PDA

Επιστροφή στο Forum : Παραβατική συμπεριφορά - "κακά" παιδιά


alcyon
05-02-10, 16:06
Μια απορία.... μεγάλη απορία....

Τα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, γνωρίζουν τι κάνουν;
Δηλαδή, ξέρουν πως αυτό που κάνουν είναι εκτός ορίων και παρόλ' αυτά το πράττουν για "μαγκιά", για τα μάτια της παρέας ή της φιλενάδας/φίλου;
Ή μήπως δεν έχουν επίγνωση καν του οτι είναι απαράδεκτη μια συμπεριφορά; Δεν έχουν δηλαδή καταρτιστεί ως προς τα κοινώς αποδεκτά όρια;


Τέτοια άτομα είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν κλίκες, συμμορίες και να αναπτύσσουν δράση. Η περιθοριοποίηση είναι θέμα χρόνου (αργά ή γρήγορα αναλόγως των πράξεών τους). Οι φυσικές συνέπειες των πράξεών τους καθώς και οι τιμωρητικές συνέπειες επίσης είναι αναμενόμενες να συμβούν.

Στο σχολείο αυτό μπορει να μεταφραστεί και ως αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος. Αυτό όμως ως μέτρο από μόνο του είναι ικανό να ... συνετίσει; Υπάρχει και καλώς υπάρχει (για πολλούς λόγους). Όμως.... απουσιάζει η ψυχολογική υποστήριξη. Γιατι δεν αναγκάζονται αυτά τα παιδιά να παρακολουθούν υποχρεωτικές συνεδρίες από ψυχολόγους ή ψυχοθεραπευτές (δεν ξέρω ποιος κλάδος είναι ο πιο αρμόδιος); Άντε και άλλαξε σχολείο το παιδί και "απαλλάχθηκαν" οι συμμαθητές και οι καθηγητές από αυτό.

Θα βρεθεί άλλο σχολείο, άλλοι συμμαθητές και άλλες κλίκες. Τι άλλαξε; Μετατέθηκε ένα πρόβλημα για αλλού..... Άρα, τι έγινε; Μια "τρύπα στο νερό";!

Απουσιάζει δηλαδή η πλήρης ψυχική στήριξη σε θύτες και θύματα σε τέτοιες περιπτώσεις... Πότε θα μεριμνήσει το κράτος για αυτό;;;
Και πότε θα μεριμνήσουμε ως γονείς για αυτό; Γιατί δεν πηγαίνουν αυτοί οι γονείς μαζί με τα παιδιά τους σε κάποιον ειδικό;

Και η απορία μου μένει.... ξέρουν τι κάνουν και το παραβαίνουν ή δεν έχου καν αντιληφθεί τα όρια;

maria77777
05-02-10, 23:32
υπαρχουν πολλοι λογοι που ενα παιδι η εφηβος μπορει να εμφανιζει παραβατικη συμπεριφορα.αλλες φορες το γνωριζουν και το κανουν για"μαγκια" παρασυρομενοι απο συνομηλικους,αλλες δε το συνειδητοποιουν λογω καποιων διαταραχων.οπως και να εχει,προσωπικα πιστευω οτι και στις δυο περιπτωσεις χρειαζεται η συμβουλη και αρωγη ειδικου

katerinak
06-02-10, 17:10
αν για καποιο λογο το ατομο υιοθετησει μια εικονα προς τα εξω,συνηθως πασχιζει να την διατηρησει ακομα κ αν ειναι αρνητικη στους αλλους..

alcyon
06-02-10, 22:14
Λόγοι υπάρχουν σίγουρα πολλοί. Τίποτα δεν είναι χωρίς αιτιολογία. Τι πραγματικά γίνεται όμως μέσα στο μυαλό του κάθε παιδιού; Σε τι μήκος κύματος πρέπει να εκπέμψεις για να του τραβήξεις την προσοχή; Υπάρχει περίπτωση αλλαγής ή βελτίωσης; Ή απλά μένουμε και ευχόμαστε να πάει όσο γίνεται λιγότερο βαθιά;

Μπορεί δηλαδή να αλλάξει κάτι ή ... είναι το στατιστικό κομμάτι που λέει πως κάποιοι πρέπει να είναι οι "κακοί";

Κανένας της ειδικότητας εδώ τριγύρω;;; Ψυχολογος, ψυχοθεραπευτής, παιδαγωγός κτλ.... ή οποιοσδήποτε που να μπορει να πει "κάτιτις" παραπάνω.... οτιδήποτε!! :confused:

maria77777
07-02-10, 00:33
δεν ειμαι ειδικος αλλα εχοντας ψαξει το θεμα εχω καταληξει οτι εχει να κανει με την ηλικια του παιδιου την αιτια του προβληματος και τη σταση και συμπεριφορα γονεων και εκπαιδευτικων.εχω δτο προσφατα παραδειγματα:στο ενα λογω της στασης των γονεων(απο μικρο που ηταν δεν εφαρμοσαν καμια τακτικη τιμωριας,η μικρη εκανε και κανει οτι θελει)δεν υπαρχει μεγαλη βελτιωση παρα την παρεμβαση ειδικων και την βοηθεια εκπαιδευτικων.το παιδι εχει συνηθισει να κανει οτι θελει και οταν κανει ενα παραπτωμα να μην εχει καμια συνεπεια.στην αλλη περιπτωση υπαρχουν φοβερες αλλαγες,θετικες εννοω.
για να μην παρεξηγηθω,δεν κατηγορω τους γονεις.κανενας δε θελει να βλαψει το παιδι του,προσπαθει να κανει το καλυτερο για αυτο.

alcyon
07-02-10, 01:01
Μαρία σ' ευχαριστώ για τη συμβολή σου στο θέμα. Θα μπορούσες ίσως να αναφέρεις κάποια παραδείγματα για όσα μας λες;
Προσπαθώ λίγο να συνδέσω συμπεριφορές με αιτιολογίες... (αν αυτό μπορεί πραγματικά να γίνει, που νομίζω πάει κατά περίπτωση). Πάντως θα ήθελα να ακούσω οτιδήποτε μπορεί να σχετίζεται με το ερώτημα που έχω θέσει.

maria77777
07-02-10, 01:43
alcyon μου καλησπερα.μολις ειδα το μηνυμα σου.επειδη δε θελω να σε κουρασω,τι θα ηθελες να αναφερω:παραδειγματα παραβατικων συμπεριφορων,αιτιες(σε οσα απο αυτα εχω γνωμη),αποτελεσματα παρεμβασεις ειδικων(τουλαχιστον οσα διαπιστωσα εγω κι οσα συζητησα με τους γονεις)

elenik
07-02-10, 03:29
Και η απορία μου μένει.... ξέρουν τι κάνουν και το παραβαίνουν ή δεν έχου καν αντιληφθεί τα όρια;
Το να κανουν το "ανεπιτρεπτο" ειναι νομιζω ενα χαρακτηριστικο της εφηβειας.
Πιστευω οτι εξαρταται απο το τι εκαναν και ποσο χρονων ειναι (για να μπορεσουμε να συζητησουμε καπως ποιο συγκεκριμενα).

Αν πχ μιλαμε για ενα πιτσιρικι που εκανε ενα γκραφιτι στον τοιχο του σχολειου ισως ειναι μια αντιδραση να μας πει οτι κατι δεν κανουμε καλα. Ειναι παραβατικη συμπεριφορα...αλλα οχι απαραιτητα λαθος . Εχει αποψη , εχει λογικη , αλλα του δωσαμε το δικαιωμα να την εκφρασει ή το βαλαμε σε μια κατασταση που απλα αποριπτει?

Αν μιλαμε για εναν εφηβο που μπηκε σε μια κλικα "λαθος" για εμας ατομων ισως μια συζητηση μαζι του , του εδινε μια ευκαιρια να πει αυτα που θελει πριν αντιδρασει.
Ισως παλι το εκανε για μαγκια. Ισως πολλα αλλα.

Ενα παραδειγμα του τι εννοεις θα καθιστουσε ποιο ευκολη την αναλυση :D

Σιγουρα παντως η φυγη δεν ειναι η λυση. Και σιγουρα ενας ψυχολογος θα ηταν απαραιτητος στα σχολεια.
Εχουμε πια απαιτησεις ενηλικων απο τα παιδια (πιεστικα ωραρια, απωλεια παιδικης ηληκιας απο ελλειψη χρονου κλπ).
Δεν μπορει η υπολοιπη συμπεριφορα τους να παραμενει παιδικη.
Δεν μπορει ενα παιδι να "δουλευει" διπλο ωραριο απο εμας και να ειναι ολα καλα και ροδινα. :-?
Το "ωριμαζω ενα παιδι πριν την ωρα του" εχει συνεπειες.
Πρεπει να το παρουμε χαμπαρι και να αποφασισουμε αν θελουμε στην εφηβια να ειναι ενηλικες ή παιδια. :?

elenik
07-02-10, 03:38
στο ενα λογω της στασης των γονεων(απο μικρο που ηταν δεν εφαρμοσαν καμια τακτικη τιμωριας,η μικρη εκανε και κανει οτι θελει)δεν υπαρχει μεγαλη βελτιωση παρα την παρεμβαση ειδικων και την βοηθεια εκπαιδευτικων.το παιδι εχει συνηθισει να κανει οτι θελει και οταν κανει ενα παραπτωμα να μην εχει καμια συνεπεια.


Εμενα εννοεις? :lol::lol::lol:
Ειχα ΑΠΟΛΥΤΗ ελευθερια. Η μαμα μου δεν μου χαλασε ποτε χατιρι. Το θελω μου ηταν πρεπει της και δεν ακουσα ποτε ΟΧΙ.:lol::lol: Η τιμωρια δε, ηταν παντελως αγνωστη λεξη. Η μαμα μου παντα τονιζε το "σε εμπιστευομαι".:D

Γιατι πρεπει απαραιτητα το να αλλαξουμε ενα παιδι και να επιβληθουμε σαν ισχυροτεροι να ειναι θετικο βημα?
Ειλικρινα με ενδιαφερει η αποψη σου σε αυτο.

alcyon
07-02-10, 12:56
Παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά, δε νομίζω πως τους φταίει το βαρύ πρόγραμμα του σχολείου. Το στραβό του πρόγραμμα ναι.... η έλλειψη ευελιξίας ναι... Αλλά ο φόρτος, όχι. Κι αυτό το λέω γιατί αυτά τα παιδιά δε φαίνεται να σκοτίζονται ούτε για την επίδοσή τους, ούτε για την παρουσία τους στο σχολείο. Το έχουν απορρίψει εκ των προτέρων (ποιες είναι οι αιτίες άραγε; ), χωρίς καν να το έχουν καλά καλά δοκιμάσει. Ο λόγος που έρχονται είναι για να δουν τους φίλους και την παρέα τους. Το πρόγραμμα και οι καθηγητές είναι μάλλον εμπόδιο στη διασκέδασή τους. Έρχονται επίσης όποτε τους κάνει κέφι.

Επομένως... η προσέγγιση από τους καθηγητές είναι πολύ δύσκολη. Για να υπάρξει προσέγγιση θα πρέπει να έχουν και την αντίστοιχη διάθεση (που δυστυχώς δεν έχουν όλοι). Αρκετοί εκπαιδευτικοί αρκούνται την επιβεβαίωση μεταξύ τους της απαράδεκτης συμπεριφοράς του μαθητή και στην προσπάθεια ρύθμισης του εκνευρισμού τους για να μην την "πληρώσουν" οι άλλοι μαθητές. Κι αυτό σε καθημερινή βάση. Επομένως δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα που από τη μια το έχει προκαλέσει το ίδιο το παιδί (χωρίς να το έχει αντιληφθεί). Από τη στιγμή που δημιουργείται όμως, επιβεβαιώνει μέσα του πως οι καθηγητές του είναι αντίπαλοι και .... όλοι τραβάνε προς τη μεριά τους.. το σκοινί. Όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα χρόνου... και ιδιοσυγκρασίας του παιδιού για το πόσο μακριά θα φτάσει.

Να πω την αλήθεια στις επικοινωνίες με τους γονείς υπάρχουν οι παρακάτω προσεγγίσεις:

- Σε σφάλματα του παιδιού, ο γονιός παίρνει το "μέρος" του παιδιού λέγοντας πως οι καθηγητές λένε "βλακείες" και "δεν έχουν μυαλό".
Αυτό γίνεται γιατί υποτιμά τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων και θέλει να "τελειώνει" από την επίσκεψη του σχολείου για να συνεχίσει τη δουλειά ή την όποια απασχόληση έχει.

- Ο γονιός αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και αισθάνεται αδυναμία να παρέμβει. Δεν μπορεί να αντιληφθεί μηχανισμούς επιβολής (όχι αυταρχικότητα) και οριοθέτησης. Αυτό το "παιχνίδι" έχει χαθεί από τις πολύ μικρές ηλικίες, ίσως και τις πρώτες σχολικές ή και προσχολικές. Αναφέρονται στο παιδί τους ως "δύσκολο παιδί" και σηκώνουν τα χέρια ψηλά, ευχόμενοι κάποιος καθηγητής να τα καταφέρει καλύτερα. (?!)

- Ο γονιός δεν έχει δημιουργήσει την απαραίτητη επικοινωνιακή δίοδο με το παιδί του κι έτσι αυτό δεν έχει τη "δύναμη" να ακουστεί. Ουσιαστικά το παιδί για κάποιο λόγο έχει απορρίψει το γονιό του και οτιδήποτε αυτός λέει ή πρεσβεύει. Άρα, ότι όριο κι αν υποδεικνύει, όσο λογικό κι αν ακούγεται στο ίδιο το παιδί, το απορρίπτει επειδή επειδή δεν αποδέχεται αυτόν που το εκφράζει.

Και αναρωτιέμαι.... αυτά τα παιδιά, δεν έχουν την ανάγκη του ωρολογίου προγράμματος, αλλά επαναπροσδιορισμό της παρουσίας τους στον κόσμο μας, καθώς και των κινήτρων τους και των... ονείρων τους. Αυτή όμως η δουλειά δε γίνεται.... δεν μπορεί να γίνει μέσα στα 45 λεπτά του μαθήματος. Δε δίνεται ούτε η χρονική ευκαιρία, αλλά ούτε και η σχετική διάθεση από το ίδιο το παιδί.

Εκεί λοιπόν.... νομίζω πως χρειάζεται ειδικός....
Να πω γιατί δεν τον παρέχει;;; Θα το ρωτήσω (αν και νομίζω πως η ερώτησή μου θα πέσει στο κενό.........)
Αλλά και ο γονιός.... εφόσον βλέπει τέτοια σημάδια... δε θα πρέπει να ανησυχεί και να οδηγείται από μόνος του σε κάποιο ειδικό (πρώτα για τον εαυτό του και μετά για το παιδί του).


Κι ενώ αυτές είναι σκέψεις μου για το θέμα, προσπαθώ παράλληλα να κατανοήσω και να ξεχωρίσω πότε υπάρχει αδυναμία του ίδιου του παιδιού να αντιληφθεί πως ξέπέρασε τα όρια, και πότε γνωρίζει ποια είναι και τα ξεπερνά για μαγκιά... ή για να δείξει κάτι...... (σε μας... σε όλους μας.... να δώσει τη δική του φωνή και στίγμα.... ποιος ξέρει....)

maria77777
07-02-10, 13:23
elenik μου δε εννοω να παιξουμε το παιχνιδι του ισχυροτερου.ειμαι καθηγητρια και με τους μαθητες μου δε παιζω το παιχνιδι της εξουσιας αλλα αυτο της επιβραβευσης.προσπαθω να τους δωσω κινητρα η να εκμεταλευτω τα ενδιαφεροντα τους για να τους περασω την γνωση,οσο αυτο ειναι εφικτο.και παρακαλαω το θεο να μου δωσει το κουραγιο και την φωτιση οταν με το καλο ερθει και το δικο μου παιδι στον κοσμο να το αντιμετωπιζω ετσι.δε μιλαω για τιμωριες και τιμωριες κια φωνες και ξυλο...προς θεου!οταν ομως το παιδι δε σεβεται καποια πραγματα δεν πρεπει αν μεσα απο τη συζητηση δεν υπαρξει αποτελεσμα να υπαρξει μια συνεπεια?βεβαια εδω θα συμφωνησω με την αλκυονη οτι εχει να κανει και με το κλιμα και την σχεση που εχουν διαμορφωσει οι γονεις με τα παιδια τους.η μητερα σου σου μιλουσε για εμπιστοσυνη αλλα ειχε πρωτα χτισει αυτη τη σχεση εμπιστοσυνης,φανταζομαι με αγαπη και υπομονη.

alcyon
07-02-10, 14:26
....Σιγουρα παντως η φυγη δεν ειναι η λυση. Και σιγουρα ενας ψυχολογος θα ηταν απαραιτητος στα σχολεια.....

Κι όμως η φυγή κάποιες φορές είναι η λύση, όχι για το ίδιο το παιδί αλλά για τα άλλα. Γιατί εκτός από θύτες υπάρχουν και θύματα τα οποία πρέπει να προστατευθούν και να διαφυλαχθεί το κλίμα ηρεμίας και εμπιστοσύνης προς το σχολείο.

Όμως η φυγή γίνεται ουσιαστικά τιμωρία επειδή απουσιάζει η ψυχολογική στήριξη, αντί να γίνεται συνέπεια των πράξεων με λογική και ενδιαφέρον για όλους (θύτες και θύματα). Άρα η ίδια η συνέπεια γίνεται ώθηση για διαιώνηση και ενίσχυση της παραβατικής συμπεριφοράς (υποθέτω), αφού δεν υπήρξε κάποιο έναυσμα για βελτίωση του "θύτη".

elenik
08-02-10, 00:59
Παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά, δε νομίζω πως τους φταίει το βαρύ πρόγραμμα του σχολείου. Το στραβό του πρόγραμμα ναι.... η έλλειψη ευελιξίας ναι... Αλλά ο φόρτος, όχι. Κι αυτό το λέω γιατί αυτά τα παιδιά δε φαίνεται να σκοτίζονται ούτε για την επίδοσή τους, ούτε για την παρουσία τους στο σχολείο. Το έχουν απορρίψει εκ των προτέρων (ποιες είναι οι αιτίες άραγε; ), χωρίς καν να το έχουν καλά καλά δοκιμάσει. Ο λόγος που έρχονται είναι για να δουν τους φίλους και την παρέα τους. Το πρόγραμμα και οι καθηγητές είναι μάλλον εμπόδιο στη διασκέδασή τους. Έρχονται επίσης όποτε τους κάνει κέφι.

Μηπως απλα αποριπτουν κατι που δεν ειναι σε θεση να παρακολουθησουν?:?
Δεν ειναι καλυτερα να σε που μαγκα ή νταη απο ηληθιο?

Αρκετοί εκπαιδευτικοί αρκούνται την επιβεβαίωση μεταξύ τους της απαράδεκτης συμπεριφοράς του μαθητή και στην προσπάθεια ρύθμισης του εκνευρισμού τους για να μην την "πληρώσουν" οι άλλοι μαθητές. Κι αυτό σε καθημερινή βάση. Επομένως δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα που από τη μια το έχει προκαλέσει το ίδιο το παιδί (χωρίς να το έχει αντιληφθεί). Από τη στιγμή που δημιουργείται όμως, επιβεβαιώνει μέσα του πως οι καθηγητές του είναι αντίπαλοι και .... όλοι τραβάνε προς τη μεριά τους.. το σκοινί. Όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα χρόνου... και ιδιοσυγκρασίας του παιδιού για το πόσο μακριά θα φτάσει.
Ποιος ειναι αραγε ο ρολος του καθηγητη?
Να παραδωσει υλη και να φυγει?
Να βαλει ταμπελες σε ενα παιδι για να αποφυγει την αυτοκριτικη και να δει τις ευθυνες του?
Η μηπως να μεταδωσει τις γνωσεις του και να σκυψει πανω απο τα παιδια?
Το εκπαιδευτικο μας συστημα το θεωρω τελειως λαθος απο ολες τις αποψεις.
Υπαρχει μια υλη που δεν επιτρεπει αρκετες επαναληψεις και αναλυσεις σε περιπτωση που το παιδι την χρειαστει.
Υπαρχουν καποιοι καθηγητες που νοιαζονται και καποιοι που τους λενε "θα σας τα πουν στο φροντιστηριο".
Ειναι ενα εκπαιδευτικο συστημα που διαχωριζει ποιοι θα προχωρησουν και ποιοι οχι και οχι ενα συστημα που διδασκει!!!
Και απο την αλλη υπαρχουν καποια παιδια που μη εχοντας αλλη επιλογη αν δεν μπορουν να ακολολουθησουν αυτη την παραλογη διαδρομη ραλλι αποριπτουν το συστημα και οσα αυτο συνεπαγεται (καπου πρεπει να ανηκουν πια και αυτα και αφου η σχολικη ομαδα δεν....)

Εχω ακουσει δασκαλα δημοτικου να λεει οτι δεν μπορει να παραδωσει γιατι δεν κατανοει τι παραδιδει :shock::shock::shock:. Ποιος την πληρωνει σε αυτο το αλλαλουμ?

- Σε σφάλματα του παιδιού, ο γονιός παίρνει το "μέρος" του παιδιού λέγοντας πως οι καθηγητές λένε "βλακείες" και "δεν έχουν μυαλό".
Αυτό γίνεται γιατί υποτιμά τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων και θέλει να "τελειώνει" από την επίσκεψη του σχολείου για να συνεχίσει τη δουλειά ή την όποια απασχόληση έχει.
Η αρνηση ειναι παντα ενα μερος του σταδιου προς την αποδοχη.


- Ο γονιός αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και αισθάνεται αδυναμία να παρέμβει. Δεν μπορεί να αντιληφθεί μηχανισμούς επιβολής (όχι αυταρχικότητα) και οριοθέτησης. Αυτό το "παιχνίδι" έχει χαθεί από τις πολύ μικρές ηλικίες, ίσως και τις πρώτες σχολικές ή και προσχολικές. Αναφέρονται στο παιδί τους ως "δύσκολο παιδί" και σηκώνουν τα χέρια ψηλά, ευχόμενοι κάποιος καθηγητής να τα καταφέρει καλύτερα. (?!)
Ειναι αποδεδειγμενο οτι ενας γονιος δεν μπορει να διδαξει το παιδι του ακομα και αν ειναι καθηγητης. Ειναι απλα αδυνατο να επιβληθει ενα οικειο προσωπο.
Οι ρολοι ειναι ξεκαθαροι.
(το φροντιστηριο ειναι εκτος ρολων αλλα μπηκε σαν σποντα να καλυψει την αδυναμια του εκπαιδευτικου συστηματος)

- Ο γονιός δεν έχει δημιουργήσει την απαραίτητη επικοινωνιακή δίοδο με το παιδί του κι έτσι αυτό δεν έχει τη "δύναμη" να ακουστεί. Ουσιαστικά το παιδί για κάποιο λόγο έχει απορρίψει το γονιό του και οτιδήποτε αυτός λέει ή πρεσβεύει. Άρα, ότι όριο κι αν υποδεικνύει, όσο λογικό κι αν ακούγεται στο ίδιο το παιδί, το απορρίπτει επειδή επειδή δεν αποδέχεται αυτόν που το εκφράζει.
Ειναι οντως μεγαλο μερος του προβληματος και σιγουρα ο φταιχτης δεν ειναι το παιδι.

Και αναρωτιέμαι.... αυτά τα παιδιά, δεν έχουν την ανάγκη του ωρολογίου προγράμματος, αλλά επαναπροσδιορισμό της παρουσίας τους στον κόσμο μας, καθώς και των κινήτρων τους και των... ονείρων τους. Αυτή όμως η δουλειά δε γίνεται.... δεν μπορεί να γίνει μέσα στα 45 λεπτά του μαθήματος. Δε δίνεται ούτε η χρονική ευκαιρία, αλλά ούτε και η σχετική διάθεση από το ίδιο το παιδί.
Κι ομως..
Το σχολειο διαρκει ποσο?
Ειναι η μιση ημερα του παιδιου. Αν δε ειναι και ολοημερο μιλαμε για τα 2/3 της ημερας του (εκτος υπνου) θα μπορουσε ο επιβλεπων καθηγητης να εστιασει σε καποια πραγματα αντι να πινει καφε και να παιζουν μπαλα. Θα μπορουσε η ενισχυτικη διδασκαλια να εχει αλλο νοημα και το παιδι να βρει επιτελους τον δρομο του. Θα μπορουσε να υπαρχει ακομα και καποιο αθλημα εκεινες τις ωρες ωστε να μπορεσει να εκτονωσει τα οποια συναισθηματα του παιδιου και να τα αναλωσει σε αλλες πιο ακινδυνες απασχολησεις.

Αλλα ποιος νοιαζεται?
Ο καθηγητης?
Το σχολειο?
Το κρατος σιγουρα οχι (αν και νομιζα οτι υπαρχει ενισχυτικη αλλα εχω την απορια του τι κανει ) .

Εκεί λοιπόν.... νομίζω πως χρειάζεται ειδικός....
Να πω γιατί δεν τον παρέχει;;; Θα το ρωτήσω (αν και νομίζω πως η ερώτησή μου θα πέσει στο κενό.........)
Συμφωνω απολυτως !!!

Αλλά και ο γονιός.... εφόσον βλέπει τέτοια σημάδια... δε θα πρέπει να ανησυχεί και να οδηγείται από μόνος του σε κάποιο ειδικό (πρώτα για τον εαυτό του και μετά για το παιδί του).
Ο γονιος λεει αν υπαρχει προβλημα θα με ενημερωσουν απο το σχολειο.
Το σχολειο λεει αν υπαρχει προβλημα να κανει κατι ο γονιος.
Και μετα απορουμε? :shock::shock:
Πυλος για πλασιμο ειναι παιδια? Οτι σχημα του δωσεις θα παρει. Και αν ειναι της αδιαφοριας δεν ειναι υποκρισια να το κατηγορεις μετα? :?


Κι ενώ αυτές είναι σκέψεις μου για το θέμα,
Ουπς.... Το βγαλα εκτος ?

προσπαθώ παράλληλα να κατανοήσω και να ξεχωρίσω πότε υπάρχει αδυναμία του ίδιου του παιδιού να αντιληφθεί πως ξέπέρασε τα όρια, και πότε γνωρίζει ποια είναι και τα ξεπερνά για μαγκιά... ή για να δείξει κάτι...... (σε μας... σε όλους μας.... να δώσει τη δική του φωνή και στίγμα.... ποιος ξέρει....)

Αδυναμια υπαρχει λογω ηληκιας. Τα ορια σε αυτη την ηληκια υπαρχουν για να τα ξεπερνας και να δεις μεχρι που μπορεις να φτασεις (αναφερομαι στην εφηβεια).
Για μαγκια τα ξεπερνα οταν ειναι η ηληκιακα αναμενομενο να το κανει αλλα πρεπει να ειμαστε εκει ΟΛΟΙ να του ΔΕΙΞΟΥΜΕ οτι τα ξεπερασε και να το επαναφερουμε και οχι να το σημαδεψουμε ή να κολησουμε ταμπελες που δεν θα εχει αλλο δρομο μετα απο το να τις επιβεβαιωνει (γιατι αυτες θα το χαρακτηριζουν).
Για να δειξει κατι σε εμας οταν δεν εχει αλλον τροπο να ακουστει.

Δεν ειναι συνταγη.
Ειναι αναλογα την περιπτωση και χιλια δυο αλλα και για να το καταλαβουμε και να το ξεχωρισουμε πρεπει απλα να ειμαστε ΕΚΕΙ και να ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΟΥΜΕ.

elenik
08-02-10, 01:18
elenik μου δε εννοω να παιξουμε το παιχνιδι του ισχυροτερου.ειμαι καθηγητρια και με τους μαθητες μου δε παιζω το παιχνιδι της εξουσιας αλλα αυτο της επιβραβευσης.προσπαθω να τους δωσω κινητρα η να εκμεταλευτω τα ενδιαφεροντα τους για να τους περασω την γνωση,οσο αυτο ειναι εφικτο.
Αυτο ναι, μαλιστα.
Αφου η τιμωρια που εννοεις ειναι η στερηση καποιων προνομιων συμφωνω.
Αλλα και αυτο πρεπει να γινεται με συνεση γιατι οταν χανουμε την μπαλα χανουν ολα την εννοια τους και η στερηση προνομιων ειναι...συνηθισμενο και καθημερινο φαινομενο :lol:
Οποτε η επιβραβευση πρεπει να ειναι απολυτα ξεκαθαρη και να μην ξεχνιετε.
Παιδια στην επιβραβευση θεωρω οτι ειναι ολο το + !!

η μητερα σου σου μιλουσε για εμπιστοσυνη αλλα ειχε πρωτα χτισει αυτη τη σχεση εμπιστοσυνης,φανταζομαι με αγαπη και υπομονη.
Κοιταξε ..:lol:
η μαμα μου ειναι φαινομενο.
Αφησε την εμπιστοσυνη εξ αρχης σαν δεδομενο και λογικα αν την προδιδα κατι θα γινοταν (χωρις να το πει ποτε).
Εγω απο την αλλη δεν ηθελα να χασω ολα αυτα τα "προνομια" οποτε :lol::lol:
Κατι σαν την ταινια που ολοι ξεκινησαν με 10 (ασυμβιβαστη γενια νομιζω?)

Το οτι εκανα ατασταλειες αναμενομενες με την ηληκια μου ποτε δεν θεωρηθηκε καταπατηση πχ. εκανα κοπανες ναι , αλλα ηξερε που βρισκομαι παντα και ειχε ενημερωθει γι αυτο. Δεν χωνευα μια καθηγητρια και δεν πατησα ολοκληρο ετος στο μαθημα της. Ηταν παλι ενημερη και δεν με πιεσε. Σαν συνεπεια ηρθε το οτι εδωσα το μαθημα το Σεπτεμβριο :lol::lol: οποτε και αυτο θεωρησε οτι ηταν συνεπεια της επιλογης μου και θα την λουστω :lol::lol: . Γενικα οταν εκανα κατι και ειχε συνεπειες συνηθως τις λουζομουνα και αυτο ηταν η "τιμωρια" μου ;)
Οταν λεω δεν με πιεσε ποτε. Δεν με πιεσε ποτε. Απλα ΑΚΟΥΓΕ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΜΙΛΑΓΑ και δεν με υποχρεωνε να ακολουθησω ενα δρομο που ενοιωθα να με πνιγει. Οταν ελεγα οχι σε κατι ρωτουσε γιατι και αν ειχα δικιο κατανοουσε. Αλλα δικιο με τα δεδομενα της ηληκιας μου οχι με ενηλικα :cool:

Το χω πει και θα το ξαναπω. Μακαρι να μπορεσω να προσφερω τα μισα στα παιδια μου. Και δεν εννοω υλικα.

kiknaki
08-02-10, 01:30
Η παραβατική συμπεριφορά των εφήβων είναι κυρίως αποτέλεσμα "αποθημένων" προηγούμενων χρόνων.
Οταν ένα παιδί κακοποιήται είναι σχεδόν σίγουρο οτι θα εμφανίσει κάποια στιγμή στην εφηβεία του παραβατική συμπεριφορά.
Όταν ένα παιδί πιέζεται και η πίεση αυτή που δέχεται από τον κοινωνικό του περίγυρο καταπνίγει συναισθήματα και ένα μέρος της ελευθεριας του χάνεται εξαιτίας της τότε έχει και αυτό το παιδί μεγάλες πιθανότητες να εμφανίσει παραβατική συμπεριφορά.
Θέλω να πω μια παραβατική συμπεριφορά κρύβει πίσω της συναισθήματα και αντίδραση. Μια αντίδραση την οποία δεν μπορούσε να πράξει πριν κάποια χρόνια ένας έφηβος.
Πιστεύω οτι ένας έφηβος κατανοεί οτι η παραβατική συμπεριφορά είναι αντισυμβατική και πέρα από τους κανόνες του κοινωνικού σύνολου. Τη στιγμή που παραβιάζει τους κανόνες το ξέρει και με αυτόν τον τρόπο θέλει να τιμωρήσει κάποιον (πολλές φορές άσχετος την πληρώνει) θέλει να δείξει κάτι, να πνίξει συναισθήματα, να αντιδράσει σε κάτι που τον ενοχλεί.
Το ερώτημα είναι γιατί αυτή η παραβατική συμπεριφορά εμφανίζεται κάτα κύριο λόγο στην εφηβεία.Γιατί η εφηβεία θεωρήται τόσο κρίσιμη ηλικία?
Μήπως συντελλούν και άλλοι λόγοι που δεν γνωρίζουμε π.χ βιολογικοί?
Το παρακάτω λινκ δίνει μια διαφορετική εξήγηση για την παραβατική συμπεριφορά των εφήβων.

http://www.exnet.gr/myblog/ta-atithasa-neanika-muala.html


Εγκέφαλοι ή ωρολογιακές βόμβες;
Παραδόξως, ενώ όλοι πρόθυμα συμφωνούν ότι η εφηβική ηλικία είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη και αποφασιστική περίοδος για τη διανοητική και την ψυχολογική ανάπτυξη ενός ατόμου, οι έρευνες για τις εγκεφαλικές και νοητικές ιδιομορφίες των εφήβων είναι ελάχιστες σε σύγκριση με ανάλογες έρευνες σε μικρά παιδιά και ενηλίκους.
Από πρόσφατες μελέτες, ωστόσο, προκύπτει ότι, παρά τις φαινομενικές τους ομοιότητες, ο εγκέφαλος ενός εφήβου δεν έχει τις ίδιες ικανότητες και ανάγκες με τον εγκέφαλο ενός ενηλίκου. Για παράδειγμα, από τις αξιόλογες έρευνες της Beatriz Luna, η οποία διευθύνει το εργαστήριο νευρογνωσιακής ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ στις ΗΠΑ, προκύπτει ότι η λειτουργία του προμετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου των εφήβων διαφέρει σημαντικά από αυτήν των ενηλίκων. Το τμήμα αυτό του εγκεφάλου μας εμπλέκεται στενά στη συνειδητή βουλητική συμπεριφορά.
Από τις σχετικές μελέτες της δόκτορος Luna προέκυψε ότι οι έφηβοι καταφεύγουν στη χρήση του προμετωπιαίου φλοιού πολύ περισσότερο και πολύ συχνότερα από ό,τι οι ενήλικοι. Για παράδειγμα, σε ένα πείραμα οπτικοκινητικών ικανοτήτων στο οποίο συμμετείχαν έφηβοι και ενήλικοι, διαπίστωσε ότι στους εφήβους η χρήση του προμετωπιαίου φλοιού για την επίλυση ενός προβλήματος ήταν η ίδια με αυτή των ενηλίκων όταν αντιμετώπιζαν πολύ δυσκολότερα προβλήματα.
Οι εγκεφαλικές διεργασίες που ενέχονται στον γνωστικό έλεγχο της συμπεριφοράς δεν έχουν ωριμάσει επαρκώς στον εφηβικό εγκέφαλο, με αποτέλεσμα σε έντονα αγχογόνους καταστάσεις ή κάτω από συνθήκες υψηλής πίεσης, όπως καβγάδες, συγκρούσεις με τους γονείς, με συμμαθητές -αλλά και με όργανα της τάξης σε γήπεδα ή διαδηλώσεις- οι έφηβοι να αντιδρούν με απρόβλεπτα έντονο και ασυνήθιστα βίαιο τρόπο: κάτω από συνθήκες στρες ο εγκέφαλός τους αντιδρά σαν ωρολογιακή βόμβα.
Με άλλα λόγια, από σχετικές μελέτες προκύπτει σαφώς μια άλλη εικόνα της περίπλοκης διαδικασίας ανάπτυξης και ολοκλήρωσης των εγκεφαλικών λειτουργιών κατά την περίοδο της εφηβείας. Ισως η αυθόρμητη, αλλά καθόλου αναίτια ή αδικαιολόγητη, τάση των εφήβων «να μπλέκουν σε μπελάδες» να σχετίζεται περισσότερο από όσο πιστεύαμε κατά το παρελθόν με ενδογενείς νευροψυχολογικούς παράγοντες. Πράγματι, μέσω της μαγνητικής τομογραφίας κατάφεραν να επαληθεύσουν ότι οι περιοχές του εγκεφάλου των εφήβων που εμπλέκονται στην ικανότητα ελέγχου και στη λήψη συνειδητών αποφάσεων σχετικά με τις υποσυνείδητες ορμές ωριμάζουν σταδιακά (βάσει των εμπειριών). Η διαδικασία αυτή φαίνεται πως ολοκληρώνεται μόνο μετά το εικοστό έτος της ηλικίας ενός ανθρώπου.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στο μυαλό των εφήβων συντελούνται μεγάλες αλλαγές που συνδέονται στενά με την παγίωση ορισμένων νευρωνικών κυκλωμάτων, τα οποία παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην εκδήλωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Από έρευνες στο Ινστιτούτο Νευροεπιστημών του University College του Λονδίνου προκύπτει ότι ο προμετωπιαίος φλοιός στους εφήβους χρησιμοποιείται με τρόπο λιγότερο αποτελεσματικό απ' ό,τι στους ενηλίκους, ενώ είναι υπερδραστήρια μια κατώτερη περιοχή που εμπλέκεται άμεσα στην αντίληψη των όσων συμβαίνουν. Και επειδή ο προμετωπιαίος φλοιός πρωταγωνιστεί στη λήψη αποφάσεων, κάποιοι ειδικοί συμπεραίνουν ότι για έναν έφηβο η λήψη των σωστών αποφάσεων και η αξιολόγηση των κινδύνων είναι πιο σύνθετες διεργασίες από ό,τι για έναν ενήλικο. Εξάλλου, οι έφηβοι τείνουν να υπερεκτιμούν τα πλεονεκτήματα μιας δυνητικά επικίνδυνης ενέργειάς τους και ταυτόχρονα να υποτιμούν τις αρνητικές συνέπειές της.
Αρκετοί επιστήμονες όμως, κυρίως κοινωνιολόγοι και ανθρωπολόγοι, υποστηρίζουν ότι η νευροβιολογία δεν είναι ικανή να εξηγήσει την εφηβική ανυπακοή και εξέγερση. Για παράδειγμα, ένας επιφανής κοινωνικός ψυχολόγος, ο Robert Epstein, υποστηρίζει ότι οι μελέτες του εγκεφάλου των εφήβων επικεντρώνονται αποκλειστικά σε εφήβους των δυτικών ανεπτυγμένων χωρών. Από τη μελέτη, αντίθετα, της συμπεριφοράς των εφήβων στις αναπτυσσόμενες χώρες προκύπτει ότι η συμπεριφορά τους δεν είναι τόσο ατίθαση ή απαξιωτική όσο των συνομηλίκων τους στις ΗΠΑ και την Ευρώπη.
Στη Δύση η απείθαρχη ή παραβατική συμπεριφορά των εφήβων θεωρείται καταστροφική για τα άτομα αλλά και για το κοινωνικό σύνολο. «Το να ενοχοποιείται ο εγκέφαλος για κάθε αρνητική συμπεριφορά είναι λάθος, γιατί το περιβάλλον είναι αυτό που διαμορφώνει τον εγκέφαλο», υποστηρίζει ο Epstein. Το δίλημμα «φύση ή πολιτισμός» είναι σήμερα ολοφάνερα αδιέξοδο: οι άνθρωποι ούτε μαριονέτες των εγκεφάλων τους είναι ούτε πλάθονται από τις πρόσκαιρες και ευμετάβλητες κοινωνικές δυνάμεις. Το στοίχημα για την επιστημονική έρευνα του εικοστού πρώτου αιώνα είναι να αποκαλύψει τη μέση οδό, όπου οι βιολογικοί μας εγκέφαλοι διαμορφώνουν και με τη σειρά τους διαμορφώνονται από την ιστορική-κοινωνική πραγματικότητα που δημιουργούν.

maria77777
08-02-10, 13:44
elenik μου σε αυτη τη βαση μιλουσα κι εγω . παραδειγμα:στο φροντιστηριο στο οποιο εργαζομαι μαθητες μου εγραψαν στην αιθουσα αναμονης συνθηματα με μαυρο μαρκαδορο.σημειωση:η αιθουσα φρεσκοβαμμενη.οταν τους επιασα επ'αυτοφορω να το κανουν,δε φωναξα ουτε μοιρασα τιμωριες η κοσμητικα επιθετα.τα θεωρω απαραδεκτα αυτα.με ηπιο τονο φανερα στεναχωρημενη τους τονισα οτι η εικονα μου για εκεινους ειναι πολυ καλη κι οτι αυτη η απερισκεψια μπορει να δωσει λαθος πρωτη εικονα σε ατομα που δεν τους γνωριζουν οσο εγω.επισης τους εξηγησα οτι ειναι ευθυνη ολων μας να διατηρουμε περιποιημενο το χωρο για να νιωθουμε ομορφα μεσα σε αυτον.εκανα το μαθημα μου κανονικα αλλα με τονο στεναχωρημενο(καλα μη φανταστεις καταθλιψη,απλα τοσο οσο να συνειδητοποιησουν οτι αυτο που εγινε με ενοχλησε,χωρις ομως στοιχεια απορριψης απεναντι τους)το αποτεσμα ?μας ζητησαν συγγνωμη,και δεν το εχουν επαναλαβει.εχουν περασει 2 χρονια.πιστευω ακραδαντα οτι αν τα ειχα τιμωρησει η τους ειχα μιλησει ασχημα θα εχανα τη συναισθηματικη επαφη μαζι τους,κατι πολυ σημαντικο για μενα, οχι μονο για να τα διδαξω αγγλικα και γαλλικα,αλλα και για να νιωθω σιγουρη οτι αν κατι τα απασχολει και δεν εχουν καπου να μιλησουν θα ξερουν οτι τα αυτια μου η καρδια μου και η αγκαλια μου ειναι ανοικτα για ολους τους.διοτι ζουμε επικινδυνους καιρους...

mariazil
08-02-10, 14:20
Παραβατική συμπεριφορά μπορεί να είναι όπως αυτή που μας περιγράφει η maria77777, που με την κατάλληλη αντιμετώπιση από τη μεριά του εκπαιδευτικού κατέληξε ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μπορεί να είναι και πολύ σοβαρότερα τα πράγματα, όταν συμβαίνει κατ΄εξακολούθηση και έχει και στοιχεία επιθετικότητας και τότε περιπλέκεται η κατάσταση. Δείτε ένα ενδιαφέρον άρθρο εδώ:

http://www.iatro.gr/psixologia/paidikaipsyhologia/103-2009-05-19-17-20-39/507-ekfovismos-kai-via-sta-sxoleia?format=pdf

DALIA
08-02-10, 14:53
Τα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, γνωρίζουν τι κάνουν;
Δηλαδή, ξέρουν πως αυτό που κάνουν είναι εκτός ορίων και παρόλ' αυτά το πράττουν για "μαγκιά", για τα μάτια της παρέας ή της φιλενάδας/φίλου;
Ή μήπως δεν έχουν επίγνωση καν του οτι είναι απαράδεκτη μια συμπεριφορά; Δεν έχουν δηλαδή καταρτιστεί ως προς τα κοινώς αποδεκτά όρια;


Παιδιά είναι δεν είναι χαζά...φυσικά και έχουν επίγνωση του τι κάνουν...
εδώ μια σταλιά είναι και με το που θα κάνουν την κουτσουκέλα σε κοιτάνε με νάζι μπας και το προσπεράσεις....

φυσικά και η απομάκρυνση από το σχολικό περιβάλλον δε λύνει το πρόβλημα για το "παραβατικό" παιδί...

alcyon
08-02-10, 15:08
Σας ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας.

Πρώτα να πω πως δεν αναφέρομαι στις εφηβικές "επαναστάσεις", ούτε στη γνωστή σε όλους λίγο ως πολύ εφηβική συμπεριφορά.

Μιλάω για παραβατική συμπεριφορά. Δηλαδή ξεκάθαρα εκτός ορίων. Δε μιλάμε για τη διαχωριστική γραμμή των αποδεκτών και μη αποδεκτών πραγμάτων, αλλά ξεκάθαρα για μη αποδεκτά πράγματα (π.χ. ξυλοδαρμός, κλοπή, σεξουαλική παρενόχληση κτλ).

Επίσης δεν αναφέρομαι σε μια ξαφνική έκρυξη θυμού ή άλλης συναισθηματικής έκφρασης. Αλλά για συστηματική συμπεριφορά.

Εκεί λοιπόν τι συμβαίνει.... Θέλει και το κάνει ή δε γνωρίζει τι κάνει; Μπορεί να κάνει κάποιος κάτι; Πόσο δύσκολο; Πόσο εύκολο;

Ποιος είναι ο ρόλος του εκπαιδευτικού, του γονιού, του παιδιού... νομίζω πως είναι λίγο γενικές συζητήσεις. Όλοι συμμετέχουν με το δικό τους τρόπο. Άλλη η επίδραση της δασκάλας στην ανάπτυξη του δημοτικού, κι άλλη η επίδραση των καθηγητών που μπορεί να μπαίνουν πολλές ώρες ή ελάχιστες.

Το αν γίνεται "ετικετοποίηση" των παιδιών... είναι ένα θέμα.
Οι χειρισμοί συχνά από τους εκπαιδευτικούς δεν είναι οι κατάλληλοι. Κι αυτό γιατί ΔΕΝ είναι ψυχολόγοι, ούτε ψυχοθεραπευτές. (Αναλογιστείτε πως ακόμα και μεταξύ γιατρών υπάρχει εξειδίκευση. Δε μπορεί να πάω σε γαστρεντερολόγο και να κάνω εγχείριση εγκεφάλου!). Οι καθηγητές διδάσκουν ένα πολύ συγκεκριμένο αντικείμενο. Αν η ψυχοσύνθεσή τους είναι συγκροτημένη τότε ίσως να προσφέρουν και κάτι παραπάνω στα παιδιά. Αυτό όμως δε μπορεί να μετρηθεί, ούτε να αξιολογηθεί. Όπως ακριβώς δε μπορεί κάποιος να μετρήσει το πόσο καλός γονιός είναι κάποιος, το ίδιο ισχύει και για τις παιδαγωγικές ικανότητες του εκπαιδευτικού. Επίσης για να έχει αντίκτυπο ο χαρακτήρας ενός καθηγητή με ενός παιδιού, θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες κοινές συνισταμένες. Αυτές δε μπορεί να υπάρξουν με το σύνολο των μαθητών. Με κάποιους χαρακτήρες ταιριάζουμε περισσότερο και με κάποιους λιγότερο. Φυσικά εντός κάποιου λογικού πλαισίου.

Επίσης η μαγκιά για να "καλυφθεί" η μαθησιακή αδυναμία... χμμμ δε το νομίζω. Πιστεύω πως πάει αντίστροφα. Δηλαδή πρώτα έρχεται η μαγκιά και εκ των αποτελεσμάτων της επέρχεται αδιαφορία για τα μαθήματα ή τους καθηγητές που διδάσκουν αυτά τα μαθήματα. Τα παιδιά (όσα έχω δει) που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, θα τα χαρακτήριζα έξυπνα και όχι χαμηλής νοημοσύνης.
Κατ' αρχήν για να είναι κάποιος "μάγκας" και να τραβά τα βλέμματα, θα πρέπει να έχει κάποια χαρακτηριστικά. Να κυνηγά την "αρχηγία". Να θέλει να είναι το επίκεντρο της προσοχής.

Συνήθως τα (έξυπνα) παιδιά που έχουν τα χαρακτηριστικά του "αρχηγού", δύσκολα τα διαχειρίζεται κάποιος εντός και εκτός σχολείου.

alcyon
08-02-10, 15:21
Παιδιά είναι δεν είναι χαζά...φυσικά και έχουν επίγνωση του τι κάνουν...
εδώ μια σταλιά είναι και με το που θα κάνουν την κουτσουκέλα σε κοιτάνε με νάζι μπας και το προσπεράσεις....

φυσικά και η απομάκρυνση από το σχολικό περιβάλλον δε λύνει το πρόβλημα για το "παραβατικό" παιδί...


Άλλο η εξυπνάδα (ο δείκτης ευφυίας) κι άλλο η επίγνωση της σοβαρότητας ή όχι της κατάστασης που έχουν εμπλεχθεί ή πρόκειται να εμπλεχθούν.

mariazil
08-02-10, 17:21
Ασφαλώς και είναι άλλο πράγμα η εξυπνάδα και άλλο η επίγνωση! Η επίγνωση προϋποθέτει ωριμότητα για να αναλογιστείς τις επιπτώσεις των πράξεών σου και άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Απαιτεί στοιχειώδη ενσυναίσθηση, να καταλαβαίνεις δλδ πόσο πολύ πληγώνεις, βλάπτεις με αυτή σου την συμπεριφορά τον συμμαθητή, τον καθηγητή, τον συνάνθρωπο γενικά. Αν δεχτούμε ότι συμπεριφέρονται έτσι έχοντας πλήρη επίγνωση των πράξεών τους, τότε μιλάμε για "φύσει κακά" παιδιά. Μπορούμε να το δεχτούμε αυτό; Και το περιβάλλον; Ποιός είναι ο ρόλος του σ΄αυτή την ιστορία;
Ασφαλώς και θα έπρεπε να υπάρχει ψυχολόγος σε κάθε σχολείο (και όχι μόνο για αυτές τις περιπτώσεις). Φοβάμαι ότι οι καθηγητές λίγα έως ελάχιστα μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν, γιατί αυτό που λέμε "παραβατική συμπεριφορά" χρειάζεται κατά τη γνώμη μου επαγγελματική αντιμετώπιση και δεν διαθέτουν την απαραίτητη κατάρτιση, ούτε τον απαιτούμενο χρόνο. Να συνεργαστούν με τον ειδικό, αυτό μάλιστα!
Οι γονείς είναι αυτοί που πρέπει να καταφύγουν στον ειδικό που θα αναλύσει την συμπεριφορά του εφήβου και θα τους συμβουλέψει και καθοδηγήσει ανάλογα!

elenik
08-02-10, 17:58
Επίσης η μαγκιά για να "καλυφθεί" η μαθησιακή αδυναμία... χμμμ δε το νομίζω. Πιστεύω πως πάει αντίστροφα. Δηλαδή πρώτα έρχεται η μαγκιά και εκ των αποτελεσμάτων της επέρχεται αδιαφορία για τα μαθήματα ή τους καθηγητές που διδάσκουν αυτά τα μαθήματα. Τα παιδιά (όσα έχω δει) που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, θα τα χαρακτήριζα έξυπνα και όχι χαμηλής νοημοσύνης.
Κατ' αρχήν για να είναι κάποιος "μάγκας" και να τραβά τα βλέμματα, θα πρέπει να έχει κάποια χαρακτηριστικά. Να κυνηγά την "αρχηγία". Να θέλει να είναι το επίκεντρο της προσοχής.

Συνήθως τα (έξυπνα) παιδιά που έχουν τα χαρακτηριστικά του "αρχηγού", δύσκολα τα διαχειρίζεται κάποιος εντός και εκτός σχολείου.

Aρχιζω αναποδα ωστε να μην αποσυντονισω το ποστ σου αλλα να θεσω ξεκαθαρα την διαφωνια μου στο παραπανω.
Αλλο εντονη προσωπικοτητα και αλλο καλη σχολικη αποδοση.
Οχι καποιος μαγκας δεν ειναι απαραιτητα και καλος μαθητης αν το θελησει ( υπαρχουν πανεξυπνα παιδια που ομως δεν μπορουν να αποδοσουν στο σχολειο). Συνηθως βεβαια κατι παιζει αλλα δεν εχει να κανει με την εξυπναδα τους.

Μιλάω για παραβατική συμπεριφορά. Δηλαδή ξεκάθαρα εκτός ορίων. Δε μιλάμε για τη διαχωριστική γραμμή των αποδεκτών και μη αποδεκτών πραγμάτων, αλλά ξεκάθαρα για μη αποδεκτά πράγματα (π.χ. ξυλοδαρμός, κλοπή, σεξουαλική παρενόχληση κτλ).

Ξεκαθαριζω οτι ενα παιδι με παραβατικη συμπεριφορα αποκλειετε να μην εχει δειξει σημαδια πριν που να εχουμε αγνοησει (εξαιρω την 3η σου περιπτωση που μπορει να παιζουν και πολλα αλλα που σιγουρα πρεπει να εισαι ψυχολογος για να ανακαλυψεις).

Γενικα το παιδι ξερει και θελει και το κανει.
Ευκολα μπλεκεσαι σε καυγα μια φορα αλλα για να γινει επαναλαμβανομενα σιγουρα θες και το κανεις.
Απλα απορω γιατι δεν ψαχνουμε και το γιατι το κανει.:confused: (και ισως απο εκει ξεκινησα εγω γι αυτο μπλεχτηκαμε).

alcyon
08-02-10, 20:56
elenik μου... όλα τα ψάχνουμε... γι' αυτό άνοιξα και το θέμα.
Το "γιατί" γίνονται αλλά κυρίως... πώς γίνονται. Το μηχανισμό δηλαδή...

Συνήθως για να έχεις μια παραβατική συμπεριφορά, σημαίνει πως υπήρχαν ενδείξεις απόκλισης από το σύνολο που σιγά σιγά γίνονται εντονότερες.

Η σχολική επίδοση τέτοιων μαθητών είναι κακή γιατί δεν έχουν ασχοληθεί με τα μαθήματα. Αν καταφέρεις να τους τραβήξεις την προσοχή, τότε αυτό που προσέχουν το μαθαίνουν. Άρα... θα μου πει κάποιος... βρες τρόπο να του τραβήξεις την προσοχή. Εμ... εδώ είναι τα δύσκολα, έως και αδύνατα. ...

elenik
08-02-10, 21:36
Mε ενθαρυνση, επιβραβευση και αγαπη.

Απλα αγαπητη μου Alcyon οση ορεξη και να εχει ο καθηγητης ,
του την κοβει το Υπουργειο με την τρεχαλα της παραδωτεας υλης.

Το ψαρι βρωμαει απο το κεφαλι που λενε...

Πχ Εχεις εσυ εναν αδυνατο μαθητη στην ταξη σου λεμε τωρα. Που μπορει να μην εχει περασει και τα ποιο ονειρεμενα παιδικα χρονια.:sad:
Η 1η επαφη του με τον κοσμο ηταν με του γονεις.... (1ο χτυπημα)
Η 2η επαφη του με τους φιλους που στις μερες μας θα ειναι ή οικογενειακη ή σχολειου . Η γειτονια απεβιωσε εις Κυριον...!
Ας υποθεσουμε οτι οικογενειακους δεν εχει οποτε εχει μονο σχολικους.
Λογω της καταστασης της ψυχολογιας του η αποδοση και η συγκεντρωση του δεν ειναι η αναμενομενη.

1η επιλογη:
Οι φιλοι προχωρανε , σηκωνουν χερι, ακουνε μπραβο και εκεινος .. παρατηρητης. Η υλη προχωραει αλλα εκεινος δεν καταλαβαινει τιποτα.
Ο καθηγητης τον χαρακτηριζει τεμπελη και συνεχιζει με τους υπολοιπους (ή ακομα και αν δεν το κανει δεν ενδιαφερετε να διδαξει αλλα να ξεμπερδευει την υλη οποτε συνεχιζει ακαθικτος και οποιος μαθει εμαθε).
Το φυσιολογικο και το αναμενομενο ειναι να μπει σε κατασταση συγκρισης, να ζηλεψει και να αντιδρασει μη εχοντας κατι αλλο να κανει στο σχολειο.
Δεν θα δεχθει οτι δεν μπορεσε να ακολουθησει (η περηφανια υπαρχει σε ολες τις ηληκιες ). Θα αποριψει το σχολειο και ολα οσα αυτο συνεπαγεται φαινομενικα απο επιλογη αλλα οι πραγματικοι λογοι....

2η επιλογη:
Ενδιαφερεται καποιος...
καποιος να του δειξει οτι δεν ειναι ηληθιος που δεν μπορει,
ή εστω απλα ειναι καποιος που αγαπαει αυτο που κανει και ολη αυτη η αγαπη που εισπρατει αυτο το παιδι απο αυτον τον ανθρωπο προς αυτο το μαθημα του δινει ενα εναυσμα να το εξερευνησει.
Ακομα καλυτερα σκυβει πανω του και προσπαθουνε παρεα καθυστεροντας διακριτικα την υπολοιπη ταξη.

Τα συμπερασματα δικα σου.

alcyon
08-02-10, 21:52
Είναι λίγο εξιδανικευμένα... τα όσα μας περιγράφεις.

Δεν είναι τόσο δεκτικά τα παιδιά. Όταν δε γνωρίζεις τις πραγματικές αιτίες μιας συμπεριφοράς δε μπορείς να ξέρεις και πώς να τη χειριστείς. Όταν πλησιάζεις... η πρώτη αντίδραση είναι ειρωνία (εκ των προτέρων πριν γνωρίσει τις προθέσεις σου). Μέχρι να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη (ΑΝ γίνει αυτό τελικά), είναι πολύ πιθανό να έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα (γιατί στο γυμνάσιο-λύκειο οι καθηγητές δεν μπαίνουν τόσες ώρες όσες ένας δάσκαλος). Άρα φτάνουν στο τέλος σχεδόν της χρονιάς. Μετά έρχονται οι διακοπές.... και μετά ..... πάλι από την αρχή...... Σε μεγαλύτερη τάξη, με αυξημένη ζωηράδα κτλ....
Αλλά ξεφύγαμε..... Όλα αυτά ισχύουν για όλα τα παιδιά.

Οι παραβατικές συμπεριφορές είναι πιο ιδιαίτερες. Οι ανάγκες είναι πιο επιτακτικές.... και πολλές φορές... δεν υπάρχει χρόνος. Αν δηλαδή για να αποκατασταθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα και στο μεταξύ έχει ήδη ξεφύγει η κατάσταση από τον έλεγχο (και δε μιλάω εντός τάξης, αλλά γενικώς), τότε....... τι να κάνεις?????? (πού 'ναι ρε παιδιά οι ψυχολόγοι;;;;) Και να σου πω και κάτι ακόμα... Όταν εκτιμούν κάποιον (ή οδεύουν προς την εκτίμηση κάποιου), είναι ήσυχοι μέσα στην τάξη. Κι έξω αγρίμια... Δεν προλαβαίνεις....

Για να μην πω για ακατάλληλους χειρισμούς συχνά από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ή και τους γονείς.... Όλα εξαρτώνται από τις ψυχικές αντοχές όλων αυτών. Και δεν είναι θεοί.... άνθρωποι είναι, με καλές μέρες και στραβές μέρες, με χαρίσματα και αδυναμίες. Και τα παιδιά είναι πολλά, με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις να σε χρειάζονται 100% με καλή διάθεση, καλή πρόθεση, παντοτινή υπομονή, κτλ... Πρακτικά όμως... δε γίνεται. Δεν είναι εφικτό. Δεν είναι ανθρωπίνως εφικτό. Όσο ήπιος και να είναι κάποιος, όση κατανόηση και να έχει.
Όπως δεν υπάρχει ο γονιός superman δεν υπάρχει και ο εκπαιδευτικός superman. Λάθος το λάθος... γίνεται εφαλτήριο για ενίσχυση όλων αυτών των συμπεριφορών. Και παιδιά που βρίσκονται στο μεταίχμιο.... να δίνουν κάποια στιγμή τη "βουτιά" προς την αντίπερα όχθη... τη σκοτεινή. Και ρωτάω ξανά..... ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;!!! Αυτοί που θα έχουν ως στόχο καθαρά την ΨΥΧΗ των παιδιών.... χωρίς να παιδεύει το μυαλό τους η έκθεση, τα μαθηματικά, η φυσική ή η γυμναστική!

kiknaki
08-02-10, 23:42
Η αλήθεια είναι alcyon οτι δεν κατάλαβα καλά οτι δεν αναφέρεσαι στην παραβατική συμπεριφορά των εφήβων. Εξαιτίας της Θ.Ενότητας πίστευα οτι αναφερόσουν σε αυτήν των εφήβων.
Αναφέρεσαι γενικά στην παραβατική συμπεριφορά ή συγκεκριμένα κάποιας ηλικίας? Αν θέλεις δώσε κάποιο παράδειγμα.
Αν και πιστεύω οτι η παραβατική συμπεριφορά γενικά είναι δύσκολο να κατανοηθεί πόσο μάλλον να αναλυθεί όταν σε κάθε ηλικία οι καταλυτικοί παράγοντες αλλάζουν.

elenik
08-02-10, 23:43
Είναι λίγο εξιδανικευμένα... τα όσα μας περιγράφεις.
Ισως.

Οπως ξαναειπα συμφωνω και επαυξανω να υπαρχει ψυχολογος στα σχολεια αλλα επισης θελω και ψυχολογο να ελεγχει αν αυτος που καθετε στην εδρα εχει σωας τα φρενας.

Κυκλοφορουν πολλοι τρελλοι σε ολα τα επαγγελματα. Αλλα εκει του εμπιστευομαι το παιδι μου!! Πρεπει να μπορει να ανταπεξελθει (χωρις να ειναι superman και κατανοητο αυτο που λες). Αλλα πρεπει να εχει την βασικη εκπαιδευση να κρινει και να αποφασιζει σωστα για καποια πραγματα .

elenik
08-02-10, 23:49
Η αλήθεια είναι alcyon οτι δεν κατάλαβα καλά οτι δεν αναφέρεσαι στην παραβατική συμπεριφορά των εφήβων. Εξαιτίας της Θ.Ενότητας πίστευα οτι αναφερόσουν σε αυτήν των εφήβων.
Αναφέρεσαι γενικά στην παραβατική συμπεριφορά ή συγκεκριμένα κάποιας ηλικίας? Αν θέλεις δώσε κάποιο παράδειγμα.
Αν και πιστεύω οτι η παραβατική συμπεριφορά γενικά είναι δύσκολο να κατανοηθεί πόσο μάλλον να αναλυθεί όταν σε κάθε ηλικία οι καταλυτικοί παράγοντες αλλάζουν.
το quotaro :lol::lol:γιατι εκτος του οτι συμφωνω θελω να επαναφερω το ποστ στο αρχικο του θεμα ;) (μην με βριζεις μετα :lol::lol:)

maria77777
09-02-10, 01:01
οι εκπαιδευτικοι εχουμε ευθυνη.μπορουμε να δουμε καποια σημαδια και οφειλουμε να συζηταμε με τους γονεις για αυτα.μεγαλο πραγμα η συνεργασια εκπαιδευτικου -γονιου κοριτσια.το εχω ζησει,τοσο σε παιδια με μαθησιακες δυσκολιες οσο και σε θεματα παραβατικοτητας.κανεις δεν ειναι superman ουτε οι γονεις ουτε οι δασκαλοι, αλλα απο αυτο ως το "δε βαριεσαι"εχει μεγαλη αποσταση.
σαφως και τα παιδια με ακραιες συμπεριφορες χρηζουν βοηθειας απο ειδικο αλλα η συμπαρασταση γονεω και δασκαλων νομιζω ειναι μεγαλο πραγμα!να ξερεις οτι σε αγαπουν και σε αποδεχονται και στα δυσκολα κι οτι πιστευουν σε σενα.αυτο νομιζω σε βοηθα να πιστεψεις κι εσυ στον εαυτο σου.
οσο για τις ταμπελες?ελεος πια... τεμπελης,κακος μαθητης ,κακο παιδι, καλος μαθητης...με τα αρνητικα ειναι σαν να λες"εισαι χαμενη υποθεση" ενω με τα θετικα"περιμενω πολλα απο σενα και δεν εχεις περιθωριο λαθους η αποτυχιας" τετοιοι χαρακτηρισμοι εχουν καψει κοσμο και κοσμακη...

maria77777
09-02-10, 01:04
και ναι καποιος να ελεγχει και τους εκπαιδευτικους αν εχουν σωας τας φρενας γιατι κατα καιρους ακουω πραγματα και μου ερχεται να χτυπαω το κεφαλι μου στον τοιχο.το πιο απλο να σας πω:μαθητης φοβοταν να με ρωτησει ...την ηλικια μου!(η δασκαλα του τον πεταξε εξω για αυτον τον λογο!)

Μαρια Στυλιανακη
09-02-10, 03:08
Μιλάω για παραβατική συμπεριφορά. Δηλαδή ξεκάθαρα εκτός ορίων. Δε μιλάμε για τη διαχωριστική γραμμή των αποδεκτών και μη αποδεκτών πραγμάτων, αλλά ξεκάθαρα για μη αποδεκτά πράγματα (π.χ. ξυλοδαρμός, κλοπή, σεξουαλική παρενόχληση κτλ).

Επίσης δεν αναφέρομαι σε μια ξαφνική έκρυξη θυμού ή άλλης συναισθηματικής έκφρασης. Αλλά για συστηματική συμπεριφορά.

Εκεί λοιπόν τι συμβαίνει.... Θέλει και το κάνει ή δε γνωρίζει τι κάνει; Μπορεί να κάνει κάποιος κάτι; Πόσο δύσκολο; Πόσο εύκολο;συνήθως όταν κάποιο παιδί ή έφηβος κάνει αυτό,
απο όσα είχα διαβάσει,

είναι επειδή κατα βάθος ψάχνει να βρεί μέχρι που θα μπορέσει να φτάσει,
με το να πιέζει τα άκρα και να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού.

το συναίσθημα αυτό έχει μάθει απο την οικογένειά του ή το περιβάλλον του
ότι του δίνει προσοχή και εγγυάται ότι θα ασχοληθεί κάποιος μαζί του

(πχ με ξυλοδαρμό ή τιμωρία = αρνητικού τύπου, όμως παραμένει να είναι προσοχή)

αρκετά συχνά επιθυμούν την επίκριση των άλλων και των δασκάλων και για αυτό είναι και προκλητικά,
εφόσον αυτός είναι ο μηχανισμός που τους δίνει την θέση τους στην ομάδα,
καθώς με αυτό το ρόλο έχουν ταυτιστεί εδώ και προφανώς αρκετό καιρό, και έχουν μάθει να νιώθουν καλά με αυτόν.
Όπως γραφω πιο κάτω ο φαυλος κύκλος εχει στόχο αυτή την επιβεβαίωση η οποία ανακυκλώνεται με κάθε νέα κακή πράξη.
Είναι σαν ένας μικρός εθισμός - υπάρει μια δύναμη που τραβάει αυτά τα παιδιά στο να προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις.

Το αντίδοτο είναι να νιώσουν καλά σε άλλο ρόλο πέραν αυτου που εχουν μάθει....
η τιμωρία και οριοθέτηση έχουν απο καιρο αποτύχει (καθώς έχει υπάρξει σίγουρα κατάχρηση απο τους κηδεμόνες), οπότε είναι "καμμένες" μεθόδοι....
μένει μόνο η θετική ενίσχυση - ετσι ούτως η άλλως εχει αποδειχτεί οτι ο εγκέφαλός μας "μαθαίνει".


Με τον ίδιο τρόπο όπως ακριβώς κάνεις με πιο μικρά παιδιά
όπου όταν είναι άτακτα κτλ

τους δίνεις έναν ενεργό ρόλο στην ομάδα,

με τον ίδιο τρόπο πιστεύω (χωρίς να το έχω εφαρμόσει σε εφήβους)

δίνοντας υπευθυνότητες σημαντικές, και δίνοντας προσοχή με ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αυτά έμαθαν ότι θα την πάρουν,

μπορείς να τους δείξεις έναν άλλο δρόμο.

είμαι σίγουρη (χωρις να το εχω εφαρμόσει αλλά συμφωνα με το ενστικτό μου)
ότι ακόμα και αν φαινομενικά επιφανειακά και βραχυπρόθεσμανα οδηγήσει στην αποτυχία αυτή η πρωτοβουλια,

ΜΕΝΕΙ στο μυαλό του παιδιού/εφήβου,
και προσθέτει,
στους στόχους που μπορεί να έχει αργότερα μια μέρα,
και να θυμηθεί -
"η κοινωνία δεν αποτελείται απο άτομα που με κακοποιούν και με τιμωρούν"
(καθώς ο φαυλος κύκλος εχει στόχο αυτή την επιβεβαίωση η οποία ανακυκλώνεται με κάθε νέα κακή πράξη)
"υπάρχουν και άτομα που βλέπουν μέσα μου κάποιον που μπορεί να έχει ευθύνη -
αν δεν είναι σημερα και δεν τα καταφέρω, μπορεί να είναι για αργότερα όταν περάσω απο αυτή τη φάση"

το μόνο που μπορεί λοιπον να κανει καποιος είναι το να δίνει υπευθυνότητες δείχνοντας εμπρακτα ότι πιστεύει σε αυτό το άλλο κομμάτι του παιδιού,
το οποίο το ίδιο το παιδί/εφηβος ακόμα δεν ξέρει πως να το βρεί ή δεν πιστεύει οτι υπάρχει

αυτή η πράξη όμως, (ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι καλό) - και μόνο η θέληση-,
προσθέτει ή δημιουργεί ένα μικρό μικρό λιθαράκι το οποίο μπορεί σιγά σιγά να μεγαλώσει, παρόλες τις εξωτερικές παρεμβολές.

νομίζω ότι αυτό είναι το ωραίο της ανθρώπινης ψυχής οτι δεν είναι ποτέ ένας μονόδρομος ή ποτέ μόνο μονόπλευρη. ΠΟΤΕ!
άρα, το κλειδί είναι να μπορεί κάποιος να δεί πέρα απο αυτή την εμφανή επαναστατική πλευρά που μπορεί να θέλει επίμονα να παρουσιάζει ένας έφηβος/παιδί.

θέλει λίγο ψάξιμο αλλά σίγουρα μπορούν να βρεθούν κάποια μικρά πραγματάκια τα οποία θα μπορεί να κάνει ο δάσκαλος για να δείξει αυτό το πράγμα.
Νομίζω ότι τα παιδιά που βρίσκονται σε τέτοιες καταστάσεις, κάθε καλή προσπάθεια ακόμα και την πιο μικρή, θα την καταγράψουν....
ακόμα και αν δεν φανεί στο σήμερα το αποτέλεσμα.

elenik
09-02-10, 09:44
τους δίνεις έναν ενεργό ρόλο στην ομάδα,

με τον ίδιο τρόπο πιστεύω (χωρίς να το έχω εφαρμόσει σε εφήβους)

δίνοντας υπευθυνότητες σημαντικές, και δίνοντας προσοχή με ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αυτά έμαθαν ότι θα την πάρουν,
Κι εσπαγα το κεφαλι μου στο ΠΩΣ!!:lol::lol:
Σωστα!! Ετσι δειχνεις εμπιστοσυνη στο παιδι και τις δυνατοτητες του χωρις καν να το κανεις να νοιωσει καπως.
Κι ετσι αφου νοιωθει οτι το πιστευει καποιος οτι μπορει ....μπορει και αρχιζει να προσπαθει να το κρατησει αυτο!
Το κραταω και το υπογραμμιζω μην το ξεχναω.:-D



Νομίζω ότι τα παιδιά που βρίσκονται σε τέτοιες καταστάσεις, κάθε καλή προσπάθεια ακόμα και την πιο μικρή, θα την καταγράψουν....
ακόμα και αν δεν φανεί στο σήμερα το αποτέλεσμα.
Αυτο μου αρεσε πολυ :D:D

mariazil
09-02-10, 10:12
Ασφαλώς και έχουν ευθύνη οι εκπαιδευτικοί και να ενημερώσουν τους γονείς, αλλά και να βοηθήσουν στο μέτρο του δυνατού το παιδί. Αλλά πιστεύω κι εγώ ότι με τις συνθήκες που επικρατούν στο δημόσιο σχολείο σήμερα, είναι μάλλον ουτοπία να περιμένουμε πολλά πράγματα μόνο από αυτούς.

Θέλω να πω, αν ενδιαφερθεί ο καθηγητής κι αν δουλέψει σωστά η "χημεία" του με το παιδί, θα χρειαστεί πιθανότατα και την συμβουλή και υποστήριξη ενός πιο ειδικού (του ψυχολόγου), για να το χειριστεί καλύτερα κι ακόμα η παρουσία ενός ψυχολόγου στα σχολεία θα βοηθούσε και σε σχέση με τους υπόλοιπους καθηγητές, που δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να ασχοληθούν με το πρόβλημα. Επιπλέον θα βοηθούσε πιο αποτελεσματικά στην ενημέρωση των γονιών, που στις περιπτώσεις αυτές συνήθως "αποφεύγουν επιμελώς" να παραδεχθούν το πρόβλημα.

Δυστυχώς, στα 20 και πλέον χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά (και όχι στο δημόσιο, όπου πιστεύω οι συνθήκες είναι πολύ δυσκολότερες) τις περισσότερες φορές που έχω προσεγγίσει γονείς για να τους ενημερώσω (με πολλή προσοχή, αγάπη και διακριτικότητα) είτε για μαθησιακή δυσκολία είτε για αποκλίνουσα συμπεριφορά, οι προσπάθειές μου έπεσαν στο κενό.

Είτε δεν δέχονται(=παραδέχονται) ότι υπάρχει πρόβλημα, είτε το αποδίδουν (αυθαίρετα) στην εφηβεία. Σε σπάνιες περιπτώσεις που ανταποκρίθηκαν, πάλι τον ψυχολόγο χρειαστήκαμε, για να αξιολογήσει την κατάσταση, οπότε ευτυχώς που είχαν την δυνατότητα να τον επισκεφτούν ιδιωτικά!

Όπως λέει κι η παροιμία "ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη", κατά τη γνώμη μου χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων.

elenik
09-02-10, 10:19
Όπως λέει κι η παροιμία "ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη", κατά τη γνώμη μου χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων.
Ναι αλλα αν ολοι οι "κουκοι" κανουν την "παπια"?....:?:?

Δεν ειπε κανεις οτι ειναι η λυση.
Αλλα ειναι το ελαχιστο, σημαντικο ομως που μπορει να προσφερει καποιος.
Συνανταμε στην πορεια της ζωης μας μεγαλωνοντας τοσους ανθρωπους που ολοι ενας ενας εχουν προσφερει κατι (θετικο ή αρνητικο) στο να γινουμε αυτο που ειμαστε.

Αν ενας εστω κανει κατι (αυτο το λιγο που μπορει απο μεριας του) ισως ειναι αυτο το μικρο σπρωξιματακι που θελει αυτο το παιδι.
Και δεν ειναι τοσο μα τοσο αδικο να μην βρεθει ουτε ενας?

mariazil
09-02-10, 10:35
Να συμπληρώσω με ένα μικρό παράδειγμα: μαθήτρια στα 14, που πιάστηκε "στα πράσα" να κλέβει από την τσάντα της διπλανής κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. (Να σημειωθεί ότι δεν ήταν η πρώτη φορά, η ίδια παραδέχτηκε ότι το είχε πάνω από 10 φορές στη διάρκεια 2 μηνών). Ασφαλώς και της φερθήκαμε με αγάπη και υπομονή κι εγώ και άλλοι συνάδελφοι. Ήταν αυτό αρκετό;

Όχι, γιατί υπήρχε "κάτι" που την έκανε να φέρεται έτσι κι δεν ήταν στο χέρι μας να το διορθώσουμε, γιατί δεν διορθωνόταν με αυτό τον τρόπο. Όταν ενημερώθηκε η μητέρα, μας εξήγησε ότι υπηρχε πρόβλημα στην οικογένεια, αλλά ήταν παροδικό, θα φρόντιζε να βοηθήσει το παιδί κλπ και στο μεταξύ προσέχαμε κι εμείς να μην πιέζουμε το παιδί υπερβολικά με τα μαθήματα κλπ. Λίγο καιρό μετά ξανασυνέβη και αυτή τη φορά, την "πήραν είδηση" οι συμμαθητές της.

Αντιλαμβάνεστε πόσο ντράπηκε, στενοχωρήθηκε, δεν ήθελε να ξαναέρθει σχολείο κλπ. Ευτυχώς αυτή τη φορά, η μητέρα κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν σοβαρά και ακολούθησε τη συμβουλή να απευθυνθεί σε ειδικό. Σιγά-σιγά ξεπεράστηκε το πρόβλημα. Δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να το χειριστούμε υπεύθυνα και σίγουρα δεν ήταν αρκετό να είμαστε απλά ενθαρρυντικοί (ως προς τί;) για να μην νιώθει αποκλεισμένη.

Το παράδειγμα είναι αληθινό κι επίτηδες διάλεξα αυτό κι όχι ένα με βίαιη συμπεριφορά, που κατά την άποψή μου τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, όταν όπως είπε κι η alcyon, υπάρχουν και θύτης και θύματα και χρειάζονται όλοι την σωστή αντιμετώπιση.

mariazil
09-02-10, 10:37
Και ναι, τώρα είδα το μήνυμα σου elenik, είναι απόλυτα άδικο και για μένα αδιανόητο να κάνει κανείς την "πάπια", συμφωνούμε απόλυτα.

Αρετή Κυπραίου
09-02-10, 12:02
Αλκυώνη, καλημέρα.
Καλά έκανες και μου ‘έδειξες’ το θέμα γιατί λόγω πολλής δουλειάς είναι δύσκολο να τα βρίσκω μόνη μου.
Διακρίνω λίγα νεύρα με τους ψυχολόγους;;;:lol:

Και ρωτάω ξανά..... ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;!!! Αυτοί που θα έχουν ως στόχο καθαρά την ΨΥΧΗ των παιδιών.... χωρίς να παιδεύει το μυαλό τους η έκθεση, τα μαθηματικά, η φυσική ή η γυμναστική!

Σου απαντάω, λοιπόν, ότι οι ψυχολόγοι είμαστε στα γραφεία μας γιατί δεν μας διορίζει κανείς στα σχολεία...:lol:
-Καμιά φορά ερχόμαστε, βέβαια, στα σχολεία για ομιλίες, οπότε έτσι απλά βάζουμε τα θεμέλια για μια ευαισθητοποίηση σε κάποια θέματα-...

Στο θέμα μας τώρα.
Θα γράψω εγώ κάποια πράγματα που πιθανόν να σου απαντούν κάποια ερωτήματα, αλλά επειδή το θέμα είναι τεράστιο και πολυσύνθετο, αποκλείεται να τα απαντήσω όλα, οπότε μετά ξαναρώτα με.
Θα το κοιτάω το θέμα. Οκ;

Μια απορία.... μεγάλη απορία....
Τα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, γνωρίζουν τι κάνουν;
Δηλαδή, ξέρουν πως αυτό που κάνουν είναι εκτός ορίων και παρόλ' αυτά το πράττουν για "μαγκιά", για τα μάτια της παρέας ή της φιλενάδας/φίλου;
Ή μήπως δεν έχουν επίγνωση καν του οτι είναι απαράδεκτη μια συμπεριφορά; Δεν έχουν δηλαδή καταρτιστεί ως προς τα κοινώς αποδεκτά όρια;


Εκτός από περιπτώσεις διαταραχών, ναι, τα παιδιά ξέρουν τι κάνουν.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το κάνουν απαραίτητα για μαγκιά. Είναι και αυτό ένα ενδεχόμενο ή ένας από τους λόγους.
Αλλά και πάλι τι σημαίνει μαγκιά; Έχει άλλες ρίζες!
Δεν είναι από μόνη της η μαγκιά η λύση του προβλήματος.
Έχει κι αυτή τους λόγους της!!!
Οι λόγοι αυτοί συχνά είναι οι ίδιοι με της παραβατικότητας!
Όπως είπα και πριν, το να μην ξέρουν τα όρια αποτελεί ψυχική διαταραχή.
Είναι αλήθεια, βέβαια, -αφού συζητάμε για όρια θα κάνω μια πολύ μικρή αναφορά- ότι συχνά θεωρούμε ότι τα όρια για τα παιδιά είναι αυτονόητα.

Δεν είναι όμως καθόλου έτσι!!! Για ένα μικρό παιδί και ακόμα και για έναν έφηβο τα όρια δεν είναι καθόλου μα καθόλου αυτονόητα.
Πρέπει οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να θέσουν τα όρια.

Θα χρειαστεί να αφιερώσουν οι εκπαιδευτικοί κάποιες ώρες με τους μαθητές τους συζητώντας για το θέμα αυτό.

Τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται στα πλαίσια του σχολείου και όχι μόνο.
Τι περιμένουν οι εκπαιδευτικοί από τους μαθητές τους
και μαζί να αποφασίσουν στην πορεία
ποιες θεωρούν ότι είναι οι λογικές συνέπειες της παραβίασης κάποιων κανόνων.
Αυτό θα πρέπει να γίνει μαζί με τους μαθητές.

Να πιστέψουν, δηλαδή, ότι αυτοί είναι που αποφάσισαν για τους κανόνες
και ότι αυτοί αποφασίζουν και για τις συνέπειες,
οι οποίες θα πρέπει να είναι απόλυτα λογικές και στενά συνδεδεμένες με την πράξη.
Και στην ουσία, βασικά, έτσι είναι.
Αν δώσουμε στα παιδιά τρόπους να συζητήσουν και να σκεφτούν και τα καθοδηγήσουμε λιγάκι, μόνα τους αντιλαμβάνονται τι επιτρέπεται και τι όχι.
Αυτή η συζήτηση, αν γίνει σωστά
(γιατί συνήθως; Λέμε «το έκανα και δεν έπιασε, δεν έγινε τίποτα, καλά τα λόγια αλλά στην πράξη τι γίνεται;;;;» Στην πράξη γίνεται ακριβώς το ίδιο με τα λόγια αν εφαρμοστούν σωστά.)
και αν μετά εφαρμοστούν με συνέπεια και σταθερότητα όλα όσα ειπώθηκαν λύνει και προλαμβάνει σαφώς όχι όλα αλλά πραγματικά πάρα πολλά από αυτά που θεωρούμε παραβατικές συμπεριφορές.

Σε τι μήκος κύματος πρέπει να εκπέμψεις για να του τραβήξεις την προσοχή; Υπάρχει περίπτωση αλλαγής ή βελτίωσης; Ή απλά μένουμε και ευχόμαστε να πάει όσο γίνεται λιγότερο βαθιά;

Αλκυών, εδώ ρωτάς πολλά. Πάρα πολλά!!!:D
Καταρχάς δεν υπάρχει το κατάλληλο μήκος κύματος.
Και μόνο που κάποιος ενδιαφέρεται και αποφασίζει να ασχοληθεί με ένα πρόβλημα ή ένα φαινόμενο, αυτό για μένα, τουλάχιστον,
σημαίνει ότι είναι στο σωστό μήκος κύματος!
Οι εκπαιδευτικοί πραγματικά μπορούν να κάνουν πολλά εάν οι ίδιοι θέλουν
αλλά αυτό είναι συνισταμένη διαφόρων παραγόντων.

-Της αιτίας του προβλήματος,
-της έντασης του προβλήματος,
-της ιδιοσυγκρασίας του παιδιού,
-της οικογένειας,
-της ιδιοσυγκρασίας του εκπαιδευτικού,
-της στάσης και της ευαισθητοποίησης των άλλων εκπαιδευτικών,
-της δυνατότητας για συνεργασία με άλλους φορείς –ψυχολόγους, όπως είπες- .
Άρα, λοιπόν, ναι, υπάρχει περίπτωση αλλαγής ή βελτίωσης.

Κάθε περίπτωση όμως είναι διαφορετική και κάθε παραβατική συμπεριφορά διαφορετική
και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο.
Το μόνο σίγουρο κοινό σημείο σε κάθε παραβατική συμπεριφορά είναι ότι το παιδί με τις πράξεις του
φωνάζει βοήθεια!!

Αντιδρά και δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Ότι δεν είναι ευτυχισμένο, δεν είναι προσαρμοσμένο, δεν έχει βρει τη θέση του στην κοινωνία, στο σχολείο, στην οικογένειά του και ότι υποφέρει.

Οι παραβατικές συμπεριφορές είναι κραυγές απόγνωσης.
Αυτό είναι ένα από τα ελάχιστά που τις συνδέουν.

Όχι, λοιπόν, αν θες τη γνώμη μου δεν περιμένουμε και δεν ευχόμαστε να πάει όσο γίνεται λιγότερο βαθιά.
Γιατί τότε γινόμαστε συνένοχοι.
Ούτε λέμε «με τους γονείς δεν συνεννοείσαι».
Αν θες πραγματικά, μαθαίνεις να συνεννοείσαι.
Είναι δύσκολο. Είναι πολύ δύσκολο, γιατί πρέπει να βρεις τρόπους επικοινωνίας.
Πρέπει να αφιερώσεις χρόνο.
Πρέπει να βάλεις στην άκρη την ψυχική σου ηρεμία.
Πρέπει να εναντιωθείς σε εκπαιδευτικούς, σε διευθυντές ίσως, να
Να βάλεις στην άκρη τις προκαταλήψεις σου και να προσπαθήσεις να βρεις διόδους επικοινωνίας με ανθρώπους που σε «σαμποτάρουν».
Και πολλά άλλα. Είναι διαφορετικά όμως κάθε φορά.

Παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά, δε νομίζω πως τους φταίει το βαρύ πρόγραμμα του σχολείου. Το στραβό του πρόγραμμα ναι.... η έλλειψη ευελιξίας ναι... Αλλά ο φόρτος, όχι. Κι αυτό το λέω γιατί αυτά τα παιδιά δε φαίνεται να σκοτίζονται ούτε για την επίδοσή τους, ούτε για την παρουσία τους στο σχολείο. Το έχουν απορρίψει εκ των προτέρων (ποιες είναι οι αιτίες άραγε; ), χωρίς καν να το έχουν καλά καλά δοκιμάσει. Ο λόγος που έρχονται είναι για να δουν τους φίλους και την παρέα τους. Το πρόγραμμα και οι καθηγητές είναι μάλλον εμπόδιο στη διασκέδασή τους. Έρχονται επίσης όποτε τους κάνει κέφι.

Κάπως έτσι είναι. Αλλά φταίνε όλα, στο σύνολό τους!!!
Και η έλλειψη ευελιξίας και το βαρύ πρόγραμμα.
Τα παιδιά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο είναι έφηβοι.
Θέλουν να βρουν τον εαυτό τους και εμείς τα βάζουμε να διαβάσουν.
Ωστόσο, ναι, σκοτίζονται ή μάλλον θα σκοτίζονταν αν ήταν πιο εύκολο να αντεπεξέλθουν!!!
Αν είχαν ενσωματωθεί!
Όμως έχουν απορρίψει το σχολείο για πολλούς λόγους.

Άλλα γιατί από μικρά πιέστηκαν, άλλα γιατί εναντιώνονται στην εξουσία....χίλιοι λόγοι υπάρχουν.

Θα ήταν όμως πιο ευτυχισμένα αν δεν το είχαν απορρίψει!
Για αυτό έρχονται όποτε τους κάνει κέφι!
Επειδή δεν ενσωματώθηκαν ποτέ σε αυτό.
Σε πολλά δεν δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να προσαρμοστούν.

Και αναρωτιέμαι.... αυτά τα παιδιά, δεν έχουν την ανάγκη του ωρολογίου προγράμματος, αλλά επαναπροσδιορισμό της παρουσίας τους στον κόσμο μας, καθώς και των κινήτρων τους και των... ονείρων τους.

Συμφωνώ απόλυτα!

Αυτή όμως η δουλειά δε γίνεται.... δεν μπορεί να γίνει μέσα στα 45 λεπτά του μαθήματος. Δε δίνεται ούτε η χρονική ευκαιρία, αλλά ούτε και η σχετική διάθεση από το ίδιο το παιδί.

Και εδώ συμφωνώ. Όχι, δεν φτάνουν τα 45 λεπτά.
Στην ώρα αυτή μπορεί να γίνει μια προσέγγιση.
Να φανεί το ενδιαφέρον.
Συχνά και αυτό μπορεί να λύσει πολλά.
Συνήθως όμως χρειάζεται συνεργασία με τους γονείς και με άλλους φορείς.


Αλλά και ο γονιός.... εφόσον βλέπει τέτοια σημάδια... δε θα πρέπει να ανησυχεί και να οδηγείται από μόνος του σε κάποιο ειδικό (πρώτα για τον εαυτό του και μετά για το παιδί του).

Είναι τεράστιο το κεφάλαιο της «ευθύνης» των γονιών.
Το σίγουρο είναι ότι δεν μπαίνουν όλοι οι γονείς στην ίδια κατηγορία.
Υπάρχουν οι γονείς που δεν ξέρουν τι να κάνουν, οι γονείς που δεν μπορούν να συνδέσουν τις πράξεις τους με τη συμπεριφορά των παιδιών τους, οι γονείς που δεν θέλουν να βλέπουν τι γίνεται, που θέλουν να κρυφτούν, που ντρέπονται, οι γονείς που δεν πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι για την κατάσταση, οι γονείς που δεν θέλουν να δεχτούν ότι υπάρχει πρόβλημα και, ευτυχώς σπανιότερα, οι γονείς που δεν νοιάζονται.

Το να τους κατηγορούμε δεν λύνει το πρόβλημα.
(δεν λέω ότι το κάνεις, οκ;:))

Το βασικό είναι να βρεθεί δίοδος επικοινωνίας.


Επίσης η μαγκιά για να "καλυφθεί" η μαθησιακή αδυναμία... χμμμ δε το νομίζω. Πιστεύω πως πάει αντίστροφα. Δηλαδή πρώτα έρχεται η μαγκιά και εκ των αποτελεσμάτων της επέρχεται αδιαφορία για τα μαθήματα ή τους καθηγητές που διδάσκουν αυτά τα μαθήματα. Τα παιδιά (όσα έχω δει) που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, θα τα χαρακτήριζα έξυπνα και όχι χαμηλής νοημοσύνης.

Εδώ θα διαφωνήσω λιγάκι, -ενώ σχεδόν σε όλα συμφωνώ!-
καθώς συχνά όλα είναι αλληλένδετα και λειτουργούν και σαν φαύλος κύκλος.
Η επίδοση, σαφώς και δεν έχει να κάνει με νοημοσύνη.

Επίσης, δεν είναι απαραίτητο ότι η «μαγκιά» προηγείται της χαμηλής επίδοσης.
Οι αιτίες είναι ποικίλες.
Συχνά η χαμηλή επίδοση καλύπτεται και αντισταθμίζεται από τη «μαγκιά».

Και αυτό, βέβαια, είναι θέμα που χρειάζεται συζήτηση και είναι διαφορετικό για κάθε παιδί.

Για να μην πω για ακατάλληλους χειρισμούς συχνά από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ή και τους γονείς.... Όλα εξαρτώνται από τις ψυχικές αντοχές όλων αυτών. Και δεν είναι θεοί.... άνθρωποι είναι, με καλές μέρες και στραβές μέρες, με χαρίσματα και αδυναμίες. Και τα παιδιά είναι πολλά, με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις να σε χρειάζονται 100% με καλή διάθεση, καλή πρόθεση, παντοτινή υπομονή, κτλ... Πρακτικά όμως... δε γίνεται. Δεν είναι εφικτό. Δεν είναι ανθρωπίνως εφικτό. Όσο ήπιος και να είναι κάποιος, όση κατανόηση και να έχει.
Όπως δεν υπάρχει ο γονιός superman δεν υπάρχει και ο εκπαιδευτικός superman. Λάθος το λάθος... γίνεται εφαλτήριο για ενίσχυση όλων αυτών των συμπεριφορών. Και παιδιά που βρίσκονται στο μεταίχμιο.... να δίνουν κάποια στιγμή τη "βουτιά" προς την αντίπερα όχθη... τη σκοτεινή.

Ακριβώς. Συμφωνώ σε όλα.
Άρα, λοιπόν, χρειάζεται σύστημα.
Προγραμματισμός και σχέδιο δράσης!!
Κανείς δεν μπορεί μόνος του γιατί κανείς δεν είναι, όπως είπες, σούπερμαν!
Αλλά με σωστές ενέργειες, προσεκτικά βήματα και συνεργασία τα πράγματα αλλάζουν.

Χρειάζονται δύο πράγματα:
-Πρόληψη
-Αντιμετώπιση
Και τα δύο σωστά και οργανωμένα.

Αλκυώνη, είναι πραγματικά σημαντικό που ασχολείσαι τόσο.
Έτσι ξεκινά η ευαισθητοποίηση. Από μερικούς ανθρώπους.
Και μετά προχωράει και ευαισθητοποιούνται κι άλλοι.
Αλλιώς δεν γίνεται.
Το βασικό είναι να μην απογοητεύεσαι και να μην πιστεύεις ότι είσαι μόνη σου σε αυτό.

Περιμένω κι άλλες ερωτήσεις γιατί τα έγραψα όλα μαζί, σε κάποια εμβάθυνα, σε άλλα όχι.
Το θέμα είναι τεράστιο και πραγματικά θα ήθελα να το συζητήσουμε κι άλλο. :smile:

elenik
09-02-10, 12:08
Και ναι, τώρα είδα το μήνυμα σου elenik, είναι απόλυτα άδικο και για μένα αδιανόητο να κάνει κανείς την "πάπια", συμφωνούμε απόλυτα.
οχι οχι οχι. Δεν εννουσα εσενα και τιποτα απο ολα οσα εχεις πει δεν δειχνει κατι τετοιο .

Το σχολιο ηταν γενικο .
Αφορουσε καθαρα την εκφραση "ενας κουκος δεν φερνει την ανοιξη " και μονο αυτην. Δηλαδη οσον αφορα παιδια δεν την δεχομαι γενικα .

Θα "δανειστω" μια φραση της κας Κυπραιου που γραφει αυτο που ηθελα να πω...... αλλα το διατυπωσα λαθος :oops:
Το βασικό είναι να μην απογοητεύεσαι και να μην πιστεύεις ότι είσαι μόνη σου σε αυτό.

Συγνωμη που δεν το διευκρινησα καλα !!!!:oops:

mariazil
09-02-10, 12:39
Μα ναι, μην ανησυχείς, το κατάλαβα ότι δεν αναφερόσουν προσωπικά σε μένα, μια χαρά το διατύπωσες:D, και πραγματικά με ανακούφιση διάβασα το μήνυμα της κυρίας Κυπραίου, ακριβώς αυτό πιστεύω κι εγώ, ότι δλδ ποτέ το ενδιαφέρον για ένα παιδί δεν πάει χαμένο και πόσο καλά πηγαίνουν όλα όταν βρίσκουμε τρόπο να συνεργαζόμαστε!
Απλά νομίζω κι εγώ ότι χρειάζονται τόσο πολύ οι ψυχολόγοι στα σχολεία!!!

alcyon
09-02-10, 15:40
Διάβασα με πραγματικό ενδιαφέρον όσα γράψατε! Μου βάλατε υλικό για μελέτη.... ;)

Να πω μόνο πως ... η "κραυγή" για ψυχολόγους ήταν για να το ακούσουν οι ΚΟΥΦΟΙ... του υπουργείου, μπας και κάνουν τίποτα!!

Και σαφώς όταν λέω ότι χρειάζεται η συνδρομή ψυχολόγων, εννοώ προς όλες τις πλευρές: μαθητές, καθηγητές, γονείς, διευθυντές, φορείς κτλ... Να είναι ο συνδετικός κρίκος όλων. Αυτός που θα έχει το χρόνο και τις γνώσεις να συντονίζει και να καθοδηγεί όλους προς όφελος του παιδιού.

Για τα υπόλοιπα.... επιφυλάσσομαι! Θα τα μελετήσω και θα σας απαντήσω .... σίγουρα!! Έχω ακόμα πολλάααααα για να μάθω! :)

Σας ευχαριστώ πάντως! :)

elenik
09-02-10, 17:04
Μα ναι, μην ανησυχείς, το κατάλαβα ότι δεν αναφερόσουν προσωπικά σε μένα, μια χαρά το διατύπωσες:D,!

καλα το πρωι διαβαζα βιαστικα και δεν μπορεις να φανταστεις τι καταλαβα.. :lol::lol::lol:. Νομιζα οτι παρεξηγηθηκες.

Alcyon αν συνεργαστουμε: καθηγητες , γονεις, συλλογοι, ισως καποια στιγμη με φωνες και κραυγες ακουστουμε.

Και τοτε ισως μπορουμε να μιλαμε για υπαρκτο εκπαιδευτικο συστημα !
Δυστυχως αν πιασω λιστα του τι λειπει..... θα γεμισω δισελιδο .

Μεχρι τοτε..... βαστατε γερα οι λιγοι καλοι εκπροσωποι!!!:D:D

maria77777
10-02-10, 13:01
elenik κι εγω μαζι σου.συνεργασια!ολοι μαζι κατι θα κανουμε.
κυρια κυπραιου ειλικρινα σας ευχαριστω για την πολυτιμη συμβολη σας.

alcyon
10-02-10, 22:39
.......... Το μεγάλο τεστ......... για να δούμε ποιους νοιάζει..... ?!
Θα καταφέρουμε να μαζευτούμε...;

Τι να κάνουν και τα παιδιά.... αντιγράφουν όσα μαθαίνουν... από το σπίτι, τους φίλους, τους συγγενείς, τους καθηγητές τους.... από όλους μας. Πώς..... πώς να εξηγήσεις στα παιδιά το "σωστό" και το "λάθος", όταν ο διπλανός σου τους δείχνει ακριβώς πως ως ενήλικας κάνει "ότι θέλει", ακόμα κι αυτό που εσύ του εξηγείς ότι είναι "λάθος". .....
Άντε να βγάλουν άκρη!!!

kiknaki
11-02-10, 00:41
Το σωστό και το λάθος μαθαίνεται από την οικογένεια.
Η οικογένεια είναι το πρότυπο κάθε παιδιού. Οι γονείς αναλαμβάνοντας τον πιο δύσκολο ρόλο έχουν ως σκοπό να διαπαιδαγωγήσουν σωστά τα παιδιά τους. Και η συνταγή της επιτυχίας αυτού του σκοπού είναι αγάπη και υπομονή. Η διαπαιδάγωγηση κατά τη γνώμη μου δεν έχει αρχή και τέλος.
Τα παιδιά μας από την σχολική ακόμη ηλικία έρχονται αντιμέτωπα με όλα αυτά που μάθαιναν από μας και κάποιες φορές η απόκλιση της συμπεριφοράς τους είναι αναπόφευκτη. Εκεί όμως ο γονιός θα μεριμνήσει και θα συμβουλεύσει πάλι και πάλι το παιδί του και δεν θα επαναπαυτεί οτι έχει δώσει τα εφόδια στο παιδί του από πολύ μικρό.
Στα υπολοιπα περί παραβατικής συμπεριφοράς δεν έχω παρά να συμφωνήσω οτι η ψυχολογική υποστήριξη και η κατάλληλη ενημέρωση όλων μας (γονείς-παιδιά-καθηγητές) θα είχε αποτρέψει πολλές ακραίες συμπεριφορές. Άλλωστε είμαι υπερ της αντίληψης οτι η πρόληψη είναι καλύτερης της θεράπειας αν και σε αυτή την περιπτώση η σωστή θεραπεία είναι σωτήρια λύση από την αδιαφορία και την επαναύπαση μας.

alcyon
11-02-10, 01:18
Για να υπάρχει παραβατική συμπεριφορά, σημαίνει πως κάτι δε λειτούργησε σωστά. Αν επιδιωχθεί συνομιλία με τους γονείς τότε αντιλαμβάνεται κανείς πως όλα έχουν ένα νόημα.
Ένας γονιός που βρίσκεται κοντά στο παιδί, δύσκολα (κατά τη γνώμη μου) φτάνει στα άκρα η συμπεριφορά του παιδιού του.

Αν η επικοινωνία και οι μηχανισμοί οριοθέτησης έχουν αποτύχει από την πλευρά της οικογένειας και έρχεται στο σχολείο ένα "αγρίμι"... τα πράγματα έχουν μια τυχαία (?!!) εξέλιξη. Αυτή εξαρτάται από το ποιος θα βρεθεί στο δρόμο του παιδιού και τι αντοχές θα έχει, τι επικοινωνία θα αποκτήσει (ΑΝ αποκτήσει) με το παιδί κτλ κτλ.

Αυτό που διαπιστώνω είναι πως τα παιδιά που έχουν τέτοια συμπεριφορά, έχουν απορρίψει εκ των προτέρων τους ενηλίκους και τον κόσμο τους. Ή μάλλον προσπαθούν να μιμηθούν τα πρότυπα που έχουν πάρει ακόμα κι αν δεν είναι η κατάλληλη ώρα να δοκιμάσουν πολλά πράγματα.

Η συμπεριφορά των ενηλίκων οδηγεί τα παιδιά στη δική τους αντίδραση. Οι πράξεις των παιδιών προκαλούν τη δυσφορία και την αντίδραση των ενηλίκων. Κι αρχίζει ένας κύκλος..... που μπορεί να φτάσει βαθιά.....

Αυτό που είχα ακούσει και νομίζω κρύβει μια μεγάλη αλήθεια μέσα του, είναι πως η "τιμωρία"-(συνέπεια πράξεων) έχει αντίκρυσμα ανάλογο με την εκτίμηση που τρέφει το παιδί στο πρόσωπο που την εφαρμόζει.

Παιδιά όμως με παραβατική συμπεριφορά έχουν απορρίψει τους κανόνες και τα όρια καθώς και όλους όσους εκφράζουν αυτό ακριβώς το "οικοδόμημα". Επομένως οποιαδήποτε "τιμωρία" πέφτει μάλλον στο κενό.... και μένει χωρίς αντίκρυσμα. Έτσι μένει η ιδέα στο παιδί πως το "σύστημα" το απορρίπτει, κι επομένως με τη σειρά του το παιδί απορρίπτει για μια ακόμα φορά "σύστημα"-κοινωνία-θεσμούς.


Ουφ.... είναι αργά..... ελπίζω να βρεθεί μια άκρη!
Αρετή και Μαρία... ακόμα τα επεξεργάζομαι τα όσα γράψατε.....

elenik
11-02-10, 10:55
Το σωστό και το λάθος μαθαίνεται από την οικογένεια.
Η οικογένεια είναι το πρότυπο κάθε παιδιού. Οι γονείς αναλαμβάνοντας τον πιο δύσκολο ρόλο έχουν ως σκοπό να διαπαιδαγωγήσουν σωστά τα παιδιά τους. Και η συνταγή της επιτυχίας αυτού του σκοπού είναι αγάπη και υπομονή.
Και τι γινεται οταν εγω του μαθαινω το σωστο αλλα σχολειο πρεπει να πραξει το λαθος για να "επιβιωσει"?
πΧ Εχει τυχει να μου πει παιδαγωγος οτι πρεπει ο Βασιλης να ¨"σκληρηνει".
Προσωπικα θεωρω θετικο το οτι ειναι ευαισθητος και πονοψυχος.


Η διαπαιδάγωγηση κατά τη γνώμη μου δεν έχει αρχή και τέλος.
Σωστοτατο!

elenik
11-02-10, 10:57
Αυτό που διαπιστώνω είναι πως τα παιδιά που έχουν τέτοια συμπεριφορά, έχουν απορρίψει εκ των προτέρων τους ενηλίκους και τον κόσμο τους. Ή μάλλον προσπαθούν να μιμηθούν τα πρότυπα που έχουν πάρει ακόμα κι αν δεν είναι η κατάλληλη ώρα να δοκιμάσουν πολλά πράγματα.
Διαφωνω αλλα θα το αναλυσω καποια αλλη στιγμη γιατι τρεχω.

kiknaki
12-02-10, 00:03
Και τι γινεται οταν εγω του μαθαινω το σωστο αλλα σχολειο πρεπει να πραξει το λαθος για να "επιβιωσει"?
πΧ Εχει τυχει να μου πει παιδαγωγος οτι πρεπει ο Βασιλης να ¨"σκληρηνει".
Προσωπικα θεωρω θετικο το οτι ειναι ευαισθητος και πονοψυχος.

Στο παραπάνω ποστ αναφέρθηκα στο σωστό και λάθος κυρίως σε πράξεις και αντιδράσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια αποκλίνουσα συμπεριφορά π,χ επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε συμμαθητές, κλοπή κτλ. τα οποία για όλους μας αυτά είναι στάνταρ. Δεν πιστεύω να θεωρεί κάποιος γονιός σωστή την συμπεριφορά του παιδιού του όταν αυτό χτυπάει άλλα παιδιά.

Η ευαισθησία που χαρακτηρίζει το παιδάκι σου κάθε άλλο παρά κακό θα κάνει στα άλλα παιδιά οπότε δεν μιλάμε για αποκλίνουσα συμπεριφορά. Η αλήθεια είναι οτι τα παιδιά είναι σκληρές κριτές και ένα ευαίσθητο παιδάκι θα επηρέαζεται αρκετά από την κριτική των άλλων παιδιών κάτι που πολλές φορές θα το πληγώνει. Η δασκάλα σας προφανώς γι'αυτό θα σου υπέδειξε τη λυση της "σκληρότητας". Εγώ διαφωνώ με τη λέξη "σκληρότητα" να γίνει δηλαδή πιο σκληρός γιατί είναι λέξη παρεξηγήσιμη. Αυτό που θα έκανα εγώ στη θέση σου ήταν να προσπαθήσω να θωρακίσω την προσωπικότητα του παιδιού μου ενισχύοντας ακόμα πιο πολύ την αυτοπεποιθηση του και αφήνονας ανέπαφη την ευαισθησία του.

elenik
12-02-10, 10:13
Δεν πιστεύω να θεωρεί κάποιος γονιός σωστή την συμπεριφορά του παιδιού του όταν αυτό χτυπάει άλλα παιδιά.
Καποτε υπηρχε ενα παιδακι που τις "εριχνε" στον Βασιλη το εχω ξαναπει. Ειχα δωσει μαχη να μην ειναι επιθετικος και να μαθει οτι η βια ειναι λυση.
Του ελεγα πες το στην δασκαλα. Αλλα τιποτα (τα εκανε στα κρυφα το αλλο μετα).
Του λεω λοιπον θα κανεις τα εξης.
1. Θα του λες "Δεν μ αρεσει αυτο, Ποναω κλπ"
2. Θα το λες στην δασκαλα.
3. Ριξε κι εσυ αν δεν λειτουργησουν τα 2 παραπανω :lol::lol:
Ο Βασιλης πηγαινε στο 3 απευθειας στο τελος, αφου τα 2 πρωτα ηταν αναποτελεσματικα :shock:.
Εμαθα ή οχι το παιδι μου να χτυπαει και να λυνει το προβλημα δια της βιας?:oops::-?

Τωρα που εχω κατι αντιστοιχο με ενα αλλο παιδακι αλλα εκεινο τα βαραει ολα μαζι και τον δικο μου προσπαθω να το αποφυγω σαν προτεινομενη λυση μιας και εχει περασει καιρος απο το αλλο και εχει ξεχαστει αλλα στερευω απο ιδεες.:?

Αν πχ συνεχισει χρονο χρονο αυτο και δεν γινεται κατι μηπως τελικα αναγκαστικα πρεπει ενα παιδι να ειναι επιθετικο ωστε να μπορεσει να ανταπεξελθει?

Sorry αν βγηκα off. :?

DALIA
12-02-10, 10:25
elenik άστα να πάνε οι γραμμές δυστυχώς είναι πάρα πολύ λεπτές....

kiknaki
12-02-10, 13:58
....μηπως τελικα αναγκαστικα πρεπει ενα παιδι να ειναι επιθετικο ωστε να μπορεσει να ανταπεξελθει?

Θα σταθώ σε αυτό και θα πω οτι δεν συμφωνώ με την τακτική διότι η βία ΠΑΝΤΑ φέρνει βία και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος δράσης -αντίδρασης με κοινό παρανομαστή τη βία. Αλλά επειδή το θέμα της alcyon είναι άλλο δεν θα ήθελα να αναφερθώ παραπάνω. Σε κάποιο άλλο θέμα ευχαρίστως να συζητούσαμε επί τούτου.

Συγνώμη για το οφ τόπικ του θέματος.

mariazil
12-02-10, 20:23
elenik:D, η απάντηση στο ερώτημά σου είναι εδώ:

Parents can play an important part in a number of ways.


Through reducing the risk that their children will be bullied through responsive and responsible, non-authoritarian parenting
Through helping their children to acquire good interpersonal skills, especially making friends and acting assertively when necessary.
In supporting their children if they do become involved in bully/victim difficulties at school and being prepared to share the problem and work collaboratively with the school to solve it.
In assisting schools as much as possible in the development of enlightened policies and practices to address the problem.


Από το βιβλίιο "Bullying at schools and what to do about it" του Dr Ken Rigby

Μεταφράζω: Οι γονείς μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο με διάφορους τρόπους.
_ Μειώνοντας τον κίνδυνο να υποστούν bullying τα παιδιά τους, με το να τα αναθρέφουν με δεκτικό και υπεύθυνο, μη-αυταρχικό τρόπο.
_Βοηθώντας τα παιδιά τους να αποκτήσουν καλές διαπροσωπικές δεξιότητες, κυρίως να κάνουν φίλους και να αντιδρούν αποφασιστικά όταν είναι απαραίτητο.
_Στηρίζοντας τα παιδιά τους αν εμπλακούν σε δύσκολες καταστάσεις bully/θυματοποίησης στο σχολείο και όντας έτοιμοι να συνεργαστούν με το σχολείο για την επίλυσή τους.
_Συνδράμοντας το σχολείο όσο το δυνατόν στην ανάπτυξη "φωτισμένης" πολιτικής και πρακτικής προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι δεν πρέπει να ανθρέφουμε παιδιά-θύματα. Παιδιά που δεν χρησιμοποιούν τη βία ναι, αλλά όχι παιδιά που για να μην χρησιμοποιήσουν βία θα κάτσουν να τις "φάνε" ! ;)

Κι επειδή σήμερα παρακολούθησα ένα σεμινάριο με την Εκπαιδευτική Ψυχολόγο Δρα Ελ. Λιβανίου, θάθελα να μοιραστώ μαζί σας μια πληροφορία που με σόκαρε πραγματικά και είναι σχετική με το θέμα μας:

σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα σχολεία (Γυμνάσια-Λύκεια) της Β.Ελλάδας για το φαινόμενο του bullying και της παραβατικής συμπεριφοράς στο σχολείο γενικότερα, οι μαθητές "μετράνε" τη συχνότητα του φαινομένου στο χώρο του σχολείου με ένα 10-15% περίπου, ενώ οι καθηγητές "μακριά νυχτωμένοι" (τα λόγια της ομιλήτριας) την ορίζουν σε ένα 2% το πολύ!:shock:

Αναρωτιέμαι ακόμη πώς είναι δυνατόν να έχουν τόσο λάθος εικόνα για την τάξη και τους μαθητές τους αυτοί οι συνάδελφοι, πώς γίνεται να είναι τόσο μακριά από την πραγματικότητα, οφείλεται σε άγνοια άραγε ή σε αδιαφορία αυτή η εντύπωση;

alcyon
12-02-10, 20:37
Να σου απαντήσω.... αυτό ωωω ναι... μπορώ να το πω!!
Γιατί...
-κάποια σκουριασμένα μυαλά κλείνουν τα μάτια! Πιστεύουν πως τα παιδιά τα βγάζουν από το μυαλό τους!!
-κλείνουν τα αυτιά στις συνεχείς επισημάνσεις των συναδέλφων τους. Θεωρούν αυτά τα πράγματα εξωπραγματικά και πως τα παραφουσκώνουν.
-γιατί θεωρούν τις παρεμβάσεις ειδικών ως "κουταμάρες για ηλίθιους και χαζούς" και για να χάνουμε την ώρα μας!
-επειδή κάποιοι είναι ευθυνόφοβοι και ωχαδερφιστές

Επίσης τα παιδιά όταν υφίστανται τέτοιες συμπεριφορές μπαίνουν σε μια λογική να μην είναι "μαμόθρευτα" και "καρφιά" και δεν τα λένε αυτά που συμβαίνουν, ούτε σε καθηγητές αλλά ούτε και σε γονείς. Έτσι περνάνε όλο αυτό μόνοι τους, ενισχύοντάς το, άθελά τους με τη σιωπή τους.

:(
Αχ... τα παιδιά..... :( :( :(

mariazil
12-02-10, 21:10
Αχ, alcyon, το φοβόμουν ότι κάπως έτσι θα είναι! Εύχομαι μόνο να έχετε γερό στομάχι και επιμονή εσύ κι οι άλλοι σαν εσένα, τί άλλο να πω!:(

mariazil
16-02-10, 21:21
Καληπέρα! Βρήκα το άρθρο πολύ ενδιαφέρον κι αυτή τη φορά είναι με την άποψη του γιατρού, όχι του εκπαιδευτικού:

http://www.classical-homeopathy.gr/texts/paravatiki.html

alcyon
16-02-10, 22:37
Εύστοχη τοποθέτηση!

Αυτό... Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι νόμος της φύσης το απόστημα να σπάει με οσμή και ότι η χρόνια νόσος θεραπεύεται μόνο με επαναφορά της σε οξεία φάση. Αρκεί να χειριστεί κανείς αυτήν την οξεία φάση με σύνεση, ούτε με καταστολή αλλά ούτε και με αδιαφορία. Αρκεί να μην απομονώσει τα φαινόμενα κατά πως τον εξυπηρετεί διανοητικά, αλλά να αφήσει τον εαυτό του να τα χρησιμοποιήσει σαν εφαλτήριο αφύπνισης και εξέλιξης.... κρύβει τόσα πολλά....

maria77777
16-02-10, 23:51
οντως!κι εμενα το ιδιο σημειο μεκολλησε...τρεις σειρες πουλενε τοσα πολλα...

Κοριτσομανα
20-02-10, 00:48
Με την ευκαιρια με το θεμα που θιξατε... Θα περασω στο γενικο θεμα της παραβατικοτητας, προβαλλοντας ομως ενα προσωπικο θεμα πρωτα, πιο πολυ ως παραδειγμα, γιατι τα απλως ατακτα παιδια, μπορεις να τα πειθαρχησεις...
Εχω μαθητη με σοβαροτατα οικογενειακα προβληματα, αφου πλεον δεν ασχολουνται ιδιαιτερα οι χωρισμενοι γονεις με το παιδι αλλα πιο πολυ με την προσωπικη τους ζωη, ισως γι' αυτο και δεν εχουν σχεδον καμια επιδραση πια στο παιδι.

Σε αποφαση δικη μου να βγαλω εξω απο το μαθημα και επομενως την αθλοπαιδια το παιδι γιατι δεν τηρουσε τυπικους αλλα και ουσιαστικους κανονισμους που ειναι προυποθεση για συμμετοχη στο μαθημα, αυτο το παιδι, μετα απο αγενεστατη διαμαρτυρια, οντως αν και απροθυμως, αποσυρθηκε. Αλλα αποσυρθηκε και ψυχικα. Το πλησιασα να του θεσω την εννοια πραξης-συνεπειας, απλα ανασηκωσε τους ωμους και δηλωσε οτι δεν το ενδιαφει το ζητημα. Ενοιωσα οτι υπηρξε και ψυχικη αποσυρση, το τονιζω αυτο. Γενικα αδιαφορει για ολα, δεν μπαινει σε κοπο ευκολα να δικαιολογηθει και οταν το κανει σπανια λεει την αληθεια.Το βλεπεις και στην ατιμελητη εμφανιση του, στο τεμπελικο περπατημα του, το σημερινο μαγκικο, στο κενο βλεμα του...Και υπαρχουν πολλα παιδια που δεν ειναι μονο ατακτα αλλα αντιδραστικα και παρατηρεις σε αυτα παρομοια χαρακτηριστικα.

Καταλαβαινω οτι η παραβατικοτητα (παρουσιαζει συνεχεια) που παρατηρειται σε αυτο το παιδι και σε οποιοδηποτε παρομοια περιπτωση εχει βαθιες ριζες.Αλλα εμενα θα μου χαλασει το μαθημα, θα αναγκαστω να παρω τα μετρα μου για να συνεχισω. Δε βοηθω και το καταλαβαινω. Μπορω με καποιο τροπο να πλησιασω τετοια παιδια; Να τα ενθαρρυνω; Και αυτα τα παιδια που ειναι ενταξει σε καθε υποχρεωση τους, δε θα νοιωσουν οτι αδικουνται; Γιατι αν παρουσιασουν ομοια συμπεριφορα, θα παρουν την απουσια τους και θα μεινουν εκτος μαθηματος.


Και εχω εξαντλησει καθε ανοχη, εχω προσπαθησει να τα προσεγγισω αυτα τα παραβατικα και τα αδιαφορα παιδια και δεν ειδα βελτιωση παρα το αντιθετο... Τραβανε το σχοινι και δεν παει αλλο.Τι μπορουμε να κανουμε; Τους ψυχολογους παντως δεν μπορουμε γιατι δεν εχουμε τις γνωσεις...

mariazil
20-02-10, 10:52
Αυτό ακριβώς είναι νομίζω και το πρόβλημα, ο σωστός χειρισμός από την πλευρά του καθηγητή. Τί κάνεις στην περίπτωση αυτή; Ασφαλώς και πρέπει το παιδί αυτό να αντιμετωπιστεί διαφορετικά.
Ναι, πιθανόν οι συμμαθητές να αισθανθούν αδικημένοι, λιγάκι "κορόιδα" που εκείνοι κάνουν αυτό που πρέπει, το είχα σκεφτεί κι εγώ αυτό, όμως από την άλλη, μήπως βγει ένα πολύ καλό μάθημα μέσα από αυτή την ιστορία; Ότι πρέπει να συμπαραστεκόμαστε σ'αυτούς που μας έχουν ανάγκη και συνήθως αυτοί είναι οι πιο "αδύναμοι κρίκοι".
Όπως πρέπει να δείξουμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσοχή στο παιδί που δυσκολεύεται στο μάθημα, γιατί αντικειμενικά χρειάζεται περισσότερο τη βοήθειά μας από τον άριστο μαθητή, έτσι κι εδώ πρέπει να φροντίσουμε για το καλό όλων τελικά, να μην περιθωριοποιηθεί ένας άνθρωπος, γιατί δυστυχώς έτσι δημιουργείται άλλο ένα πρόβλημα στην κοινωνία, δλδ σε όλους μας.
Ωστόσο, συμφωνώ ότι μας λείπουν οι γνώσεις ψυχολογίας για να κινηθούμε διακριτικά και αποτελεσματικά. Θεωρώ τον ψυχολόγο απαραίτητο σε κάθε σχολείο και για τους μαθητές και για τους καθηγητές.

Κοριτσομανα
20-02-10, 11:32
Το κακο με αυτου του ειδους συμπεριφορα, ειναι οτι δεν τα περιθωριοποιουμε εμεις ολοκληρωτικα.

Αν δεν τα πλησιασουμε με τον καταλληλο τροπο, οπως εγινε χτες με αυστηρη τηρηση των κανονων μονο (ενοιωσα ομως οτι ειχα εξαντλησει καθε ειδους περιθωρια), αυτα τα παιδια νοιωθω οτι τοποθετουν ενα τοιχος αναμεσα σε αυτους, εμας, τον κοσμο ολο. Δεν ηταν πεισμα, ηταν τοιχος παγου, αδιαφοριας, τουλαχιστον επιφανειακα. Αρχικα αντιδραση για την αποφαση να τηρηθουν οι κανονες και οι συνεπειες των ενεργειων του και μετα...παγος. Βαθος δε με αφησε να δω.

Το σιγουρο ειναι οτι οντως δεν μπορω να φανταστω αυτου του ειδους παιδιου να βγαινει υγιες στην κοινωνια.
Αν ειχα νομιζω και εγω αγορι σε αυτην την ηλικια ισως να με βοηθουσε να τα κατανοησω και να καταφερνα να ειχαν ενεργη και ουσιαστικη συμμετοχη στο μαθημα.

mariazil
20-02-10, 13:05
Έχεις δίκιο, δεν είναι καθόλου εύκολα τα πράγματα κι επίσης είναι πάρα πολύ δύσκολο (να μην πω αδύνατο) ο εκπαιδευτικός μόνος του να διορθώσει τα λάθητων άλλων. Όταν μια οικογένεια έχει τόσο σοβαρά προβλήματα, πώς να βοηθήσει ο καθηγητής μόνος του;
Θα έπρεπε να μπορεί ο καθηγητής να αναφέρει το πρόβλημα στις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας :rolleyes: κι από κει και πέρα να ξεκινά η βοήθεια προς το παιδί και την οικογένεια. Τί ωραία που ακούγεται, να ήταν κι αληθινό:rolleyes:!!!

alcyon
20-02-10, 16:52
Κοριτσομάνα, αυτές οι συμπεριφορές που περιγράφεις είναι πιο ήπιες, από τα παιδιά που με προβλημάτισαν. Αναφέρομαι σε ξυλοδαρμούς, κλοπές, ναρκωτικά και γενικά όλο εκείνο το σκοτεινό "πακέτο" που δεν έχει τελειωμό.

Παρόλ' αυτά αισθάνομαι πως τα παιδιά που περιγράφεις βρίσκονται πολύ κοντά στα όρια... ή ίσως βρίσκονται με το ένα βήμα "στην άλλη πλευρά".

Ούτε εγώ έχω τη λύση. Και δυστυχώς, ούτε τις γνώσεις της ψυχολογίας σε τέτοιο βάθος. Αλλά ακόμα και οι ψυχολόγοι, θα πρέπει να προσεγγίσουν το παιδί ως μονάδα και όχι μέσα σε ένα σύνολο. Και να ασχοληθούν με αυτό. Να του αφιερώσουν αποκλειστικό χρόνο. Κάτι τέτοιο είναι έξω από κάθε δυνατότητα που δίνεται σε έναν εκπαιδευτικό.

Μέχρι στιγμής αυτό που πιστεύω πως μπορεί να κάνει ένας εκπαιδευτικός είναι να επισημαίνει τέτοιες συμπεριφορές και να τις παραπέμπει στον κατάλληλο ειδικό. Όμως λείπει από το εκπαιδευτικό μας σύστημα καθώς και το σύστημα προνοίας, μια τέτοια αντιμετώπιση. Δυστυχώς!


Από την άλλη, η ένταξη σε ένα πλαίσιο (βασικών) κανόνων είναι πρωταρχικής σημασίας για την ένταξη σε ένα κοινωνικό σύνολο. Άρα δε μπορούμε να "απαλλαχθούμε" από αυτούς. Γενικά είμαι υπέρμαχος της (βασικής) πειθαρχίας.

UFO
20-02-10, 22:20
Μια απορία.... μεγάλη απορία....

Τα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, γνωρίζουν τι κάνουν;
αναλόγα στην ηλικία που είναι ....
τα πιο μικρα όχι ...τα πιο μεγαλα ναι !

Δηλαδή, ξέρουν πως αυτό που κάνουν είναι εκτός ορίων και παρόλ' αυτά το πράττουν για "μαγκιά", για τα μάτια της παρέας ή της φιλενάδας/φίλου;
Ή μήπως δεν έχουν επίγνωση καν του οτι είναι απαράδεκτη μια συμπεριφορά; Δεν έχουν δηλαδή καταρτιστεί ως προς τα κοινώς αποδεκτά όρια;
δεν ειναι τόσο απλοικό ...
τα παιδια που παρουσιαζουν στην προεφηβεία η στην εφηβεία παραβατική συμπεριφορά αυτη συνήθως ειναι συνηφασμένη με προβληματα στο σπιτι , abusive γονεις , τα ίδια κατα 90% εχουν κακοποιηθει ... και αυτός ειναι ενας τρόπος να εκφρασουν τον θυμό και την αντιθεση τους !
η μαγκεία δεν εχει τοσο να κανει .....!



Τέτοια άτομα είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν κλίκες, συμμορίες και να αναπτύσσουν δράση. Η περιθοριοποίηση είναι θέμα χρόνου (αργά ή γρήγορα αναλόγως των πράξεών τους). Οι φυσικές συνέπειες των πράξεών τους καθώς και οι τιμωρητικές συνέπειες επίσης είναι αναμενόμενες να συμβούν.
αυτό συμβαινει παντου ... θελω να πω
οτι ΟΛΟΙ οι ανθρωποι εχουμε την αναγκη να ανικουμε σε μια ομαδα ανθρωπων
δνε ειναι οτι συμπηπτουν οι παραβατικές συμπεριφορες και κανουν συμμορίες
κανουν ¨συμμορίες¨γιατι τους εννόνει ενας θυμός , μια αντιθεση , μια ενσταση σε κατι που συμβαινει και τυνχανει να συμπηπτει ο ΘΥΜΟΣ τους ...! με αλλων
επίσης νιωθουν την σαφαλεια της ¨αγελης¨και το κακό (εκει ειναι) οτι η παραβατική αυτη συμπεριφορα εξελήσετε ...αναθαρευειε και οδηγίται στα όρια της ... γιατι υπαρχει η ασφαλεια της ΟΜΑΔΑΣ !

Στο σχολείο αυτό μπορει να μεταφραστεί και ως αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος. Αυτό όμως ως μέτρο από μόνο του είναι ικανό να ... συνετίσει; Υπάρχει και καλώς υπάρχει (για πολλούς λόγους). Όμως.... απουσιάζει η ψυχολογική υποστήριξη. Γιατι δεν αναγκάζονται αυτά τα παιδιά να παρακολουθούν υποχρεωτικές συνεδρίες από ψυχολόγους ή ψυχοθεραπευτές (δεν ξέρω ποιος κλάδος είναι ο πιο αρμόδιος); Άντε και άλλαξε σχολείο το παιδί και "απαλλάχθηκαν" οι συμμαθητές και οι καθηγητές από αυτό.

Θα βρεθεί άλλο σχολείο, άλλοι συμμαθητές και άλλες κλίκες. Τι άλλαξε; Μετατέθηκε ένα πρόβλημα για αλλού..... Άρα, τι έγινε; Μια "τρύπα στο νερό";!

εχεις απολυτο δίκιο
συνήθως ατρμόδιοι ειναι οι κοινωνικοί λειτουργοι που είναι διορισμενοι στα σχολεία αυτα ...αλλα οταν οι ωρες τους ειναι εμπλουτισμενες και με ωρες διδασκαλίας μιας και θεωρούν ....οι απω πανω οτι αυτοί οι ανθρωποι καθονται ... ε τι να σου κανουν κι αυτοι ?
θελω να πω οτι υπαρχει μια απαξία στον κλαδο αυτο και σου λεει εσυ θα διδασκεις καποιο μαθημα ...αντι να τους βαλουν να ειναι κοντα στα παιδια να τα παρατηρουν κλπ κλπ και να παρεμβαινουν αναλογα !!!

Απουσιάζει δηλαδή η πλήρης ψυχική στήριξη σε θύτες και θύματα σε τέτοιες περιπτώσεις... Πότε θα μεριμνήσει το κράτος για αυτό;;;
Και πότε θα μεριμνήσουμε ως γονείς για αυτό; Γιατί δεν πηγαίνουν αυτοί οι γονείς μαζί με τα παιδιά τους σε κάποιον ειδικό;

Και η απορία μου μένει.... ξέρουν τι κάνουν και το παραβαίνουν ή δεν έχου καν αντιληφθεί τα όρια;

νομίζω στο τελικό σου και αρχικό σου ερωτημα απαντησα οσο μπορουσα
εν συνεχεια θα σου πω
ΝΑΙ απουσιαζει πληρως η ψυχολογική στηρηξη απο τα σχολεία
θεωρουν προφανως τα υπουργεια οτι αυτο ειναι κατι που απασχολει μονο τους γονεις και οτι τα σχολεια λες και ειναι αποκομενα απο οτιδηποτε αλλο περαν της μαθησης !!!
λυπαμαι πολυ !

οσο για τους γονεις ... σε ενα αλλο θρεντ ειχα πει οτι το πιο δυσκολο ειναινα μιλησεις στους γονεις ... αυτο για μενα ειναι το πιο δυσκολο
για να φτασει ενα παιδι στην εφηβεια να κανει αυτο το μπαμ ...σημαινει οτι εχουν προηγειθει κοντα 13 χρονια οπου καποιος ειχε μιλησει αλλα καποιος ...δεν ακουσε ...! οχι οτι ειναι αργα ! ΠΡΟΣΟΧΗ ποτε δεν ειναι αργα
απλα θελει προσοχη η προσεγγηση τους γονεα

υ.σ.
συγνωμη που απαντησα τοσο καθηστερημενα και μαλιστα στο αρχικό ποστ
ηθελα να τα γραψω αυτα ομως
ευχαριστω και συγνωμη !

UFO
20-02-10, 22:25
οσοσν αφορα τωρα τον απλο (που μονο απλος δεν ειναι οταν ασχολειτε σε ΤΟΣΟ βαθος με αυτα τα παιδια ) δασκαλο - καθηγητη ΕΙΝΑΙ πανω στην δικη του ευαισθησια την ψυχική του ηρεμία και τις γνωσεις του να αγγίξει
να πλησιασει
να βοηθησει
να ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ το παιδι αυτο σαν νομαδα αλλα ΚΑΙ σαν ομαδα
γιατι και να θελει να ξεφυγει οταν ποια εχει γινει ΜΕΛΟΣ -ΜΕΡΟΣ μιας ομαδας ειναι ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ για αυτο να φυγει
ετσι απλα
εχει να κουβαλα το βαρος της προκλησης
...
και να η αγελη χασει ενα μελος της να εισαι βεβαιαη οτι ΘΑ ΨΑΞΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙ
να το προκαλεσει
να το δελδεασει
και τον επαναφερει στηνομαδα γιατι ειναι αναγκαιο μελος της !

Κοριτσομανα
21-02-10, 10:46
Αλκυώνη, περιέγραψα μια εικόνα παραβατικότητας ενός παιδιού, αλλά δε διευκρίνησα : τα παιδιά αυτά λόγω συνεχόμενης παραβατικής συμπεριφοράς, κοντεύουν να μείνουν στην ίδια τάξη απο αποβολές ( τυπικά κάποια έχουν ήδη μείνει).
Είναι τα πρώτα στους τσακωμούς, στις καταστροφές ξένης περιουσίας ( σε χώρο σχολείου π.χ. με διορθωτικό λερώνουν μπουφάν ), εξ αμελείας πρόκλησης κινδύνου ανθρώπινης ζωης (έβγαλαν τζάμι και το άφησαν πάνω ώστε να σπάσει δίπλα σε τυχαίο συμμαθητή), είναι μπλεγμένος ο μαθητής που αναφέρω εξακριβωμένα σε κάπνισμα χόρτου (το κουβαλούσε μαζί του ο μαθητής- οι γονείς είδηση να μην πάρουν; ) και γενικα η εικόνα που παρουσιάζουν είναι εκείνη των σκληρών παιδιών που κάνουν κουμάντο.
Φύλακας που έχει χρονια πολλα στο σχολείο, αναφέρει ότι τόσο σκληρά παιδιά που απαιτείται συνεχόμενης παρακολούθησης δεν έχουν ξαναπεράσει.

Τα υπόλοιπα γνωρίσματα τους είναι όσα έγραψα πιο πάνω.Στο μάθημά μου προκάλεσαν μόνο ότι έχω περιγράψει.

elenik
22-02-10, 09:53
Εχω μαθητη με σοβαροτατα οικογενειακα προβληματα, αφου πλεον δεν ασχολουνται ιδιαιτερα οι χωρισμενοι γονεις με το παιδι αλλα πιο πολυ με την προσωπικη τους ζωη, ισως γι' αυτο και δεν εχουν σχεδον καμια επιδραση πια στο παιδι.
Αυτη η ταμπελα παντα με ενοχλουσε (δεν ειναι προσωπικο απλα το λεω επ ευκαιριας). Δεν εχω καταλαβει ποτε γιατι αν ενα παιδι περναει μια φαση το αποδιδουν παντα σε αυτο (χωρισμος γονεων) και σηκωνουν τα χερια ψηλα.:?

Σε αποφαση δικη μου να βγαλω εξω απο το μαθημα και επομενως την αθλοπαιδια το παιδι γιατι δεν τηρουσε τυπικους αλλα και ουσιαστικους κανονισμους που ειναι προυποθεση για συμμετοχη στο μαθημα, αυτο το παιδι, μετα απο αγενεστατη διαμαρτυρια, οντως αν και απροθυμως, αποσυρθηκε. Αλλα αποσυρθηκε και ψυχικα. Το πλησιασα να του θεσω την εννοια πραξης-συνεπειας, απλα ανασηκωσε τους ωμους και δηλωσε οτι δεν το ενδιαφει το ζητημα. Ενοιωσα οτι υπηρξε και ψυχικη αποσυρση, το τονιζω αυτο. Γενικα αδιαφορει για ολα, δεν μπαινει σε κοπο ευκολα να δικαιολογηθει και οταν το κανει σπανια λεει την αληθεια.Το βλεπεις και στην ατιμελητη εμφανιση του, στο τεμπελικο περπατημα του, το σημερινο μαγκικο, στο κενο βλεμα του...Και υπαρχουν πολλα παιδια που δεν ειναι μονο ατακτα αλλα αντιδραστικα και παρατηρεις σε αυτα παρομοια χαρακτηριστικα.
Ειλικρινα θα ηθελα να ημουν εκει να του δωσω μια αγκαλιτσα. Το να σκοτωσει καποιος την ψυχη ενος παιδιου ειναι απο τα μεγαλυτερα εγκληματα :-(


Καταλαβαινω οτι η παραβατικοτητα (παρουσιαζει συνεχεια) που παρατηρειται σε αυτο το παιδι και σε οποιοδηποτε παρομοια περιπτωση εχει βαθιες ριζες.Αλλα εμενα θα μου χαλασει το μαθημα, θα αναγκαστω να παρω τα μετρα μου για να συνεχισω. Δλδ τι κανει? Πες ενα παραδειγμα?

Δε βοηθω και το καταλαβαινω. Μπορω με καποιο τροπο να πλησιασω τετοια παιδια; Να τα ενθαρρυνω;
Μπραβο σου που ενδιαφερεσαι . Ειναι το 1ο βημα προς την επιτυχια και το πιο δυνατο.Ειχε πει η κα Στυλιανακη πιο πανω το καλυτερο για εμενα

[QUOTE]Αρχικό μήνυμα απο Μαρια Στυλιανακη http://www.parents.gr/forum/images/buttons/viewpost.gif (http://www.parents.gr/forum/showthread.php?p=1474133#post1474133)
τους δίνεις έναν ενεργό ρόλο στην ομάδα,

με τον ίδιο τρόπο πιστεύω (χωρίς να το έχω εφαρμόσει σε εφήβους)

δίνοντας υπευθυνότητες σημαντικές, και δίνοντας προσοχή με ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αυτά έμαθαν ότι θα την πάρουν,

Και αυτα τα παιδια που ειναι ενταξει σε καθε υποχρεωση τους, δε θα νοιωσουν οτι αδικουνται; Γιατι αν παρουσιασουν ομοια συμπεριφορα, θα παρουν την απουσια τους και θα μεινουν εκτος μαθηματος.
Οι κανονες στα σοβαρα πιστευω θα ειναι ιδιοι για ολους. Απλα το ποσο προσπαθεις να αποτρεψεις λογικα ειναι το κουμπι. Νομιζω..


Και εχω εξαντλησει καθε ανοχη, εχω προσπαθησει να τα προσεγγισω αυτα τα παραβατικα και τα αδιαφορα παιδια και δεν ειδα βελτιωση παρα το αντιθετο... Τραβανε το σχοινι και δεν παει αλλο.Τι μπορουμε να κανουμε; Τους ψυχολογους παντως δεν μπορουμε γιατι δεν εχουμε τις γνωσεις...
Ναι το τραβανε. Αρχικα αυτο κανουν. Και οταν δουν οτι ειναι κατι σταθερο αυτο που τους προσφερεις τοτε ... απελευθερωνονται. Θελει χρονο και υπομονη. Αλλα πανω απ ολα σταθερη θετικη συμπεριφορα απο τον καθηγητη ή οποιονδηποτε προσπαθει .

elenik
22-02-10, 09:58
αυτα τα παιδια νοιωθω οτι τοποθετουν ενα τοιχος αναμεσα σε αυτους, εμας, τον κοσμο ολο. Δεν ηταν πεισμα, ηταν τοιχος παγου, αδιαφοριας, τουλαχιστον επιφανειακα.
Αυτοπροστασια λεγεται :-?. Ποναει λιγοτερο οταν το περιμενεις .
Δλδ περιμενεις το χειροτερο για να μην πληγωθεις οταν ερθει.


Το σιγουρο ειναι οτι οντως δεν μπορω να φανταστω αυτου του ειδους παιδιου να βγαινει υγιες στην κοινωνια. .
:evil::evil::evil: μην με συφιλιαζεις τωρα. Προσπαθεις κατι που δεν πιστευεις οτι θα συμβει? Μα στα ματια σου πρεπει να δει την εμπιστοσυνη οτι μπορει. Αν δεν ειναι ειλικρινης αυτη η πιστη στο ατομο του δεν γινεται δουλεια.

Αν ειχα νομιζω και εγω αγορι σε αυτην την ηλικια ισως να με βοηθουσε να τα κατανοησω και να καταφερνα να ειχαν ενεργη και ουσιαστικη συμμετοχη στο μαθημα.
Εχεις μεγαλυτερη πειρα κι απο μενα με τοσα παιδια σε μια ταξη :lol::lol:

elenik
22-02-10, 10:01
και να η αγελη χασει ενα μελος της να εισαι βεβαιαη οτι ΘΑ ΨΑΞΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙ
να το προκαλεσει
να το δελδεασει
και τον επαναφερει στηνομαδα γιατι ειναι αναγκαιο μελος της !
αυτο μου αρεσε πολυ (ολο το ποστ αλλα αυτο μου εκανε ενα κλικ:D)

elenik
22-02-10, 10:05
εξ αμελείας πρόκλησης κινδύνου ανθρώπινης ζωης (έβγαλαν τζάμι και το άφησαν πάνω ώστε να σπάσει δίπλα σε τυχαίο συμμαθητή),
:shock::shock: εκει παμε σε αλλη ιστορια. Αλλο να βλαπτει τον εαυτο του , αντε και το χωρο αλλα αλλους.....:?:? δεν ξερω. Θελει πολυ ειδικη μεταχειριση. Η ΕΨΥΠΕ θα ηταν ο φορεας που αρχικα θα απευθυνομουνα . Δεν ξερω αν υπαρχει και αλλος για πιο προσωπικο :?

alcyon
22-02-10, 16:48
:evil::evil::evil: μην με συφιλιαζεις τωρα. Προσπαθεις κατι που δεν πιστευεις οτι θα συμβει? Μα στα ματια σου πρεπει να δει την εμπιστοσυνη οτι μπορει. Αν δεν ειναι ειλικρινης αυτη η πιστη στο ατομο του δεν γινεται δουλεια.


Εχεις μεγαλυτερη πειρα κι απο μενα με τοσα παιδια σε μια ταξη :lol::lol:

Νομίζω πως η Κοριτσομάνα, θέλει να πει πως αν ΔΕΝ αλλάξει αυτή η συμπεριφορά του παιδιού, ΔΕ θα είναι υγιής στο μέλλον. Ουσιαστικά δηλώνει την ανάγκη για παρέμβαση. Δηλώνει πως από μόνη της αυτή η συμπεριφορά δε μπορεί να αλλάξει παρά μόνο προς το χειρότερο. Έτσι το αντιλήφθηκα...

Όσο για την πείρα....
Όταν έχεις παιδιά σε αυτή την ηλικία έχεις άλλου τύπου εμπειρία. Με τα παιδιά του σχολείου έχεις ένα μέρος από την εικόνα. Δε γνωρίζεις σχεδόν ΤΙΠΟΤΑ από την υπόλοιπη ζωή του. Ενώ όταν έχεις παιδιά σε αυτή την ηλικία εντός της οικογένειας, είναι σα να κάνεις... "σκονάκι"... γιατί μπορείς να προεκτείνεις τις συμπεριφορές τις σχολικές προς το σπίτι και αντίστροφα.

Κι εμένα μου "λείπει" αυτή η εμπειρία. ...

Κοριτσομανα
22-02-10, 23:54
Αλκυωνη, με καταλαβαινεις, με πιανεις!
Elenik και μονο που θετω το θεμα, δειχνει οτι με ενδιαφερουν αυτα τα παιδια και δεν αδιαφορω.
Τα παιδια χωρισμενων γονιων δεν ειναι στιγματισμενα. Αλλα εαν οι γονεις λογω προσωπικων υποθεσεων παρατησουν τα παιδια στην τυχη τους, ειναι αποντες και το χαρτζιλικι μονο συμπαραστεκεται, τοτε εξισωνεται η κατασταση με παιδια γονιων που ειναι μαζι αλλα ζουν με ενταση και αδιαφορια. Δε διαφερει η συμπεριφορα τους, απλα στα παιδια που εχω υποψιν συμβαινει το πρωτο. Ποσα παιδια χωρισμενων γονιων δεν δημιουργουν προβλημα! Τα περισσοτερα, αλλα οι γονεις ειναι κοντα τους, με ψυχολογικη στηριξη.
Τα παιδια για τα οποια γραφω ξερω την περιπτωση τους και ξερω οτι οι γονεις ηταν και ισως ειναι απορροφημενοι με τα δικα τους προβληματα, οποτε μονο εμεις οι καθηγητες φταιμε μετα για καθε παραβατικη συμπεριφορα...

Δε θα απολογηθω για τα μετρα που θα παρω, ως εκπαιδευτικος! Ειμαι γυμναστρια και οι οδηγιες μας ειναι σαφεστατες. Τα τυπικα ενος μαθητη που θελει να συμμετεχει στο μαθημα μας ειναι στανταρ. Οταν ερχονται με παντελονι τζιν που ειναι τοσο πεσμενο και χαλαρο που βλεπω το σωβρακο τους,φαντασου οταν τρεχουν και αργοτερα το καλοκαιρι ακομη πιο κατω, με τις βαρκες που οταν τρεχουν γλιστρανε ενω οταν κλωτσαν την μπαλα του φευγει το παπουτσι, μαλλον η αδιαφορια που υπαρχει στη ζωη τους γενικα, συνεχιζεται και στο μαθημα. Και 2 τριμηνα, 6 μηνες σχεδον, με αγαπη κανω τα στραβα ματια, μιλω καθε φορα και ενθαρρυνω καθε καλη ενεργεια, επιτιμω καθε κακη χωρις ποτε να καταδικαζω το ιδιο το ατομο,παραβλεποντας τοσες αρνητικες ενεργειες...αποτελεσμα δεν ειδα. Μονο παρεμποδιση μαθηματος, αντιδραση και αδιαφορια σε καθε ειδους ανοχης...
Οποτε, νομιζω οτι πρεπει να παρω μετρα που αφορα το μαθημα το συγκεκριμενο. Γιατι το παιδι πρεπει να ξερει οτι υπαρχουν και κανονες, ορια και αποδεκτες και μη αποδεκτες συμπεριφορες.

Αλλα δεν εγραψα για να πεσετε πανω μου, εγω θελω να μαθω αν μπορω να κανω το κατι παραπανω απο την αδιαφορια που εισπρατουν γυρω τους αυτα τα παιδια. Γιατι ενδιαφερομαι και με απασχολει το μελλον τους και να τα βοηθησω να αλλαξουν τον τροπο που βλεπουν τον κοσμο γυρω τους και τον τροπο που τοποθετουνται απεναντι σε αυτον...

Και οταν βλεπω οτι κατι δεν εχει πιασει τοπο, ψαχνω εναλλακτικες...

elenik
23-02-10, 00:19
Αχ τωρα μου θυμισες τα δικα μου :lol::lol::lol:
το τζιν μεσα απο την φορμα για να μην παρω απουσια αλλα και να μην χαλασω και το στυλ ολη την ημερα :lol: , το σκισμενο λατρεμενο τζιν που η μαμα μου το εκανε ξεσκονοπανο για να μην το φοραω (αχ ενα σκασμο λεφτα το ειχα πληρωσει :lol::lol:) και τοσα αλλα. Καλα εκεινη η μοδα με την Γερμανικη γαλοτσα κατακαλοκαιρο με ειχε πεθανει. Μουρλα τρελλη κουβαλαγαμε :mrgreen:
Ολοι δεν τα καναμε αυτα? :mrgreen::rolleyes:

Δεν πεσαμε πανω σου. Νομιζω τουλαχιστον εκτος και αν κατι δεν εγραψα καλα. :confused: Το μην με συφιλιαζεις ειναι εκφραση που θα με δεις συχνα να την χρησιμοποιω οχι με κακια. Και απο την αρχη τονισα ποσο σωστο ειναι που ενδιαφερεσαι.

Απλα μην ξεχναμε οτι πολλα καναμε σαν παιδια και εμεις. Εχουν κι εκεινα το δικαιωμα να περασουν την φαση . ε?

mariazil
23-02-10, 08:58
Η αλήθεια είναι ότι 6 μήνες προσπάθειες από την πλευρά της καθηγήτριας δεν δείχνουν ότι έχει ξεχάσει ότι κι εμείς είμασταν κάποτε παιδιά,έτσι δεν είναι elenik; Θέλω να πω, είναι άλλο πράγμα η συνηθισμένη συμπεριφορά των εφήβων, που φυσιολογικά κάνουν την "επανάστασή" τους, κι άλλο η πλήρης αδιαφορία (γιατί εγώ έτσι το εισέπραξα ή κάνω λάθος, κοριτσομάνα?) για τις συνέπειες που έχει η συμπεριφορά τους στο μάθημα. Αν τα προβλήματά τους είναι τόσο σοβαρά, ασφαλώς και δεν τα νοιάζει το σχολείο, αυτό είναι όλο. Γι αυτό και όση συμπαράσταση να έχουν από τον καθηγητή, δεν θα αλλάξει τίποτα, το πρόβλημα είναι αλλού. Αυτό κατάλαβα εγώ από αυτά που μας είπε η κοριτσομάνα, αλλά πάλι μπορεί να είναι η δική μου ερμηνεία.

Κοριτσομανα
23-02-10, 22:26
Οταν ειχα πρωτοδιοτιστει, ανεχομουνα το χαμηλοκαβαλο παντελονι και κυριως τη φορμα. Εβλεπα εγω και οι αλλοι συμμαθητες ομως τα...οπισθια τους κυριολεκτικα! Καλε δεν ηξερα που να γυρισω τα ματια μου!!!
Φετος αποφασισαμε οι γυμναστες να μην το επιτρεψουμε αυτο, γιατι το θεωρησαμε ελλειψη σεβασμου προς τον εαυτο τους, προς εμας και τα παιδια συν οτι η εμπειρια να βλεπω σχεδον ξεβρακωτα παιδια ηταν...αστο! Δεν εχουμε καμια διαθεση να βλεπουμε αυτην την εικονα και το χειροτερο; μη δουμε και αλλες, αφου τρεχοντας στη διαρκεια του παιχνιδιου κατεβαινει και το παντελονι,κινδυνευει να φτασει ως τα γονατα, η ζωνη ειναι για στολιδι! :lol:
Εστρωσαν τα παιδια, μας ερχονται κανονικα και τα κοριτσακια με κορμακι απο κατω, τερμα οι πονηρες ματιες απο αγορακια! Μαμαδες ηρθαν και μας εδωσαν συγχαρητηρια γιατι τα παιδια ακολουθουν το υπολοιπο πληθος και προσεχουν την εμφανιση τους και μαλιστα χωρις γκρινια.
Στη βολτα, ας φορεσουν οτι θελουν, αλλα στη γυμναστικη...πηδανε, τρεχουν, ειναι διαφορετικα.
Και κατι ευχαριστο! Το παιδι που ειπα, σημερα ηρθε με τη φορμα του και καμαρωνε! Συμμετειχε και στο μαθημα (καλα, δε μιλαμε και για την τελεια πειθαρχια, αλλα ουτε τη χρειαζομαι σε αυτο το παιδακι, αρκει να κανω το μαθημα μου)αντε να δουμε στην πορεια...

mariazil οντως ετσι καταλαβαινω τα πραγματα!
Παντως Helenik προφανως η αμυνομενη σταση μου ηταν περιττη. Αυτα που εγραψες τα σκεφτηκα και προβληματιστηκα σε μερικα. Ουτως ή αλλως, δε μου αρεσει να αναλυω καθε λεξη και ουτε να μπαινουμε σε διαδικασιες του στυλ ''ειπα'', ''ειπες''. Εχετε καταλαβει τι γραφω γενικα και γιατι το γραφω. Το θεμα ειναι να αντιμετωπιζουμε επιτυχως παραβατικες ενεργειες και να προχωραμε μπροστα. Καθε επικοδομητικη συζητηση και καλοπροαιρετος λογος και ενημερωση, ειναι ευπροσδεκτα! :)

alcyon
23-02-10, 22:38
Αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι το εξής....
Αν με κάποιο τέτοιο παιδί.... συγκρουστείς (όχι να φτάσεις στα άκρα)... και πέσει καμιά "ποινή".... Μετά... είναι με το "σεις και με το σας". Κι όλο χαμόγελα κι όλα καλά λες και ... ήρθες πιο κοντά τους!!

Δηλαδή θα με τρελάνουν!! :lol: "Σφαλιάρες" θέλουν;;;!! Και το απολαμβάνουν;;;;!!!!!
Όσο τα πας με την κατανόηση.. αυτά "χορεύουν". Μόλις πέσει ... φααααααπππππ.... γίνονται άλλοι άνθρωποι!

Μου θυμίζει ένα ακατανόητο παραμύθι στο οποίο συμβούλευε ένας γέρος τον ήρωα του παραμυθιού να ακολουθήσει ένα δρόμο. Σ' αυτό το δρόμο θα συναντούσε τρεις καβαλάρηδες. ΠΡΙΝ τους μιλήσει έπρεπε να πλησιάσει και πρώτος να τους δώσει ένα χαστούκι στο μάγουλο. Όντως έτσι έκανε ο ήρωας... και μετά το χαστούκι οι καβαλάρηδες του λέγανε.. "καλώς όρισες αδερφέ!" και γίνονταν αχώριστοι! (και συνεχίζει η ιστορία με τις περιπέτειές της)....

Δεν το καταλαβαίνω αυτό το παραμύθι. Ποτέ μου δεν το κατάλαβα. Κι όμως... αυτό το παραμύθι κι αυτό που βιώνω.... έχουν κάποια σχέση... Ποια αραγε;;;

Σας μπέρδεψα πολύ?? :confused:

UFO
23-02-10, 22:41
το παραμύθι του πότε ειναι ????
(χοχοοχοχ)
θα τοποθετηθω απλα ρωταω !

elenik
23-02-10, 22:44
Εβλεπα εγω και οι αλλοι συμμαθητες ομως τα...οπισθια τους κυριολεκτικα! Καλε δεν ηξερα που να γυρισω τα ματια μου!!!
συν οτι η εμπειρια να βλεπω σχεδον ξεβρακωτα παιδια ηταν...αστο! μη δουμε και αλλες, αφου τρεχοντας στη διαρκεια του παιχνιδιου κατεβαινει και το παντελονι,κινδυνευει να φτασει ως τα γονατα, η ζωνη ειναι για στολιδι! :lol:
Εχω λιωσει στο γελιο λεμε.:lol::lol::lol::lol::lol: Απαιχτη :D:D:D:D:D - και οντως εχεις απολυτο δικιο :lol::lol::lol::lol::lol::lol:
Να σαι καλα ρε κοριτσομανα. Οτι επρεπε ηταν το ποστ σου :D:D


Και κατι ευχαριστο! Το παιδι που ειπα, σημερα ηρθε με τη φορμα του και καμαρωνε! Συμμετειχε και στο μαθημα (καλα, δε μιλαμε και για την τελεια πειθαρχια, αλλα ουτε τη χρειαζομαι σε αυτο το παιδακι, αρκει να κανω το μαθημα μου)αντε να δουμε στην πορεια...
Το πρωτο βημα ειναι το σημαντικοτερο. Πρεπει να εισαι πολυ περηφανη για αυτο που καταφερες.:D


Το θεμα ειναι να αντιμετωπιζουμε επιτυχως παραβατικες ενεργειες και να προχωραμε μπροστα. Καθε επικοδομητικη συζητηση και καλοπροαιρετος λογος και ενημερωση, ειναι ευπροσδεκτα! :)
Ακριβως ετσι. Ειμαστε στο ιδιο μηκος κυματος ;):D:D

alcyon
23-02-10, 22:46
το παραμύθι του πότε ειναι ????
(χοχοοχοχ)
θα τοποθετηθω απλα ρωταω !

Το "πάλαι ποτέ"..... περασμένου αιώνα.... :lol:



Υ.Γ. Εγώ κι ας μην κάνω γυμναστική.... εχω δει κ@λουςςςςςςςςςςς ουυυυυυυυυυυυυυυυ. Αφήστε!! Να σηκώνεις άνθρωπο στον πίνακα και να ξέρεις... τι χρώμα βρακί φοράει, τι είδος, και τι σχήμα έχει ο κ@λ@ς του!! :???: :-? :-?

Κοριτσομανα
23-02-10, 22:58
Το "πάλαι ποτέ"..... περασμένου αιώνα.... :lol:



Υ.Γ. Εγώ κι ας μην κάνω γυμναστική.... εχω δει κ@λουςςςςςςςςςςς ουυυυυυυυυυυυυυυυ. Αφήστε!! Να σηκώνεις άνθρωπο στον πίνακα και να ξέρεις... τι χρώμα βρακί φοράει, τι είδος, και τι σχήμα έχει ο κ@λ@ς του!! :???: :-? :-?

Αυτο!!!Περιγραφικοτατη!

UFO
23-02-10, 22:58
λοιπον ακου κοριτσομανα
η λυσης που εχω εφαρμοσει για τετοιες περιπτωσεις ειναι η εξης !
παιρνεις τα παιδια σε αιθουσα προβολής (δνε ξερω αν ειστε απο τυχερους που εχουν εττοια )
και διαλέγεις μια ωραια ταινία ντοκυμπαντερ εν ωρα μαθηματος
με βιασμούς σε σχολεία
τραφικινγκ
με σκληρες εικόνες αλλα ενημερωτικού χαρακτηρα
μιλας στα παιδια για την παιδική σεξουαλική κακοποιηση και το σεξ
και τα παιδια φευγουν απ την αιθουσα ...καθως φευγουν τους λες σας παρακαλώ επεπιδη εγω ΕΓΩ σας σεβομαι .... και θελω να σας προστατεψω οσο μπορω ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΡΧΕΣΤΕ ΜΕ ΡΟΥΧΑ που κρατουν το εσωρουχο σε σημειο που τους ανήκει και σε ΜΗ ΟΡΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ για τους γυρω σας
(αλλωστε για αυτο λεγετε ΕΣΩ ρουχο ...ΑΛΛΊΩς ΘΑ ΛΕΓΟΤΑΝ ΕΞΩΡΟΥΧΟ !!!)

Κοριτσομανα
23-02-10, 23:19
λοιπον ακου κοριτσομανα
η λυσης που εχω εφαρμοσει για τετοιες περιπτωσεις ειναι η εξης !
παιρνεις τα παιδια σε αιθουσα προβολής (δνε ξερω αν ειστε απο τυχερους που εχουν εττοια )
και διαλέγεις μια ωραια ταινία ντοκυμπαντερ εν ωρα μαθηματος
με βιασμούς σε σχολεία
τραφικινγκ
με σκληρες εικόνες αλλα ενημερωτικού χαρακτηρα
μιλας στα παιδια για την παιδική σεξουαλική κακοποιηση και το σεξ
και τα παιδια φευγουν απ την αιθουσα ...καθως φευγουν τους λες σας παρακαλώ επεπιδη εγω ΕΓΩ σας σεβομαι .... και θελω να σας προστατεψω οσο μπορω ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΡΧΕΣΤΕ ΜΕ ΡΟΥΧΑ που κρατουν το εσωρουχο σε σημειο που τους ανήκει και σε ΜΗ ΟΡΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ για τους γυρω σας
(αλλωστε για αυτο λεγετε ΕΣΩ ρουχο ...ΑΛΛΊΩς ΘΑ ΛΕΓΟΤΑΝ ΕΞΩΡΟΥΧΟ !!!)

:lol: :lol: :lol: Εξαιρετικη!!!

Κοριτσομανα
23-02-10, 23:23
Αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι το εξής....
Αν με κάποιο τέτοιο παιδί.... συγκρουστείς (όχι να φτάσεις στα άκρα)... και πέσει καμιά "ποινή".... Μετά... είναι με το "σεις και με το σας". Κι όλο χαμόγελα κι όλα καλά λες και ... ήρθες πιο κοντά τους!!

Δηλαδή θα με τρελάνουν!! :lol: "Σφαλιάρες" θέλουν;;;!! Και το απολαμβάνουν;;;;!!!!!
Όσο τα πας με την κατανόηση.. αυτά "χορεύουν". Μόλις πέσει ... φααααααπππππ.... γίνονται άλλοι άνθρωποι!

Μου θυμίζει ένα ακατανόητο παραμύθι στο οποίο συμβούλευε ένας γέρος τον ήρωα του παραμυθιού να ακολουθήσει ένα δρόμο. Σ' αυτό το δρόμο θα συναντούσε τρεις καβαλάρηδες. ΠΡΙΝ τους μιλήσει έπρεπε να πλησιάσει και πρώτος να τους δώσει ένα χαστούκι στο μάγουλο. Όντως έτσι έκανε ο ήρωας... και μετά το χαστούκι οι καβαλάρηδες του λέγανε.. "καλώς όρισες αδερφέ!" και γίνονταν αχώριστοι! (και συνεχίζει η ιστορία με τις περιπέτειές της)....

Δεν το καταλαβαίνω αυτό το παραμύθι. Ποτέ μου δεν το κατάλαβα. Κι όμως... αυτό το παραμύθι κι αυτό που βιώνω.... έχουν κάποια σχέση... Ποια αραγε;;;

Σας μπέρδεψα πολύ?? :confused:

Καταλαβαινω απολυτα τι εννοεις και ετσι ειναι. Τωρα σας καληνυχτιζω, αλλα την επομενη φορα θα σας περιγραψω τα ιδια τα παιδια σε αλλο σχολειο τι μου ειπανε σχετικα, εχει ενδιαφερον η νοοτροπια τους!

Τα παιδια θελουν τον Γερμανο τους! :)

mariazil
24-02-10, 17:19
Τα παιδια θελουν τον Γερμανο τους!

Αυτό ξαναπέστο!:lol: Τον θέλουν πράγματι, αλλά με την καλή έννοια! Πιστεύω ότι αυτό δείχνει περίτρανα πόσο πολύ τα παιδιά (αλλά και όλοι μας) έχουν ανάγκη από αυτά τα περιβόητα όρια, για τα οποία μιλάνε συνεχώς οι ψυχολόγοι.
Χάρηκα πάρα πολύ που οι προσπάθειές σου είχαν αποτέλεσμα, κοριτσομάνα!

Κοριτσομανα
24-02-10, 23:02
Αυτο εννοω, τα παιδια θελουν τα ορια τους και την αυστηροτητα. Το κακο ειναι οτι πολλες φορες δεν καταλαβαινουν και δεν ξεχωριζουν πότε αυτο συνοδευεται με αγαπη και καλοσυνη οποτε να το εκτιμησουν και πότε μονο με αυταρχικοτητα και αυταρεσκεια για να γινεται το μαθημα.

Ετσι καποια παιδια στο παρελθον, μου ειπανε οτι θελουν να τους μιλαει ο καθηγητης με αυστηροτητα και να μην τους αφηνει να κουνηθουνε, προκειμενου να κρατησουν το στομα κλειστο, την ωρα του μαθηματος.Να τα φοβερισει, να τα τιμωρησει, να τα κατσαδιαζει οταν μιλανε και να μην αφηνει περιθωρια για τιποτε περα απο την αυστηρη τηρηση των κανονων. Ειδαλλως οι καθηγητες που δεν τα κατορθωνουν ολα αυτα, θα υποστουν τις συνεπειες...

Μου το ειπαν πολλα παιδια μαζι που ηταν αριστοι μαθητες αλλα στην ταξη επαιζαν με τα ορια και μαζευοντουσαν μονο οταν ο καθηγητης στεκοταν με το μαχαιρι στο λαιμο. Διαφορετικα, εκμεταλλευοταν την ανοχη, την ελαστικοτητα και την καλοσυνατη παρατηρηση του εκπαιδευτικου και δημιουργουσαν προβληματα!!!
Αυτοι ειχαν αδυναμια σε αυταρχικους καθηγητες,που εθεταν απαραβατα ορια και ετσι οι μαθητες πιστευαν οτι ενδιαφεροταν για τους ιδιους...Καθηγητες που δε σηκωναν κουβεντα αλλα μεταξυ μας, σπανια εξεφραζαν ακομη και στους συναδελφους καποιο τρυφερο συναισθημα για τους μαθητες τους, μονο ικανοποιηση η μη στους κανονισμους, αυτο τους ενδιεφερε.

Αντιθετα, καποιοι μαθητες που δεν ηταν αριστοι αλλα φιλοτιμοι, δηλωσαν οτι εκτιμουσαν τους καθηγητες που εδειχναν ενδιαφερον με μια μαλακη παρατηρηση, που μιλουσαν ****** και με χαδι σχεδον εκαναν την προειδοποιηση. Αυτοι ενοιωθαν την αγαπη των μη αυταρχικων καθηγητων (οχι αδιαφορων) και με τη θεληση τους κοιταζαν να τους ευχαριστησουν.

Μαλιστα ενας απο αυτους, φοβερο παιδι με προσωπικοτητα και αθλητικη παρουσια,να δειτε με τι μενος μιλουσε για τη διακριση που εκαναν και προκαλουσαν προβλημα στην ταξη, καποια παιδια που ανηκουν στην πρωτη ''κατηγορια''σε καποια καθηγητρια που επελεγε να ειναι ο εαυτος της και ειναι μαλακη αλλα το μαθημα της παντοτε με προετοιμασια και ενδιαφερον και με εξαιρετικη μεταδοτικοτητα.

Οποτε Αλκυωνη, καταλαβαινω την ιστορια σου...Πιστευω οτι τα περισσοτερα παιδια ετσι ειναι, αναζητουν ''το χαστουκι τους''για να ηρεμησουν. Και τελικα απαραιτητο συστατικο στον ελεγχο της παραβατικης συμπεριφορας ειναι η σταθεροτητα στην αυστηροτητα, οχι στη μαλακη συμπεριφορα. :(

UFO
25-02-10, 09:37
oxi οτι εχεις άδικό σε αυτα που λες
δεν εχω σκοπό να αντιπαρατεθώ
αλλα ...ο λόγος ίσως που ο μόνος τροπος για να βιώσουν τα παιδια την πειθαρχία ειναι μεσο της φωνής, του μαχιαριού στο λαιμό , τα χαστουκια, την απολυτότητα στα όρια (καιγενικά το γνωστό Γερμανικό μοντελο χοχοχοοχ ) ειναι ίσως γιατι ετσι εχουν μαθει βαση πειρας .... και βαση της οικογενειας
θελω να πω το εξής:
οταν εχουν μαθει τα παιδια
να υπακοουν μεσα σε αυστηρά πλαισια
και συνηθώς με χρήση καποιας μορφής βίας (ψυχολογική συναισθηματική ωματική ) ήτε στο σπιτι ήτε στο σχολείο (ακόμα απο το νηπειαγωγείο)
σαφως και εχουν μαθει να αναταποκρίνονται μόνο σε αυτο τον ¨τυπο¨ πειθαρχίας ....!

ατυχές ίσως παραδειγμα αλλα θα το πω :
οταν παιρνεις ενα κουταβι και του φωναζεις το χτυπας κλπ για να το εκπαιδευσεις να μην κατουρά στο καναπέ , μετα απο καιρο το σκυλι θα αργιέψει ...ο μόνος τροπος λοιπόν στην ενηλική ζωή του να το συνετήσεις θα είναι με κλοτσια ...!
τοτε θα υπακούσει !

εχω μπει σε ταξεις εφήβων ... (οχι σε καθημερινή φαση αλλα για να κανω το μαθημα μου όπως όλοι αλλωστε )
και αναγνωρίζω τις δυσκολίες (ωχ μανα μου ....!! μανίκι :) )
εγω πιστευω όμως στο να εμπνευσεις στα παιδια τον σεβασμό μεσα απο παραδείγματα , να είσαι κοντα (όσο μπορείς και αντεχεις ...) ακόμα και τελειως παραβατικές συμπεριφορές που βλεπεις οτι μελλοντικα θα φλερταρουν αυτες οι συμπεριφορές με τον ποινικό κωδικα ... διορθωνονται !

δεν φταινε τα παιδια ...! αυτο θελω να πω που θελουν τετοιου τυπου επιβοή ορίων ...
φταινε τα χρόνια πιεσης καταπίεσης βίας και υπακοής σε τυφλη υποταγή που τα κανουν ετσι !
γνωμη μου παντα !

(το παραδειγμα μου με τις ταινίες ειναι ενα σαφές συντομο απλό παραδειγμα ...αλλα τα ενεπνευσαι , τους εδωσε την οπτική που εγω ήθελα και αποφασησαν μόνα τους να ντύνονται ναι μεν στην μόδα.... αλλα με τροπο που να ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ τον ευατό τους ....!)

φιλικά

mariazil
25-02-10, 10:02
δεν φταινε τα παιδια ...! αυτο θελω να πω που θελουν τετοιου τυπου επιβοή ορίων ...
φταινε τα χρόνια πιεσης καταπίεσης βίας και υπακοής σε τυφλη υποταγή που τα κανουν ετσι !
:Daria, συμφωνώ απόλυτα!!! Τα παιδιά αναζητούν το μοντέλο συμπεριφοράς που αναγνωρίζουν! Αν ζουν με αυστηρούς, άκαμπτους γονείς, γνωρίζουν αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς κι έτσι υπακούουν στον καθηγητή που θα το εφαρμόσει. Τα άλλα, που αναζητούν μια άλλη προσέγγιση, που θέλουν να τους μιλήσεις στο "φιλότιμο", ε, είναι αυτά που έχουν μάθει να τα λογαριάζουν οι γονείς τους κι έχουν μαζί τους μια σχέση πιο ισότιμη.
Μακάρι όλοι οι γονείς να καταλάβαιναν πόσο μεγάλη δύναμη έχουν, πόσο πολύ επηρεάζουν την τύχη των παιδιών τους, πόσο σημαντική είναι η δυναμική της οικογένειας...

elenik
25-02-10, 10:06
Οταν κατι ειναι αυτο που μονο ξερεις οτι συμβαινει...
Οταν κατι ειναι παντα σταθερο και ετσι...
Το θεωρεις "στανταρ" , σωστο και γενικα παιρνεις αποφαση οτι ετσι ειναι!!!

Μεχρι απλα να νοιωσεις οτι υπαρχει και αλλος τροπος
Τοτε κανεις την συγκριση και κρινεις
και ισως δεν σου επιβληθει αυτος ο τροπος
αλλα σιγουρα...
... θα σε κανει να αμφισβητησεις τον προηγουμενο.;)

Ολα αυτα τα λεω μη εχοντας καμια εμπειρια δασκαλας και ταξης
οποτε ισως απλα δεν εχω βιωσει αυτο που βιωνετε εσεις και ονειρευομαι πως ετσι θα επρεπε να ειναι. Μπορει καν να μην γινεται αυτο που λεω... (μην παρεξηγηθει κανενας γι αυτο διευκρινιζω)

alcyon
25-02-10, 16:36
To φιλότιμο δυστυχώς δεν το έχουν όλα τα παιδιά αρκετά ανεπτυγμένο. Ξέρουν ΠΟΛΥ καλά τι κάνουν και.... το απολαμβάνουν. Αυτό βέβαια είναι απόρρεια της οικογένειας, του χαρακτήρα τους και κυρίως των εμπειριών που έχουν συσσωρεύσει μέχρι τώρα.

Το φιλότιμο και την επικοινωνία θα τα εκτιμήσουν αυτοί που μπορούν να το αναγνωρίσουν. Οι άλλοι θα "πιουν.... εις υγείαν του... κορόϊδου".... θα γελάσουν και θα προσπαθήσουν να διαλύσουν το μάθημα.

Και να ρωτήσω τώρα......
Πώς να λειτουργήσεις σε μια τάξη με 3 εντελώς διαφορετικές συμπεριφορές ....; Δηλαδή .... αυστηρότητα και "σφιχτά όρια" στους μεν, φιλότιμο και κουβεντούλα στους δε, και μια κατηγορία για τους επιμελείς μαθητές που βλέπουν πως καθυστερεί το μάθημα λόγω όλων των άλλων; Δηλαδή.... όσο και να θες να κάνεις αυτή την (καραμέλα του υπουργείου) εξατομικευμένη διδασκαλία.... σε τόσο κόσμο ... ΠΩΣ να το κάνεις;; (Ειδικά τώρα που θα αυξηθούν και ο αριθμός των παιδιών ανά τμήμα...... εεε ρε "γλέντιααα").

alcyon
25-02-10, 16:56
Και κάτι ακόμα.....
Μετά την εφαρμογή ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΩΝ ορίων..... (μιλάμε για ΓΚΕΣΤΑΠΟ).... σε ατίθασο τμήμα.... ρε παιδιά..... Με χαιρετάνε, μου χαμογελάνε, αστειεύονται περισσότερο μαζί μου στα διαλείματα (τόσο που λέω δε μπορεί ... με δουλεύουν!!) Ενώ όσο έψαχνα το φιλότιμό τους για να το κεντρίσω..... εισέπρατα αδιαφορία! Μέχρι που έφτασε παιδί μέσα από εκεί (ο πιο ατίθασος) να μου πει πως είναι λογικά όλα τα μέτρα που πήρα και πως είναι φυσικό να θέλω να γίνεται μάθημα..... :shock: :shock: :shock: :shock:

Ειλικρινά όμως..... όλα αυτά τα μέτρα τα θεωρώ...... ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ!! Αλλά λειτουργούν... άψογα!
Αυξήθηκε η προσοχή, η συμμετοχή, η ησυχία... Κι όμως αυτά τα μέτρα ΔΕ μου αρέσουν! Βέβαια, αν γίνει αυτό σε άλλο τμήμα.... θα μου φέρουν τα βιβλία στο κεφάλι... :lol:

Γι' αυτό λέω..... τη θέλουν τη "σφαλιάρα" τους????????!!!!!

Κοριτσομανα
25-02-10, 22:28
aria146 ελπιζω να μη σας φοβησα και γραφεις τοσο επιφυλακτικα! :)
Πιστευω οτι καθε γνωμη που τιθεται στο τραπεζι, ειναι προς οφελος της συζητησης.
Το ιδανικο ειναι να εμπνευσεις τα παιδια. Η μεθοδος Γκεσταπο, οντως προερχοταν απο οικογενειες με αυστηρες αρχες ή τουλαχιστον με κανονισμους. Σε μερικα τμηματα η μεθοδος αυτη χαρακτηριζεται τρομαχτικη και απεχθης αλλα τελικα η ελλειψη της προκαλει χαλαροτητα και επικρατει πολλες φορες το χαος, ακριβως οπως ειπωθηκε, αδιαφορια...Νομιζω οτι ο συνδυασμος ειναι ο ιδανικος... και να εμπνεεις και να στεκεσαι βραχος.

Για τα πιο δυσκολα παραβατικα παιδια, νομιζω οτι πρεπει να τα πλευριζουμε και να βρισκουμε το κουμπι τους. Το θεμα ειναι με ποιο τροπο, αν αυτα ειναι κλειστα και κουμπωμενα. Τελικα νομιζω οτι θελουν την αυστηροτητα αλλα το οριο που βαζουμε ειναι λεπτο, γιατι μπορει να οδηγησει στη ''δραση-αντιδραση''.Τι λετε;

Αλκυωνη, πες μας τι μετρα εφαρμοσες; Ζηλευω! lol:lol Μπορουμε αραγε τελικα να παρουμε το αναλογο υφος και να οπλιστουμε με συνεπεια στην αυστηροτητα ακομη και αν δεν μας εμπνεει το αναλογο υφος; Μηπως οχι οι φωνες και ο τονος της φωνης αλλα μονο οι ενεργειες αρκουν;