PDA

Επιστροφή στο Forum : ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ


Σελίδες : [1] 2 3 4

Irinoula
22-08-09, 19:13
Επιστρέφω, ύστερα από δυο τραγικούς μήνες τους χειρότερους της ζωής μου...
Η απόφαση μου να μείνω μακριά από το forum αποσιωπώντας την πιο δραματική περιπέτεια της ζωής μου, ήταν συνειδητή, με στόχο να μην αγχώσω όλες εσάς τις μανούλες του Αυγούστου, με τη δραματική κατάληξη της δικής μου εγκυμοσύνης.
Όλο αυτόν τον καιρό και προσπαθώντας να επουλώσω τις πληγές μου, έμπαινα κρυφά και έκλαιγα από χαρά, όταν μάθαινα πως μια ακόμη από μας κρατούσε τον θησαυρό της στα χέρια της.
Πραγματικά δεν είχα σκοπό να ξαναγράψω, αλλά όταν διάβασα ανάλογες περιπτώσεις, όπως της “afroditi81”, συγκλονίστηκα. Δεν ήμουν μόνο εγώ. Δεν συνέβη μόνο σε μένα.
Αμέσως αποφάσισα να δημοσιοποιήσω και τη δική μου ιστορία, σκεπτόμενη ότι εμείς οι μητέρες που χάσαμε τα μωρά μας έπρεπε να έχουμε ένα καφέ.

Δεν χρειάζεται να φοβάσαι εσύ εγκυούλα που διαβάζεις αυτό το μήνυμα. Όλα θα πάνε καλά και σύντομα θα κρατήσεις το υγιές μωράκι σου στην αγκαλιά σου. Αυτό που μας συνέβη, συμβαίνει ευτυχώς σπάνια και σίγουρα δεν θα συμβεί σε σένα. Όλες εμείς με τις τα στοιχεία που θα καταθέσουμε εδώ θα σε βοηθήσουμε ώστε να μη σου συνέβη…

Η μικρή μας Barbie, έτσι τη φώναζα χαϊδεύοντας την κοιλιά μου και τραγουδώντας της νανουρίσματα τα βράδια, είχε ήδη μπει στην 32η εβδομάδα. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη. Κάναμε σχέδια για το δωμάτιο της, τα ρουχαλάκια της, αγοράσαμε το κρεβατάκι της και τα πρώτα υφασμάτινα ροζ παπουτσάκια της.
Το πρωί ξυπνούσαμε με τραγούδια και το βράδυ κοιμόμασταν με νανουρίσματα…Το θέλαμε τόσο πολύ αυτό το μωρό και ο Θεούλης ήταν απλόχερος μαζί μας. Μας το έδωσε στον τέταρτο μήνα του έρωτα μας.
Και η μικρή Barbie ήταν τόσο καλή με τη μανούλα της. Ούτε αναγούλες, ούτε πόνοι, μια εγκυμοσύνη που «έτρεχε σα νεράκι».
Είχα κανονίσει να εργαστώ μέχρι και τα μέσα του ογδόου, για να έχω περισσότερο χρόνο μετά τη γέννηση της να τη θηλάσω, όσο περισσότερο μπορώ.
Ένα βράδυ την αισθάνθηκα να κινείται έντονα και χάρηκα… «Βιάζεται η μικρή μου πριγκίπισσα» είπα. Χάιδεψα την κοιλιά μου, της τραγούδησα και κοιμήθηκα.
Ήταν η τελευταία φορά που άκουσα τον θησαυρό μου.
Την άλλη μέρα το πρωί ντύθηκα για να πάω στη δουλειά. Βιαστική όπως ήμουν δεν κοντοστάθηκα για να της μιλήσω. Το απόγευμα που σχόλασα συνειδητοποίησα ότι δεν χτύπησε καθόλου.
Σκέφτηκα να πάρω το γιατρό μου, αν και δεν ήταν η πρώτη φορά που η ζουζούνα μου κοιμόταν και ξυπνούσε αργά το απόγευμα. Μέσα μου κάτι μου έλεγε ότι δεν ήταν καλά.
Πήγα στην κλινική για να κάνω έναν γρήγορο υπέρηχο.
Από κει άρχισε ο γολγοθάς μου. Αλλάξαμε τέσσερις καρδιοτοκογράφους για να διαπιστώσουμε τελικά ότι η κορούλα μου είχε γίνει αγγελούδι. Ο γιατρός συγκλονισμένος κι αυτός το ονόμασε «ενδομήτριο θάνατο» και γω χαμένη σε έναν εφιάλτη δεν είχα τη δύναμη ούτε να κλάψω. Μόνο κάτι δάκρυα κυλούσαν από μόνα τους στα μάγουλα μου όταν αναρωτιόμουν αν πόνεσε η όχι το αγγελούδι μου.
Μία ώρα αργότερα έσπασαν τα νερά μου και το πρωί προχωρήσαμε σε καισαρική τομή.
Το μωρό μου δεν το είδα ποτέ. Δεν με άφησε ο γιατρός να φιλήσω τα χεράκια του να το ξεπροβοδίσω και να του πω ότι κάποτε θα έρθει και η μανούλα του εκεί που πάει να μη φοβάται…
Ο άνδρας μου που έπρεπε βάσει νόμου να τη δει και να υπογράψει, μου είπε ότι ήταν ένα πανέμορφο μωρό, κατάλευκο με κατάμαυρα μαλάκια και ψηλά πόδια.
Η πριγκίπισσα μου πήγε για ιστολογική εξέταση και γω στο άδειο σπίτι με άδεια αγκαλιά.
Ύστερα από τρείς εβδομάδες, μάθαμε ότι ήταν κατάγερη. Μόνο οι τρείς φλεβίτσες του ομφάλιου λώρου ήταν θρομβωμένες.
Έτσι έφυγε το μωρό μου…αθόρυβα όπως ήρθε…
Τώρα περιμένω τα αποτελέσματα των εξετάσεων για θρομβοφιλία. Ελπίζω να έχω γιατί πρέπει κάπου να αποδώσω αυτή την άδικη απώλεια.
Ο γιατρός μου είπε ότι σε δυο –τρείς μήνες μπορούμε να ξαναπροσπαθήσουμε. Ίσως με μια νέα εγκυμοσύνη απαλύνει λίγο ο πόνος μου.

Θα ήθελα μέσα από αυτό το «θέμα» να τα λέμε όλες εμείς που ζήσαμε αυτή την τραυματική εμπειρία. Να βοηθήσουμε η μια την άλλη σε ψυχολογικό, αλλά και σε ιατρικό επίπεδο.
Γιατί στη ζωή πρέπει να προχωράμε μπροστά, να υπομένουμε και να επιμένουμε. Και μεις θα τα καταφέρουμε! Οχι να γίνουμε μανούλες, γιατί γίναμε! Αλλα να κάνουμε γερά μωράκια!

IRINI83
22-08-09, 20:29
γλυκια μου...δεν εχω λογια...μονο δακρυα!ακουω το μωρακι μου μεσα που κλαιει αλλα δεν μπορω να με δει παλι ετσι....
ακριβωσ εχω την ολοιδια ιστορια.και η δικια μου αγγελουδα ετσι ακριβωσ...
σε μενα βρεθηκε θρομβωση στην ιστολογικη.εξαιτιασ αυτου μαλιστα σηκωσα παρα πολυ ηψιλη πιεση μεσα σε μια μερα ,επαθα προεκλαμψια επειτα εκλαμψια και ο γιατροσ μου με επανεφερε (του ειχα φυγει για μια στιγμη οπωσ ειπε...)μεσα στο χειρουργειο..δυστυχωσ μονο εμενα!!!!!χιλιεσ φορεσ να ζουσε η κορουλα μου και οχι εγω ...αυτο ελεγα!!!εγω την ειδα ..μολισ ξυπνησα...ολοιδια εγω

μην στεναχωριεσαι και θα βρεθει η αιτια που το προκαλεσε , να προφυλαχθεισ καταλληλα στην επομενη εγκυμοσυνη σου και συντομα σου ευχομαι να κρατησεισ κι εσυ μια πριγκιπισσα στα χερια σου οπωσ κι εγω τωρα.εγω εμεινα εγκυοσ σε 6 μηνεσ και δοξα τω θεω ολα πηγαν καλα!!!!

παρολα αυτα δεν ξερω κατα ποσο θα ειναι καλη η ιδεα να κανουμε αυτο το τοπικ....φοβαμαι οτι θα τρομοκρατηθουν καποιεσ εγκυουλεσ και δεν πρεπει...

παντωσ εαν δημιουργηθει καποιο προβλημα καλο θα ειναι να μασ σβησει αυτα τα μηνυματα ο administrator...δεν ξερω αλλα φοβαμαι να μην πανικοβληθουν αλλεσ εγκυουλεσ!!

maira95
22-08-09, 21:12
[QUOTE=Irinoula;1189715]Δεν χρειάζεται να φοβάσαι εσύ εγκυούλα που διαβάζεις αυτό το μήνυμα. Όλα θα πάνε καλά και σύντομα θα κρατήσεις το υγιές μωράκι σου στην αγκαλιά σου. Αυτό που μας συνέβη, συμβαίνει ευτυχώς σπάνια και σίγουρα δεν θα συμβεί σε σένα. Όλες εμείς με τις τα στοιχεία που θα καταθέσουμε εδώ θα σε βοηθήσουμε ώστε να μη σου συνέβη…

QUOTE]

IRINOULA καλησπερα

ειλικρινα λυπαμαι για ολα αυτα που περασες και σου ευχομαι να αποκτησεις οχι ενα αλλα οσα μωρα επιθυμεις!

το μονο που θελω ειναι να καταθεσω την δικη μου αποψη για τετοια ποστ...
το φορουμ(το εχω ξαναγραψει)το παρακολουθουν γυναικες εγκυες,γυναικες που παλευουν να μεινουν εγκυες,η ψυχολογια της καθε μιας ειναι διαφορετικη!
πολλες απο αυτες ομως ΟΝΤΩΣ φοβουνται,αλλες πιο πολυ και αλλες πιο λιγο....
ειναι ωραιο να τα διαβαζουν αυτα?πως θα τους βοηθησει?
καποιες ειμαι σιγουρη οτι θα επηρεαστουν,και δεν μιλαω για ολες αλλα καποιες σιγουρα ναι....

απλα ξανασκεφτειτε το....

παντα φιλικα

maira........

ssttaa
22-08-09, 21:32
irinoula κάνε κουράγιο και κοίτα μπροστά! Θα βρείτε τι έφταιξε και ένα καινούργιο μωράκι θα έρθει. Μήπως να αλλάζατε γιατρό? Η ζωή έχει δύσκολα, έχει και τραγικά αλλά τραβάει μπροστά. Αυτό το ξέρούμε όλες μας και οι εγκυούλες!

Irinoula
22-08-09, 21:39
Ισως πραγματικά δεν έπρεπε να καταθέσω την εμπειρία μου. Θα ενημερώσω τον admin να σβήσει το θέμα. Ευχαριστώ και γρήγορα μανούλες όλες!

xanp
22-08-09, 21:57
Όχι να μη σβηστεί πρέπει όλες να είμαστε υποψιασμένες τι συμβαίνει.Το ότι έτυχε στην ειρήνη δεν σημαίνει ότι θα τύχει σε όλες μας, ταυτόχρονα όμως το να έχουμε γνώση του τι μπορεί να συμβεί ίσως βοηθήσει κάποιους να σώσουν το μωρό τους σε αντίστοιχη περίπτωση.

ssttaa
22-08-09, 22:03
Στο φόρουμ δεν γράφουμε μόνο για γεννητούρια βαφτίσια και πεθερές! νομίζω πρέπει να μοιραζόμαστε και τα δύσκολα

Irinoula
22-08-09, 22:14
Θα ήθελα πάρα πολύ όσες κοπέλες πέρασαν κάτι ανάλογο να μου στείλουν προσωπικό μήνυμα. Θα βοηθήσει όλες μας πιστεύω να δούμε τι έφταιξε.
εχει ενημερωθεί ήδη ο admin.
Θα τα λέμε με pm και ελπίζω σύντομα σε ένα θέμα για τις εγκυούλες του μήνα. Φιλιά και ευχαριστώ όλες :-)

dimitra1978
22-08-09, 22:27
Κλαίω και εγώ για το μωράκι σου, καλή δύναμη ελπίζω σύντομα να γεμίσει η αγκαλιά σου με ένα υγιέστατο μωράκι, έχασα και εγώ το πρώτο μωράκι μου, δεν είναι το ίδιο με αυτό που πέρασες εσύ αλλά μπορώ να σε καταλάβω, ήταν παλίνδρομη κύηση.

anima
22-08-09, 22:35
Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τις κοπέλες που κατέθεσαν αυτά τα βιώματα.
Είναι πολύ δύσκολο να τα μοιραστείς.
Ότι ξεκινάμε στη ζωη μπορεί να φτάσει στο τέλος, μπορεί και όχι.
Πιστεύω λοιπόν ότι τέτοιες εμπειρίες πρέπει να γράφονται για να μας βοηθούν να καταλάβουμε την ψυχολογία ενός ανθρώπου που βιώνει κάτι τέτοιο και να του πούμε και μια κουβέντα παρηγοριάς αν αυτό βοηθάει...
Έτσι είναι η ζωή καλώς η κακώς.
Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο.

madalena
23-08-09, 00:43
irinoula twra mpika gia ligo kai se eida!!kopela mou den mporw na sinel8w dioti panta anarwtiwmoun gia sena kai eisoun i prwti pou anikse to kafe tou augoustou!!!
pragmatika exw stenaxwre8ei polu kai sou euxomai o 8eos na apalinei ton pono sou kai na sou ferei ena 8aumataki sintoma!!! den exw logia

makarinaerthei
23-08-09, 00:53
ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΥΧΟΜΑΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ! ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΩΡΑΚΙ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΘΕΙ Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΩΛΕΙΑ. ΟΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΙΣΑ ΙΣΑ.... ΣΤΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΣΠΡΑ Ή ΡΟΖ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΚΡΙ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ. ΟΠΟΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΦΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ.

dora
23-08-09, 01:07
Εγω παντως ταραχτηκα πολυ.. τωρα ειτε σβηστει ειτε οχι το ποστ δεν εχει νοημα.. παει το διαβασα.. Αλλα ειμαι εγκυος στο δευτερο παιδι μου.. εχω αντοχες, εχω μια προηγουμενη επιτυχης εγκυμοσυνη, μια εμπειρια που τουλαχιστον βοηθαει να ξεπερναω καπως τους φοβους μου. Δεν ξερω πως θα αντιδρουσα αν ηταν η πρωτη μου εγκυμοσυνη. μαλλον θα με επιανε πανικος.

fistikaki
23-08-09, 01:24
περασα αναλογη τρομαρα στην 30η εβδομαδα... η γιατρος μου τρελαθηκε οταν της ειπα πως ειχα να ακουσω το μωρο καμια 10αρια ωρες... τρεξαμε σα τρελοι στο μαιευτηριο... ευτυχως πηγαν καλα τα πραγματα...

ειναι πολυ σημαντικο για μια εγκυο, να ακουει τακτικα το μωρο της... χιλιες φορες καλυτερα να ενοχλει το γιατρο της και να γινεται πιεστικη οταν ανησυχει παρα να καθυστερει και να συμβαινουν τα χειροτερα...

καλη αναρρωση κοριτσι μου..... μακαρι να μαλακωσει συντομα η καρδουλα σου απο τη στεναχωρια της με ενα υγιεστατο μωρακι στα χερια σου...

Andy
23-08-09, 01:26
πραγματικα δεν εχω λογια..ενα γιατι μονο..γιατι ???συγκινηθηκα και με αγγιξε πολυ η περιπετεια σου..
σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου συντομα να ξανανιωσεις στην κοιλιτσα σου ενα μικρο θυσαυρο!και σε ολες τις μανουλες που εζησαν αντιστοιχη εμπειρια..ο θεος ειναι μεγαλος και σιγουρα προστατευει το αγγελουδι σου!

roxy07
23-08-09, 01:28
Irinoula πραγματικα λυπαμαι...Αυτο που περασες ειναι τραγικο.Σου ευχομαι να κανεις ενα υγιες μωρο πολυ συντομα.Συμφωνω απολυτα με την makarinaerthei.oποια θελει μπορει απο τον τιτλο και μονο να καταλαβει περι τινος προκειται.Καταλαβαινω και τις εγκυουλες και τους φοβους τους και εχουν δικιο και αυτες.Απλα κοριτσια οσες δεν μπορειτε να ανταπεξελθετε μην διαβαζετε τα περιεχομενα τετοιων θεματων.Το φορουμ δεν υπαρχει για να μιλαμε μονο για τις καλες μας στιγμες ειμαστε ανθρωποι και εχουμε και κακες στιγμες.Σε πολλες περιπτωσεις δυστυχως ετσι οπως ειναι σημερα η ζωη μας οι κακες στιγμες ισως να ειναι και περισσοτερες.Και σημερα η irinoula μας κατεθεσε μια παρα πολυ κακη στιγμη της και δεν πρεπει να νιωθει ενοχα για αυτο.Εχω χασει πολλους δικους μου ανθρωπους και αν δεν ειχα καποιους να μοιραζομαι τις σκεψεις μου τωρα θα ημουν σιγουρα καπου αλλου το σιγουρο ειναι οτι δεν θα ειχα τα λογικα μου.Κουραγιο irinoula και ας ακουγετε ασχημο μα με τον καιρο θα γιανει η πληγη.Ποτε δεν θα κλεισει ομως και το ξερω.Συγνωμη αν σας κουρασα.

akamatra
23-08-09, 01:28
Δεν ξέρω τι να σου πω... Κουράγιο...
Ευχομαι γρήγορα να αποκτήσεις ένα μωράκι...

saxpa
23-08-09, 01:51
Λυπαμαι γι αυτο που περασες.....:(

Ευχομαι η Παναγια και ο χρονος να απαλυνουν τον πονο της ψυχουλας σου και οταν θα κρατησεις το πρωτο σου μωρακι να γινει μια αναμνηση για σενα....

ηρεμια αγαπη και γαληνη και ολα θα πανε καλα κοριτσι μου...

ο θεος μαζι σου....

mariantinos
23-08-09, 05:31
Δεν ξέρω τι να πω...ότι δύναμη μπορεί να χαρίσει ο θεός ας την δώσει σε σας που περάσατε τέτοιο πράγμα κορίτσια.υπάρχει άραγε χειρότερο πράγμα;
Με διακρίνει γενικά μια χαλαρώτητα κ πραγματικά δεν ήξερα ότι το να μην το ακούσεις για αρκετές ώρες μπορεί να έχει για επακόλουθο κατι τέτοιο.ήδη δηλαδή βοηθήσατε ένα άτομο,εμένα,με μια σοβαρή κ βασική πληροφορία ώστε στην επόμενη εγκυμοσύνη θα ξέρω...ΌΧΙ να μην σβηστεί το τοπικ.ότι μας τρομάζει δεν σημαινει ότι ΔΕΝ πρέπει να το γνωρίζουμε!κι η εξέταση για το σύνδρομο ντάουν μας τρομάζει αλλά ΠPEΠEI να γίνετε.εγώ ούτε καν αυτην έκανα!γιατί;γιατί είχα άγνοια,δεν ήξερα το φόρουμ τότε κ γιατί ο γιατρός μου ήταν χασάπης κ είχε ξεχάσει(!!!)να μου πει να την κάνω! Από παιδιά δεν είχα ιδέα κ έτσι ερχόμουν συχνά προ εκπλήξεως σε πολλά!δεν ήξερα ότι ξυπνάνε ανά 3 ώρες για φαΐ.δεν ήξερα για τους κολικους,να μην πω κ τι σοκ έπαθα όταν ανακάλυψα την "πηγή" στο κεφάλι του!η άγνοια σκοτώνει ενώ η γνώση κ η ενημέρωση μόνο καλό μπορούν να κάνουν όσο κι αν μας τρομάζουν.ευχαριστώ το φόρουμ κ την κοπέλα που άνοιξε το θέμα γιατί μαζί με αυτό μου άνοιξαν ακόμα 1 φορά τα μάτια.

ΝΤΙΝΤΙ
23-08-09, 08:07
κοριτσακι μου οτι και να λεμε εμεις εδω ειναι περιτο......
καλη δυναμη σου ευχομαι και να το ξεπερασεις οσο μπορεις γρηγοροτερα κυριος ψυχικα αλλα και σωματικα γιατι μην ξεχναμε πως το σωμα σου περασε μια κανονικη εγκυμοσυνη αλλα και γεννα.
αυτο που θα σου πω ειναι πριν ξανακανεις μια καινουργια προσπαθεια να κοιταξεις πρωτα να ηρεμησεις ,να βγαλεις τις κακες σκεψεις απο το μυαλο σου (οσο γινετε βεβαια μετα απο ενα τετοιο περιστατικο)και εμεις θα ειμαστε εδω για να ακουσουμε τα καινουργια ευχαριστα νεα σου.
Μην ξεχνας πως το φορουμ οπως ειπε και καποια αλλη κοπελα δεν ειναι μονο για τα ευχαριστα.
ειμαστε εδω για να ακουμε τα προβληματα και τις αγωνιες καθε μανουλας και να παραδειγματιζομαστε μεσα απο αυτα.

σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου γρηγορα να το ξεπερασεις και να θυμασε πως απο εδω και περα ολα θα πανε καλα αφου πλεον εχεις τον φυλακα αγγελο σου να σε προσεχει.;)

Irinoula
23-08-09, 09:15
Ευχαριστώ πολύ όλες για τη συμπαράσταση και τα μηνύματα σας. Μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω.
Οπως είπε η mariantinos όλες μας στην πρώτη εγκυμοσύνη θεωρούμε πολλά πράγματα φυσιολογικά. Καλύτερα να γινόμαστε τσιμπούρι στο γιατρό μας και να του τηλεφωνούμε για το κάθε τι.
Παραδείγματος χάριν οι κράμπες μπορεί να αποτελούν σημάδι θρομβοφιλίας, που όμως αν το ξέρεις και το πεις στο γιατρό σου, σύντομα θα σε στείλει για μια απλή για εξέταση αίματος σε έναν αιματολόγο, σωτηρια όμως για σένα και το παιδί σου. Εγώ μόλις προχθές το έμαθα. Είχα πάθει δυο τρεις κράμπες στα πόδια αλλά δεν ανησύχησα. Αν αποδειχθεί τελικά ότι πάσχω απο θρομβοφιλία εγκυμοσυνης, τότε θα μπορούσα ίσως να το είχα προλάβει.
Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην ξεπερνιέται όταν είσαι ενημερωμένη. Η τουλάχιστον έχεις την πολυτέλεια να το παλέψεις.
Πόσες φορές διάβασα εδώ για την προεκλαμψία απο την οποια δημιουργήθηκαν δυσάρεστες καταστάσεις και έσπευσα να ενημερώσω το γιατρό μου για τα πρησμένα μου πόδια που μέχρι τότε θεωρούσα ότι είναι σύνηθες σύμπτωμα της εγκυμοσύνης. Με μια απλή εξέταση της πίεσης και των ούρων ήμουν σίγουρη ότι δεν έπασχα. Η για το διαβήτη εγκυμοσύνης, με την καμπύλη ζαγχάρου. Για τον ύπνο απο την αριστερή πλευρά.
Πολλά πράγματα οι γιατροί τα θεωρούν δεδομένα και δεν τα αναφέρουν. Είναι σίγουροι και αυτοί απο την πλευρά τους ότι τα ξέρουμε. Η ότι θα τους ενημερώσουμε για το κάθε τι.
Με αυτή τη λογική άνοιξα αυτό το θέμα. Οχι για να φοβήσω αλλα για να υποψιάσω. Ετσι κι αλλιώς θυμάμαι πολύ καλά ότι άν και πριν απο κάθε εξέταση ρουτίνας ή μη είχα άγχος, μετά πετούσα απο τη χαρά μου όταν έπερνα τα θετικά αποτελέσματα και σίγουρα ήμουν ευτυχισμένη που την εκανα.

jesgk
23-08-09, 09:22
Irinoula λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου κ σου έυχομαι μέσα απ'την ψύχή μου να κρατάς του χρόνου στην αγκαλιά σου ένα νέο μωράκι. Δεν έχω παρόμοια εμπειρία αλλά δύο εγκυμοσύνες την μία πολύ διαφορετική από την άλλη. Προσωπικά δεν με φόβησες αντιθέτως θεωρώ ότι πρέπει να ξέρουμε κ τις δυσάρεστες εκβάσεις κάποιων καταστάσεων για να είμαστε πιο υποψιασμένες.

Φαντάσου πως έχοντας ήδη γεννήσει το 2ο παιδί μου κ έμαθα τώρα από εσένα πως οι κράμπες στην εγκυμοσύνη μπορεί κ να αποτελούν σημάδι θρομβοφιλίας, θα μπορούσε κ για εμένα που ειχα επί 9 μήνες κράμπες κ δεν κοιμόμουν καλά να μην ειχε θετική έκβαση, αν ξέρεις όμως μπορείς να προλάβεις.

mikio
23-08-09, 09:31
Κοριτσάκι μου σπάραξε η καρδιά μου και δεν έχω λόγια παρηγοριάς. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σύντομα να σου δώσει ο Θεός δύναμη να προχωρήσεις μπροστά, να απαλύνει γρήγορα τον πόνο σου και να σου χαρίσει ένα γερό μωράκι που θα έχει στον ουρανό ένα αγγελάκι να το φυλάει!

honey
23-08-09, 09:55
Irinoula μου, κοπέλα μου, δεν έχω λόγια να σου πω, μπροστά σε τέτοια γεγονότα χάνομαι.
Εύχομαι μόνο να βρείτε τη δύναμη να ξεπεράσετε αυτό που σας συνέβη και να προχωρήσετε δυνατοί.
Σας βρήκε αυτό το κακό, αλλά δε σημαίνει ότι δε θα ρθουν όμορφες στιγμές.
Θα έρθουν και θα ναι τόσο υπέροχες που θα σας αποζημιώσουν για όλα!
Το μωράκι είναι καλά όπου είναι τώρα, για κάποιο λόγο βρέθηκε εκεί, πιστέψτε το και κουράγιο!
Εμείς ότι μπορούμε να προσφέρουμε από δω........
Θα είσαι στο μυαλό μας και στη σκέψη μας!

honey
23-08-09, 09:57
Και κάτι ακόμα κοριτσάκι μου, να μιλάς γιαυτό που συνέβη, μη το κρατάς, μίλα σε όποιον θέλεις. Εμείς εδώ θα σε ακούμε....

ELISAVET
23-08-09, 10:22
Λυπάμαι αφάνταστα για την τραγωδία που σας βρήκε. Εύχομαι σύντομα ο Θεούλης να σας στείλει ένα γερό παιδί,που θα απαλύνει τον πόνο και θα φέρει στο σπίτι μαζί του τα γέλια και τη χαρά...... Έχε πίστη, κανέναν δεν αφήνει η Παναγιά.......

Όσο για την καταχώρηση στο φόρουμ, νομίζω πως από τη δημιουργία του το parents απευθύνεται σε όλους όσους θέλουν και προσπαθούν να γίνουν γονείς, γεγονός το οποίο, γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι δεν είναι πάντα εύκολο και απλό και ονειρεμένο για όλους. Μακάρι να ήταν, αλλά δυστυχώς δεν είναι.......
Οι έγκυες μπορούν να επιλέξουν αν θα διαβάσουν το θέμα ή όχι. Εγώ ξέρω πολύ καλά ότι αν κλείνω τα μάτια από τα άσχημα και δε λέω "κακές λέξεις" όπως ενδομήτριος θάνατος ή παλίνδρομη κύηση, αυτό δε με προστατεύει και ούτε διώχνει μακρυά το κακό. Η εγκυμοσύνη είναι ούτως ή άλλως μια επικίνδυνη κατάσταση και μόνο ο Θεός ξέρει πώς θα εξελιχθεί.........
Πίστη, υπομονή και προσευχή και το θαύμα θα συμβεί για όλες εμάς..... Ίσως κάποιες από μας χρειαστεί να περάσουμε πολλά, αλλά όταν θα έρθει το παιδί στη ζωή μας να δείτε τίποτε άσχημο δε θα θυμόμαστε πια........
Σου στέλνω την αγάπη μου και τις καλύτερες ευχές μου.Ο Θεός μαζί σου.........

nicole23
23-08-09, 10:27
Σου εύχομαι γρήγορα να ξαναγίνεις μανούλα... μην έχεις τύψεις που άνοιξες το τόπικ. καλά έκανες...για όλους αυτούς τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω.. όλα θα πάνε καλά αν το πιστέψεις.. θετική ενέργεια πάνω απ' όλα

ΝΤΙΝΤΙ
23-08-09, 19:19
Ευχαριστώ πολύ όλες για τη συμπαράσταση και τα μηνύματα σας. Μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω.
Οπως είπε η mariantinos όλες μας στην πρώτη εγκυμοσύνη θεωρούμε πολλά πράγματα φυσιολογικά. Καλύτερα να γινόμαστε τσιμπούρι στο γιατρό μας και να του τηλεφωνούμε για το κάθε τι.
Παραδείγματος χάριν οι κράμπες μπορεί να αποτελούν σημάδι θρομβοφιλίας, που όμως αν το ξέρεις και το πεις στο γιατρό σου, σύντομα θα σε στείλει για μια απλή για εξέταση αίματος σε έναν αιματολόγο, σωτηρια όμως για σένα και το παιδί σου. Εγώ μόλις προχθές το έμαθα. Είχα πάθει δυο τρεις κράμπες στα πόδια αλλά δεν ανησύχησα. Αν αποδειχθεί τελικά ότι πάσχω απο θρομβοφιλία εγκυμοσυνης, τότε θα μπορούσα ίσως να το είχα προλάβει.
Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην ξεπερνιέται όταν είσαι ενημερωμένη. Η τουλάχιστον έχεις την πολυτέλεια να το παλέψεις.
Πόσες φορές διάβασα εδώ για την προεκλαμψία απο την οποια δημιουργήθηκαν δυσάρεστες καταστάσεις και έσπευσα να ενημερώσω το γιατρό μου για τα πρησμένα μου πόδια που μέχρι τότε θεωρούσα ότι είναι σύνηθες σύμπτωμα της εγκυμοσύνης. Με μια απλή εξέταση της πίεσης και των ούρων ήμουν σίγουρη ότι δεν έπασχα. Η για το διαβήτη εγκυμοσύνης, με την καμπύλη ζαγχάρου. Για τον ύπνο απο την αριστερή πλευρά.
Πολλά πράγματα οι γιατροί τα θεωρούν δεδομένα και δεν τα αναφέρουν. Είναι σίγουροι και αυτοί απο την πλευρά τους ότι τα ξέρουμε. Η ότι θα τους ενημερώσουμε για το κάθε τι.
Με αυτή τη λογική άνοιξα αυτό το θέμα. Οχι για να φοβήσω αλλα για να υποψιάσω. Ετσι κι αλλιώς θυμάμαι πολύ καλά ότι άν και πριν απο κάθε εξέταση ρουτίνας ή μη είχα άγχος, μετά πετούσα απο τη χαρά μου όταν έπερνα τα θετικά αποτελέσματα και σίγουρα ήμουν ευτυχισμένη που την εκανα.

αν και εχω γεννηση δυο παιδακια αυτο πραγματικα πρωτη φορα το ακουω......

τωρα καταλαβα γιατι οταν ειπα στην γιατρο μου οτι παθαινω κραμπες ,τελειως ανυποψιαστη εγω και γεματη αφελεια ,μου αρχισε τα χαπια αμεσως αν και δεν μου ειχε πει τιποτα(μαλλον επειδη με ηξερε καλα και αν μου ελεγε κατι τετοιο θα παθαινα κατι απο την αγωνια μου παρα κατι απο αυτο........)

να γιατι πρεπει να γραφονται τετοια περιστατικα εδω ..............

να σαι καλα κοριτσακι μου και να μας ενημερωνεις για οτι καινουργιο μαθαινεις

mantinop
23-08-09, 21:15
Κοριτσάκι μου κουράγιο...πέρασες μια τραγωδία, εύχομαι από δω και στο εξής η ζωή να σου χαρίζει μόνο ευτυχία και γρήγορα ένα αγγελούδι να γεμίσει την αγκαλιά σου.
Μην απελπίζεσαι και να περιμένεις τα καλύτερα.
Το μήνυμά σου είναι μια προσπάθεια ενημέρωσης προς τα άλλα κορίτσια και δεν υπάρχει λόγος να σβηστεί. Η ζωή έχει και τα καλά έχει και τα άσχημα.
Κουράγιο στον πόνο σου και ελπίδα για το μέλλον.

evangelia
23-08-09, 22:09
:sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad:

saxpa
23-08-09, 22:13
και οτι με προλαβε η ντιντι....2 παιδια και εγω παρακαλω...κραμπες????????????????????????????????....ξυπνουσε ο συζηγος και με ετριβε καθε βραδυ....ναι επαιρνα χαπια για τις κραμπες και οπως νομιζα ειναι φυσιολογικο..αλλωστε εγκυμονουσα ημουνα δεν ειχα προβλημα....!!!!

να σαι καλα...

Varelaki
23-08-09, 22:20
Είμαι σίγουρη ότι η Παναγία θα απαλύνει τον πόνο σου και ο Θεός θα σου χαρίσει σύντομα ένα πανέμορφο και υγιέστατο μωράκι! Ειρήνη μου εσύ είσαι ήδη μανούλα μπράβο και για το κουράγιο σου!! Σας φιλώ και συμφωνώ ότι στη ζωή πρέπει να είμαστε έτοιμες για όλα ειδικά εμείς οι γυναίκες που φέρνουμε στον κόσμο τα αγγελούδια μας!!!!

marita
24-08-09, 12:31
Irinoula εύχομαι σύντομα ένα νέο μωράκι να έρθει στη ζωή σας και να απαλύνει τον πόνο της μεγάλης απώλειας. Μπράβο σου που, μέσα στο πόνο σου, κατέγραψες την οδυνηρή εμπειρία σου που μπορεί, ίσως, να φανεί χρήσιμη σε πολλές κοπέλες και να αποφύγουν αντίστοιχα προβλήματα. Καλό κουράγιο και να σκέφτεσαι ότι τα καλύτερα είναι μπροστά και σε περιμένουν να τα ζήσεις.

MARIANTHI611
24-08-09, 12:56
Επειδη υπαρχει και η αλλη οψη του νομισματος η οποια ΣΑΦΩΣ και πρεπει να λεγεται και να γραφεται και ας ειμαι εγκυος και ας περιμενω το πρωτο μου παιδακι καταλαβαινω το δραμα αυτης της γυναικας και την συγχαιρω που βρηκε το θαρρος να μοιραστει με λεξεις τον πονο της. Λυπαμαι απο τα βαθη της καρδιας μου για σενα τον αντρα σου και το μωρο σας. Τα πραγματα τωρα φαινονται ασχημα, και ειναι, αλλα ενα καινουργιο μωρακι θα γλυκανει τον πονο σας και θα ξαναφερει το χαμογελο στα χειλη σας. Ο Θεος να σας βοηθησει να σας δωσει κουραγιο , δυναμη να συνεχισετε και φωτηση για να δεχτειτε αυτο που σας συνεβη. Φιλικα Μαριανθη

afroditi81
24-08-09, 14:34
Δεν εισαι η μονη δεν ειμαι η μονη.Απο τοτε που βγηκα απο το νοσοκομειο εχω ακουσει απειρες ιστοριες.Πονας και ξερω ποσο.Το ιδιο κανω κι εγω που μετρουσε λιγες μερες να βγει το αγγελουδι μου.Δε ξερω αν η καισαρικη τουλαχιστον σε προφυλαξε απο ολο αυτο που περασα εγω.Μετα απο δυο εικοσιτετραωρα σχεδον να γενναω το νεκρο παιδι μου και να εχω ολες μου τις αισθησεις κι ολες αυτες τις ωρες να περιμενω με αφορητους πονους και απο διπλα να ακουγοντε κλαματα απο τα μωρακια που ερχοταν στη ζωη.Σε θεωρω τυχερη τουλαχιστον σε αυτο.Σιγουρα ταλαιπωρηθηκες μετα γιατι η γεννα ειναι γεννα ειτε φυσιολογικα ειτε με καισαρικη.Εμενα ο αντρας μου δεν αντεξε να το δει αν και μου ειπαν οτι βγηκε σα να κοιμοταν ο μελαχροινος μου αγγελος αλλα τον βαλαν να το μεταφερει σε ενα κουτι μεχρι την Θεσσαλονικη για να γινει η νεκροψια και θα παει να το παραλαβει τον Σεπτεμβριο με τα αποτελεσματα για να γινει και η ταφη.Βλεπεις η πολη που μενουμε δε μπορουσε να αναλαβωει τιποτα απο αυτα.Κρατος!!!!!εχεις τον πονο σου εχεις και τα υπολοιπα!Κουραγιο!οσο για τις μανουλες που δεν αντεχουν να αποφευγουν να διαβαζουν αλλα να ξερουν οτι οι γυναικες σαν εμας νιωθουμε διπλη χαρα για καθε μωρο που ερχεται κι ας μη το γνωριζουμε καν το αγαπαμε.Και η ευχη που κανουμε ειναι κανεις να μη το ζει ολο αυτο.Ελπιζω ο χρονος να βοηθησει να αναρωσουμε σωματικα και ψυχικα κυριως αν θελουμε να εχουμε την ευκαιρια για μια καινουργια προσπαθεια στο μελλον.Γιατι αρχιζω και συνειδητοποιω κι αυτο ευχαριστω ολες τις κοπελες για τα μηνυματα απο εδω,οτι μονο αν κρατησουμε το μωρο μας αγκαλια θα απαληνει ο πονος για τα αγγελουδια μας.
φιλικα και με τις καλυτερες ευχες
afroditi81

Νικη1
24-08-09, 18:38
ax!! κοπελα μου κουραγιο δεν υπαρχουν λογια.. να μην σβηστει το θεμα μονο να βοηθισει μπορει... κ αν καποιες μανουλες δεν αντεχουν ασ μην διαβαζουν.. με αυτη τη λογικη αν καποια εχει προβλημα στης εξετασεις να μην το αναφερει γιατι θα φοβιθουν οι αλες δεν παει ετσι... κ παλι κουραγιο κ ευχομαι τα καλητερα στο μελον...

Irinoula
25-08-09, 08:20
Afroditi81
Σε νοιώθω απόλυτα ψυχή μου. Ξέρω τι πέρασες και τι περνάς. Πρέπει όμως να μαζέψουμε τα συντρίμια μας και να συνεχίσουμε.
Με την καισαρική δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ είναι η αλήθεια. Αλλά το συναίσθημα είναι το ίδιο, ακριβώς όπως το περιέγραψα στο πρώτο μου μήνυμα. Ενα απέραντο κενό.
Θα ήθελα όμως να σε ρωτήσω. Τι εξετάσεις σου έδωσε ο γιατρός σου τώρα πια και πότε σου είπε να ξαναπροσπαθήσεις.

DALIA
25-08-09, 09:04
afroditi και irinoula σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου ο χρόνος για άλλη μια φορά να κάνει το χρέος του και να απαλύνει τα ψυχικά σημάδια..τα σωματικά δεν τα αναφέρω καν γιατί ξέρω ότι είναι μηδαμινά...
Ότι χρειαστήτε ήμαστε εδώ....μιλήστε..μιλήστε...

ο καθένας ας επιλέξει τι θα διαβάσει και τι θα απορίψει...το έχω πει άπειρες φορές εδώ μέσα...

zouki
25-08-09, 10:31
Κοριτσακια μου, ευχομαι να ξεπερασετε τον πονο σας. Ο χρονος ειναι πολυτιμος βοηθος και ενα νεο μωρακι θα γεμισει λιγο το κενο. Σας καταλαβαινω γιατι εχω ζησει χειροτερα, και αυτο μονο εχω να πω, οτι δυστυχως παντως υπαρχουν και τα χειροτερα.....
Κουραγιο, δε μπορω να πω τιποτα αλλο......

Theni
25-08-09, 11:31
να σας δινει δυναμη Ο Θεος... και να ερθουν ολα δεξια...

κι εγω πιστευω οτι το ποστ πρεπει να παραμεινει... εγω τις κραμπες δεν τις ανεφερα καν στον γιατρο... δεν ηξερα... το θεωρισα φυσιολογικο..

να εισαστε καλα κοριτσια που μπηκατε σ αυτην την δυσκολη δοκιμασια να ενημερωσετε

DALIA
25-08-09, 11:34
οτι δυστυχως παντως υπαρχουν και τα χειροτερα.....
Κουραγιο, δε μπορω να πω τιποτα αλλο......

zouki μου δυστυχώς αυτό που λες τις περισσότερες φορές δεν είναι βάλσαμο για την ψυχή μας...
σε εμένα προσωπικά δεν έχει λειτουργήσει ποτέ..
όταν περνάς μία δύσκολη κατάσταση έχεις παρωπίδες και επικεντρώνεσαι στο πρόβλημα σου..


Πάντως και εγώ το πρήξιμο το θεωρούσα φυσιολογικό..

afroditi81
25-08-09, 12:59
Καλη μου Ειρηνουλα απο μεσα απο το νοσοκομειο μου λεγαν οτι σε τρεις μηνες μπορω να ξαναμεινω εγκυος κι οτι του χρονου το καλοκαιρι μπορει να κραταω το μωρο μου αγκαλια ζωντανο αυτη τη φορα.Τωρα ειλικρινα δεν ξερω κι αυτο να ρωτησεις το γιατρο σου αν με την καισαρικη αλλαζει κατι.Αλλα αφου εισαι εσυ καλα κι ολα πηγαν καλα δε νομιζω.Η θεια μου που ειναι μαια μου ειπε και εξαμηνο να περασει θα ηταν καλυτερα γιατι ταλαιπωρηθηκα πολυ και βγηκα με πολυ χαμηλο αιματοκριτη αλλα δοξα το θεο αφου πηγαν ολα καλα.Η ψυχολογος μου επιμενει οτι πρεπει να μεινω συντομα εγκυος και αυτο το λεω και σε σενα γιατι τα λογια της ηταν οτι τετοιες περιπτωσεις μονο με μια καινουργια εγκυμοσυνη και ενα υγιες μωρο μπορουν να ξεπεραστουν οχι τελειως αλλα σε ενα μεγαλο βαθμο.Κι εγω κι εσυ κι καθε γυναικα που το περασε θα θυμαται παντα.Τωρα οσο αναφορα τις εξετασεις πρεπει να βγουν οι ιστιλογικες του πλακουντα και η νεκροψια του παιδιου για να δουμε τι γινεται μετα.Αν κι απο οτι μου ειπαν ολα φαινοταν μια χαρα και το παιδι βγηκε απλα σα να κοιμοταν.Τι να πω!Σε ολη την διαρκεια της εγκυμοσυνης οι εξετασεις ηταν αψογες δεν ξερω απλα περιμενω.Αυτο που εμαθα σε μια συζητηση και μαλλον θα το κανω ειναι οι εξετασεις θρομβοφιλιας γιατι στις δικες μας περιπτωσεις που το μωρο ειναι οκλοκληρωμενο συνηθως γινεται κατι ξαφνικο οποτε μαλλον για να προλαβω οτιδηποτε στο μελλον αυτες θα τις κανω βλεπουν αν εισαι επιρεπεις σε θρομβωσεις και αν εισαι ακολουθεις θεραπεια κι ειναι απλα μια εξεταση αιματος.Τωρα οτι νεοτερο μου πουν θα σε κραταω ενημερη.Εσυ πως νιωθεις για το ενδεχομενο μιας νεας εγκυμοσυνης???Εμενα μου φαινεται δυσκολο ακομα αλλα καθε μερα που περναει συνηδειτοποιω οτι μονο αυτο θα μας γιατρεψει.Τρεμω απο το φοβο μου αλλα απο την αλλη το κενο ειναι τοσο τεραστιο που απο αυτο μαλλον πρεπει να παρουμε δυναμη.
Ελπιζω να σου ελυσα τις αποριεςσου περιμενω νεα σου και τι σου ειπε εσενα ο γιατρος.Εγω την Πεμπτη εχω τον επανελενχω βλεπεις τωρα σαραντιζω κι ισως εχω και νεοτερα.Κουραγιο....

zouki
25-08-09, 13:11
zouki μου δυστυχώς αυτό που λες τις περισσότερες φορές δεν είναι βάλσαμο για την ψυχή μας...
σε εμένα προσωπικά δεν έχει λειτουργήσει ποτέ..
όταν περνάς μία δύσκολη κατάσταση έχεις παρωπίδες και επικεντρώνεσαι στο πρόβλημα σου..


Το ξερω, ο καθενας ζει μοναδικα τον πονο του...
Και καμια κουβεντα δεν τον απαλυνει, μονο ο χρονος.....

ΠΕΖΗ
25-08-09, 13:15
Όπως έγραψε και μια κοπέλα πιο πάνω τα λόγια είναι πολύ λίγα σε τετοιες περιπτώσεις...Αφροδίτη μου στα έχω γράψει και στο δικό σου θέμα, μόνο εσύ νιώθεις τον πόνο και μόνο εσύ έχεις πληγωθεί τόσο πολύ από αυτήν την ιστορία.
Μια νέα εγκυμοσύνη, σίγουρα θα σου φέρει πολύ άγχος, αγωνία, ίσως να αισθανθείς και άσχημα στην αρχή, σαν να μην ήθελες να ξαναμείνεις έγκυος κ.λ.π. (έτσι ένιωσα εγώ όταν ξαναέμεινα έγκυος μετά την αποβολή, έλεγα ήταν ανάγκη να μου συμβεί?? Δεν μπορούσα να χαρώ για τουλάχιστον 5 μήνες), αλλά θα δεις όταν όλα θα πηγαίνουν καλά και όσο θα περνάει ο καιρός, τόσο θα ανυπομονείς να έρθει η ώρα που θα αντικρίσεις το μωράκι σου και τότε σε ένα μεγάλο ποσοστό θα ξεχαστούν αυτά που νιώθεις τώρα. Κάντε μια νέα προσπάθεια όταν επουλωθούν λιγάκι οι πληγές, όσο και να σας πάρει και η προσπάθεια σας, θα σας ανταμείψει να είστε σίγουρες!

Irinoula
25-08-09, 16:30
Τι να πω!Σε ολη την διαρκεια της εγκυμοσυνης οι εξετασεις ηταν αψογες δεν ξερω απλα περιμενω.Αυτο που εμαθα σε μια συζητηση και μαλλον θα το κανω ειναι οι εξετασεις θρομβοφιλιας γιατι στις δικες μας περιπτωσεις που το μωρο ειναι οκλοκληρωμενο συνηθως γινεται κατι ξαφνικο οποτε μαλλον για να προλαβω οτιδηποτε στο μελλον αυτες θα τις κανω βλεπουν αν εισαι επιρεπεις σε θρομβωσεις και αν εισαι ακολουθεις θεραπεια κι ειναι απλα μια εξεταση αιματος.Τωρα οτι νεοτερο μου πουν θα σε κραταω ενημερη.Εσυ πως νιωθεις για το ενδεχομενο μιας νεας εγκυμοσυνης???Εμενα μου φαινεται δυσκολο ακομα αλλα καθε μερα που περναει συνηδειτοποιω οτι μονο αυτο θα μας γιατρεψει.Τρεμω απο το φοβο μου αλλα απο την αλλη το κενο ειναι τοσο τεραστιο που απο αυτο μαλλον πρεπει να παρουμε δυναμη.
Ελπιζω να σου ελυσα τις αποριεςσου περιμενω νεα σου και τι σου ειπε εσενα ο γιατρος.Εγω την Πεμπτη εχω τον επανελενχω βλεπεις τωρα σαραντιζω κι ισως εχω και νεοτερα.Κουραγιο....[/QUOTE]


Εγώ Αφροδίτη μόλις επανήλθα λίγο απο το πρώτο σόκ και μόλις ο οργανισμός μου άρχισε να λειτουργεί κανονικά, (είναι αναγκαίο οι ορμόνες να έλθουν στα κανονικά επίπεδα), έδωσα αίμα για την περιβόητη εξέταση θρομβοφιλίας. Περιμένω τα αποτελέσματα.
Την έκανα σε ιδιώτη γιατρό και όχι σε νοσοκομείο γιατί ήθελα να είμαι 100% σίγουρη. Κοστίζει 600 ευρώ, φαντάζομαι στο νοσοκομείο λιγότερα, και δεν είμαι σίγουρη άν καλύπτεται απο όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν πάντως την κάνεις σε νοσοκομείο, επειδή είναι γονιδιακή εξέταση αίματος, να ζητήσεις να σου κάνουν και τα 12 γονιδιώματα, γιατί έμαθα ότι επειδή για κάποια ταμεία κάνουν μόνο τα τρία γονιδιώματα, κάτι που δεν δίνει ευκρινές αποτέλεσμα.
Στην Αμερική μάλιστα η εξέταση αυτή συμπεριλαμβάνεται στον προγεννητικό έλεγχο (όπως εκείνη του τοξοπλάσματος π.χ) και δεν χρειάζεται να χάσεις πρώτα ένα-δυο παιδιά για να σου την προτείνουν.

Λιζα Ν.
25-08-09, 17:59
Irinoula μου κλαιω απο τη στιγμη που ειδα το μυνημα σου. Δεν εχω λογια να σε παρηγορησω...
Μια και ειχα πολλες περιπετειες με τη θρομβοφιλια και ακομα κανω ενεσεις, εχω γνωση, ειναι πραγματικα απαραδεκτο που δεν μας ενημερωνουν στον προγεννητικο γι αυτα, ηταν και ο λογος που αλλαξα γιατρο κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης.
Αν θελησεις πληροφοριες για αιματολογους κλπ σχετικα, στειλε μου πμ, θα χαρω να βοηθησω...
Ευχομαι συντομα να κρατησετε ενα μωρακι στα χερια σας.

Irinoula
25-08-09, 18:25
Λίζα σ' ευχαριστώ για το μήνυμα. Αυτό που πραγματικά περιμένω τώρα είναι να ξανανοιώσω σύντομα αυτά τα υπέροχα συμπτώματα της εγκυμοσύνης, που σου δίνουν μια ανείπωτη χαρά και ευτυχία. Ελπίζω σύντομα η Παναγίτσα να μου δώσει ένα παιδάκι, όπως και σε όλες τις γυναίκες που έχασαν το μωράκι τους.
Σίγουρα η μικρή μου δεν θα ξαναγυρίσει πίσω, αλλά θα τη βλέπω μέσα απο τα μάτια του μωρού που ελπίζω να με αξιώσει ο Θεός να φέρω κάποτε στον κόσμο.

Λίζα λες ότι είχες και συ περιπέτειες με τη θρομβοφιλία. Ελπίζω να πρόλαβες και να το κατάλαβες νωρίς. Πραγματικά δεν γνώριζα και γω ότι αυτή η γονιδιακή ασθένεια, μπορεί να σε βλάψει σε κάποιες περιπτώσεις και χωρίς να είσαι εγκυος.

Λιζα Ν.
25-08-09, 22:26
Βασικα περασα μεγαλο αγχος και ταλαιπωρια, εκανα ενα σωρο εξετασεις και πηγα σε πολλους γιατρους. Ακομα παιρνω ενεσεις. Δεν ειναι τιποτα ομως.
Εφοσον το βρηκες τωρα, μην ανησυχεις για το μελλον. Ολα θα πανε καλα, αρκει να ακολουθησεις τη θεραπεια σου. Με το καλο σου ευχομαι κι αν οντως θελεις τηλ κλπ, πες μου.

JimDin
27-08-09, 16:29
Ιρινούλα δεν ξέρω πραγματικά τι να πώ κοπέλα μου.
Εύχομαι όμως μέσα απο την καρδιά μου σύντομα ένα άλλο μωράκι να έρθει στην ζωή σας ,ίσως δεν θα σας κάνει να ξεχάσετε αλλά θα γλυκάνει το πόνο που νιώθετε τώρα.

Irinoula
27-08-09, 17:03
Σ' eυχαριστώ JimDim. Να χαίρεσαι το μωράκι σου!
Κορίτσια πολλές αγκαλίτσες στα μωράκια σας και μερικές απο μένα !!! :-)

dimitraO
01-09-09, 15:47
Irinoula λυπάμαι παρα πολύ για την απώλεια του μωρού σου και πιστεύω ότι με μία νέα εγκυμοσύνη θα απαλυνεις λίγο τον πόνο. Εγω κατα τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έκανα κάθε μέρα ενέσεις αντιπηκτικές και δύο φορές έκανα εξέταση σε αιματολόγο για θρομβοβλάστωμα. Εαν με ρωτήσεις ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί τα έκανα όλα αυτά γιατί δεν έχω θρομβοφιλία η ιστορία σου είναι μία απάντηση στα ερωτηματικά μου. Λυπάμαι και πάλι παρα πολύ.

elisabeth_th
01-09-09, 22:33
Irinoyla,
δεν ξερω αν τα οποια λογια μας θα σε παρηγορήσουν και θα απαλύνουν τον πονο σου.
Ελπίζω μονο να σου δωσουν κουραγιο και ελπιδα να συνεχισεις.
Σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου συντομα να εχεις το μωρο σου στην αγκαλια σου.
και μην ανησυχεις για το αν θα τρομαξεις τις εγκυες. Καλύτερα να ξερουμε παρά να αγνουμε.

DaF
02-09-09, 00:44
με το να ανοιξεις αυτο το θεμα ισως σωζεις μια ζωή...έχεις πολλη δυναμη μεσα σου..
σου ευχομαι να ερθουν τα πραγματα όπως τα θελεις ..

female
02-09-09, 09:31
Κοπέλα μου τώρα έμαθα για σένα...τι να σου πω? Ό,τι και να πω είναι λίγο και φτωχό. Πέρυσι είχα μια παλίνδρομη στον 2ο μήνα, δεν συγκρίνεται με το δικό σου, και με πήρε πολύ από κάτω. Η αιτία προφανώς ήταν η ίδια, θρομβοφιλία αν και δεν βγήκε τέτοιο αποτέλεσμα από τις εξετάσεις. Ακολούθησα όμως αντιπηκτική αγωγή προληπτικά ως την 12 εβδομάδα και δεν σου κρύβω ό,τι μέχρι τέλους έτρεμα μην πάει κάτι στραβά. Όλα όμως πήγαν μια χαρά. Αν βρεις την αιτία η επόμενη φορά θα είναι επιτυχημένη. Όπως και να έχει κοίτα μπροστά, ξέρω είναι δύσκολο αλλά πραγματικά μόνο με μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη θα ξεπεράσεις αυτό το σοκ.
Όσο για την καταχώρηση σου, υπάρχουν ατέλειωτες σελίδες με παλίνδρομες και άλλες αποτυχημένες εγκυμοσύνες εδώ και σε όλο το νετ. Όποιος δεν αντέχει να διαβάζει και την άλλη όψη του νομίσματος μάλλον ζει σε ένα παραμύθι.
Να είσαι καλά, η Παναγιά να σε φυλάει, να απαλύνει την ψυχούλα σου και ό,τι χρειαστείς εδώ είμαστε. Να μας μιλάς κοριτσάκι μου, να ξεχνιέσαι και να παίρνεις κουράγιο.

Irinoula
02-09-09, 10:58
female σ ευχαριστώ. Προς το παρόν περιμένω με αγωνία τα αποτελέσματα για ενδεχόμενη θρομβοφιλία. Κάνουν αρκετά να βγουν όπως έχω αντιληφθεί. Ο πρίγκιπας σου είναι ένας κούκλος! Να ναι γερός και δυνατός σαν τον ψηλορίτη! Να το χαιρόσαστε το πουλάκι μου!
Απο τον επόμενο μήνα ξεκινάμε και πάλι προσπάθειες. Εύχομαι γρήγορα να έχω καλά νέα!

DALIA
02-09-09, 11:01
Irinoula μου, υπάρχει περίπτωση να ανέβασες πίεση ?
Στο ρωτάω αυτό γιατί η φίλη μου έχασε έτσι το μωρό 2 μέρες πριν την ημέρα του τοκετού ?

maria_pa
02-09-09, 11:02
Σ' eυχαριστώ JimDim. Να χαίρεσαι το μωράκι σου!
Κορίτσια πολλές αγκαλίτσες στα μωράκια σας και μερικές απο μένα !!! :-)

Kalimera den exo logia na sou po....klaio oxi apo lipi alla apo siginisi kai apo tin megali sou dinami kai eyxomai o theoulis na soy dinei panta akomi perisoteri kai na soy xarisei to kouragio kai to doro na ksanakaneis prospa8eia giati pragmatika eisai mia ali8ini mana!!min to bazeis pote kato kai i psixoyla soy....poy efyge toso proora na ksereis oti einai ena galinemeno ageloydi!!na prosexeis Irinoyla kai i zoi einai mprosta soy min stamatas!

mitsi1
02-09-09, 12:25
Ιρινουλα κλαιω ασταματητα...Συγκλονιστηκα απο την ιστορια σου...Ειναι πραγματικα τρομερο....Δεν εχω λογια να σου πω, μονο μεσα απο την καρδια μου να σου ευχηθω συντομα ο θεουλης να σου δωσει ενα καινουργιο παιδακι για να απολυνει τον πονο σου. Ολα θα πανε καλα...

ANNA27!
02-09-09, 12:42
"Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει

να ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι

να ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι

κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη!

Τι τραγούδι να σου πω εκεί που πας

να μη μοιάζει με κανένα

Τι τραγούδι να σου πω εκεί που πας

μα να μοιάζει μ όλα όσα αγαπάς!!!"

female
02-09-09, 12:47
female σ ευχαριστώ. Προς το παρόν περιμένω με αγωνία τα αποτελέσματα για ενδεχόμενη θρομβοφιλία. Κάνουν αρκετά να βγουν όπως έχω αντιληφθεί. Ο πρίγκιπας σου είναι ένας κούκλος! Να ναι γερός και δυνατός σαν τον ψηλορίτη! Να το χαιρόσαστε το πουλάκι μου!
Απο τον επόμενο μήνα ξεκινάμε και πάλι προσπάθειες. Εύχομαι γρήγορα να έχω καλά νέα!

Κοριτσάκι μου σε ευχαριστώ πολύ και σε συγχαίρω για την δύναμη και την αντοχή σου. Και εγώ μόλις ξεκίνησα προσπάθεια έμεινα αμέσως έγκυος και τώρα έχω τον Πρίγκηπά μου. Μέσα από την καρδιά μου να έχεις σύντομα καλά νέα και ένα μωράκι να γεμίσει την ζωή σου.

gema
02-09-09, 18:44
Den uparxoun logia gia na se parigorisei kaneis.Dustuxws einai ola mesa sti zwi mas kai dustuxws eimaste upoxrewmenoi na ta upostoume elpizontas gia to kalutero.Eimai sigouri oti o kalos Theoulis kati sas etoimazei kai thanai mia megali xaroumeni ekplixi me thetiki ekbasi!!Upomoni elpida kai kouragio!Euxomai se oles tis upoloipes eguoules na oloklirwsoun tin egumosuni tous kai na kratisoun suntoma mia nea zwoula sta xeria tous!

ΕΥΑ Κ.
07-09-09, 12:51
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 3 ΕΤΩΝ. ΚΑΙ Η ΔΥΟ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΕΣ ΗΤΝ ΙΔΙΕΣ. ΟΤΑΝ ΕΚΛΗΣΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΕΤΟ ΜΗΝΑ ΘΑ ΠΗΓΕΝΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΗ (ΜΕ 4 ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ) ΑΠΟ ΒΡΑΔΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΑΦΟΥ ΚΟΙΜΙΣΑΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΣ ΞΕΦΤΟΜΑΣΤΑΝ ΤΙΣ ΣΤΗΓΜΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΕΜΠΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΜΕ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΤΗΝ ΦΑΤΖΟΥΛΑ ΤΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΛΕΓΑΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΗΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΗΜΕΝΕ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΗΜΑΣΑ ΤΕΛΕΙΑ. ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΕΝΤΟΝΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΜΕ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΑΡΧΗΣΕ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΜΟΥ ΑΝΑΚΗΝΩΣΑΝ ΟΤΙ Ο ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ ΠΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΠΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ... ΗΡΘΕ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΚΛΑΙΓΩΝΤΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΧΑ ΕΛΠΙΔΑ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΓΕΝΗΣΩ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΚΟ... ΤΟΝ ΓΕΝΗΣΑ ΜΕ ΤΕΧΝΗΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΗΚΑ ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΟΤΑΝ ΑΝΤΗΚΡΗΣΑ ΤΟ ΑΨΥΧΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΗΓΜΗ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΑΡΧΗΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΩ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΦΩΝΑΖΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΗΜΕΝΟΥΝ ΛΙΓΟ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΟΥΝΙΘΕΙ ΑΝΟΦΕΛΟ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΓΚΕΛΟΥΔΙ... ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΗ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ ΠΗΓΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΛΙΓΑ ΦΡΕΣΚΑ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΙΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΠΑΛΕΝΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΟΤΙ ΒΡΗΣΤΕΤΕ ΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΕΡΙΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΗΓΜΗ ΘΑ ΙΔΟΘΟΥΜΕ ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΗΛΑΜΕ..

ΕΥΑ Κ.
07-09-09, 13:16
Afroditi81
Σε νοιώθω απόλυτα ψυχή μου. Ξέρω τι πέρασες και τι περνάς. Πρέπει όμως να μαζέψουμε τα συντρίμια μας και να συνεχίσουμε.
Με την καισαρική δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ είναι η αλήθεια. Αλλά το συναίσθημα είναι το ίδιο, ακριβώς όπως το περιέγραψα στο πρώτο μου μήνυμα. Ενα απέραντο κενό.
Θα ήθελα όμως να σε ρωτήσω. Τι εξετάσεις σου έδωσε ο γιατρός σου τώρα πια και πότε σου είπε να ξαναπροσπαθήσεις.

Πανω σε αυτο θα ηθελα να μαθω και εγω γιατι μετα την πρωτη εξεταση που με τον υπεριχο ηταν ολα καλα μου ειπε ο γιατρος μου ενα τεστ παπ να κανω αυτον τον μηνα και επειτα δεν ξερω τι αλλο...

PENIBA2
07-09-09, 14:10
κοριτσια τι να πω και στις τρεις.δεν εχω λογια.σαν νερο τρεχουν τα δακρυα.ποιος φαιει τελικα για ολα αυτα;δεν εχω απαντηση ομως.αλλες φορες λεμε οτι ισως ετσι να ηταν καλυτερα αλλα σε αυτες τις περιπτωσεις που υπαρχει ενα υγιες μωρακι σε πιανει θλιψη και μετα οργη.γιατι;
μονο κουραγιο να κανετε μπορω να σας πω.ενα μωρακι σιγουρα θα απαλυνει τον πονο σας.ειμαι συγκλονισμενη ειλικρινα...
οσο για το τοπικ εννοειται οτι πρεπει να υπαρχει και οτι πρεπει να λεγονται τετοια γεγονοτα.ο τιτλος ουτως ή αλλως προιδεαζει την καθεμια μας ειτε ειναι εγκυος ειτε οχι οποτε εχει την επιλογη του να το διαβασει ή οχι.
πολλα φιλια και πολυ αγαπη σας στελνω και ευχομαι συντομα να κρατατε αγκαλια ενα γερο και ζουμπουρλο μωρακι!!!

Irinoula
07-09-09, 22:48
Irinoula μου, υπάρχει περίπτωση να ανέβασες πίεση ?
Στο ρωτάω αυτό γιατί η φίλη μου έχασε έτσι το μωρό 2 μέρες πριν την ημέρα του τοκετού ?

Dalia δεν ξέρω πραγματικά. Η αλήθεια είναι ότι την πίεση μου πριν μείνω έγκυος δεν τη μετρούσα. Οπότε δεν ξέρω άν ανέβασα ή όχι. Ο γιατρός πάντως που με μετρούσε δεν διαπίστωσε κάτι ανησυχητικό. Τώρα που τη μετράω έχω 10,5 με 12,0 και 7 με 8,5 η μικρή. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου αν θυμάμαι καλά είχα μέχρι και 14 κάποιες φορές. Δεν ξέρω αλήθεια αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί πίεση ή είναι φυσιολογικό να ανεβαίνει η πίεση λόγω της εγκυμοσύνης.

Irinoula
07-09-09, 22:49
"Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει

να ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι

να ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι

κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη!

Τι τραγούδι να σου πω εκεί που πας

να μη μοιάζει με κανένα

Τι τραγούδι να σου πω εκεί που πας

μα να μοιάζει μ όλα όσα αγαπάς!!!"


Αννα υπέροχο. Σ ευχαριστώ...

Irinoula
07-09-09, 22:54
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 3 ΕΤΩΝ. ΚΑΙ Η ΔΥΟ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΕΣ ΗΤΝ ΙΔΙΕΣ. ΟΤΑΝ ΕΚΛΗΣΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΕΤΟ ΜΗΝΑ ΘΑ ΠΗΓΕΝΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΗ (ΜΕ 4 ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ) ΑΠΟ ΒΡΑΔΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΑΦΟΥ ΚΟΙΜΙΣΑΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΣ ΞΕΦΤΟΜΑΣΤΑΝ ΤΙΣ ΣΤΗΓΜΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΕΜΠΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΜΕ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΤΗΝ ΦΑΤΖΟΥΛΑ ΤΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΛΕΓΑΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΗΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΗΜΕΝΕ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΗΜΑΣΑ ΤΕΛΕΙΑ. ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΕΝΤΟΝΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΜΕ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΑΡΧΗΣΕ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΜΟΥ ΑΝΑΚΗΝΩΣΑΝ ΟΤΙ Ο ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ ΠΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΠΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ... ΗΡΘΕ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΚΛΑΙΓΩΝΤΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΧΑ ΕΛΠΙΔΑ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΓΕΝΗΣΩ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΚΟ... ΤΟΝ ΓΕΝΗΣΑ ΜΕ ΤΕΧΝΗΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΗΚΑ ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΟΤΑΝ ΑΝΤΗΚΡΗΣΑ ΤΟ ΑΨΥΧΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΗΓΜΗ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΑΡΧΗΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΩ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΦΩΝΑΖΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΗΜΕΝΟΥΝ ΛΙΓΟ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΟΥΝΙΘΕΙ ΑΝΟΦΕΛΟ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΓΚΕΛΟΥΔΙ... ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΗ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ ΠΗΓΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΛΙΓΑ ΦΡΕΣΚΑ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΙΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΠΑΛΕΝΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΟΤΙ ΒΡΗΣΤΕΤΕ ΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΕΡΙΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΗΓΜΗ ΘΑ ΙΔΟΘΟΥΜΕ ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΗΛΑΜΕ..


Ευα σε καταλαβαίνω απόλυτα. Τα μωράκια μας όμως είναι αγγελούδια τώρα. Προσπάθησε να μαζέψεις τα συντρίμια της ψυχής σου και να μη στερήσεις ούτε λεπτό απο το κοριτσάκι σου. Ετσι θα είναι ευτυχισμένος και ο αδελφούλης της εκεί ψηλά...
Βεβαίως και θέλω να τα λέμε. Αλλωστε γι αυτό άνοιξα αυτό το θέμα. Πές μου σου είπαν οι γιατροί τι έφταιξε?

Irinoula
07-09-09, 22:55
κοριτσια τι να πω και στις τρεις.δεν εχω λογια.σαν νερο τρεχουν τα δακρυα.ποιος φαιει τελικα για ολα αυτα;δεν εχω απαντηση ομως.αλλες φορες λεμε οτι ισως ετσι να ηταν καλυτερα αλλα σε αυτες τις περιπτωσεις που υπαρχει ενα υγιες μωρακι σε πιανει θλιψη και μετα οργη.γιατι;
μονο κουραγιο να κανετε μπορω να σας πω.ενα μωρακι σιγουρα θα απαλυνει τον πονο σας.ειμαι συγκλονισμενη ειλικρινα...
οσο για το τοπικ εννοειται οτι πρεπει να υπαρχει και οτι πρεπει να λεγονται τετοια γεγονοτα.ο τιτλος ουτως ή αλλως προιδεαζει την καθεμια μας ειτε ειναι εγκυος ειτε οχι οποτε εχει την επιλογη του να το διαβασει ή οχι.
πολλα φιλια και πολυ αγαπη σας στελνω και ευχομαι συντομα να κρατατε αγκαλια ενα γερο και ζουμπουρλο μωρακι!!!

Σ ευχαριστούμε ΡΕΝΙΒΑ2 :) To ελπίζω κι εγώ σύντομα

Irinoula
07-09-09, 23:00
afroditi81 που είσαι κοριτσάκι? Πώς πήγαν οι εξετάσεις? Κανένα νέο? Ακόμη περιμένω να βγουν αυτές οι εξετάσεις οι γονιδιακές για το ενδεχόμενο θρομβοφιλίας...Πόσο χρόνο κάνουν ξέρει καμία?

female
08-09-09, 01:12
Εμένα Ιρινούλα μου έκαναν 1 μήνα και κάτι!

maryboy
08-09-09, 01:32
Εχω πάθει σοκ με αυτά που διαβάζω !!!!! Δεν ξέρω τι να πώ ??? Που οφείλονται όλα αυτά ?? Εξετάσεις προγεννετικού ελέγχου δεν είχατε κάνει πριν μείνετε έγκυος ή έστω αφότου μείνατε και ύστερα ! Εμένα ο γιατρός μου είχε δώσει ένα χρόνο περίπου πριν μείνω έγκυος ενα ολόκληρω πακέτω εξετλασεων που περιείχε και δείκτες θρομβοφιλίας !!!! Τι να πω...???

ΕΥΑ Κ.
08-09-09, 10:50
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΙ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΟΥ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΡΕΙΕΣ ΜΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΕΙΧΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Η ΜΙΚΡΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΗΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΠΕΝΘΗΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΛΕΩΝ ΠΕΡΗΜΕΝΗ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΩΡΑΚΙ ΕΠΗΜΕΝΕΙ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΑΚΟΜΗ ΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΗΘΕΛΑ.ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΦΟΒΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΗ ΔΕΝ ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΗΤΝ ΤΟΣΟ ΗΡΕΜΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΑΚΙ ΤΟΥ ΤΟ ΚΟΡΜΗ ΤΟΥ ΤΟΥ ΦΟΡΕΣΑΝ Η ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΡΟΥΧΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΠΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΗΔΕΨΑΝ ΟΣΟ ΗΜΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΤΣΙ ΗΘΕΛΑ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ Ο ΘΕΟΥΛΗΣ ΘΕΛΕΙ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΞΑΝΑ ΓΕΡΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΟΛΕΣ ΜΑΣ....Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΘΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΕΙΤΕ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΧΑΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ Η ΠΡΟΛΙΨΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΜΕΝΕΙ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ .ΤΙ ΛΕΣ?

ΔΗ+ΧΡ
08-09-09, 13:50
Κοπέλες μου δεν ξέρω τι να πω για να παρηγορηθήτε στο ελάχιστο.Δεν υπάρχουν λέξεις για τέτοια συναισθήματα.Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι καλό κουράγιο και μεγάλη υπομονή.Εγώ ακόμη δεν έγινα μανούλα.Είμαι στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης μου και διαβάζω τα πάντα στο Forum γιατί με αυτόν τον τρόπο έχω ενημερωθεί σχεδόν για τα πάντα μιας και ο γιατρός μου είναι 2 ώρες μακριά μου και δεν μπορώ να είμαι ήσυχη οτι όλα είναι καλά.Σας ευχαριστούμε πολύ για τη δύναμή σας να μας πείτε την ιστορία σας.

afroditi81
08-09-09, 14:35
Ειρηνουλα γλυκια μου μπαινω και διαβαζω γιατι περιμενω και με αγωνια και τα δικα σου νεα για τις εξετασεις και την ψυχολογια σου.Μονο τον επανελενχω για τον σαραντισμο εκανα και μου ειπαν οτι απο τον Οκτωμβριο μπορω να ειμαι παλι εγκυος.(Θα δειξει....)Περιμενω την Πεμπτη ελπιζω δηλαδη τα αποτελεσματα του πλακουντα για το παιδι πηρα χτες τηλεφωνο και με ταραξαν μου ειπαν οτι ισως παρει και 1 χρονο βεβαια οταν αρχισα να φωναζω μου ειπαν ισως και λιγοτερο.Ειναι λογικα ολα αυτα???Πρεπει να περιμενω τοσο πολυ για να παρω πισω το παιδι μου να το θαψω??Τι αναισθησια ειναι αυτη και να πληρωνεις και τοσα χρηματα για να μη τα αφησεις ολα στο ελεος του κρατους!Κι ενω πας λιγο να συνελθεις σου κανουν αθλια παλι την ψυχολογια.
Τι να πω....καπου διαβασα οτι θα ξεκινησεις προσπαθειες κι εσυ απο οκτωμβριο και χαρηκα μακαρι να μην ημαστε μονο στα δυσκολα μαζι αλλα να μοιραστουμε και τα ευχαριστα αυτη τη φορα. Η σκεψη μου και η αγαπη μου ειναι κοντα σου και στις υπολοιπες κοπελες που περναν το ιδιο.
φιλια και περιμενω νεα σου
afroditi81

DALIA
08-09-09, 14:42
Κορίτσια σας το εύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, γρήγορα να μας λέτε για ευχαριστα γεγονότα...

Haris1
14-09-09, 10:35
Γραφω για πρωτη φορά στο φορουμ, αν και τους τελευταιους 8 μηνες το επισκεπτομουν τακτικα.
Μοιραζομουν μαζι σας τα νεα σας και ευχομουν και η δικη μου εγκυμοσυνη να ειχε καλο τελος!!!
Δυστυχως, για καποιο λογο, επρεπε να το περασουμε και αυτό.
Εχασα κι εγω το μωρακι μου 4 μερες πριν μπω στο μηνα μου!!!Ετσι, ξαφνικα!!
Ξυπνησα ένα πρωι...και απλά δεν το ακουγα. Περιμενα καποιες ωρες, γιατι πίστευα οτι κοιμόταν.Οταν το απογευμα πηγαμε στην κλινικη...το μωρακι δεν ειχε σφυγμους!!
Τα μετεπειτα κυλησαν τοσο γρηγορα...ηταν σα να συμβαινουν εξω απο μενα. Εκανα καισαρικη και νοσηλευτικα. Το μωρακι το ειδε ο ανατρας μου, εμενα δε με αφησαν, και το μονο που εμαθα ηταν πως δεν φαινοταν ταλαιπωρημενο!
Εχω πλεον γυρισει στο σπιτι. Βλεπω το δωματιο του και δεν μπορω να σταματησω να κλαιω.
Περιμενω με αγωνια τα αποτελεσματα των ιστολογικών, γιατι θελω οπωσδηποτε να μαθω τι εγινε!!!
Πραγματικα, καταλαβαινω τα κοριτσια του φορουμ, που περνανε κατι αναλογο, και απο σας πηρα το κουραγιο να γραψω.
Ευχομαι, να μην περασει καμια άλλη κοπέλα αυτα που περναω εγω.
Ανυπομονώ να ξαναμεινω εγκυος, ελπιζοντας να απαλυνθει ο πονος.
Συγγνωμη αν σας κουρασα, αλλα από τοτε που εχασα το μωρακι μου, ειναι η πρωτη φορά που μιλαω σε καποιον!!

G.STONE
14-09-09, 11:48
Ειλικρινά σας καταλαβάινω και έχω πολύ στενοχωρηθεί γιατί και εγώ 9 μήνες σχεδόν καρδιοχτυπούσα μήπως χαθεί το αγοράκι μου.

Εμένα όμως βρε κορίτσια ο γιατρός μου μου είχε κάνει πολλές ειδικές εξετάσεις. Ειδικά για θρομβοφιλία που προκαλεί ενδομήτριο θάνατο. Επειδή στην ανάπτυξη του το μωρό ήταν 2 εβδομάδες πίσω από την αρχή της κύησης (που άλλοι γιατροί θεωρούν ότι έγινε καθυστερημένα η σύλληψη) μου έκανε ότι εξετασεις μπορούσα να κάνω, τα πάντα.Τελικά είμαι ετεροζυγωτή σε ένα γονίδιο που προκαλεί θρόμβωση που θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Με ενέσεις το παλεύαμε.

Σας τα γράφω όλα αυτά για να σας πώ κορίτσια μου να τα ψάχνετε όλα, οι γιατροί μας πρέπει να μας καθοδηγούν. Δεν μπορεί στα καλά καθούμενα να χάνονται τα μωρα. Δεν υπήρχαν ενδείξεις? Σήμερα υπάρχουν τόσες εξετάσεις, γιατί ?

Κουράγιο, εύχομαι σύντομα να κρατήσετε στην αγκαλιά ένα άλλο μωράκι που θα απαλύνει τον πόνο σας.

Haris1
14-09-09, 12:17
Στη δικη μου περιπτωση, στο τελος του 6ου μηνα μας ειπε ο γιατρος πως το μωρο δεν παιρνει αρκετο βαρος. Μετα από στενη παρακολουθηση, εξετασεις και υπερηχους, καταληξαμε στο οτι το μωρακι ειναι απλα αδυνατο και αναπτυσσεται κανονικα. Εκανα εξετασεις για θρομβοφιλια, αρχες 7ου, οι οποιες δικαιολογουσαν μια αντιπηκτικη αγωγη που ξεκινησα.
Τελικά , το αγορακι μου γεννηθηκε με απολυτα φυσιολογικό βαρος, αλλά δυστυχως, χωρις παλμους.
Δεν ξερουμε τι εφταιξε.
Πρεπει να περασει το διαστημα της λοχειας, και επειτα να κανω αιματολογικες εξετασεις.
Ειλικρινα, ομως, ειμαστε πολυ επιφυλακτικοί για τα οποια αποτελεσματα.
Πιστευω, πως, δυστυχως, πολλα πραγματα δεν φαινονται στην αρχη της εγκυμοσυνης ή προκυπτουν αργοτερα. Και ειλικρινα, μονο αυτή η σκεψη μπορεί να μου δωσει μια αχτίδα κουραγιου. Ουτε που μπορώ να διανοηθώ πως ενδεχομενως, στην περιπτωση μου, να υπήρξε καποιο ιατρικό λαθος ή αμελεια.
Αυτό φαντάζει ακομα πιο αδικο και με κανει να αναρωτιεμαι πιο εντονα...ΓΙΑΤΙ????

G.STONE
14-09-09, 13:08
Στη δικη μου περιπτωση, στο τελος του 6ου μηνα μας ειπε ο γιατρος πως το μωρο δεν παιρνει αρκετο βαρος. Μετα από στενη παρακολουθηση, εξετασεις και υπερηχους, καταληξαμε στο οτι το μωρακι ειναι απλα αδυνατο και αναπτυσσεται κανονικα. Εκανα εξετασεις για θρομβοφιλια, αρχες 7ου, οι οποιες δικαιολογουσαν μια αντιπηκτικη αγωγη που ξεκινησα.
Τελικά , το αγορακι μου γεννηθηκε με απολυτα φυσιολογικό βαρος, αλλά δυστυχως, χωρις παλμους.
Δεν ξερουμε τι εφταιξε.
Πρεπει να περασει το διαστημα της λοχειας, και επειτα να κανω αιματολογικες εξετασεις.
Ειλικρινα, ομως, ειμαστε πολυ επιφυλακτικοί για τα οποια αποτελεσματα.
Πιστευω, πως, δυστυχως, πολλα πραγματα δεν φαινονται στην αρχη της εγκυμοσυνης ή προκυπτουν αργοτερα. Και ειλικρινα, μονο αυτή η σκεψη μπορεί να μου δωσει μια αχτίδα κουραγιου. Ουτε που μπορώ να διανοηθώ πως ενδεχομενως, στην περιπτωση μου, να υπήρξε καποιο ιατρικό λαθος ή αμελεια.
Αυτό φαντάζει ακομα πιο αδικο και με κανει να αναρωτιεμαι πιο εντονα...ΓΙΑΤΙ????

Και εμείς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίσαμε με το βάρος, ήταν μικρό το μωρό πράγμα που σήμαινε ότι εφόσον ήταν ήδη 2 εβδομάδες πίσω στην ανάπτυξη ότι κάτι συμβαίνει με την τροφοδοσία του εμβρύου.

Κάναμε συνεχώς dopler για να ελέγχουμε την κατάσταση και στον 6ο μήνα κάναμε την ένεση κορτιζόνης για τα πνευμονάκια του γιατί περιμέναμε ότι αν καθυστερούσε κι άλλο η ανάπτυξή του θα έπρεπε να γεννήσω. Με τα χίλια ζόρια φθάσαμε στον 9ο. Μόλις μπήκα 37η εβδ. κατευθείαν καισαρική γιατί ήδη η αναπτυξή του ήταν 3,5 εβδ. πίσω.

Μη στενοχωριέσαι γλυκιά μου, ο χρόνος και μια νέα εγκυμοσύνη θα σου απαλύνουν τον πόνο. Όλα καλά θα πάνε. Και εγώ τρέμω στην ιδέα μιας νέας εγκυμοσύνης και το θέλω τόσο πολύ.

G.STONE
14-09-09, 13:20
Στη δικη μου περιπτωση, στο τελος του 6ου μηνα μας ειπε ο γιατρος πως το μωρο δεν παιρνει αρκετο βαρος. Μετα από στενη παρακολουθηση, εξετασεις και υπερηχους, καταληξαμε στο οτι το μωρακι ειναι απλα αδυνατο και αναπτυσσεται κανονικα. Εκανα εξετασεις για θρομβοφιλια, αρχες 7ου, οι οποιες δικαιολογουσαν μια αντιπηκτικη αγωγη που ξεκινησα.
Τελικά , το αγορακι μου γεννηθηκε με απολυτα φυσιολογικό βαρος, αλλά δυστυχως, χωρις παλμους.
Δεν ξερουμε τι εφταιξε.
Πρεπει να περασει το διαστημα της λοχειας, και επειτα να κανω αιματολογικες εξετασεις.
Ειλικρινα, ομως, ειμαστε πολυ επιφυλακτικοί για τα οποια αποτελεσματα.
Πιστευω, πως, δυστυχως, πολλα πραγματα δεν φαινονται στην αρχη της εγκυμοσυνης ή προκυπτουν αργοτερα. Και ειλικρινα, μονο αυτή η σκεψη μπορεί να μου δωσει μια αχτίδα κουραγιου. Ουτε που μπορώ να διανοηθώ πως ενδεχομενως, στην περιπτωση μου, να υπήρξε καποιο ιατρικό λαθος ή αμελεια.
Αυτό φαντάζει ακομα πιο αδικο και με κανει να αναρωτιεμαι πιο εντονα...ΓΙΑΤΙ????

Και εμείς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίσαμε με το βάρος, ήταν μικρό το μωρό πράγμα που σήμαινε ότι εφόσον ήταν ήδη 2 εβδομάδες πίσω στην ανάπτυξη ότι κάτι συμβαίνει με την τροφοδοσία του εμβρύου.

Κάναμε συνεχώς dopler για να ελέγχουμε την κατάσταση και στον 6ο μήνα κάναμε την ένεση κορτιζόνης για τα πνευμονάκια του γιατί περιμέναμε ότι αν καθυστερούσε κι άλλο η ανάπτυξή του θα έπρεπε να γεννήσω. Με τα χίλια ζόρια φθάσαμε στον 9ο. Μόλις μπήκα 37η εβδ. κατευθείαν καισαρική γιατί ήδη η αναπτυξή του ήταν 3,5 εβδ. πίσω.

Μη στενοχωριέσαι γλυκιά μου, ο χρόνος και μια νέα εγκυμοσύνη θα σου απαλύνουν τον πόνο. Όλα καλά θα πάνε. Και εγώ τρέμω στην ιδέα μιας νέας εγκυμοσύνης και το θέλω τόσο πολύ.

Irinoula
15-09-09, 20:24
Εχω πάθει σοκ με αυτά που διαβάζω !!!!! Δεν ξέρω τι να πώ ??? Που οφείλονται όλα αυτά ?? Εξετάσεις προγεννετικού ελέγχου δεν είχατε κάνει πριν μείνετε έγκυος ή έστω αφότου μείνατε και ύστερα ! Εμένα ο γιατρός μου είχε δώσει ένα χρόνο περίπου πριν μείνω έγκυος ενα ολόκληρω πακέτω εξετλασεων που περιείχε και δείκτες θρομβοφιλίας !!!! Τι να πω...???



Εγω προσωπικά maryboy έκανα εξετάσεις προγεννητικές πέντε μήνες πριν μείνω έγκυος και όλα ήταν καλά. Επίσης όλες οι εξετάσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν πολύ καλές. Τώρα όσον αφορά αυτές που αφορούν στη θρομβοφιλία δεν είναι απ ότ ξέρω δυστυχώς εξετάσεις ρουτίνας, μάλλον επειδή κοστίζουν αρκετά κάτι που δεν συμφέρει στα ταμεία. Ο δικός σου ο γιατρός πρέπει να είναι πολύ ψαγμένος... Είχες ήδη ένα μωράκι και πήγαινες για το δεύτερο, ή στις έκανε ώς πρωτότοκη?

Irinoula
15-09-09, 20:31
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΙ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΟΥ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΡΕΙΕΣ ΜΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΕΙΧΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Η ΜΙΚΡΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΗΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΠΕΝΘΗΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΛΕΩΝ ΠΕΡΗΜΕΝΗ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΩΡΑΚΙ ΕΠΗΜΕΝΕΙ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΑΚΟΜΗ ΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΗΘΕΛΑ.ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΦΟΒΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΗ ΔΕΝ ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΗΤΝ ΤΟΣΟ ΗΡΕΜΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΑΚΙ ΤΟΥ ΤΟ ΚΟΡΜΗ ΤΟΥ ΤΟΥ ΦΟΡΕΣΑΝ Η ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΡΟΥΧΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΠΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΗΔΕΨΑΝ ΟΣΟ ΗΜΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΤΣΙ ΗΘΕΛΑ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ Ο ΘΕΟΥΛΗΣ ΘΕΛΕΙ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΞΑΝΑ ΓΕΡΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΟΛΕΣ ΜΑΣ....Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΘΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΕΙΤΕ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΧΑΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ Η ΠΡΟΛΙΨΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΜΕΝΕΙ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ .ΤΙ ΛΕΣ?


Σίγουρα Ευα έχουμε μπει πια στο κλάμπ των μελλοντικών εγκύων υψηλής επικινδυνότητας. Ας είναι όμως. Αρκεί να φέρουμε κάποτε στον κόσμο ένα υγιές μωράκι. Και πιστέυω ότι για να τα καταφέρουμε πρέπει να χαμογελάμε κοπέλα μου. Μόνο με καλή διάθεση θα το ξεπεράσουμε και θα δημιουργήσουμε ένα χαρούμενο περιβάλλον (σωματικό και ψυχολογικό) για το επόμενο μωράκι μας. Το ξέρω είναι δύσκολο αλλά θα τα καταφέρουμε. Μην αφήνεις τον χρόνο να περνά. Συμβουλέψου τον γιατρό σου για το πότε μπορείς να ξεκινήσεις προσπάθειες και ξεκινήστε χωρίς άγχος.
Οσο για τα μωράκια μας που είναι εκεί ψηλά, ξέρουν ότι τα αγαπάμε και ότι δεν θα τα ξεχάσουμε ποτέ. Εχουν μαζί τους ένα κομμάτι απο την ψυχή μας να τα συντροφεύει μέχρι να τα συνατήσουμε μετά απο πολλά πολλά χρόνια...
Χαμογέλα :)

Irinoula
15-09-09, 20:34
Κοπέλες μου δεν ξέρω τι να πω για να παρηγορηθήτε στο ελάχιστο.Δεν υπάρχουν λέξεις για τέτοια συναισθήματα.Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι καλό κουράγιο και μεγάλη υπομονή.Εγώ ακόμη δεν έγινα μανούλα.Είμαι στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης μου και διαβάζω τα πάντα στο Forum γιατί με αυτόν τον τρόπο έχω ενημερωθεί σχεδόν για τα πάντα μιας και ο γιατρός μου είναι 2 ώρες μακριά μου και δεν μπορώ να είμαι ήσυχη οτι όλα είναι καλά.Σας ευχαριστούμε πολύ για τη δύναμή σας να μας πείτε την ιστορία σας.

Με το καλό γλυκιά μου να υποδεχθείς το μωράκι σου! Να είσαι ήσυχη και υποψιασμένη...Να μη φοβάσαι να τηλεφωνείς για το παραμικρό τον γιατρό σου έστω κι άν αισθάνεσαι ότι με τόσα που έχεις διαβάσει εδώ ξέρεις αρκετά. Να θυμάσαι ότι κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική και κάθε οργανισμός επίσης. Ολα θα πάνε καλά και σε λίγους μήνες είμαι σίγουρη ότι θα μας στείλεις μια φωτό απο το μπεμπουλίνι σου!

Irinoula
15-09-09, 20:41
Ειρηνουλα γλυκια μου μπαινω και διαβαζω γιατι περιμενω και με αγωνια και τα δικα σου νεα για τις εξετασεις και την ψυχολογια σου.Μονο τον επανελενχω για τον σαραντισμο εκανα και μου ειπαν οτι απο τον Οκτωμβριο μπορω να ειμαι παλι εγκυος.(Θα δειξει....)Περιμενω την Πεμπτη ελπιζω δηλαδη τα αποτελεσματα του πλακουντα για το παιδι πηρα χτες τηλεφωνο και με ταραξαν μου ειπαν οτι ισως παρει και 1 χρονο βεβαια οταν αρχισα να φωναζω μου ειπαν ισως και λιγοτερο.Ειναι λογικα ολα αυτα???Πρεπει να περιμενω τοσο πολυ για να παρω πισω το παιδι μου να το θαψω??Τι αναισθησια ειναι αυτη και να πληρωνεις και τοσα χρηματα για να μη τα αφησεις ολα στο ελεος του κρατους!Κι ενω πας λιγο να συνελθεις σου κανουν αθλια παλι την ψυχολογια.
Τι να πω....καπου διαβασα οτι θα ξεκινησεις προσπαθειες κι εσυ απο οκτωμβριο και χαρηκα μακαρι να μην ημαστε μονο στα δυσκολα μαζι αλλα να μοιραστουμε και τα ευχαριστα αυτη τη φορα. Η σκεψη μου και η αγαπη μου ειναι κοντα σου και στις υπολοιπες κοπελες που περναν το ιδιο.
φιλια και περιμενω νεα σου
afroditi81


Γλυκιά μου Αφροδιτούλα καλησπέρα. Αναρωτιεμαι γιατί σε ταλαιπωρούν τόσο. Πού θα γίνουν οι ιστολογικές εξετάσεις του μωρού? Εμένα σε ιδιωτικό εργαστήριο έκαναν 1 μήνα και κάτι και πλήρωσα περίπου 300 ευρώ. Κάποια απο αυτά τα λεφτά τα πήρα πίσω απο το ταμείο μου.
Αν θέλεις μπορώ να σου δώσω πληροφορίες γι αυτό το εργαστήριο, να πάρεις τηλέφωνο να ρωτήσεις άν γίνεται μεταφορά απο κει που το έχεις για να τελειώσει γρήγορα αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία.
Ελπίζω να έχουμε σύντομα και οι δυο μας καλά νέα για μια νέα εγκυμοσύνη.
Πάντως οι εξετάσεις μου για θρομβοφιλία ακόμα να βγούν...Εσύ έκανες?
Περιμένω νέα σου. Φιλάκια!

Irinoula
15-09-09, 20:53
Γραφω για πρωτη φορά στο φορουμ, αν και τους τελευταιους 8 μηνες το επισκεπτομουν τακτικα.
Μοιραζομουν μαζι σας τα νεα σας και ευχομουν και η δικη μου εγκυμοσυνη να ειχε καλο τελος!!!
Δυστυχως, για καποιο λογο, επρεπε να το περασουμε και αυτό.
Εχασα κι εγω το μωρακι μου 4 μερες πριν μπω στο μηνα μου!!!Ετσι, ξαφνικα!!
Ξυπνησα ένα πρωι...και απλά δεν το ακουγα. Περιμενα καποιες ωρες, γιατι πίστευα οτι κοιμόταν.Οταν το απογευμα πηγαμε στην κλινικη...το μωρακι δεν ειχε σφυγμους!!
Τα μετεπειτα κυλησαν τοσο γρηγορα...ηταν σα να συμβαινουν εξω απο μενα. Εκανα καισαρικη και νοσηλευτικα. Το μωρακι το ειδε ο ανατρας μου, εμενα δε με αφησαν, και το μονο που εμαθα ηταν πως δεν φαινοταν ταλαιπωρημενο!
Εχω πλεον γυρισει στο σπιτι. Βλεπω το δωματιο του και δεν μπορω να σταματησω να κλαιω.
Περιμενω με αγωνια τα αποτελεσματα των ιστολογικών, γιατι θελω οπωσδηποτε να μαθω τι εγινε!!!
Πραγματικα, καταλαβαινω τα κοριτσια του φορουμ, που περνανε κατι αναλογο, και απο σας πηρα το κουραγιο να γραψω.
Ευχομαι, να μην περασει καμια άλλη κοπέλα αυτα που περναω εγω.
Ανυπομονώ να ξαναμεινω εγκυος, ελπιζοντας να απαλυνθει ο πονος.
Συγγνωμη αν σας κουρασα, αλλα από τοτε που εχασα το μωρακι μου, ειναι η πρωτη φορά που μιλαω σε καποιον!!

Haris διαβάζοντας το μήνυμα σου είναι σα να διάβαζα σε βιβλίο όλα όσα έζησα... Μόνο ο χρόνος μπορεί να σου δώσει δύναμη και κουράγιο και κανείς άλλος... Ακόμη κλαίω μόνη μου για τη μικρούλα μου που δεν την κράτησα ποτέ αγκαλιά. Ακόμη αναρωτιέμαι γιατί σε μένα γιατί !
Πέρασαν σχεδον τρείς μήνες και ακόμη το πρωί έχω μπροστά μου τη φατσούλα της στον υπέρηχο.
Θα κλάψεις θα πονέσεις και θα συνεχίσεις να πονάς. Πάντα θα σκέφτεσαι το μωράκι σου. Αλλά η ζωή θα συνεχιστεί έτσι κι αλλιώς. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να την κάνουμε δύσκολη για μας και τους γύρω μας, όταν μάλιστα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να αλλάξουμε αυτό που ζούμε.
Τα δύσκολα θα συνεχιστούν για λίγο ακόμη και μετά όλα θα αρχίσουν να απαλύνουν...
Να είσαι έτοιμη να αντιμετωπίσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται συγγενείς φίλους και συνεργάτες που θα έχουν απορίες. Να το κάνεις όσο είναι νωρίς για να τελειώνεις μ αυτό.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μου εβδομάδα μετά το περιστατικό στη δουλειά. Καθόμουν 10 λεπτά στην είσοδο πριν αποφασίσω να στηλωθώ και να μπω μέσα. Και ήταν πραγματικά δύσκολο. Αλλά πέρασε...Τώρα πια κανείς δεν ρωτά.
Εμείς θα είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε η μια την άλλη. Χωρίς πολλές ερωτήσεις γιατί ξέρουμε...
Ξέρουμε επίσης ότι η Παναγίτσα θα μας δώσει το μωράκι που τόσο λαχταρούμε.
Σε φιλώ και ελπίζω να έχουμε σύντομα νέα σου.

Irinoula
15-09-09, 20:57
Και εμείς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίσαμε με το βάρος, ήταν μικρό το μωρό πράγμα που σήμαινε ότι εφόσον ήταν ήδη 2 εβδομάδες πίσω στην ανάπτυξη ότι κάτι συμβαίνει με την τροφοδοσία του εμβρύου.

Κάναμε συνεχώς dopler για να ελέγχουμε την κατάσταση και στον 6ο μήνα κάναμε την ένεση κορτιζόνης για τα πνευμονάκια του γιατί περιμέναμε ότι αν καθυστερούσε κι άλλο η ανάπτυξή του θα έπρεπε να γεννήσω. Με τα χίλια ζόρια φθάσαμε στον 9ο. Μόλις μπήκα 37η εβδ. κατευθείαν καισαρική γιατί ήδη η αναπτυξή του ήταν 3,5 εβδ. πίσω.

Μη στενοχωριέσαι γλυκιά μου, ο χρόνος και μια νέα εγκυμοσύνη θα σου απαλύνουν τον πόνο. Όλα καλά θα πάνε. Και εγώ τρέμω στην ιδέα μιας νέας εγκυμοσύνης και το θέλω τόσο πολύ.

Μπορείς να μου στείλεις όνομα και τηλέφωνο του γιατρού σου σε προσωπικο μήνυμα για να πάρω μια άποψη ακόμη?

kounelitsa
15-09-09, 21:09
Κοριτσάκια μου δεν έχω λόγια μόνο δάκρυα...

GeorginaT
16-09-09, 10:55
Γειά σας κορίτσια,

Που να ξεκινήσω και τι να πω... η δική μου ιστορία είναι λίγο πιο παλιά... έχασα το μωράκι μου στην 34η εβδομάδα εγκυμοσύνης το Νοέμβριο 2006...
Όπως και εσείς είχα μία ανέφελη εγκυμοσύνη... όλες οι εξετάσεις εξαιρετικές... το μόνο θέμα ότι είχα πολύ αμνιακό υγρό... τίποτα άλλο δούλευα και κινιόμουν καθημερινά χωρίς κανένα πρόβλημα και όλα πήγαιναν καλά... Ο σύζυγος λόγω επαγγέλματος ταξιδεύει πολύ, εκείνη την ημέρα μιλήσαμε το πρωί εγώ ήμουν δουλειά, όλα καλά και εκείνος έφυγε να πάει Λονδίνο....
Τα φίδια με έζωσαν μετά το μεσημέρι και μετά καθότι είχα πολύ ώρα να νιώσω το μικρό ενώ συνήθως ήταν πολύ κινητικός... πήγα σπίτι, πήρα το γιατρό τηλέφωνο και πήγα στο ΙΑΣΩ να κάνω υπέρηχο... εκεί με ενημέρωσαν ότι η καρδούλα του δεν χτυπούσε πια...
Πήρα τηλέφωνο το σύζυγο, ο οποίος μόλις έκανε check in στο ξενοδοχείο και τον ενημέρωσα... έμεινα το βράδυ στο ΙΑΣΩ... και την άλλη μέρα ξεκίνησε η μεγαλύτερη μέρα της ζωής μου... μεταξύ των άλλων ο μικρός ήταν και σε ισχιακή προβολή... ο γιατρός μου τότε αποφάσισε να μην κάνουμε καισαρική αλλά να τον γυρίσει και να γεννήσω φυσιολογικά... και μετά από 6 επισκληρίδιους, πολύ ώρα και πολύ ταλαιπωρία γέννησα το βράδυ... Την άλλη μέρα βγήκα και πήγα σπίτι μου... το καλό είναι ότι δεν είχα ετοιμάσει δωμάτιο οπότε δεν είχα να αντιμετωπίσω και αυτό...
Ποτέ δεν βρήκαν κάτι... ποτέ δεν είχαμε μία εξήγηση ή μία απάντηση γιατί συνέβη αυτό...
Το θετικό που βγήκε από αυτή την κατάσταση είναι ότι μας έκανε δυνατούς και μας έδεσε ακόμα περισσότερο με το σύζυγο...
Και μένα ο γιατρός μου έλεγε να το αντιμετωπίσω με μία εγκυμοσύνη γρήγορα, η οποία όμως άργησε να έρθει... Εγώ έκανα αλλαγές... άλλαξα δουλειά... άλλαξα αυτοκίνητο... και τα βράδυα πάλευα να κοιμηθώ και σκεφτόμουν το μικρό που έχασα...
Το μόνο που σε παρηγορεί, το μόνο που απαλύνει τις πληγές σου είναι ο χρόνος... όχι ότι ξεχνάς, αφού και τώρα που τα γράφω κλαίω... αλλά σε βοηθάει να το ξεπεράσεις κάπως...
Άλλαξα και γιατρό... και στη δεύτερη εγκυμοσύνη με είχε σε στενό κλοιό... ότι εξέταση υπήρχε την έκανα 2 και 3 φορές... έκανα και ενέσεις και ενώ θεωρούν ότι είναι θέμα θρομβοφιλίας δεν είναι σίγουροι... απλά ήταν ένα επιπλέον μέτρο προφύλαξης... έκανα και ινσουλίνη... όχι, ότι εμφάνισα ζάχαρο... απλά προληπτικά...
Οι προφυλάξεις όλες απέδωσαν και τώρα έχω ένα μικρό 10 μηνών... ο οποίος γεννήθηκε με καισαρική... και τολμώ να πω ότι μετά ευχαρίστησα το γιατρό που ναι μεν με ταλαιπώρησε και ταλαιπωρήθηκε και αυτός αλλά το πρώτο το γέννησα φυσιολογικά... υπάρχει μεγάλη διαφορά...
Επίσης, από την 28η εβδομάδα μέχρι και την 37η περίπου που γεννήθηκε ο μικρός έκανα κάθε εβομάδα doppler...
Στην εγκυμοσύνη γενικότερα ήμουν σε πολύ καλή ψυχολογική κατάσταση... μόνο όσο πλησίαζαν οι εβδομάδες... ειδικά η 34η... ήταν η χειρότερή μου...
Παρόλα αυτά ποτέ δεν ξεχνάς το πρώτο μωρό... κοιτάω το μικρό και αναρωτιέμαι πως θα ήταν το αδερφάκι του... αφού το μεγαλύτερό μου παράπονο είναι που δεν το είδα, δεν το κράτησα στην αγκαλιά μου... απλά το έχασα!

Δεν θέλω να σας ψυχοπλακώσω με το post... απλά είναι ωραίο να μιλάς σε ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν... για την ιστορία την ίδια βραδιά με εμένα, 4 ακόμα κοπέλες έχασαν τα μωρά τους... κοινώς συμβαίνει πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε... τώρα γιατί δεν λαμβάνουν μέτρα και γιατί δεν βάζουν περισσότερες εξετάσεις στον προγεννητικό έλεγχο είναι ένα καλό ερώτημα...

Να κλείσω με ένα ποίημα που είχα βρει τότε και που μέσα στη θλίψη μου και στο κλάμα μου με βοήθησε...
Daddy please don't look so sad,
Momma please don't cry,
Cause I am in the arms of Jesus and
He sings me lullabies.
Please try not to question God,
Don't think He is unkind.
Don't think He sent me to you,
And then He changed His mind.
You see, I am a Special Child,
And I am needed up above,
I'm the special gift you gave Him,
The product of your love.
I'll always be there with you,
And watch the sky at night
Find the brightest star that's gleaming,
That's my halo's brilliant light
You'll see me in the morning frost,
That mists your windowpane.
That's me, in the summer showers,
I'll be dancing in the rain.
When you feel a gentle breeze,
From a gentle wind that blows,
That's me, I'll be there, Planting a kiss on your nose.
When you see a child playing,
And your heart feels a little tug,
That's me, I'll be there, giving your heart a hug.
So, daddy, please don't look so sad,
Mommy don't you cry.
I'm in the arms of Jesus,
and He sings me lullabies

Irinoula
16-09-09, 11:06
Georgina δεν το καταλαβαίνω κι εγώ πως μπορεί να συμβεί αυτό σε μια εγκυμοσύνη τέλεια. Ισως να είναι θέλημα θεού. Ισως τα αγγελούδια μας έπρεπε να πάνε ώς δώρο στον ουρανό, όπως λένε και αυτοί οι υπέροχοι στίχοι που μας έστειλες.
Εκείνο που τριγυρνάει τώρα στο μυαλό μου είναι εάν η καισαρική που έκανα εγώ καθυστερήσει για κάποιους λόγους την επόμενη εγκυμοσύνη. Δεν ξέρω ...

GeorginaT
16-09-09, 11:12
Συνήθως οι γιατροί συμουλεύουν να περάσουν τουλάχιστον 6 μήνες με 1 χρόνο μετά από καισαρική πριν ξαναμείνεις έγκυος... γι' αυτό ο γιατρός μου τότε επέμεινε τόσο στο φυσιολογικό τοκετό... δεν ξέρω τι σου έχει πει ο δικός σου... αλλά αν θέλεις μπορώ να σου στείλω με pm τα στοιχεία του γιατρού μου να πάρεις μία άποψη...
Άλλαξα γιατρό μετά το περιστατικό και οφείλω να ομολογήσω ότι ο τωρινός είναι καταπληκτικός!

Irinoula
16-09-09, 11:14
Αφιερωμένα σε όλες τις μανούλες που έχουν αγγελάκια στον παράδεισο.

http://www.youtube.com/watch?v=AscPOozwYA8

http://www.youtube.com/watch?v=nwrW3WHFsOQ

Irinoula
16-09-09, 11:15
Είμαι Θεσσαλονίκη Georgina άν έχεις ακουστά κάποιον εδώ θα με βοηθούσε.

Παρεπιπτόντως ο μπουμπούκος σου είναι τρέλα! Να ναι γερό το πουλάκι μου

GeorginaT
16-09-09, 11:20
Χμμμ... Θεσσαλονίκη ε; Κάτσε να κάνω μία έρευνα και θα σε ενημερώσω αν βρω κάτι καλό...
Ευχαριστώ για τις ευχές... σύντομα και μ' ένα δικό σου ζουζουνάκι γλυκιά μου!

Irinoula
16-09-09, 11:24
Ευχαριστώ πολύ :)

Haris1
16-09-09, 11:55
Κοριτσια, σας ευχαριστω πολύ για τα λογια παρηγοριας σας!!! Δυστυχως, τωρα καταλαβαινω ποσες πολλες μανουλες βιωνουν τον ιδιο πονο με μενα!! Αυτο που αναρωτιεμαι εδω και δεκα μερες ειναι γιατι...γιατι σε μας...γιατι να συμβαινουν τοσο δυσαρεστα γεγονοτα σε οποιονδηποτε????
Το ποιηματακι που παρεθεσε μια μανουλα, (συγγνωμη που δε θυμαμαι το ονομα) ειναι πραγματικα πολυ συγκινητικο!!! Απλα, λυπαμαι που δεν εχω φτασει ακομα στο σημειο να κατανοησω του λογους που επρεπε τα παιδακια μας να βρεθουν στον Ουρανό. Δεν μπορω να καταλαβω γιατι επρεπε να γινουν αγγελακια!!!
Περιμενω με αγωνία τα αποτελεσματα τις ιστολογικής, τα οποια εχω αναγκη να δω και να πιστεψω!!!Απο ότι μου ειπαν , κανουν περιπου 20 ημερες για να βγουν.
Μολις περασει το τριμηνο μετα την καισαρική, θα κανω αιματολογικες εξετασεις.
Απο οτι μου ειπε ο γιατρος μου, απο το το νεο ετος μπορουμε να ξεκινησουμε προσπαθειες για δευτερη εγκυμοσυνη (τρεις με τεσσερις μηνες, δηλαδη, μετα τη γεννα).
Και πραγματικά, ευχομαι σε ολες μας η δευτερη εγκυμοσυνη να μας χαρισει ενα γερο παιδακι. Αλλωστε, μας το χρωστανε!!!

GeorginaT
16-09-09, 12:27
Haris, ποτέ δεν θα καταλάβεις γιατί συνέβη αυτό...
Εύχομαι ολόψυχα να κρατήσεις στην αγκαλίτσα σου ένα γερό παιδάκι και να το χαρείς!

Επίσης, θέλω να σου πω να μην βασίζεις τις ελπίδες σου στα αποτελέσματα της ιστολογικής... η ιστολογική μπορεί να μην δείξει και τίποτα... μην εναποθέτεις τον εαυτό σου εκεί... μακάρι να σου δώσει τις απαντήσεις που τόσο λαχταράς αλλά παράλληλα θωράκισε τον εαυτό σου να αντέξει αν δεν δείξει κάτι... στο λέω εκ πείρας... και εγώ περίμενα να δείξει κάτι... αν μη τι άλλο θα ήξερα τι πήγε στραβά και την επόμενη φορά θα το διόρθωνα, θα έκανα κάτι διαφορετικά... δυστυχώς όμως δεν έγινε έτσι και θα είμαι πάντα με την απορία του τι συνέβη...

Το ξαναλέω, μακάρι να έχεις τις απαντήσεις που θες...

zouki
17-09-09, 10:52
GeorginaT σου ειχαν πει κατι για το αυξημενο υγρο?

GeorginaT
17-09-09, 13:00
zouki, τίποτα απολύτως...
την πρώτη φορά είπαν ότι μπορεί να είναι από ζάχαρο... το οποίο ποτέ δεν εμφανίστηκε, ή μπορεί να είναι παθολογικό...
τη δεύτερη φορά δεν είπαν τίποτα γιατί όλες οι εξετάσεις έβγαιναν καλές... απλά το παρακολουθούσε ο γιατρός μου σε κάθε επίσκεψη.... μέτραγε δηλαδή την ποσότητα του υγρού... σε 3-4 σημεία...

ΕΥΑ Κ.
18-09-09, 10:03
ΚΑΛΗΜΕΡΑ IRINOYLA ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ !!! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΞΕΚΗΝΑΩ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΓΩ. ΠΕΡΗΜΕΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ.

ΕΥΑ Κ.
18-09-09, 10:30
Ηaris1 συμφωνω με την Georgina T. κοιτα μπρωστα και μην βασανιζεσαι ετσι ηθελε ο καλος θεουλης για μας και τα μωρα μας. για πολους λογους επελεξα να μην μπω στη διαδηκασια να μαθω το γιατι δεν αντεχω ουτε στην σκεψει αυτης της διαδηκασιας... Georgina T. Να χερεσαι τον γλυκουλη σου απο δω και περα θα περασεις τελειες στηγμες με το παιδακι σου με αυτα που θα σου κανει ...

Haris1
18-09-09, 10:51
ΕΥΑ μου, δυστυχως νομιζω πως μονο εαν μαθω το ΓΙΑΤΙ θα μπορεσω - ισως- να μπω στη διαδικασια της αποδοχης. Βλεπω πως εχεις μια κουκλιτσα!!! Εγω περιμενω με ανυπομονησια τη δευτερη εγκυμοσυνη, για να κρατησω στην αγκαλια μου ενα γερο μωρακι. Προς το παρον ειμαι σε αναμονη της ιστολογικής, καθως και των αιματολογικων εξετασεων που πρεπει να κανω αρχες Δεκεμβριου.
Σου ευχομαι να βρεις τη δυναμη, τωρα ή αργοτερα, να χαρισεις στη μικρουλα σου ενα αδερφακι!!!

ΕΥΑ Κ.
18-09-09, 11:43
ΕΥΑ μου, δυστυχως νομιζω πως μονο εαν μαθω το ΓΙΑΤΙ θα μπορεσω - ισως- να μπω στη διαδικασια της αποδοχης. Βλεπω πως εχεις μια κουκλιτσα!!! Εγω περιμενω με ανυπομονησια τη δευτερη εγκυμοσυνη, για να κρατησω στην αγκαλια μου ενα γερο μωρακι. Προς το παρον ειμαι σε αναμονη της ιστολογικής, καθως και των αιματολογικων εξετασεων που πρεπει να κανω αρχες Δεκεμβριου.
Σου ευχομαι να βρεις τη δυναμη, τωρα ή αργοτερα, να χαρισεις στη μικρουλα σου ενα αδερφακι!!!

ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΚΑΣΕΙΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗΣ ΕΥΧΑΡΗΣΤΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ... ΕΓΩ ΞΕΚΗΝΑΩ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΗ 5,5 ΜΗΝΕΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΩ ΜΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΘΕΛΩ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ...

rania 5
24-09-09, 16:23
Με αυτή τη λογική άνοιξα αυτό το θέμα. Οχι για να φοβήσω αλλα για να υποψιάσω.

Και πολύ καλά έκανες! Έστω και μια κοπέλα να βοηθηθεί από αυτό αρκεί!

Έχω συγκλονιστεί από αυτό που έπαθες, δεν μπορώ ούτε καν να πλησιάσω τον πόνο σου οπότε τι να σου πω? Λυπάμαι ειλικρινά...

αρια1
25-09-09, 18:54
σε καταλαβαινω απολυτα το πως ενοιωσες εγω εχασα τα 2 αγορακια μου διδυμα στη 27 βδομαδα πολυ ξαφνικο μας ηρθε γιατι ολα ηταν φυσιολογικα μεγαλος υπερηχος η γιατρος μου καθε φορα ελεγε οτι πλακουντας μου ηταν πολυ καλος,31-7-09 εκανα καισαρικη αλλο προβλημα αλλαξα γιατρο γιατι θεωρουμε εχει μεγαλο μεριδιο ευθυνης απο τη αποψη οτι δε με εξεταζε τακτικα οσο θα επρεπε 1φορα το μηνα γιατι εκ των υστερων εμαθα οτι διδυμα στο ιδιο πλακουντα ηταν επικινδυνη κυηση.ποσες φορεσ αναρωτιεμαι αν πηγαινα νωριτερα μηπως τα εσωζα...ακομα δε εχω καταλαβει το γιατι τα καναμε ιστολογικη εξεταση ολα φυσιολογικα ηταν σε λαθος θεση ομφαλιοι λωροι και οσα αυξανανε βαρος ο πλακουντας δε τα αντεξε..με απλα λογια με εξηγησε η ανατομος.μετα απο αυτο τογεγονος αλλαξα γιατρο και τι μου ειπε δε ειναι δυνατον να με κανουν καισαρικη και γενικη αναισθησια αφου ητανηδη νεκρα τη καισαρικη τη κανεις για να σωσεις το μωρο οταν κινδυνευει..παντως ουτε αυτος ο γιατρος μου εδωσε απαντησεις ενω διαβαζε τη ιστολογικη κατεληξα εγω να του εξηγω.πλεον δε εμπιστευομαι κανενα τους και ακομα δε το ξεπερασα ουτε θα το ξεπερασω ποτε απλα περιμενω πως και πως να ξαναμεινω μετα απο 6μηνες μου ειπανε...κουραγιο να κανουμε

αρια1
25-09-09, 19:17
θα ηθελα να σας ρωτησω αν εμπιστευεστε καποιον γιατρο απο τη θεσσαλονικη;μετα απο αυτο το γεγονος ειμαι πολυ καχυποπτη απεναντι τους θελω να εχουν καλο υπερηχο με ντοπλερ ωστε σε καθε επισκεψη να παρακολουθουν τη ροη του αιματος σ αυτον που πηγα για να με εξετασει μετα τη καισαρικη το ειχε αυτο το μηχανημα και ηταν κατα της καισαρικης αλλα ηταν και ειρωνικος καποιες στγμες...ενω ιστολογικη εδειξε εκφυση ομφαλιων λωρων και πλημελη αιματωματα στο πλακουντα αυτος μια γρηγορη ματια τη εριξε ηταν και 3σελ βεβαια μου ειπε συνδρομο υποκλοπης του λεω αφου δε ειχαν διαφορα στα κιλα ηταν 1180 και 1130 μου λεει σωστα τοτε δε ειναι..,με προτρεψε να κανω μυκοπλασμα και τοξοπλασμα αλλα αν ηταν κατι τετοιο δε φαινοταν με τη νεκροψια.δε τισ εκανα αυτες τις εξετασεις ακομα.

2kids
25-09-09, 22:25
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

Irinoula
26-09-09, 10:34
Είναι τρομερό...Κουράγιο. Και μην ακούς κανέναν για το τρίτο παιδί. Θα κάνεις ότι θέλετε εσύ και ο άνδρας σου. Παλαιότερα μεγάλωναν 10 παιδιά σε ένα δωμάτιο. Τι έπαθαν ?

Irinoula
26-09-09, 10:38
Τι να σου πώ σε καταλαβαίνω απόλυτα. Οσο για γιατρό, εγώ επέλεξα να μείνω σ αυτόν που είμουν. Οι δικές μου επισκέψεις ήταν κάθε τρείς εβδομάδες αλλά δεν είχα δίδυμα...Τώρα μετά το περιστατικό και λόγω του ότι η κύηση θα χαρακτηριστεί αυτομάτως υψηλού κινδύνου, μου είπε ότι θα με βλέπει κάθε εβδομάδα. Οσο για το μυκόπλασμα δεν ξέρω σίγουρα αλλα απο αυτά που έχω διβάσει δεν υπάρχει έρυενα που να αποδεικνύει-τουλάχιστον μέχρι στιγμής-ότι ευθύνεται για ενδομήτριο θάνατο. Κάποιοι έλεγαν ότι συμβάλλει σε αποβολές, αλλά ούτε και αυτό έχει αποδειχθεί.

Haris1
26-09-09, 20:27
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

Δεν εχω λόγια!!Να ξέρεις οτι μπορώ να σε καταλάβω. Έχασα κι εγω το αγοράκι μου την 36η εβδομάδα. Το γέννησα νκρό, με καισαρική. Κάνε κουράγιο!!!Κρατήσου από τα δυο παιδάκια σου, είναι πολύ σπουδαίο που τα έχεις. Σε μενα συνέβη στην πρώτη εγκυμοσύνη μου και περιμενουμε να περάσει ο καιρός, για να ξαναπροσπαθησουμε, με την καρδιά γεματη αγαπη, ανυπομονησία, αλλά και φοβο!!Κοριτσι μου, συγκλονιστηκα που το κρατησες στην αγκαλια σου!!! Εμενα δε μου το εδειξαν, μονο ο αντρας μου το ειδε για λιγο!!
Τι να πω!!! Μακαρι καμια κοπελα να μην περασει τα ιδια!!! ΥΠΟΜΟΝΗ!!Μονο αυτο εχω να πω, και ξερω πως ειναι δυσκολο!!

Haris1
26-09-09, 20:33
θα ηθελα να σας ρωτησω αν εμπιστευεστε καποιον γιατρο απο τη θεσσαλονικη;μετα απο αυτο το γεγονος ειμαι πολυ καχυποπτη απεναντι τους θελω να εχουν καλο υπερηχο με ντοπλερ ωστε σε καθε επισκεψη να παρακολουθουν τη ροη του αιματος σ αυτον που πηγα για να με εξετασει μετα τη καισαρικη το ειχε αυτο το μηχανημα και ηταν κατα της καισαρικης αλλα ηταν και ειρωνικος καποιες στγμες...ενω ιστολογικη εδειξε εκφυση ομφαλιων λωρων και πλημελη αιματωματα στο πλακουντα αυτος μια γρηγορη ματια τη εριξε ηταν και 3σελ βεβαια μου ειπε συνδρομο υποκλοπης του λεω αφου δε ειχαν διαφορα στα κιλα ηταν 1180 και 1130 μου λεει σωστα τοτε δε ειναι..,με προτρεψε να κανω μυκοπλασμα και τοξοπλασμα αλλα αν ηταν κατι τετοιο δε φαινοταν με τη νεκροψια.δε τισ εκανα αυτες τις εξετασεις ακομα.

Αρια, κι εγω Θεσ/νικη ειμαι. Δυστυχως, δε μπορω να σε βοηθησω στο θεμα του γιατρου. Βρισκομαι σε αναμονη των αποτελεσματων της ιστολογικής. Εαν αποδειχθει πως εστω και σε κατι εφταιξε ο γιατρος, σιγουρα θα τον αλλαξω. Προς το παρον ομως σκεφτομαι να παραμεινω στον ιδιο, με τη λογικη πως τωρα θα ειναι πιο προσεχτικος, ξερει ολο το ιστορικό μου και δε θα αφησει να ξανασυνβει το ιδιο. Σε συζητησεις με τον αντρα μου εχουμε καταληξει στο οτι, δυστυχως, οι γιατροι και τα μηχανηματα πολυ λιγο μπορουν να βοηθησουν. Μπορουν και προβλεπουν καποια πραγματα, αλλα ειναι και πολλα περισσότερα που δεν μπορουν να προλαβουν, ΔΥΣΤΥΧΩΣ!! Πρεπει να εχουμε πιστη πως την επομενη φορα θα σταθουμε τυχερες και θα κρατησουμε στην αγκαλια μας ενα γερο μωρακι!!!Ευχομαι ολα να σου πανε κατ΄ ευχή. Θα σε σκεφτομαι με κατανοηση και θα ηθελα να γραφεις για να μαθαινουμε τα νεα σου!!Ανυπομονω να γραψεις οταν θα ξαναμεινεις με το καλο εγκυος.

GeorginaT
27-09-09, 21:48
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

Κοριτσάκι μου γλυκό,

Με συγκίνησε πολύ η ιστορία σου... δεν έχω λόγια παρηγοριάς να σου πω... αυτό που σας συνέβη ήταν τρομερό και απαίσιο... εύχομαι ολόψυχα να αποκτήσεις το παιδάκι που τόσο λαχταράς και μην ακούς κανέναν...

Να είσαι πάντα γερή και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!

MarcoPolo
27-09-09, 22:18
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..


Λυπαμαι πραγματικα πολυ για αυτη σου την απωλεια αλλα μην το βαζεις κατω. Απο τη στιγμη που θελεις αλλο παιδακι να επιμεινεις και θα ερθει με το καλο. Πρωτον στο χρωσταει ο Θεος μετα απο αυτο που περασες και δευτερον φαινεται οτι εχεις την δυναμη μεσα σου να το κανεις. Μην το βαζεις κατω, μην ακους κανεναν και θα ερθει το θαυμα σου συντομα!!!!!!!!!!! Σου ευχομαι συντομα να αποκτησεις αυτο που ονειρευεσαι και εσυ και ολα τα κοριτσια που το επιθυμουν!!!!!!!!!!!!

PENIBA2
27-09-09, 23:58
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

ειναι τοσο συγκλονιστη η ιστορια σου...δεν ξερω τι να πω.
τοσο για τους συγγενεις που σε γλωσσοφαγανε.ηθελα να ηξερα τι ζορι τραβουσαν αν τα παιδια σου ειχαν π.χ.ενα δωματιο ή πως θα ξαναμεγαλωνες ενα τριτο παιδακι.τι κουβαλανε μεσα στο κεφαλι τους.θαρρεις και τα παιδια ειναι πιο ευτυχισμενα αν εχουν απο ενα δωματιο και εκατο παπουτσια και διακοσια ρουχα.ειλικρινα ειμαι εξαγριομενη.οσο για το οτι προκαλεσαν αποβολη και παρολο που το γεννησες ηταν ζωντανο και σου το εδωσαν κιολας ε αυτο ξεπερναει καθε φαντασια.ελπιζω και ευχομαι να το ξεπερασεις συντομα και να αποκτησεις ενα τριτο γερο παιδακι και πολυ συντομα μαλιστα.εχεις ολη τη θετικη μου σκεψη!!!

Irinoula
30-09-09, 11:03
Κοριτσάκια καλημέρα!

Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!
Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...
Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.
Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.
Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...

zouki
30-09-09, 11:09
Μπραβο κοριτσακι μου που τωρα τουλαχιστον εμαθες και θα ξερεις.

Haris1
30-09-09, 11:10
Κοριτσάκια καλημέρα!

Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!
Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...
Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.
Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.
Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...
Καλημερα και χαιρομαι που εμαθες την αιτια του προβληματος! Εγω ειχα κανει εξετασεις για θρομβοφιλία περιπου στον 7ο και ητανε αρνητικες. Ομως, λογω εγκυμοσυνης, ορισμενες τιμες πηξεως του αιματος ηταν ανεβασμενες. Αυτο που θα ηθελα να σου πω ειναι πως δικος μας αιματολογος μας συμβουλεψε πως σε επομενη κυηση θα πρεπει οι τιμες πηξεως να ελεγχονται αρκετα τακτικα, γιατι πολυ ευκολα ανεβαινουν/κατεβαινουν. Θα παιρνεις ασπιρινη απο τωρα ή μολις μεινεις εγκυος? Εγω δεν εμαθα ακομα την αιτια του ενδομητριου θανατου. Σε αναμονη λοιπον!!!

Μπουμπουλιθρα
30-09-09, 11:16
και εγω τα ιδια δυο αποβολες κουραγιο θα τα καταφερεις ολα θα πανε καλα υπομονη με ενε γερο παιδακι...

Μπουμπουλιθρα
30-09-09, 11:22
Καλημερα και χαιρομαι που εμαθες την αιτια του προβληματος! Εγω ειχα κανει εξετασεις για θρομβοφιλία περιπου στον 7ο και ητανε αρνητικες. Ομως, λογω εγκυμοσυνης, ορισμενες τιμες πηξεως του αιματος ηταν ανεβασμενες. Αυτο που θα ηθελα να σου πω ειναι πως δικος μας αιματολογος μας συμβουλεψε πως σε επομενη κυηση θα πρεπει οι τιμες πηξεως να ελεγχονται αρκετα τακτικα, γιατι πολυ ευκολα ανεβαινουν/κατεβαινουν. Θα παιρνεις ασπιρινη απο τωρα ή μολις μεινεις εγκυος? Εγω δεν εμαθα ακομα την αιτια του ενδομητριου θανατου. Σε αναμονη λοιπον!!!
ο αιματολογος μου ειπε οτι καλυτερα η αρχικη εξεταση διαγνωση πρεπει να γινετε χωρις εγκυμοσυνη φαινοντε καλυτερα τα αποτελεσματα ενεσεις και σαλοσπιρ ξεκινας με το που καταλαβεις οτι εισαι εγκυος.. περαστικα και υπομονη οαλα θα ερθουν γρηγορα και η ευτιχια θα νικησει την στεναχωρια...

G.STONE
30-09-09, 13:24
Κοριτσάκια καλημέρα!

Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!
Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...
Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.
Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.
Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...

Τουλάχιστον ξέρεις τι έφταιξε και μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Εύχομαι να πάνε όλα καλά γλυκιά μου.

afroditi81
30-09-09, 17:04
Με το καλο να αρχισεις να κανεις σχεδια για την επομενη εγκυμοσυνη κι ολα θα πανε καλα.Εγω αναμενω ακομα τα αποτελεσματα οποτε δεν εχω νεοτερα μετα τις 15 οκτωμριου για το παιδι και για το πλακουντα πιο συντομα ελπιζω.Ολα καλα καλα Ειρηνουλα αφου βρεθηκε η αιτια τουλαχιστον θα υσηχασεις.φιλια και ευχες για το καλυτερο στο μελλον!

Irinoula
01-10-09, 18:25
Ναι μου είπε να παίρνω μια ασπιρίνη την ημέρα. Αλλά τώρα που θα πάω στον γυναικολόγο θα διευκρινήσω το θέμα του τι γίνεται κατά της ημέρες της σύλληψης. Αν πρέπει δηλαδή ή δεν πρέπει να την παίρνω μέχρι να αδιαθετήσω, μήπως και επιρρεάσει ενδεχομενη εγκυμοσύνη.

rania 5
03-10-09, 00:17
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

Tι να πω? Έχω συγκλονιστεί!! Έχεις κότσια γλυκιά μου μπράβο σου! Δεν ξέρω αν θα άντεχα να το δω....Είναι από τις περιπτώσεις μου ακούς γι'αυτές αλλά δεν περιμένεις οτι θα συμβούν ποτέ σε εσένα, όμως είναι η σκληρή πλευρά της καθημερινότητάς μας! Εύχομαι σε μια τρίτη εγκυμοσύνη σύντομα με ένα υγιές μωράκι!

rania 5
03-10-09, 00:22
Ειρηνούλα νομίζω οτι είσαι σε πολύ καλό δρόμο! Εύχομαι οτι καλύτερο!

Haris1
07-10-09, 17:12
Ενα υπεροχο ποιημα του Λουδοβικου, το οποιο ειλικρινα με εχει συγκινησει...αφιερωμενο σε ολα τα μωρακια...που δεν τα καταφεραν

Το ξέρω πως υπάρχεις
και ψάχνω να σε βρω,
μα η ζωή που ζούμε
είναι μικρή θαρρώ.

Πολλές φορές σε είδα
να ΄ρχεσαι από μακριά
και πρόσωπο ν'αλλάζεις
σαν έφτανες κοντά.

Ξοδιάζω τη ζωή μου
μες στους συλλογισμούς,
μα απ' την καλή μου αγάπη
δε δίνω κανενός.

Το ξέρω πως υπάρχεις
κι ίσως να μη σε βρω
μα πάντα θα σε ψάχνω
και θα σου τραγουδώ.

aobatsan
10-10-09, 21:41
Τον επόμενο μήνα, στις 24, θα έχει περάσει 1 ολόκληρος χρόνος από τότε που γέννησα τον άγγελό μου, νεκρό, στην 37η έβδομη εβδομάδα κύησης.

Σε μια, πρώτη, εγκυμοσύνη χωρίς κανένα πρόβλημα, με όλες τις εξετάσει καθαρές, ένα βράδυ σταμάτησα να τον "ακούω". Το πρωί, πήγαμε εσπευσμένα στο μαιευτήριο για NST αλλά δεν μπορούσαν να βρουν καρδιακό παλμό. Μου έκαναν υπέρηχο και από εκεί κι έπειτα σταμάτησα να σκέφτομαι... Το αγοράκι μας ήταν νεκρό...
Είχαμε μόνο ο ένας τον άλλο, κι αγκαλιά κλαίγαμε, μονολογώντας "γιατί"...

Γέννησα φυσιολογικά, σε 4 ώρες, μιας και ο άγγελός μου, είχε προνοήσει για τη μανούλα του, και είχε πάρει θέση! δεν τον είδα...δεν ξέρω αν θα το άντεχα...
Η γιατρός μου είπε αμέσως, πως ο ομφάλιος λώρος είχε 3 θρομβώσεις.
Μόλις βγήκε και ο πλακούντας, μέτρησε άλλους τέσσερις θρόμβους...μετά κοιμήθηκα.
Ο άντρας μου έπρεπε να τον δει και να υπογράψει κάποια χαρτιά. Ήταν μελαχροινός, με πολλά, μακριά μαλλάκια, 3 ολόκληρα κιλά....σπάραξε η ψυχή του...

Γυρίσαμε μετά από 3 μέρες, με άδεια αγκαλιά, σ΄ένα σπίτι άδειο από τα όνειρα που είχαμε από κοινού κάνει για το αγοράκι μας και προσπαθούσαμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο, παρόλο που αδιόρατα "γιατί?" κατέκλυζαν το είναι μας.
Πήραμε ευχές από την εκκλησία με άδεια χέρια. Ακούσαμε όλες τις ευχές του κόσμου, τα "δεν πειράζει, είστε νέοι ακόμη" και τα "είστε τυχεροί στην τύχη σας". Παλέψαμε με την κατάθλιψη, τα λόχεια και το γάλα να ρέει από το στήθος μου, θυμίζοντάς μας ανελέητα πόσο λάθος ήταν όλο αυτό που ζούσαμε...
Η ταφή του έγινε μετά από 15 μέρες...δεν χωράει στο μυαλό μου αυτό το πράγμα...ΕΜΕΙΣ ΚΗΔΕΨΑΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ, ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΑΣ...

Και μετά άρχισε ο κυκεώνας των εξετάσεων....
Οι ιστολογικές καθαρές.
Η νεκροψία καθαρή.
Ενδοκρινολογικές καθαρές.
Το πακέτο εξετάσεων καθ'έξιν αποβολών καθαρό, εκτός από ένα σημείο.
Έχω κληρονομική θρομβοφιλία. Η αιματολόγος μας διαβεβαίωσε πως με την κατάλληλη αγωγή θα τα καταφέρουμε...ελπίζουμε σε αυτό.

Τώρα είμαστε εδώ....ξανά στην αρχή...από την τελευταία περίοδό μου, ξεκινήσαμε να κάνουμε ελεύθερα έρωτα.

Εύχομαι καμιά μανούλα να μην ζήσει αυτή τη συντριβή ποτέ.
Εύχομαι σε όσες το έζησαν, ΚΟΥΡΑΓΙΟ. Να αντλούν δύναμη από τους συζύγους τους και να τους δίνουν, αντίστροφα.
Εύχομαι σε όσες κρατούν αγκαλιά τα αγγελούδια τους, να μην ξεχνούν πως έχουν στα χέρια τους το μεγαλύτερο θαύμα που μας έχει αξιώσει ο Θεός να ζήσουμε.

Καλή μας συνέχεια...

tzoi
13-10-09, 18:56
Καλησπέρα σε όλες σας. Μόλις έκανα εγγραφή στο forum απλός μέχρι τώρα διάβαζα τα διάφορα θέματα. Σήμερα πήρα την απόφαση να σας γράψω για την τραγική εμπειρία που είχα.
Πριν 7 μέρες πήγα πανικοβλημένη στο μαιευτήριό για να βρω το γιατρό μου ώστε να κάνουμε υπέρηχο γιατί από το προηγούμενο βράδυ δεν είχα ακούσει την μπέμπα μου. Ήμουν 34 εβδομάδων στην πρώτη μου εγκυμοσυνη με πολύ καλές εξετάσεις με φυσιολογική ανάπτυξη του μωρού και γενικότερα με μία άψογη εγκυμοσύνη. Πήγα στο μαιευτήριο έχοντας την ηδέα ότι η μπέμπα μου δεν είναι καλά και ίσως να μη ζει, απλός περίμενα να διαψευστώ. Αυτό δεν έγινε ποτέ μετά από τον υπέρηχο, τον τοκογράφο και ένα dopler οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν η μικρή μου δεν ζούσε ποια ήταν ένας γλυκός άγγελος. Την ίδια μέρα το απόγευμα έκανα καισαρική (με δική μου επιλογή) για να μου πάρουν το αγγελούδι μου μη θέλοντας ο γιατρός μου να μου τη δείξει, λόγω της κακής μου ψυχολογικής κατάστασης. Την είδε όμως ο άντρας μου, ένα πανέμορφο καστανόξανθο κοριτσάκι.
Αιτία θανάτου μπλέχτηκε ο ομφάλιος λώρος στο ποδαράκι της και γύρω από το σημείο της περίδεσης δημιουργήθηκε θρόμβος με αποτέλεσμα να κοπεί η ροή του αίματος και να επέλθει ο θάνατος.
Σε σαράντα μέρες θα πάρω και τα αποτελέσματα από την παθολογοανατομική εξέταση και σε τρεις μήνες θα κάνω πλήρη έλεγχο θρομβοφηλίας. Ήδη κάνω μετά τη γέννα για 10 μέρες συνολικά θεραπεία προφυλακτική θεραπεία με ηπαρίνη.
Το πρώτο που μπορώ να πω είναι κουράγιο. Έχω πολλά να πω για όλο αυτό το τραγικό θέμα.
Είμαι γνώστης του χώρου δουλεύω μέσα σ’αυτόν έχω ακούσει πολλές διάφορε παρόμοιες ή και διαφορετικές καταστάσεις με την ίδια τραγική κατάληξη. Δεν υπάρχει απάντηση πάντα, δεν ευθύνεται η θρομβοφηλία πάντα.
Τυχαία γεγονότα ή μη, με ή χωρίς αιτιολογία το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ένας μεγάλος πόνος με περίεργα συναισθήματα με πολλά γιατί, με σχεδόν καμία απάντηση ή με απαντήσεις που δεν αρκούν.
Πάντα θα μένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο με το μεγαλύτερο κενό που θα μπορούσε να αφήσει δεν θα κλείσει ποτέ αυτή η πληγή δε θα σβήσει ποτέ αυτό το κενό.
Η ζωή όμως συνεχίζεται με μισή καρδιά αλλά συνεχίζεται. Σας γράφω ενώ κλαίω δεν μπορώ να σταματήσω τα δάκρυα κυλάνε μόνα τους.
Αυτό που θέλω είναι να μείνω το συντομότερο έγκυος αν γινόταν και αύριο μόνο αυτό θα απαλύνει το πόνο και θα καλύψει λίγο την απώλεια.

Christie
14-10-09, 10:44
Γειά σας κι απο εμενα
Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;
Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.
Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.
Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα
Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.
Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.
Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό
Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.
Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...
Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

Ειναι σαν να διαβαζω και να ζω ξανα τη δικη μου εμπειρια διακοπης κυησεως την 23η εβδομαδα τον περασμενο Ιουλιο :cry::cry:.... Και το δικο μου το μωρακι ειχε σοβαροτατο καρδιολογικο προβλημα (αντιμεταθεση αρτηριων , καπως ετσι τελος παντων).... Περασα ακριβως την ιδια εμπειρια φυσιολογικου τοκετου αλλα ευτυχως ημουν και λιγο τυχερη μεσα στην ατυχια μου και "γεννησα" γρηγορα (μεσα σε 7 ωρες)..

Βεβαια απο την αρχη προειδοποιησα το γιατρο και τις μαιες οτι δεν ηθελα να μου το δειξουν μετα, δε θα το αντεχα με τιποτα, η εικονα αυτης της ψυχουλας θα με στοιχειωνε σε ολη μου τη ζωη!! Καναμε και καρυοτυπο, ηταν καθαρος, κανενα χρωμοσωμικο προβλημα δεν υπηρχε, ηταν κατα αλλα μια χαρα...

Ελπιζω συντομα να ξανανειμω εγκυος για να μπορεσει να φυγει λιγακι η σκεψη μου απο αυτη τη φριχτη μερα, παρολο που εχω ηδη ενα κοριτσακι 3,5 ετων και αυτο κανει καπως πιο ευκολο την προσπαθεια να ξεχνιεμαι...

Ευχομαι σε ολες να κρατησουμε γρηγορα ενα υγιες παιδακι στην αγκαλιτσα μας και ολα αυτα να γινουν μια μακρινη ασχημη αναμνηση!

sisika
14-10-09, 11:57
Εχω μπλαντάξει στο κλάμα....Υπομονή..μόνο αυτό έχω να πώ...και κουράγιο...

Haris1
14-10-09, 20:48
Καλησπέρα σε όλες σας. Μόλις έκανα εγγραφή στο forum απλός μέχρι τώρα διάβαζα τα διάφορα θέματα. Σήμερα πήρα την απόφαση να σας γράψω για την τραγική εμπειρία που είχα.
Πριν 7 μέρες πήγα πανικοβλημένη στο μαιευτήριό για να βρω το γιατρό μου ώστε να κάνουμε υπέρηχο γιατί από το προηγούμενο βράδυ δεν είχα ακούσει την μπέμπα μου. Ήμουν 34 εβδομάδων στην πρώτη μου εγκυμοσυνη με πολύ καλές εξετάσεις με φυσιολογική ανάπτυξη του μωρού και γενικότερα με μία άψογη εγκυμοσύνη. Πήγα στο μαιευτήριο έχοντας την ηδέα ότι η μπέμπα μου δεν είναι καλά και ίσως να μη ζει, απλός περίμενα να διαψευστώ. Αυτό δεν έγινε ποτέ μετά από τον υπέρηχο, τον τοκογράφο και ένα dopler οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν η μικρή μου δεν ζούσε ποια ήταν ένας γλυκός άγγελος. Την ίδια μέρα το απόγευμα έκανα καισαρική (με δική μου επιλογή) για να μου πάρουν το αγγελούδι μου μη θέλοντας ο γιατρός μου να μου τη δείξει, λόγω της κακής μου ψυχολογικής κατάστασης. Την είδε όμως ο άντρας μου, ένα πανέμορφο καστανόξανθο κοριτσάκι.
Αιτία θανάτου μπλέχτηκε ο ομφάλιος λώρος στο ποδαράκι της και γύρω από το σημείο της περίδεσης δημιουργήθηκε θρόμβος με αποτέλεσμα να κοπεί η ροή του αίματος και να επέλθει ο θάνατος.
Σε σαράντα μέρες θα πάρω και τα αποτελέσματα από την παθολογοανατομική εξέταση και σε τρεις μήνες θα κάνω πλήρη έλεγχο θρομβοφηλίας. Ήδη κάνω μετά τη γέννα για 10 μέρες συνολικά θεραπεία προφυλακτική θεραπεία με ηπαρίνη.
Το πρώτο που μπορώ να πω είναι κουράγιο. Έχω πολλά να πω για όλο αυτό το τραγικό θέμα.
Είμαι γνώστης του χώρου δουλεύω μέσα σ’αυτόν έχω ακούσει πολλές διάφορε παρόμοιες ή και διαφορετικές καταστάσεις με την ίδια τραγική κατάληξη. Δεν υπάρχει απάντηση πάντα, δεν ευθύνεται η θρομβοφηλία πάντα.
Τυχαία γεγονότα ή μη, με ή χωρίς αιτιολογία το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ένας μεγάλος πόνος με περίεργα συναισθήματα με πολλά γιατί, με σχεδόν καμία απάντηση ή με απαντήσεις που δεν αρκούν.
Πάντα θα μένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο με το μεγαλύτερο κενό που θα μπορούσε να αφήσει δεν θα κλείσει ποτέ αυτή η πληγή δε θα σβήσει ποτέ αυτό το κενό.
Η ζωή όμως συνεχίζεται με μισή καρδιά αλλά συνεχίζεται. Σας γράφω ενώ κλαίω δεν μπορώ να σταματήσω τα δάκρυα κυλάνε μόνα τους.
Αυτό που θέλω είναι να μείνω το συντομότερο έγκυος αν γινόταν και αύριο μόνο αυτό θα απαλύνει το πόνο και θα καλύψει λίγο την απώλεια.

Διαβαζω το μηνυμα σου και ξαναζω τη δικη μου τραγωδία. Για να μην κουραζω, σου λεω απλα πως εγω εχασα τον πριγκηπα μου την 36η εβδομαδα. Κι εγω σαν και σενα πηγα στην κλινικη απλα με την ελπιδα να διαψευσω αυτο που προαισθανομουν: πως κατι δεν παει καλα (στις προηγουμενες σελιδες εχω γραψει τη δικη μου ιστορια).
Μετα απο 40 μερες, που ακομα εχω μικρη αιμμοραγια και αισθανομαι χαλια, σωματικα και ψυχικα, θα ηθελα να σου πω να κανεις κι εσυ υπομονη και να δειξεις δυναμη (αν και καταλαβαινω πως νιωθεις οτι δεν σου εχει απομεινει καθολου). Θελω να πιστεψω με ολη τη δυναμη της ψυχης μου πως η επομενη εγκυμοσυνη δε θα αργησει να ερθει και πως θα συντομα θα σφιξουμε στην αγκαλια μας ενα γερο μωρακι. Οπως διαβασες, δυστυχως, πολλα κοριτσια βιωνουν τα ιδια ακριβως συναισθηματα.
Εγω αισθανομαι πως μαζι σας, που δεν σας εχω συναντησει ΠΟΤΕ στη ζωη μου, μπορω να επικοινωνησω καλυτερα απο ότι με οποιονδηποτε άλλον. Για τους γονεις μας και τον ανδρα μας πρεπει να δειχνουμε πως το ξεπερναμε, πως ανακαμπτουμε. Στο φορουμ, ομως, εγω τουλαχιστον, νιωθω πως μπορω να μιλησω ειλικρινα για οσα με πνιγουν. Αυτο να κανεις κι εσυ!! Να μας γραφεις!!! Ειναι μια παρηγορια να ξερεις πως καποιοι σε καταλαβαινουν, οχι επειδη ειναι ευγενικοι, αλλα γιατι βιωνουν (δυστυχως) την ιδια ασχημη εμπειρια. Να ξερεις κοριτσι μου πως εδω ειμαστε για σενα, πως μπορουμε να ανακουφισουμε η μια την αλλη.
Κανε κουραγιο...(και συγγνωμη αν σε κουρασα)

tzoi
15-10-09, 11:28
Διαβαζω το μηνυμα σου και ξαναζω τη δικη μου τραγωδία. Για να μην κουραζω, σου λεω απλα πως εγω εχασα τον πριγκηπα μου την 36η εβδομαδα. Κι εγω σαν και σενα πηγα στην κλινικη απλα με την ελπιδα να διαψευσω αυτο που προαισθανομουν: πως κατι δεν παει καλα (στις προηγουμενες σελιδες εχω γραψει τη δικη μου ιστορια).
Μετα απο 40 μερες, που ακομα εχω μικρη αιμμοραγια και αισθανομαι χαλια, σωματικα και ψυχικα, θα ηθελα να σου πω να κανεις κι εσυ υπομονη και να δειξεις δυναμη (αν και καταλαβαινω πως νιωθεις οτι δεν σου εχει απομεινει καθολου). Θελω να πιστεψω με ολη τη δυναμη της ψυχης μου πως η επομενη εγκυμοσυνη δε θα αργησει να ερθει και πως θα συντομα θα σφιξουμε στην αγκαλια μας ενα γερο μωρακι. Οπως διαβασες, δυστυχως, πολλα κοριτσια βιωνουν τα ιδια ακριβως συναισθηματα.
Εγω αισθανομαι πως μαζι σας, που δεν σας εχω συναντησει ΠΟΤΕ στη ζωη μου, μπορω να επικοινωνησω καλυτερα απο ότι με οποιονδηποτε άλλον. Για τους γονεις μας και τον ανδρα μας πρεπει να δειχνουμε πως το ξεπερναμε, πως ανακαμπτουμε. Στο φορουμ, ομως, εγω τουλαχιστον, νιωθω πως μπορω να μιλησω ειλικρινα για οσα με πνιγουν. Αυτο να κανεις κι εσυ!! Να μας γραφεις!!! Ειναι μια παρηγορια να ξερεις πως καποιοι σε καταλαβαινουν, οχι επειδη ειναι ευγενικοι, αλλα γιατι βιωνουν (δυστυχως) την ιδια ασχημη εμπειρια. Να ξερεις κοριτσι μου πως εδω ειμαστε για σενα, πως μπορουμε να ανακουφισουμε η μια την αλλη.
Κανε κουραγιο...(και συγγνωμη αν σε κουρασα)

Έχεις απόλυτο δίκαιο. Ενώ όλα μου τα προβλήματα τα αντιμετωπίζω με ψυχραιμία και λογική αυτή τη στιγμή έχουν χαθεί. Τα συναισθήματα είναι ανάμηκτα κάποιες στιγμές μου φαίνεται πολύ μακρινό και κάποιες στιγμές με πνήγει ένα απόλυτο κενο δημιουργείται δεν την έχω ούτε μέσα μου ούτε στην αγκαλιά μου και πονάει τόσο πολύ.
Είστε οι μόνες που μπορείτε να με καταλάβεται οι μόνες που μπορώ να μιλήσω ελεύθερα.
Για όλους τους υπόλυπους πρέπει να δείχνεις ότι είσαι καλά ενώ από μέσα σου κλαίς.

Θέλω να τα λέμε μέσα από το φόρουμ και αυτό που θα με ευχαρηστούσε είνα να μάθω πως σύντομα μία από εμάς έμεινε πάλι έγκυος θα μας γεμίσει με δύναμη και κουράγιο.

mamaka gogo
15-10-09, 11:45
κοριτσια εγω δεν εχω ευτυχως τετοια εμπειρια αλλα εχω συγκλονιστει με τις ιστοριες σας κατι παρομοιο περασε η πρωτη μου ξαδερ. στο πρωτο παιδι εγκυος πηγε με προγρ .καισαρικη και το παιδι ηταν δυστυχως νεκρο απλα πνιγηκε απο τον λωρο.ΠΩς θα μπορουσα να βοηθησω τι μπορεις να πεις σε τετοιες καταστασεις;





http://www.smileycentral.com/sig.jsp?pc=ZSzeb114&pp=ZNxmk142YYGR (http://www.smileycentral.com/dl/index.jhtml?partner=ZSzeb114_ZNxmk142YYGR&utm_id=7922)

Irinoula
15-10-09, 12:31
κοριτσάκια καλημέρα.
Πως πάνε οι εξετάσεις σας? Εχουμε καιρό να τα πούμε.
Οσο χειμωνιάζει τόσο περισσότερο μου λείπει η μπουμπού μου. Εστω κι αν δεν την είδα ποτέ στην ψυχή μου ξέρω πως ήταν. Χθές ονειρευόμουνα ότι την είχα αγκαλιά μου και παίζαμε, αλλά γρήγορα πίεσα τον εαυτό μου και άλλαξα πλευρό.
Πρέπει να συνεχίσουμε. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και σε όσους μας αγαπούν, έστω κι αν η ψυχή μας είναι ματωμένη.
Αχ μακαρι να αποκτήσουμε σύντομα ένα γερό μωράκι!

Christie
15-10-09, 12:50
Απο το στομα σου και στου Θεου το αυτι!

Παντως περισυ που ειχα μια παλλινδρομη στη 10η εβδομαδα μετα εκανα εξετασεις για θρομβοφιλια και ηταν καθαρες.. Τωρα μετα απο το φετινο συμβαν καναμε καρυοτυπο στο μωρο και ηταν και αυτος καθαρος, απλα το καρδιακο προβλημα ηταν ενα "κατασκευαστικο λαθος της φυσης" οπως μας ειπαν..

Τι να πω, να μην υπαρχουν αιτιες και να τραβω ολο αυτη τη φορτιση και τον πονο ειναι χειροτερο, αν υπηρχε καποιο προβλημα τουλαχιστον θα ειχα καπου να τα ριξω!!

Haris1
15-10-09, 13:43
κοριτσάκια καλημέρα.
Πως πάνε οι εξετάσεις σας? Εχουμε καιρό να τα πούμε.
Οσο χειμωνιάζει τόσο περισσότερο μου λείπει η μπουμπού μου. Εστω κι αν δεν την είδα ποτέ στην ψυχή μου ξέρω πως ήταν. Χθές ονειρευόμουνα ότι την είχα αγκαλιά μου και παίζαμε, αλλά γρήγορα πίεσα τον εαυτό μου και άλλαξα πλευρό.
Πρέπει να συνεχίσουμε. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και σε όσους μας αγαπούν, έστω κι αν η ψυχή μας είναι ματωμένη.
Αχ μακαρι να αποκτήσουμε σύντομα ένα γερό μωράκι!

Irinoula, εγω προσωπικα ακομα περιμενω την ιστολογικη εξεταση(γεννησα αρχες Σεπτεμβριου). Απο εβδομαδα εχω ενα προγραμματισμενο ραντεβου με το γιατρο, για εξεταση και για να μας εξηγησει τα αποτελεσματα της ιστολογικης. Επισης, θα κανονισω και ραντεβου με αιματολογο. Ελπιζω απο βδομαδα να εχω να σας γραψω νεοτερα. Πιστευω πως με τα αποτελεσματα της ιστολογικης θα ξερουμε -πιθανον- που βρισκομαστε και τι πρεπει να κανουμε στη συνεχεια.
Οσο για τα υπολοιπα που αναφερεις, η αληθεια ειναι πως κι εγω κοιμαμαι και βλεπω διαφορα ονειρα, οταν ξυπναω ειμαι παρα πολυ κουρασμενη, σα να μην κοιμηθηκα, και αναρωτιεμαι αν ολα αυτα που ζω ειναι κακο ονειρο.Βεβαια, σε κλασματα δευτερολεπτου η πραγματικοτητα με προσγειωνει. Αναρωτιεμαι ποτε θα ερθει η στιγμη που θα αισθανομαστε καπως καλυτερα!! εχω ακομα και τους πονους της καισαρικής.
Στα αληθεια, η επομενη εγκυμοσυνη μου φανταζει σαν λυτρωση απο ολα αυτα!!!!

tzoi
15-10-09, 13:53
κοριτσάκια καλημέρα.
Πως πάνε οι εξετάσεις σας? Εχουμε καιρό να τα πούμε.
Οσο χειμωνιάζει τόσο περισσότερο μου λείπει η μπουμπού μου. Εστω κι αν δεν την είδα ποτέ στην ψυχή μου ξέρω πως ήταν. Χθές ονειρευόμουνα ότι την είχα αγκαλιά μου και παίζαμε, αλλά γρήγορα πίεσα τον εαυτό μου και άλλαξα πλευρό.
Πρέπει να συνεχίσουμε. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και σε όσους μας αγαπούν, έστω κι αν η ψυχή μας είναι ματωμένη.
Αχ μακαρι να αποκτήσουμε σύντομα ένα γερό μωράκι!


Μετά από 10 μέρες είναι όλα τόσο νωπά αλλα δεν έχω κάποια όνειρα δεν βλέπω τίποτα απλός κάποια πρωινά ξυπνάω με ένα μεγάλο παράπονο και με κλάματα. Οι δικές μου εξετάσεις αργούν πολύ.
Όσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερο ανυπομονό για μια δεύτερη εγκυμοσύνη

Christie
15-10-09, 13:56
Ειναι πολυ νωρις βρε κοριτσακια ακομα, τι συζηταμε τωρα!

Εδω εγω που το εκανα 23 Ιουλη (σχεδον 3 μηνες πριν) και παλι ερχονται ωρες που με παιρνει το παραπονο! :cry::cry:

tzoi
15-10-09, 14:40
Μετά από πόσες μέρες πήγατε στη δουλειά? Πως το αντιμετωπίσατε?
Εγώ ούτε άτομο δε θέλω να δω. Δεν μπορώ όλο το σκινικό με τις κλασικές ερωτήσεις και συμβουλές του τύπου μα πως έγινε, τι ξαφνικό ήταν αυτό, είστε μικροί θα κάνετε πολλά παιδιά κ.ά.

Haris1
15-10-09, 17:05
Μετά από πόσες μέρες πήγατε στη δουλειά? Πως το αντιμετωπίσατε?
Εγώ ούτε άτομο δε θέλω να δω. Δεν μπορώ όλο το σκινικό με τις κλασικές ερωτήσεις και συμβουλές του τύπου μα πως έγινε, τι ξαφνικό ήταν αυτό, είστε μικροί θα κάνετε πολλά παιδιά κ.ά.
tzoi, εγω προσωπικα ακομη, μετα απο 50 ημερες, δεν εχω κοινωνικοποιηθει. Επεστρεψα μετα απο ενα μηνα σε καποιες εκπαιδευτικες μου υποχρεωσεις, τις οποιες δεν μπορουσα να αναβαλω. Απο κει και περα, ομως, "μιλαω" μονο στο φορουμ. Ειχα τηλεφωνικη επικοινωνια με δυο-τρια ατομα, φιλες μου και με κανεναν αλλον. Εκτος απο αυτα που αναφερεις εσυ, εγω δεν αντεχω να ακουω τη λεξη "συλλυπητηρια" και "λυπαμαι". Σκεφτομαι πως ολοι αυτοι θα επρεπε να μου λενε "να σου ζησει". Προσπαθω να καταλαβω και τη δικη τους θεση, σιγουρα θα νιωθουν αμηχανα, αυτη τη στιγμη, ομως, δεν μπορω να δειξω κατανοηση. Αρκουμαι στην αγκαλια του ανδρα μου και θελω...καποιες στιγμες να μενω μονη μου στο παιδικο δωματιο. Βλεπω το κρεβατακι του και νιωθω καπως πιο κοντα του.
Συμφωνα με την ψυχιατρικη, για να ξεπεραστει ενα πενθος χρειαζεται ενα διαστημα οχι μεγαλυτερο των τεσσαρων μηνων. Τοσο χρειαζεται ο ανθρωπος για να συμφιλιωθει με την κατασταση και να την κατανοησει. Απο κει και περα αρχιζουν τα ψυχικα προβληματα (καταθλιψη). Δεν ξερω αν θα τα καταφερω, εχω μπροστα μου σχεδον δυομιση μηνες. Θα δειξει!!!

tzoi
15-10-09, 17:29
tzoi, εγω προσωπικα ακομη, μετα απο 50 ημερες, δεν εχω κοινωνικοποιηθει. Επεστρεψα μετα απο ενα μηνα σε καποιες εκπαιδευτικες μου υποχρεωσεις, τις οποιες δεν μπορουσα να αναβαλω. Απο κει και περα, ομως, "μιλαω" μονο στο φορουμ. Ειχα τηλεφωνικη επικοινωνια με δυο-τρια ατομα, φιλες μου και με κανεναν αλλον. Εκτος απο αυτα που αναφερεις εσυ, εγω δεν αντεχω να ακουω τη λεξη "συλλυπητηρια" και "λυπαμαι". Σκεφτομαι πως ολοι αυτοι θα επρεπε να μου λενε "να σου ζησει". Προσπαθω να καταλαβω και τη δικη τους θεση, σιγουρα θα νιωθουν αμηχανα, αυτη τη στιγμη, ομως, δεν μπορω να δειξω κατανοηση. Αρκουμαι στην αγκαλια του ανδρα μου και θελω...καποιες στιγμες να μενω μονη μου στο παιδικο δωματιο. Βλεπω το κρεβατακι του και νιωθω καπως πιο κοντα του.
Συμφωνα με την ψυχιατρικη, για να ξεπεραστει ενα πενθος χρειαζεται ενα διαστημα οχι μεγαλυτερο των τεσσαρων μηνων. Τοσο χρειαζεται ο ανθρωπος για να συμφιλιωθει με την κατασταση και να την κατανοησει. Απο κει και περα αρχιζουν τα ψυχικα προβληματα (καταθλιψη). Δεν ξερω αν θα τα καταφερω, εχω μπροστα μου σχεδον δυομιση μηνες. Θα δειξει!!!

Haris εγω δεν κάνω προσπάθεια να καταλάβω κανέναν γιατί πιστεύω ότι ούτε αυτοί προσπαθούν να με καταλάβουν. Κάπως εγωιστικό αλλά έτσι το βλέπω. Εγώ μέχρι τώρα ήρθα αντιμέτωπη με αρκετά φιλικά άτομα που αναγκάστηκα να μιλήσω για ότι μου συνέβη αλλά καμία ανακούφιση,
Από χθες που αποφάσισα να σας γράψω νοιώθω διαφορετικά αισθάνομαι ότι έχω δίπλα μου άτομα που μπορούν να με νοιώσουν. Αυτές τις στιγμές θέλω να είμαι συνέχεια στηναγκαλιά του άντρα μου.
Ελπίζω να συνέλθω σύντομα

αρια1
15-10-09, 17:34
κοριτσια δε ξεπερνιεται...ουτε θα συμφιλιωθουμε ποτε παντα θα μας ποναει τα παιδια μας ηταν ...εγω ελπιζω οτι αν κανουμε αλλο μωρακι αυτη η πληγη μας θα κλεισει αλλα το σημαδι θα μεινει...δε μπορουμε να αλλαξουμε τα γεγονοτα ας σκεφτουμε οτι εχουμε τη ευκαιρια να ξαναπροσπαθησουμε...μονο και μονο να το συζηταω αυτο που επαθα ειμαι ετοιμη να κλαψω και κλαιω πρεπει να ξεσπαμε.εγω τουλαχιστον στους αλλους προσπαθω να φανω δυνατη αλλα μεσα μου ποναω...οσο για το παιδικο δωματιο μου τα εβγαλαν ολα τα αυτοκολλητα και τα παιδικα κρεβατακια που ειχαμε παραγγειλει δε μας τα εφεραν τα ακυρωσα ..πιστευω κανεις δε μπορει να καταλαβει τι περναμε..μονο μεταξυ μας καταλαβαινομαστε...οταν μοιραζεσαι τη λυπη η λυπη σου γινεται μιση,οταν μοιραζεις τη χαρα η χαρα γινεται διπλη.οποια μεινει εγκυος θα χαρουμε ολες..αισιοδοξια κοριτσια

aobatsan
16-10-09, 09:54
Μετά από πόσες μέρες πήγατε στη δουλειά? Πως το αντιμετωπίσατε?
Εγώ ούτε άτομο δε θέλω να δω. Δεν μπορώ όλο το σκινικό με τις κλασικές ερωτήσεις και συμβουλές του τύπου μα πως έγινε, τι ξαφνικό ήταν αυτό, είστε μικροί θα κάνετε πολλά παιδιά κ.ά.

Λόγω του ότι το μωράκι μας ήταν τελειόμηνο, πήρα και τις 63 μέρες άδειας λοχείας από το Ικα, ήταν πραγματικό βάλσαμο!
Από το σπίτι δεν έβγαινα μόνο αν ήταν απολύτως απαραίτητο για ενάμιση μήνα περίπου. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα, δεν ήθελα να βλέπω και να μιλάω με κανέναν εκτός του συζύγου μου.
Δεν δεχόμουν επισκέψεις και δεν απαντούσα στα τηλέφωνα που δεν ήθελα να μιλήσω.
Στους τρεις μήνες και λίγο πριν πάω στη δουλειά, πήγαμε ένα ταξίδι στο εξωτερικό με τον άντρα μου, το οποίο μας βοήθησε πολύ!
Χάρη χρωστάω και στους επιστήθιους φίλους μας που, με κάθε ευκαιρία μετά το τρίμηνο, αφού ένιωθα κι εγώ σαφώς καλύτερα, κανόνιζαν εξόδους και έκαναν τα πάντα για να νιώθουμε χαλαροί και χαρούμενοι.
Και ο καιρός περνούσε....κι όσο περνούσε, τόσο χαμογελούσα, τόσο έπαιρνα κουράγιο για να συνεχίσω....κι ακόμη περνά.
Τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο να θέλουμε να προσπαθήσουμε ξανά.
Σιγά σιγά, χωρίς πιέσεις, παίρνουμε τη μέρα όπως έρχεται και αναλόγως κινούμαστε.
Μακάρι, να μας βοηθήσει η Παναγία, να μην ξαναζήσει καμιά μας τέτοιο κακό και να αξιωθούμε να κρατήσουμε στην αγκαλιά μας αυτό που ποθούμε περισσότερο.

Haris1
16-10-09, 10:11
Κοριτσια, καλημερα. Ξαναγραφω στο φορουμ, καθως εχθες πηραμε τα αποτελεσματα της ιστολογικης εξετασης και της νεκροψιας.
Και δεν εδειξαν ΤΙΠΟΤΑ. Μου το ειχε γραψει μια κοπελα στο φορουμ, οτι μπορει και να μη δειξουν τιποτα.
Στα συμπερασματα της εκθεσης αναφερεται πως "ο ενδομητριος θανατος φαινεται να οφειλεται σε υποξια" και τιποτε άλλο. Δεν υπήρξαν συγγενεις ανωμαλιες και ολα βρεθηκαν φυσιολογικά. Θρομβοι δεν υπηρξαν, ουτε ενας (αυτη ηταν η πιο πιθανη εκδοχη). Τελικα, το μωρακι μας εφυγε ετσι ευκολα και αθορυβα οπως ηρθε.
Το ασχημο ειναι πως δεν εχουμε να αποδωσουμε καπου την αιτια θανατου. Η υποξια (=ελλειψη οξυγονου) νομιζω πως δεν μπορει να διαγνωστει. Μαλλον ανηκουμε κι εμεις στα περιβοητα "τυχαια περιστατικα"!!!
Με ολες τις εξετασεις καθαρες, μια εγκυμοσυνη που ουτε την καταλαβα και ενα μωρακι...που ποτε δεν ειδα.
Απο βδομαδα ξεκιναω τις επισκεψεις στους γιατρους (αιματολογο και γυναικολογο), μηπως και μπορεσουν καπως να μου εξηγησουν την αιτια της υποξιας (εαν υπάρχει!!).
Περιμενα με τοση αγωνια αυτα τα αποτελεσματα, περιμενα μια απαντηση, η οποια μαλλον δεν θα ερθει.
Δεν ξερω τι αλλο να πω...

tzoi
16-10-09, 10:45
Κοριτσια, καλημερα. Ξαναγραφω στο φορουμ, καθως εχθες πηραμε τα αποτελεσματα της ιστολογικης εξετασης και της νεκροψιας.
Και δεν εδειξαν ΤΙΠΟΤΑ. Μου το ειχε γραψει μια κοπελα στο φορουμ, οτι μπορει και να μη δειξουν τιποτα.
Στα συμπερασματα της εκθεσης αναφερεται πως "ο ενδομητριος θανατος φαινεται να οφειλεται σε υποξια" και τιποτε άλλο. Δεν υπήρξαν συγγενεις ανωμαλιες και ολα βρεθηκαν φυσιολογικά. Θρομβοι δεν υπηρξαν, ουτε ενας (αυτη ηταν η πιο πιθανη εκδοχη). Τελικα, το μωρακι μας εφυγε ετσι ευκολα και αθορυβα οπως ηρθε.
Το ασχημο ειναι πως δεν εχουμε να αποδωσουμε καπου την αιτια θανατου. Η υποξια (=ελλειψη οξυγονου) νομιζω πως δεν μπορει να διαγνωστει. Μαλλον ανηκουμε κι εμεις στα περιβοητα "τυχαια περιστατικα"!!!
Με ολες τις εξετασεις καθαρες, μια εγκυμοσυνη που ουτε την καταλαβα και ενα μωρακι...που ποτε δεν ειδα.
Απο βδομαδα ξεκιναω τις επισκεψεις στους γιατρους (αιματολογο και γυναικολογο), μηπως και μπορεσουν καπως να μου εξηγησουν την αιτια της υποξιας (εαν υπάρχει!!).
Περιμενα με τοση αγωνια αυτα τα αποτελεσματα, περιμενα μια απαντηση, η οποια μαλλον δεν θα ερθει.
Δεν ξερω τι αλλο να πω...

Καλημέρα Haris μόλις διάβασα τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις σου. Έχω ακούσει για τυχαία γεγονότα στα οποία και η μητέρα και το μωρό ήταν καλά αλλά το κακό συναίβει.
Αυτό που θέλω να σε ρωτήσω αν θα ξανακάνεις εσύ εξετάσεις. Να είσαι προετοιμασμένη ίσως να μη πάρεις κάποια εξήγηση.
Εγώ περημένω ακόμη τα αποτελέσματα, προσωπικά ότι απάντηση και να πάρω δε θα μου απαλύνει τον πόνο. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι να σταθούμε στα πόδια μας και σύντομα να έχουμε κοντά μας αυτό που χάσαμε νωρίς ένα υγιεστατο μωράκι.
Μη το βάζεις κάτω δεν θα είμαστε μόνο άτυχες θα υπάρξουν και η μέρες που θα είναι μόνο γέλια και χαρά.
Περημένω νέα σου

afroditi81
16-10-09, 20:02
Αφου μιλαμε για εξετασεις και για τυχαια περιστατικα την τριτη πηρα την ιστολογικη του πλακουντα και δεν βρεθηκε κατι το οποιο να φαινεται οτι οδηγησε στο θανατο του μωρου.Το μονο που με παραξενεψε και τριγυριζει στο μυαλο μου ειναι ιτι ο ομφαλιος λορος ειχε δυο φλεβες κι οχι τρεις αλλα εμενα ενω με παρακολουθουσαν δυο γιατροι και σε αλλον για το β επιπεδου γιατι ειναι εξιδεικευμενη εξεταση και επρεπε να ειχε βρεθει εκει .Θα θεωρουνταν απο τοτε υψηλου κινδηνου κι ισως ειχα γλιτωσει απο ολα αυτα.Κουραγιο οπως και να εχει και να δυναμωσουμε γρηγορα για να ειμαστε ετοιμες για μια τυχερη εγκυμοσηνη τελικα γιατι ετσι μαλλον πρεπει να λεμε ειναι θεμα τυχης

μανουλα
16-10-09, 23:27
κοριτσια λυπαμε πραγματικα δεν εχω λογια να σας παρηγορησω:cry:. παραλιγο θα παθαινα κι εγω στο γιο μου το ιδιο:-(. ενω μπηκα στο μαιευτηριο(παν. νοσοκ.Λαρισας) με πονους, μου εσπασαν τα νερα στις 5,40 μου εσπασε ο γιατρος τα νερα. μετα απο λιγο που με εξετασε ειχα 5 διαστολη, στις 6 πονουσα πολυ και με ξαναεξετασε και ειχα 7. εκεινη τη στιγμη το μωρο σταματησε να χτυπα ο σφυγμος του:cry:. με εσκισε με τα χερια του ο γιατρος και τραβηξε τον μικρο με βεντουζα. 6,18 εβγαλαν τον μικρο μου μελανο χωρις σφυγμους και αναπνοη:cry:. δεν τον ακουσα να κλαιει καθολου. τον διασωληνωσαν και μπηκε στη μοναδα. ''ηπιο περιγγενητικο στρες'' λογω αποκολλησης πλακουντα:-(. αν εκανε το λαθος ο γιατρος να μου κανει καισαρικη θα τον εχανα κοριτσια(επαθε υποξια ),(ευχαριστω πολυ και τον γιατρο και τις μαιες) Στο NST δυστυχως δεν επεφταν οι σφυγμοι του παιδιου σταδιακα για να μπω γρηγορα καισαρικη αλλα σταματησε μια και εξω. 2 ωρες στην ανανηψη δεν πιστευα κανεναν οτι το παιδι ζει ελεγα μεσα μου οτι περιμενουν τους δικους μου να μου το πουν:cry:. οταν βγηκα η μαμα μου τρομαξε που με ειδε. ημουν πρησμενη στο προσωπο απο το κλαμα.:cry: μου ορκιστηκε στην κορη μου οτι το παιδι ζει και ειναι καλα. το ειδα σε βινεο που τραβηξε ο αντρας μου στο κινητο και ας πουμε οτι κοιμηθηκα :-( ησυχη. γεννησα 26/11 του αγιου Στυλιανου προστατη των μωρων. ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να αποκτησετε ολες συντομα μωρακια (και να τρεχεται απο πισω να μην σας κανουν ζημιες;-)) αυτα απο τα δακρυα δεν μπορω να γραψω αλλο δεν βλεπω καλα.

GeorginaT
19-10-09, 17:21
Μετά από πόσες μέρες πήγατε στη δουλειά? Πως το αντιμετωπίσατε?
Εγώ ούτε άτομο δε θέλω να δω. Δεν μπορώ όλο το σκινικό με τις κλασικές ερωτήσεις και συμβουλές του τύπου μα πως έγινε, τι ξαφνικό ήταν αυτό, είστε μικροί θα κάνετε πολλά παιδιά κ.ά.

tzoi... δουλειά εγώ πήγα μετά από 65 μέρες περίπου... και στον μήνα επάνω βρήκα άλλη θέση και άλλαξα εταιρία... καινούριο ξεκίνημα... το οποίο με βοήθησε...
επίσης, βοήθησε και ένα ταξίδι που έκανα με τον άντρα μου... όπως είπε και η aobatsan...
γενικότερα χρειάζεσαι να βγεις λίγο από το σπίτι, να πας κάπου με τον άντρα σου... και μετά όπως νιώθεις... εγώ άλλαξα και δουλειά και αυτοκίνητο..

σπίτι δεν σήκωνα τηλέφωνα, ούτε δεχόμουν επισκέψεις... δεν είχα ούτε τη διάθεση, ούτε το κουράγιο... το κακό είναι ότι 1 μήνα μετά ήταν Χριστούγεννα και έπρεπε να βρω το καλό μου χαμόγελο και τη διάθεση... και το βρήκα... και σπίτι στόλισα (άσχετα αν η καρδιά μου ήταν μαύρη) και έξω βγήκα...

GeorginaT
19-10-09, 17:29
κοριτσια δε ξεπερνιεται...ουτε θα συμφιλιωθουμε ποτε παντα θα μας ποναει τα παιδια μας ηταν ...εγω ελπιζω οτι αν κανουμε αλλο μωρακι αυτη η πληγη μας θα κλεισει αλλα το σημαδι θα μεινει...δε μπορουμε να αλλαξουμε τα γεγονοτα ας σκεφτουμε οτι εχουμε τη ευκαιρια να ξαναπροσπαθησουμε...μονο και μονο να το συζηταω αυτο που επαθα ειμαι ετοιμη να κλαψω και κλαιω πρεπει να ξεσπαμε.εγω τουλαχιστον στους αλλους προσπαθω να φανω δυνατη αλλα μεσα μου ποναω...οσο για το παιδικο δωματιο μου τα εβγαλαν ολα τα αυτοκολλητα και τα παιδικα κρεβατακια που ειχαμε παραγγειλει δε μας τα εφεραν τα ακυρωσα ..πιστευω κανεις δε μπορει να καταλαβει τι περναμε..μονο μεταξυ μας καταλαβαινομαστε...οταν μοιραζεσαι τη λυπη η λυπη σου γινεται μιση,οταν μοιραζεις τη χαρα η χαρα γινεται διπλη.οποια μεινει εγκυος θα χαρουμε ολες..αισιοδοξια κοριτσια

Αρια... είναι ακριβώς όπως τα λες... ποτέ δεν ξεπερνιέται.... εγώ μετράω κοντά 3 χρόνια και ένα παιδάκι αλλά ακόμα με πονάει το περιστατικό...
Το παιδάκι που έρχεται σε χαροποιεί αλλά δεν μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις...
Και εγώ όταν γύρισα σπίτι, το πρώτο που έκανα ήταν να ακυρώσω τα έπιπλα... ευτυχώς δεν είχα ετοιμάσει ούτε δωμάτιο, ούτε πράγματα και ήταν καλό αυτό...

Θέλω να πω σε όλα τα κορίτσια το εξής... μπορεί να θεωρείτε ότι μία γρήγορη εγκυμοσύνη είναι η λύση, ή ότι θα σας βοηθήσει.... αλλά επειδή το πέρασα... όταν έρχετε η πολυπόθητη εγκυμοσύνη νιώθεις ότι η πορεία σου τώρα ξεκινάει... το να μείνεις έγκυος είναι το ένα θέμα... η ψυχολογία σου... οι εξετάσεις... το άγχος... είναι οι άλλοι παράμετροι... και είναι κάτι που δυστυχώς θα περάσετε μόνες σας στο μεγαλύτερο βαθμό... καθώς θα προσπαθείτε να είστε δυνατές και αισιόδοξες και να μην βαρύνετε και το σύζυγό σας... τουλάχιστον εγώ αυτό έκανα... αλλά όσο θα προχωράτε και όσο θα είστε κοντά στην εβδομάδα που χάσατε το μωράκι σας... τόσο πιο δύσκολα θα είναι τα πράγματα... ήμουν μία βδομάδα άυπνη, απλώς να νιώθω το μωρό και να σκέφτομαι ότι όλα πρέπει να πάνε καλά, και ότι δεν θα αντέξω να το ξαναζήσω...

Δεν μπορώ να σας συμβουλέψω για το πως θα το περάσετε γιατί η κάθεμία είναι ξεχωριστή... αν θέλετε κάποιον να μιλήσετε είμαι στη διάθεσή σας... να είστε όμως ήρεμες και χαμογελαστές και γρήγορα θα κρατάτε στην αγκαλιά σας ένα γλυκύτατο πλασματάκι που θα γεμίσει το κενό και θα σας φέρει χαρά!

GeorginaT
19-10-09, 17:33
Καλησπέρα σε όλες σας. Μόλις έκανα εγγραφή στο forum απλός μέχρι τώρα διάβαζα τα διάφορα θέματα. Σήμερα πήρα την απόφαση να σας γράψω για την τραγική εμπειρία που είχα.
Πριν 7 μέρες πήγα πανικοβλημένη στο μαιευτήριό για να βρω το γιατρό μου ώστε να κάνουμε υπέρηχο γιατί από το προηγούμενο βράδυ δεν είχα ακούσει την μπέμπα μου. Ήμουν 34 εβδομάδων στην πρώτη μου εγκυμοσυνη με πολύ καλές εξετάσεις με φυσιολογική ανάπτυξη του μωρού και γενικότερα με μία άψογη εγκυμοσύνη. Πήγα στο μαιευτήριο έχοντας την ηδέα ότι η μπέμπα μου δεν είναι καλά και ίσως να μη ζει, απλός περίμενα να διαψευστώ. Αυτό δεν έγινε ποτέ μετά από τον υπέρηχο, τον τοκογράφο και ένα dopler οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν η μικρή μου δεν ζούσε ποια ήταν ένας γλυκός άγγελος. Την ίδια μέρα το απόγευμα έκανα καισαρική (με δική μου επιλογή) για να μου πάρουν το αγγελούδι μου μη θέλοντας ο γιατρός μου να μου τη δείξει, λόγω της κακής μου ψυχολογικής κατάστασης. Την είδε όμως ο άντρας μου, ένα πανέμορφο καστανόξανθο κοριτσάκι.
Αιτία θανάτου μπλέχτηκε ο ομφάλιος λώρος στο ποδαράκι της και γύρω από το σημείο της περίδεσης δημιουργήθηκε θρόμβος με αποτέλεσμα να κοπεί η ροή του αίματος και να επέλθει ο θάνατος.

tzoi... η ιστορία σου μοιάζει πολύ με τη δική μου αναφορικά με την εβδομάδα, την άψογη εγκυμοσύνη και τον υπέρηχο που έδειξε ότι το αγοράκι μου πλέον δεν ζούσε...
η διαφορά είναι ότι εμείς δεν μάθαμε ποτέ τι έφταιξε... έχω γράψει αναλυτικά σε προηγούμενη σελίδα...

Μέσα Οκτώβρη πήγα στο ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ και έκανα ολοκληρωμένο έλεγχο θρομβοφιλίας... τα αποτελέσματα τα παίρνω τέλη του μήνα... και ελπίζω να δείξουν πλέον τι συμβαίνει...

GeorginaT
19-10-09, 17:35
κοριτσια εγω δεν εχω ευτυχως τετοια εμπειρια αλλα εχω συγκλονιστει με τις ιστοριες σας κατι παρομοιο περασε η πρωτη μου ξαδερ. στο πρωτο παιδι εγκυος πηγε με προγρ .καισαρικη και το παιδι ηταν δυστυχως νεκρο απλα πνιγηκε απο τον λωρο.ΠΩς θα μπορουσα να βοηθησω τι μπορεις να πεις σε τετοιες καταστασεις;

Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις πολλά... μπορείς να της πεις ότι αν θέλει ποτέ να μιλήσει είσαι εκεί να την ακούσεις...
Επίσης, αν εσύ έχεις παιδάκια μπορεί να χρειαστεί πολύ καιρό η ξαδέρφη σου για να σου μιλήσει... χρειάζεται υπομονή από την πλευρά σου και να μην κάνεις τίποτα... ξέρω ότι είναι δύσκολο αυτό που σου λέω αλλά έτσι είναι...

GeorginaT
19-10-09, 17:48
Κοριτσια, καλημερα. Ξαναγραφω στο φορουμ, καθως εχθες πηραμε τα αποτελεσματα της ιστολογικης εξετασης και της νεκροψιας.
Και δεν εδειξαν ΤΙΠΟΤΑ. Μου το ειχε γραψει μια κοπελα στο φορουμ, οτι μπορει και να μη δειξουν τιποτα.
Στα συμπερασματα της εκθεσης αναφερεται πως "ο ενδομητριος θανατος φαινεται να οφειλεται σε υποξια" και τιποτε άλλο. Δεν υπήρξαν συγγενεις ανωμαλιες και ολα βρεθηκαν φυσιολογικά. Θρομβοι δεν υπηρξαν, ουτε ενας (αυτη ηταν η πιο πιθανη εκδοχη). Τελικα, το μωρακι μας εφυγε ετσι ευκολα και αθορυβα οπως ηρθε.
Το ασχημο ειναι πως δεν εχουμε να αποδωσουμε καπου την αιτια θανατου. Η υποξια (=ελλειψη οξυγονου) νομιζω πως δεν μπορει να διαγνωστει. Μαλλον ανηκουμε κι εμεις στα περιβοητα "τυχαια περιστατικα"!!!
Με ολες τις εξετασεις καθαρες, μια εγκυμοσυνη που ουτε την καταλαβα και ενα μωρακι...που ποτε δεν ειδα.
Απο βδομαδα ξεκιναω τις επισκεψεις στους γιατρους (αιματολογο και γυναικολογο), μηπως και μπορεσουν καπως να μου εξηγησουν την αιτια της υποξιας (εαν υπάρχει!!).
Περιμενα με τοση αγωνια αυτα τα αποτελεσματα, περιμενα μια απαντηση, η οποια μαλλον δεν θα ερθει.
Δεν ξερω τι αλλο να πω...

Haris, δεν μπορείς να πεις τίποτα γλυκιά μου... όπως δεν μπορείς να κάνεις και τίποτα...
το μόνο που θα κάνεις είναι να περάσεις ένα διάστημα που θα κλάψεις, θα ξεσπάσεις... και μετά θα ηρεμήσεις... θα μαζέψεις τα κομμάτια σου και θα κοιτάξεις μπροστά... και θα μείνεις πάλι έγκυος και θα αποκτήσεις ένα γερό και γλυκό μωράκι...

Δεν υπάρχουν απαντήσεις για ότι μας συμβαίνει... δυστυχώς είσαι και εσύ στην ομάδα που βίωσε τη λύπη και τη δυστυχία... μετά όμως από όλο αυτό βγαίνεις πιο δυνατή... και πιο υποψιασμένη και η επόμενη φορά θα είναι εντελώς διαφορετική και θα κρατήσεις στην αγκαλιά σου ένα γερό, ροδαλό μωράκι...

tzoi
19-10-09, 18:25
tzoi... η ιστορία σου μοιάζει πολύ με τη δική μου αναφορικά με την εβδομάδα, την άψογη εγκυμοσύνη και τον υπέρηχο που έδειξε ότι το αγοράκι μου πλέον δεν ζούσε...
η διαφορά είναι ότι εμείς δεν μάθαμε ποτέ τι έφταιξε... έχω γράψει αναλυτικά σε προηγούμενη σελίδα...

Μέσα Οκτώβρη πήγα στο ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ και έκανα ολοκληρωμένο έλεγχο θρομβοφιλίας... τα αποτελέσματα τα παίρνω τέλη του μήνα... και ελπίζω να δείξουν πλέον τι συμβαίνει...

Δεν ξέρω αν απαλύνει τον πόνο αν μάθω τι έφταιξε, αλλά στην επόμενη θα ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε.
Πάντως έχω ένα μεγάλω φόβο για το μέλλον τον οποίο δεν μπορώ να τον προσδιορίσω. Από τη μία η παναγίτσα θα μου δώσει και χαρά αυτή ήταν μια δοκιμασία γι ανα βγώ ποιό δυνατή και από την άλλη αν ξανασυμβεί?

GeorginaT
19-10-09, 19:27
Δεν ξέρω αν απαλύνει τον πόνο αν μάθω τι έφταιξε, αλλά στην επόμενη θα ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε.
Πάντως έχω ένα μεγάλω φόβο για το μέλλον τον οποίο δεν μπορώ να τον προσδιορίσω. Από τη μία η παναγίτσα θα μου δώσει και χαρά αυτή ήταν μια δοκιμασία γι ανα βγώ ποιό δυνατή και από την άλλη αν ξανασυμβεί?

Εύχομαι να μάθεις τι έφταιξε... αν μη τι άλλο είσαι πιο προετοιμασμένη και πιο σίγουρη για την επόμενη φορά...

Ακόμα όμως και αν δεν μάθεις, δεν μπορείς να σκέφτεσαι ότι θα ξανασυμβεί...
άλλωστε την επόμενη φορά είσαι πιο υποψιασμένη και σε πιο στενό ιατρικό έλεγχο...
Μην σκέφτεσαι ότι θα ξανασυμβεί... γιατί ΔΕΝ θα ξανασυμβεί... όλα θα πάνε καλά!

tzoi
19-10-09, 20:21
Εύχομαι να μάθεις τι έφταιξε... αν μη τι άλλο είσαι πιο προετοιμασμένη και πιο σίγουρη για την επόμενη φορά...

Ακόμα όμως και αν δεν μάθεις, δεν μπορείς να σκέφτεσαι ότι θα ξανασυμβεί...
άλλωστε την επόμενη φορά είσαι πιο υποψιασμένη και σε πιο στενό ιατρικό έλεγχο...
Μην σκέφτεσαι ότι θα ξανασυμβεί... γιατί ΔΕΝ θα ξανασυμβεί... όλα θα πάνε καλά!


Ευχαρηστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια πιστεύω ότι θα αλλάξω οπτική πάνω σε αυτό το θέμα όσο παιρνάει ο καιρός. Γιατί όλες αυτές οι σκέψεις με τρελένουν αυτή τι στιγμή.

GeorginaT
19-10-09, 22:26
Ευχαρηστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια πιστεύω ότι θα αλλάξω οπτική πάνω σε αυτό το θέμα όσο παιρνάει ο καιρός. Γιατί όλες αυτές οι σκέψεις με τρελένουν αυτή τι στιγμή.

Όπως λένε και οι παλιοί... ο καιρός είναι ο καλύτερος γιατρός... με τον καιρό τα σκέφτεσαι όλο και πιο λίγο και πονάει λιγότερο... δεν ξεχνάς... αλλά νιώθεις καλύτερα... και στο υπόσχομαι ότι θα νιώσεις καλύτερα... αυτή τη στιγμή είναι τα αναπάντητα γιατί... γιατί σε εσένα... γιατί σε αυτό το στάδιο... γιατί το μωράκι σου... γιατί... γιατί... γιατί...

Προσπάθησε να είσαι ήρεμη... κάνε κάτι που να σε ευχαριστεί...
τουλάχιστον να αποσπάς το μυαλό σου για λίγο... και ότι χρειάζεσαι είμαι εδώ...

Άλλωστε... εκεί που ήσουν ήμουνα... και εδώ που είμαι θα έρθεις σύντομα! :)

tzoi
20-10-09, 13:27
Όπως λένε και οι παλιοί... ο καιρός είναι ο καλύτερος γιατρός... με τον καιρό τα σκέφτεσαι όλο και πιο λίγο και πονάει λιγότερο... δεν ξεχνάς... αλλά νιώθεις καλύτερα... και στο υπόσχομαι ότι θα νιώσεις καλύτερα... αυτή τη στιγμή είναι τα αναπάντητα γιατί... γιατί σε εσένα... γιατί σε αυτό το στάδιο... γιατί το μωράκι σου... γιατί... γιατί... γιατί...

Προσπάθησε να είσαι ήρεμη... κάνε κάτι που να σε ευχαριστεί...
τουλάχιστον να αποσπάς το μυαλό σου για λίγο... και ότι χρειάζεσαι είμαι εδώ...

Άλλωστε... εκεί που ήσουν ήμουνα... και εδώ που είμαι θα έρθεις σύντομα! :)

Σοφές αυτές οι κουβέντες μακάρι να γίνουν όλα σύντομα. Το φόρουμ και οι συζητήσεις μαζί σας με βοηθάνε πάρα πολύ. Εύχομαι σε όλες μας μόνο χαρά και δύναμη από εδώ και πέρα

αρια1
20-10-09, 13:39
georginat μετα απο ποσο καιρο ξαναεμεινες εγκυος ;ολες μας θελουμε πολυ γρηγορα ειδικα τους πρωτους μηνες αλλα οσο περναει ο καιρος -2,5 με 3μηνες -περιπου αρχιζω και σκεφτομαι πολλα ο οργανισμος επανερχεται τοσο γρηγορα απο μια καισαρικη ο γιατρος μου ειπε η ροη του αιματος ειναι αργη στη μητρα αλλα φυσιολογικο μετα τη γεννα..αυτο μηπως επηρεασει μια ενδεχομενη εγκυμοσυνη ..φοβαμαι να χασω και αλλο παιδι ...βεβαια αν μεινω θα ειμαι τρισευτυχισμενη και μακαρι ολα να πανε καλα και να κανω ενα γερο μωρακι αν ειναι διδυμα παλι οτι καλυτερο αν και θα εχω αγωνια σ ολη τη διαρκεια..μετα απο αυτο που παθαμε βλεπω διαφορετικα τη ζωη δε αγχωνομαι δε στεναχωριεμαι για χαζα και ανουσια πραγματα..το μονο που φοβαμαι μη γινω υπερπροστατευτικη και υπερβολικη αν γινω με το καλο μαμα..

GeorginaT
20-10-09, 18:35
georginat μετα απο ποσο καιρο ξαναεμεινες εγκυος ;ολες μας θελουμε πολυ γρηγορα ειδικα τους πρωτους μηνες αλλα οσο περναει ο καιρος -2,5 με 3μηνες -περιπου αρχιζω και σκεφτομαι πολλα ο οργανισμος επανερχεται τοσο γρηγορα απο μια καισαρικη ο γιατρος μου ειπε η ροη του αιματος ειναι αργη στη μητρα αλλα φυσιολογικο μετα τη γεννα..αυτο μηπως επηρεασει μια ενδεχομενη εγκυμοσυνη ..φοβαμαι να χασω και αλλο παιδι ...βεβαια αν μεινω θα ειμαι τρισευτυχισμενη και μακαρι ολα να πανε καλα και να κανω ενα γερο μωρακι αν ειναι διδυμα παλι οτι καλυτερο αν και θα εχω αγωνια σ ολη τη διαρκεια..μετα απο αυτο που παθαμε βλεπω διαφορετικα τη ζωη δε αγχωνομαι δε στεναχωριεμαι για χαζα και ανουσια πραγματα..το μονο που φοβαμαι μη γινω υπερπροστατευτικη και υπερβολικη αν γινω με το καλο μαμα..

Μετά από πολύ καιρό είναι η απάντηση... όσο και αν ήθελα μία γρήγορη εγκυμοσύνη να έρθει... λίγο το άγχος... λίγο η ψυχολογία μου... δεν ερχόταν... έκανα 1,5 χρόνο περίπου...
Με το που άλλαξα γιατρό και ηρέμησα και έφτιαξε η ψυχολογία μου έμεινα έγκυος...

Για μένα το χειρότερο ήταν οι ημερομηνίες καθώς και τις 2 φορές ήταν Μάρτιος που έμεινα έγκυος... και όλο το πλαίσιο ταίριαζε...

Είναι λογικό να φοβάσαι και να αγχώνεσαι για την εγκυμοσύνη σου... αν και όλα θα πάνε καλά αυτή τη φορά... και για το υπερπροστατευτική ή υπερβολική... δεν νομίζω... θα είσαι μία τέλεια μαμά... και να σου πω και το άλλο... ο Θεούλης μας στέλνει πραγματικά αγγελούδια για παιδάκια... ο μικρός δεν με έχει ταλαιπωρήσει καθόλου και πουθενά... ούτε σε θέματα υγείας, ούτε στον ύπνο, ούτε στο φαγητό... λες και η μοίρα μας ανταμοίβει για αυτό που περάσαμε με ένα καταπληκτικό παιδάκι...

tzoi
20-10-09, 18:49
Μετά από πολύ καιρό είναι η απάντηση... όσο και αν ήθελα μία γρήγορη εγκυμοσύνη να έρθει... λίγο το άγχος... λίγο η ψυχολογία μου... δεν ερχόταν... έκανα 1,5 χρόνο περίπου...
Με το που άλλαξα γιατρό και ηρέμησα και έφτιαξε η ψυχολογία μου έμεινα έγκυος...

Για μένα το χειρότερο ήταν οι ημερομηνίες καθώς και τις 2 φορές ήταν Μάρτιος που έμεινα έγκυος... και όλο το πλαίσιο ταίριαζε...

Είναι λογικό να φοβάσαι και να αγχώνεσαι για την εγκυμοσύνη σου... αν και όλα θα πάνε καλά αυτή τη φορά... και για το υπερπροστατευτική ή υπερβολική... δεν νομίζω... θα είσαι μία τέλεια μαμά... και να σου πω και το άλλο... ο Θεούλης μας στέλνει πραγματικά αγγελούδια για παιδάκια... ο μικρός δεν με έχει ταλαιπωρήσει καθόλου και πουθενά... ούτε σε θέματα υγείας, ούτε στον ύπνο, ούτε στο φαγητό... λες και η μοίρα μας ανταμοίβει για αυτό που περάσαμε με ένα καταπληκτικό παιδάκι...


Συμφωνώ μαζί σου η ψυχολογία και η ηρεμία παίζει το συμαντικότερο ρόλο. Κλαλιο αργά παρά ποτέ λένε. Όταν θελήσει ο θεούλης θα μας χαρίσει αυτό το μοναδικό και ανεκτήμιτο δωράκι. Να σου ζήσει η καρδούλα σου και σύντομα και με ένα δεύτερο

sternchen
20-10-09, 23:22
Γλυκά μου κοριτσάκια δεν έχω λόγια παρηγοριάς , τα δάκρια μου τρέχουν ποτάμια , σας νιώθω όσο δε φαντάζεστε , μακάρι να μην έιχατε νιώσει αυτό τον αβάσταχτο πόνο που σου τρυπάει την καρδιά , πονάω μαζί σας και από σήμερα θα σας πρόσθεσω στις προσευχές μου , πρώτα εύχομαι να σας ξεριζώσει η Παναγία τον πόνο και μετα να έρθει ένα υγιές μωρό , που το ξέρω πως δεν μπορεί να αντικαταστήσει το προηγούμενο , αλλά θα απαλύνει τον πόνο σας . Η ζωή είναι ωραία , αλλά είναι πολλές φορές άδικη . Σας φιλώ , θα σας σκέφτομαι και θα προσέυχομαι .

myangel
29-10-09, 14:29
δεν ξέρω τι να πω... μόνο ότι σας συμπονώ, μακάρι να είχα κάτι πιο έξυπνο να πω, μακάρι .
θα ήθελα με κάποιον τρόπο να μπορούσα να βοηθήσω.. το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι καλό θα ήταν για όλους μας, σε τέτοιες ή άλλες παρόμοιες δύσκολες στιγμές, να ζητούσαμε βοήθεια, όχι όμως από συγγενείς ή φίλους που με μια λάθος κουβέντα μπορούν να μας πονέσουν, αλλά από επαγγελματίες ψυχικής υγείας... ζητήστε βοήθεια, δεν παλεύεται αυτό μόνο με το σύντροφο,,,

Haris1
30-10-09, 16:53
Κοριτσια, τι κανετε?
Καιρο εχω να σας συνατησω στο φορουμ. Ελπιζω να ειστε ολες καλα.
Αντε, ας κανουμε κουραγιο!!!Σιγα σιγα περναει ο καιρος!!!
Εγω βρισκομαι ακομα στη φαση των επισκεψεων σε νεο γυναικολογο, μηπως και μπορεσω να μαθω τι συνεβη τελικα!!
υπομονη σε ολες μας!!!

marina mimi
31-10-09, 18:59
εχασα 2 μωρα σε αρχη εγκυμοσυνης τυχαια γεγονοτα εδειξαν οι ιστολογικες ειμαι εγκυος στο τριτο μπηκα σον 8ο δεν μπορει να συμβαινουν μονο ασχημα στο τελος θα γινει αυτο που θελουμε εμεις. ακομα κλαιω για αυτα τα μωρα ενω εω εναν γιο κουραγιο.

vasdeli
01-11-09, 23:51
Καλησπέρα.
Η 3η μου εγκυμοσύνη είχε απρόσμενο τέλος. Έχασα το μωρό στην 18 εβδομάδα της κύησης...εκείνο είχε σταματήσει να αναπτύσσεται στην 16 εβδομάδα.
Ενδομήτριος θάνατος. Έστριψε γύρω από τον εαυτό του ο ομφάλιος λώρος και σταμάτησε η αιμάτωση του μωρού.
Ποτέ δεν το είχε βάλει ο νους μου μέχρι που συνέβη....και πονάει, πονάει πολύ να πάρει η ευχή...

ραφαελ
02-11-09, 00:14
Εμενα πέρασαν 4,5 μηνες απο την μέρα που εκανα διακοπή στην 22 εβδομάδα.ειχε δισχιδή ράχη, τυχαιο γεγονός (κατασκευαστικό). Δεν ξερω αν ειναι τυχαιο...Δεν ξεπερνιέται με τιποτα.
Εξετάσεις δεν χρειάζεται να κανω μου ειπαν.Βεβαια θα κανω καρυότυπο απο μονη μου.Πριν λιγες μέρες θα γεννούσα.Συνεχεια σκεφτομαι την μπεμπα μου.
Εχω ενα παιδάκι,εξετασεις θρομβοφιλιας ειχα κανει στο πρώτο μου παιδί και ηταν όλες καλές.Στην ιστολογική εδειξε για τη δισχιδη ραχη αλλα αυτο που με παρεξενεψε ειναι ότι ο πλακούντας ειχε χρονια αγγειιτιδα.
Απο το νεο ετος θα ξαναπάω στο γιατρο...δεν εχω κουράγιο πια να πηγαινω.αν ειναι θεμα τυχης τι να πω.!

p-kassiani
02-11-09, 00:22
κοριτσια καλησπερα σας!ειχα χασει 2 μωρακια ...το 1ο απο αποκολληση στη 4η εβδομαδα ...μετα απο 9 μηνες το 2ο το ριξαμε στην 9η εβδομαδα γιατι ειχα κολλησει μεγαλοκυτταρο ιο και θα ξεραμε στα 5 του/της χρονια αν θα ειχε κινητικα η διανοητικα προβληματα .τωρα (μετα απο 3 χρονια ειμαι στην 31η εδομαδα κυησης !!!!ολα ειναι τελεια και μεχρι το τελος του χρονου θα περημενω για να παρω στην αγκαλια μου το μπεμπη μου .καθε εμποδιο για καλο κοριτσια ...ολα θα πανε καλα!!!!!!!!!!

tzoi
04-11-09, 17:28
Καλησπέρα σε όλες έχω καιρό να γράψω. μόλις σήμερα έμαθα ότι θα πρέπει να περημένω ένα μήνα ακόμη για να πάρω τα αποτελέσματα της ιστολογικής. έχω πάρει τα επιδόματα και όλη την αδεια από το ικα όπως θα την έπερνα αν είχα το μωρό και εγώ δεν έχω την μπεμπουλα μου. αν και έχει περάσει ένας μήνας πονάει ακόμη το ίδιο.
Haris κοπέλα μου τι κάνεις σε είχα στο νου μου πως τα πας?
Αντε κορίτσια σύντομα να μάθουμε κατι ευχάρηστο

vasdeli
05-11-09, 10:01
Καλησπέρα σε όλες έχω καιρό να γράψω. μόλις σήμερα έμαθα ότι θα πρέπει να περημένω ένα μήνα ακόμη για να πάρω τα αποτελέσματα της ιστολογικής. έχω πάρει τα επιδόματα και όλη την αδεια από το ικα όπως θα την έπερνα αν είχα το μωρό και εγώ δεν έχω την μπεμπουλα μου. αν και έχει περάσει ένας μήνας πονάει ακόμη το ίδιο.
Haris κοπέλα μου τι κάνεις σε είχα στο νου μου πως τα πας?
Αντε κορίτσια σύντομα να μάθουμε κατι ευχάρηστο

tzoi καταλαβαίνω ποσο σκληρό μπορεί να είναι αυτό....Επίσης καταλαβαίνω ότι είναι ακόμη πιο σκληρό για σένα μιας και θα ήταν το πρώτο σου μωρό-θυμάμαι καλά;
Εμένα θα ήταν το τρίτο μου. Ίσως η πίκρα που νοιώθω εγώ τώρα είναι διαφορετικού είδους μιας και ξέρω τι σημαίνει μητρότητα....Τι να πεις....Πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι και να πιστέψουμε ότι μετά την μπόρα έρχεται και η λιακάδα...και να το ξέρεις, θα έρθει ,αν εσύ , εγώ, εμείς το θελήσουμε πραγματικά... Τα καλύτερα είναι μπροστά μας!

Haris1
05-11-09, 11:29
Κοριτσια, στην προσπαθεια μου να μπορεσω να διαχειριστω ολα αυτα τα συναισθηματα που με πνιγουν, βρηκα στο internet μια ιστορια, πραγματικα ενδιαφερουσα.
Σας την παραθετω, ελπιζοντας να σας δωσει μια αλλη προοπτικη αντιμετωπισης του πενθους.
Καλη αναγνωση.

"Στη βιβλιογραφία για το πένθος και το θάνατο συχνά αναφέρεται η ιστορία του αλόγου στο τραπέζι, αρχικά γραμμένη από τον ψυχολόγο Richard Kalish....
Την βρήκα πολύ εύστοχη και μια σύντομη εκδοχή της παρουσιάζω εδώ.: Ένας άνθρωπος που το έλεγαν Γιάννη ήταν καλεσμένος σε μια δεξίωση. Καθώς μπήκε στο σπίτι του οικοδεσπότη του, είδε τους καλεσμένους στο σαλόνι να αλληλοσυστήνονται και να συζητούν μεταξύ τους σε πηγαδάκια. Κάποια στιγμή, ο οικοδεσπότης τους, τους διέκοψε για να τους πει πως το δείπνο ήταν σερβιρισμένο και πως μπορούσαν να περάσουν στην τραπεζαρία. Καθώς όλοι μπήκαν στην τραπεζαρία, όπου ένα υπέροχο πλούσιο δείπνο ήταν σερβιρισμένο, είδαν πως στη μέση του τραπεζιού κάθονταν ένα μικρό άλογο. Το άλογο κάθονταν εκεί ήρεμο και ακίνητο. Οι καλεσμένοι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους ανήσυχα αλλά καθώς ο οικοδεσπότης κάθισε στο τραπέζι κάθισαν κι αυτοί. Οι καλεσμένοι άρχισαν να τρων βιαστικά το φαγητό τους χωρίς να κοιτούν γύρω τους ή να συζητούν μεταξύ τους. Σύντομα ο οικοδεσπότης κατάλαβε πως το άλογο αναστάτωνε τους καλεσμένους του και προσπάθησε να το κάνει να φύγει από το τραπέζι, σπρώχνοντάς το και δελεάζοντάς το με φαγητό αλλά μάταια. Έτσι ζήτησε συγγνώμη από τους καλεσμένους του, κι επέστρεψε στη θέση του. Η κίνησή του αυτή δεν άλλαξε καθόλου τη βαριά κι αμήχανη ατμόσφαιρα του δείπνου για αυτό και ο οικοδεσπότης ανακοίνωσε πως, αν ήθελαν, μπορούσαν να βγουν στη βεράντα για καφέ ή ποτό. Οι καλεσμένοι ανακουφισμένοι έσπευσαν προς τη βεράντα, όσο πιο γρήγορα μπορούσαν.

Μερικούς μήνες αργότερα ο Γιάννης ξαναεπισκέφτηκε το φίλο του στο σπίτι του και τον ρώτησε σχετικά με το άλογο που του είχε καταστρέψει το δείπνο στην προηγούμενή του επίσκεψη. Ο οικοδεσπότης του απάντησε: «Λοιπόν, ο θάνατος είναι σαν το αλογάκι στη μέση του τραπεζιού. Αν οι άνθρωποι το φοβούνται και το αποφεύγουν με κάθε κόστος, καταστρέφει το δείπνο. Αν το δεχτούν και το δουν όπως ακριβώς είναι τότε καταλαβαίνουν πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να χαλάσει την ευχαρίστηση του φαγητού και τη συντροφιά των καλεσμένων». Ο Γιάννης είπε πως κατάλαβε και ο οικοδεσπότης του τον κάλεσε μέσα για δείπνο. Μπαίνοντας στην τραπεζαρία ένα αλογάκι κάθονταν στο τραπέζι. Ο Γιάννης είπε: «βλέπω το θάνατο στο τραπέζι» _ «είναι πάντα εκεί» ανταπάντησε ο οικοδεσπότης. Κι έπειτα ο Γιάννης είπε: «βλέπω και καταλαβαίνω τώρα» κι ο οικοδεσπότης είπε: «ωραία τώρα μπορούμε να φάμε».

Στις σύγχρονες κοινωνίες ο θάνατος, περισσότερο από ποτέ, είναι θέμα ταμπού. Μας φέρνει σε αμηχανία και οι πιο πολλοί αποφεύγουμε και δυσκολευόμαστε να μιλήσουμε για αυτό. Συχνά λειτουργούμε σα να ήμασταν αθάνατοι κι όταν συναντάμε κάτι που να μας το θυμίζει αποφεύγουμε το θέμα ή προσπαθούμε να το προσπεράσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα. Εξαιτίας των παραπάνω, σε αυτούς που έχουν χάσει ένα κοντινό πρόσωπο υπάρχουν μια σειρά λανθασμένων μηνυμάτων που λαμβάνουν από το περιβάλλον τους και που τους δυσκολεύουν στη διαδικασία του πένθους: π.χ. μηνύματα που προσπαθούν να μειώσουν τη σημαντικότητα της απώλειας λ.χ. _σύντομα θα κάνεις κι άλλο παιδί ή _ήταν πολύ γέρος έτσι κι αλλιώς. Άλλα μηνύματα διατάζουν κατά κάποιον τρόπο τον πενθούντα να φανεί δυνατός λ.χ. «ψηλά το κεφάλι, η ζωή συνεχίζεται». Όλα τα παραπάνω μηνύματα δείχνουν στον πενθούντα πως τα συναισθήματά του και οι σκέψεις του δεν γίνονται αποδεκτά από τους γύρω του και πως θα έπρεπε να νιώθουν κάπως αλλιώς. Αλίμονο, δεν υπάρχει τρόπος να τροποποιηθούν τα συναισθήματα μόνο να κουκουλωθούν και ο καλύτερος τρόπος για να παγιώσουμε την απελπισία και τη λύπη είναι να την καταπιέσουμε και να τα σπρώξουμε βαθιά στην ψυχή μας. Επιπλέον, το πένθος είναι μοναδικό, ατομικό για κάθε άνθρωπο. Δεν μπορούν να υπάρχουν κανόνες για τη διάρκειά του, την έντασή του και τη σημασία που έχει για κάθε άνθρωπο. Ένα υποστηρικτικό, τόσο συναισθηματικά όσο και πρακτικά, οικογενειακό συγγενικό περιβάλλον όπου όλα τα συναισθήματα γίνονται αποδεκτά κι όπου δεν δίνονται εντολές για το πώς θα έπρεπε να ξεπερασθεί η απώλεια ενός αγαπημένου είναι το ιδανικό κλίμα ώστε κάποιος άνθρωπος να βιώσει τη μοναδικότητα του πένθους του, να εκφράσει ανοιχτά και σε όλη τους την ένταση τα συναισθήματά του, σταδιακά να μπορέσει να αποδεχτεί την απώλεια και να συνεχίσει τη ζωή του. Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν τα συναισθήματα παραμένουν φιμωμένα και φυλακισμένα στην ψυχή κάποιου που βρίσκεται σε πένθος, η συμβουλευτική με κάποιον ειδικό μπορεί να βοηθήσει στην απελευθέρωση των συναισθημάτων αυτών.

Όσο αφορά τα παιδιά, οι μεγάλοι συχνά θέλουμε να τα προστατεύσουμε από το πένθος, στερώντας τους όμως την ανάγκη τους να βιώσουν ανοιχτά την απώλεια και να πουν αντίο σε αυτόν που φεύγει. Έτσι, η απώλεια γίνεται για αυτά μια μισοτελειωμένη ιστορία που κάνει κάθε μελλοντική τους απώλεια να φαντάζει τρομερή και να μην ξέρουν πώς να συνδιαλλαγούν με αυτή. Πολλές φορές έχω ακούσει σαν επαγγελματίας παράπονα ενηλίκων πως όταν ήταν παιδιά οι δικοί τους δεν τους άφησαν να πουν αντίο με τον τρόπο που ήθελαν αυτοί.

Έχουμε την πολυτέλεια να ζούμε σε μια επαρχία όπου τα έθιμα του πένθους με το ξενύχτι και τη συγκέντρωση συγγενών να λειτουργούν ιδιαίτερα ψυχοθεραπευτικά και να θυμίζουν έναν μαραθώνιο ομαδικής θεραπείας. Δυστυχώς σε πιο μεγάλες πόλεις ο θάνατος είναι απρόσωπος και ο πενθών είναι μόνος του με συναισθήματα που δυσκολεύουν το περιβάλλον του και που προσπαθεί να τα βάλει όσο γίνεται στην άκρη. Ο θάνατος είναι σαν το άλογο στο τραπέζι. Μόνο αν τον δεχτούμε σαν αναπόσπαστο κομμάτι του κύκλου της ζωής δεν μπορεί να διαταράξει τη ζωή αυτή, και μόνο τότε όταν έρθει θα είμαστε πιο έτοιμοι να τον δεχτούμε και να σεβαστούμε τον πόνο που μπορεί να προκαλέσει.

Βιβλιογραφία:
Kubler-Ross Ε. (1997): On death and dying. New York: Touchstone

(ελπιζω να μη σας κουρασε το μεγαλο post)

vasdeli
05-11-09, 11:38
Δεν έχω λόγια!

tzoi
05-11-09, 16:08
tzoi καταλαβαίνω ποσο σκληρό μπορεί να είναι αυτό....Επίσης καταλαβαίνω ότι είναι ακόμη πιο σκληρό για σένα μιας και θα ήταν το πρώτο σου μωρό-θυμάμαι καλά;
Εμένα θα ήταν το τρίτο μου. Ίσως η πίκρα που νοιώθω εγώ τώρα είναι διαφορετικού είδους μιας και ξέρω τι σημαίνει μητρότητα....Τι να πεις....Πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι και να πιστέψουμε ότι μετά την μπόρα έρχεται και η λιακάδα...και να το ξέρεις, θα έρθει ,αν εσύ , εγώ, εμείς το θελήσουμε πραγματικά... Τα καλύτερα είναι μπροστά μας!


Καλή μου vasdeli καλά θυμάσε ήταν το πρώτο μου μωράκι. Τα συναισθήματα είναι πολύ μπερδεμένα, πιστεύω ότι όποιο παιδί και να χαθεί είτε είναι το πρώτο είτε το δεύτερο πάντα ο χαμός πονάει και πάντα θα πονάει. η μόνη διαφορά είναι ότι το σπίτι είναι άδειο δεν έχω ένα μικρό άγγελο ωστε να απαλύνει λίγο ο πόνος είμαι πάλι μόνο εγώ και ο άντρας μου είναι σαν να έχω χάσει πάνω από ένα χρόνο ζωής το απόλυτο κενό. Να είσαι καλά για τα παιδάκια σου και όπως είπες και εσύ τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

vasdeli
05-11-09, 19:25
Καλή μου vasdeli καλά θυμάσε ήταν το πρώτο μου μωράκι. Τα συναισθήματα είναι πολύ μπερδεμένα, πιστεύω ότι όποιο παιδί και να χαθεί είτε είναι το πρώτο είτε το δεύτερο πάντα ο χαμός πονάει και πάντα θα πονάει. η μόνη διαφορά είναι ότι το σπίτι είναι άδειο δεν έχω ένα μικρό άγγελο ωστε να απαλύνει λίγο ο πόνος είμαι πάλι μόνο εγώ και ο άντρας μου είναι σαν να έχω χάσει πάνω από ένα χρόνο ζωής το απόλυτο κενό. Να είσαι καλά για τα παιδάκια σου και όπως είπες και εσύ τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

Έχεις δίκαιο γλυκιά μου tzoi....Σε σκέφτομαι από την πρώτη στιγμή που διάβασα το thread.... Και το διάβασα την μέρα της επέμβασης...Είναι απίστευτο το πόσο σε σημαδεύει μια τέτοια εμπειρία...τουλάχιστον εγώ είμαι ένας άλλος άνθρωπος....Δεν ξέρω αν λέγεται ωριμότητα, το σίγουρο πάντως είναι ότι τίποτα δεν θεωρώ πλέον δεδομένο....ζω το σήμερα και ανησυχώ ελάχιστα για το αύριο.

Christie
06-11-09, 11:01
Εμενα πέρασαν 4,5 μηνες απο την μέρα που εκανα διακοπή στην 22 εβδομάδα.ειχε δισχιδή ράχη, τυχαιο γεγονός (κατασκευαστικό). Δεν ξερω αν ειναι τυχαιο...Δεν ξεπερνιέται με τιποτα.
Εξετάσεις δεν χρειάζεται να κανω μου ειπαν.Βεβαια θα κανω καρυότυπο απο μονη μου.Πριν λιγες μέρες θα γεννούσα.Συνεχεια σκεφτομαι την μπεμπα μου.
Εχω ενα παιδάκι,εξετασεις θρομβοφιλιας ειχα κανει στο πρώτο μου παιδί και ηταν όλες καλές.Στην ιστολογική εδειξε για τη δισχιδη ραχη αλλα αυτο που με παρεξενεψε ειναι ότι ο πλακούντας ειχε χρονια αγγειιτιδα.
Απο το νεο ετος θα ξαναπάω στο γιατρο...δεν εχω κουράγιο πια να πηγαινω.αν ειναι θεμα τυχης τι να πω.!

Κι εγω μια απο τα ιδια, απλα εμας ηταν καρδιολογικο το προβλημα, κατασκευαστικο λαθος μας ειπαν οπως ακριβως κι εσας.. Καναμε καρυοτυπο στο μωρακι και βγηκε καθαρος (οχι χρωμοσωμικες ανωμαλιες)...

Παντως εχθες ακουσα απο γνωστη μου οτι ειχε ακριβως την ιδια περιπτωση με τη δικια μου και δυστυχως γενικα εχω ακουσει πολλες τετοιες περιπτωσεις τελευταια...

Ασε κι εμενα μου ειχε δωσει ΠΗΤ 18/11/2009 δηλαδη τωρα που μιλαμε μπορει να ειχα γεννησει κιολας και με εχει πιασει μια μελαγχολια αυτες τις μερες...

Προπσπαθω να σκεφτομαι θετικα, αλλα οταν εχεις φαει ηδη 2 στραπατσα ειναι καπως δυσκολο!

kassiani
06-11-09, 11:08
Ισως πραγματικά δεν έπρεπε να καταθέσω την εμπειρία μου. Θα ενημερώσω τον admin να σβήσει το θέμα. Ευχαριστώ και γρήγορα μανούλες όλες!

Ευχαριστώ πολύ όλες για τη συμπαράσταση και τα μηνύματα σας. Μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω.

Πολλά πράγματα οι γιατροί τα θεωρούν δεδομένα και δεν τα αναφέρουν. Είναι σίγουροι και αυτοί απο την πλευρά τους ότι τα ξέρουμε. Η ότι θα τους ενημερώσουμε για το κάθε τι.
Με αυτή τη λογική άνοιξα αυτό το θέμα. Οχι για να φοβήσω αλλα για να υποψιάσω. Ετσι κι αλλιώς θυμάμαι πολύ καλά ότι άν και πριν απο κάθε εξέταση ρουτίνας ή μη είχα άγχος, μετά πετούσα απο τη χαρά μου όταν έπερνα τα θετικά αποτελέσματα και σίγουρα ήμουν ευτυχισμένη που την εκανα.

Δεν τα αναφερουν, γιατι αν αναφερουν σε μια εγκυο ολα τα πιθανα που μπορει να της συμβουν, το πιθανοτερο ειναι οτι θα αποβαλει απο το αγχος της.

koukkida
16-11-09, 15:37
κορίτσια διαβάζοντας τις εμπειρίες σας ένιωσα τον πόνο σας και έκλαψα πολύ.
εγώ έχασα την κουκκιδίτσα μου πολύ νωρίς, μόλις στην 8η εβδομάδα αλλά πονάω πολύ. όχι όμως όσο εσείς που το ζήσατε τόσο αργά στην εγκυμοσύνη σας. Ήταν το πρώτο μου και τώρα που ψάχνομαι αρχίζω σιγά σιγά να μαθαίνω πόσο σύνθετη κατάσταση είναι μια εγκυμοσύνη, πόσους κινδύνους ελωχεύει αλλά και τα υπέροχα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει μια γυναίκα με τη μητρότητα.
Είναι καλό όλες εμείς που προσπαθούμε να γίνουμε μανούλες να είμαστε ενημερωμένες σωστά ουτως ώστε να είμαστε προετοιμασμένες για όλα. Να μαθαίνουμε απο τις εμπειρίες σας και να συλλέγουμε πληροφορίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως και σωτήριες.
Να ευχηθώ σε όλες σας να έρθει μια υπέροχη εγκυμοσύνη όποτε το θελήσετε και πολλά γερά και χαρούμενα μωράκια.

Φιλιά

evita79
16-11-09, 19:10
Εχω μπλαντάξει στο κλάμα....Υπομονή..μόνο αυτό έχω να πώ...και κουράγιο...
δεν εχω λογια

ΕΥΑ Κ.
17-11-09, 10:03
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!!! ΙΡΙΝΟΥΛΑ Η ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΛΕΙΕΣ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΙΠΟΤΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΕΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΩΡΑΚΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΤΙΜΗ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ... ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΗ ΕΠΤΑ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟ Η ΣΚΕΨΗΣ ΜΕ ΓΥΡΝΑΝ ΠΗΣΩ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΑΛΕΥΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΝΟΙΩΘΩ ΤΟ ΚΕΝΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΝΩ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΡΤΣΟΖΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΜΕΡΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΘΕΛΩ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗΣ.ΜΠΕΝΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΣ ΕΔΩ ΑΛΛΑ ΦΟΡΤΙΖΩΜΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΑΣ ΓΡΑΨΩ . ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΙΡΙΝΟΥΛΑ ΦΕΝΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΤΑ ΕΥΧΑΡΗΣΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!! ΦΙΛΙΑ..

vasdeli
17-11-09, 12:37
Καλημέρα!
Αντίθετα, μετράω τις μέρες από τώρα για να μπορέσω να ξαναπροσπαθήσω....
Μόνο που κάτι με τρώει.....Πρέπει να ψαχτώ, το έχω γράψει και αλλού....Και αυτό με αναστατώνει....

Irinoula
18-11-09, 17:58
Κοριτσάκι μου μπράβο!!! Αυτό σημαίνει ότι στην επόμενη σου εγκυμοσύνη δεν θα ταλαιπωρηθείς με ενέσεις και τέτοια...
Δεν είμαι τόσο δυνατή όσο δείχνω Ευα μου. Αλλα πρέπει να προχωρήσω, να ξεφύγω απο αυτό το ψυχολογικό τραύμα και να κάνω ένα παιδάκι. Είσαι πολύ τυχερή που έχεις ήδη τη μικρούλα σου να σου απαλύνει με τα σκέρτσα της τον πόνο σου.
Το περίεργο είναι ότι ενώ έχουμε ξεκινήσει προσπάθειες για παιδάκι και πριν ένα μήνα μια νέα εγκυμοσύνη τη θεωρούσα το μόνο φάρμακο, τώρα άρχισα να έχω την αίσθηση ότι θέλω να μείνω έγκυος και να φέρω στον κόσμο τη μικρούλα που έχασα, όχι άλλο παιδί. Είναι απίστευτα τα παιχνίδια που σου παίζει η ψυχή και το μυαλό και εγώ έχω περάσει απο τον Ιούνιο μέσα απο έναν κυκεώνα τέτοιων και άλλων σκέψεων. Καταλαβαίνεις λοιπόν πόσο δυνατές θα πρέπει να είμαστε για να βγούμε στο τέλος νικήτριες. Κάθε μέρα είμαι λίγο περισσότερο σίγουρη ότι θα τα καταφέρουμε !

small bart
18-11-09, 22:32
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ.Haris1 ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ.
Irinoula ΤΩΡΑ ΕΙΔΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ.ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΣΕ ΝΙΩΘΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ.:(

ραφαελ
18-11-09, 23:00
Ειρινουλα κ εγω νομιζω οτι πρεπει να κανω κορη γιατι μονο ετσι θα φυγει λιγο ο πονος...τα ρουχα που τις ειχα παρει χωρις καν να ξερω οτι ηταν κοριτσι τα πηραν κ τα κρύψαν για να μην στεναχωριέμαι...κ εχω ενα μωρο ακομα 19 μηνων αλλά ο πονος πονος...απλά εμαθα να ζω...καθε βραδυ προσευχομε να την εχει κοντα της η παναγια για να εχει μανουλα κ μετα να εχει υγεια ο γιος μου...δεν με νοιάζει τιποτα...φωτια να πάρουν όλα.
Δεν με νοιαζει αν δεν εχω να φαω που λεει ο λογος μονο ο γιος μου να εχει υγεια...

vasdeli
18-11-09, 23:18
καθε βραδυ προσευχομε να την εχει κοντα της η παναγια για να εχει μανουλα ...δεν με νοιάζει τιποτα...φωτια να πάρουν όλα.


Συγκλονιστικό! Το ίδιο ακριβώς προσεύχομαι κι εγώ! Και αναπαύομαι με την σκέψη ότι το κοριτσάκι μου έχει 'μάνα' εκεί πάνω....

ραφαελ
19-11-09, 00:16
Συγκλονιστικό! Το ίδιο ακριβώς προσεύχομαι κι εγώ! Και αναπαύομαι με την σκέψη ότι το κοριτσάκι μου έχει 'μάνα' εκεί πάνω....



ποναει πολυ αυτη η απωλεια..θελω παρα πολυ να κανω πολλα παιδια αλλα φοβάμαι..ελπίζω να μας βοηθησει ο θεος.

nikiger
19-11-09, 00:31
Αχ κοριτσια μου ποσες τελικα ειμαστε που εχουμε βιωσει αυτο το τραγικο συμβαν?
Κ εγω εχασα το μωρακι μου στο τελος του 9 μηνα.
Εχει περασει καιρος ομως ο πονος δεν εχει απαλυνει καθολου.
Θελουμε να προσπαθησουμε ξανα για μωρακι αλλα ο φοβος ειναι τοσο μεγαλος!!!!
Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να μας βοηθησει ο Θεος κ να κρατησουμε ενα αγγελουδι στην αγκαλια μας.....
κ να ακουσουμε συντομα καλα νεα απο καποια για να παρουμε ολες κουραγιο κ δυναμη!!!!
Σας φιλω γλυκα ολες.....

vasdeli
19-11-09, 10:14
Αχ κοριτσια μου ποσες τελικα ειμαστε που εχουμε βιωσει αυτο το τραγικο συμβαν?
Κ εγω εχασα το μωρακι μου στο τελος του 9 μηνα.
Εχει περασει καιρος ομως ο πονος δεν εχει απαλυνει καθολου.
Θελουμε να προσπαθησουμε ξανα για μωρακι αλλα ο φοβος ειναι τοσο μεγαλος!!!!
Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να μας βοηθησει ο Θεος κ να κρατησουμε ενα αγγελουδι στην αγκαλια μας.....
κ να ακουσουμε συντομα καλα νεα απο καποια για να παρουμε ολες κουραγιο κ δυναμη!!!!
Σας φιλω γλυκα ολες.....

Πώς το έχασες καλή μου;
Πρέπει να ήταν τραγικό....Τι είπες τώρα....

Haris1
19-11-09, 11:24
Αχ κοριτσια μου ποσες τελικα ειμαστε που εχουμε βιωσει αυτο το τραγικο συμβαν?
Κ εγω εχασα το μωρακι μου στο τελος του 9 μηνα.
Εχει περασει καιρος ομως ο πονος δεν εχει απαλυνει καθολου.
Θελουμε να προσπαθησουμε ξανα για μωρακι αλλα ο φοβος ειναι τοσο μεγαλος!!!!
Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να μας βοηθησει ο Θεος κ να κρατησουμε ενα αγγελουδι στην αγκαλια μας.....
κ να ακουσουμε συντομα καλα νεα απο καποια για να παρουμε ολες κουραγιο κ δυναμη!!!!
Σας φιλω γλυκα ολες.....


Στο τελος του ενατου? Κουκλιτσα μου γλυκεια, δεν ξερεις ποσο πολυ μπορουμε ολες να σε καταλαβουμε. Εγω εχασα το μωρακι μου την 36η εβδομαδα, τελος ογδοου. Κι εσυ ομως...
Τι να πω, δεν ξερω
Καθε φορα η ζωη με εκπλησει!! Δεν μπορω να καταλαβω γιατι συμβαινουν αυτά.
Αν θελεις, γραψε μας τι εγινε. Αν μπορεις. Πιστεψε με, δεν ειναι περιεργεια, ειναι ειλικρινες ενδιαφερον
Να εισαι παντα καλα και δυνατη.

Δε μπορει, θα φυγει η γκαντεμια απο πανω μας. Θα ξαναγινουμε κι εμεις μανουλες!! Αντε, κοριτσια, πρεπει στο φορουμ αυτο να ξεκινησουν - επιτελους- οι αναγγελιες εγκυμοσυνης!!!

vasdeli
19-11-09, 11:25
Αντε, κοριτσια, πρεπει στο φορουμ αυτο να ξεκινησουν - επιτελους- οι αναγγελιες εγκυμοσυνης!!!

Μακάρι...

nikiger
19-11-09, 23:26
Κοριτσια σας ευχαριστω για το ενδιαφερον σας....
Ειλικρινα με ανακουφιζει τοσο να μιλαω με ανθρωπους που πραγματικα μπορουν να με νιωσουν!!!!!!!
Οπως μπορω να σας νιωσω κ εγω...

Το βραδυ σκεφτομουν οτι εφτασε ο καιρος να παω να γεννησω....
κ το πρωι ειχαν ολα ανατραπει...εφυγε το αγγελουδι μου...το εχασα κ με ποναει τοσο πολυ...3500 κιλα μωρο...

Γυρισα στο σπιτι με αδεια ψυχη και αγκαλια, με γκρεμισμενα ονειρα κ με ενα ΓΙΑΤΙ.....
Επαθα αποκολληση με αποτελεσμα το μωρο μου να σταματησει να οξυγονωνεται...
Με μια εγκυμοσυνη χωρις κανενα προβλημα κ χωρις ιστορικο αποκολλησης.

Μια τελεια εγκυμοσυνη που το αποτελεσμα μονο τελεια δεν την εδειξε!!!!!
Κ φυσικα το ΓΙΑΤΙ παραμενει αναπαντητο!!!!

Πρεπει ομως να μαζεψουμε τα κομματια μας κ να προσπαθησουμε ξανα!!!
Θελω τοσο πολυ να ακουσω πως καποια απο εμας θα γινει μανουλα συντομα...

Λενε πως ο κεραυνος δεν χτυπαει το ιδιο μερος δυο φορες.....Ευχομαι να ειναι αληθεια.....

ραφαελ
20-11-09, 00:37
.


Λενε πως ο κεραυνος δεν χτυπαει το ιδιο μερος δυο φορες.....Ευχομαι να ειναι αληθεια.....

Μακαρι να ειναι αληθεια γιατι δεν θα το αντεξω....

vasdeli
20-11-09, 09:59
Κοριτσια σας ευχαριστω για το ενδιαφερον σας....
Ειλικρινα με ανακουφιζει τοσο να μιλαω με ανθρωπους που πραγματικα μπορουν να με νιωσουν!!!!!!!
Οπως μπορω να σας νιωσω κ εγω...

Το βραδυ σκεφτομουν οτι εφτασε ο καιρος να παω να γεννησω....
κ το πρωι ειχαν ολα ανατραπει...εφυγε το αγγελουδι μου...το εχασα κ με ποναει τοσο πολυ...3500 κιλα μωρο...

Γυρισα στο σπιτι με αδεια ψυχη και αγκαλια, με γκρεμισμενα ονειρα κ με ενα ΓΙΑΤΙ.....
Επαθα αποκολληση με αποτελεσμα το μωρο μου να σταματησει να οξυγονωνεται...
Με μια εγκυμοσυνη χωρις κανενα προβλημα κ χωρις ιστορικο αποκολλησης.

Μια τελεια εγκυμοσυνη που το αποτελεσμα μονο τελεια δεν την εδειξε!!!!!
Κ φυσικα το ΓΙΑΤΙ παραμενει αναπαντητο!!!!

Πρεπει ομως να μαζεψουμε τα κομματια μας κ να προσπαθησουμε ξανα!!!
Θελω τοσο πολυ να ακουσω πως καποια απο εμας θα γινει μανουλα συντομα...

Λενε πως ο κεραυνος δεν χτυπαει το ιδιο μερος δυο φορες.....Ευχομαι να ειναι αληθεια.....

Γλυκιά μου, δεν υπάρχει κάτι άλλο να σου πω πέρα από το ότι σε καταλαβαίνω. Ό,τι νιώθεις νιώθω...Ίσως εσύ ακόμη πιο έντονα μιας και έφτασες στην πηγή και νερό δεν ήπιες....
Λυπάμαι τόσο, μα τόσο πολύ για την απώλειά σου....για όλες μας....Ας σκεφτούμε όμως ότι όλα αυτά τα παιδάκια έχουν πάει αγγελούδια στον ουρανό και μας βλέπουν από εκεί ψηλά...και δεν θέλουν να μας βλέπουν να θλιβόμαστε...
Όμως....
Πάμε γι' άλλα τώρα...Ειλικρινά το πιστεύω...

GeorginaT
24-11-09, 16:12
Γειά σας κοριτσάκια...

Πήρα τελικά τα αποτελέσματα της θρομβοφιλίας... και τι είπαν....
μοριακά προσδιοριζόμενη.... κοινώς σε γενικές γραμμές είμαι μία χαρά... δεν χρειάζομαι αγωγή ή κάτι... σε περίπτωση εγκυμοσύνης όμως... ενέσεις από την αρχή...
το καλό είναι ότι τώρα ξέρω ότι όντως κάτι συμβαίνει...
το κακό... ότι αυτός δεν είναι ο λόγος που έχασα το μωράκι μου...
οπότε και στην επόμενη εγκυμοσύνη θα πρέπει να προσέχω ιδιαίτερα και να παρακαλάω να πάνε όλα καλά....

Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα καλά στην επόμενη εγκυμοσύνη σας και να αποκτήσετε ένα γερό και γλυκό μωράκι!

vasdeli
25-11-09, 13:20
Γειά σας κοριτσάκια...

Πήρα τελικά τα αποτελέσματα της θρομβοφιλίας... και τι είπαν....
μοριακά προσδιοριζόμενη.... κοινώς σε γενικές γραμμές είμαι μία χαρά... δεν χρειάζομαι αγωγή ή κάτι... σε περίπτωση εγκυμοσύνης όμως... ενέσεις από την αρχή...
το καλό είναι ότι τώρα ξέρω ότι όντως κάτι συμβαίνει...
το κακό... ότι αυτός δεν είναι ο λόγος που έχασα το μωράκι μου...
οπότε και στην επόμενη εγκυμοσύνη θα πρέπει να προσέχω ιδιαίτερα και να παρακαλάω να πάνε όλα καλά....

Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα καλά στην επόμενη εγκυμοσύνη σας και να αποκτήσετε ένα γερό και γλυκό μωράκι!

Καλημέρα!
Με μπέρδεψε λίγο το μήνυμά σου...
Αφού είσαι μια χαρά και δεν έχεις θρομβοφιλία γιατι πρέπει να κάνεις ενέσεις σε μια ενδεχόμενη εγκυμοσύνη;
Τι συμβαίνει τελικά;

tzoi
25-11-09, 16:30
Γειά σας κοριτσάκια...

Πήρα τελικά τα αποτελέσματα της θρομβοφιλίας... και τι είπαν....
μοριακά προσδιοριζόμενη.... κοινώς σε γενικές γραμμές είμαι μία χαρά... δεν χρειάζομαι αγωγή ή κάτι... σε περίπτωση εγκυμοσύνης όμως... ενέσεις από την αρχή...
το καλό είναι ότι τώρα ξέρω ότι όντως κάτι συμβαίνει...
το κακό... ότι αυτός δεν είναι ο λόγος που έχασα το μωράκι μου...
οπότε και στην επόμενη εγκυμοσύνη θα πρέπει να προσέχω ιδιαίτερα και να παρακαλάω να πάνε όλα καλά....

Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα καλά στην επόμενη εγκυμοσύνη σας και να αποκτήσετε ένα γερό και γλυκό μωράκι!

Καλησπέρα σε όλες τι κοπέλες

Καλή μου και εγώ μπερδευικα λίγο από τη στιγμή που δεν είσαι θρομβοφιλική και η δεύτερη εγκυμοσύνη πήγε μια χαρά γιατί να κάνεις ενέσεις?
Anyway όλα καλά από τη στιγμή που δεν έχεις κάτι

Σου εύχομαι σύντομα με ένα μωράκι όπως και σε όλες μας

http://img42.imageshack.us/img42/8207/f6224ea5d6512c3dbed00f9.jpg (http://img42.imageshack.us/i/f6224ea5d6512c3dbed00f9.jpg/) By tzoi
http://www.parents.gr/forum/%3Ca%20href=http://img42.imageshack.us/i/f6224ea5d6512c3dbed00f9.jpg/%20target=_blank%3E[img=http://img42.imageshack.us/img42/8207/f6224ea5d6512c3dbed00f9.jpg]%3C/a%3E%20By%20%3Ca%20href=http://profile.imageshack.us/user/steve111%20target=_blank%3Esteve111%3C/a%3E

mitsi1
25-11-09, 23:33
Γειά σας κοριτσάκια...

Πήρα τελικά τα αποτελέσματα της θρομβοφιλίας... και τι είπαν....
μοριακά προσδιοριζόμενη.... κοινώς σε γενικές γραμμές είμαι μία χαρά... δεν χρειάζομαι αγωγή ή κάτι... σε περίπτωση εγκυμοσύνης όμως... ενέσεις από την αρχή...
το καλό είναι ότι τώρα ξέρω ότι όντως κάτι συμβαίνει...
το κακό... ότι αυτός δεν είναι ο λόγος που έχασα το μωράκι μου...
οπότε και στην επόμενη εγκυμοσύνη θα πρέπει να προσέχω ιδιαίτερα και να παρακαλάω να πάνε όλα καλά....

Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα καλά στην επόμενη εγκυμοσύνη σας και να αποκτήσετε ένα γερό και γλυκό μωράκι!

Καλησπερα. Γεννησα το μωρακι μου τον Ιουλιο, 2 μηνες πριν την ΠΗΤ μου. Οταν πηγα στο γιατρο μου μου ειπε οτι σε νεα εγκυμοσυνη θα πρεπει απο την αρχη να κανω ενεσεις ηπαρινης και ασπιρινης. Ψαχνοντας στο ιντερνετ βρηκα οτι αυτο συνισταται σε περιπτωσεις θρομβοφιλιας. Μπορεις να μου πεις που εκανες τις εξετασεις σου και ποσο σου στοιχισαν;;; Πρεπει να ψαχτω γιατι εχω πολυ αγχωθει. Σ' ευχαριστω εκ των προτερων.

bouboukakia
25-11-09, 23:49
Κουράγιο κορίτσια...όταν διαβάζω τέτοιες ιστορίες πραγματικά σας πονάω, αν και δεν έχω περάσει κάτι παρόμοιο. Εύχομαι σε όλες δύναμη για να προχωρήσετε μπροστά. Και αν μπορείτε μην ξεχνάτε τους μπαμπάδες. Πονάνε κι αυτοί πολύ και πολλές φορές δεν το δείχνουν για να μην επιβαρύνουν κι άλλο τις μανούλες.

Δ.Βούλα
26-11-09, 10:22
καλη μου μην ανησυχεις για το κοστος ειναι πολυ φθηνα ειδικα με τα ταμεια ουτε 5 ευρω

Δ.Βούλα
26-11-09, 10:28
για τα φαρμακα ανα φερομαι .απο οτι ξερω αυτες οι εξετασεις γινονται και σε δημοσιο νοσοκομειο αν στις γραψει δημοσιος γιατρος πρεπει να τις καλυπτει το ταμειο η να πληρωνεις την συμμετοχη

Christie
26-11-09, 10:39
καλη μου μην ανησυχεις για το κοστος ειναι πολυ φθηνα ειδικα με τα ταμεια ουτε 5 ευρω

Εκανα κι εγω τις εξετασεις για θρομβοφιλια...

Ειχα μια παλλινδρομη περισυ και ο γιατρος μου αν και ειχα ηδη μια καλη εγκυμοσυνη κι ενα κοριτσακι 2 ετων τοτε μου συνεστησε να τις κανω για να εχουμε το κεφαλι μας ησυχο.. Το κοστος για το Ιασω ηταν πολυ μεγαλο (καπου 700-800 ευρω δε θυμαμαι ακριβως) και ετσι ρωτησα στο Ελενα, οπου και τι εκανα και μου στοιχισαν γυρω στα 150 ευρω.. Τα αποτελεσματα βγηκαν μετα απο κανενα μηνα (βεβαια ηταν και Αυγουστος τοτε και μπορει να καθυστερησαν και λογω εποχης)...

mitsi1
26-11-09, 13:44
Κοριτσια σας ευχαριστω για τις απαντησεις. Πηρα στο νοσοκομειο να ρωτησω και μου εκλεισαν ραντεβου για να κανω τον ελεγχο θρομβοφιλιας το Φεβρουαριο. Γι' αυτο ρωτησα ποσο στοιχιζουν ιδιωτικα για να μην περιμενω τοσο. Αλλα απο ο,τι διαβαζω το κοστος ειναι απαγορευτικο οποτε θα περιμενω να τις κανω στο νοσοκομειο.

Christie
26-11-09, 14:09
Παντως εγω που τις εκανα στο Ελενα δεν ηθελαν ραντεβου, πηγαινες οποιο πρωινο ηθελες και σου εκαναν την αιμοληψια..

(Βεβαια τωρα ειδα οτι μενεις Κρητη οποτε δε σε βολευει..)

GeorginaT
27-11-09, 17:48
Γειά σας κορίτσια...

Τις εξετάσεις τις έκανα στο ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ... στο τμήμα του κυρίου Οικονόμου...
ουσιαστικά το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει δημιουργήσει μία εξατομικευμένη μονάδα για έλεγχο θρομβοφιλίας... το πακέτο μου πήγε 480 euro... αλλά κάλυψε τα πάντα καθώς υπάρχουν 4 ή 5 τύποι θρομβοφιλίας... κλείνεις ραντεβού τηλεφωνικά...
σου παίρνουν το ιστορικό και καταλήγετε στις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν...

Εγώ λόγω βεβαρυμένου ιστορικού... μία αποβολή... μία παλίνδρομη κύηση... και τέλος το μωρό που έχασα 34η εβδομάδα έκανα το πλήρες πακέτο...

Δεν ήθελα να σας μπλέξω... αυτό που εννοώ είναι ότι ο τύπος θρομβοφιλίας που έχω εμφανίζεται μόνο κατά την εγκυμοσύνη... για αυτό και οι ενέσεις...

Άλλωστε στη δεύτερη εγκυμοσύνη για να πάνε όλα καλά... έκανα και ενέσεις ηπαρίνης και ενέσεις ινσουλίνης... και διατροφή και όλα...

mitsi... για Κρήτη δεν ξέρω και εγώ τι να σου προτείνω...

ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ
27-11-09, 20:57
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ .ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ. ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΕΤΟΙΑ ΟΧΙ ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΜΟΥ .ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ ΤΟΣΟ ΑΔΟΞΑ ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΝΑ ΦΙΛΑΚΙ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ.ΠΡΟΣΜΕΝΕΙΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΞΑΦΝΟΥ ΟΛΑ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΥΤΟΜΑΣΤΕ ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΤΙΚΑ. ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΟΓΟ Σ ΆΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΚΑΘΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΓΙΑ ΚΑΛΟ.ΤΟ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΧΑΣΕ ΣΤΗΝ 35 ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΤΗΣ.ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ 4 ΜΗΝΕΣ ΕΜΕΙΝΕ ΕΓΓΥΟΣ ΣΕ ΔΥΔΙΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΘΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΜΕ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ....ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΥΓΙΕΣΤΑΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ.

Dimitra83
27-11-09, 21:32
θελω να πω κ γω την εμπειρια μιας γνωστης μου.γεννησε στον 9ο μηνα ενα αγορακι.το αγορακι ομως ερχοταν αναποδα κ ο γιατρος δε της εκανε καισαρικη αφου ειδε οτι το μωρο πλεον δε γινοταν να βγει.το μωρο γεννηθηκε εζησε 4 ωρες κ ''εφυγε''...μαλιστα ειδα κ φωτογραφεια του μωρου κ εμοιαζε να κοιμαται σαν αγγελακι:sad:η κοπελα αυτη εκτος το οτι ειχε να δωσει αναφορα στον καθε γειτονα κ γνωστο αφου ολοι ηξεραν οτι γεννουσε εκεινες τις μερες κ ολοι της ελεγαν '''αααα γεννησες να σου ζησει!'' μαλιστα μια γυναικα που ειχε ψιλικατζιδικο διπλα στο σπιτι της της εδωσε κ το δωρο του μωρου ολο χαρα οταν την ειδε να περναει.θα μου πειτε δεν φταινε αυτοι δε το εκαναν επιτιδες.αλλα τοτε ολα κ ολοι σου φταινε..αφου εκανε επισκεψεις σε ψυχολογο αφου πηρε ηρεμηστικα αφου εκλαιγε ασταματητα επι εναμισι χρονο τελικα μαζεψε τα κομματια της κ εκανε ακομα ενα αγορακι κ ευτυχως ολα πηγαν μια χαρα.το γεννησε με καισαρικη.η καημενη ηταν τοσο τρομαγμενη που το μωρο ηταν 2 ετων κ κοιμοταν το μεσημερι κ αυτη εβαζε το ρολοι χεριου της να χτυπαει καθε 5 λεπτα για να πηγαινει να το βλεπει.τα βραδια κοιμοταν στο κρεββατι των γονιων του κ αυτη παντα μισοκοιμοταν κ το μυαλο της το ειχε στην ανασα του μωρου.περισι εκανε ακομα ενα αγορακι κ παλι ευτυχως ολα πηγαν μια χαρα...κ χαιρομαι γιαυτην.φυσικα ακομα κλαιει καθε φορα που αναφερεται στο πρωτο μωρο της...

vasdeli
27-11-09, 22:21
Ο πόνος της απώλειας δεν επουλώνεται ποτέ ολοσχερώς. Πάντα κάτι θα σε τρώει, ακόμη και μετά την απόκτηση ενός επόμενου παιδιού....Αν ποτέ αποκτήσω άλλο παιδάκι ποτέ δεν πρόκειται να πω ότι είναι το τρίτο μου παιδί, όχι θα είναι το τέταρτο γιατί το τρίτο είναι εκεί πάνω στον ουρανό και μας χαμογελά...

ΡΕΝΑ ΒΑΛΙΑ αυτό που μας είπες για τα δίδυμα της φίλης σου με συγκίνησε βαθιά...Μακάρι, Θεέ μου, να έχω την τύχη της....

ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ
27-11-09, 22:58
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ.ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ??? ΜΟΛΙΣ ΜΕ ΠΗΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ Η ΜΑΜΑ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΗΤΕΡΑ ,ΤΗΣ ΕΣΠΑΣΑΝ ΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 5 ΛΕΠΤΑ ΜΠΗΚΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΥΣΠΕΥΣΜΕΝΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ.Η ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ . . . ΦΕΥΓΩ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ

vasdeli
27-11-09, 23:03
Εύχομαι όλα να πάνε καλά!
Πρόκειται να ζήσει τις πιο μεγάλες στιγμές της ζωής της!

Dimitra83
27-11-09, 23:04
με το καλο η κοπελα!

bp-IOLH
27-11-09, 23:10
Θεέ μου, πόσος πόνος, πόση θλίψη!
Μακάρι ο Θεός να μη δώσει άλλη φορά σε γυναίκα τέτοια στενοχώρια!
GeorginaT, κι εγώ στο Αρεταίειο τις έκανα τις εξετάσεις και πλήρωσα 450 ευρώ. Μου βγήκε μια ήπια θρομβοφιλία, όμως πήγα σε 2 αιματολόγους και μου είπαν ότι δε χρειάζεται να πάρω ηπαρίνη, γιατί η θρομβοφιλία που έχω δεν επηρεάζει την εξέλιξη της κύησης, απλώς είναι μια κατάσταση που την έχουν πολλοί άνθρωποι και χρειάζεται μεσογειακή διατροφή, άσκηση και διακοπή καπνίσματος, για να μην αναπτύξω αγγειακή νόσο (ή κάπως έτσι).
Ρένα-Βάλια, με το καλό να γεννήσει η κοπέλα τα διδυμάκια της και να της ζήσουν!

ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ
27-11-09, 23:32
Dεν πάω πουθενά θέλω να το μοιραστώ μαζι σας ....Κορίτσια μόλις γεννήθηκε το πρώτο μωράκι και είναι κοριτσάκι . . .Χριστέ που να έχεις δοξα θαυμαστά τα θαύματα σου . . .

Dimitra83
27-11-09, 23:43
γεννηθηκε κιολας?μπραβο !!!!να της ζησει!αντε κ το δευτερο τωρα!

nikiger
27-11-09, 23:54
Μολις διαβασα την ιστορια που εγραψες....πραγματικα ειναι πολυ συγκινητικη!
ΔΙΔΥΜΑ μετα απο το χαμο του μωρου της...Οτι καλυτερο εχω ακουσει.....μας δινεις μεγαλο κουραγιο κ αισιοδοξια...
Σε ευχαριστουμε!!!!
ΝΑ ΤΗΣ ΖΗΣΕΙ.....Περιμενουμε με το καλο κ το αλλο..

Irinoula
21-12-09, 10:11
Κορίτσια εύχομαι σε όλες καλές γιορτές με υγεία! Και φυσικά να γίνουμε μανούλες μέσα στο 2010!

vasdeli
21-12-09, 11:04
Κορίτσια εύχομαι σε όλες καλές γιορτές με υγεία! Και φυσικά να γίνουμε μανούλες μέσα στο 2010!

Επίσης Irinoula! Όμως κούκλα μου, κάνε μου μια χάρη....Βγάλε αυτό το τικεράκι.....Μου σκίζει την καρδιά....

tzoi
21-12-09, 15:22
Καλές γιορτές και από μένα πάνω από όλα υγεία

Haris1
25-12-09, 16:51
Κοριτσια, Καλα Χριστουγεννα σε ολες μας!!!!
Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου, η γεννηση του Θείου Βρέφους να γαληνεψει τις καρδιες μας και να μας δίνει ελπίδα και δύναμη. Δύναμη να συνεχισουμε να ελπιζουμε. Όλα θα πανε καλά, για ολές μας..

Χρονια μας πολλα και να τα ζησουμε με την ομορφη οικογενεια που ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ!!!!

nikiger
03-01-10, 20:54
Κοριτσια καλη χρονια να εχουμε κ ευχομαι το 2010 να μας φερει υγεια κ ενα γερο μωρουλι ατην αγκαλια μας!!!!!Απο εδω κ στο εξης μονο χαρες να εχουμε..
φιλακια...........:p:p

Irinoula
16-01-10, 22:52
Κοριτσάκια ??? Τι κάνετε? Πως πάνε οι προσπάθειες ????? Ξέρετε τι εννοώ... :-D

vasdeli
16-01-10, 23:09
Irinoula γιατί δεν βγάζεις αυτό το τικεράκι μανάρι μου; (Το πρώτο)

koufetaki
16-01-10, 23:37
κοριτσια οταν γεννησα την κορη μου στο διπλανο κρεβατι ηρθε μια κοπελα και λογο ολικης ηταν ψιλοκοματια και εκλαιγε ομως λεγοντας την μανουλα της εκλαψε μαμα το ακουσα εκλαψε..μαλλον θα ημουν καπως στην φατσα γτ με ειδε η μαμα της κοπελας και μου ειπε οτι ενα χρονο πριν ειχε γεννησει ενα μωρο στον 9ο μετα απο μια μερα υψηλου πυρετου και ηταν νεκρο δεν ρωτησα περισσοτερα πως θα μπορουσα αλλωστε αλλα ηταν συγκλονιστικο εχουν περασει πολλα χρονια και ακομη το θυμαμε οπως θυμαμε και το μωρακι της να ναι καλα οπου ειναι τωρα ενας μπεμπαρος ξανθος κουκλος....μην το βαζετε κατω και σιγουρα να ξερετε οτι ειστε ποιο δυνατες μετα αυτη την κατασταση....

Haris1
18-01-10, 14:28
κοριτσια οταν γεννησα την κορη μου στο διπλανο κρεβατι ηρθε μια κοπελα και λογο ολικης ηταν ψιλοκοματια και εκλαιγε ομως λεγοντας την μανουλα της εκλαψε μαμα το ακουσα εκλαψε..μαλλον θα ημουν καπως στην φατσα γτ με ειδε η μαμα της κοπελας και μου ειπε οτι ενα χρονο πριν ειχε γεννησει ενα μωρο στον 9ο μετα απο μια μερα υψηλου πυρετου και ηταν νεκρο δεν ρωτησα περισσοτερα πως θα μπορουσα αλλωστε αλλα ηταν συγκλονιστικο εχουν περασει πολλα χρονια και ακομη το θυμαμε οπως θυμαμε και το μωρακι της να ναι καλα οπου ειναι τωρα ενας μπεμπαρος ξανθος κουκλος....μην το βαζετε κατω και σιγουρα να ξερετε οτι ειστε ποιο δυνατες μετα αυτη την κατασταση....

Αν καταλαβα καλα, η κοπελα ειχε χασει δυο μωρακια!!! Θεε μου!!! Πάντως, τα πραγματα ειναι πολυ δυσκολα. Σιγουρα δεν μπορουμε να ξεχασουμε, μηπως ομως δεν μπορουμε και να προχωρησουμε?? Μονο σε μενα φαινονται ολα ασημαντα??Αντε, κοριτσια...περιμενω να ακουσω μι αευχαριστηση ειδηση, απο καποια απο εσας!!! Αντε, πρεπει να ξεκινησουμε να γραφουμε και στα αλλα θεματα, οχι μονο στις ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ.

Γατουλα
18-01-10, 14:46
Χαρις, ελπιζω οτι ΔΕΝ καταλαβες καλα....ειχε χασει ενα μωρακι και μαλλον τοτε γεννησε καλα????? Ελπιζω να ητανε ετσι γιατι ο θεος μετα θα της χρωσταει παρα πολλα αυτης της κοπελλας......

Ευχαριστες ειδησεις....
η ανηψια μου εχει εναν κουκλαρο
ο πρωτος δυστυχως πηγε απο μακακιες γιατρων τελειομηνο μωρο 40 εβδομαδων 2 μερες πριν γεννησει
και μια φιλη μου 2 χρονια μετα το χαμο ανασυγκροτει δυναμεις για να προχωρησει και μακαρι αυτη τη φορα ο θεος να της χαρισει και ενα και 2 μωρακια υγιη

Φιλια σε ολες και τα καλυτερα να τα παθετε

chinook
20-01-10, 15:36
Εύχομαι σε όλες εσάς που πάθατε κάτι τέτοιο, να προσπαθήσετε (όσο δύσκολο κ αν είναι) να βρείτε λόγους για να ανακτήσετε την χαρά και την αισιοδοξία σας. Μετά θα έρθει το κουράγιο και η δύναμη και τέλος ένα παιδάκι που τόσο θέλετε. Γιατί φαντάζομαι ότι θέλετε να προχωρήσετε μπροστά και όχι να μιζεριάζετε (με την καλή έννοια) και να θρηνείτε για το παρελθόν.
Όταν πήγαινα λύκειο, μιλούσα με μία καθηγήτριά μου που της είχαν συμβεί πολλά τέτοι (τουλάχιστον 3-4 αποβολές και 2 ενδομήτριοι θάνατοι). Την θαύμαζα για την ΔΥΝΑΜΗ της!!! Προσπαθούσε να είναι χαρούμενη, έκανε πλάκα με τους μαθητές της. ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΣΕ! Την Ρωτούσα πώς τα κατάφερνε και μου έλεγε: διαλογισμό,γιόγκα και κυρίως πολλές πολλές πολλές ΚΩΜΜΟΔΙΕΣ.
Τελικά έκανε δίδυμα παιδάκια και είναι μία χαζομαμά που τρέχει και δεν φτάνει(και πολύ χαρούμενη και δικαιωμένη).

chinook
20-01-10, 15:47
Συνονόματη IRINOULA άλλαξε τικεράκι ΤΩΩΩΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν αρκεί να κάνουμε παιδιά για να είμαστε εμείς χαρούμενοι! Πρεπει να κάνουμε χαρούμενα παιδιά για να είναι εκείνα καλά και ισορροπημένα στην ζωή τους.
Και να κάνω γενικά και αόριστα μια ρητορική ερώτηση (έτσι για να υπέρχει!):
-Ποιός απο μας (συμπεριλαμβάνω όλους τους ανθρώπους της γης) θα ήθελε να γεννηθεί απο γονείς με κατάθλιψη?

vasdeli
21-01-10, 00:16
Συνονόματη IRINOULA άλλαξε τικεράκι ΤΩΩΩΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν αρκεί να κάνουμε παιδιά για να είμαστε εμείς χαρούμενοι! Πρεπει να κάνουμε χαρούμενα παιδιά για να είναι εκείνα καλά και ισορροπημένα στην ζωή τους.
Και να κάνω γενικά και αόριστα μια ρητορική ερώτηση (έτσι για να υπέρχει!):
-Ποιός απο μας (συμπεριλαμβάνω όλους τους ανθρώπους της γης) θα ήθελε να γεννηθεί απο γονείς με κατάθλιψη?

Α, γεια σου!;)

Irinoula
21-01-10, 19:43
Irinoula γιατί δεν βγάζεις αυτό το τικεράκι μανάρι μου; (Το πρώτο)

Συνονόματη IRINOULA άλλαξε τικεράκι ΤΩΩΩΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν αρκεί να κάνουμε παιδιά για να είμαστε εμείς χαρούμενοι! Πρεπει να κάνουμε χαρούμενα παιδιά για να είναι εκείνα καλά και ισορροπημένα στην ζωή τους.
Και να κάνω γενικά και αόριστα μια ρητορική ερώτηση (έτσι για να υπέρχει!):
-Ποιός απο μας (συμπεριλαμβάνω όλους τους ανθρώπους της γης) θα ήθελε να γεννηθεί απο γονείς με κατάθλιψη?

Κορίτσια τα διάβαζα εδώ και καιρό τα μηνύματα σας για το τικεράκι. Αλλά δεν ήμουν ετοιμη να το βγάλω. Τώρα νομίζω πως είμαι. Ετσι κι αλλιώς η μπεμπούλα μου είναι στην καρδιά μου. Οσον αφορά στη δασκάλα που περιγράφετε νομίζω ότι έχουμε πολλά κοινά. Στο κάτω κάτω δεν μας φταίνε και τίποτα οι άλλοι να μας βλέπουν μονίμως "Μεγάλες Παρασκευές".

vasdeli
21-01-10, 19:48
Κορίτσια τα διάβαζα εδώ και καιρό τα μηνύματα σας για το τικεράκι. Αλλά δεν ήμουν ετοιμη να το βγάλω. Τώρα νομίζω πως είμαι. Ετσι κι αλλιώς η μπεμπούλα μου είναι στην καρδιά μου. Οσον αφορά στη δασκάλα που περιγράφετε νομίζω ότι έχουμε πολλά κοινά. Στο κάτω κάτω δεν μας φταίνε και τίποτα οι άλλοι να μας βλέπουν μονίμως "Μεγάλες Παρασκευές".

Έλα κορίτσι μου, είσαι σε καλό δρόμο...τις μπεμπούλες μας θα τις έχουμε πάντα στην καρδιά μας....

Irinoula
21-01-10, 19:57
Παρεμπιπτόντως αναγκάστηκα να αλλάξω και τις ημέρες στο τικεράκι "trying to Conceive". Περίεργο αλλά ενώ συνήθως ο κύκλος μου ήταν 27-28 ημέρες, τους τελευταίους δυο μήνες έγινε 31-32.

vasdeli
21-01-10, 19:59
Αν θυμάμαι καλά Irinoula αρχίσατε προσπάθειες, έτσι δεν είναι;

Irinoula
21-01-10, 20:09
Ναι ξεκινήσαμε προσπάθειες πριν τρείς μήνες και ψιλοχάρηκα τις δυο προηγούμενες φορές που άργησα να αδιαθετήσω νομίζοντας ότι είμαι έγκυος, αφού ποτέ δεν είχα κύκλο 32 και 33 ημερών! Αλλά πάπαλα ! lol

chinook
22-01-10, 00:41
;) :D :cool:

ΕΥΑ Κ.
22-01-10, 12:23
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΡΟΧΟΡΑΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΠΑΊΣΙΟΥ. ΑΛΛΑ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΩ ΤΡΟΜΕΡΟ ΑΝΧΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΣ ΤΟ ΠΕΡΝΑΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ .....

τανια23
22-01-10, 15:24
Κοριτσια γεια σας και καλη χρονια...Σας ευχομαι ολες να κρατησετε καποια στιγμη υγιη και πανεμορφα μωρα αγκαλια...Ειμαι καινουργια στο forum και μπηκα γτ με προβληματιζουν πολλα...Ειμαι 3 μηνων εγκυος μετα απο μια αποβολη...Οπως καταλαβαινετε εχω αγχος...Στην αρχη ειχα για ολα...Τωρα ομως εδω και μια βδομαδα το μονιμο αγχος μοθ ειναι μην σταματησει η καρδουλα του...Και θελω να σας ρωτησω αν μπορειτε να μου πειτε αν σταματησει πως θα το καταλαβω?Αν σταματησει θα εχω αιμα?Θα ποναω?Αχ πραγματικα αν ξερει καποια ας μου απαντησει...(και το ραντεβου με τον γιατρο μου ειναι 1 φεβρουαριου και δεν θελω να πας πιο νωρις γτ ηδη απο το αγχος μου εχω κανει αρκετους υπερηχους)

teddy-tedi
22-01-10, 15:47
τανια 23 σταματα να αγχωνεσαι γιατι δεν πρεπει στην κατασταση σου!!αν γινει κατι θα το καταλαβεις!!να σκεφτεσαι θετικα!!εγω στο πρωτο μηνα δεν το ηξερα οτι εχω μωρακι και δεν προσεχα καθολου μα καθολου!δουλευα σηκωνα βαρη καπνιζα επινα ξενυχτουσα!οταν εκανα το τεστ και βγεικε θετικο εβαλα τα κλαματα απο τον φοβο μου!παρ ολα αυτα τωρα ετοιμαζομαι να υποδεχτω τη ζουζου μου!!να σκεφτεσαι θετικα μην αφηνεις κανενα και τπτ να σε στεναχωρει!και αν σε κανει να νιωθεις πιο καλα τοτε να επικοινωνεις συχνα με το γιατρο σου και να του λες οτι σε προβληματιζει!!
σου ευχομαι ολα να σου πανε καλα!!

chinook
22-01-10, 17:53
Σας εύχομαι σύντομα μανούλες ή ξανάμανουλες (Πώς να το πώ δεν ξέρω?:D)
ΜΗ ΜΑΣΑΜΕ! ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΙΚΑΜΕ!!!!!!!
Όλοι οι άνθρωποι συναντάμε όλο και κάπου στην ζωή μας δυσκολιούλες. Όταν τις ξεπεράσουμε όμως!!!!!!!!!!!!!!!!
Με τον σύντροφό μου πριν λίγο καιρό λέγαμε να παντρευτούμε και κυρίως να κάνουμε πιτσιρίκι! Ώσπου απολύθηκα :-| Γενικά είχα δυσκολιούλες στο κομμάτι αυτό της ζωής μου. Το πήρα πολύ βαριά, με κλάματα και απομόνωση.Τώρα σκέφτομαι τί μπορώ να κάνω για να διευρύνω τις γνώσεις μου και να ξαναμπώ στο παιχνίδι!!! Όλα γίνονται! Αυτό έλεγε και ξαναέλεγε και επέμενε ο δάσκαλος στο καράτε που πήγαινα κάποτε, και το έχω "κρατήσει" γιατί με συμφέρει :D Νομίζω?

Irinoula
22-01-10, 21:15
Κοριτσια γεια σας και καλη χρονια...Σας ευχομαι ολες να κρατησετε καποια στιγμη υγιη και πανεμορφα μωρα αγκαλια...Ειμαι καινουργια στο forum και μπηκα γτ με προβληματιζουν πολλα...Ειμαι 3 μηνων εγκυος μετα απο μια αποβολη...Οπως καταλαβαινετε εχω αγχος...Στην αρχη ειχα για ολα...Τωρα ομως εδω και μια βδομαδα το μονιμο αγχος μοθ ειναι μην σταματησει η καρδουλα του...Και θελω να σας ρωτησω αν μπορειτε να μου πειτε αν σταματησει πως θα το καταλαβω?Αν σταματησει θα εχω αιμα?Θα ποναω?Αχ πραγματικα αν ξερει καποια ας μου απαντησει...(και το ραντεβου με τον γιατρο μου ειναι 1 φεβρουαριου και δεν θελω να πας πιο νωρις γτ ηδη απο το αγχος μου εχω κανει αρκετους υπερηχους)


Σας εύχομαι σύντομα μανούλες ή ξανάμανουλες (Πώς να το πώ δεν ξέρω?:D)
ΜΗ ΜΑΣΑΜΕ! ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΙΚΑΜΕ!!!!!!!
Όλοι οι άνθρωποι συναντάμε όλο και κάπου στην ζωή μας δυσκολιούλες. Όταν τις ξεπεράσουμε όμως!!!!!!!!!!!!!!!!
Με τον σύντροφό μου πριν λίγο καιρό λέγαμε να παντρευτούμε και κυρίως να κάνουμε πιτσιρίκι! Ώσπου απολύθηκα :-| Γενικά είχα δυσκολιούλες στο κομμάτι αυτό της ζωής μου. Το πήρα πολύ βαριά, με κλάματα και απομόνωση.Τώρα σκέφτομαι τί μπορώ να κάνω για να διευρύνω τις γνώσεις μου και να ξαναμπώ στο παιχνίδι!!! Όλα γίνονται! Αυτό έλεγε και ξαναέλεγε και επέμενε ο δάσκαλος στο καράτε που πήγαινα κάποτε, και το έχω "κρατήσει" γιατί με συμφέρει :D Νομίζω?


ΤΑΝΙΑ23.
Κοριτσάκι μου διώξε το άγχος! Ολα θα πάνε μια χαρά! Να ξέρεις ότι το μωράκι πρέπει να σε αισθάνεται χαρούμενη και χαλαρή. Να θυμάσαι πάντα κάτι στο λέω σαν συμβουλή, εγώ που έχασα το μωράκι μου στην αρχή του όγδοου. ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ! Κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι γι αυτό έστω κι αν είναι αγκαλιά με τον υπερηχογράφο!
Εσυ να προσέχεις, να τρώς υγιεινά, να μην καπνίζεις, να μην είσαι σε χώρους καπνιζόντων, να μην κάνεις απότομες κινήσεις, να ελέγχεις το εσώρουχο σου και άν δεις κάτι περίεργο να μη διστάσεις να το πεις στο γιατρό σου, επίσης να τον ενημερώσεις σε περίπτωση συσπάσεων, ασυνήθιστου πόνου, πρηξίματος έντονου σε άκρα και εάν έχεις κράμπες. Αυτά είναι τα βασικά που πρέπει να προσέχεις, όπως και την πίεση σου. Να τη μετράς κάθε μέρα.

ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ!!! ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΙΔΕΥΕΙΣ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ...και θα χεις κάνει τα πάντα γι αυτό. ΖΕΙΣ ΤΗΝ ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ! ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟ! ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΓΧΩΔΗΣ!

Φιλάκια!


CHINOOK Γιατί έχω την αίσθηση ότι σύντομα θα μείνεις έγκυος? :-)

Irinoula
22-01-10, 21:22
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΡΟΧΟΡΑΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΠΑΊΣΙΟΥ. ΑΛΛΑ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΩ ΤΡΟΜΕΡΟ ΑΝΧΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΣ ΤΟ ΠΕΡΝΑΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ .....

ΕΥΟΥΛΑ
Η κορούλα σου σίγουρα θα θέλει ένα αδελφάκι. Βάλε στην άκρη το άγχος σου και μη χάνεις μήνα! Ολα στη ζωή είναι και πρέπει να τα δεχόμαστε και να προχωράμε με την ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε. Πρέπει να διδάξεις με τη στάση σου στη μικρή, ότι τα όνειρα και τα θέλω μας πρέπει να τα κυνηγάμε, παρά τις δυσκολίες που μας επιφυλάσσει η ζωή.

Φιλιά και εύχομαι σύντομα να έχουμε όλες ευχάριστα νέα!

spyni
22-01-10, 21:25
Κοριτσια γεια σας και καλη χρονια...Σας ευχομαι ολες να κρατησετε καποια στιγμη υγιη και πανεμορφα μωρα αγκαλια...Ειμαι καινουργια στο forum και μπηκα γτ με προβληματιζουν πολλα...Ειμαι 3 μηνων εγκυος μετα απο μια αποβολη...Οπως καταλαβαινετε εχω αγχος...Στην αρχη ειχα για ολα...Τωρα ομως εδω και μια βδομαδα το μονιμο αγχος μοθ ειναι μην σταματησει η καρδουλα του...Και θελω να σας ρωτησω αν μπορειτε να μου πειτε αν σταματησει πως θα το καταλαβω?Αν σταματησει θα εχω αιμα?Θα ποναω?Αχ πραγματικα αν ξερει καποια ας μου απαντησει...(και το ραντεβου με τον γιατρο μου ειναι 1 φεβρουαριου και δεν θελω να πας πιο νωρις γτ ηδη απο το αγχος μου εχω κανει αρκετους υπερηχους)

κοριτσακι μην αγχωνεσαι τοοοσο πολυ!!!θα δεις θα πανε ολα καλα!!και εγω εχω ιστορικο αποβολων και φεραμε στον κοσμο μια κουκλαρα ενω περιμενουμε τωρα το νεο μας σπορακι!!εγω ημουν τρελαμενη απο το φοβο, παραληρουσα σχεδον απο τον τρομο...δε νομιζω οτι το αξιζουν αυτο τα μωρακια μας!!προσπαθησε να ηρεμησεις και να κανεις αυτα που σου λενε και τα κοριτσια πιο πανω...χαδακια και τραγουδακια στην κοιλιτσα σου!!καλη τελειομηνη εγκυμοσυνη!!

tzoi
22-01-10, 21:43
Καλησπέρα σε όλες.

Ιρινούλα μου νομίζω πως είσαι καλύτερα. Έτσι να συνεχίσεις με ηρεμία και όνειρα και σύντομα θα έχουμε τα μωράκια μας. Μας τα πήρε ο θεούλης κοντά του αλλά μας το χρωστάει θα μας δώσει σύντομα την μεγαλύτερη χαρά

Τάνια23 θα συμφωνήσω και εγώ με την Ιρινούλα να είσαι ήρεμη να κάνεις αυτό που πρέπει και όλα θα πάνε καλά. Ότι είναι να συμβεί θα συμβεί αλλά δεν αξίζει να χαλάς με το άγχος την ωραιότερη στιγμή που ζείς απόλαυσέ το ακι όλα θα πάνε καλά. Εγώ παρόλο που έχασα την μπέμπα μου στατέλη του όγδοου και πονάω αυτό που λέω είναι να χαρείς την εγκυμοσύνη ζήσε τις στιγμές αυτές μας δίνουν δύναμη

τανια23
23-01-10, 01:54
Σας ευχαριστω πολυ κοριτσια για τις απαντησεις σας...Προσπαθω να ειμαι ηρεμη και επειδη καποια στιγμη το καταφερα ισως γι αυτο να αγχωθικα..Σκεφτηκα οτι κατι δεν παει καλα για να ειμαι τοσο ηρεμη...Προσπαθω να τρωω υγιεινα αλλα τα καταφερνω δυσκολα γτ οτι υγιεινο τρωω το "βγαζω" ενω οτι βλακεια τρωω με ησυχαζει...Και το καπνισμα το εκοψα εναν μην πριν μαθω οτι ειμαι εγκυος...δυστυχως τα πεθερικα μου δεν το καταλαβαινουν και οποτε παμε να τους δουμε με φλομονουν στον καπνο...Τι να κανω για να καταλαβουν οτι με ενοχλει?Τελοσπαντων...Ευχαριστω και παλι....

teddy-tedi
23-01-10, 16:47
Σας ευχαριστω πολυ κοριτσια για τις απαντησεις σας...Προσπαθω να ειμαι ηρεμη και επειδη καποια στιγμη το καταφερα ισως γι αυτο να αγχωθικα..Σκεφτηκα οτι κατι δεν παει καλα για να ειμαι τοσο ηρεμη...Προσπαθω να τρωω υγιεινα αλλα τα καταφερνω δυσκολα γτ οτι υγιεινο τρωω το "βγαζω" ενω οτι βλακεια τρωω με ησυχαζει...Και το καπνισμα το εκοψα εναν μην πριν μαθω οτι ειμαι εγκυος...δυστυχως τα πεθερικα μου δεν το καταλαβαινουν και οποτε παμε να τους δουμε με φλομονουν στον καπνο...Τι να κανω για να καταλαβουν οτι με ενοχλει?Τελοσπαντων...Ευχαριστω και παλι....
τανια23 το παθητικο καπνισμα ειναι οτι χειροτερο ειναι σαν να καπνιζεις εσυ η ιδια!!και εγω εκοψα το καπνισμα και ειπα ποτε πια!!μην καθεσαι κοντα σε ανθρωπους που καπνιζουν!ζητα τους ευγενικα να το σβησουν!!και εαν δεν το κανουν απεφευγε τους!!πρωτα η υγεια του μωρου σου και η δικη σου και μετα τα υπολοιπα!!δηλαδη οταν με το καλο ερθει το μπεμπακι σου θα το φλομονουν και αυτο:x:x!!και να θυμασαι οχι αγχος!!φιλουμπες πολλες!!

vasdeli
24-01-10, 02:06
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΡΟΧΟΡΑΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΠΑΊΣΙΟΥ. ΑΛΛΑ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΩ ΤΡΟΜΕΡΟ ΑΝΧΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΣ ΤΟ ΠΕΡΝΑΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ .....

Δεν χρειάζεται να πιέσεις τα πράγματα....όλα θέλουν τον καιρό τους...

Κοριτσια γεια σας και καλη χρονια...Σας ευχομαι ολες να κρατησετε καποια στιγμη υγιη και πανεμορφα μωρα αγκαλια...Ειμαι καινουργια στο forum και μπηκα γτ με προβληματιζουν πολλα...Ειμαι 3 μηνων εγκυος μετα απο μια αποβολη...Οπως καταλαβαινετε εχω αγχος...Στην αρχη ειχα για ολα...Τωρα ομως εδω και μια βδομαδα το μονιμο αγχος μοθ ειναι μην σταματησει η καρδουλα του...Και θελω να σας ρωτησω αν μπορειτε να μου πειτε αν σταματησει πως θα το καταλαβω?Αν σταματησει θα εχω αιμα?Θα ποναω?Αχ πραγματικα αν ξερει καποια ας μου απαντησει...(και το ραντεβου με τον γιατρο μου ειναι 1 φεβρουαριου και δεν θελω να πας πιο νωρις γτ ηδη απο το αγχος μου εχω κανει αρκετους υπερηχους)

Γλυκιά μου Τάνια...Ηρέμησε....όπως έχει ειπωθεί ήδη κάνε εσύ αυτά που μπορείς και άσε τα υπόλοιπα στην φύση και τον Θεό...Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορούμε να τα ελέγχουμε όλα...Όταν έχασα την δική μου μπέμπα στις αρχές του 5ου μήνα γέμισα από ενοχές, όπως ήταν φυσικό. Ευτυχώς ο γιατρός με διαβεβαίωσε πως και επι 24ώρου βάσεως να με είχε κάτω από το υπερηχογράφημα δεν θα μπορούσε να επέμβει....

Τι να κανω για να καταλαβουν οτι με ενοχλει?...

Έλεος πια! Αν είναι τόσο απαράδεκτοι και δεν καταλαβαίνουν με τίποτα ποιος ο λόγος να ξαναπάς;

Γιωτιτσα
26-01-10, 18:07
Κοριτσια καλησπέρα, διαβαζω πολυ καιρο το φορουμ αλλα το συγγεκριμενο θέμα μου είχε διαφύγει. Η ιστορια μου είναι σχεδον ίδια με τη δική σας, σε μια κατα τα άλλα φυσιολογική εγκυμοσύνη και με τους γιατρούς να μας λένε "έχετε ένα πολυ καλό μωράκι" την 36η εβδομάδα της κύησης δεν καταλαβαινα την μικρή να κουνιέται, κατα τα αλλα ηταν υερκινητική, και με έστειλε ο γιατρος μου για NST στο νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώθηκε οτι η καρδια της δεν χτυπούσε,δεν θα ξεχασω ποτε τα βλέματα των γιατρων πως κοιταζονταν μεταξυ τους την ωρα που διαπιστωσαν οτι δεν είχε καρδιακη λειτουργία. Έχασα τη γη κάτω απο τα πόδια μου μεχρι να το συνειδητοποιησω αρχισαμε τη διαδικασία των τεχνητών πόνων γιατι αποφασίσαμε να γεννησω φυσιολογικα για να μην χρεωθώ μια καισαρική επέμβαση χωρις λόγο και για να αρχισουμε προσπάθειες γρηγορα. Γεννησα σε 22 ώρες και ο τοκετός μας αποκάλυψε το αίτιο, ηατν δεμένος κόμπος ο ομφαλιος λώρος γύρω απο τον ομφαλιο λώρο. αυτο ήταν το αίτιο που μου στέρησε το κοριτσάκι μου και το μόνο που με παρηγορεί είναι οτι ξέρω οτι είναι κοντα στο Χριστό μας. Δεν την είδα ποτέ μόνο ο σύζυγος μου ο οποίος μου είπε ηταν μελαχρινή και κουκλίτσα.
Αυτο συνέβη τον Οκτώβριο και εδω και δυο μήνες εχουμε αρχίσει και πάλι προσπάθειες για παιδάκι. Δεν σας κρύβω οτι φοβάμαι πάρα πολυ αλλα μέσα μου πιστευω οτι τελικα θα μας ευλογήσει ο θεος και θα γίνουμε γονεις τελικά.
Ευχομαι σε όλες τις γυναίκες να αποκτήσουν αυτο που περισσοτερο επιθυμουν σύντομα.

AngiCat
26-01-10, 19:30
Κάτι τέτοια ακούω και χάνω την γη κάτω από τα πόδια μου. Δεν έχω λόγια για σας κορίτσια. Δεν ξέρω τι θα έκανα στην θέση σας, ακόμα και η σκέψη είναι τραγική και με ταράζει. Εύχομαι να είστε οι τελευταίες και καμιά μάνα να μην το νιώσει ποτέ της. Ο θεός μαζί σας και σίγουρα δίπλα στα αγγελουδάκια σας.

vasdeli
26-01-10, 19:54
Κοριτσια καλησπέρα, διαβαζω πολυ καιρο το φορουμ αλλα το συγγεκριμενο θέμα μου είχε διαφύγει. Η ιστορια μου είναι σχεδον ίδια με τη δική σας, σε μια κατα τα άλλα φυσιολογική εγκυμοσύνη και με τους γιατρούς να μας λένε "έχετε ένα πολυ καλό μωράκι" την 36η εβδομάδα της κύησης δεν καταλαβαινα την μικρή να κουνιέται, κατα τα αλλα ηταν υερκινητική, και με έστειλε ο γιατρος μου για NST στο νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώθηκε οτι η καρδια της δεν χτυπούσε,δεν θα ξεχασω ποτε τα βλέματα των γιατρων πως κοιταζονταν μεταξυ τους την ωρα που διαπιστωσαν οτι δεν είχε καρδιακη λειτουργία. Έχασα τη γη κάτω απο τα πόδια μου μεχρι να το συνειδητοποιησω αρχισαμε τη διαδικασία των τεχνητών πόνων γιατι αποφασίσαμε να γεννησω φυσιολογικα για να μην χρεωθώ μια καισαρική επέμβαση χωρις λόγο και για να αρχισουμε προσπάθειες γρηγορα. Γεννησα σε 22 ώρες και ο τοκετός μας αποκάλυψε το αίτιο, ηατν δεμένος κόμπος ο ομφαλιος λώρος γύρω απο τον ομφαλιο λώρο. αυτο ήταν το αίτιο που μου στέρησε το κοριτσάκι μου και το μόνο που με παρηγορεί είναι οτι ξέρω οτι είναι κοντα στο Χριστό μας. Δεν την είδα ποτέ μόνο ο σύζυγος μου ο οποίος μου είπε ηταν μελαχρινή και κουκλίτσα.
Αυτο συνέβη τον Οκτώβριο και εδω και δυο μήνες εχουμε αρχίσει και πάλι προσπάθειες για παιδάκι. Δεν σας κρύβω οτι φοβάμαι πάρα πολυ αλλα μέσα μου πιστευω οτι τελικα θα μας ευλογήσει ο θεος και θα γίνουμε γονεις τελικά.
Ευχομαι σε όλες τις γυναίκες να αποκτήσουν αυτο που περισσοτερο επιθυμουν σύντομα.

Θα ήθελα να μοιραστώ τον πόνο σου....Ξέρω....

Γιωτιτσα
26-01-10, 21:47
Σε ευχαριστω πολυ vasdeli που θες να μοιραστείς τον πόνο μου, είναι πολυ τρυφερο αυτο που είπες και χαιρομαι που εδω μεσα υπαρχουν άτομα που καταλαβαονουν έστω και λίγο πως νιώθουμε.
Δοξα το θεο που και ο άντρας μου έχει σταθεί βράχος δίπλα μου παρόλο που και αυτός ποναει, με το δικό του τρόπο και πέρνω και εγώ δύναμη απο αυτον.
Πιστεύω πάντως οτι το 2010 θα είναι η χρονια μας κορίτσια, μην το βάζετε κάτω.

tzoi
26-01-10, 22:13
Κοριτσια καλησπέρα, διαβαζω πολυ καιρο το φορουμ αλλα το συγγεκριμενο θέμα μου είχε διαφύγει. Η ιστορια μου είναι σχεδον ίδια με τη δική σας, σε μια κατα τα άλλα φυσιολογική εγκυμοσύνη και με τους γιατρούς να μας λένε "έχετε ένα πολυ καλό μωράκι" την 36η εβδομάδα της κύησης δεν καταλαβαινα την μικρή να κουνιέται, κατα τα αλλα ηταν υερκινητική, και με έστειλε ο γιατρος μου για NST στο νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώθηκε οτι η καρδια της δεν χτυπούσε,δεν θα ξεχασω ποτε τα βλέματα των γιατρων πως κοιταζονταν μεταξυ τους την ωρα που διαπιστωσαν οτι δεν είχε καρδιακη λειτουργία. Έχασα τη γη κάτω απο τα πόδια μου μεχρι να το συνειδητοποιησω αρχισαμε τη διαδικασία των τεχνητών πόνων γιατι αποφασίσαμε να γεννησω φυσιολογικα για να μην χρεωθώ μια καισαρική επέμβαση χωρις λόγο και για να αρχισουμε προσπάθειες γρηγορα. Γεννησα σε 22 ώρες και ο τοκετός μας αποκάλυψε το αίτιο, ηατν δεμένος κόμπος ο ομφαλιος λώρος γύρω απο τον ομφαλιο λώρο. αυτο ήταν το αίτιο που μου στέρησε το κοριτσάκι μου και το μόνο που με παρηγορεί είναι οτι ξέρω οτι είναι κοντα στο Χριστό μας. Δεν την είδα ποτέ μόνο ο σύζυγος μου ο οποίος μου είπε ηταν μελαχρινή και κουκλίτσα.
Αυτο συνέβη τον Οκτώβριο και εδω και δυο μήνες εχουμε αρχίσει και πάλι προσπάθειες για παιδάκι. Δεν σας κρύβω οτι φοβάμαι πάρα πολυ αλλα μέσα μου πιστευω οτι τελικα θα μας ευλογήσει ο θεος και θα γίνουμε γονεις τελικά.
Ευχομαι σε όλες τις γυναίκες να αποκτήσουν αυτο που περισσοτερο επιθυμουν σύντομα.

Καλησπέρα Γιωτίτσα μόλις διάβασα το συμβάν μου θύμισες την δική μου περίπτωση είχα και εγώ κοριτσάκι και το γέννησα νεκρό τον Οκτώμβριο στην 35 σχεδόν βδομάδα ήταν το πρώτο μου μωράκι. Σε εμένα η μικρή μου είχε τυλιγμένο στο ποδαράκι της τον ομφάλιο λώρο και γύρω από το σημείο είχε δημιουργηθεί θρόμβος και τώρα ακολουθούν ένα σωρό εξετάσεις.
Σε καταλαβαίνω απόλυτα το πως νοιώθεις όλες εδώ μπορούμε να σε καταλάβουμε. Μπράβο σου πάντως που είσαι αισιόδοξη έτσι να συνεχίσεις και θα πάνε όλα καλά.

eleni-kalam
27-01-10, 00:26
Είμαι καινούργια στο φόρουμ, Irinoula, και απο τότε που διαβασα για την απωλειά σου συγκινήθηκα τόσο που αποφάσισα να συμμετάσχω και εγω στο φόρουμ, παρόλο που το παρακολουθώ εδω και 9μήνες περίπου. Δεν νομίζω πως έχω λόγια, μόνο εύχομαι το μωράκι που χάσατε να γίνει ο φύλακας αγγελός σας και η Παναγιά να σας βοηθήσει να αποκτήσετε γρήγορα ένα άλλο, που θα γλυκάνει τον πονο σας και θα γεμίσει τη ζωή σας πολλές χαρούμενες στιγμές. Το ίδιο εύχομαι σε όλες τις κοπέλες που είχαν ανάλογη περίπτωση όπως και η afrodite. Είχα και εγώ 2 παλλίνδρομες τους τελευταίους 6 μήνες. Ξέρω πως δεν συγκρίνεται με το δικό σας πόνο, μα μόνο στη σκέψη πως ο γιος μου που είναι σχεδόν τριων χρόνων τώρα θα μπορούσε να έχει πάθει κάτι τέτοιο... θέλω να πω μπορεί να συμβεί σε όλους και είναι σπουδαίο που μπορούμε να ανταλλάσουμε εμπειρίες και να ενημερωνόμαστε μεσα απ το site.Εύχομαι σε όλους όσους το ποθούν να γίνουν γρήγορα γονείς με γερά παιδάκια.

Γιωτιτσα
27-01-10, 17:27
Σας ευχαριστω πολυ tzοι και eleni-kalam για τα καλα σας λόγια. Εμένα tzoi είχε τυλιχτεί γύρω απο το ποδαράκι της και είχε γίνει τέλειος κόμπος οπότε μας είπε ο γιατρός οτι ἠταν τυχαίο γεγονός και δεν χρειάζεται να κάνουμε καμία εξέταση, μπορεί να πει κανείς οτι ήμουν τυχερή στην ατυχία μου γιατι τωρα θα έπρεπε να κάνουμε ενα κάρο εξετάσεις.
Πολλες φορές απο τότε μου ερχόντουσαν στο μυαλό διάφορα μηπως είχα κάνει εγω κάποιο λάθος ή μήπως να έκανα κάτι να το προλάβω ,ομως ο γιατρος με καθησύχασαι λεγοντας μου οτι ήταν θέμα τριών λεπτών και οτι, οτι και να γινόταν αυτο το παιδακι δεν είχε ζωή.
Ευχομαι να συμβει το θαυμα γρήγορα σε όλες μας,γιατι η αγκαλια μας είναι άδεια και πρέπει να γεμίσει γρήγορα με τους καρπούς της αγάπης μας.

tzoi
27-01-10, 18:36
Σας ευχαριστω πολυ tzοι και eleni-kalam για τα καλα σας λόγια. Εμένα tzoi είχε τυλιχτεί γύρω απο το ποδαράκι της και είχε γίνει τέλειος κόμπος οπότε μας είπε ο γιατρός οτι ἠταν τυχαίο γεγονός και δεν χρειάζεται να κάνουμε καμία εξέταση, μπορεί να πει κανείς οτι ήμουν τυχερή στην ατυχία μου γιατι τωρα θα έπρεπε να κάνουμε ενα κάρο εξετάσεις.
Πολλες φορές απο τότε μου ερχόντουσαν στο μυαλό διάφορα μηπως είχα κάνει εγω κάποιο λάθος ή μήπως να έκανα κάτι να το προλάβω ,ομως ο γιατρος με καθησύχασαι λεγοντας μου οτι ήταν θέμα τριών λεπτών και οτι, οτι και να γινόταν αυτο το παιδακι δεν είχε ζωή.
Ευχομαι να συμβει το θαυμα γρήγορα σε όλες μας,γιατι η αγκαλια μας είναι άδεια και πρέπει να γεμίσει γρήγορα με τους καρπούς της αγάπης μας.


Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πάντως διάφορες και περίεργες σκέψεις θα μας βασανίζουν πάντα αλλά πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Έχουμε και το ίδιο επάγγελμα!!!

Σου εύχομαι με όλη μου την καρδιά από εδώ και πέρα να έχεις μονο χορούμενες στιγμές. Και σύντομα να κρατάμε όλες αυτό που ποθούμε τόσο πολύ ένα μωράκι

tzoi
05-05-10, 09:31
Καλημέρα κορίτσια

Τι κάνετε πως τα πάτε έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που μιλήσαμε!
Καμία κοπέλα δεν έχει κανένα ευχάριστο νέο?

Εγώ πριν λίγες μέρες έκανα εξετάσεις και πήρα τα αποτελέσματα των εξετάσεων μου και έμαθα ότι είμαι θρομβοφιλική έχω ήπιας μορφής θρομβοφιλία.
Με γονίδιο ομοκυστεΐνης θετικό για μεταλλαγή (ετερόζυγος γονότυπος)
Και PAI-1 PCR φέρει γονότυπο 4G/4G σε ομοζυγωτία

vasdeli
05-05-10, 23:54
Καλημέρα κορίτσια

Τι κάνετε πως τα πάτε έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που μιλήσαμε!
Καμία κοπέλα δεν έχει κανένα ευχάριστο νέο?



Μόλις σήμερα έμαθα ότι είμαι έγκυος! :p
Εύχομαι αυτή τη φορά να πάνε όλα καλά!
Και σύντομα να έχουμε και άλλα ευχάριστα!