψυχοσυνθεση αρα νομιζω οτι θα επρεπε να κοιταξω και λιγο τον παραγοντα θρησκεια.
Εγω τουλαχιστον οταν ακουω καποιον ή διαβάζω ένα αρθρο το καταλαβαινω αναλογα με αυτον που το γραφει και το υποβαθρο του. Αν διαβαζω ενα γιατρο το λαμβανω ως μια ιατρικη αποψη, εναν κοινωνιολογο το ιδιο και το κειμενο ενος ιερωμενου θα το αξιολογησω ως τετοιο δηλ. ως δημιουργημα καποιων συγκεκριμενων αντιληψεων και πεποιθησεων.
Ουτε θα εκλάβω το γιατρο ως φιλοσοφο ουτε τον κοινωνιολογο ως ιερεα ουτε τον ιερεα ως γιατρο. Θα ηθελα ομως να ακουσω την καθεμια αποψη γι'αυτο ακριβως που ειναι, για τις καταβολες της , τους εκφραστες της και τα επιχειρηματά της.

spithoula
14-02-10, 13:16
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ
......"Οταν γεννηθει το παιδι, πρεπει να το θηλασει, οσο πιο πολυ μπορει. Το μητρικο γαλα δινει υγεια στα παιδια. Με το θηλασμο τα παιδια δε θηλαζουν μονο γαλα..θηλαζουν και αγαπη, στοργη, παρηγορια, ασφαλεια και αποκτουν ετσι δυνατο χαρακτηρα. Αλλα και την ιδια τη μητερα τη βοηθαει ο θηλασμος. .........."

Αφιερωμενο στην κοινωνια μας, του γρηγορου και του ευκολου....σε οσους σε κοιτανε με απορια και σε οσους με λογια τους προσπαθουν να σε φοβισουν και να σε απογοητευσουν...δεν αφορα ομως πιστευω καμμια μανουλα που δεν τα καταφερε οσο και αν ηθελε.....που εκλαιγε και προσπαθουσε...που αγωνιουσε καθε που εκλαιγε το μωρακι αν αυτη τη φορα θα αντεχε το ματωμενο στηθος της....αυτες οι μανουλες εχουν πολυ αγαπη και στοργη και το παιδακι τους το νιωθει και το εισπραττει...αφιερωμενο ακομα στις μανουλες που βιαζονται...που δεν εχουν χρονο...που δε θυσιαζουν το ποτακι τους....
Να ναι ολα τα παιδακια του κοσμου καλα και καλοτυχα!