PDA

Επιστροφή στο Forum : Το μεγαλωνει η γιαγιά του......ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ


Ellemphriem
08-05-10, 08:32
Καλημερα φιλες και φιλοι μου,

Θελω την αποψη σας για το παραπανω θεμα που με εχει αφησει αφωνη απο χθες. Συγκεκριμενα μια συμπαθεστατη γιαγια στην παιδικη χαρα με μια κουκλιτσα πανεμορφη.....χαρουμενο μωρακι.....ομορφο αγγελουδακι. Και η συζυτηση με φερνει να μου πει οτι το μεγαλωνει εκεινη το μωρο γιατι η κορη της δουλευει. ΚΑΜΙΑ αντιρρηση μεχρι εδω απο εμενα. Η Γιαγιαδες προτειμουνται των ντανταδων (για μενα)....ειναι οικογενεια. Δεν ηταν λοιπον αυτο που με εντυπωσιασε. Ηταν οτι ειπε οτι η κορη της ερχεται απογευμα στο σπιτι της γιαγιας βλεπει το μωρο 2 - 3 ωρες το πολυ και μετα φευγει και παει σπιτι της με τον αντρα της........εχμμ.......ΜΟΝΗ της. Το μωρο μενει μονιμα στην γιαγια οπως καταλαβατε λοιπον, η γιαγια το μεγαλωνει ΜΟΝΗ της τελειως και η μανα το επισκεπτεται 2 ωρες την μερα να το δει και ξαναφευγει. Και δεν μιλαμε για μανα που εχει προβλημα υγειας η χρηματων και μενει με την μανα της κλπ. Εχουν δικο τους σπιτι. Πανε χαιρετανε το μωρο και μετα πανε σπιτακι τους, βλεπουν τηλεοραση, βγαινουν με φιλους και τελος. Δηλαδη τι? Εγω ειμαι λαμακας να μενω ετσι....? :shock: και να γινομαι και ετσι επισης? :evil::evil::evil: ΓΕΝΑΣ το παιδι και το ξεφωρτονεσαι στην μανα σου και το βλεπεις ως επισκεπτρια λιγες ωρες την μερα? ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ? ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΕΤΣΙ? ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΣΥΓΚΑΛΑ ΜΑΣ???? Μου ειπε η κατα τα αλλα ΣΥΜΠΑΘΕΣΤΑΤΗ γιαγια οτι η κορη της δεν μπορουσε να ξυπναει καθε τοσο το βραδυ με την μικρη και οτι το πρωι την επιανε ζαλαδα (μανταμ σουσου μου φερνει αυτο και σορρυ για την σκληροτητα αλλα δεν μας χ...... κοπελιτσα μου, παιδι εκανες, δεν αγορασες κουταβι).......και δεν μπορουσε να παει και στην δουλεια (κοψομεσιαζοταν το κοριτσι) και ετσι την πηρα εγω την μικρη (να μην τους βαρενει τους χριστιανους, να κανουν την ζωη τους).....οι παρενθεσεις δικα μου ΣΚΛΗΡΑ ομολογουμενως συμπερασματα για την κοπελα και τον αντρα της και την απιστευτη αυτη συμπεριφορα. ΔΕΝ μπορω να κανω 1 ωρα ΜΑΚΡΙΑ απο την μικρη και θα την εδινα στην μανα μου (αν ζουσε) να την κραταει και θα την 'επισκεπτομουν' 2 ωρες την μερα και μετα θα πηγαινα σπιτι να κοιμηθω τον υπνο του δικαιου? :shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

Τι αποψη εχετε? Ελευθερες ΟΛΕΣ οι αποψεις και δεν εχω σκοπο αντιλογου. Απλα θελω να δω πως σκεπτεται η πλειοψηφια......σε αντιστοιχα θεματα. Και να συμπληρωσω οτι δεν ειμαι κατα της γιαγιας/νταντα οταν δουλευεις. Αλλα μιλαω για τετοιου ειδους εξτριμ καταστασεις. Ή αλλες του στυλ νταντα 12 ωρες την μερα.......δηλαδη ιδριματοποιηση πληρης μακρια απο την μανα.....και μετα λεει η παραπανω μαμα στην γιαγια 'μα γιατι θελει εσενα περισσοτερο απο εμενα'......εμ ελα μου ντε. Αναποδος ερμης στον δια λεω εγω........:evil: (να συμπληρωσω τελος οτι το ΙΔΙΟ εκανε η μανα μου σε μενα. Την ειδα για πρωτη φορα 6 χρονων και μου εκανε εντυπωση ποσο ομορφη ηταν).......

ΚΑΡΔΙΑ
08-05-10, 08:50
Καλή σου μέρα! Είναι δικαιολογημένη η αντίδρασή σου. Και εγώ το ίδιο θα αντιδρούσα νομίζω. Το παιδί χρειάζεται πάνω από όλα την μητέρα του. Και όσο και εάν εργάζεται, όσο και εάν δεν μπορεί να είναι στο σπίτι πολλές ώρες να περάσει μαζί του, θα έπρεπε αυτή η κυρία τουλάχιστον το βράδυ να το έχει μαζί της. Εμείς δηλαδή που δουλεύουμε και μετά γυρνάμε σπίτι και αρχίσει το δεύτερο μέρος του έργου τί έχουμε πάθει? Ναι κουράζομαι, ναι πολλές φορές εκνευρίζομαι, αλλά δεν μπορώ να διανοηθώ να αφήσω τα παιδιά μου κάπου και να πάω ξέγνοιαστη για ύπνο. Και εννοώ καθημερινά, γιατί εάν κάποια στιγμή χρειαστεί να τα αφήσω στην μαμά μου, οκ, ξέρω ότι θα τα προσέξει πιο καλά από τον εαυτό της, αλλά να τα αφήνω καθημερινά?? Συγνώμη αλλά για μένα απλά απαράδεκτο.
Μήπως τρέχει κάτι άλλο? Μήπως για παράδειγμα είναι ξαναπαντρεμένη και ο άντρας της δεν θέλει το παιδί? (δεν είναι δικαιολογία αυτή, απλά το αναφέρω)
Τί να πω? Το μόνο που σκέφτομαι αυτή την στιγμή είναι τα μάτια των παιδιών μου το απόγευμα που μπαίνω στο σπίτι από το γραφείο. Αυτή η ανυπομονησία και η λαχτάρα που έχουν, αυτή η αγκαλιά που με κάνουν, αυτά τα χαμόγελα που βλέπω δεν αξίζει όσο τίποτα άλλο στην δική μου ζωή.

dora
08-05-10, 09:01
:lol::lol::lol:Ενταξει αφου το βλεπει κ δυο ωρες την ημερα μια χαρα μου ακουγεται.
Φιλη της μανας μου αφησε τα παιδια της στη μανα της κ πηγαινε καθε ΣΚ να τα βλεπει γιατι εμενε μακρυα (η μανα Ν. Κοσμο η γιαγια Σαλαμινα μην φανταστειτε κ πολυ μακρυα), μεχρι που πηγανε σχολειο.. κ τοτε τα πηρε γιατι κοντα στη γιαγια δεν ειχε σχολειο,οι παππουδες δεν οδηγουσαν, ουτε συγκοινωνια κ ο δημος δεν του καλυπτε να παιρνει τα παιδια δωρεαν με ταξι εφοσον δεν ηταν εκει η κυρια κατοικια των γονιων (κ ειχαν θυμωσει κιολας τοτε)
Τον δε αντρα μου τον ειχαν αφησει στο χωριο με τη γιαγια κ μια θεια κ ειδε κ αυτος τη μανα του 5 χρονων.:shock:

Τελοσπαντων η αληθεια ειναι οτι καποιες φορες οι γονεις αναγκαζονται να το κανουν αυτο με βαρια καρδια.. στην προκειμενη περιπτωση βεβαια δεν φαινεται να ισχυει κατι τετοιο..
Εγω περυσι το διαστημα που ελειπε ο αντρας μου αναγκαστηκα αφηνα τον γιο μου να κοιμηθει στη μανα μου (4 στενα πιο περα) Ομως ηταν δυσκολο μεσα στο χειμωνα να σηκωνεται η μανα μου στις 5 για να ερθει σπιτι μου κ επειδη γενικοτερα δεν ειναι κ πολυ καλα στην υγεια της οταν το εκανε αρρωσταινε συνεχως.. Ομως απο την ωρα που σχολουσα πηγαινα εκει, επερνα το παιδακι μου, ειτε σπιτι ειτε να παμε μια βολτα κ τον πηγαινα παλι κατα τις 9 το βραδυ.. κ καθομουν εκει μεχρι να κοιμηθει το παιδι που σημαινει οτι μπορει να γυρνουσα στο σπιτι κ στις 12 το βραδυ.. κ ο μονος λογος που δεν κοιμομουνα κ εγω εκει ηταν γιατι η μανα μου δεν εχει χωρο..
Δεν μπορω να πω ομως πως δεν μου στοιχιζε που το παιδι μου κοιμοταν αλλου κ εγω αλλου..:(

Ηλιάννα
08-05-10, 10:14
Εγω θα σου περιγραψω μια οικογενεια που γνωριζω απο τα παιδικα μου χρονια και θυμαμαι οτι απο τοτε μου ειχ κανει εντυπωση
Η μητερα απο Θεσσαλονικη και ο πατερας απο Κρητη με δικια του κερδοφορα επιχειρηση
Εκανε το πρωτο παιδι και το αφησε στη μαμα της στη Θεσσαλονικη,μετα απο 2 χρονια κανει το επομενο και κανει το ιδιο
Και η δικαιολογια....θα εχουν καλυτερη εκπαιδευση!!!
Τα παιδια τα εβαζε η γιαγια στο αεροπλανο Χριστουγενα-Πασχα-καλοκαιρι(τοτε ερχοταν και η γιαγια μαζι)τα παραλαμβαναν οι γονεις τα κρατουσαν για καποιες μερες και μετα παλι πισω
Και η μαμα δουλευε-βοηθουσε στην επειχηρηση του μπαμπα
Και λεω εγω,ωραια δεν ηθελαν να μεινουν στην επαρχια γιατι δεν εχουμε ιδιωτικα σχολεια,αλλα αν μεναν στο Ηρακλειο θα παρειχαν στα παιδια τους πανω κατω οτι και στη Θεσσαλονικη και και θα τα ειχαν μαζι τους(μια ωρα δρομος απο τη δουλεια του μπαμπα το Ηρακλειο)
Τα παιδια απο οταν περασαν στο πανεπηστημιο δεν ξαναρθαν εδω και μολις η κερδοφορα επιχειρηση επαψε να ειναι κερδοφορα η μαμα τα μαζεψε και εφυγε(σιγουρα υπηρχαν και αλλοι λογοι...αλλα δεν στεναχωριωταν για τα χρονια που εχασε;;;)

Καλη μας μερα:mrgreen:

ΤΙΓΡΑΚΙ
08-05-10, 11:23
κοριτσια θα τρελαθω που υπαρχουν τετοιες μανες.:evil::evil::evil:
οταν υπαρχουν λογοι υγειας 'η οικονομικων να προσπαθησω να δικαιολογησω,αλλα οταν απλα το παιδι γινεται οικιακη συσκευη και επειδη πιανει χωρο σο σπιτι ή κανει φασαρια το βραδυ το παμε σε αλλο σπιτι να μεγαλωσει εεε οχι.:evil:
εγω ειμαι μονη μου απο τον 01/2010 και ο αντρας μου θα ερθει ιουνιο.:sad:
μονη μου δουλευω και ο μικρος παιδικο.με ολα τα καλα και τα κακα.(πχ χτες ηταν αρρωστος εβηχε-παω τον σηκωνω-κανει εμετο πανω μου και ομωςτον ξανακοιμησα κ ας ημουν μεσα στον εμετο και μετα τα μαζεψα χωρις γκρινια ή μιζερια-ειμαι και αρρωστη και εγω με πυωδη αμυγδαλιτιδα)
το παιδι μας ειναι μαζι μου.δε το διαπραγματευομαι αυτο.
δε μιλαμε να παει 15 μερες διακοπες στη γιαγια μιλαμε για μια ζωη.
αλλα παρολα αυτα εχουν και αποψη οτι τους κουραζει και ειναι δυσκολο παιδι.-εχω και εγω μια συναδερφο ετσι.
και υστερα αναρωτιουνται γιατι το παιδι τους τους γραφει-επειδη εκεινοι το ειχαν γραμμενο προ πολλου.

antu
08-05-10, 11:39
ειστε μεσα στο μυαλο μου:D Γνωρισα πριν 2 βδομαδεσ μια γιαγια στην παιδικη χαρα. Το κοριτσακι γυρω στα δυο και το μεγαλωνει εξολοκληρου η γιαγια. ΟΙ γονεις μενουν Αθηνα, η γιαγια Θεσσαλονικη. Μου ειπε οτι ενα μηνα μενουν εδω και ενω μηνα παει με το μικρο στην Αθηνα ( για να το βλεπουν οι γονεις του) γιατι εχουν πολυ καλες δουλειες και δεν προλαβαινουν ασε που δεν εχουν χρονο:evil: Το κορυφαιο ειναι οτι εχουν και ενα αλλο παιδακι που παει δημοτικο και το πιο αστειο ειναι οτι το καλοκαιρι την περνουν και αυτην μαζι τους για να μπορουν να βγουν και λιγο:evil::evil::evil: Αρα συμπερασμα εμενα που το κρατουσε η μητερα μου μονο για να δουλευω ειμαι χαζη:?: Αν μπορουσαν οι γιαγιαδες να εχουν μονιμα ενα μωρο γιατι δεν κανουν:?:

aleca
08-05-10, 11:55
εγωαφησα το μικρο μου νωρις για ν παω στη δουλεια, στη μανα μου, που μενει κατω απο το σπιτι μου....ουτε μια ωρα δεν της το αφησα παραπανω....γυριζα, επαιρνα το παιδι μου και πηγαινα σπιτακι μου...Και τωρα που με το μπεμπε εχω γυναικα, φευγω και τα φηνω σπιτακι μου και τα δυο....
Δε μπορω να κοιμηθω το βραδυ χωρις να τα δω πρωτα στα κρεβατια τους,...

sternchen
08-05-10, 11:58
Καλά θα μου πέσουν τα μαλλιά με αυτά που διαβάζω.
Δεν αντέχω πολλή ώρα μακρυά από τα παιδιά μου, η μαμά μου μένει από πάνω μου και κατεβαίνει αυτή κάτω για να βλέπει ειδικά τον μικρό. Ανεβαίνουμε κι εμείς για να τους βλέπουμε, αλλά τον μικρό τον αφήνω μόνο εαν είναι ανάγκη.
Παντού τον παίρνω μαζί μου, προχθες πήγα στο ΕΚΕΠ και τον είχα πάρει και αυτόν μαζί μου.
Δουλέυω από τις 3 εως τις 9 και είναι οι ώρες που δεν είμαστε μαζί, τις υπόλοιπες ώρες μου λείπει αφάνταστα ο μικρός.
Συγγνώμη αλλά για μένα αυτές δεν είναι μάνες, αλλά ...............δεν βρίσκω χαρακτηρισμό!!!!

antu
08-05-10, 12:03
ενταξει να το αφησεις κανενα βραδυ ή εμενα ας πουμε το παιρνει στο χωριο καποιες μερες το καλοκαιρι αλλα μεχρι εκει. Φυσικα και η δουλεια που εκανα δεν βοηθουσε διοτι γυριζα κομματια και απο τους πονους ειδικα στη μεση επρεπε να ξαπλωνω καμια ωρα, αλλα το παιδι το εκανα εγω με τον αντρα μου οχι οι γονεις μου. Ειμαστε εμεις υπευθυνοι για αυτο το ανθρωπακι και οχι εκεινη. Και φυσικα το τρελο ειναι αντε η μητερα μου ειναι 54 χρονων, η γιαγια που γνωρισα το λιγοτερο 60+ Πια μανα μπορει ενα ολοκληρο μηνα μακρυα απο το παιδι της:?:

ΤΙΓΡΑΚΙ
08-05-10, 12:16
Αν μπορουσαν οι γιαγιαδες να εχουν μονιμα ενα μωρο γιατι δεν κανουν:?:

ποσο δικιο εχεις....

elenik
08-05-10, 12:22
Εγω λεω να μην κρινουμε.
Εχει ακουστει η μια μονο πλευρα και αυτη δεν ξερουμε αν ισχυει καν ή τα παραλεει μια γιαγια .
Ακομα και αν ισχυει κανεις δεν ξερει για ποιους λογους συμβαινει αυτο περαν απο τους ιδιους.

Οταν η μαμα μου ηταν μικρη η γιαγια μου την αφησε με την προγιαγια μου για ενα διαστημα ωστε να ερθει στην Αθηνα να δουλεψει γιατι δεν υπηρχαν τα προς το ζην.
Μπορει να ειναι χιλιοι δυο λογοι που τους αναγκασαν. :?

Μαριλίν
08-05-10, 12:46
Συγνώμη αλλα ποιος λόγος είναι αυτός που αφήνει μια μάνα το παιδί της να μεγαλώνει με τη γιαγιά και να το βλέπει δύο ώρες την ημέρα?

Επειδή δουλεύει και κουράζετε?

Νομίζω οι περισσότερες μητέρες στην εποχή μας εργάζονται και κουράζονται αλλα τα παιδιά τους τα μεγαλώνουν οι ίδιες με βοήθεια βέβαια όσες είναι τυχερες.

Βοηθεια δε σημαίνει αφήνω να μεγαλώνει το παιδί μου η μάνα μου για να κάνω τη ζωή μου να δώ τηλεόραση ή να βολτάρω το βράδυ.

Δε με θεωρώ σε καμιά περίπτωση κορόιδο που ενώ θα μπορούσα δεν αφήνω την μικρή μου στη μαμά μου για ψύλου πήδημα.

Το παιδί ΜΟΥ θέλω ΕΓΩ να το μεγαλώσω θέλω ΕΓΩ να το δώ να κάνει τα πρώτα βήματά του, να σκάσει το πρώτο του χαμόγελο να με πεί μαμά γιατι έτσι θέλω!

Σ' αυτές τις περιπτώσεις κανείς δεν χάνει περισσότερο απ' την ίδια τη μάνα του παιδιού που έτσι ψυχρά αντιμετωπίζει το θέμα μητρότητα.

Το ομορφότερο συναίσθημα του κόσμου!!!

Τέλος πάντων η κάθε μία κάνει τις επιλογές της με τα ανάλογα αποτελέσματα αυτών των επιλογών.

Μαριρενα
08-05-10, 15:20
χωρις να διαβασω καμοια αλλη απαντηση
λεω την αποψη μου
δεν μπορω να χαρακτηρισω αυτη τη γυναικα που γεννησε τη μικρη της και την εδωσε για να τη μεγαλωσει η γιαγια για να συνεχισει την ζωη της
απαραδεκτη για εμενα το λιγοτερο
δεν τολμω να σκεφτω τη ζωη θα εχει το μικρο κοριτακι αν φυγει σε μερικα χρονια η γιαγια της
εχει να πεσει μαλλον κατα 99.9% πολυ κακομεταχειρηση και εγκληματικη αμελεια απο τη γυναικα που τη εφερε στον κοσμο οποτε ευχομαι στη γιαγια του παιδιοτ να ζησει πολλα πολλα χρονια να το φροντιζει

οχι δεν μπορω να φανταστω τη ζωη μου μακρια απο την κορη μου και να τη βλεπω μονο 2-3 ωρες
ακομα και αν δουλευα θα προσπαθουσα ολο τον ελευθερο χρονο μου να τον περναω μαζι της
να την αφηνω μονο 3-4 ωρες στη γιαγια αργοτερα για να παω να δουλεψω οκ οχι να τη βλεπω 3-4 ωρες και μετα να την αφηνω παλι στη γιαγια

ultraviolet
08-05-10, 15:27
παιδια ξερω "μαμα" που μολις σαραντισε πηγε το μωρο στην πεθερα της στο χωριο(την οποια πεθερα δεν τη γνωριζει ουτε χρονο) επειδη λεει δε μπορει να σταματησει να δουλευει, διοτι εχει αλλα 3 παιδακια να μεγαλωσεικαι το βλεπει καθε σκ.. αφηστε.. εγω το παθα το σοκ εδω και λιγους μηνες που το μαθα.. και το σκ που παει παλι ολη μερα σε μια πολυθρονα με το τσιγαρακι της και ουτε να ασχοληθει με το μωρο..

elenik
08-05-10, 15:27
Συγνώμη αλλα ποιος λόγος είναι αυτός που αφήνει μια μάνα το παιδί της να μεγαλώνει με τη γιαγιά και να το βλέπει δύο ώρες την ημέρα?


Θελεις να σου βρω δικαιολογιες για την κοπελα? Οκ..
- Εχει ο συζυγος μια πολυ σοβαρη μεταδοτικη ασθενεια.
- Εχει η μαμα του συζυγου μια σοβαρη ασθενεια και ξημεροβραδιαζονται στα νοσοκομεια.
- Εκρινε οτι δεν αντεχει να το μεγαλωσει και απο το να ξεσπαει επανω του το παρεδωσε στην γιαγια (σιγουρα καλυτερο για το παιδι)
- Ειναι μικρη δεν ηθελε να το κρατησει και ανελαβε η μανα την ευθυνη (εχει ακουστει εδω μεσα οτι πολλες θα το εκαναν - χμμμ αυτα θα σουρνανε αραγε οι γυρω μετα ? :?).

Δεν λεω οτι συμβαινουν ολα αυτα αλλα ειστε σιγουρες οτι δεν συμβαινουν?
Πως κρινουμε μια μανα (περιεργο που για τον πατερα δεν ειπωθηκε τιποτα εξαλου 2 γονεις εχει το παιδι :|) με βαση μονο μιας περιγραφης μιας αγνωστης .
Ολα ειναι αγνωστα και κανεις δεν ξερει τιποτα αλλα κρινουμε.

Και για να μην προλαβετε να πειτε οτι κανω τα ιδια και γι αυτο την υπερασπιζομαι σας λεω οτι οταν ηταν 40 μερων ο Βασιλης εγινα κουμπαρα. Τον κρατησε η μαμα μου και πηγα 3 η ωρα την νυχτα και τον πηρα γιατι δεν αντεχα να μην ειναι το παιδι σπιτι.
Το κανω επειδη το θελω και το νοιωθω αλλα δεν θα βουτηξω απο το μαλλι οποιον κανει κατι αλλο ειδικα αν δεν ξερω το γιατι...

ΥΓ. Ellemphriem εσενα απο οτι καταλαβα σου χτυπησε φλεβα και ειναι κατανοητο το ξεσπασμα.

pitsikoki
08-05-10, 17:36
και μενα η γιαγια μου με μεγαλωσε αποκλειστικα μεχρι που πηγα σχολειο. Η μαμα μου δουλευε πολυ και ειχε να μεγαλωσει και τον αδερφο μου που ηταν πιο μικρος. Για χρονια την κατηγορουσα γιατι σαν παιδι ενιωθα εγκαταλλειψη. Οταν με πηραν απο την γιαγια για να παω σχολειο σε αλλη πολη τα πραγματα για μενα ηταν πολυ δυσκολα. Ειχα να προσαρμοστω στο σχολειο στο καινουριο σπιτι των γονιων μου στην καινουρια πολη. Τωρα που εγινα μανα καταλαβαινω οτι οι γονεις μου τοτε εκαναν αυτο που θεωρησαν καλυτερο για μενα. Βεβαια αυτο σε μενα κοστισε πολυ...Αν πεθανει η γιαγια μου θα πεθανει μαζι της και ενα κομματι μου. Ευτυχως ειναι ακομη νεα...Τωρα με την μπεμπα μου η μαμα μου εχει τρελλαθει τελειως και παρολο που ακομη δουλευει οποτε δεν ειναι στην δουλεια ειναι στο σπιτι μου και κυριολεχτω. Τοσο καιρο δεν εχει παει πουθενα αλλου!Πιστευω οτι υποσυνηδητα προσπαθει να καληψει το κενο το δικο μου.

arleta
08-05-10, 18:04
δε σκέφτονται το ίδιο όλοι οι άνθρωποι... γι αυτο κι ειμαστε διαφορετικοι.... ο καθενας κανει τις επιλογες του... για μενα η ουσία ειναι, οι επιλογες (οποιες κι αν είναι αυτες) να είναι συνειδητες...
αν μια μανα αποφασιζει συνειδητα να αφησει το παιδι της στη γιαγια του τοτε οκ... γιατι μετα θα εχει το θαρρος να αναλαβει και τις ευθυνες των πραξεων της και να παλεψει με τις συνεπειες...
αν παλι καποια-καποιος πραττει χωρις να το σκεφτει ωριμα, τοτε υπαρχει προβλημα....

ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ
08-05-10, 18:39
Καλο ειναι να μην λεμε μεγαλα λογια οταν δεν ξερουμε ... εγω δουλευω απογευμα 2 με 10 ο αντρας μου κανει 2 δουλειες , η μαμα μου μενει σε αποσταση που θα πρεπει για να παω την μικρη το μεσημερι να παρω ταξι ,μια και δεν οδηγω και ταξι το βραδυ για να την παρω ...ετσι αναγκστηκα για 3 μερας την εβδομαδα η μικρη μενει στην μαμα μου!!! δεν μου αρεσει φυσικα γιατι μου λειπει τρομερα η μικρη αλλα δεν εχω αλλη επιλογη αρα δεν πρεπει να λεμε τιποτα αν δεν ξερουμε τι συμβαινει στο σπιτι του καθε ανθρωπου!!!

antu
08-05-10, 18:41
η γιαγια που γνωρισα εγω τα παιδια της δεν εχουν κανενα οικονομικο προβλημα εφοσον μπορουν και κανουν διακοπες στο πορτο καρας το καλοκαιρι απλος εχουν ελλειψη χρονου ( καθε μηνα που πηγαινοερχονται ειναι με αεροπλανο). Ναι το κατανοω γιατι και εγω το παιδι μου το εβλεπα ελαχιστα οταν δουλευα αλλα οχι να το στειλω σε μια πολη 5 ωρες με το αμαξι. Αλλα αν θελαν και ειχαν την διαθεσει θα παιρνανε μια γυναικα απλα δεν θελουν :evil::evil: Αυτο ειναι το προβλημα να θεωρουν η γονεις προβλημα και εμποδιο το παιδι τους:evil::evil:

bouboukakia
08-05-10, 19:11
Κατά τη γνώμη μου, κακώς η γιαγιά έδωσε αναφορά σε μια άγνωστη για τα προσωπικά της κόρης της.
Έχω γνωρίσει γιαγιάδες με "σύνδρομο μάρτυρα" που θέλουν να μαθαίνει όλος ο κόσμος πόσο θυσιάζονται για τα παιδιά-εγγόνια και λένε σε όλο τον κόσμο ανακρίβειες και υπερβολές για τη βοήθεια που προσφέρουν. Δε λέω ότι η συγκεκριμένη γιαγιά είναι έτσι, απλώς το αναφέρω σαν διαπίστωση.
Είναι αλήθεια ότι πολλά ζευγάρια (έχω γνωρίσει τέτοια) αφήνουν τα παιδιά εξολοκλήρου στη γιαγιά, ώστε να κάνουν τη ζωή τους. Επομένως:
α) η γιαγιά δεν έδωσε στην κόρη/γιο της να καταλάβει ότι είναι η σειρά του να μεγαλώσει τα παιδιά του κι εκείνη, εκτός από μια βοήθεια, δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε άλλο. Άρα μεγάλη ευθύνη έχει η ίδια η γιαγιά.
β) η μαμά/μπαμπάς δεν έχει την ωριμότητα να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να αναλάβει το ρόλο του γονιού κι ότι αλλάζουν πολλά πράγματα και προτεραιότητες όταν κάνεις παιδιά. Επομένως:προσκόλληση σε προηγούμενο ηλικιακό/συναισθηματικό στάδιο, κακή διαπαιδαγώγηση, κενό στην εκπαίδευση;
γ)αν οι γονείς έχουν απάθεια/αναισθησία/ελλειπή συναισθήματα για το παιδί τους, προτιμώ να μεγαλώσει με τη γιαγιά με αγάπη, παρά με δυο γονείς που θα το κακοποιούν ή θα το παραμελούν, λόγω της ανικανότητάς τους να το φροντίσουν.

Ellemphriem
08-05-10, 20:57
δε σκέφτονται το ίδιο όλοι οι άνθρωποι... γι αυτο κι ειμαστε διαφορετικοι.... ο καθενας κανει τις επιλογες του... για μενα η ουσία ειναι, οι επιλογες (οποιες κι αν είναι αυτες) να είναι συνειδητες...
αν μια μανα αποφασιζει συνειδητα να αφησει το παιδι της στη γιαγια του τοτε οκ... γιατι μετα θα εχει το θαρρος να αναλαβει και τις ευθυνες των πραξεων της και να παλεψει με τις συνεπειες...
αν παλι καποια-καποιος πραττει χωρις να το σκεφτει ωριμα, τοτε υπαρχει προβλημα....

Πολυ σωστη αποψη....:-)

Ellemphriem
08-05-10, 21:07
Έχω γνωρίσει γιαγιάδες με "σύνδρομο μάρτυρα" που θέλουν να μαθαίνει όλος ο κόσμος πόσο θυσιάζονται για τα παιδιά-εγγόνια και λένε σε όλο τον κόσμο ανακρίβειες και υπερβολές για τη βοήθεια που προσφέρουν. Δε λέω ότι η συγκεκριμένη γιαγιά είναι έτσι, απλώς το αναφέρω σαν διαπίστωση.


Δεν το ειχα σκεφτει ετσι ισως και να εχεις δικιο. Να πω επισης επειδη καποια κοπελια μας ανεφερε για τον μπαμπα, η γιαγια μου ειπε οτι ο μπαμπας υπερλατρευει την μικρη. Τωρα τι να σας πω. Οτι μου ειπαν λεω και πραγματικα τρελλαθηκα γιατι για μενα προσωπικα ειναι αδιανοητο σαν ιδεα ολο αυτο να συμβαινει πραγματικα και αν και εφοσον φυσικα δεν υπαρχει σοβαρος λογος υγειας/ψυχασθενειας και αλλα τετοια. Η γιαγια μου ειπε (μπορει και να ψευδεται, παιζει), οτι η κορη απλα δεν μπορουσε να σηκωνεται τα βραδυα με το παιδι, κουραζοταν, το πρωι ζαλιζοταν απο την κουραση και δεν μπορουσε να παει στην δουλεια της και για αυτο προτεινε η γιαγια να το παρει σπιτι της για να την διευκολυνει και εκεινη το δεχτηκε και ετσι εμεινε.....εμ, δεν ειπε τιποτα για υγεια ή αλλου ειδους προβληματα. Αλλα με προβληματισατε κιολας. Ισως να παιζουν και αλλα τα οποια δεν θελει να πει. Οντως. Ετσι οπως το εθεσε ομως εμενα με φρικαρε......:shock:

bouboukakia
08-05-10, 21:19
Να σου πω Ellemphriem κι εγώ δεν ήξερα, ώσπου άκουσα τη μαμά της φίλης μου να λέει στη μαμά μου τι τραβάει που κρατάει τα εγγόνια της. Αν δεν ήξερα, θα νόμιζα ότι η φίλη μου είναι μια αναίσθητη που κάνει τη ζωή της!
Και πάλι, δε λέω ότι αυτό ισχύει στη δική σου περίπτωση. Είναι απλά κάτι που παρατήρησα σε άλλες περιπτώσεις.

Μαριλίν
09-05-10, 12:35
Elenik κανείς απ' αυτούς του λόγους που ανέφερες δεν θα με έκανε προσωπικά να αποχωριστώ το παιδί μου και να το βλέπω δύο ώρες την ημέρα.
Επειδή όμως στο χωριό μου λένε μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλο λόγω μη λές δεν ξέρεις ποτέ πως τα φέρνει η ζωή!
Μίλησα για τη συγκεκριμένη περίπτωση που αναφέρθηκε η Ellemphriem και τη θεωρώ απαράδεκτη προσωπικά.
Μιλάω για περιπτώσεις μητερων που με πολύ ευκολία αφήνουν τα παιδιά τους ακόμα και στους πρώτους μηνες ζωής τους για να κοιτάξουν την προσωπικη τους ευχαρίστηση....
Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις.
Δεν είμαι η κατάλληλη να κρίνω... αλλα εγώ δεν θα μπορούσα να το κάνω.
Και δεν θα μπορούσα γιατι το παιδί μου το βάζω πάνω απ' όλα και όλους!

aleca
09-05-10, 12:59
και εγω ρε κοριτσια...δε μπορω να δεχτω καμια δικαιολογια...συγνωμη....μπορει να ειμαι σκληρος ανθρωπος τελικα. Εγω (που και δουλευω, και με τον αντρα μου περναω χρονο, και κουραζομαι -όπως οι περισσοτερες μανουλες), δεν θα αφηνα τα παιδια μου....εκτος αν τυχαινε κατι εκτακτο και ηταν για πολυ λιγο καιρο... Η πρωτη μου σκεψη, φροντιδα, ο λογος υπαρξης μου γενικοτερα ειναι τα παιδια μου...οποτε....τι θα τους πω μεθαυριο? σας αφησα για καλο σας? σκασιλα τους....αλλα και εγω δεν θα το αντεχα...

agy
09-05-10, 12:59
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΦΕΡΕΙ Η ΖΩΗ Ή ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ Η ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ. ΑΛΛΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΆΛΛΟ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ.
Η ΓΙΑΓΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΦΥΛΑΞΗ. \ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ. ΑΝ ΤΗΣ ΤΟ ΕΚΟΒΕ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ; ΘΑ ΤΟ ΕΒΑΖΕ ΣΕ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ;:D
ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΓΛΥΦΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΥ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΑΘΗΝΑ. ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΤΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΜΑ ΜΑΣ ΧΑΝΟΥΜΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΊΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ, ΝΑ ΕΞΗΓΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ.
ΣΕ ΚΑΜΙΆ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΜΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΗ. ΠΟΤΕ!!!!!:-D

κλάρα
09-05-10, 15:38
Υπάρχουν συνήθως 4 περιπτώσεις που μια μανα αφήνει τα παιδιά της να τα μεγαλώσει η γιαγια:
1.επειδή δεν θέλει να χαλάσει την προσωπική της βολή και απλώς έκανε ένα παιδί και είναι της θεωρείας ότι η ζωη μας συνεχίζεται χωρίς αλλαγες και θυσίες για χαρη του παιδιου........
2.επειδη δουλεύει και κουράζεται τοοοοοσο πολύ με την δουλεία της που μετά δεν μπορεί να ανταπεξάλθει στην φροντίδα αλλά και στις ευθήνες ενος παιδιού......
3.δεν υπάρχει κοντα γιαγιά για να προσέξει το παιδί όσο εργάζεται και έτσι το στελνει εκει..και
4.υποχρεώνεται να το κανει για λογους επιβίωσης γιατι η δουλεία της είναι μακριά απο το σπίτι της και αναγκαστικά πρεπει να παει.....
Ομολογώ πως και εγώ αφησα τα παιδιά μου με την γιαγια τους για 6 μήνες γιατι αναγκάστικα να φύγω για δουλεια αλλά ήρθαν οι γονείς μου στο δικό μου σπιτι ωστε τα παιδιά να μην αλλάξουν περιβάλλον και ήταν μαζί τους και ο μπαμπάς τους....αλλά παρόλα αυτά ακομη και σήμερα εχω ΤΥΨΕΙΣ!!!!
Ηταν η πρώτη φορά που ήμουν μακρια από τα παιδιά μου πάντου και σε διακοπές ακόμα τα είχα μαζί μου.....ποτε δεν τα αφησα για οποιδήποτε λογο..........
Γιαυτό δεν πρεπει να κρινουμε γιατί δεν ξέρουμε κάτω απο ποιες συνθήκες γίνεται.....
Π'αντως ένα είναι σίγουρο ως τα παιδιά μας δεν έχουν καμμια υποχρεωση να τα μεγαλώνουν οι γιαγιάδες γιατι δεν έχουν ουτε το κουράγιο αλλά και ουτε τις αντοχές......και μετα από μερικά χρονια καποιες αναρρωτιούνται γιατι δεν μπορούν να΄καταλάβουν και να ελένξουν τα παιδιά τους.....έχουν χάσει την μπάλα.....

elenik
09-05-10, 16:05
Elenik κανείς απ' αυτούς του λόγους που ανέφερες δεν θα με έκανε προσωπικά να αποχωριστώ το παιδί μου και να το βλέπω δύο ώρες την ημέρα.
Επειδή όμως στο χωριό μου λένε μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλο λόγω μη λές δεν ξέρεις ποτέ πως τα φέρνει η ζωή!

Δεν ξερω τους λογους,
δεν ξερω αν ισχυουν αυτα που ειπε η αγνωστη γιαγια .
Αρα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΡΙΝΩ ΚΑΝΕΝΑΝ απο ολους οσους αφορα το θεμα.

Μιλάω για περιπτώσεις μητερων που με πολύ ευκολία αφήνουν τα παιδιά τους ακόμα και στους πρώτους μηνες ζωής τους για να κοιτάξουν την προσωπικη τους ευχαρίστηση....
Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις.
Προσωπικα εγω δεν γνωριζω καμια. Ισως γι αυτο φανταζομαι οτι ΑΝ συμβαινει αυτο θα πρεπει να εχουν πολυ σοβαρους λογους οι γονεις. Δεν μου ειναι κατι οικειο οπως σε σενα απ οτι λες αλλα κατι πολυ ακραιο.


Μίλησα για τη συγκεκριμένη περίπτωση που αναφέρθηκε η Ellemphriem και τη θεωρώ απαράδεκτη προσωπικά.


Eκρινες μια περιπτωση που περιγραφτηκε απο μια αγνωστη στο μελος γιαγια και που κανεις δεν ξερει:
- αν ισχυει.
- τους λογους που τους οδηγησαν εκει. (αν ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ οτι ειναι ετσι οπως τα λεει η γιαγια αυτη ή δεν ειναι μια υπερβολη μιας γιαγιας που ψαχνει τροπους να φανει ηρωας κλπ.)

Η ευκολια της κρισης μας σε κατι , με βαση ολα τα παραπανω δεδομενα με εξεπληξε....
Σε αυτο αντεδρασα.
ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ....
Δεν το θεωρω ομορφο...
Συγνωμη αλλα ετσι νοιωθω...:-?

babystar
09-05-10, 16:10
Σίγουρα δεν πρέπει να κρίνουμε, ειδικά όταν γνωρίζουμε μόνο την μι πλευρά, η οποία μπορεί και να υπερβάλλει (bouboukakia, συμφωνώ μαζί σου...).

Αλλά είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για μένα...Γιατί να φέρω στον κόσμο ένα παιδί και μετά να το αφήσω στη μαμά/πεθερά μου...Δεν μπορώ να διανοηθώ καν αυτό που λες Ellemphriem!2-3 ώρες τη μέρα???Όχι, δεν περνάει καν από το μυαλό μου!Χτες μάλιστα είδα μια ανάλογη ταινία-"νταντά υψηλής κοινωνίας".

Αλλά και η γιαγία λάθος έχει. Όπως είπαν και άλλα κορίτσια, το γεγονός ότι "αυτοθυσιάζεται" και κρατάει το μωρό δεν σημαίνει ότι κάνει καλό και στην κόρη της...Είναι αυτό που λεω εγώ "όταν πεινάει το παιδί σου, μη του δίνεις το ψάρι...μάθε στο παιδί σου να ψαρεύει και θα τρώει για πάντα". Δηλ. τι έμαθε στο παιδί της??Ότι ΟΚ, σου μεγαλώνω εγώ το παιδί και δεν τρέχει τίποτα...

Κάποια κορίτσια λένε τις προσωπικές τους εμπειρίες...Συγγνώμη Κλάρα (παίρνω εσένα παράδειγμα γιατί ήσουν η τελευταία που διάβασα), αλλά η περίπτωση που λέει η Ellemphriem είναι διαφορετική από τη δική σου, όπως και πολλών άλλων κοριτσιών...Αυτό που λέει η "γιαγιά" είναι ότι η κόρη της "ζαλίζεται" από την κούραση και δνε αντέχει το παιδί καιτο ξενύχτι!Τότε καλή μου, γιατί έκανες παιδί?Μήπως για την κοινωνική σου αποδοχή και μόνο??

Και όχι, δε νιώθω καθόλου μα καθόλου μακακας (επειδή κάποια κορίτσια το ανέφεραν σα ρητορική ερώτηση!) που μεγαλώνω ΜΟΝΗ μου το παιδί ΜΟΥ και δεν το αφήνω πουθενά (δυστυχώς ή ευτυχώς καλή μου Ellemphriem τις ώρες που δουλεύω την αφήνω σε νταντά, όχι σε γιαγιά, γιατί απλά κάτι τέτοιο δεν υφίσταται)...Είμαι περήφανη, για αυτό που κάνω, που ΚΑΙ δουλεύω ΚΑΙ τον άντρα μου τον έχω στα όπα όπα ΚΑΙ το σπίτι μου ΜΟΝΗ μου φροντίζω ΚΑΙ μαγειρεύω ΚΑΙ
καθαρίζω ΚΑΙ ...ΚΑΙ...ΚΑΙ... ΜΑ ΠΑΝΩ, ΠΑΝΩ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΕΓΩ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΨΟΦΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΟΥΤΕ ΜΠΑΝΙΟ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΠΑΩ ΚΑΙ ΤΗ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ!

Το λέω συνέχεια, το μωρό μου, μου έχει δώσει τρομερή αυτοπεποίθηση και κάνω πράγματα που κάποτε δε θα πίστευα ότι μπορώ...

Για αυτή τη μαμά το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι "τα χρόνια περνάνε και χάνει την ουσία της ζωής!"

Φιλικά, πάντα..

sofaki1978
09-05-10, 16:36
εμενα κοριτσια δεν μου εκανε εντυπωση αυτο που γραφτηκε.συναδελφος μου εκανε ακριβως το ιδιο.......χωρις κανεναν μα κανεναν λογο.....μου ειχε δηλωσει μαλιστα οτι δεν θελει να εχει 4ημερο ρεπο γιατι εχει ολη την ημερα εκεινη το μωρο και κουραζεται.τις αλλες μερες ειναι στην γιαγια του(2 τετραγωνα πιο περα),παει το βλεπει,το παιζει και φευγει.και με συζηγο που δουλευει στο σπιτι που θα μπορουσε καλιστα να το κραταει εκεινος αλλα του ηταν λεει κουραστικο :roll::roll::roll:!

και αλλη μια χειροτερη περιπτωση...η κουμπαρα της κολλητης μου....εχει εδω και 3 χρονια το παιδι της στην γιαγια που ειναι 440 χλμ μακρια γιατι δεν εχει που να το αφησει.η οποια δουλευει στο δημοσιο,να πω οτι δουλευε σε κανενα νοσοκομειο......και με μηνιαιο εισοδημα 3.000 ευρω θεωρω οτι μπορουσε να βρει γυναικα να της το κραταει απο το να το εχει τοσο μακρια και να πηγαινει μια φορα το μηνα να το βλεπει.η κανενα παιδικο.....λεω εγω τωρα....γιατι δεν νομιζω να ειναι καλυτερα να ειναι ενα 3χρονο με μια 70χρονη......

αλλα γινανε μανες μονο για τον τιτλο....για τιποτα αλλο!!!!

vera
09-05-10, 17:57
Να σου πω Ellemphriem κι εγώ δεν ήξερα, ώσπου άκουσα τη μαμά της φίλης μου να λέει στη μαμά μου τι τραβάει που κρατάει τα εγγόνια της. Αν δεν ήξερα, θα νόμιζα ότι η φίλη μου είναι μια αναίσθητη που κάνει τη ζωή της!
Και πάλι, δε λέω ότι αυτό ισχύει στη δική σου περίπτωση. Είναι απλά κάτι που παρατήρησα σε άλλες περιπτώσεις.


Kala και η δικη μου μητερα κρατουσε το μικρο 2 φορες την εβδομαδα απο το μεσημερι μεχρι τις 8 το βραδυ και ελεγε σε ολους (ακομα και συγγενεις) οτι αυτη μου μεγαλωσε το παιδι κι εγω δεν ασχοληθηκα........ακουσα κατι τετοιες ειρωνιες απο τη θεια μου μια μερα (και καλα "ποτε ασχοληθηκες εσυ με το παιδι...οι γονεις σου το μεγαλωνουν!") κι εφαγε ενα χεσιμο ολο δικο της....εκανε να το δει κανα μηνα......

Και με το που γεννησα και τις δυο φορες; επειδη ερχεται μερικες ωρες τα πρωινα και βοηθα με δουλειες σπιτιου λενε οτι αυτοι τα κανουν ολα.......

Εχουν την ταση του ιερομαρτυρα......θυμαμαι οταν γεννησα την πρωτη φορα, και ηταν σπιτι μου πρωτη μερα, την ακουω να λεει στο τηλεφωνο οτι αυτη ειναι η δουλα του σπιτιου που τα κανει ολα και σκιζεται......ενα βραδυ χρειαστηκε να μεινει οταν αρρωστησα εγω και ηταν 10 ημερων το μωρο και τα παιξε.......κατα τα αλλα ακομα ερωνευονται εμενα οτι αυτοι τραβανε τα δυσκολα κι εγω ξυνομαι.......

vera
09-05-10, 18:05
Παντως δυστυχως δε μου κανει εντυπωση.......εχω ακουσει κι εγω για τετοια ζευγαρια.......ενα ζευγαρι γιατρων αφηνει ολη την εβδομαδα το παιδι στη γιαγια που μενει εκτος Αθηνων και το βλεπουν μονο το σκ....καταθλιψη μου προξενησε οταν το ακουσα πρωτη φορα........δεν θεωρω οτι εχουν δικαιολογιες αυτοι οι ανθρωποι, δεν ειναι οπως τα παλια χρονια που οι γονεις δουλευαν στο εξωτερικο η σε αλλες πολεις κι αφηναν αναγκαστικα τα παιδια στους παππουδες......και ο αντρας μου ετσι μεγαλωσε, 7 χρονων τον πηραν οι γονεις σπιτι.....και ποτε δεν δεθηκε ιδιαιτερα με την οικογενεια.......ΜΑΛΙΣΤΑ επειδη η ιδια γιαγια μεγαλωσε και τα παιδια της αλλης κορης, ο εγγονος εδωσε το ονομα της γιαγιας στην κορη τους, λεγοντας στη μανα του οτι αυτη τον μεγαλωσε....

Σημερα ειναι καλομαθημενοι, ειδικα οταν εχουν κερδοφορες δουλειες (οπως οι γιατροι) πρωτα σκεφτονται πως θα δουλεψουν περισσοτερο στα ιατρεια τους και τα παιδια τα κανουν μονο γιατι πρεπει να χουν κι ενα παιδι.......δεν ειναι διατεθειμενοι να κουραστουν κιολας να το μεγαλωσουν.......το θελουν ετοιμο, μεγαλωμενο ηδη και αναρρωτιουνται μετα γιατι εχουν προβληματα μαζι τους...

Ellemphriem
09-05-10, 21:19
Είμαι περήφανη, για αυτό που κάνω, που ΚΑΙ δουλεύω ΚΑΙ τον άντρα μου τον έχω στα όπα όπα ΚΑΙ το σπίτι μου ΜΟΝΗ μου φροντίζω ΚΑΙ μαγειρεύω ΚΑΙ
καθαρίζω ΚΑΙ ...ΚΑΙ...ΚΑΙ... ΜΑ ΠΑΝΩ, ΠΑΝΩ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΕΓΩ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΨΟΦΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΟΥΤΕ ΜΠΑΝΙΟ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΠΑΩ ΚΑΙ ΤΗ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ!


Το ξερω και υποκλινομαι.....no need to say more.......;-)

Ellemphriem
09-05-10, 21:24
Προσωπικα εγω δεν γνωριζω καμια. Ισως γι αυτο φανταζομαι οτι ΑΝ συμβαινει αυτο θα πρεπει να εχουν πολυ σοβαρους λογους οι γονεις. Δεν μου ειναι κατι οικειο οπως σε σενα απ οτι λες αλλα κατι πολυ ακραιο.


Μην πας μακρια καλη μου elenik....το εκανε η δικη μου μανα. Δικαιολογια ? Δεν ηταν ετοιμη για τις θυσιες που επρεπε να γινουν. Δεν μπορουσε να κοινηθει καλα με εμενα μωρο στο διαμερισμα κατω και μετακομισε σε αλλο διαμερισμα για να κοιματε ησυχη. Την ειδα 7 χρονων πρωτη φορα (καθαρα να θυμαμαι).....περιττο να σου πω τι εκανε ολο αυτο στην μετεπειτα σχεση μας. Αλλα υπαρχουν τετοια παραδειγματα και δεν ειναι τοσο σπανια οσο νομιζεις......απλα ειναι.....'κρυφα', γιατι φανερα δυσκολα καποιος παραδεχεται οτι ειναι τοσο.......:roll:......δεν ξερω τι να πω......ασε θα αφησω τους περαιτερω χαρακτηρισμους.....:-( Εχει πεθανει και ειπα παραπανω απο οσα επρεπε......πρεπει να την αφησω να ησυχασει πλεον....

fistikaki
09-05-10, 21:25
και γω μονη μου παλευω με τη μικρη..
και στα καλα και στα ζορια...

απο τη μια, επειδη ειμαι δυσκολος ανθρωπος, ξερω πως δεν θα ηταν ευκολο να μοιραζομαι το μεγαλωμα της με μια γιαγια..

απο την αλλη... μη πω ψεμματα..

λαχταρω μερικες φορες να κανω ενα μπανιο σαν ανθρωπος..
και να παω τουαλλετα ρε παιδι μου!!! χωρις καποιος να μου τραβαει τα βρακια και να μου παταει το καζανακι, πισω απο τη πλατη μου!!!!!!!

fistikaki
09-05-10, 21:26
Την ειδα 7 χρονων πρωτη φορα (καθαρα να θυμαμαι).....περιττο να σου πω τι εκανε ολο αυτο στην μετεπειτα σχεση μας. Αλλα υπαρχουν τετοια παραδειγματα και δεν ειναι τοσο σπανια οσο νομιζεις......απλα ειναι.....'κρυφα', γιατι φανερα δυσκολα καποιος παραδεχεται οτι ειναι τοσο.......:roll:......δεν ξερω τι να πω......ασε θα αφησω τους περαιτερω χαρακτηρισμους.....:-( Εχει πεθανει και ειπα παραπανω απο οσα επρεπε......πρεπει να την αφησω να ησυχασει πλεον....

α ρε κοπελια... :(

αχ!

miamama
09-05-10, 21:52
δυστηχώς συμβαίνουν,δεν είναι το πρώτο που ακούω!!
και υπερβολική να ήταν η γιαγιά στα λόγια της...
υπάρχουν πολλά ζευγάρια που το κάνουν,ξέρω κι εγώ μια περίπτωση...
αλλά το θεωρώ απαράδεκτο...ούτε μετανάστες στο εξωτερικό να ήταν τη δεκαετία του '60!!
θα συμφωνήσω με την vera,είναι υπερβολικές οι γιαγιάδες συνήθως ότι κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους και συνήθως είναι το αντίθετο.
αυτοί που δεν παραπονιούνται για την βοήθεια που προσφέρουν στα παιδιά τους,είναι αυτοί που δίνουν τα πάντα.
εγώ προσωπικά δεν έχω βοήθεια από πουθενά,ούτε για μισή ώρα...
εγώ κι ο άντρας μου είμαστε,από την μια βέβαια ώρες ώρες με πιάνει το παράπονο ότι θέλω κι εγώ να πάω κάπου,αλλά μετά σκέφτομαι ότι θα περάσουν τα χρόνια και θα έχω δώσει στο παιδί μου αυτά που θέλω εγώ...
και όλη μου την προσοχή!!

agentP
09-05-10, 21:52
Αν δεν προσφερόταν η γιαγια και οι γονείς θ' αναγκαζόντουσαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Και δεν μιλάω για σοβαρές περιπτώσεις που αναγκάζονταν να φύγουν μετανάστες, αλλά για δικαιολογίες ότι κουράζονται να ξυπνάνε το βράδυ.
Σε δύο περιπτώσεις γνωστών μου που ξέρω ότι η γιαγιά ανέλαβε σχεδόν εξ ολοκλήρου το παιδί, (στη μία περίπτωση το παιδικό δωμάτιο ήταν στο σπίτι της γιαγιάς) χωρίς να υπάρχει λόγος, η γιαγιά ανακατευόταν πολύ στο σπίτι της κόρης και τελικά τα ζευγάρια χωρίσανε. Και στις δύο περιπτώσεις οι μαμάδες ήταν πολύ νέες και ίσως οι μαμάδες τους δεν τις θεωρούσαν ικανές να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

fistikaki
09-05-10, 21:57
αυτο που λεει η ζεττα..

ειναι να το σηκωνει κι ο οργανισμος σου, να σου κανει ο αλλος κουμαντα... αμα σου ταιζει, κοιμηζει, ξεσκατιζει ο αλλος το παιδι σου σε μονιμη βαση, λογικο ειναι να εχει και αποψη..

νταξ, εγω ειμαι και τρελη, αμα μου πει η πεθερα μου κατι θα της φαω τα λαρρυγγια... αν ζουσε η μανα μου, θα ΄χαμε ιστοριες, το ξερω.... 'κανε αυτο, κανε εκεινο'




ας ζουσε, κι ας ειχαμε ιστοριες....

pitsikoki
09-05-10, 21:58
Koριτσια επειδη οπως προανεφερα και γω με τη γιαγια μου μεγαλωσα και αυτο μου στοιχισε θεωρω αδιανοητο τα παιδια να μεγαλωνουν με τις γιαγιαδες αποκλειστικα. Για κανεναν λογο δεν θα το εκανα θα προσπαθουσα να βρω αλλους τροπους. Το παιδι πρεπει να κοιμαται στο σπιτι του. Δεν υπαρχουν δικαιολογιες γι αυτο και ειμαι απολυτη. Το δικαιωμα να ειμαι απολυτη μου το δινει το γεγονος οτι μεγαλωσα με τη γιαγια μου. Δεν ξερετε τι επιπτωσεις εχει αυτο για το παιδι. Οχι δεν ειμαι ατομο με ψυχολογικα αλλα επρεπε να δουλεψω με τον ευατο μου για να αποδεχτω το γεγονος. Και σημεωτεων οι γονεις μου ουτε ανευθυνοι ηταν ουτε τιποτε απο τα παραπανω. Λογω συνθηκων...αλλα αυτο το παιδι δεν το καταλαβαινει και θα δυσκολευτει πολυ να το κατανοησει. Εμενα μου πηρε 27 χρονια!

sofaki1978
09-05-10, 22:01
Ααααααχ και βαχ, μετά από 4 χρόνια το κατάφερα.

Επί του θέματος............. έχουμε κι εμείς μια τέτοια στην οικογένεια. με το που γέννησε πάρκαρε το παιδί στη θεία μου και κάνει τη ζωή της.
και δεν υπάρχει καμία κρυφή πλευρά, το ξέρω με σιγουριά, πρόκειται περί παρκαρίσματος.


ωραια εκφραση.ειναι η πιο καταλληλη.οντως αυτο λεγεται παρκαρισμα:sad::sad::sad:!

Ellemphriem
09-05-10, 22:05
ας ζουσε, κι ας ειχαμε ιστοριες....

:sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad:

vera
09-05-10, 22:05
Οντως σε καποιες περιπτωσεις υποκινουν την κατασταση οι γιαγιαδες......θεωρουν ανικανες τις κορες, θελουν να περνα το δικο τους και ξερω περιπτωση γιαγιας που δεν επιτρεπει στους γονεις να παρουν το παιδι μαζι τους διακοπες.........κι οταν οι κορες ενδομυχα βολευονται το αποδεχονται.......

Οι γονεις μου πριν γεννησω ακομα ελεγαν στο γιο μου οτι τωρα θα εχει νεο μωρο η μαμα καιθα ρχεσαι να μενεις σε μας........εμεις θα σε μεγαλωσουμε!!!! ΜΕ εκανε ΕΞΑΛΛΗ αυτο!!!! Και τωρα απο τη μερα που γυρισα απο το μαιευτηριο προσπαθουν να το πεισουν με πονηριες να παει σπιτι τους και μου λενε οτι θα τον κρατανε και νυχτα γιανα με διευκολυνουν..........παρα την κουραση, τους πονους και το μαυρο χαλι που χα πρωτες μερες αρνιομουν κατηγορηματικα............μια μερα ο μεγαλος λογω ψυχολογικου προφανως με την ελευση νεου μωρου ζητησε να φυγει με τη γιαγια σπιτι της......φαινοταν στενοχωρημενος και με αγνοουσε οσο κι αν προσπαθησα να τον μεταπεισω........

Εφυγε κι εκλαιγα απο στενοχωρια ολο το απογευμα............το ιδιο εκανε κι αυτος μολις εφθασε σπιτι τους απο οτι μου ειπαν και ζητουσε εμενα.......εκτοτε δεν το ξανακανε και του ειπα οτι με στενοχωρησε και δεν θα τον αφησω να ξαναφυγει........κι οντως παρα τα οσα του υποσχεται κρυφα η γιαγια δεν δεχθηκε να ξαναφυγει.........

DEMS
09-05-10, 22:13
Τα πεθερικά μου πριν κλείσουν καλά καλά ένα χρόνο παντρεμένοι είχαν το πρώτο τους παιδί. Ο πεθερός μου ήταν ναυτικός και όταν το μωρό έγινε δύο μηνών έπρεπε να μπαρκάρει. Η πεθερά μου αποφάσισε να αφήσει το νεογέννητο στους γονείς της και να ακολουθήσει τον άντρα της στο ταξίδι. Το παιδί της το είδε ξανά οκτώ μήνες αργότερα (δέκα μηνών δηλαδή), όταν το πήγαν οι γονείς της στην Τυνισία, όπου είχε δέσει το καράβι. Συνέχισε να ταξιδεύει με τον άντρα της έως ότου έμεινε έγκυος στον άντρα μου. Τότε εγκαταστάθηκε στο σπίτι των γονιών της για να τη βοηθάνε και με το δεύτερο παιδί - το πρώτο το είχαν αναλάβει ήδη εξολοκλήρου.
Όσο τα παιδιά της ήταν μικρά δεν ασχολήθηκε ποτέ μαζί τους, δεν τους διάβασε παραμύθια, δεν συμμετείχε στα παιχνίδια τους, δεν τα πήγαινε βόλτες, δεν τα έπαιρνε μαζί της στις διακοπές κλπ.
Προφανώς όταν απέκτησε παιδιά δεν ήταν έτοιμη να γίνει μάνα ή θεωρούσε ότι τα παραπάνω δεν περιλαμβάνονται στις δραστηριότητες που μοιράζεται μια μητέρα με τα παιδιά της.
Τώρα όμως όλα αυτά που δεν έκανε με τα παιδιά της θέλει να τα κάνει με τα εγγόνια της....

pitsikoki
09-05-10, 22:24
Τα πεθερικά μου πριν κλείσουν καλά καλά ένα χρόνο παντρεμένοι είχαν το πρώτο τους παιδί. Ο πεθερός μου ήταν ναυτικός και όταν το μωρό έγινε δύο μηνών έπρεπε να μπαρκάρει. Η πεθερά μου αποφάσισε να αφήσει το νεογέννητο στους γονείς της και να ακολουθήσει τον άντρα της στο ταξίδι. Το παιδί της το είδε ξανά οκτώ μήνες αργότερα (δέκα μηνών δηλαδή), όταν το πήγαν οι γονείς της στην Τυνισία, όπου είχε δέσει το καράβι. Συνέχισε να ταξιδεύει με τον άντρα της έως ότου έμεινε έγκυος στον άντρα μου. Τότε εγκαταστάθηκε στο σπίτι των γονιών της για να τη βοηθάνε και με το δεύτερο παιδί - το πρώτο το είχαν αναλάβει ήδη εξολοκλήρου.
Όσο τα παιδιά της ήταν μικρά δεν ασχολήθηκε ποτέ μαζί τους, δεν τους διάβασε παραμύθια, δεν συμμετείχε στα παιχνίδια τους, δεν τα πήγαινε βόλτες, δεν τα έπαιρνε μαζί της στις διακοπές κλπ.
Προφανώς όταν απέκτησε παιδιά δεν ήταν έτοιμη να γίνει μάνα ή θεωρούσε ότι τα παραπάνω δεν περιλαμβάνονται στις δραστηριότητες που μοιράζεται μια μητέρα με τα παιδιά της.
Τώρα όμως όλα αυτά που δεν έκανε με τα παιδιά της θέλει να τα κάνει με τα εγγόνια της....


Eιναι κλασσικη περιπτωση γιαγιαδων που σαν μητερες δεν μεγαλωσαν τα παιδια τους να τρελενονται με τα εγγονια τους. Και η μαμα μου και η πεθερα μου επειδη δουλευαν δεν χαρηκαν το παιδια τους.Οταν τους ανακοινωσα την προθεση μου να μην δουλεψω για να μεγαλωσω το παιδι μου με στηριξαν πολυ στην αποφαση μου αυτη. Τις καταλαβαινω απολυτα οταν μου λενε "Μπραβο τι τυχερο μωρακι που το μεγαλωνει η μαμα του!!Εμεις δεν μπορεσαμε να σας χαρουμε!"
Οταν λεω οτι και οι δυο τρελλενονται με το εγγονι τους (ειναι και το πρωτο) το εννοω με ολη την σημασια της λεξεως!Ειπαμε αναπληρωνουν το κενο το δικο μας!

Μαρια.X
09-05-10, 22:30
Στεναχωριεμαι πολυ ν'ακουω τετοιες ιστοριες βρε κοριτσια,τι κριμα για τα παιδακια να μεγαλωνουν μακρυα απο τους γονεις τους:(.
Την προηγουμενη βδομαδα στους πρωταγωνιστες ειχε ως θεμα 700 βρεφη,ελληνοπουλα που υοθετιθηκαν απο Ολλανδους την δεκαετια του 60'-70',γιατι ηταν καρποι παρανομων δεσμων.
Μαυρισε η ψυχη μου στεναχωρηθηκα και εκλαψα:(,.(αν τυχει και το ξαναδειξει σε επαναληψη δειτε το,δειτε πως ακομα αυτα τα ''παιδια'' ψαχνουν στην ελλαδα τις αγνωστες μητερες τους)

Δουλευω και λειπω 40 ωρες την εβδομαδα, το αφηνω στη μανα μου,στο 8ωρο τηλεφωνιομαστε 3-4 φορες τουλαχιστον,δεν μπορω... μακαρι να μην ειχαμε ζορια και να μην χρειαζοταν να δουλευω,αλλα και για τις ωρες που λειπω αισθανομαι φοβερες τυψεις:(,γιατι ξερω οτι ο χρονος που χανω δεν αναπληρωνεται ουτε με ολα τα λεφτα του κοσμου:(.

Ellemphriem
09-05-10, 22:36
Τις καταλαβαινω απολυτα οταν μου λενε "Μπραβο τι τυχερο μωρακι που το μεγαλωνει η μαμα του!!Εμεις δεν μπορεσαμε να σας χαρουμε!"


Ετσι μου ειπαν εμενα σε καποια φαση ασχετο με την γιαγια που ανεφερα......'δεν μεγαλωσα τα παιδια μου αλλα το κανω στα εγγονια μου'........

babystar
09-05-10, 22:43
,.(αν τυχει και το ξαναδειξει σε επαναληψη δειτε το,δειτε πως ακομα αυτα τα ''παιδια'' ψαχνουν στην ελλαδα τις αγνωστες μητερες τους)


οφ τοπικ:δε χρειάζεται να το βάλει σε επανάληψη...Το βρίσκεις εύκολα σε ανάλογη σελίδα...

Μαρια.X
09-05-10, 22:48
οφ τοπικ:δε χρειάζεται να το βάλει σε επανάληψη...Το βρίσκεις εύκολα σε ανάλογη σελίδα...



Πως φαινονται οι ασχετοι με το ιντερντετ ομως ε???:rolleyes:
Χακερ δε με λες παντως.....8-)

Σημερα στις 11 εχει για το νησι της Σπηναλογκας (το νησι των λεπρων).

pitsikoki
09-05-10, 22:55
Ετσι μου ειπαν εμενα σε καποια φαση ασχετο με την γιαγια που ανεφερα......'δεν μεγαλωσα τα παιδια μου αλλα το κανω στα εγγονια μου'........

Εξατραται τι εννοουν 'μεγαλωνω τα εγγονια μου'. Αλλο να τρελλενονται για αυτα με την εννοια να τα λατρευουν να τα κοιτανε και να λιωνουν (αυτο εχουν παθει οι γιαγιαγες μας!!) και αλλο ανακατευομαι στην διατροφη τους, παρεμβαινω συνεχεια κτλ

ilonka19
09-05-10, 22:57
Πολλές γυναίκες δεν θέλουν να κάνουν παιδιά, απλά τα κάνουν γιατί ένα παιδί θεωρείται ως φυσικό επακόλουθο του γάμου. Άλλες πάλι τα κάνουν, για να θεωρούνται επιτυχημένες, στη εποχή μας βλέπεται δεν αρκεί να είσαι όμορφη και να έχεις παντρευτεί και να κάνεις καριέρα, αλλά και να κάνεις τουλάχιστον ένα παιδί (αν όχι 3). Στο τέλος τα παιδιά τα μεγαλώνουν νταντάδες, γιαγιάδες κλπ και το μόνο που έχει να πει η μητέρα, όταν τα βλέπει μία στο τόσο είναι να πει "πόσο γρήγορα μεγάλωσες". Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

babystar
09-05-10, 22:57
Πως φαινονται οι ασχετοι με το ιντερντετ ομως ε???:rolleyes:
Χακερ δε με λες παντως.....8-)

Σημερα στις 11 εχει για το νησι της Σπηναλογκας (το νησι των λεπρων).

Όχι μωρέ....Για ΑΥΤΟ δε χρειάζεται να είσαι χάκερ...Αν θες μάλιστα, σου στέλνω τη σελίδα-αν και δεν είναι καμιά κρυφή...

Κι εγώ τη σημερινή εκπομπή περιμένω!Το είδα στη διαφήμιση και "έπαθα" και θέλω να το δω!Ελπίζω να αντέξω και να μην με πάρει ο ύπνος...

(Φίλη μου και προς όλα τα κορίτσια-σορρυ για το οφ τόπικ!)

kyra
09-05-10, 23:13
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω διαβάσει όλες τις απόψεις. Η γνώμη μου είναι η εξής: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι γονιός. Και δεν έχει βρεθεί ακόμα ο σωστός. Νομίζω ότι μία μάνα επιλέγεια (υποσυνείδητα ίσως) αυτό που είναι το καλύτερο για το παιδί της. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να είναι η γιαγιά. Τί να πω? Από μία μάνα, που ψάχνεται, που αναγκάζεται να δουλέψει αρκετές ώρες, που το νευρικό της σύστημα δεν είναι τόσο .... ανθεκτικό, και της είναι απαραίτητη η ξεκούραση για να συνεχίσει. Εγώ είμαι από τις άλλες, ο χρονος μου με τα παιδιά με κουράζει σωματικά, αλλά με ανανεώνει ψυχικά. Καταλαβαίνω όμως και την άλλη άποψη. Είχα μάνα φοιτήτρια που έστειλε το παιδί στο νησί, στη μάνα της, μέχρι να τελειώσει ιατρική. Δεν είναι καλή μάνα αυτή, που έμπαινε στο πλοίο κάθε παρασκευή, για να δει το παιδί της δύο μέρες και μετά πάλι πίσω?
Καμία μάνα δεν χρειάζεται να απολογηθεί για τις πράξεις της, εφόσον φροντίζει να είναι το παιδί καλά, να ζει σε ένα σωστό περιβάλλον, να παίζει, να έχει συναισθηματική σταθερότητα.
Τώρα, γιατί γίναμε μάνες? Κι εγώ το ήθελα πολύ. Δεν μπορούσα όμως να φανταστώ ούτο το 1 χιλιοστό των συναισθημάτων που έννοιωσα και που αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Μία φίλη μου πάλι, δεν το ήθελε. Είναι όμως υποδειγματική μάνα.
Αυτά τα ολίγα, γιατί είναι και αργά:-?

kyra
09-05-10, 23:16
Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

Σοβαρά τώρα δεν σας κουράζουν τα παιδιά? Μπράβο σας, βέβαια, αλλά εμένα με ..... ισοπεδώνουν! Λες να μην τα θέλω κατά βάθος? Άντε πάλι στον ψυχίατρο.....:lol::lol::lol:

annia
09-05-10, 23:48
στεναχωρηθηκα με αυτο που διαβασα παντως..και χιλιοι δυο λογοι να ειναι δεν παρατας ετσι ενα παιδι στην γιαγια και πας και το βλεπεις 2-3ωρες την ημερα...εγω εγινα μαμα στα 17αλλα το παιδι μου δεν το αποχωριζομαι ποτε περα απο 2-3ωρες την βδομαδα να το βλεπει λιγο η γιαγια και πολυ σπανια να κοιματε στην γιαγια...δεν μπορω να το διανοηθω να αφσηω το παιδι σε αλλον ανθρωπο ειτε ειναι συγενης ειτε οχι..και στην τελικη αν ηταν να το παρκαρει στην γιαγια χιλιες φορες ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ!!

fistikaki
09-05-10, 23:56
Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

γκρινιαζω τακτικοτατα οτι με κουραζει η μικρη μου... και ειναι αληθεια, συχνα με βγαζει οφφ...

αλλα δεν ειμαι για λυπηση.. (καλα, μερικες φορες που ειμαι εντελως πτωμα.. ψιλοειμαι για λυπηση... :???: )

θελω να εχω παιδι... ειναι η ανασα μου το παιδι μου.. αλλα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος, οτι μερικες φορες... ε, ναι με κουραζει!!!

κι εγω κουραζα τη μανα μου... και κεινη τη δικια της.. αυτη ειναι η δουλεια των παιδιων.. να κουραζουν τη μανα τους!! (ή τη γιαγια τους, ή τη φιλλιπινεζα τους, ή οποιον τα μεγαλωνει εμ πασει περιπτωσει.....)

alcyon
10-05-10, 00:03
To να έχει η μαμά του παιδιού π.χ. κατάθλιψη ή κάτι άλλο που να μη θελει η γιαγιά να το αναφέρει για ευνόητους λόγους... το σκέφτηκε κανείς;

Νομίζω πως η πλειοψηφία των γονέων παραπονιούνται πολύ ή λίγο και ίσως έχουν βοήθεια ή καθόλου. Αλλά δε ζουν μακριά από τα παιδιά τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Άλλοι δε μπορούν ούτε στιγμή.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι λίγες και συνήθως ΑΝ είναι αληθινές, συντρέχουν άλλοι λόγοι (κυρίως ιατρικής φύσης...).

Rea_1971
10-05-10, 00:09
Πριν δύο χρόνια, καλοκαίρι, άκουσα στο ραδιόφωνο μία συνέντευξη του Μάριου Φραγκούλη (σε κάποια εκπομπή στο τρίτο πρόγραμμα).

Ο άνθρωπος ευθαρσώς δήλωνε πόσο λάτρευε τη θεία του που τον μεγάλωσε (πέθανε απο καρκίνο) και οτι ούτε που ήθελε να ξέρει του γονεις του. Όταν ήταν μωρό μεταναστεύσανε στην Αλεξάνδρεια (από τη Ζυμπάμπουε). Στην αρχή τον πήραν μαζί τους αλλά τους ήταν βάρος και τον έστειλαν πακετάκι στη θεία. Η οποία τον λάτρεψε και τον μεγάλωσε σαν παιδί της. Και στα κρίσιμα χρόνια της καριέρας του αυτή των υποστήριξε για να έρθει σε επαφή με τα μεγάλα ονόματα.
Ανάλογη συνέντευξή του διάβασα ένα χρόνο μετά.

Το πρώτο τραγούδι από τον δίσκο του "Σκοτεινός έρωτας" (από τους ωραιότερους δίσκους του σε στίχους μετάφραση από τον Λόρκα) το έχει αφιερώσει στη θεία του (η νύχτα δίψασε για ίσκιους).

"Η νύχτα δίψασε για ίσκιους
για χείλη δίψασε η πηγή
στενάζει ο άνεμος στα φύλλα
κι είναι η σελήνη μοναχή...
Μα εγώ διψώ για ένα τραγούδι
να φτάνει ως τους ουρανούς
δίχως φεγγάρια δίχως κρίνους
και δίχως έρωτες νεκρούς...
Ένα τραγούδι όλο γαλήνη
ένα τραγούδι φωτεινό
παρθένο από την αγωνία
κι από τη θλίψη ορφανό"...

(στίχοι: Federico Garcia Lorca / Ελληνική απόδοση Σωτήρης Τριβιζάς - "Η νύχτα δίψασε για ίσκιους")

http://www.youtube.com/watch?v=8waLHGCeS8Q

sofaki1978
10-05-10, 00:17
alcyon moy δυστηχως και οι 2 περιπτωσεις που εγραψα επειδη ημουν πολυ κοντα στις οικογενειες δεν συνετρεχε κανενας μα κανενας λογος.οχι απλα υγειας αλλα κανενας λογος.η πρωτη περιπτωση που εγραψα επειδη ημουν πολυ συχνα σπιτι τους ειμαι ΑΠΟΛΥΤΑ σιγουρη οτι απλα ηταν ενα "παρκαρισμενο" παιδι.
και η δευτερη περιπτωση που εγραψα με εκνευριζε περισσοτερο το οτι η κολλητη μου υποστηριζε κιολας την κουμπαρα της οτι καλα κανει και το παιδι ειναι στο χωριο απο το να ειναι με μια ξενη:roll::roll::roll::roll:!κι ας το εβλεπε η μαμα μια φορα το μηνα!

elenik
10-05-10, 00:27
γκρινιαζω τακτικοτατα οτι με κουραζει η μικρη μου... και ειναι αληθεια, συχνα με βγαζει οφφ...

αλλα δεν ειμαι για λυπηση.. (καλα, μερικες φορες που ειμαι εντελως πτωμα.. ψιλοειμαι για λυπηση... :???: )

θελω να εχω παιδι... ειναι η ανασα μου το παιδι μου.. αλλα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος, οτι μερικες φορες... ε, ναι με κουραζει!!!

κι εγω κουραζα τη μανα μου... και κεινη τη δικια της.. αυτη ειναι η δουλεια των παιδιων.. να κουραζουν τη μανα τους!! (ή τη γιαγια τους, ή τη φιλλιπινεζα τους, ή οποιον τα μεγαλωνει εμ πασει περιπτωσει.....)

Ετσι μα ετσι ακριβως :cool::cool:

Πριν μια περιπου εβδομαδα πηγα στο videoclub να παω πισω κατι dvd.
Η μερα μου ηταν η εξης: Πηγα στην δουλεια, γυρισα 4 η ωρα, μαγειρεψα για την επομενη και μαζεψα, τσιμπησα κατι και με το που πηγε 17:30 φυγαμε για κουνιες (το videoclub ηταν η σταση μετα ).
Ημουνα ερειπιο και εκει η κοπελα αρχισε να μου εκθιαζει την μητροτητα.
Ημουνα σε μια φαση offffffff. (με την κοπελα εχουμε μια οικειοτητα λογω του οτι ειναι χρονια εκει)
Αρχιζω κι εγω να λεω οτι δεν ειναι τοσο ροδινα και ενταξει εχει κουραση το θεμα (με πετυχε σε φαση καταλαβαινετε).
Ε λοιπον η κοπελα φρικαρε.:roll::roll:
Μου ειπε οτι οταν γινεσαι μανα τα ξερεις και αυτα εχει η μητροτητα.
Απο τοτε με κοιταει με μισο ματι :mrgreen::mrgreen::mrgreen:
Οταν γινει μανα :lol::lol: θα καταλαβει οτι λες πραγματα καποια στιγμη που εισαι οφ που δεν ισχυουν.

arleta
10-05-10, 00:30
elenik

οση κουραση κι αν εχουμε, το βραδυ πριν παμε για υπνο και ριξουμε μια ματια στη κουνια η το κρεβατακι και δουε τα αγγελικα προσωπακια να κοιμουνται, τα χουμε ξεχασει ολα.......

μια απο τα ιδια ολοι μας......

fistikaki
10-05-10, 00:45
Ε λοιπον η κοπελα φρικαρε.:roll::roll:
Μου ειπε οτι οταν γινεσαι μανα τα ξερεις και αυτα εχει η μητροτητα.
Απο τοτε με κοιταει με μισο ματι :mrgreen::mrgreen::mrgreen:
Οταν γινει μανα :lol::lol: θα καταλαβει οτι λες πραγματα καποια στιγμη που εισαι οφ που δεν ισχυουν.


θα βγω λιγο οφφ τοπικ.. (ισως και οχι... )


πριν πολλα πολλα χρονια, πρεπει να ΄μουνα 8-9 χρονων, τσιμπησα ενα γερο κρυωλογημα.. παντα, ακομα και τωρα, οταν αρρωσταινω με πιανει τρελος βηχας.. ειδικα τα βραδια...
που να κοιμηθει η μανα μου.. γκουχου γκουχου εγω, σιροπια, φλεμματα, ολο το πακετακι... πηγαινοερχοταν στο κρεβατι μου..
αυτο ειχε κρατησει αρκετες νυχτες..

ενα βραδυ, που ειχα αγανακτησει και γω απο τον πολυ βηχα, σηκωθηκα και πηγα στο κρεβατι τους.. ξαπλωσα και αρχισα 'γκουχου γκουχου, γκουχου γκουχου...' με τις ωρες...

και θυμαμαι τη μανα μου, αυπνη μερονυχτα... γυρναει και μου λεει 'εεεεεεεεεε σταματα πια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'

δεν μπορω να σας περιγραψω ποσο μου κακοφανηκε... γυρισα πλευρο και χωθηκα στην αγκαλια του πατερα μου..

εχουν περασει 500 χρονια εκτοτε.....
το θυμαμαι λες κι ειναι χτες...

μα πιο εντονα, το θυμηθηκα ενα βραδυ που ειχα τη μικρη με κολικους, πριν κανα χρονο...
που ειχα να κοιμηθω πολλα μερονυχτα..

και καποιο ατελειωτο βραδυ, γυρισα και φωναξα στο μωρουδακι 'εεεεεεεεεε!!!!!!!!! σταματα πια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'


:cry:

αχ μωρε μανα..
μερικες φορες....

αχ.....

arleta
10-05-10, 00:53
fistikaki

οι ασχημες στιγμες δε παυουν.......
ανθρωποι ειμαστε...... καποτε αγγιζουμε τα ορια μας και ξεσπαμε.......

Μαρια.X
10-05-10, 00:54
:(:(:(:(Θελω να κλαψω,πολυ με συγκινησες φιστικακι:(

elenik
10-05-10, 01:07
:cry:

αχ μωρε μανα..
μερικες φορες....

αχ.....

Απο τοτε που εγινα μανα καταλαβα την μανα μου .
Ειναι τοσο περιεργο..

arleta
10-05-10, 01:10
Απο τοτε που εγινα μανα καταλαβα την μανα μου .
Ειναι τοσο περιεργο..

εγω απο τοτε που εγινα μανα, καταλαβα τι εχει χασει η δικη μου μανα τοσα χρονια απο τα παιδια της, στο βωμο της δουλειας..........

dora
10-05-10, 01:24
Φυτσικι....:mrgreen::mrgreen::mrgreen:
θα ερθω την πεμπτη να σου τα αμολησω κ τα δυο κ θα παω για καφε στην παραλια.. μονη μου..
ξερεις γιατι..:mrgreen::mrgreen: γιανα εχεις να λες..:mrgreen:

fistikaki
10-05-10, 01:29
να μην μπορει να ψυχοπλακωθει με την ησυχια του ενας ανθρωπος... :roll:

dora
10-05-10, 01:32
Αη μαρη .. μαζεψου σπιτι σου.. γυριστρω...:mrgreen:

ilonka19
10-05-10, 10:51
Σίγουρα η ανατροφή ενός παιδιού έχει απίστευτη κούραση, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο. Κολικοί, να μαγειρέψεις ξεχωριστό φαγητό, να αλλάξεις την πάνα 10 φορές τη μέρα, μπάνιο κλπ κλπ. Τώρα πλέονσε καμία περίπτωση δεν με κουράζει, οτι θα μαγειρέψω για εμάς θα το φάει, θα βγούμε να παίξει με τα χώματα τότε θα πάρω κάποιο βιβλίο να διαβάσω, αν θέλει κάτι θα μου το πει και δε θα γκρινιάζει. Αυτό που με κουράζει είναι οταν πρέπει να σηκωθώ άγρια χαράματα για να σιδερώσω και να μαγειρέψω, μετά να αφήσω το παιδί στην πεθερά και να πάω στη δουλειά, μετά δουλειά, στη συνέχεια πρέπει να πάρω το παιδί να επιστρέψω σπίτι, και αργότερα να βάλλω πλυντήριο, να βγω μαζί του για να παίξει και όταν πλέον κοιμηθεί να κάνω μπάνιο, να μιλήσω λίγο με τον άντρα μου και να προετοιμαστώ για την επόμενη μέρα. Και πάλι όμως δε νιώθω ότι με κουράζει το παιδί, άλλα όλες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις που έχω. Πολλές φορές παραπονιέμαι στη μάνα μου γιατί δε με γέννησε άντρα, ώστε το μόνο που θα είχα να κάνω θα ήταν να βγάζω χρήματα και στο σπίτι απλά να βοηθάω...

JENIA
10-05-10, 11:58
:D καλημερα σε ολες τις μαμαδες του forum . οταν δημιουργουμε μια οικογενεια ο σκοπος μας ειναι να μπορεσουμε να προσφερουμε οσο δυνατον την αγαπη μας , την φροντιδα μας και ολοι την στοργη μας στα παιδια μας και στον αντρα μας και οποιους αλλους συμπεριλαβμανει η οικογενεια μας . εγω ζω σε χωριο αλλα σε πολυ καλη περιοχη με βιομηχανικη ζωνη βοιωτιας. εργαζομαι σε μια εταιρεια στο λογιστηριο 7,30-3,30 η αποσταση ειναι 15 λεπτα απο το σπιτι μου. εχω δυο μικρα και μενω ακριβος πανω απο την μαμα μου . η καλη μου με εχει βοηθησει στο να κραταει τα παιδια μου οσο ειμαι στην δουλεια και ο παππους να περνει τον γιο μου απο τον παιδικο . σχετικα το μεγαλομα των παιδιων ειναι 50-50 που λενε . ποτε ομως τα παιδια μου μετα τον χρονο εργασειας μου δεν τα αφησα στην μαμα μου ισα ισα κανω και δουλειες δικες της για να μπορω να την ξεκουραζω για την επομενη μερα ,και εγω δεν θα ηθελα να αφησω την δουλεια μου αλλα ουτε να εμπιστεφτω μια γυναικα που δεν θα ξερω καλα να μου προσεχει την μικρη μου. βεβαια αγαπω αφανταστα τα παιδια μου αλλα την σημερινη εποχη και ο οικονομικος λογος ειναι βασικος περνω ενα καλο μοισθο και βοηθαω οσο γινεται την οικογενεια μου . οι γονεις μου ποτε δεν ειπαν οτι δεν μεγαλωνω εγω τα παιδια μου , ουτε οτι τα απαραταω δεξια και αριστηρα. και φυσικα υπαρχουν στιγμες που εχω κουραστει αφανταστα λογο οτι προσεχω δυο σπιτια , δυο μικρα παιδια , δυο παππουδες και εγρασεια . υπαρχουν μερες που μπορει να εχω κοιμηθει μονο 1 ωρα αλλα ποτε δεν θα αλαζα το παιχνιδι και το γελειο των παιδιων για να παω για υπνο με περιμενων παντα οταν γυρνα απο την δουλεια στην πορτα της μαμα μου και ειναι μεσα στις γλυκες . η μαμα ειναι το στηριγμα των ισοροποιων μεσα σε μια οικγενεια και ειναι και εκεινη που μπορει να φτιαξει ετσι τα πραγματα που να μην επιρεασει ασχημα την ψυχολογεια του μωρου της . δεν θα ηθελα τα παιδια μου να μην ξερουν την εικονα του προσωπου μου απο μωρα , να μην εχουν την μυροδια μου για να με ξεχωριζουν . ξενυχταω πολλες φορες λογο οτι ειναι και δυο οταν ομως τα βλεπω να γατζονονται απο πανω μου και να με νιωθουν το στιριγμα τους και να κοιμουνται ηρεμα νιωθο το δεσημο που εχει μια μανα με το παιδι της δεν ξερω αν θα ηθελα ποτε να το χασω αυτο στην ζωη μου . μαλλον δεν θα ηθελα να γινω μαμα αμα εκανα κατι τετοιο. πιστευω οτι η μητροτητα ειναι το θειο δωρο που καμια γυναικα δεν πρεπει να χανει αλλα αξιζει και να το ζει με ολες τις μορφες σε καλες και κακιες , σε τριφερες . σε γλυκες γενικα σε ολο το μεγαλειο της. συγνωμη για το μεγαλο κειμενο !:)

ΚΑΡΔΙΑ
10-05-10, 12:30
οταν ομως τα βλεπω να γατζονονται απο πανω μου και να με νιωθουν το στιριγμα τους και να κοιμουνται ηρεμα νιωθο το δεσημο που εχει μια μανα με το παιδι της δεν ξερω αν θα ηθελα ποτε να το χασω αυτο στην ζωη μου

Αυτό είναι κάτι που με συγκλονίζει και εμένα πολύ - το πόσο ανάγκη με έχουν και πόσο φαίνεται αυτό στην καθημερινότητά τους.
Αλλά ακόμα περισσότερο πόσο ηρεμούν εάν ξέρουν ότι απλά είμαι εκεί. Χωρίς να τους κάνω κάτι, απλά η ύπαρξη....

JENIA
10-05-10, 12:35
Αυτό είναι κάτι που με συγκλονίζει και εμένα πολύ - το πόσο ανάγκη με έχουν και πόσο φαίνεται αυτό στην καθημερινότητά τους.
Αλλά ακόμα περισσότερο πόσο ηρεμούν εάν ξέρουν ότι απλά είμαι εκεί. Χωρίς να τους κάνω κάτι, απλά η ύπαρξη....


δεν ξερω τα προβληματα που μπορουν να παρουσιαστουν σε μια οικογενεια γιατι γενικα η σημερινη φαση της κοινωνιας ειναι αστα βραστα . αλλα πιστευω οτι η μαμα σε καθε σπιτι πρεπει να φτιαξη την ασφαλεια που πρεπει να νιωθει ενα παιδι οταν βρησκεται στον σπιτι του μονο με την παρουσια του γονιου . συμφωνω οτι ο ρολος μας στην φαση αυτη αυτον το σκοπο εχει το δεσημο και την ασφαλεια .

alcyon
10-05-10, 14:23
Κανένας που έχει πρόβλημα (ψυχολογικής φύσης) δεν το έχει γραμμένο στο μέτωπο....
Ξέρεις πόσοι "καθώς πρέπει" άνθρωποι ταλανίζοναι με θέματα που δεν τα βάζει ο νους; Η καθημερινότητα μπορεί να δείχνει "φυσιολογική", αλλά τα (επιφανειακά) φαινόμενα πιθανόν να απατούν.
Όσο κοντά κι αν είναι κάποιος... δε μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει στο μυαλό του άλλου. Αυτό που εμφανίζεται ως "αδιαφορία" από κάπου πηγάζει.... και κάπου στοχεύει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε οι "τρίτοι" άνθρωποι που αναλαμβάνουν εξολοκλήρου ή εν μέρη την ανατροφή αυτών των παιδιών, να είναι άξιοι ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους κυρίως της ψυχικές και έπειτα τις σωματικές. Και τα παιδιά... αναγνωρίζουν τους πραγματικούς γονείς. Και γονιός δεν είναι πάντα αυτός που γεννά τα παιδιά.... (καλώς ή κακώς....)

JENIA
10-05-10, 15:01
Κανένας που έχει πρόβλημα (ψυχολογικής φύσης) δεν το έχει γραμμένο στο μέτωπο....
Ξέρεις πόσοι "καθώς πρέπει" άνθρωποι ταλανίζοναι με θέματα που δεν τα βάζει ο νους; Η καθημερινότητα μπορεί να δείχνει "φυσιολογική", αλλά τα (επιφανειακά) φαινόμενα πιθανόν να απατούν.
Όσο κοντά κι αν είναι κάποιος... δε μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει στο μυαλό του άλλου. Αυτό που εμφανίζεται ως "αδιαφορία" από κάπου πηγάζει.... και κάπου στοχεύει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε οι "τρίτοι" άνθρωποι που αναλαμβάνουν εξολοκλήρου ή εν μέρη την ανατροφή αυτών των παιδιών, να είναι άξιοι ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους κυρίως της ψυχικές και έπειτα τις σωματικές. Και τα παιδιά... αναγνωρίζουν τους πραγματικούς γονείς. Και γονιός δεν είναι πάντα αυτός που γεννά τα παιδιά.... (καλώς ή κακώς....)


συμφωνω απολητα με αυτο που λες οτι ο γονιος ειναι αυτο που θα προσφερει ολα αυτα που θελει ενα παιδι σε καθε ηλικια την αγαπη , την τριφεροτητα , φροντιδα και γενικα αυτο που χριαζεται ενα μωρο ,παιδι , εφιβος . τωρα να εφυνεις εξολοκληρου το μεγαλομα του παιδιου σου σε παππουδες οχι δεν το θεωρο σωστο βεβαια οπως εγραψα και παραπανω δεν λεω οχι στιν βοηθεια αναγκης για καποιες ωρες για να εργαστει ο γονιος. οπως και το κανω λογο οτι δεν εχω την επιλογη να φρονιζω ολες τις ωρες τα παιδια μου οχι ομως να τα απαρατησω τελειως και να ειμαι επισκεπτης.

DALIA
10-05-10, 15:03
Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. .

όσο σκληρό και αν φαίνεται αυτό, και εγώ έτσι σκέφτομαι....
θα το πω και μπορείτε να το πάρετε όπως θέλετε...ποτέ δεν παραπονέθηκα για το πόσο κουράζομαι.ποτέ

JENIA
10-05-10, 15:09
όσο σκληρό και αν φαίνεται αυτό, και εγώ έτσι σκέφτομαι....
θα το πω και μπορείτε να το πάρετε όπως θέλετε...ποτέ δεν παραπονέθηκα για το πόσο κουράζομαι.ποτέ


γεια σου καλη μου και καλα κανεις και δεν παραπονιεσαι . ολοι μπορει να εχουμε κουραστει αλλα αυτο δεν συμενη οτι θα πρεπει να κανουμε παραπονα δηλ. τι θα πουμε γιατι καναμε παιδια .ε! προς θεου νομιζω οτι ο σκοπος της μητροτητας ειναι αυτος να φρονιζουμε τα παιδια μας και να τους παρεχουμε οτι ειναι απαρετητο . απλα νομιζω μερικες φορες οτι αυτες που παραπονευονται εχουν την εσθηση οτι θα τις λυπιθουμε η θα τις πενεψουμε για τα κουραγια τους. τι αλλο μπορω να σκεφτω.:confused:

kyra
10-05-10, 15:10
όσο σκληρό και αν φαίνεται αυτό, και εγώ έτσι σκέφτομαι....
θα το πω και μπορείτε να το πάρετε όπως θέλετε...ποτέ δεν παραπονέθηκα για το πόσο κουράζομαι.ποτέ


Μπράβο. Άλλες παραπονιούνται συνέχεια. Εγώ πάλι είμαι κάπου στη μέση. Δεν παραπονιόμαστε για τα παιδιά. Απλά λέμε ότι κουραζόμαστε. Είναι κακό? Και κάποιες μαμάδες είναι πιο παραπονιάρες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήθελαν τα παιδιά τους, όπως διάβασα παραπάνω.

fistikaki
10-05-10, 15:15
εγω γκρινιαζω.....

θα μου το παρει η προνοια?

τα μισα θεματα του φορουμς ειναι απο μαναδες που ζητανε βοηθεια για καποιο προβλημα που αντιμετωπιζουν.. μωρα που δεν κοιμουνται, δεν τρωνε, δεν θηλαζουν..... δηλαδη οποια χριστιανη λεει το πονο της επειδη εχει να κοιμηθει ενα εξαμηνο, κανει ναζια και ζηταει τη προσοχη σας για να την παινεψετε?????

μηπως ζηταει συμπαρασταση απο ανθρωπους που περνανε το ιδιο, και ενα μερος να πει τον πονο της????

οκ... δεν ειμαι τελεια..... ανθρωπος ειμαι......

JENIA
10-05-10, 15:23
εγω γκρινιαζω.....

θα μου το παρει η προνοια?

τα μισα θεματα του φορουμς ειναι απο μαναδες που ζητανε βοηθεια για καποιο προβλημα που αντιμετωπιζουν.. μωρα που δεν κοιμουνται, δεν τρωνε, δεν θηλαζουν..... δηλαδη οποια χριστιανη λεει το πονο της επειδη εχει να κοιμηθει ενα εξαμηνο, κανει ναζια και ζηταει τη προσοχη σας για να την παινεψετε?????

μηπως ζηταει συμπαρασταση απο ανθρωπους που περνανε το ιδιο, και ενα μερος να πει τον πονο της????

οκ... δεν ειμαι τελεια..... ανθρωπος ειμαι......


οχι βρε φυστικακι δεν θα σου παρουν το παιδακι σου επειδης ειπες οτι κουραζεσαι προς θεου ολοι ανρθωποι ημαστε και φυσικα θα υπαρξουν μερες που θα ειναι μια δυσκολη μερα γιατι θα εχουν υπερενταση , γιατι μπορει να ειναι αρωστα και πολλα αλλα . ομως εγω εχω συναντηση μαμα η οποια εχει ενα πολυ καλο παδι 2 χρονων κανει οτι κανει ενα παιδακι της ηλικιας του .και ομως αυτη η μαμα ποτε δεν εχει πει μια μερα οτι το παιδι της δεν την παιδευει και οτι ειναι συνεχεια κουρασενη ενω δεν εργαζεται , ενω το παιδακι το βλεπω σε καθημερηνη βαση λογο οτι μενει απεναντι μας μια πορτα και συνεχεια ειναι στην κουραση ενω ο μικρος ειναι πολυ καλο παιδι . εγω παντως για τετοιες μαμαδες αναφερομαι και φυσικα πιστευω οχι οτι δεν θελει το παιδι της απλα θελει να ειναι θεμα συζητησεις η γνωμη μου.

DALIA
10-05-10, 15:25
Μπράβο. Άλλες παραπονιούνται συνέχεια. Εγώ πάλι είμαι κάπου στη μέση. Δεν παραπονιόμαστε για τα παιδιά. Απλά λέμε ότι κουραζόμαστε. Είναι κακό? Και κάποιες μαμάδες είναι πιο παραπονιάρες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήθελαν τα παιδιά τους, όπως διάβασα παραπάνω.

Απομόνωσα το ότι δεν ήθελα τα παιδιά γι'αυτό το λόγο...και εγώ δεν συμφωνώ...


τα μισα θεματα του φορουμς ειναι απο μαναδες που ζητανε βοηθεια για καποιο προβλημα που αντιμετωπιζουν.. μωρα που δεν κοιμουνται, δεν τρωνε, δεν θηλαζουν..... δηλαδη οποια χριστιανη λεει το πονο της επειδη εχει να κοιμηθει ενα εξαμηνο, κανει ναζια και ζηταει τη προσοχη σας για να την παινεψετε?????
......

άλλο ζητάω βοήθεια για ένα θέμα και άλλο από το πρωί μέχρι το βράδυ λέω όπου σταθώ και όπου βρεθώ πόσο πολύ κουράζομαι....
τα παραπάνω τα αντιμετωπίζουν όλες, αν όχι όλα μαζί κάποια από αυτά...
και δεν λέω αυτό...
Με κουράζουν οι μαμάδες που είναι συνέχεια κουρασμένες....

alcyon
10-05-10, 15:27
fistikaki μου και συμφορουμίτισσες... νομίζω πως μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα σε αυτό το θέμα: Το ένα είναι πως γονείς αφήνουν το γονεϊκό τους ρόλο σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, ενώ το άλλο είναι γονείς λόγω κούρασης και συνθηκών ζητούν τη βοήθεια από οικείους. Για το πρώτο πιστεύω πως συντρέχουν λόγοι ψυχολογικής φύσης ενώ το δεύτερο είναι στα φυσιολογικά και ανθρώπινα πλαίσια.

Δε νομίζω πως υπάρχει θέμα κριτικής για το πώς διαχειρίζεται κάποιος την ανατροφή των παιδιών του και το πόση βοήθεια ζητάει. Όσο για τα παράπονα είναι θέμα καθαρά αντοχών και ιδιοσυγκρασίας το πώς εκφράζει ο καθένας την κούρασή του και δεν έχει να κάνει με το πόσο καλός γονιός είναι.

DALIA
10-05-10, 15:38
…και εγώ είχα παλιά μια συνάδερφο η οποία άφηνε όλη τη βδομάδα το παιδί στη γιαγιά και κάποιες μέρες πήγαινε και το επισκέπτονταν για 2 ώρες. Επίσης 2 σ/κ το μήνα το άφηνε εκεί για να γλεντήσουνε τη ζωή τους…
Ο λόγος ?? το παιδί περνούσε καλύτερα με τη γιαγιά και αυτοί μπορούσαν να κάνουν τη ζωή τους σα ζευγάρι όπως παλιά….πιάσε το αυγό και κούρευτω δηλαδή.
Επίσης μιλάμε για Θεσσαλονίκη όπου να πεις να διασχίσεις τη όλη την πόλη στην χειρότερη να κάνεις 40 λέπτα…

alcyon
10-05-10, 15:41
Και πιστεύεις DALIA πως αυτή η μαμά που όπως λες ήθελε να κάνει τη ζωη της... δεν είχε "θέματα" να λύσει;;; Σου φαίνεται φυσιολογικός άνθρωπος;

aleca
10-05-10, 15:49
όσο σκληρό και αν φαίνεται αυτό, και εγώ έτσι σκέφτομαι....
θα το πω και μπορείτε να το πάρετε όπως θέλετε...ποτέ δεν παραπονέθηκα για το πόσο κουράζομαι.ποτέ
και εγω....και ας ειναι η δουλεια μου απαιτητικη...με ξεκουραζουν τα παιιδια μου;)
εγω γκρινιαζω.....

θα μου το παρει η προνοια?

τα μισα θεματα του φορουμς ειναι απο μαναδες που ζητανε βοηθεια για καποιο προβλημα που αντιμετωπιζουν.. μωρα που δεν κοιμουνται, δεν τρωνε, δεν θηλαζουν..... δηλαδη οποια χριστιανη λεει το πονο της επειδη εχει να κοιμηθει ενα εξαμηνο, κανει ναζια και ζηταει τη προσοχη σας για να την παινεψετε?????

μηπως ζηταει συμπαρασταση απο ανθρωπους που περνανε το ιδιο, και ενα μερος να πει τον πονο της????

οκ... δεν ειμαι τελεια..... ανθρωπος ειμαι......
οι τελειοι δεν κουραζονται, εμεις μιλαμε για ανθρωπους που κουραζονται αλλα δεν βαρυγομουν....ειπες για τη μαμα σου παραπανω που σου ειπε να σταμτησεις, και εκανες και εσυ το ιδιο στο παιδι σου...τι πιο λογικο, να 'ερχεσαι' στα λογια των γονιων σου και να τους καταλαβαινεις, να τους νιωθεις....όπως βλεπεις ομως, απο τα παιδια που τα παρατησαν στον παππου και στη γιαγια (λογω κουρασης τους, ειτε σωματικης ειτε ψυχικης), κανενα δεν ηρθε στα λογια των δικων του γονιων...κανενα δεν ενιωσε τους δικους του...αρα..?
Εσενα και εμενα και τα παιδια μας, μπορει να τα αποπαρουμε μια μερα, αλλα εχουμε το χρονο να επανορθωσουμε, να γλυκανουμε τις ψυχες τους....τα παιδια που μεγαλωνουν χωρις τους γονεις δεν εχουν αυτη την ευκαιρια, να γλαηνεψει η ψυχουλα τους...

DEMS
10-05-10, 15:52
Και πιστεύεις DALIA πως αυτή η μαμά που όπως λες ήθελε να κάνει τη ζωη της... δεν είχε "θέματα" να λύσει;;; Σου φαίνεται φυσιολογικός άνθρωπος;

Dalia αν μου επιτρέπεις...
Έχοντας υπόψη το βιογραφικό της πεθεράς μου, μπορώ να πω με σιγουριά "όχι".

DALIA
10-05-10, 15:52
Και πιστεύεις DALIA πως αυτή η μαμά που όπως λες ήθελε να κάνει τη ζωη της... δεν είχε "θέματα" να λύσει;;; Σου φαίνεται φυσιολογικός άνθρωπος;

φυσικά και είχε θέματα να λύσει !
αυτό δε σημαίνει κάτι όμως, το παιδί την πληρωνει γμτ


οι τελειοι δεν κουραζονται, εμεις μιλαμε για ανθρωπους που κουραζονται αλλα δεν βαρυγομουν..

αυτό ακριβώς

christine06
10-05-10, 16:06
Και εγώ μέχρι τα 2 μου χρόνια έμεινα με τη γιαγιά μου γιατί η μαμά μου δούλευε από τις 7 το πρωι μέχρι τις 3 το μεσημέρι, γυρνούσε από τη δουλειά ερχόταν στη γιαγιά μου μέχρι το βράδυ και μετά έφευγε για το σπίτι της. Ο λόγος είναι ότι πριν 32 χρόνια το να πηγαινοφέρνεις ένα μωρό από τη μια άκρη της Θεσσαλονίκης στην άλλη ήταν πολύ δύσκολο (σημειώστε ότι δεν υπήρχε ο περιφερειακός και θα έπρεπε να με ξυπνάει από τις 5 το πρωι). Σας πληροφορώ ότι όχι μόνο δεν έκανε τη ζωη της (να βγαίνει κτλ) αλλά επειδή δεν υπήρχαν και κινητά τότε έπρεπε να μένει στο σπίτι μην τυχόν κάτι χρειαστεί η γιαγιά μου. Ήταν τόσο δύσκολο για εκείνη (τη μαμά μου) που όταν μετά από 2 χρόνια γέννησε και τον αδερφό μου σταμάτησε τελείως τη δουλειά προκειμένου να μας έχει κοντά της. Δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι δε θα είχε κανένα παιδί κοντά της. Φυσικά αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες (φανταστείτε και 2 παιδιά και ένας μισθός λιγότερος).
Θέλω απλά να πω ότι οι συνθήκες στη ζωή του καθενός τον οδηγούν σε κάποιες αποφάσεις με το αντίστοιχο κόστος.
Και τέλος να συμπληρώσω ότι σε καμία περίπτωση δε θα χαρακτήριζα τη μαμά μου "άσπλαχνη μάνα" γιατί με άφηνε για 2 χρόνια τα βράδια στη γιαγιά μου! Σας το γράφω αυτό γιατί όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες!

aleca
10-05-10, 16:26
Σας το γράφω αυτό γιατί όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες!
εννοειται ρε παιδια...παντα μιλαω για αυτες που κουραζονται και δεν αντεχουν...εχω και εγω τετοια γνωστη....δυο.....η μια τα αφηνει απο παρασκευη μεχρι κυριακη για να χαρει τον ερωτα της με τον αντρα της :neutral:και μια φορα μεσοβδομαδα, και η αλλη δεν το αφηνει στη μαμα της γιατι εκεινη μενει μακρυα αλλα όλη μερα κλαει (στην κυριολεξια) βαρυγομαει, φωναζει'τι ηθελα και παντρευτηκα' και ενα σωρο αηδιες....

alcyon
10-05-10, 17:55
..... το παιδί την πληρωνει γμτ....


Αυτό ισχύει για όλες τις περιπτώσεις. Τα παιδιά πάντα "λούζονται" τους χαρακτήρες μας, τις αποφάσεις μας, τις επιλογές μας και γενικά ό,τι κάνουμε έχει προεκτάσεις στον ψυχισμό τους. ..... Αν μεν υπάρχει καλό υπόβαθρο, θα είναι μικρότερα τα προβλήματα και τα πιθανά τραύματα. Αν δεν υπάρχει ... τότε ας ευχόμαστε να πέσει σε "καλά χέρια"....

_mpoumpou_
10-05-10, 21:41
Εγώ πάλι πριν από κάποιο καιρό συναντησα μια διαφορετική περίπτωση...αλλα της ιδιας νοοτροπίας...
Μια πολύ ευρωστη οικογένεια (αντρας ΕλληνοΠολωνός - γυναίκα Αγγλίδα) έχει δύο παιδιά δίδυμα (ενα αγόρι και ένα κοριτσι)..Τωρα ειναι 16 ετών...
Τα παιδιά αυτά μέχρι 2,5 ετών τα μεγάλωνε μια philipina maid (ετσι μου την αποκάλεσαν) και από κει και πέρα από τότε ειναι εσωτερικά σε σχολείο του Λονδίνου...
Βλέπουν τους γονείς τους 10 μέρες τα Χριστούγεννα, 1 εβδομάδα το Πάσχα και περίπου όλο τον Αυγουστο το καλοκαίρι!
Η οικογενεια αυτη εχει τόσα χρηματα ώστε να ειχε 10 philippina maid για το καθε παιδί, έτσι ώστε να μεγαλώνουν στο σπίτι τους - αλλά όπως μου είπε η μητέρα οι καλές οικογένειες στελνουν τα παιδια τους σε τετοια σχολεια ωστε να τα παραλαβουν αξιους αριστοκρατες στα 18 τους.... και οτι δεν θα έπρεπε να μου κάνει εντύπωση μιας και ειναι συνήθης τακτική - καθότι δεν κάνεις παιδιά για να κουράζεσαι και να σκλάβωνεσαι - λέει - πρέπει να συνεχίζεις την social life σου και τα coctail party....
....

elenik
11-05-10, 00:59
άλλο ζητάω βοήθεια για ένα θέμα και άλλο από το πρωί μέχρι το βράδυ λέω όπου σταθώ και όπου βρεθώ πόσο πολύ κουράζομαι....
τα παραπάνω τα αντιμετωπίζουν όλες, αν όχι όλα μαζί κάποια από αυτά...
και δεν λέω αυτό...
Με κουράζουν οι μαμάδες που είναι συνέχεια κουρασμένες....

αει μαρη :mrgreen::mrgreen::mrgreen:

Και αναπαραγω το....
να μην μπορει να ψυχοπλακωθει με την ησυχια του ενας ανθρωπος... :roll:
:lol::lol::lol:

Mην μας βρειτε κατω αμεσως να μας πατησετε κακουργες :lol::lol::lol:

elenik
11-05-10, 01:02
fistikaki μου και συμφορουμίτισσες... νομίζω πως μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα σε αυτό το θέμα: Το ένα είναι πως γονείς αφήνουν το γονεϊκό τους ρόλο σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, ενώ το άλλο είναι γονείς λόγω κούρασης και συνθηκών ζητούν τη βοήθεια από οικείους. Για το πρώτο πιστεύω πως συντρέχουν λόγοι ψυχολογικής φύσης ενώ το δεύτερο είναι στα φυσιολογικά και ανθρώπινα πλαίσια.

Την κουρτινα 3 με το ζονκ εγω :lol::lol:
" Γιατι μουρμουραει ποτε ποτε η ερημη η μανα":mrgreen: (3 θεματα σε ενα ποστ :roll:)

Όσο για τα παράπονα είναι θέμα καθαρά αντοχών και ιδιοσυγκρασίας το πώς εκφράζει ο καθένας την κούρασή του και δεν έχει να κάνει με το πόσο καλός γονιός είναι.
Ε καλα μια φορα κλαταρα και εγω....
αμαν πια δεν ειμαι και ο superman :mrgreen:

alcyon
11-05-10, 01:13
:lol:
Μόλις μιλήσουμε για κλατάρισμα... τσουπ! fistikaki και elenik .... πρώτες πρώτες!!

Αααααααα ρεεεε κι εμείς κλατάραμε..... και κάναμε χειρότερα!! Και πάλι καλά να λετε.... και λίγα λέτε! :p

Υ.Γ. Κι εγώ την κουρτίνα 3 είχα... με το ζονγκ και την πεθερά μέσα! Βοήθεια ΚΑΜΙΑ... και πεθερά στο κεφάλι να λέει ^#^@@$%. Υπάρχει και αυτή η κατηγορία ... και ναι... ΜΕΓΑ σφάλμα μου που δεν τη διευκρίνησα!! :p :p :p

Ellemphriem
11-05-10, 07:53
Και εγω κουραζομαι και το λεω ρε κοριτσια τι λεμε τωρα. Δεν ειμαι τοσο υπερανω και εχω και 1 παιδι. Κουραζομαι. Αυτη ειναι η αληθεια. ΔΕΝ με κουραζει το παιδι, με κουραζουν οι καθημερινες συνθηκες συνεχομενου τρεξιματος αλλα δεν τα αλλαζα για ολο τον κοσμο αυτο. Το να λες οτι κουραστηκες το θεωρο ανθρωπινο. Το να λες οτι δεν κουραζεσαι το θεωρω πολυ ομορφο. Ολα χωρανε. Τες πα......οσο για το pillipina maid εδω στην περιοχη το πρωι ειναι τιγκα στο phillipina. Αν τις ρωτησεις (που το εχω κανει) οι περισσοτερες αναλαμβανουν τα παιδια απο 7 το πρωι με 1 το βραδυ σερι γιατι οι γονεις οταν γυρνουν εχουν να πανε κομμωτηρια, για καφε και το βραδυ εξοδος......κοριτσια μου οφοφα και αλκυον μου συμπαθεστατη δυστυχως στην σημερινη κοινωνια δεν χρειαζεται να εισαι ψυχασθενης ή ασθενης για να αφηνεις το παιδι σου σε ξενους να στο μεγαλωνουν. Ειναι σε μερικους κυκλους must γιατι οπως ειπε η κοπελα δεν εκανες παιδι για να σκλαβωθεις και να μην εχεις social life my dear........και δεν αστειευομαι.

DALIA
11-05-10, 09:11
Nα εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε:p
Δεν είπα ότι δεν κουράζομαι...η Αλέκα είμαι δεν είμαι η super dalia....
( παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν γυναίκες που κουράζοντε πολύ περισσότερο από εμένα )
Απλά λέω ότι όταν βρεθώ με άλλες μαμάδες έχω να πω και άλλα πράγματα εκτός από το πόσο πολύ κουράζομαι με την καθημερινότητα...

ΝΙΚ-16
11-05-10, 09:25
Εγω πάλι κουράζομαι πολύ και παραπονιέμαι.............
Θα ήθελα να έχω μια καθαρίστρια και μια μαγείρισσα ουτως ώστε όταν γυρνώ απο τη δουλειά να πάω το παιδί μουσ την παιδική χαρά και να μην είμαι με το ρολόι και να του λέω συνέχεια έλα πάμε τώρα γιατί η μανούλα έχει να σιδερώσει......................

Ή πάλι θα ήθελα να μην δουλεύω αλλά να είσπράττω λεφτά και να γυρίσω όλο τον κόσμο πάντα με το παιδί μου...............

Θα τον αφήσω στη μαμά μου για να πάω κομμωτήριο, για να βγω με τον άντρα μου, για να φύγω διήμερο, για να ξεσκάσω ρε παιδί μου.

Αυτό εγω το θεωρώ φυσιολογικότατο και μακάρι να μπορούσαν να το κάνουν όλες.


Τώρα για το να μου μεγαλώνανε ΑΠΟΚΛεΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ μόνο αν πέθαινα..................

SKEK
11-05-10, 09:46
Όλες κουραζόμαστε, μαζί και εγώ. Δεν έχω κάποιον να μου κρατήσει το παιδί σχεδόν ποτέ εκτός από ένα Σάββατο κάθε κανένα δίμηνο που την πάω στη μαμά μου για να κάνω συγκεκριμένες δουλειές και όχι pleasure.

Τις ώρες που δουλεύω είναι στον βρεφικό και τις υπόλοιπες παντού μαζί μου (ναι και στο κομμωτήριο και κάθεται υπομονετικά και με περιμένει).

Αυτό που έχω αποφασίσει είναι βοήθεια στο σπίτι αλλά όχι στο μωρό ούτε στο μαγείρεμα. Έτσι έχω μία γυναίκα έμπιστη που πάει στο σπίτι 3 φορές την εβδομάδα τις ώρες που είμαι στη δουλειά και καθαρίζει, σφουγγαρίζει ξεσκονίζει, κάνει παράθυρα, βεράντες & σιδέρωμα. Που και που κόβει και καμμιά σαλατίτσα να την έχω έτοιμη και έτσι όταν μπω σπίτι ασχολούμαι με το μωρό και τις ανάγκες του καθώς επίσης και με το μαγείρεμα. Βέβαια τα Σαββατοκυρίακα δεν έρχεται γιατί τις ώρες που είμαι σπίτι εγώ αναλαμβάνω τα πάντα και αν δεν δούλευα βεβαίως δεν θα την χρειαζόμουν.

Ποτέ μα ποτέ δεν αφήνω το παιδί μου σ'αυτή τη γυναίκα (όχι γιατί έχει κάτι) επειδή σε κανένα δεν θα ανέθετα το μεγάλωμα του παιδιού μου. Μόνο αν ήταν η μάνα μου ή η πεθερά μου κοντά, θα δεχόμουν να κάτσει κάποια ώρα μαζί τους και τέλος. Ούτε τη φροντίδα του, ούτε το μεγάλωμα του να αναλάβει καμμία.

SKEK
11-05-10, 09:57
εγω γκρινιαζω..... Και γω κάθε μέρα

θα μου το παρει η προνοια? ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!!

τα μισα θεματα του φορουμς ειναι απο μαναδες που ζητανε βοηθεια για καποιο προβλημα που αντιμετωπιζουν.. μωρα που δεν κοιμουνται, ούτε το δικό μου εδώ και 20 μήνες ωδεν τρωνε, δεν θηλαζουν..... δηλαδη οποια χριστιανη λεει το πονο της επειδη εχει να κοιμηθει ενα εξαμηνο, εγώ ένα εικοσάμηνο κανει ναζια ΝΑΙ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΝΑΖΙΑ και ζηταει τη προσοχη σας Ζητάω και προσοχή γιατί μ'αρέσει να με προσέχουν για να την παινεψετε????? Ναι μ'αρέσει και να με επαινούν

μηπως ζηταει συμπαρασταση απο ανθρωπους που περνανε το ιδιο, και ενα μερος να πει τον πονο της???? Και αυτό το ζητάω

οκ... δεν ειμαι τελεια..... Για κάποιους μπορεί να είσαι η τέλεια μαμά!! ανθρωπος ειμαι......

Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός!! Άσχετο

elenik
11-05-10, 09:59
:lol:
Μόλις μιλήσουμε για κλατάρισμα... τσουπ! fistikaki και elenik .... πρώτες πρώτες!!

Αααααααα ρεεεε κι εμείς κλατάραμε..... και κάναμε χειρότερα!! Και πάλι καλά να λετε.... και λίγα λέτε! :p

Υ.Γ. Κι εγώ την κουρτίνα 3 είχα... με το ζονγκ και την πεθερά μέσα! Βοήθεια ΚΑΜΙΑ... και πεθερά στο κεφάλι να λέει ^#^@@$%. Υπάρχει και αυτή η κατηγορία ... και ναι... ΜΕΓΑ σφάλμα μου που δεν τη διευκρίνησα!! :p :p :p

να σαι καλα ρε συμπεθερα εχω λυθει στο γελιο :mrgreen::mrgreen:

elenik
11-05-10, 10:03
Nα εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε:p
Δεν είπα ότι δεν κουράζομαι...η Αλέκα είμαι δεν είμαι η super dalia....
( παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν γυναίκες που κουράζοντε πολύ περισσότερο από εμένα )
Απλά λέω ότι όταν βρεθώ με άλλες μαμάδες έχω να πω και άλλα πράγματα εκτός από το πόσο πολύ κουράζομαι με την καθημερινότητα...
φυσικα ρε συ :D
κι εγω συνηθως ειμαι μια χαζομαμα απλως :mrgreen::mrgreen:
Εμενα απλα με πετυχε η κοπελα σε μια φαση που εκθιαζε το "κλαταρισμα" μου.
Ειναι σαν να εχεις ενα σπιτι ανω κατω να μην ξερεις τι να πρωτοπιασεις εκεινη την ωρα και να ερθει μια με την λιμα στο χερι και το μανο διπλα να σου λεει ποσο λατρευει το νοικοκυριο :roll:. Λαλας η δεν λαλας εκεινη την ωρα ?:mrgreen:

elenik
11-05-10, 10:05
ΔΕΝ με κουραζει το παιδι, με κουραζουν οι καθημερινες συνθηκες συνεχομενου τρεξιματος αλλα δεν τα αλλαζα για ολο τον κοσμο αυτο.
αυτο ακριβως.

JENIA
11-05-10, 10:07
καλημερα μανουλες . εγω δεν νομιζω να υπαρχουν ανθρωποι που να μην κουραζονται συμασεια εχει να μην ειναι ο βασικος λογος το παιδι εκει εγω θα πω οχι οτι αυτη η μαμα δεν αγαπα το παιδι της απλα οτι ειναι μουρμουρα . ολοι εχουμε καθημερινη κουραση αλλοι γιατι εργαζονται, τρεχουν για να τελειωσουν δουλειες σπιτιου πολλοι ειναι οι λογοι που καποιος μπορει να πει οτι ειναι κουρασμενος οπως και εγω ομως ποτε δεν μπορω να πω οτι με κουρασε η υπαρξη των παιδιων μου ειναι αλλο θεματακι αυτο . και φυσικα θα ηθελα και εγω να μπορω να κανω περισοτερα με τα παιδια μου δεν το συζητω καθολου να μπορω να εχω μια ξεχνιαστη κατασταση αλλα δεν νομιζω να μπορουμε να ειμαστε ολοι ανετοι εγω παντως οχι. προσπαθω να κανω ετσι την ζωη μου να μπορω να εχω οσο το δυνατων περισοτερη ωρα με τα παιδια μου . δεν θα μπορουσα να αφησω εξολοκληρου το μεγαλομα τους στην μαμα μου η την πεθερα μου . γιατι θεωρω οτι σαν μητερες εκεινες εκαναν αυτο που επρεπε και τωρα ειναι η δικη μου σειρα να κανω τα πραγματα ετσι ωστε τα παιδια μου να μην με στερηθουν αλλα να μπορω να τους εχω και την ασφαλεια του σπιτιου,της οικογενειας αλλα και την οικονομικη χωρις να τα αποχωριζομαι για μεγαλο χρονικο διαστημα .και φυσικα εχουν υπαρξη και κανα δυο ΣΚ τα οποια τα αφυσα στους παππουδες για να μπορεσω να λιγες ωρες με τον συζηγο μου δεν θα πω οχι αλλα οχι συστηματικα .

fistikaki
11-05-10, 10:53
ακουστε κατι που κολλαει απιστευτα σ αυτο το τοπικ...

καμια 15αρια μερες τωρα, η μικρη ξυπναει στις 6.. και δεν ξανακοιμαται... εγω οσο χωμα και να ειμαι, δεν μπορω να κοιμηθω πριν τη 1, 1.30... δουλειες, μαζεματα, να δω λιγο τον αντρα μου που γυρναει παντα αργα...
η μικρη, ξυπναει και ενδιαμεσα 2-3 φορες...

δηλαδη, συνολικα, κοιμαμαι κανα 4ωρο κι αυτο σπαστο...

εννοειται σερνομαι.... γενικα η κορη μου εχει θεμα με τον υπνο, οπως η κοπελα που εγραψε παραπανω.... εχω να κοιμηθω σαν ανθρωπος απο το δευτερο τριμηνο της εγκυμοσυνης μου, απλα αυτο το διαστημα ΤΑ 'ΧΩ ΠΑΙΞΕΙ..

αν αυτο δεν ειναι γκρινια... τοτε ποιο ειναι? :-?

τες πα..

συνηθως, δεν τα λεω αυτα απο δω κι εκει... μονο σε φιλαρακια στο ιντερνετ κλαιγομαι, οχι στους δικους μου..

πως μ εβαλε ο διαολος και ανοιξα αυτη τη κουβεντα την κυριακη, στον αντρα μου και τα πεθερικα μου... δεν παθαινα λαρρυγγιτιδα, φαρυγγιτιδα και διαρροια ταυτοχρονα... (να περναγα τη μερα στο μπανιο,μουγκη, αντι να καθομαι μαζι τους στο σαλονι..)

και εκει που ελεγα η δυστυχη, πως μεχρι και τα ονειρα μου ειναι σαν ταινια στο σταρ... καθε 10 λεπτα διακοπη για διαφημισεις.. γυρναει και λεει το λαθος της φυσης που εχω για πεθερα, "να του παρου ιγου του κουριτς.. ιγου να του χου, δι μι νοιαζ ιμενα... να του κοιμηζ στην αγκαλια μ, να μην ξυπναει του βραδ..."
και μονο που σκεφτομαι το παιδι μου στην ποδια της, την οποια αλλαζει καθε 2μιση χρονια, παθαινω εγκεφαλικο..

"να του ταιζ"
κεφτεδες προηγουμενης εβδομαδας, και κουκια 5 μερες την εβδομαδα... α, ναι.. και "ζαχαριτσ'" σε ολες τις τροφες!!!!!! γαλα με ζαχαρη, γιαουρτι με ζαχαρη, πορτοκαλαδα με ζαχαρη, σκ@τα με ζαχαρη!!!! :evil::evil:

"να του παου και σχολειου ιδου... ιεχετ εσεις σχολειο εκει που μενετ?" (οχι, δεν εχουμε, εμεις μενουμε στην παταγωνια, μονο σχολεια για ταρανδους εχει εδω :rolleyes: )

με λιγα λογια.... μια φορα ειπα μπροστα στην πεθερα μου οτι ειναι αυπνη και πεταχτηκε αμεσως, να μου πει οτι θα παρει εκεινη το παιδι!!!! 'ιεγω δεν ιεχου προβλημα'
εχεις προβλημα στον εγκεφαλο, αλλα δε στο λεμε!!! στο κρυβουμε!!!

για φαντασου να την ειχα αναγκη!!! και να επρεπε να της αφηνω το παιδι σε τακτικα διαστηματα!!! εεεεεεελεος!!! μη μ αξιωσει ο θεος!!!! :???::???::???::???:

αγγελακια
11-05-10, 13:14
Καλημερα φιλες και φιλοι μου,

Θελω την αποψη σας για το παραπανω θεμα που με εχει αφησει αφωνη απο χθες. Συγκεκριμενα μια συμπαθεστατη γιαγια στην παιδικη χαρα με μια κουκλιτσα πανεμορφη.....χαρουμενο μωρακι.....ομορφο αγγελουδακι. Και η συζυτηση με φερνει να μου πει οτι το μεγαλωνει εκεινη το μωρο γιατι η κορη της δουλευει. ΚΑΜΙΑ αντιρρηση μεχρι εδω απο εμενα. Η Γιαγιαδες προτειμουνται των ντανταδων (για μενα)....ειναι οικογενεια. Δεν ηταν λοιπον αυτο που με εντυπωσιασε. Ηταν οτι ειπε οτι η κορη της ερχεται απογευμα στο σπιτι της γιαγιας βλεπει το μωρο 2 - 3 ωρες το πολυ και μετα φευγει και παει σπιτι της με τον αντρα της........εχμμ.......ΜΟΝΗ της. Το μωρο μενει μονιμα στην γιαγια οπως καταλαβατε λοιπον, η γιαγια το μεγαλωνει ΜΟΝΗ της τελειως και η μανα το επισκεπτεται 2 ωρες την μερα να το δει και ξαναφευγει. Και δεν μιλαμε για μανα που εχει προβλημα υγειας η χρηματων και μενει με την μανα της κλπ. Εχουν δικο τους σπιτι. Πανε χαιρετανε το μωρο και μετα πανε σπιτακι τους, βλεπουν τηλεοραση, βγαινουν με φιλους και τελος. Δηλαδη τι? Εγω ειμαι λαμακας να μενω ετσι....? :shock: και να γινομαι και ετσι επισης? :evil::evil::evil: ΓΕΝΑΣ το παιδι και το ξεφωρτονεσαι στην μανα σου και το βλεπεις ως επισκεπτρια λιγες ωρες την μερα? ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ? ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΕΤΣΙ? ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΣΥΓΚΑΛΑ ΜΑΣ???? Μου ειπε η κατα τα αλλα ΣΥΜΠΑΘΕΣΤΑΤΗ γιαγια οτι η κορη της δεν μπορουσε να ξυπναει καθε τοσο το βραδυ με την μικρη και οτι το πρωι την επιανε ζαλαδα (μανταμ σουσου μου φερνει αυτο και σορρυ για την σκληροτητα αλλα δεν μας χ...... κοπελιτσα μου, παιδι εκανες, δεν αγορασες κουταβι).......και δεν μπορουσε να παει και στην δουλεια (κοψομεσιαζοταν το κοριτσι) και ετσι την πηρα εγω την μικρη (να μην τους βαρενει τους χριστιανους, να κανουν την ζωη τους).....οι παρενθεσεις δικα μου ΣΚΛΗΡΑ ομολογουμενως συμπερασματα για την κοπελα και τον αντρα της και την απιστευτη αυτη συμπεριφορα. ΔΕΝ μπορω να κανω 1 ωρα ΜΑΚΡΙΑ απο την μικρη και θα την εδινα στην μανα μου (αν ζουσε) να την κραταει και θα την 'επισκεπτομουν' 2 ωρες την μερα και μετα θα πηγαινα σπιτι να κοιμηθω τον υπνο του δικαιου? :shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

Τι αποψη εχετε? Ελευθερες ΟΛΕΣ οι αποψεις και δεν εχω σκοπο αντιλογου. Απλα θελω να δω πως σκεπτεται η πλειοψηφια......σε αντιστοιχα θεματα. Και να συμπληρωσω οτι δεν ειμαι κατα της γιαγιας/νταντα οταν δουλευεις. Αλλα μιλαω για τετοιου ειδους εξτριμ καταστασεις. Ή αλλες του στυλ νταντα 12 ωρες την μερα.......δηλαδη ιδριματοποιηση πληρης μακρια απο την μανα.....και μετα λεει η παραπανω μαμα στην γιαγια 'μα γιατι θελει εσενα περισσοτερο απο εμενα'......εμ ελα μου ντε. Αναποδος ερμης στον δια λεω εγω........:evil: (να συμπληρωσω τελος οτι το ΙΔΙΟ εκανε η μανα μου σε μενα. Την ειδα για πρωτη φορα 6 χρονων και μου εκανε εντυπωση ποσο ομορφη ηταν).......
ξερω κ εγω μια τετοια περιπτωση. μια κουμπαρα μου. εχει 2 κοριτσια τωρα ειναι 11 κ 7 χρονων. μεχρι πριν 1,5 χρονο τα μεγαλωνε η μητερα της. αυτη δουλευε καθε μερα πρωι απογευμα. τα εβλεπε απο κυριακη μεχρι δευτερα. κ ξανα πισω στην γιαγια..σημειωτεον οτι η γιαγια εμενε 2 χιλιομετρα πιο περα...ξερεις τι μου ειπε μια μερα? οτι το μεγαλυτερο λαθος που εκανε ηταν αυτο.δεν ευχαριστηθηκε τ παιδια, εχουν γινει ανταρτισες κ κακομαθημενα...ευχοταν να μην δουλευε εστω την μιση μερα κ να εκανε μαζι τους τοσα πραγματα...τωρα εχει μια κοπελα σπιτι το απογευμα αλλα οπως κ να το κανεις μπρος γκρεμος κ πισω ρεμα...
πιστευω οτι οταν μια γυναικα γινετε μητερα πρεπει να βρει τροπο να περναει με τα παιδια ...δεν ξερω πως...μειωση ωραριου εργασιας αν γινεται..ειλικρινα δεν θα ηθελα να ημουν σε τετοια θεση δεν θα το αντεχα..ισως αν μπορουσα να σταματουσα κ την δουλεια προκειμενου να ειμαι με τα μωρα μου...ευτυχως εγω δουλευω μονο πρωι κ ετσι εχω ολο το απογευμα το χρονο ελευθερο..
το θεωρω απαραδεκτο αυτο που κανει αυτη. θα το βρει μπροστα της αργοτερα. 10 γιαγιαδες δεν αναπληρωνουν την μανα

alcyon
11-05-10, 14:17
φυσικα ρε συ :D
κι εγω συνηθως ειμαι μια χαζομαμα απλως :mrgreen::mrgreen:
Εμενα απλα με πετυχε η κοπελα σε μια φαση που εκθιαζε το "κλαταρισμα" μου.
Ειναι σαν να εχεις ενα σπιτι ανω κατω να μην ξερεις τι να προτωπιασεις εκεινη την ωρα και να ερθει μια με την λιμα στο χερι και το μανο διπλα να σου λεει ποσο λατρευει το νοικοκυριο :roll:. Λαλας η δεν λαλας εκεινη την ωρα ?:mrgreen:

Οκ... βγαίνω λίγο off topic...
Όταν βλέπω πως με προσεγγίζουν για να μου παινευτούν π.χ. για το σπίτι τους που "λάμπει" και δε μπορούν να βλέπουν σκονίτσα και πόοοοσο δύσκολο είναι με το μωρό (που ΔΕ μπουσουλάει ακόμα) να το κρατήσουν καθαρό γιατί λέει το λερώνει (εεε πώς το καταφέρνει αυτό αφού δεν περπατάει?!! φτύνει το μωρό... τι κάνει??!!!) Τότε....... το πιάνω ανάποδα το τροπάρι...

Εγώ λέω... αααα δε θα χαλάσω τη ζαχαρένια μου.... Να πάει πίσω το σπίτι... να γίνουμε χάλια, μπίχλα κτλ.... Παρουσιάζω δηλαδή το σπίτι λες και έχω να ασχοληθώ αιώνες!!

Η ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ εικόνα που της παρουσιάζω... έχει δηλαδή κάπως έτσι: Παιδιά να τσιρίζουν εδώ κι εκεί, να κρέμονται από κουρτίνες, φωτιστικά, ταβάνια... Κάλτσες, ρούχα, παπούτσια ένα κουβάρι... παντού! Φαγητά στους τοίχους, τοιχογραφίες από τέμπερα, δαχτυλομπογιές, μαρκαδόρους, κόλλες κτλ...

Τα ακούει η κοκότα...κι έτσι.... "φουσκώνει" από περιφάνια που καταφέρνει να κρατήσει αυτό το ακατόρθωτο πράγμα... κι εγώ ξενοιάζω μια ώρα αρχίτερα.

Και σιγά μη μπω στη φάση να συγκρίνω.... ποιος το έχει........... καθαρό-τερο! :p :lol:

.............. και να επρεπε να της αφηνω το παιδι σε τακτικα διαστηματα!!! εεεεεεελεος!!! μη μ αξιωσει ο θεος!!!! :???::???::???::???:

Αυτόοοοοοοοοο.... Στο μυαλό μου είσαι φυστικάκι!!!

vera
11-05-10, 14:56
Χαχαχα.....φιστικι καιρο εχω να ακουσω για τη πεθερα σου!!!!

Παντως προσφερεται για κατι που σε καμμια περιπτωση δεν ειναι ικανη να αντεξει......πλακα πλακα θα πρεπε να την "τιμωρησεις" μια νυχτα κανοντας την να κρατησει τη μικρη (σπιτι σου φυσικα) να δεις μετα πως θα προσφερεται.......χαχα....

Η μανα μου κρατησε μια νυχτα το μωρο οταν αρρωστησα και ηταν 10 ημερων και τα ειδε ΟΛΑ!!! Και τον ξανακρατησαν 5 μερες τωρα που γεννησα.......σημειωτεον τωρα ο μεγαλος κοιμαται μια χαρα, κοντευει 3 ειναι συνεννοησιμος, καμμια σχεση μεχρι και πριν 6 μηνες που μου βγαζε την πιστη τις νυχτες........μπορει να αργησει να κοιμηθει και να ξυπνησει μια φορα αλλα ξανακοιμαται χωρις δραματα.......

Οι δικοι μου λοιπον τα ειδαν παλι ΟΛΑ και δεν εκλεισαν ματι 5 νυχτες, ανεβασαν πιεση , κοντεψαν να αρρωστησουν κλπ........και δεν μπορω να καταλαβω για ποιο λογο αφου πλεον ο μεγαλος εχει στρωσει στον υπνο.........κατα τα αλλα σημερα προθυμοποιηθηκαν να τον κρατανε νυχτα για να μπορω να κοιμιζω εγω το μωρο....χαχαχα........που πας βρε καραμητροοοοοοοο.........ετσι ευκολα νομιζουν ειναι ολα, επειδη τα βλεπουν ενα διωρο την μερα?

sofaki1978
11-05-10, 15:40
ακουστε κατι που κολλαει απιστευτα σ αυτο το τοπικ...

καμια 15αρια μερες τωρα, η μικρη ξυπναει στις 6.. και δεν ξανακοιμαται... εγω οσο χωμα και να ειμαι, δεν μπορω να κοιμηθω πριν τη 1, 1.30... δουλειες, μαζεματα, να δω λιγο τον αντρα μου που γυρναει παντα αργα...
η μικρη, ξυπναει και ενδιαμεσα 2-3 φορες...

δηλαδη, συνολικα, κοιμαμαι κανα 4ωρο κι αυτο σπαστο...

εννοειται σερνομαι.... γενικα η κορη μου εχει θεμα με τον υπνο, οπως η κοπελα που εγραψε παραπανω.... εχω να κοιμηθω σαν ανθρωπος απο το δευτερο τριμηνο της εγκυμοσυνης μου, απλα αυτο το διαστημα ΤΑ 'ΧΩ ΠΑΙΞΕΙ..

αν αυτο δεν ειναι γκρινια... τοτε ποιο ειναι? :-?

τες πα..

συνηθως, δεν τα λεω αυτα απο δω κι εκει... μονο σε φιλαρακια στο ιντερνετ κλαιγομαι, οχι στους δικους μου..

πως μ εβαλε ο διαολος και ανοιξα αυτη τη κουβεντα την κυριακη, στον αντρα μου και τα πεθερικα μου... δεν παθαινα λαρρυγγιτιδα, φαρυγγιτιδα και διαρροια ταυτοχρονα... (να περναγα τη μερα στο μπανιο,μουγκη, αντι να καθομαι μαζι τους στο σαλονι..)

και εκει που ελεγα η δυστυχη, πως μεχρι και τα ονειρα μου ειναι σαν ταινια στο σταρ... καθε 10 λεπτα διακοπη για διαφημισεις.. γυρναει και λεει το λαθος της φυσης που εχω για πεθερα, "να του παρου ιγου του κουριτς.. ιγου να του χου, δι μι νοιαζ ιμενα... να του κοιμηζ στην αγκαλια μ, να μην ξυπναει του βραδ..."
και μονο που σκεφτομαι το παιδι μου στην ποδια της, την οποια αλλαζει καθε 2μιση χρονια, παθαινω εγκεφαλικο..

"να του ταιζ"
κεφτεδες προηγουμενης εβδομαδας, και κουκια 5 μερες την εβδομαδα... α, ναι.. και "ζαχαριτσ'" σε ολες τις τροφες!!!!!! γαλα με ζαχαρη, γιαουρτι με ζαχαρη, πορτοκαλαδα με ζαχαρη, σκ@τα με ζαχαρη!!!! :evil::evil:

"να του παου και σχολειου ιδου... ιεχετ εσεις σχολειο εκει που μενετ?" (οχι, δεν εχουμε, εμεις μενουμε στην παταγωνια, μονο σχολεια για ταρανδους εχει εδω :rolleyes: )

με λιγα λογια.... μια φορα ειπα μπροστα στην πεθερα μου οτι ειναι αυπνη και πεταχτηκε αμεσως, να μου πει οτι θα παρει εκεινη το παιδι!!!! 'ιεγω δεν ιεχου προβλημα'
εχεις προβλημα στον εγκεφαλο, αλλα δε στο λεμε!!! στο κρυβουμε!!!

για φαντασου να την ειχα αναγκη!!! και να επρεπε να της αφηνω το παιδι σε τακτικα διαστηματα!!! εεεεεεελεος!!! μη μ αξιωσει ο θεος!!!! :???::???::???::???:



http://www.pic4ever.com/images/ugly004.gif

SKEK
11-05-10, 15:44
Σοφάκι, έχουμε το ίδιο όνομα και έχουμε δώσει ίδιο όνομα και στο παιδί μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σόρρυ κορίτσια για το οφ τόπικ και ελεμφριέμ σου κάναμε το θέμα μπείτε σκύλοι αλέστε...

sofaki1978
11-05-10, 15:49
Σοφάκι, έχουμε το ίδιο όνομα και έχουμε δώσει ίδιο όνομα και στο παιδί μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σόρρυ κορίτσια για το οφ τόπικ και ελεμφριέμ σου κάναμε το θέμα μπείτε σκύλοι αλέστε...


σορυ και απο εμενα για το http://www.pic4ever.com/images/237.gif . σοβαρα????φοβερο!:p

SKEK
11-05-10, 15:54
Τελευταίο οφ και φεύγω τρέχοντας. Ναι αλλά είμαστε πιο μεγάλες και οι δύο (λίγο δλδ μη φανταστείς).

DEMS
11-05-10, 16:56
fistikaki πολλές φορές έχω γελάσει με τις ατάκες της πεθεράς σου. Αυτή τη φορά όμως δεν γελάω γιατί αυτό το λάθος της φύσης (όπως την αποκάλεσες) έχει κάτι κοινό με τη δική μου. Ανήκουν και οι δύο στη συνομοταξία των αρπακτικών.

marandnik
11-05-10, 17:19
ακουστε κατι που κολλαει απιστευτα σ αυτο το τοπικ...

καμια 15αρια μερες τωρα, η μικρη ξυπναει στις 6.. και δεν ξανακοιμαται... εγω οσο χωμα και να ειμαι, δεν μπορω να κοιμηθω πριν τη 1, 1.30... δουλειες, μαζεματα, να δω λιγο τον αντρα μου που γυρναει παντα αργα...
η μικρη, ξυπναει και ενδιαμεσα 2-3 φορες...

δηλαδη, συνολικα, κοιμαμαι κανα 4ωρο κι αυτο σπαστο...

εννοειται σερνομαι.... γενικα η κορη μου εχει θεμα με τον υπνο, οπως η κοπελα που εγραψε παραπανω.... εχω να κοιμηθω σαν ανθρωπος απο το δευτερο τριμηνο της εγκυμοσυνης μου, απλα αυτο το διαστημα ΤΑ 'ΧΩ ΠΑΙΞΕΙ..

αν αυτο δεν ειναι γκρινια... τοτε ποιο ειναι? :-?

τες πα..

συνηθως, δεν τα λεω αυτα απο δω κι εκει... μονο σε φιλαρακια στο ιντερνετ κλαιγομαι, οχι στους δικους μου..

πως μ εβαλε ο διαολος και ανοιξα αυτη τη κουβεντα την κυριακη, στον αντρα μου και τα πεθερικα μου... δεν παθαινα λαρρυγγιτιδα, φαρυγγιτιδα και διαρροια ταυτοχρονα... (να περναγα τη μερα στο μπανιο,μουγκη, αντι να καθομαι μαζι τους στο σαλονι..)

και εκει που ελεγα η δυστυχη, πως μεχρι και τα ονειρα μου ειναι σαν ταινια στο σταρ... καθε 10 λεπτα διακοπη για διαφημισεις.. γυρναει και λεει το λαθος της φυσης που εχω για πεθερα, "να του παρου ιγου του κουριτς.. ιγου να του χου, δι μι νοιαζ ιμενα... να του κοιμηζ στην αγκαλια μ, να μην ξυπναει του βραδ..."
και μονο που σκεφτομαι το παιδι μου στην ποδια της, την οποια αλλαζει καθε 2μιση χρονια, παθαινω εγκεφαλικο..

"να του ταιζ"
κεφτεδες προηγουμενης εβδομαδας, και κουκια 5 μερες την εβδομαδα... α, ναι.. και "ζαχαριτσ'" σε ολες τις τροφες!!!!!! γαλα με ζαχαρη, γιαουρτι με ζαχαρη, πορτοκαλαδα με ζαχαρη, σκ@τα με ζαχαρη!!!! :evil::evil:

"να του παου και σχολειου ιδου... ιεχετ εσεις σχολειο εκει που μενετ?" (οχι, δεν εχουμε, εμεις μενουμε στην παταγωνια, μονο σχολεια για ταρανδους εχει εδω :rolleyes: )

με λιγα λογια.... μια φορα ειπα μπροστα στην πεθερα μου οτι ειναι αυπνη και πεταχτηκε αμεσως, να μου πει οτι θα παρει εκεινη το παιδι!!!! 'ιεγω δεν ιεχου προβλημα'
εχεις προβλημα στον εγκεφαλο, αλλα δε στο λεμε!!! στο κρυβουμε!!!

για φαντασου να την ειχα αναγκη!!! και να επρεπε να της αφηνω το παιδι σε τακτικα διαστηματα!!! εεεεεεελεος!!! μη μ αξιωσει ο θεος!!!! :???::???::???::???:

Βασικά η πεθερά σου δεν είναι λάθος της φύσης αλλά μέγας φιλόσοφος, τύφλα να'χει και ο Κομφούκιος!

Διότι, μόλις πήγε να σε πάρει από κάτω και να αρχίσεις να παραπονιέσαι και να νιώθεις ταυτόχρονα αυτολύπηση, σου τη φέρνει γυριστή και στο τέλος φτάνεις σε κατάσταση να λες, "όχι, όχι, μια χαρά είμαι, δεν έχω κανένα πρόβλημα".:wink: Επίσης, όλες οι νύφες παραπονιούνται γιατί δεν τις βοηθούν οι πεθερές με τα παιδιά κι αυτή σε έκανε να παρακαλάς να μην το πάρει!

Φοβερή προσέγγιση και μέγιστη σοφία. Κι εγώ όταν με το καλό γίνω πεθερά, έτσι θα κινηθώ, πολύ μ' αρεσε.:wink:

Θα παρ κι μια πουδιά απού τούρα να την ίχου ίτοιμη άπλυτ, να μην ψάχνου τιλιφτία ούρα.:mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

bouboukakia
11-05-10, 17:40
Ας στο καλό σας κι έπινα χυμό την ώρα που σας διάβαζα, θα με πνίξετε καλέ!!

Βρε fistikaki, αν και αρπακτικό η πεθερά σου, αμέσως προθυμοποιήθηκε να σε εξυπηρετήσει:mrgreen:
Εμένα, στην καλύτερη περίπτωση η πεθερά: ουδέτερο βλέμμα με απάθεια και απάντηση "όλες έτσι κουραστήκαμε βρε κορίτσι μου, τι να κάνουμε, εγώ έκανα μπλα μπλα" η μαμά μου: κλαψιάρικο βλέμμα και απάντηση με κρυμμένο λυγμό: "αχ αχ βρε πουλάκι μου, αν μην μπορώ να βοηθήσω αχ " μετάφραση "θέλω, αλλά δεν έχω καμιά όρεξη, το λέω για να μη σου δώσω δικαίωμα".

elenik
11-05-10, 23:39
fistikaki τι σου μελε να παθεις ..:lol::lol::lol::lol: (ναι ναι γελαω με τον πονο σου :mrgreen:)

alcyon εχω λυθει στο γελιο (καλα που ειμαι σπιτι γιατι το πρωι ρομπα εγινα). Τι ζωγραφιες ειναι αυτες παιδι μου ?:mrgreen::mrgreen::mrgreen:

fistikaki
11-05-10, 23:50
η δικια μου η πεθερα, εχει μια κουλη συνηθεια... (καλα, ολα πανω της ειναι κουλα, τι να λεμε τωρα...)

εχει παντα κρυμμενη μεσα στο μανικι της, μια χαρτοπετσετα....
οοοοοο γιες!!!! μια χαρτοπετσετα.... οχι χαρτομαντηλα στην τσαντα, οχι σε τσεπες απο παλτο... ουτε ζηταει ποτε ενα χαρτομαντηλο ή μια χαρτοπετσετα...

εχει το βρωμερο και τριασθλιο χαρτοπετσετακι, στο μανικι... καθε τρεις και λιγο το τραβαει, και σκουζιζει ματια, μυτες και δεν θελω να ξερω τι αλλο!!!

και μετα το ξαναβαζει μεσα..
αν τυχον της πεσει, σκυβει το τιναζει, και το ξαναβαζει στο μανικι...

την πεθερα μου τη βλεπουμε καθε 15 μερες ή και σπανιοτερα...

περιττο να σας πω... καθε φορα που ερχεται, το πρωτο πραγμα που κανει η κορη μου (να σας θυμισω οτι ειναι 20 μηνων μωρο!!!) ειναι να τρεξει σφαιρα στο τραπεζι που εχω τις χαρτοπετσετες, να βαλει μια καρεκλα και να σκαρφαλωσει, βουταει μια χαρτοπετσετα και τη χωνει μεσα στο μανικι της!!!!!!!!!

και καθε φορα που η πεθερα μου φυσαει μυτες, σκουπιζει ματια, στοματα και δεν ξερω και γω τι αλλο, η μικρη, ασφαλως ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΒΑΤΖΩΜΕΝΗ ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑ απο το δικο της μανικι και κανει και αυτη το ιδιο.....


το ειπα, το λεω, και θα το ξαναπω......
ας με λυπηθει ο Θεος.... ας μην πεσει ποτε το πιτσιρικακι μου στα χερια της!!!! δε μπορω να φανταστω το παιδακι μου βροντοσαυρακι!!

sofaki1978
11-05-10, 23:55
http://www.tiptopglobe.com/skin/smile/s10100.gif (http://www.tiptopglobe.com/free-smiles-smileys-emoticons-blog-forum-email)

marron
12-05-10, 00:03
Το θέμα αυτό - δηλαδή κατά πόσο είναι σωστό να κρατάνε οι παππούδες τα παιδιά και η σπάνια περίπτωση... να τα μεγαλώνουν- το συζητήσαμε τις προάλλες στη σχολή γονέων.

Είναι φοβερό το πρόβλημα που έχουμε όλες και όλοι με τους γονείς και τα πεθερικά μας όταν μας κρατάνε τα παιδιά.
Παρόλα αυτά.... οι περισσότεροι μόνο αυτούς εμπιστευόμαστε....:confused:

Το συμπέρασμα που βγάλαμε από εκείνη τη συζήτηση ήταν ότι
μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τα παιδιά μας
και αν δεν μας αρέσει η δουλειά των γονιών μας και των πεθερικών μας
πρέπει να βρούμε μια άλλη λύση
η εκπαιδεύτρια είπε συγκεκριμένα
υπάρχουν επιλογές
αλλά οι επιλογές κοστίζουν
αυτό μπορεί να σημαίνει ότι
-κάλλιστα υπάρχουν παιδικοί σταθμοί
-και άνθρωποι ειδικευμένοι για τη φύλαξη των παιδιών
-και εντέλει -το καλύτερο κατά τη γνώμη μου-
να τα μεγαλώσουμε εμείς οι μητέρες (κι αυτό έχει το κόστος του)
α} μένοντας εκτός εργασίας τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους
β} ή εργαζόμενες με ημιαπασχόληση
γ} ή εργαζόμενες στο σπίτι

Συμπέρασμα: διαφωνώ με το να μεγαλώνει το παιδί αποκλειστικά με τον παππού και τη γιαγιά ... χωρίς να συντρέχει ειδικός λόγος ...

eleanax
12-05-10, 00:10
η δικια μου η πεθερα, εχει μια κουλη συνηθεια... (καλα, ολα πανω της ειναι κουλα, τι να λεμε τωρα...)

εχει παντα κρυμμενη μεσα στο μανικι της, μια χαρτοπετσετα....
οοοοοο γιες!!!! μια χαρτοπετσετα.... οχι χαρτομαντηλα στην τσαντα, οχι σε τσεπες απο παλτο... ουτε ζηταει ποτε ενα χαρτομαντηλο ή μια χαρτοπετσετα...

εχει το βρωμερο και τριασθλιο χαρτοπετσετακι, στο μανικι... καθε τρεις και λιγο το τραβαει, και σκουζιζει ματια, μυτες και δεν θελω να ξερω τι αλλο!!!

και μετα το ξαναβαζει μεσα..
αν τυχον της πεσει, σκυβει το τιναζει, και το ξαναβαζει στο μανικι...

την πεθερα μου τη βλεπουμε καθε 15 μερες ή και σπανιοτερα...

περιττο να σας πω... καθε φορα που ερχεται, το πρωτο πραγμα που κανει η κορη μου (να σας θυμισω οτι ειναι 20 μηνων μωρο!!!) ειναι να τρεξει σφαιρα στο τραπεζι που εχω τις χαρτοπετσετες, να βαλει μια καρεκλα και να σκαρφαλωσει, βουταει μια χαρτοπετσετα και τη χωνει μεσα στο μανικι της!!!!!!!!!

και καθε φορα που η πεθερα μου φυσαει μυτες, σκουπιζει ματια, στοματα και δεν ξερω και γω τι αλλο, η μικρη, ασφαλως ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΒΑΤΖΩΜΕΝΗ ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑ απο το δικο της μανικι και κανει και αυτη το ιδιο.....


το ειπα, το λεω, και θα το ξαναπω......
ας με λυπηθει ο Θεος.... ας μην πεσει ποτε το πιτσιρικακι μου στα χερια της!!!! δε μπορω να φανταστω το παιδακι μου βροντοσαυρακι!!

είναι οφ τόπικ, το οποίο είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά θέλω να το πω
φυστικάκι γεια, δεν έχει τύχει να ξαναμιλήσουμε, ένα έχω να σου πω, οι περιγραφές σου παραπάνω είναι απίστευτες, γέλαγα σαν χαζή μπροστά στον υπολογιστή και ο μπέμπης με κοίταγε με αυτό το ύφος: μα καλά τι έπαθε?
έχω και μια απορία: είναι ο νόμος του μέρφι που οδηγεί καθαρές νύφες σε βρώμικες πεθερές ή κάποια άλλη συνομοσία του σύμπαντος, αυτό ειδικά με την ποδιά, να προσθέσω και τα γάντια της κουζίνας που είναι μαύρα, οκ μαγειρεύουν, κι εγώ επίσης, τα δικά μου γιατί δεν είναι μαύρα? και της πήρα και καινούργια και πάλι τα μαύρισε, έχει ταλέντο

όσο για το θέμα, εμένα έρχεται η μαμά μου σπίτι για να πάω σε καμιά υπηρεσία, για ψώνια ή για καφε που και που με τον άντρα μου, και σε 2 περιπτώσεις στις γιορτές που πήγαμε σε σπίτι καλεσμένοι και ο μπέμπης ήταν μικρός για να τον πάρουμε, αυτό δεν το θεωρώ κακό, κι εγώ με γιαγιά μεγάλωσα, μέναμε δίπλα, αλλά από το απόγευμα και μετά που γύρναγε η μητέρα μου από τη δουλειά φρόντιζε να ασχολείται μόνο με μένα, και η γιαγιά ξεκουραζόταν πια
το να μείνει ένα παιδί εκτός σπιτιού, σε γιαγιά ή συγγενείς δικαιολογείται μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα διακοπών ή όταν υπάρχουν πολύ ιδιαίτερες συνθήκες, κατά τα άλλα ένα παιδί καλό είναι να μένει σπίτι με τους γονείς του, τέλος

babystar
12-05-10, 09:14
να τα μεγαλώσουμε εμείς οι μητέρες (κι αυτό έχει το κόστος του)
α} μένοντας εκτός εργασίας τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους
β} ή εργαζόμενες με ημιαπασχόληση
γ} ή εργαζόμενες στο σπίτι


Η καλύτερη και για μένα λύση, αλλά....Αυτό πώς το κάνεις αν είσαι δημόσιος υπάλληλος και στο χρόνο ΠΡΕΠΕΙ να γυρίσεις στη δουλειά?Ακόμα και για άνευ αποδοχών, πρέπει να φέρεις χίλιες δυο δικαιολογίες και πάλι δε σου δίνουν για πάνω από μερικούς μήνες...Τουλάχιστον στην υπηρεσία που είμαι εγώ...

SKEK
12-05-10, 12:11
Η καλύτερη και για μένα λύση, αλλά....Αυτό πώς το κάνεις αν είσαι δημόσιος υπάλληλος και στο χρόνο ΠΡΕΠΕΙ να γυρίσεις στη δουλειά?Ακόμα και για άνευ αποδοχών, πρέπει να φέρεις χίλιες δυο δικαιολογίες και πάλι δε σου δίνουν για πάνω από μερικούς μήνες...Τουλάχιστον στην υπηρεσία που είμαι εγώ...

Δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς ότι μέχρι τουλάχιστον 2μιση χρνών το καλύτερο είναι να μένει το παιδί κοντά στη μαμά και να το μεγαλώνει η μαμά. Όπως όμως λέει και η babystar πρέπει η κάθε οικογένεια να υπολογίσει το κόστος αυτής της απόφασης και αν είναι να χάσει η μαμά τη δουλειά της που από αυτή τη δουλειά θα πληρωνόντουσαν μελλοντικά δίδακτρα ή σπουδές ή έστω ένα καλύτερο μέλλον της οικογένειας ο καθένας πέρνει τις αποφάσεις του. Βεβαίως αν η απόφαση είναι η μαμά να δουλεύει δεν σημαίνει ότι παύει να είναι και μητέρα. Τελείώνει τη δουλειά της όπως κάνουμε οι πλείστες και αφιερώνει το υπόλοιπο του χρόνου της σε οικογένεια και κυρίως στο μωρό που τόσο πολύ έχει ανάγκη τη μαμά.

babystar
12-05-10, 13:33
Όπως όμως λέει και η babystar πρέπει η κάθε οικογένεια να υπολογίσει το κόστος αυτής της απόφασης και αν είναι να χάσει η μαμά τη δουλειά της που από αυτή τη δουλειά θα πληρωνόντουσαν μελλοντικά δίδακτρα ή σπουδές ή έστω ένα καλύτερο μέλλον της οικογένειας ο καθένας πέρνει τις αποφάσεις του.

Το είχα σκεφτεί ΚΑΙ αυτό...Να αφήσω τη δουλειά στο δημόσιο...Τελικά δεν το έκανα, πρώτον γιατί σκεπτόμενη λογικά (κάποιες φορές σκεφτόμουν λογικά, τον πιο πολύ καιρό όμως έκλαιγα και έλεγα ΔΕΝ θέλω να αφήσω το μωρό μου!), έλεγα "τι πας να κάνεις? και άντε μεγάλωσαν τα παιδιά, τι κάνεις??", δεύτερον γιατί ΑΓΑΠΩ πολύ τη δουλειά μου (είμαι καθηγήτρια σε λύκειο) και τρίτον ο μισθός είναι απαραίτητος...

Τελικά, 5 μήνες μετά που γύρισα στη δουλειά και ήδη σκέφτομαι ΠΟΣΟ ισορροπημένη νιώθω και πόσο χάλια θα ένιωθα αν είχα αφήσει τότε τη δουλειά...Πέρασα έναν υπέροχο χρόνο στο σπίτι, αλλά και το γεγονός ότι φεύγω κάποιες ώρες (είμαι και τυχερή γιατί το σχολείο είναι από το σπίτι μου 5 λεπτά με το...ποδήλατο, που πάω κάθε μέρα!) και γυρνάω με άλλες εικόνες πέρα από πάνες, μου γεμίζει τις μπαταρίες και νιώθω πιο έτοιμη να περάσω ποιοτικό χρόνο με το μωρό μου!

Και επειδή το θέμα έχει γίνει ό,τι να΄ναι, δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ να έχω το μωρό στη γιαγιά και εγώ να το βλέπω 2 ώρες!

christine06
12-05-10, 14:55
Εννοείται ότι δε θα αφήσεις τη δουλειά στο δημόσιο ειδικά κάτω από τις ιδανικές συνθήκες που δουλεύεις. (5 λεπτά από το σπίτι και ωράριο καθηγητη). Εδώ δεν την αφήνουμε εμείς που δουλεύουμε στον ιδιωτικό τομέα 8-9 ώρες κάθε μέρα και 2 να πας και να έρθεις. Δυστυχώς εγώ όντως το μωρό μου το βλέπω τις καθημερινές 2-3 ώρες αφού μετά κοιμάται...(έχω όμως τα ΣΚ που το απολαμβάνω:) ) Και η δουλειά ξεκίνησε όχι στον ένα χρόνο από τη γέννηση φυσικά αλλά στους 8 μηνες...και αν θες πες και όχι στον εργοδότη!!!

Ellemphriem
12-05-10, 18:00
Το είχα σκεφτεί ΚΑΙ αυτό...Να αφήσω τη δουλειά στο δημόσιο...

Εμ ρε φιλεναδα στο δημοσιο ΔΕΝ την αφηνεις την δουλεια:rolleyes: ΠΟΛΥ καλα εκανες και εκατσες και η περιπτωση σου πολυ μακρια ειναι απο αυτο που λεω.....:mrgreen:.....

elenik
13-05-10, 03:02
-κάλλιστα υπάρχουν παιδικοί σταθμοί
-και άνθρωποι ειδικευμένοι για τη φύλαξη των παιδιών
-και εντέλει -το καλύτερο κατά τη γνώμη μου-
να τα μεγαλώσουμε εμείς οι μητέρες (κι αυτό έχει το κόστος του)
α} μένοντας εκτός εργασίας τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους
β} ή εργαζόμενες με ημιαπασχόληση
γ} ή εργαζόμενες στο σπίτι

To κοστος καλη μου ειναι απο τους λογους που αν βαλω σε ζυγαρια.... γερνει προς εργασια. :cool:

ΥΓ. Μετα τα 3 πρωτα χρονια δλδ ανεξαρτητοποιειται το παιδι? :confused:
ΥΓ2: Η δουλεια δεν ειναι χομπι (εκτος και αν δεν το εχω παρει εγω γραμμη :confused:) και ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ τι σε βολευει αλλα τι βρισκεις και τι καλυπτει τις αναγκες σας.
ΥΓ3: Προσωπικα αν ηταν να διαλεξω αναμεσα παιδικου και γιαγιας θα διαλεγα ασυζητητη γιαγια ακομα και με τις παραξενιες και τα κουλα που μπορει να προκυψουν.(αναφερομαι στο χρονικο διαστημα που ειμαι στην δουλεια και μονο φυσικα)


Συμπέρασμα: διαφωνώ με το να μεγαλώνει το παιδί αποκλειστικά με τον παππού και τη γιαγιά ... χωρίς να συντρέχει ειδικός λόγος ...
Συμφωνω:D

Ellemphriem
01-06-10, 22:02
Γεια σας κοριτσια μου, επαναφερω το θεμα καθοτι ειδα και γνωρισα την μαμα του εν λογω παιδιου στην παιδικη χθες. Και τον μπαμπα επισης. Βασικα ηταν επισκεψη σιφουνας αλλα τες πα. Για οσους ειπαν οτι η μαμα πασχει απο κατι σοβαρο ψυχολογικα πολυ αμφιβαλω γιατι αυτο που ειδα ηταν μια ψηλη ξανθια αδυνατη κουκλαρα (οχι δεν ζηλευω ακομα, παρακατω θα ζηλεψω περιμενετε ντεεεεε)......η οποια ηταν ντυμενη στην τριχα για γραφειο λες και μολις ειχε βγει απο το καθαριστηριο ολοκληρη, 10 το πρωι με το μαλλι απο κομμωτηριο και την γοβα την 12 ποντη στα χωματα της παιδικης.....ο αντρας της δε το ιδιο ακριβως. Και ηρθαν και φωναζε η μαμα 'που εισαι κουκλα μου' και το παιδι την εκλ@νε βασιλικα και γυρναγε στην γιαγια του. Το παιρνει ο μπαμπας το βαζει στην κουνια το κουναει 3 φορες ακριβως την φιλανε, με χαιρετανε (ΕΔΩ ειναι που ζηλευω γιατι με χαιρετησε μια σιδερω-κομμωτηριο βγαλμενη που μυριζε channel no5, και εγω ημουν αξυριστη με κοντο παντελονι μεσα στα χωματα και βρωμαγα).....τους χαιρεταω πολυ ευγενικη κατα τα αλλα και εξαφανιζονται. Και μενω εγω να κοιταω το χωμα που μου ετριψε στην μουρη η απιστευτα καθαρη γυναικαρας με το 12 ποντο λουστρινι (απο ποτε εχω να βαλω τακουνι?)......και κοιταω τα δικα μου χωματιασμενα πεδιλα τουριστα και με πιανουν κατι κλαμματα......καλα που τα εκρυψα απο την μικρη. Δεν πιστευα πως εχω καταντησει......ετσι ημουν και εγω ως επαγγελματιας καποτε. Απο την αλλη ειδα πως αντεδρασε το παιδι με την μανα του - ως μια ξενη και λεω χαλαλι......λογικο ειναι η γυναικα να ειναι σιδερωμενη. Κοιμηθηκε χωρις διακοπες, σηκωθηκε χαλαρη, πηρε το καφεδακι της χωρις εγνοιες και οχι με το ενα ποδι στον αερα, πηγε κομμωτηριο ντυθηκε και περασε να δει για 5 λεπτα το παιδι της πριν ξαναφυγει. Και αναρωτιεμαι τι θα ηθελα να ειμαι? Αυτο που ειμαι τωρα ή αυτο που ημουν καποτε και ειδα σημερα να φευγει αγερωχο.......και τωρα καψτε με στην πυρα. ΝΑΙ ζηλεψα!!!!!!!!!.......ΠΟΛΥ! Απο την αλλη ακομα και ετσι δεν θα μπορουσα να κανω αυτο που κανει εκεινη. Να παρατησω το παιδι να μου το μεγαλωνει η μανα μου για να κανω την ζωη μου......

ladycat
01-06-10, 22:20
Ellemphriem εγω παντως θα το βλεπω το μωρο μου μονο 2 ωρες γιατι τις υπολοιπες θα δουλευω σαν παλαβη θα το βλεπω το βραδυ που θα το κοιμιζω κ το πρωι που θα το πηγαινω στην γιαγια της α ναι κ τις κυριακες ενω ο μπαμπας μονο τις κυριακες γιατι εαν δεν δουλεψουμε μας βλεπω να βαραμε διαλυση

Ellemphriem
01-06-10, 22:25
Ellemphriem εγω παντως θα το βλεπω το μωρο μου μονο 2 ωρες γιατι τις υπολοιπες θα δουλευω σαν παλαβη θα το βλεπω το βραδυ που θα το κοιμιζω κ το πρωι που θα το πηγαινω στην γιαγια της α ναι κ τις κυριακες ενω ο μπαμπας μονο τις κυριακες γιατι εαν δεν δουλεψουμε μας βλεπω να βαραμε διαλυση

Οχι οχι κοριτσακι μου καλα θα κανεις, δεν καταλαβες το εν λογω παραδειγμα δεν στιγματιζει τις εργαζομενες μανουλες σαν εσενα. Στιγματιζει μια μονο περιπτωση που γνωρισα η οποια αποφασισε το παιδι να ζει και να κοιματε κατ'αποκλειστικοτητα στην γιαγια γιατι δεν μπορουσε να κοιματε μαζι του (κουραζοταν-κατα τα λεγομενα της γιαγιας) και ηθελε την ησυχια της για να ετοιμαζεται για δουλεια το πρωι. Δηλαδη ζει κατα αποκλειστικοτητα με την γιαγια και η μαμα και ο μπαμπας το βλεπουν μαξ 2 ωρες την μερα (κατα την γιαγια και λιγοτερο μερικες φορες) και μετα πανε μονοι τους σπιτι τους.......:sad:.....και δεν ασχολουνται με τπτ αλλο με το μωρο........

ladycat
01-06-10, 22:31
ναι το καταλαβα αλλα για φαντασου την ταλαιπωρια που θα εχει το ερμο πηγαινελα εγω ας πουμε θα πρεπει να το σηκωνω 5 το πρωι να το πηγαινω στην μαμα μου γιατι στις 6 πρεπει να ειμαι στην δουλεια κ θα το περνω στις 9 το βραδυ αφου σκεφτομαστε σοβαρα με τον αντρα μου να το αφηνουμε ολη την εβδομαδα στην μανα μου κ να το περνουμε σ/κ μακαρι να μην δουλευα κ θα του αφιερωνα οταν θα ερθει με το καλο εκατο τις εκατο τις ωρας μου

marandnik
01-06-10, 22:34
Γεια σας κοριτσια μου, επαναφερω το θεμα καθοτι ειδα και γνωρισα την μαμα του εν λογω παιδιου στην παιδικη χθες. Και τον μπαμπα επισης. Βασικα ηταν επισκεψη σιφουνας αλλα τες πα. Για οσους ειπαν οτι η μαμα πασχει απο κατι σοβαρο ψυχολογικα πολυ αμφιβαλω γιατι αυτο που ειδα ηταν μια ψηλη ξανθια αδυνατη κουκλαρα (οχι δεν ζηλευω ακομα, παρακατω θα ζηλεψω περιμενετε ντεεεεε)......η οποια ηταν ντυμενη στην τριχα για γραφειο λες και μολις ειχε βγει απο το καθαριστηριο ολοκληρη, 10 το πρωι με το μαλλι απο κομμωτηριο και την γοβα την 12 ποντη στα χωματα της παιδικης.....ο αντρας της δε το ιδιο ακριβως.


12ποντη και σε νούμερο 47 βγαίνει, να πάρω και στον δικό μου, γιατί ζήλεψα κι εγώ;:mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

Ellemphriem
01-06-10, 22:35
ναι το καταλαβα αλλα για φαντασου την ταλαιπωρια που θα εχει το ερμο πηγαινελα εγω ας πουμε θα πρεπει να το σηκωνω 5 το πρωι να το πηγαινω στην μαμα μου γιατι στις 6 πρεπει να ειμαι στην δουλεια κ θα το περνω στις 9 το βραδυ αφου σκεφτομαστε σοβαρα με τον αντρα μου να το αφηνουμε ολη την εβδομαδα στην μανα μου κ να το περνουμε σ/κ μακαρι να μην δουλευα κ θα του αφιερωνα οταν θα ερθει με το καλο εκατο τις εκατο τις ωρας μου

Βλεπω τωρα την αλλη πλευρα μεσα απο αυτο που λες. Δεν μπορω να το καταλαβω πραγματικα. Απλα δεν μπορω να το καταλαβω. Το γενας.....πως το αφηνεις αλλου? Εγω δεν μπορω με τπτ. Δεν θα μπορουσα με τπτ καλυτερα να μου εκοβες χερια ποδια μιλαω ειλικρινα. Εδω 2 ωρες λειπω μακρια της και συνεχεια θελω να γυρισω πισω. Με τα ωραρια που εχετε πραγματικα δεν νομιζω να τα καταφερετε. 6 το πρωι με 9 το βραδυ και με μωρο δεν γινεται. Τι να σου πω. Μηπως να φτιαχνατε τα ωραρια λιγο πιο ανθρωπινα? Να ζουσατε και εσεις πιο πολυ ως καινουργια οικογενεια? Λεω μια ιδεα....με ολη την καλη διαθεση και βλεποντας πως προχωρας για καινουργια μανουλα. Τι να πω......παντως παραμενω εγω μεσα στο πετσι μου να μην μπορω να το καταλαβω αυτο....:oops: μην βαράτε. Οπως λενε και οι φιλοι μας η Αγγλοι 'it's beyond me love'......

babystar
01-06-10, 22:37
Γεια σας κοριτσια μου, επαναφερω το θεμα καθοτι ειδα και γνωρισα την μαμα του εν λογω παιδιου στην παιδικη χθες. Και τον μπαμπα επισης. Βασικα ηταν επισκεψη σιφουνας αλλα τες πα. Για οσους ειπαν οτι η μαμα πασχει απο κατι σοβαρο ψυχολογικα πολυ αμφιβαλω γιατι αυτο που ειδα ηταν μια ψηλη ξανθια αδυνατη κουκλαρα (οχι δεν ζηλευω ακομα, παρακατω θα ζηλεψω περιμενετε ντεεεεε)......η οποια ηταν ντυμενη στην τριχα για γραφειο λες και μολις ειχε βγει απο το καθαριστηριο ολοκληρη, 10 το πρωι με το μαλλι απο κομμωτηριο και την γοβα την 12 ποντη στα χωματα της παιδικης.....ο αντρας της δε το ιδιο ακριβως. Και ηρθαν και φωναζε η μαμα 'που εισαι κουκλα μου' και το παιδι την εκλ@νε βασιλικα και γυρναγε στην γιαγια του. Το παιρνει ο μπαμπας το βαζει στην κουνια το κουναει 3 φορες ακριβως την φιλανε, με χαιρετανε (ΕΔΩ ειναι που ζηλευω γιατι με χαιρετησε μια σιδερω-κομμωτηριο βγαλμενη που μυριζε channel no5, και εγω ημουν αξυριστη με κοντο παντελονι μεσα στα χωματα και βρωμαγα).....τους χαιρεταω πολυ ευγενικη κατα τα αλλα και εξαφανιζονται. Και μενω εγω να κοιταω το χωμα που μου ετριψε στην μουρη η απιστευτα καθαρη γυναικαρας με το 12 ποντο λουστρινι (απο ποτε εχω να βαλω τακουνι?)......και κοιταω τα δικα μου χωματιασμενα πεδιλα τουριστα και με πιανουν κατι κλαμματα......καλα που τα εκρυψα απο την μικρη. Δεν πιστευα πως εχω καταντησει......ετσι ημουν και εγω ως επαγγελματιας καποτε. Απο την αλλη ειδα πως αντεδρασε το παιδι με την μανα του - ως μια ξενη και λεω χαλαλι......λογικο ειναι η γυναικα να ειναι σιδερωμενη. Κοιμηθηκε χωρις διακοπες, σηκωθηκε χαλαρη, πηρε το καφεδακι της χωρις εγνοιες και οχι με το ενα ποδι στον αερα, πηγε κομμωτηριο ντυθηκε και περασε να δει για 5 λεπτα το παιδι της πριν ξαναφυγει. Και αναρωτιεμαι τι θα ηθελα να ειμαι? Αυτο που ειμαι τωρα ή αυτο που ημουν καποτε και ειδα σημερα να φευγει αγερωχο.......και τωρα καψτε με στην πυρα. ΝΑΙ ζηλεψα!!!!!!!!!.......ΠΟΛΥ! Απο την αλλη ακομα και ετσι δεν θα μπορουσα να κανω αυτο που κανει εκεινη. Να παρατησω το παιδι να μου το μεγαλωνει η μανα μου για να κανω την ζωη μου......

Αχ βρε φιλενάδα...Ένα θα πω...

Σε λίγα χρόνια ΕΣΥ ΑΝ ΘΕΣ, μπορείς να το ξαναέχεις όλο αυτό...

ΑΥΤΗ (δεν το λέω υποτιμητικά), δε θα το έχει ΠΟΤΕ αυτό που έχεις με το παιδί σου εσύ...Αυτή η ηλικία των παιδιών, ποτέ δε γυρίζει πίσω, περνάει ο χρόνος και όταν το παιδί γίνει 10 χρονών, η εν λόγω κυρία, τι θα έχει να θυμάται...Προσωπικά, μπορεί να ζήλευα, αλλά αυτό που έχω με τη μικρή, δεν το αλλάζω με τίποτα...Με τίποτα...Βέβαια, πάω δουλειά και φτιάχνομαι, ΟΚ, όχι κομμωτήριο, αλλά κάπως κοιτάω την εμφάνιση μου, δεν μπορώ να πάω σα το λέτσο στο σχολείο-τη λετσιακή μου φορεσιά τη βάζω το απόγευμα και...κυλιόμαστε στα χώματα με τη μικρή!!!

Ellemphriem
01-06-10, 22:38
12ποντη και σε νούμερο 47 βγαίνει, να πάρω και στον δικό μου, γιατί ζήλεψα κι εγώ;:mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

ΧΑΧΑΧΑΧΑ........και να εβγαινε τωρα εσυ θα του την επαιρνες οντως? Και αντε και εισαι ανωμαλο και γουσταρεις βιτσια αυτος θα την εβαζε? Και ΑΝΤΕ και την εβαζε ΠΩΣ θα την περπαταγε ωρε κοπελια? Γιατι για να φοραει 47 νουμερο το παλικαρι ΔΕΝ ειναι κοντο διολου? Σωστο?????? :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

Να σαι καλα με εκανες και γελασα......

babystar
01-06-10, 22:41
Βλεπω τωρα την αλλη πλευρα μεσα απο αυτο που λες. Δεν μπορω να το καταλαβω πραγματικα. Απλα δεν μπορω να το καταλαβω. Το γενας.....πως το αφηνεις αλλου? Εγω δεν μπορω με τπτ. Δεν θα μπορουσα με τπτ καλυτερα να μου εκοβες χερια ποδια μιλαω ειλικρινα. Εδω 2 ωρες λειπω μακρια της και συνεχεια θελω να γυρισω πισω. Με τα ωραρια που εχετε πραγματικα δεν νομιζω να τα καταφερετε. 6 το πρωι με 9 το βραδυ και με μωρο δεν γινεται. Τι να σου πω. Μηπως να φτιαχνατε τα ωραρια λιγο πιο ανθρωπινα? Να ζουσατε και εσεις πιο πολυ ως καινουργια οικογενεια? Λεω μια ιδεα....με ολη την καλη διαθεση και βλεποντας πως προχωρας για καινουργια μανουλα. Τι να πω......παντως παραμενω εγω μεσα στο πετσι μου να μην μπορω να το καταλαβω αυτο....:oops: μην βαράτε. Οπως λενε και οι φιλοι μας η Αγγλοι 'it's beyond me love'......

Ούτε εγώ το καταλαβαίνω....Ακόμα το σκέφτομαι και καμιά φορά κλαίω που την αφήνω...Και αν σου πω ωράρια που δουλεύω θα γελάς (από τις λίγες ώρες)...Άσε, δεν τα λέω, θα βαρέσετε...Αν θες με πμ...

Αλλά ούτε εγώ το καταλαβαίνω να το αφήνω όλη τη βδομάδα σε άλλο άτομο και ας είναι η γιαγιά...

ladycat
01-06-10, 22:41
Βλεπω τωρα την αλλη πλευρα μεσα απο αυτο που λες. Δεν μπορω να το καταλαβω πραγματικα. Απλα δεν μπορω να το καταλαβω. Το γενας.....πως το αφηνεις αλλου? Εγω δεν μπορω με τπτ. Δεν θα μπορουσα με τπτ καλυτερα να μου εκοβες χερια ποδια μιλαω ειλικρινα. Εδω 2 ωρες λειπω μακρια της και συνεχεια θελω να γυρισω πισω. Με τα ωραρια που εχετε πραγματικα δεν νομιζω να τα καταφερετε. 6 το πρωι με 9 το βραδυ και με μωρο δεν γινεται. Τι να σου πω. Μηπως να φτιαχνατε τα ωραρια λιγο πιο ανθρωπινα? Να ζουσατε και εσεις πιο πολυ ως καινουργια οικογενεια? Λεω μια ιδεα....με ολη την καλη διαθεση και βλεποντας πως προχωρας για καινουργια μανουλα. Τι να πω......παντως παραμενω εγω μεσα στο πετσι μου να μην μπορω να το καταλαβω αυτο....:oops: μην βαράτε. Οπως λενε και οι φιλοι μας η Αγγλοι 'it's beyond me love'......
πριν μεινω εγκυος απλα το ανεφερα στο αφεντικο μου κ τοτε επεσσε η πρωτη καμπανα οτι το μαγαζι δεν παει καλα κ οτι δεν ειναι υποχρεωμενος να πληρωνει της γκαστριες μας κ σε οποια δεν αρεσει εκει ειναι η πορτα κ να φυγει εγω εφυγα γιατι θεωρησα μαγκια κ τον κατεγγειλα απο τοτε ζουμε με ενα μισθο κ εαν δεν ηταν η μανα μου δεν θα ζουσαμε τωρα ψαχνω παλι για δουλεια για να μπορει το μωρο να ζησει αξιοπρεπως κ ψαχνω για δουλεια κ θα δουλεψω σαν το σκυλί για να μην του λειψει τιποτα αυτο σημαινει οτι πρεπει να δουλευω οπως πριν μεινω εγκυος κ κανω παιδι πληρης 12ωρο για 800 ευρω

Ellemphriem
01-06-10, 22:42
τη λετσιακή μου φορεσιά τη βάζω το απόγευμα και...κυλιόμαστε στα χώματα με τη μικρή!!!

Την βαζεις και εσυ την λετσιακη σου ε? .........:-D:-D:-D Μπραβο να μην αισθανομαι μονη μου. Οχι οτι ειμαι, ερχονται ενα σωρο μανουλες το απογευμα στην παιδικη το ιδιο ή χειροτερα απο εμενα. Αλλα ρε παιδι μου, μου στραβοκατσε αυτο το παραπανω. Το ειδα και εγινα πρασινο τερατακι απο ζηλεια. Αλλα οπως λες εγω τα ειδα ολα μεχρι στιγμης με το παιδι. Και οταν φοβηθει σε εμενα γυρναει να αγκαλιασει. Οταν πονεσει, το ιδιο. Οταν χαρει εμενα θα φιλησει και θα μου πει μαμααααα......(με τον γλυκο τροπο που το λεει πλεον)......εγω την ειδα να πρωτο-χαμογελαει, να πρωτο-προσπαθει να σηκωθει, μετρησα τα πρωτα της βηματα.....και μου εκανε την καρδια κομματια πιανοντας μου το προσωπο και φιλοντας με στο στομα. Αν δεν ημουν εκει, αυτα δεν θα τα εβλεπα, ουτε θα τα ειχα. Εχεις δικιο......:lol:

ladycat
01-06-10, 22:47
παντως τωρα χαιρομαι τις φορμες μου κ τα αθλητικα κ τις σαγιοναρες μου

Ellemphriem
01-06-10, 22:48
πριν μεινω εγκυος απλα το ανεφερα στο αφεντικο μου κ τοτε επεσσε η πρωτη καμπανα οτι το μαγαζι δεν παει καλα κ οτι δεν ειναι υποχρεωμενος να πληρωνει της γκαστριες μας κ σε οποια δεν αρεσει εκει ειναι η πορτα κ να φυγει εγω εφυγα γιατι θεωρησα μαγκια κ τον κατεγγειλα απο τοτε ζουμε με ενα μισθο κ εαν δεν ηταν η μανα μου δεν θα ζουσαμε τωρα ψαχνω παλι για δουλεια για να μπορει το μωρο να ζησει αξιοπρεπως κ ψαχνω για δουλεια κ θα δουλεψω σαν το σκυλί για να μην του λειψει τιποτα αυτο σημαινει οτι πρεπει να δουλευω οπως πριν μεινω εγκυος κ κανω παιδι πληρης 12ωρο για 800 ευρω

Δεν φταις εσυ κοριτσι μου φταιει η καταντια της Ελλαδας πλεον που δεν σεβεται τα ιδια της τα παιδια. Και το πως εχουν καταντησει ΟΛΑ γυρω μας, και πως μπορει να υποχρεωνουν με μια φοβερα καθως πρεπει λεξη 'γκαστρια' μια μελλοντικη ΜΑΝΑ την οποια θα επρεπε να σεβονται στο ΕΠΑΚΡΟΝ να δουλευει ΔΙΠΛΑΣΙΕΣ ωρες με σχεδον τον βασικο μισθο για να ζησει το παιδι της. ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ.....ΝΤΡΟΠΗ! Μεγαλη κουβεντα αυτη, πολυ μεγαλη. Πατανε στην αναγκη σου στην αναγκη μας, χρησιμοποιοντας την 'κριση' ειτε ισχυει κατι τετοιο (για αυτους), ειτε οχι. Γιατι να μην ξεζουμησουν λιγο παραπανω τον κακομοιρη τον υπαληλο στο ονομα της ΄κρισης'. Χαμενοι δεν βγαινουν και ο υπαλληλος σιγααααα μην φυγει. Και παλι ΝΤΡΟΠΗ. Αλλα το δικο σου παραδειγμα (στο οποιο σου ευχομαι ολοψυχα να τα καταφερετε παληκαρια) δεν εχει ουδεμια σχεση με αυτο που ανεφερα. Μαμα μπαμπας ειναι μεγαλο-δικηγοροι. Ειναι ΑΥΤΟΙ που ξεζουμιζουν. ΟΧΙ αυτοι που ξεζουμιζονται.

Κοριτσι μου σας ευχομαι τα καλυτερα.....τι να πω.......:oops:

ladycat
01-06-10, 22:53
α πεσ το ετσι οτι ηταν golden boys οι γονεις εγω τους περασα για υπαλληλους σε καποιο γραφειο χεχε αυτοι για εμενα ειναι απαραδεκτοι

babystar
01-06-10, 22:53
Λετσιακή???Πιο λετσιακή δε γίνεται!!!Πάμε στις κούνιες και με βλέπουν μαθητές μου στο δρόμο και είμαι σίγουρη δε με αναγνωρίζουν!!!χαχα!!!Αλλά το απολαμβάνω...Και όταν χυτήσει, ΜΟΝΟ εγώ μπορώ να την ηρεμήσω...Ούτε ο μπαμπάς της..ΜΟΝΟ εμένα θέλει και λέει "μαμάκα!!!!!!"

Ε, αυτό και τόσα άλλα, πώς να τα αλλάξω για να είμαι στην τρίχα και ξεκούραστη???Σιγά....

Προσπάθησα να πάρω αγκαλιά τη βαφτισιμιά μου-σχεδόν 4 χρονών...Δε γινόταν...Εκτός του ότι μόνο καθιστή μπορούσα να την έχω αγκαλιά, δεν μπορούσα να τη χαρώ...Παιδί ολόληρο...Αυτό σκέφτομαι και ΡΟΥΦΑΩ κάθε μέρα με την κόρη μου...Θα μου φύγει από την αγκαλιά και δεν θα ξαναγυρίσει εκεί, όχι όπως τώρα τουλάχιστον...Αυτό σκέφτομαι και όποτε μου ζητήσει αγκαλιά, τα παρατάω όλα και την αγκαλίάζω!

Λογικό να ζηλέψεις, αλλά η ζωή σου (μου) είναι για μένα πολύ πιο γεμάτη, από οποιοδήποτε κομμωτήριο ή βράδυ ύπνου (ΟΚ, εγώ κοιμάμαι κανονικά από ημερών με τη μικρή...από περίπου 4 μηνών κοιμάται 12ωρο, οπότε δεν ξενύχτησα ποτέ...)!!!

babystar
01-06-10, 22:56
πριν μεινω εγκυος απλα το ανεφερα στο αφεντικο μου κ τοτε επεσσε η πρωτη καμπανα οτι το μαγαζι δεν παει καλα κ οτι δεν ειναι υποχρεωμενος να πληρωνει της γκαστριες μας κ σε οποια δεν αρεσει εκει ειναι η πορτα κ να φυγει εγω εφυγα γιατι θεωρησα μαγκια κ τον κατεγγειλα απο τοτε ζουμε με ενα μισθο κ εαν δεν ηταν η μανα μου δεν θα ζουσαμε τωρα ψαχνω παλι για δουλεια για να μπορει το μωρο να ζησει αξιοπρεπως κ ψαχνω για δουλεια κ θα δουλεψω σαν το σκυλί για να μην του λειψει τιποτα αυτο σημαινει οτι πρεπει να δουλευω οπως πριν μεινω εγκυος κ κανω παιδι πληρης 12ωρο για 800 ευρω

Προσωπικά δε θα έφευγα αν ήταν μόνο αυτό το παράπονο και όχι και κάτι άλλο...Θα καθόμουν και όταν έμενα έγκυος, αν τολμούσε να με διώξει, ΤΟΤΕ θα τον κατήγγειλα...

Τι έγινε που τον κατήγγειλες τότε???

Ellemphriem
01-06-10, 23:00
Προσωπικά δε θα έφευγα αν ήταν μόνο αυτό το παράπονο και όχι και κάτι άλλο...Θα καθόμουν και όταν έμενα έγκυος, αν τολμούσε να με διώξει, ΤΟΤΕ θα τον κατήγγειλα...

Τι έγινε που τον κατήγγειλες τότε???

Εμεινε χωρις δουλεια......ειμαστε για πολυ φτυσιμο ετσι?.......:-(

ladycat
01-06-10, 23:04
ειμαστε στα δικαστηρια κ μαλιστα δεν μου δινει κ τους μισθους που μουχρωσταει

ΚΑΡΔΙΑ
02-06-10, 08:57
Αχ βρε φιλενάδα...Ένα θα πω...

Σε λίγα χρόνια ΕΣΥ ΑΝ ΘΕΣ, μπορείς να το ξαναέχεις όλο αυτό...

ΑΥΤΗ (δεν το λέω υποτιμητικά), δε θα το έχει ΠΟΤΕ αυτό που έχεις με το παιδί σου εσύ...Αυτή η ηλικία των παιδιών, ποτέ δε γυρίζει πίσω, περνάει ο χρόνος και όταν το παιδί γίνει 10 χρονών, η εν λόγω κυρία, τι θα έχει να θυμάται...Προσωπικά, μπορεί να ζήλευα, αλλά αυτό που έχω με τη μικρή, δεν το αλλάζω με τίποτα...Με τίποτα...Βέβαια, πάω δουλειά και φτιάχνομαι, ΟΚ, όχι κομμωτήριο, αλλά κάπως κοιτάω την εμφάνιση μου, δεν μπορώ να πάω σα το λέτσο στο σχολείο-τη λετσιακή μου φορεσιά τη βάζω το απόγευμα και...κυλιόμαστε στα χώματα με τη μικρή!!!

Καλημέρα σε όλους.

Αυτό ακριβώς θα έλεγα και εγώ, με δύο παιδιά και καθόλου χρόνο για τον εαυτό μου. Και εγώ γκρινιάζω συχνά, και εγώ φωνάζω γιατί μερικές φορές δεν με αφήνουν να ανασάνω, αλλά ένα και μόνο χαμόγελο,΄μία και μόνη αγκαλιά με κάνει και τα ξεχνάω όλα.
Δυστυχώς φοβάμαι όταν θα το καταλάβει αυτή η γυναίκα (υπάρχει και ένα ενδεχόμενο να μην το καταλάβει........) θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.

PASOUMI
02-06-10, 10:18
αν ηθελε αυτη η γυναικα να καταλαβει, θα το καταλαβαινε. κ στη τελικη ο ρολος της μανας δεν παει με τη λογικη τοσο αλλα με το συναισθημα. απο μεσα σου πηγαζει ολη αυτη η αγαπη κ το δεσιμο.δεν πατας ενα κουμπι κ λες οτι τωρα πλεον θα δοθω στο μικρο μου κ απαρνιεμαι ολα τα υπολοιπα που εκανα παλια. προφανως δεν ειναι ο τυπος της κ απ την στιγμη που εχει επιλεξει να ειναι ετσι η ζωη της με αυτο ειναι κ ευχαριστημενη.αν ηθελε κατι αλλο θα το εκανε.
απλα εμεις κρινουμε απ τους δικους μας ευατους κ για το πως νιωθουμε για τα παιδια μας κ σκεφτομαστε τι χανει. θεματα επιλογων ειναι.το τραγικο θα ηταν να ειχε στο παιδακι καποιο κακο αντικτυπο ολο αυτο. αλλα απ τη στιγμη που υπαρχει η γιαγια που το μεγαλωνει με " μητρική" στοργη, τοτε για μενα ολα καλα.

kwtina
02-06-10, 11:54
Αχ τι μου θύμησες...
Πριν από 1,5 χρόνο σε μια έκθεση κλαδική συναντιώμαστε 3 φιλενάδες από το πανεπιστήμιο. Έχουμε να βρεθούμε κ οι 3 από τότε. Τα παιδιά τα έχουμε αφήσει οι δυο Θεσσαλονικιες στους μπαμπάδες, η άλλη κοπέλα στη μαμά της στο χωριο. Όλα οκ

Κ φτάνουμε την κουβέντα στα της ανατροφής κ πόσο δύσκολο είναι με δουλεια κ παιδί, εμείς εδώ χωρίς βοήθεια κτλ. Η φιλη μας η μακρινή κάνει αυτό ακριβώς, το αφήνει στη μαμά κ το βλέπει το σ/κ. Δεν το παίρνει στο σπίτι της που έιναι στο διπλανό χωριο να μην αλλάξει λεει περιβάλλον.
Εμεις έχουμε μείνει κάγκελο. Το ξέραμε ότι κάπως έτσι είναι, αλλά όχι οτι δεν το βλέπει κ καθόλου!!!
Κ αρχισε τις δικαιολογίες όποτε βρίσκαμε λύσεις ώστε το παιδί να μένει στο σπίτι με τους γονείς του. Το αποτέλεσμα; το παιδί να μην πηγαίνει πουθενα χωρίς τη γιαγιά κ να μη θέλει τη μαμά του καθόλου.

Λυπήθηκα πολύ για τη φίλη μου....

ΥΓ. Κάνουμε κ οι τρεις την ίδια δουλεια

SKEK
02-06-10, 12:34
Γεια σας κοριτσια μου, επαναφερω το θεμα καθοτι ειδα και γνωρισα την μαμα του εν λογω παιδιου στην παιδικη χθες. Και τον μπαμπα επισης. Βασικα ηταν επισκεψη σιφουνας αλλα τες πα. Για οσους ειπαν οτι η μαμα πασχει απο κατι σοβαρο ψυχολογικα πολυ αμφιβαλω γιατι αυτο που ειδα ηταν μια ψηλη ξανθια αδυνατη κουκλαρα (οχι δεν ζηλευω ακομα, παρακατω θα ζηλεψω περιμενετε ντεεεεε)......η οποια ηταν ντυμενη στην τριχα για γραφειο λες και μολις ειχε βγει απο το καθαριστηριο ολοκληρη, 10 το πρωι με το μαλλι απο κομμωτηριο και την γοβα την 12 ποντη στα χωματα της παιδικης.....ο αντρας της δε το ιδιο ακριβως. Και ηρθαν και φωναζε η μαμα 'που εισαι κουκλα μου' και το παιδι την εκλ@νε βασιλικα και γυρναγε στην γιαγια του. Το παιρνει ο μπαμπας το βαζει στην κουνια το κουναει 3 φορες ακριβως την φιλανε, με χαιρετανε (ΕΔΩ ειναι που ζηλευω γιατι με χαιρετησε μια σιδερω-κομμωτηριο βγαλμενη που μυριζε channel no5, και εγω ημουν αξυριστη με κοντο παντελονι μεσα στα χωματα και βρωμαγα).....τους χαιρεταω πολυ ευγενικη κατα τα αλλα και εξαφανιζονται. Και μενω εγω να κοιταω το χωμα που μου ετριψε στην μουρη η απιστευτα καθαρη γυναικαρας με το 12 ποντο λουστρινι (απο ποτε εχω να βαλω τακουνι?)......και κοιταω τα δικα μου χωματιασμενα πεδιλα τουριστα και με πιανουν κατι κλαμματα......καλα που τα εκρυψα απο την μικρη. Δεν πιστευα πως εχω καταντησει......ετσι ημουν και εγω ως επαγγελματιας καποτε. Απο την αλλη ειδα πως αντεδρασε το παιδι με την μανα του - ως μια ξενη και λεω χαλαλι......λογικο ειναι η γυναικα να ειναι σιδερωμενη. Κοιμηθηκε χωρις διακοπες, σηκωθηκε χαλαρη, πηρε το καφεδακι της χωρις εγνοιες και οχι με το ενα ποδι στον αερα, πηγε κομμωτηριο ντυθηκε και περασε να δει για 5 λεπτα το παιδι της πριν ξαναφυγει. Και αναρωτιεμαι τι θα ηθελα να ειμαι? Αυτο που ειμαι τωρα ή αυτο που ημουν καποτε και ειδα σημερα να φευγει αγερωχο.......και τωρα καψτε με στην πυρα. ΝΑΙ ζηλεψα!!!!!!!!!.......ΠΟΛΥ! Απο την αλλη ακομα και ετσι δεν θα μπορουσα να κανω αυτο που κανει εκεινη. Να παρατησω το παιδι να μου το μεγαλωνει η μανα μου για να κανω την ζωη μου......

Δεν θέλω να θείξω κανέναν και ούτε έχω προλάβει να διαβάσω όλα τα ποστς Αλλά: Το πρωί ξυπνάω στις 5.45 για να προλάβω να κάνω το μπάνιο μου να ντυθώ στην τρίχα όπως περιγράφεις, να βάλω τα 12ποντά μου, να ετοιμάσω και το κοριτσάκι μου στην τρίχα όταν ξυπνήσει, να το πάω στον βρεφικό και να πάω στη δουλειά μου βαμμένη, κομμωτηριασμένη και αρωματισμένη με το armani μου. Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι εντυπώσεις που αφήνω πίσω μου. Στις 4.30 μόλις σχολάσω, τρέχω να πάρω την κόρη μου από τον βρεφικό, να πάμε σπίτι, να πετάξω τα παπούτσια, να βάλω τα αθλητικάκια μου και να τρέξουμε στην παιδική χαρά ή στο πάρκο με τα ποδήλατα και τις κούκλες μας. Τα πλήστα παιδάκια που βλέπουμε εκεί είναι με τις νταντάδες και τις φιλιππινέζες τους. Πολύ λίγα με τη μαμά, άσχετο.

Απλούστατα φίλη μου Ελεμφριέμ (που εγώ προσωπικά σε ζηλεύω που μπορείς να μένεις σπίτι και να μεγαλώσεις το παιδί σου) έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από άγχος και έγνοιες και ευθύνες δουλειά και ασχολείσαι με την οικογένεια σου.

SKEK
02-06-10, 12:54
Και συνεχίζω ως επέκταση του προγούμενου ποστ μου: Τα πάντα είναι θέμα επιλογών. Αν αυτή η κυρία έχει τη συνείδηση της ήσυχη και δεν σκέφτεται ότι η γιαγιά κάποια στιγμή θα "φύγει" και το παιδάκι δεν θα έχει κανένα κοντα του, τι να κάνουμε? Ξέρετε ποιος είναι η μεγαλύτερη μου έγνοια? Να είμαι καλά για να μπορώ να είμαι δίπλα της σε όλα και όταν θα μεγαλώσει να είμαι εκεί και να τη στηρίξω όπως με στήριξε η δική μου η μάνα στο πρώτο μου ραντεβού, στην πρώτη μου απογοήτευση, στις εξετάσεις μου, με χειροκρότησε στο πτυχίο μου, στάθηκε δίπλα μου στο γάμο μου και μου σκούπιζε τα αίματα που έτρεχαν χάμω μετά τη γέννα. Αν η γιαγιά του παιδιού θα ζει και θα τα κάνει αυτά, τότε αυτή είναι πραγματική μάνα. Υπάρχει καμμιά που πιστεύει ότι μόλις γεννήσεις αγαπάς το παιδί σου? Μεγαλώνοντας το, το αγαπάς. Η αγάπη δεν γεννιέται άπαξ εφάπαξ, μην τρελλαθούμε κιόλας. Μιλώντας για μένα, παρόλο που ανέλαβα ενεργό ρόλο από μόλις γεννήθηκε το μωρό σκεφτόμουνα και ρωτούσα τον εαυτό μου αν το αγαπάω. Αντελήφθηκα ότι το αγαπούσα επειδή το περίμενα πως και πως. Αν δεν το ήθελα εξαρχής, δεν θα το αγαπούσα, λογικό δεν είναι?

eleanax
02-06-10, 14:03
Γεια σας κοριτσια μου, επαναφερω το θεμα καθοτι ειδα και γνωρισα την μαμα του εν λογω παιδιου στην παιδικη χθες. Και τον μπαμπα επισης. Βασικα ηταν επισκεψη σιφουνας αλλα τες πα. Για οσους ειπαν οτι η μαμα πασχει απο κατι σοβαρο ψυχολογικα πολυ αμφιβαλω γιατι αυτο που ειδα ηταν μια ψηλη ξανθια αδυνατη κουκλαρα (οχι δεν ζηλευω ακομα, παρακατω θα ζηλεψω περιμενετε ντεεεεε)......η οποια ηταν ντυμενη στην τριχα για γραφειο λες και μολις ειχε βγει απο το καθαριστηριο ολοκληρη, 10 το πρωι με το μαλλι απο κομμωτηριο και την γοβα την 12 ποντη στα χωματα της παιδικης.....ο αντρας της δε το ιδιο ακριβως. Και ηρθαν και φωναζε η μαμα 'που εισαι κουκλα μου' και το παιδι την εκλ@νε βασιλικα και γυρναγε στην γιαγια του. Το παιρνει ο μπαμπας το βαζει στην κουνια το κουναει 3 φορες ακριβως την φιλανε, με χαιρετανε (ΕΔΩ ειναι που ζηλευω γιατι με χαιρετησε μια σιδερω-κομμωτηριο βγαλμενη που μυριζε channel no5, και εγω ημουν αξυριστη με κοντο παντελονι μεσα στα χωματα και βρωμαγα).....τους χαιρεταω πολυ ευγενικη κατα τα αλλα και εξαφανιζονται. Και μενω εγω να κοιταω το χωμα που μου ετριψε στην μουρη η απιστευτα καθαρη γυναικαρας με το 12 ποντο λουστρινι (απο ποτε εχω να βαλω τακουνι?)......και κοιταω τα δικα μου χωματιασμενα πεδιλα τουριστα και με πιανουν κατι κλαμματα......καλα που τα εκρυψα απο την μικρη. Δεν πιστευα πως εχω καταντησει......ετσι ημουν και εγω ως επαγγελματιας καποτε. Απο την αλλη ειδα πως αντεδρασε το παιδι με την μανα του - ως μια ξενη και λεω χαλαλι......λογικο ειναι η γυναικα να ειναι σιδερωμενη. Κοιμηθηκε χωρις διακοπες, σηκωθηκε χαλαρη, πηρε το καφεδακι της χωρις εγνοιες και οχι με το ενα ποδι στον αερα, πηγε κομμωτηριο ντυθηκε και περασε να δει για 5 λεπτα το παιδι της πριν ξαναφυγει. Και αναρωτιεμαι τι θα ηθελα να ειμαι? Αυτο που ειμαι τωρα ή αυτο που ημουν καποτε και ειδα σημερα να φευγει αγερωχο.......και τωρα καψτε με στην πυρα. ΝΑΙ ζηλεψα!!!!!!!!!.......ΠΟΛΥ! Απο την αλλη ακομα και ετσι δεν θα μπορουσα να κανω αυτο που κανει εκεινη. Να παρατησω το παιδι να μου το μεγαλωνει η μανα μου για να κανω την ζωη μου......

αν θέλουμε να λέμε αλήθειες, κι εγώ κάπου κάπου ζηλεύω λίγο την κολλητή που μόλις χώρισε, αδυνάτισε, ψάχνεται για νέες γνωριμίες και κάνει ταξιδάκια με κάθε αφορμή, και την άλλη κολλητή που είναι ακόμη αρραβωνιασμένη, έρχεται στο σπίτι ντυμένη στην τρίχα, με μανικιούρ και πεντικιούρ άψογα και μου δείχνει τι αγόρασε στο λονδίνο που πήγε πρόσφατα, και ζηλεύω γιατί δεν έχω ούτε χρόνο πια, ούτε διάθεση καθώς όλη μέρα σπίτι είμαι, ούτε χρήματα γιατί και αυτά που εξοικονομώ τα παίρνω ρούχα και παιχνίδια στο παιδί μου γιατί είναι το μόνο που θέλω ενώ για μένα πια δε με νοιάζει,
από την άλλη λέω οκ, όλα μια ιδέα είναι, έχω μια αγκαλίτσα κάθε μέρα και αυτό με αποζημιώνει για όλα, και για μια ζωή, οπότε δεν πειράζει να ζηλεύουμε και λίγο, μπορεί άλλοι να ζηλεύουν εμάς, και στο τέλος, κάπου κάπου και μεγαλώνοντας τα πιτσιρίκια νομίζω ότι θα επανέλθουμε στην παλιά μας εικόνα, ή θα την πλησιάσουμε και θα έχουμε και υπέροχα παιδιά να μας χαίρονται και να τα χαιρόμαστε

Ellemphriem
04-06-10, 13:47
Δεν θέλω να θείξω κανέναν και ούτε έχω προλάβει να διαβάσω όλα τα ποστς Αλλά: Το πρωί ξυπνάω στις 5.45 για να προλάβω να κάνω το μπάνιο μου να ντυθώ στην τρίχα όπως περιγράφεις, να βάλω τα 12ποντά μου, να ετοιμάσω και το κοριτσάκι μου στην τρίχα όταν ξυπνήσει, να το πάω στον βρεφικό και να πάω στη δουλειά μου βαμμένη, κομμωτηριασμένη και αρωματισμένη με το armani μου. Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι εντυπώσεις που αφήνω πίσω μου. Στις 4.30 μόλις σχολάσω, τρέχω να πάρω την κόρη μου από τον βρεφικό, να πάμε σπίτι, να πετάξω τα παπούτσια, να βάλω τα αθλητικάκια μου και να τρέξουμε στην παιδική χαρά ή στο πάρκο με τα ποδήλατα και τις κούκλες μας. Τα πλήστα παιδάκια που βλέπουμε εκεί είναι με τις νταντάδες και τις φιλιππινέζες τους. Πολύ λίγα με τη μαμά, άσχετο.

Απλούστατα φίλη μου Ελεμφριέμ (που εγώ προσωπικά σε ζηλεύω που μπορείς να μένεις σπίτι και να μεγαλώσεις το παιδί σου) έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από άγχος και έγνοιες και ευθύνες δουλειά και ασχολείσαι με την οικογένεια σου.

ΑΜ εκει ειναι για μενα η διαφορα μεταξυ του τα βρηκα ευκολα και μεταξύ του λιωνω για το παιδι μου (το οποιο κανεις εσυ)......respect......;) ΑΠΟΛΥΤΟ γιατι κανεις κατι φοβερα δυσκολο και αξιεπαινο για μενα (το οποιο φοβηθηκα να κανω εγω και γιαυτο εμεινα σπιτι)......

Ρεπιπτωντως......οντως τα περισσοτερα ειναι με φιλλιπινο-ντανταδες......και σε μας. Τελικα ειναι ο κανονας ή η εξαιρεση? .....

SKEK
07-06-10, 10:08
ΑΜ εκει ειναι για μενα η διαφορα μεταξυ του τα βρηκα ευκολα και μεταξύ του λιωνω για το παιδι μου (το οποιο κανεις εσυ)......respect......;) ΑΠΟΛΥΤΟ γιατι κανεις κατι φοβερα δυσκολο και αξιεπαινο για μενα (το οποιο φοβηθηκα να κανω εγω και γιαυτο εμεινα σπιτι)......

Ρεπιπτωντως......οντως τα περισσοτερα ειναι με φιλλιπινο-ντανταδες......και σε μας. Τελικα ειναι ο κανονας ή η εξαιρεση? .....

Η άποψη μου φιλενάδα είναι ότι δεν είναι να μην μας ενδιαφέρουν κανόνες και εξαιρέσεις (παρόλο που και γω παρασύρομαι: να ακολουθήσω τον κανόνα ή να το παίξω η εξαίρεση). Είναι όλα θέμα επιλογής και είναι πιο σημαντικό να υποστηρίζουμε τις επιλογές μας. Άντε και τη ζηλέψαμε την κυρία ή πάω σε ποιο νορμάλ πράγματα και λέω ζηλεύω που παράτησες τη δουλειά σου και είσαι σπίτι με το κορίτσι σου. Μπορώ δεδομένων των δικών μου καταστάσεων να παρατήσω τη δουλειά μου και να στήσω μια άλλη που να μοιάζει στη δικιά σου ζωή?? Όχι και ξέρεις γιατί? Δεν έχω να πάρω φράγκο από πουθενά (ούτε εισοδήματα, ούτε βοηθήματα, ούτε δωρεές). Αν δεν δουλέψω, μόνο για φαγητό θα έχουμε λεφτά και για τα καθημερινά. Πάει το σπίτι που ακόμα πληρώνω, πάει το αυτοκίνητο, πάνε όλα τα υπόλοιπα. Είτε δουλεύω, είτε συμβιβάζομαι σε άλλο επίπεδο ζωής. Μακρυγορώ και αναφέρομαι σε μένα, σόρυ. Εγώ πιστεύω ότι είσαι από τις λίγες που σε τέτοιες δύσκολες εποχές έχουν τέτοια δυνατότητα. Στήριξε την επιλογή σου και το παιδί σου θα έχει μάνα να στηριχτεί και στο μέλλον σε ότι θα έχει να αντιμετωπίσει. Όλα αυτά που μεγαλώνουν με νταντάδες που θα στηρίζονται όταν φύγει η νταντά και ζήσουν φουλ τάιμ μια μάνα που μέχρι τώρα έβλεπαν σε ώρες επισκέων? Και τι θα κάνει αυτή η μάνα όταν δεν θα ξέρει να τα πλησιάσει ή πως θα συμπεριφερθεί ακόμα και στα πιο απλά (πχ πυρετός)??
Στήριξε άυτό που κάνεις και μην αποπροσανατολίζεσαι από εφήμερες γκλάμουρ καταστάσεις. ΕΓΩ RESPECT μια φουλ τάιμ μάνα όχι εσύ εμένα που χάνω και την υπομονή μου κάθε ΣΚ.

leol
07-06-10, 11:51
σιγουρα η κατακριση στο προσωπο τησ συγκεκριμενησ κοπελασ μακρια απο μενα...παρολαυτα θαθελα γενικα να πω πωσ οταν αποφασιζεισ να κανεισ παιδι πρεπει να εισαι σε θεση να αναλαβεισ ευθυνη το να...παρκαρεισ το παιδι για οποιον λογο δεν υφισταται πρεπει καταρχην να διαλεγουμε ποιοσ θα διαπαιδαγωγησει τα παιδια μασ γιατι σημερα δεν ειναι μονο οι γιαγιαδεσ π αναπληρωνουν ειναι οι ντανταδεσ η τηλεοραση το κομπιουτερ το ηλ παιχνιδι κτλ ...ειδικα τα πρωτα χρονια ειναι καθοριστικα κ απαιτουν μεγαλεσ θυσιεσ....

salomi
17-06-10, 12:43
τι λέτε ρε παιδιά??? ουτε Σ/Κ δεν τον εχω αφήσει τωρα που δουλεύω.. παντού μαζί μας. Μόνο ατην μετακόμιση τον αφησαμε για να συμαζευτούμε και ακομη 1 φορά το βράδυ του γάμου μας. Ακόμη και στην μετακόμιση συμάζευα ολη μέρα το σπίτι κ το βράδυ κοιμόμουν κ γω στην μάνα μου για να μην την ξυπνάει καθε τόσο. εδω αργω 1 ώρα στην δουλειά και μετα εχω ενοχές. πως το κανουν αυτο? δεν τους τρώει την ψυχή?? φέτος στις διακοπές που θα πάμε μου λέει η μάνα μου να το αφήσω αλλα δεν μπορώ.μπορεί κ αυτο που κάνω να είναι υπερβολικό αλλα το θέλουμε κ γω κ ο αντρας μου.

xara52
10-07-10, 23:39
εγω σας εχω και καλυτερο. εδω και κανα 3μηνο εχει μετακομισει ενα ζευγαρι απο πανω μας που ποτε δεν χωνεψαμε! επανειλημενως εχω κανει παρατηρησεις γιατι απτη μερια της σκαλας ειναι το παιδικο και λεω στην αγελαδα αυτη δεν εχεις την ικανοτητα του βαδισματος? μονο η κουδουνα σου λειπει! δε σεβονται τιποτα στο θεμ του παιδιου και πολλες φορες εχει ξυπνησει με ουρλιαχτα απτη φασαρια που κανουν και μεστον υπνο του τρομαζει.... που θελω να καταληξω. εμαθα προχθες οτι αυτη εχει ενα παιδακι μικρο απο αλλον που το μεγαλωνει αποκλειστικα η μανα της γιατι μαυτον που συζει δεν το θελει. http://smileys.smileycentral.com/cat/36/36_19_1.gif (http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZCxdm490YYGR)
τωρα εγω τι ναπω γιαυτη τη γυναικα? τι μπορω να πω?
αθρωπος που δε θελει το παιδι σου δεν αξιζει ουτε για φτυσιμο αλλα αυτη ειναι η χειροτερη δηλαδη ειναι τοσο ενοχλητικη ουτως η αλλως που θελω μαυτο που εμαθα να την χαστουκισω. ελεος!!!!!!!!!!!





http://www.smileycentral.com/sig.jsp?pc=ZSzeb095&pp=ZCxdm490YYGR (http://www.smileycentral.com/dl/index.jhtml?partner=ZSzeb095_ZCxdm490YYGR&utm_id=7923)

giotar1
21-07-10, 00:48
Ήθελα να ρωτήσω την Ellemphriem που άνοιξε το θέμα αλλά και από ότι κατάλαβα είναι η μόνη που μεγάλωσε με γιαγιά αποκλειστικά (αν κατάλαβα καλά, αν όχι συγχωρέστε με) τι σχέση έχει με τη μητέρα της που στα πρώτα χρόνια της ζωής της δεν την έβλεπε όσο ήθελε προφανώς....είναι καλή? Ή ενδόμυχα και ίσως ασυνείδητα της κρατάει ένα παράπονο ψιλοεγκατάλειψης....και αν αυτό ίσχυε κάποια στιγμή...έχει ξεπεραστεί με το χρόνο όσο μεγαλώνει?

Ellemphriem
22-07-10, 10:27
Ήθελα να ρωτήσω την Ellemphriem που άνοιξε το θέμα αλλά και από ότι κατάλαβα είναι η μόνη που μεγάλωσε με γιαγιά αποκλειστικά (αν κατάλαβα καλά, αν όχι συγχωρέστε με) τι σχέση έχει με τη μητέρα της που στα πρώτα χρόνια της ζωής της δεν την έβλεπε όσο ήθελε προφανώς....είναι καλή? Ή ενδόμυχα και ίσως ασυνείδητα της κρατάει ένα παράπονο ψιλοεγκατάλειψης....και αν αυτό ίσχυε κάποια στιγμή...έχει ξεπεραστεί με το χρόνο όσο μεγαλώνει?

Την μανα μου την θυμαμαι μετα τα 7 που την ειδα και μαλιστα ειπα μεσα μου 'ωραια γυναικα'.....καταλαβαινεις λοιπον. :rolleyes: Οι σχεσεις μας ηταν πολυ χαλια σε ολη της την υπολοιπη ζωη. Σκοτωνομασταν καθε μερα. Θεωρουσε υποχρεωση μου το να την υπηρετω, και θεωρουσα εγωισμο αυτο απο καποιον που ΔΕΝ θυσιασε και τπτ ιδιαιτερο για μενα (οπως το εβλεπα τοτε φυσικα). Οτι θυμαμαι ειναι παππους/γιαγια και απο την μανα μου ελαχιστα πραγματα. Φυσικα δεν την σεβομουν και δεν την ακουγα (λογικο αφου δεν την ηξερα). Πεθανε σε πολυ ασχημες συνθηκες λογω καταθλιψης και διαβητη και η τελευταια μου κουβεντα σε αυτην ηταν 'αι στο διαολο'. Θα πεθανω με αυτο το παραπονο. Ουτε γεια δεν προλαβα να της πω........

Τι μου εχει μεινει απο την μανα μου? .......οτι δεν μου αρεσε ουτε ως μανα ουτε ως ανθρωπος.....

ΑΥΤΟ ολο ΔΕΝ θελω να το κανω στην δικη μου κορη......:-|

SKEK
22-07-10, 11:54
Την μανα μου την θυμαμαι μετα τα 7 που την ειδα και μαλιστα ειπα μεσα μου 'ωραια γυναικα'.....καταλαβαινεις λοιπον. :rolleyes: Οι σχεσεις μας ηταν πολυ χαλια σε ολη της την υπολοιπη ζωη. Σκοτωνομασταν καθε μερα. Θεωρουσε υποχρεωση μου το να την υπηρετω, και θεωρουσα εγωισμο αυτο απο καποιον που ΔΕΝ θυσιασε και τπτ ιδιαιτερο για μενα (οπως το εβλεπα τοτε φυσικα). Οτι θυμαμαι ειναι παππους/γιαγια και απο την μανα μου ελαχιστα πραγματα. Φυσικα δεν την σεβομουν και δεν την ακουγα (λογικο αφου δεν την ηξερα). Πεθανε σε πολυ ασχημες συνθηκες λογω καταθλιψης και διαβητη και η τελευταια μου κουβεντα σε αυτην ηταν 'αι στο διαολο'. Θα πεθανω με αυτο το παραπονο. Ουτε γεια δεν προλαβα να της πω........

Τι μου εχει μεινει απο την μανα μου? .......οτι δεν μου αρεσε ουτε ως μανα ουτε ως ανθρωπος.....

ΑΥΤΟ ολο ΔΕΝ θελω να το κανω στην δικη μου κορη......:-|

Δύσκολα πέρασες φίλη. Μη στεναχωριέσαι όμως. Η ζωή σε αποζημιώνει με το να έχεις δίπλα σου το κορίτσι σου. Και έτσι όπως το μεγαλώνεις είμαι σίγουρη ότι θα σε έχει πάντα πολύ ψηλά. Και μη νιώθεις τύψεις, ένα παιδί είσουν.....

giotar1
22-07-10, 15:07
Την μανα μου την θυμαμαι μετα τα 7 που την ειδα και μαλιστα ειπα μεσα μου 'ωραια γυναικα'.....καταλαβαινεις λοιπον. :rolleyes: Οι σχεσεις μας ηταν πολυ χαλια σε ολη της την υπολοιπη ζωη. Σκοτωνομασταν καθε μερα. Θεωρουσε υποχρεωση μου το να την υπηρετω, και θεωρουσα εγωισμο αυτο απο καποιον που ΔΕΝ θυσιασε και τπτ ιδιαιτερο για μενα (οπως το εβλεπα τοτε φυσικα). Οτι θυμαμαι ειναι παππους/γιαγια και απο την μανα μου ελαχιστα πραγματα. Φυσικα δεν την σεβομουν και δεν την ακουγα (λογικο αφου δεν την ηξερα). Πεθανε σε πολυ ασχημες συνθηκες λογω καταθλιψης και διαβητη και η τελευταια μου κουβεντα σε αυτην ηταν 'αι στο διαολο'. Θα πεθανω με αυτο το παραπονο. Ουτε γεια δεν προλαβα να της πω........

Τι μου εχει μεινει απο την μανα μου? .......οτι δεν μου αρεσε ουτε ως μανα ουτε ως ανθρωπος.....

ΑΥΤΟ ολο ΔΕΝ θελω να το κανω στην δικη μου κορη......:-|


Aυτό περίμενα να ακούσω...διότι και εγώ περίπου τα ίδια...Και μένα με μεγάλωνε η γιαγιά αποκλειστικά μέχρι τα 4-5 που πήγα νηπιαγωγείο οπότε μετακόμησα στο σπίτι των δικών μου. Τους λόγους που έγινε αυτό δεν τους έχω πολυκαταλάβει, η μάνα μου δούλευε ως δημόσιος υπάλληλος δηλαδή το μεσημέρι ήταν σπίτι κανονικά αλλά εγώ την έβλεπα μόνο 2-3 το απόγευμα. Πάντως υπήρχαν και κάποια προβλήματα υγείας και μόνο εκεί έχω αποδόσει το γεγονός που δεν μπορούσε να με κρατήσει ως μωρό, δεν το αποδίδω σε αδιαφορία και πλέον την έχω καταλάβει (δε μπορώ να πω συγχωρέσει) αλλά το τίμημα φυσικά ήταν ποτέ να μην έχω καλές σχέσεις μαζί της, ποτέ δεν την ένιωσα σαν μάνα αλλά περισσότερο σαν μικρότερη κακομαθημένη αδερφή που με ψιλοζήλευε και φυσικά αυτό που γράφεις ότι θεωρούσε ότι έπρεπε να την υπηρετώ με εκφράζει απόλυτα!!!! Η μάνα μου ζει, θέλω να την ακούω, να μαθαίνω ότι είναι καλά αλλά μέχρι εκεί, μακρυα και αγαπημένοι, γιαυτό και επέλεξα να ζω μακρυά της. Η μεγάλη μου "εκδίκηση" :) είναι όταν γέννησα τον μικρό μου που είναι τώρα 1,5 και ήθελε να μου δίνει συμβουλές περί αλλάγματος ή περί ταίσματος...τη "χτυπούσα" κανονικά εκεί που πόναγε...ποια είσαι που θα μου δώσεις συμβουλες όταν δεν τακανες ποτέ στη ζωή σου!!! Anyway, αυτός ίσως να είναι και ένας λόγος που δεν θέλω να αποκτήσω κοριτσάκι...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ..γιατί δεν πήρα πραγματική αγάπη απο κείνη..

Ellemphriem
22-07-10, 16:17
Anyway, αυτός ίσως να είναι και ένας λόγος που δεν θέλω να αποκτήσω κοριτσάκι...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ..γιατί δεν πήρα πραγματική αγάπη απο κείνη..

Εχω κοριτσακι και θα κανω οτι περναει απο το χερι μου για να ειμαι η μανα που πρεπει διπλα της!!!!!!!.........ειναι αυτοσκοπος. Να κανω οτι ΔΕΝ εκανε η μανα μου σε μενα. Λυπαμαι που περασες και εσυ αυτο το λουκι κοριτσι μου. Μονο αν το εχεις ζησει καταλαβαινεις..........

Ellemphriem
22-07-10, 16:20
Δύσκολα πέρασες φίλη. Μη στεναχωριέσαι όμως. Η ζωή σε αποζημιώνει με το να έχεις δίπλα σου το κορίτσι σου. Και έτσι όπως το μεγαλώνεις είμαι σίγουρη ότι θα σε έχει πάντα πολύ ψηλά. Και μη νιώθεις τύψεις, ένα παιδί είσουν.....

Ευχαριστω φιλεναδα.....σημαντικα τα λογια σου.......:oops:

boy'smam
28-08-10, 00:20
Οσες περιπτωσεις τετοιες και αν ακουσω πεφτω απο τα συνεφα...Δυστυχως υπαρχουν πολλες!Ηθελα κι εγω να ανοιξω τετοιο θεμα αλλα προς μεγαλη μου απογοητευση βλεπω οτι ηδη υπαρχει!
Στο διπλανο σπιτι στο εξοχικο της πεθερας μου ζει ενα ηλικιωμενο ζευγαρι!Οσες φορες εχουμε παει εχουν και το εγγονακι τους μαζι.του γιου τους.ειναι 3 μερες μικροτερος απο τον δικο μου,15 μηνων!Περσι μολις σαραντησα πηγαμε για λιγες μερες και το μωρακι ηταν εκει...με την γιαγια του!!!Οι γονεις ειχανε παει διακοπες!:confused:ελειπαν 3 βδομαδες!Το μωρακι εκλαιγε τοσο πολυ που ηθελα να παω να το αγκαλιασω,να το ηρεμησω,μεχρι που ειχα σκεφτει να το θηλασω κι ολας(μην με κοροιδεψετε...)σπαραζε η ψυχη μου να το ακουω!το αγορακι μου 15 μηνες δεν εχει κλαψει τοσο πολυ!!!Αλλα ντρεπομουν γιατι δεν τους ηξερα και απο οτι καταλαβα ουτε εκεινη ηταν περηφανοι για την κατασταση!τι να κανουν κι αυτοι?Φετος που εχουμε παει 3-4 φορες παλι το μωρο εκει χωρις τους γονεις!προχθες βλεπω το μωρο στο καροτσι εξω απο την αυλη,στον δρομο να το ταιζει η γιαγια...παω κοντα να του μιλησω να τον δει και ο δικος μου να χαρει.τον ταιζε η γιαγια του...Και μου λεει:"τρωνε μεσα οι αλλοι(οι γονεις)και δεν τους αφηνει σε ησυχια,ολα τα θελει,τους χυνει τις μπυρες τους πειραζει και τον εβγαλα εξω!Μην ενοχληθουν οι εξοχοτητες μη χε@#ω!Που δινει ο Θεος παιδια ρε γαμ@$#το?Αργοτερα εμαθα οτι η μητερα δεν δουλευει!Αν μπορεις να πεις τετοιο ζωο μητερα!!!:evil:Δεν την εχω δει ποτε αυτη αλλα πολυ θα ηθελα να την φτυσω!Δεν ξερω αν ειναι η ιδεα μου αλλα αυτο το μωρο εχει μια θλιψη στα ματακια του που με ισοπεδωνει...Ενα βλεμα που δεν ταιριαζει σε τοσο μικρο πλασματακι!:(

Baby A
28-08-10, 00:59
Οσες περιπτωσεις τετοιες και αν ακουσω πεφτω απο τα συνεφα...Δυστυχως υπαρχουν πολλες!Ηθελα κι εγω να ανοιξω τετοιο θεμα αλλα προς μεγαλη μου απογοητευση βλεπω οτι ηδη υπαρχει!
Στο διπλανο σπιτι στο εξοχικο της πεθερας μου ζει ενα ηλικιωμενο ζευγαρι!Οσες φορες εχουμε παει εχουν και το εγγονακι τους μαζι.του γιου τους.ειναι 3 μερες μικροτερος απο τον δικο μου,15 μηνων!Περσι μολις σαραντησα πηγαμε για λιγες μερες και το μωρακι ηταν εκει...με την γιαγια του!!!Οι γονεις ειχανε παει διακοπες!:confused:ελειπαν 3 βδομαδες!Το μωρακι εκλαιγε τοσο πολυ που ηθελα να παω να το αγκαλιασω,να το ηρεμησω,μεχρι που ειχα σκεφτει να το θηλασω κι ολας(μην με κοροιδεψετε...)σπαραζε η ψυχη μου να το ακουω!το αγορακι μου 15 μηνες δεν εχει κλαψει τοσο πολυ!!!Αλλα ντρεπομουν γιατι δεν τους ηξερα και απο οτι καταλαβα ουτε εκεινη ηταν περηφανοι για την κατασταση!τι να κανουν κι αυτοι?Φετος που εχουμε παει 3-4 φορες παλι το μωρο εκει χωρις τους γονεις!προχθες βλεπω το μωρο στο καροτσι εξω απο την αυλη,στον δρομο να το ταιζει η γιαγια...παω κοντα να του μιλησω να τον δει και ο δικος μου να χαρει.τον ταιζε η γιαγια του...Και μου λεει:"τρωνε μεσα οι αλλοι(οι γονεις)και δεν τους αφηνει σε ησυχια,ολα τα θελει,τους χυνει τις μπυρες τους πειραζει και τον εβγαλα εξω!Μην ενοχληθουν οι εξοχοτητες μη χε@#ω!Που δινει ο Θεος παιδια ρε γαμ@$#το?Αργοτερα εμαθα οτι η μητερα δεν δουλευει!Αν μπορεις να πεις τετοιο ζωο μητερα!!!:evil:Δεν την εχω δει ποτε αυτη αλλα πολυ θα ηθελα να την φτυσω!Δεν ξερω αν ειναι η ιδεα μου αλλα αυτο το μωρο εχει μια θλιψη στα ματακια του που με ισοπεδωνει...Ενα βλεμα που δεν ταιριαζει σε τοσο μικρο πλασματακι!:(

αχ κοριτσι μου ποσο πολυ αγγιξες την ψυχη μου, το εχω νιωσει και εγω οπως εσυ, ειναι απιστευτο κι ομως, δεν ξερω τι νιωθουν αυτες οι μαμαδες κυριως, διοτι μπαμπας οκ εχω δει πολλα αλλα μαμα ετσι αδιαφορη, μου τη δινει. οκ δικα τους τα παιδια τι να πουμε!

Ellemphriem
29-08-10, 13:09
Ξυπνησε το θεμα παλι κοριτσια? Δεν σας ειπα με την γιαγια. Εχουμε γνωριστει και με την κορη παρακαλω πολυ. Τελος παντων με πετυχαινει η γιαγια στο σουπερ. Της λεω που ειναι η Δημητρα (μαμα του μωρου). Μου λεει διακοπες με τον συζυξ, και το μωρο της λεω.......και τι μου λεει......

'Κοιμηθηκε και βρηκα ευκαιρια να πεταχτω να παρω λιγο κρεας'.......

Συμπληρωματικα το μωρο ειναι 13 μηνων, το σουπερ 3 δρομους κατω απο το σπιτι της γιαγιας, και δεν ειναι κανενας αλλος στο σπιτι. Εμεινα σαν λαμακας και την κοιταζα.......

Ομολογουμενως πρωτη φορα μετα απο πολυ καιρο με εκανε καποιος να σκασω......

Ellemphriem
29-08-10, 13:10
Οσες περιπτωσεις τετοιες και αν ακουσω πεφτω απο τα συνεφα...Δυστυχως υπαρχουν πολλες!Ηθελα κι εγω να ανοιξω τετοιο θεμα αλλα προς μεγαλη μου απογοητευση βλεπω οτι ηδη υπαρχει!
Στο διπλανο σπιτι στο εξοχικο της πεθερας μου ζει ενα ηλικιωμενο ζευγαρι!Οσες φορες εχουμε παει εχουν και το εγγονακι τους μαζι.του γιου τους.ειναι 3 μερες μικροτερος απο τον δικο μου,15 μηνων!Περσι μολις σαραντησα πηγαμε για λιγες μερες και το μωρακι ηταν εκει...με την γιαγια του!!!Οι γονεις ειχανε παει διακοπες!:confused:ελειπαν 3 βδομαδες!Το μωρακι εκλαιγε τοσο πολυ που ηθελα να παω να το αγκαλιασω,να το ηρεμησω,μεχρι που ειχα σκεφτει να το θηλασω κι ολας(μην με κοροιδεψετε...)σπαραζε η ψυχη μου να το ακουω!το αγορακι μου 15 μηνες δεν εχει κλαψει τοσο πολυ!!!Αλλα ντρεπομουν γιατι δεν τους ηξερα και απο οτι καταλαβα ουτε εκεινη ηταν περηφανοι για την κατασταση!τι να κανουν κι αυτοι?Φετος που εχουμε παει 3-4 φορες παλι το μωρο εκει χωρις τους γονεις!προχθες βλεπω το μωρο στο καροτσι εξω απο την αυλη,στον δρομο να το ταιζει η γιαγια...παω κοντα να του μιλησω να τον δει και ο δικος μου να χαρει.τον ταιζε η γιαγια του...Και μου λεει:"τρωνε μεσα οι αλλοι(οι γονεις)και δεν τους αφηνει σε ησυχια,ολα τα θελει,τους χυνει τις μπυρες τους πειραζει και τον εβγαλα εξω!Μην ενοχληθουν οι εξοχοτητες μη χε@#ω!Που δινει ο Θεος παιδια ρε γαμ@$#το?Αργοτερα εμαθα οτι η μητερα δεν δουλευει!Αν μπορεις να πεις τετοιο ζωο μητερα!!!:evil:Δεν την εχω δει ποτε αυτη αλλα πολυ θα ηθελα να την φτυσω!Δεν ξερω αν ειναι η ιδεα μου αλλα αυτο το μωρο εχει μια θλιψη στα ματακια του που με ισοπεδωνει...Ενα βλεμα που δεν ταιριαζει σε τοσο μικρο πλασματακι!:(

Απαραδεχτο! Αλλα απο οτι κοβω αρκετα συνηθισμενο τωρα τελευταια. Φοριεται πολυ........

Marigoula
29-08-10, 13:24
Ξυπνησε το θεμα παλι κοριτσια? Δεν σας ειπα με την γιαγια. Εχουμε γνωριστει και με την κορη παρακαλω πολυ. Τελος παντων με πετυχαινει η γιαγια στο σουπερ. Της λεω που ειναι η Δημητρα (μαμα του μωρου). Μου λεει διακοπες με τον συζυξ, και το μωρο της λεω.......και τι μου λεει......

'Κοιμηθηκε και βρηκα ευκαιρια να πεταχτω να παρω λιγο κρεας'.......

Συμπληρωματικα το μωρο ειναι 13 μηνων, το σουπερ 3 δρομους κατω απο το σπιτι της γιαγιας, και δεν ειναι κανενας αλλος στο σπιτι. Εμεινα σαν λαμακας και την κοιταζα.......

Ομολογουμενως πρωτη φορα μετα απο πολυ καιρο με εκανε καποιος να σκασω......


Ποιος νοήμων άνθρωπος αφήνει ένα μωρό ολομόναχο στο σπίτι και πάει στο σουπερ μαρκετ;;; Εδώ μιλαμε για εγκληματική αμέλεια....φαντάσου τι άλλα κουφά κάνει αυτή η γιαγιά....και οι γονείς λιάζονται αμέριμνοι..... ο Θεός να φυλάει αυτό το παιδάκι πραγματικά.....

Dimitra83
29-08-10, 13:41
η κουνιαδα μου?μια ζωη παρτσακλο...οταν τη γνωρισα ηταν 17.5 κ εγω 18.5 κ απο τοτε οσο παει χειροτερευει.εμεινα εγκυος στην κορη μου κ γυριζει κ μου λεει ''εσυ θα κανεις παιδι κ εγω οχι??:evil:θυμωσε!'' χωρις να χει ΚΑΝ σχεση με καποιον..ενα μηνα μετα εμεινε εγκυος:shock: ο πατερας αγνωστος αφαντος κ ουτε αυτη ξερει ποιος.ηθελε κοριτσι γιατι εμαθε οτι εκανα υπερηχο κ ειχα κ εγω κοριτσι.τελικα ειχε αγορι.με τπηρε τηλ κ εκλαιγε:shock: ''ασε ασε τι επαθα...αγορι εχω!'':shock: γενναει προωροα 33 εβδ.μεσα στην τρελη χαρα ηταν επειδη γεννησε νωριτερα κ δε προλαβε να παρει πολλα κιλα:shock: αρχισε μετα να μου λεει οτι τελικα της αρεσουν πιο πολυ τα αγορια κ με το που βλεπει κοριτσακια θελει να κανει εμετο:shock::rolleyes:
παρατησε το μωρο της 4 μηνων στους γονεις της.(το οποιο δε θηλασε μονο κ μονο για να μη της χαλασει το βυζι οπως ειπε) τα πεθερικα μου το μεγαλωνουν αποκλειστικα.αυτη αφαντη.γυριζει με τον εναν κ με τον αλλον.οταν το μωρο ηταν εναμισι ετων αυτη εμεινε εγκυος απο εναν γυφτο κ πηγε κ το εριξε.εχει κανει 4-5 εκτρωσεις γενικως.το μωρο γενικα παρατημενο στα πεθερικα μου.περπατησε 2,5 ετων μιλησε πρωτη φορα στα 4 .μεχρι τοτε ουτε μαμ δεν ελεγε.δεν ιδρωσε το αυτι της κ τα πεθερικα μου δε το πηγαν ποτε σε κανεναν ειδικο.το βλεπει μια φορα καθε μηνα η καθε 2μηνο κ αυτο σαν επισκεπτρια 5-10λεπτων .το καλοκαιρι προπερσι που ειμασταν στην πεθερα μου ηρθε κ αυτη κ αρχισε να το χτυπαει κιολας με μια σκουπα γιατι το παιδι φωναζε μεσα στο αυτι της:evil: το μονο που κανει ειναι να γυρναει κ να αλλαζει γκομενους.ολες τις εθνικοτητες ολες τις ρατσες κ ολες τις ηλικιες.απο 16αρη μεχρι 55αρη.οι περισσοτεροι την σπιτωνουν για κανα μηνα κ μετα την διωχνουν γιατι την βαριουνται κ μετα παει μενει σε αλλον.το παιδι της ουτε να το χεσει.ειναι 4,5 ετων κ δε την ξερει καν.θεια την φωναζει κ αυτη χαιρεται κιολας γιατι ειναι πολυ μικρη λεει για μαμα .(ενα χρονο μικροτερη μου ειναι.26 ετων)δεν δουλεψε ποτε στη ζωη της.ζηταει απο την πεθερα μου καθε μηνα λεφτα να παει να βαψει τη ριζα γιατι τα εχει ξανθα.κ δε ρωταει αν το παιδι της εχει γαλα η φαγητο.
με νευριαζει μονο που το σκεφτομαι .μου ρχεται να την πνιξω ειλικρινα!:evil:
προπερσι μονο εκατσε σπιτι με τα πεθερικα μου για 15 μερες γιατι ειχαμε παει κ εμεις.κ ουτε ενα λεπτο δεν ασχοληθηκε με το παιδι της.εγω κ η πεθερα μου το ταιζαμε.2.5 ηταν τοτε.αυτη μια φορα ελειπε η πεθερα μου κ εγω ημουν στην αγορα κ γυρισα κ ακουω το 2.5 ετων μωρο να ουρλιαζει κ να εχει μελανιασει κ αυτη να φωναζει ''σκασεεεεεε με εχεις πριξειιιιιιι'' μπαινω μεσα κ ρωταω τι εγινε κ μου λεει '' ενα εργο δε με εχει αφησει να δω ρε θα του σπασω τα μουτρα!:evil:) λεω θα πειναει το παιδι ! κ μου λεει ''ε τοτε να του κανουμε κρεμα φαριν λακτε'':shock: το εχω εγω αγκαλια κ παιρνει αυτη να του κανει κρεμα κ βαζει σε ενα μπρικι νερο το βαζει να βρασει κ μεσα ριχνει κ μισο κουτι κρεμα κ αρχισε να το ανακατευει:shock: εκεινο εγινε σαν ζυμαρι!!!νευριασα τοσο που της το αρπαξα απο τα χερια το πεταω στο νεροχυτη κ της λεω ''πηγαινε κ κατσε εκει μη φας καμια τωρα με εκανες τουρμπο'' κ μου απανταει ''κ που να ξερω εγω πως γινεται?αυτη η μανα μου τι φευγει κ αργει να γυρισει?α σιχτιρ αυτη φταιει:evil:''
αυτες ηταν οι μονες 15 μερες που εκατσε μαζι με το παιδακι της.απο οτι μαθαινω απο τα πεθερικα μου μεχρι κ στις δημοσιες τουαλετες παει κ κοιμαται παρεα με κατι τσιγγανους:evil: κ ξερετε τι της κανουν δε χρειαζεται να το πω.προτιμαει να ζει ετσι απο το να κατσει με το παιδι της!
αχ τι τα θυμηθηκα τωρα..κ ποσα ακομα ειναι....τα νευρα μου:evil:

Ellemphriem
29-08-10, 14:53
η κουνιαδα μου?μια ζωη παρτσακλο...οταν τη γνωρισα ηταν 17.5 κ εγω 18.5 κ απο τοτε οσο παει χειροτερευει.εμεινα εγκυος στην κορη μου κ γυριζει κ μου λεει ''εσυ θα κανεις παιδι κ εγω οχι??:evil:θυμωσε!'' χωρις να χει ΚΑΝ σχεση με καποιον..ενα μηνα μετα εμεινε εγκυος:shock: ο πατερας αγνωστος αφαντος κ ουτε αυτη ξερει ποιος.ηθελε κοριτσι γιατι εμαθε οτι εκανα υπερηχο κ ειχα κ εγω κοριτσι.τελικα ειχε αγορι.με τπηρε τηλ κ εκλαιγε:shock: ''ασε ασε τι επαθα...αγορι εχω!'':shock: γενναει προωροα 33 εβδ.μεσα στην τρελη χαρα ηταν επειδη γεννησε νωριτερα κ δε προλαβε να παρει πολλα κιλα:shock: αρχισε μετα να μου λεει οτι τελικα της αρεσουν πιο πολυ τα αγορια κ με το που βλεπει κοριτσακια θελει να κανει εμετο:shock::rolleyes:
παρατησε το μωρο της 4 μηνων στους γονεις της.(το οποιο δε θηλασε μονο κ μονο για να μη της χαλασει το βυζι οπως ειπε) τα πεθερικα μου το μεγαλωνουν αποκλειστικα.αυτη αφαντη.γυριζει με τον εναν κ με τον αλλον.οταν το μωρο ηταν εναμισι ετων αυτη εμεινε εγκυος απο εναν γυφτο κ πηγε κ το εριξε.εχει κανει 4-5 εκτρωσεις γενικως.το μωρο γενικα παρατημενο στα πεθερικα μου.περπατησε 2,5 ετων μιλησε πρωτη φορα στα 4 .μεχρι τοτε ουτε μαμ δεν ελεγε.δεν ιδρωσε το αυτι της κ τα πεθερικα μου δε το πηγαν ποτε σε κανεναν ειδικο.το βλεπει μια φορα καθε μηνα η καθε 2μηνο κ αυτο σαν επισκεπτρια 5-10λεπτων .το καλοκαιρι προπερσι που ειμασταν στην πεθερα μου ηρθε κ αυτη κ αρχισε να το χτυπαει κιολας με μια σκουπα γιατι το παιδι φωναζε μεσα στο αυτι της:evil: το μονο που κανει ειναι να γυρναει κ να αλλαζει γκομενους.ολες τις εθνικοτητες ολες τις ρατσες κ ολες τις ηλικιες.απο 16αρη μεχρι 55αρη.οι περισσοτεροι την σπιτωνουν για κανα μηνα κ μετα την διωχνουν γιατι την βαριουνται κ μετα παει μενει σε αλλον.το παιδι της ουτε να το χεσει.ειναι 4,5 ετων κ δε την ξερει καν.θεια την φωναζει κ αυτη χαιρεται κιολας γιατι ειναι πολυ μικρη λεει για μαμα .(ενα χρονο μικροτερη μου ειναι.26 ετων)δεν δουλεψε ποτε στη ζωη της.ζηταει απο την πεθερα μου καθε μηνα λεφτα να παει να βαψει τη ριζα γιατι τα εχει ξανθα.κ δε ρωταει αν το παιδι της εχει γαλα η φαγητο.
με νευριαζει μονο που το σκεφτομαι .μου ρχεται να την πνιξω ειλικρινα!:evil:
προπερσι μονο εκατσε σπιτι με τα πεθερικα μου για 15 μερες γιατι ειχαμε παει κ εμεις.κ ουτε ενα λεπτο δεν ασχοληθηκε με το παιδι της.εγω κ η πεθερα μου το ταιζαμε.2.5 ηταν τοτε.αυτη μια φορα ελειπε η πεθερα μου κ εγω ημουν στην αγορα κ γυρισα κ ακουω το 2.5 ετων μωρο να ουρλιαζει κ να εχει μελανιασει κ αυτη να φωναζει ''σκασεεεεεε με εχεις πριξειιιιιιι'' μπαινω μεσα κ ρωταω τι εγινε κ μου λεει '' ενα εργο δε με εχει αφησει να δω ρε θα του σπασω τα μουτρα!:evil:) λεω θα πειναει το παιδι ! κ μου λεει ''ε τοτε να του κανουμε κρεμα φαριν λακτε'':shock: το εχω εγω αγκαλια κ παιρνει αυτη να του κανει κρεμα κ βαζει σε ενα μπρικι νερο το βαζει να βρασει κ μεσα ριχνει κ μισο κουτι κρεμα κ αρχισε να το ανακατευει:shock: εκεινο εγινε σαν ζυμαρι!!!νευριασα τοσο που της το αρπαξα απο τα χερια το πεταω στο νεροχυτη κ της λεω ''πηγαινε κ κατσε εκει μη φας καμια τωρα με εκανες τουρμπο'' κ μου απανταει ''κ που να ξερω εγω πως γινεται?αυτη η μανα μου τι φευγει κ αργει να γυρισει?α σιχτιρ αυτη φταιει:evil:''
αυτες ηταν οι μονες 15 μερες που εκατσε μαζι με το παιδακι της.απο οτι μαθαινω απο τα πεθερικα μου μεχρι κ στις δημοσιες τουαλετες παει κ κοιμαται παρεα με κατι τσιγγανους:evil: κ ξερετε τι της κανουν δε χρειαζεται να το πω.προτιμαει να ζει ετσι απο το να κατσει με το παιδι της!
αχ τι τα θυμηθηκα τωρα..κ ποσα ακομα ειναι....τα νευρα μου:evil:

Τι λες ρε συ? Υπαρχει τωρα αυτη? Ειναι δυνατον? :shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

Dimitra83
29-08-10, 14:58
Τι λες ρε συ? Υπαρχει τωρα αυτη? Ειναι δυνατον? :shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

κιομως υπαρχει κ εχω την ατυχια να την εχω κ κουνιαδα!ο αντρας μου λεει οτι δεν εχει αδερφη κ δε θελει να την δει ποτε!την εχει βγαλει απο μεσα του εδω κ ενα χρονο οταν ειχε κανει το κορυφαιο που τρεχανε το μωρο θεσσαλονικη επειδη εβγαλε κατι παραξενα σπυρια σε ολο το σωμα.τελικα μαθαμε οτι τα ειχε κ αυτη κ αρα του τα κολλησε σε μια απο τις...επισκεψεις της.κ αυτη ποιος ξερει απο που θα τα κολλησε!η πεθερα μου ελεγε τοτε οτι τα ειχε με εναν χασαπη κ την απαυτωνε μεσα στα σφαγεια :shock:
τελικα το παιδι νοσηλευτικε καμια βδομαδα θεσσαλονικη μεχρι να του κανουν ολες τις εξαιτασεις.κορτιζονη του εδωσαν για να φυγουν τα σπυρια:evil:

Ellemphriem
30-08-10, 12:57
Ξερεις τι με θλιβει περισσοτερο? Οτι η φυση δινει παιδια σε κατι τετοιους που ουσιαστικα δεν τα θελουν, και τα αφαιρει απο καποιους αλλους που θα εδιναν και την ψυχη τους για ενα παιδι.....

Dimitra83
30-08-10, 13:53
Ξερεις τι με θλιβει περισσοτερο? Οτι η φυση δινει παιδια σε κατι τετοιους που ουσιαστικα δεν τα θελουν, και τα αφαιρει απο καποιους αλλους που θα εδιναν και την ψυχη τους για ενα παιδι.....

αυτο ξαναπες το...απορω κ εγω γιατι τοση αδικια...

JENIA
30-08-10, 14:23
αυτο ξαναπες το...απορω κ εγω γιατι τοση αδικια...


αχ δημητρα μου δεν θα πω οτι εχω τετοια κουνιαδα αλλα εχω συνιφαδα που αγαπα ποιο πολυ το σκυλι της απο το παιδι της .και εστι ερχομαι και λεω γιατι ο θεος δεν βλεπει τις αδιαφορες γυναικες και τις κανει μανες !!

boy'smam
30-08-10, 18:24
Α καλα!Μιλαμε για πολυ προβληματικους ανθρωπους!Ευτυχως σε καποιες περιπτωσεις υπαρχει καποιος αξιος συγγενης και αναλμβανει και δεν καταληγουν τα παιδακια σε ιδρυματα...

Baby A
30-08-10, 18:49
Ξυπνησε το θεμα παλι κοριτσια? Δεν σας ειπα με την γιαγια. Εχουμε γνωριστει και με την κορη παρακαλω πολυ. Τελος παντων με πετυχαινει η γιαγια στο σουπερ. Της λεω που ειναι η Δημητρα (μαμα του μωρου). Μου λεει διακοπες με τον συζυξ, και το μωρο της λεω.......και τι μου λεει......

'Κοιμηθηκε και βρηκα ευκαιρια να πεταχτω να παρω λιγο κρεας'.......

Συμπληρωματικα το μωρο ειναι 13 μηνων, το σουπερ 3 δρομους κατω απο το σπιτι της γιαγιας, και δεν ειναι κανενας αλλος στο σπιτι. Εμεινα σαν λαμακας και την κοιταζα.......

Ομολογουμενως πρωτη φορα μετα απο πολυ καιρο με εκανε καποιος να σκασω......

αμαν για το θεο, η παναγια τα φυλαει μερικα παιδια ακι αυτη η κυρια δεν μπορουσε να εχει τη στοιχειωδη ευαισθησια να προμηθευσει τουλαχιστον με τα ειδη που χρειαζεται η μαμα της αμαν. που τα δινει ο θεος τα παιδια. δλδ τι αγαπη ενιωσε αυτο τωρα;

η κουνιαδα μου?μια ζωη παρτσακλο...οταν τη γνωρισα ηταν 17.5 κ εγω 18.5 κ απο τοτε οσο παει χειροτερευει.εμεινα εγκυος στην κορη μου κ γυριζει κ μου λεει ''εσυ θα κανεις παιδι κ εγω οχι??:evil:θυμωσε!'' χωρις να χει ΚΑΝ σχεση με καποιον..ενα μηνα μετα εμεινε εγκυος:shock: ο πατερας αγνωστος αφαντος κ ουτε αυτη ξερει ποιος.ηθελε κοριτσι γιατι εμαθε οτι εκανα υπερηχο κ ειχα κ εγω κοριτσι.τελικα ειχε αγορι.με τπηρε τηλ κ εκλαιγε:shock: ''ασε ασε τι επαθα...αγορι εχω!'':shock: γενναει προωροα 33 εβδ.μεσα στην τρελη χαρα ηταν επειδη γεννησε νωριτερα κ δε προλαβε να παρει πολλα κιλα:shock: αρχισε μετα να μου λεει οτι τελικα της αρεσουν πιο πολυ τα αγορια κ με το που βλεπει κοριτσακια θελει να κανει εμετο:shock::rolleyes:
παρατησε το μωρο της 4 μηνων στους γονεις της.(το οποιο δε θηλασε μονο κ μονο για να μη της χαλασει το βυζι οπως ειπε) τα πεθερικα μου το μεγαλωνουν αποκλειστικα.αυτη αφαντη.γυριζει με τον εναν κ με τον αλλον.οταν το μωρο ηταν εναμισι ετων αυτη εμεινε εγκυος απο εναν γυφτο κ πηγε κ το εριξε.εχει κανει 4-5 εκτρωσεις γενικως.το μωρο γενικα παρατημενο στα πεθερικα μου.περπατησε 2,5 ετων μιλησε πρωτη φορα στα 4 .μεχρι τοτε ουτε μαμ δεν ελεγε.δεν ιδρωσε το αυτι της κ τα πεθερικα μου δε το πηγαν ποτε σε κανεναν ειδικο.το βλεπει μια φορα καθε μηνα η καθε 2μηνο κ αυτο σαν επισκεπτρια 5-10λεπτων .το καλοκαιρι προπερσι που ειμασταν στην πεθερα μου ηρθε κ αυτη κ αρχισε να το χτυπαει κιολας με μια σκουπα γιατι το παιδι φωναζε μεσα στο αυτι της:evil: το μονο που κανει ειναι να γυρναει κ να αλλαζει γκομενους.ολες τις εθνικοτητες ολες τις ρατσες κ ολες τις ηλικιες.απο 16αρη μεχρι 55αρη.οι περισσοτεροι την σπιτωνουν για κανα μηνα κ μετα την διωχνουν γιατι την βαριουνται κ μετα παει μενει σε αλλον.το παιδι της ουτε να το χεσει.ειναι 4,5 ετων κ δε την ξερει καν.θεια την φωναζει κ αυτη χαιρεται κιολας γιατι ειναι πολυ μικρη λεει για μαμα .(ενα χρονο μικροτερη μου ειναι.26 ετων)δεν δουλεψε ποτε στη ζωη της.ζηταει απο την πεθερα μου καθε μηνα λεφτα να παει να βαψει τη ριζα γιατι τα εχει ξανθα.κ δε ρωταει αν το παιδι της εχει γαλα η φαγητο.
με νευριαζει μονο που το σκεφτομαι .μου ρχεται να την πνιξω ειλικρινα!:evil:
προπερσι μονο εκατσε σπιτι με τα πεθερικα μου για 15 μερες γιατι ειχαμε παει κ εμεις.κ ουτε ενα λεπτο δεν ασχοληθηκε με το παιδι της.εγω κ η πεθερα μου το ταιζαμε.2.5 ηταν τοτε.αυτη μια φορα ελειπε η πεθερα μου κ εγω ημουν στην αγορα κ γυρισα κ ακουω το 2.5 ετων μωρο να ουρλιαζει κ να εχει μελανιασει κ αυτη να φωναζει ''σκασεεεεεε με εχεις πριξειιιιιιι'' μπαινω μεσα κ ρωταω τι εγινε κ μου λεει '' ενα εργο δε με εχει αφησει να δω ρε θα του σπασω τα μουτρα!:evil:) λεω θα πειναει το παιδι ! κ μου λεει ''ε τοτε να του κανουμε κρεμα φαριν λακτε'':shock: το εχω εγω αγκαλια κ παιρνει αυτη να του κανει κρεμα κ βαζει σε ενα μπρικι νερο το βαζει να βρασει κ μεσα ριχνει κ μισο κουτι κρεμα κ αρχισε να το ανακατευει:shock: εκεινο εγινε σαν ζυμαρι!!!νευριασα τοσο που της το αρπαξα απο τα χερια το πεταω στο νεροχυτη κ της λεω ''πηγαινε κ κατσε εκει μη φας καμια τωρα με εκανες τουρμπο'' κ μου απανταει ''κ που να ξερω εγω πως γινεται?αυτη η μανα μου τι φευγει κ αργει να γυρισει?α σιχτιρ αυτη φταιει:evil:''
αυτες ηταν οι μονες 15 μερες που εκατσε μαζι με το παιδακι της.απο οτι μαθαινω απο τα πεθερικα μου μεχρι κ στις δημοσιες τουαλετες παει κ κοιμαται παρεα με κατι τσιγγανους:evil: κ ξερετε τι της κανουν δε χρειαζεται να το πω.προτιμαει να ζει ετσι απο το να κατσει με το παιδι της!
αχ τι τα θυμηθηκα τωρα..κ ποσα ακομα ειναι....τα νευρα μου:evil:

πω πω Dimitra τι σαπουνοπερες να δειτε εσεις δεν ξερετε τι θα σας ξημερωσει το αυριο με αυτη την κουνιαδα. για σεναριο μου κανει... απιστευτη! ευγενικη κουβεντα ειπα!

Α καλα!Μιλαμε για πολυ προβληματικους ανθρωπους!Ευτυχως σε καποιες περιπτωσεις υπαρχει καποιος αξιος συγγενης και αναλμβανει και δεν καταληγουν τα παιδακια σε ιδρυματα...
αυτο ξαναπες το!

Stap
31-08-10, 07:51
Ξέρω κι εγώ μια τέτοια περίπτωση: τη δική μου!!
Με το που σαράντησε η μάνα μου με έφερε απ' τη Γερμανία στη γιαγιά μου η οποία με μεγάλωσε αποκλειστικά για 4 χρόνια! Όταν λέμε γιαγιά μη φανταστείτε γριά...Τότε ήταν 40άρα και μεγάλωνα μαζί με θείους μου που ήταν κι εκείνοι ανήλικοι ακόμη (σαν αδέρφια ουσιαστικά ήμασταν)...Φώναζα τη γιαγιά μου "μαμά"... Θα μου πείτε: άλλο η ξενιτιά.... Θα σας πω: γιατί όλοι οι συμμαθητές μου στο σχολείο που πήγα εκεί όταν με πήραν είχαν μεγαλώσει με τους γονείς τους?
Θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια ακόμη την ημέρα αποχωρησμού από τη γιαγιά μου. Το μόνο άτομο εμπιστοσύνης που είχα...

Βλέπω πάντως ότι υπάρχει πραγματικά ένα "θέμα" μ' αυτό. Όσο και να περνούν τα χρόνια μας βασανίζει (μας=τα παιδιά που τα πάρκαραν αλλού για χρόνια). Τίθεται θέμα του αν θα τους συγχωρήσουμε κλπ. Εγώ βλέπω πλέον όλα αυτά τα χρόνια μετά ότι αυτός ο "αναγκαστικός συμβιβασμός" (όπως τον παρουσιάζει η μητέρα μου) είχε μεγάλη επίπτωση τόσο στην ψυχολογία μου όσο και στη σχέση μας ως οικογένεια γενικότερα.... σε όλη μου την παιδική ηλικία αλλά και στην ενήλικη ζωή η μητέρα μου έκανε κι άλλους τέτοιους "συμβιβασμούς" με αποφάσεις που έπαιρνε ο πατέρας μου για εμένα (που γενικώς δε θέλει τα παιδιά - ούτε αυτά τον θέλουν, τα αγριοκοιτάζει ή δεν τους δίνει σημασία και τον αποφεύγουν). Πιστεύω πλέον ότι το πόσο με ήθελε τελικά ήταν συνάρτηση του ότι ήμουν έξυπνη και δε δημιουργούσα "προβλήματα" συν του ότι δε θα ήταν κοινωνικά αποδεκτό να κάνει κάτι διαφορετικό. Μία ιδιοκτησία δηλαδή που μπορείς να ζήσεις μ΄αυτή και να καμαρώνεις που και που για ιδιότητες που μπορεί κανείς να αποδόσει σ΄εσένα, ότι είναι δηλαδή δικής του προέλευσης.... Πάντα το είχα παράπονο γιατί ως γονείς δεν έκαναν το κάτιτίς όταν έπαιρνα κάποια διάκριση κλπ...αλλά τώρα νομίζω ότι τελικά αυτά τα θεωρούσαν ως δεδομένα και του τύπου "εισητήρια" που επιτρέπουν την παραμονή μου σ' αυτούς....τέλος πάντων πράγματα που δε λέγονται με λόγια, δεν έχουν ειπωθεί αλλά ένα παιδί μπορεί να αισθανθεί...κάτι σαν "συγγνώμη που υπάρχω"...

Σε συζητήσεις με άλλους γονείς που έλεγαν π.χ. κουραζόμαστε στη δουλειά κλπ αλλά τι να κάνουμε? Για τα παιδιά τα κάνουμε όλα...Ο δικός μου πάντα σχολίαζε: "ναι, σιγά, για τα παιδιά....και μετά για τα εγγόνια...και μετά τι καταλάβαμε δηλαδή? Πάει η ζωή.."..... Εγώ, παρεβρισκόμουν στις συζητήσεις αυτές και τα άκουγα...και φυσικά ντρεπόμουν (δυστυχώς όχι γι' αυτούς αλλά για το ότι υπάρχω)...

Τώρα βέβαια, με τα χρόνια δε νομίζω ότι σκέφτονται έτσι, αναγνωρίζουν πιστεύω το ότι το να έχεις παιδί είναι κάτι σημαντικό κλπ....(ίσως απλά σκέφτονται ότι στα δύσκολα γειρατιά που είναι μπροστά καλά είναι να έχουν κάπιον δικό τους να τους φροντίζει) αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ παιδί που το αγαπούν αλλά παιδί που πρέπει να φέρεται με ορισμένο τρόπο ώστε να μη στενοχωρεί-θυμώνει τον πατέρα.....
Είναι απ' τους ανθρώπους που στρουθοκαμηλίζουν, ακόμη κι αν έχουν καταλάβει λάθη τους ή αν τους τα επισημαίνεις, την επόμενη στιγμή συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε τίποτα. Συνεχίζουμε τη ζωή μας...

Τεσπα...."Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες...."
Σόρρυ για το κατεβατό:?

marcella
31-08-10, 08:51
Εγώ πάλι είχα γνωρίσει μια κοπέλα 30 χρονών, η οποία ζούσε σε ένα τεράστιο σπίτι στο Ψυχικό με την αδερφή της και μου έλεγε ότι τώρα την γνωρίζει καλύτερα. Όταν τη ρώτησα το λόγο, μου είπε ότι η αδερφή της μεγάλωσε με τον πατέρα της, και εκείνη με τη μητέρα της. Στο τέλος μου εξήγησε ότι δεν ήταν χωρισμένοι οι γονείς της, απλά ήθελε ο καθένας να έχει τον χώρο του. Έτσι ζούσαν σε ένα διόροφο σπίτι, στον ένα όροφο ο πατέρας με τη μία κόρη, και στον άλλο η μάνα με την άλλη κόρη. Έτσι ο καθένας είχε τον χώρο του, και κάθε τόσο συναντιόντουσαν.
Όταν τη ρώτησα που βρίσκονται οι γονείς της τώρα, μου απάντησε ότι ο πατέρας της μένει κάπου στη Θεσσαλία και η μάνα της κάπου στην Πελοπόνησσο. Τη ρώτησα πάλι αν τελικά χώρισαν, και με κοίταξε απορημένη, λέγοντας μου: "όχι βρε! απλά για να έχουν τον χώρο τους!".

Ellemphriem
31-08-10, 09:49
Ξέρω κι εγώ μια τέτοια περίπτωση: τη δική μου!!
Με το που σαράντησε η μάνα μου με έφερε απ' τη Γερμανία στη γιαγιά μου η οποία με μεγάλωσε αποκλειστικά για 4 χρόνια! Όταν λέμε γιαγιά μη φανταστείτε γριά...Τότε ήταν 40άρα και μεγάλωνα μαζί με θείους μου που ήταν κι εκείνοι ανήλικοι ακόμη (σαν αδέρφια ουσιαστικά ήμασταν)...Φώναζα τη γιαγιά μου "μαμά"... Θα μου πείτε: άλλο η ξενιτιά.... Θα σας πω: γιατί όλοι οι συμμαθητές μου στο σχολείο που πήγα εκεί όταν με πήραν είχαν μεγαλώσει με τους γονείς τους?
Θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια ακόμη την ημέρα αποχωρησμού από τη γιαγιά μου. Το μόνο άτομο εμπιστοσύνης που είχα...

Βλέπω πάντως ότι υπάρχει πραγματικά ένα "θέμα" μ' αυτό. Όσο και να περνούν τα χρόνια μας βασανίζει (μας=τα παιδιά που τα πάρκαραν αλλού για χρόνια). Τίθεται θέμα του αν θα τους συγχωρήσουμε κλπ. Εγώ βλέπω πλέον όλα αυτά τα χρόνια μετά ότι αυτός ο "αναγκαστικός συμβιβασμός" (όπως τον παρουσιάζει η μητέρα μου) είχε μεγάλη επίπτωση τόσο στην ψυχολογία μου όσο και στη σχέση μας ως οικογένεια γενικότερα.... σε όλη μου την παιδική ηλικία αλλά και στην ενήλικη ζωή η μητέρα μου έκανε κι άλλους τέτοιους "συμβιβασμούς" με αποφάσεις που έπαιρνε ο πατέρας μου για εμένα (που γενικώς δε θέλει τα παιδιά - ούτε αυτά τον θέλουν, τα αγριοκοιτάζει ή δεν τους δίνει σημασία και τον αποφεύγουν). Πιστεύω πλέον ότι το πόσο με ήθελε τελικά ήταν συνάρτηση του ότι ήμουν έξυπνη και δε δημιουργούσα "προβλήματα" συν του ότι δε θα ήταν κοινωνικά αποδεκτό να κάνει κάτι διαφορετικό. Μία ιδιοκτησία δηλαδή που μπορείς να ζήσεις μ΄αυτή και να καμαρώνεις που και που για ιδιότητες που μπορεί κανείς να αποδόσει σ΄εσένα, ότι είναι δηλαδή δικής του προέλευσης.... Πάντα το είχα παράπονο γιατί ως γονείς δεν έκαναν το κάτιτίς όταν έπαιρνα κάποια διάκριση κλπ...αλλά τώρα νομίζω ότι τελικά αυτά τα θεωρούσαν ως δεδομένα και του τύπου "εισητήρια" που επιτρέπουν την παραμονή μου σ' αυτούς....τέλος πάντων πράγματα που δε λέγονται με λόγια, δεν έχουν ειπωθεί αλλά ένα παιδί μπορεί να αισθανθεί...κάτι σαν "συγγνώμη που υπάρχω"...

Σε συζητήσεις με άλλους γονείς που έλεγαν π.χ. κουραζόμαστε στη δουλειά κλπ αλλά τι να κάνουμε? Για τα παιδιά τα κάνουμε όλα...Ο δικός μου πάντα σχολίαζε: "ναι, σιγά, για τα παιδιά....και μετά για τα εγγόνια...και μετά τι καταλάβαμε δηλαδή? Πάει η ζωή.."..... Εγώ, παρεβρισκόμουν στις συζητήσεις αυτές και τα άκουγα...και φυσικά ντρεπόμουν (δυστυχώς όχι γι' αυτούς αλλά για το ότι υπάρχω)...

Τώρα βέβαια, με τα χρόνια δε νομίζω ότι σκέφτονται έτσι, αναγνωρίζουν πιστεύω το ότι το να έχεις παιδί είναι κάτι σημαντικό κλπ....(ίσως απλά σκέφτονται ότι στα δύσκολα γειρατιά που είναι μπροστά καλά είναι να έχουν κάπιον δικό τους να τους φροντίζει) αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ παιδί που το αγαπούν αλλά παιδί που πρέπει να φέρεται με ορισμένο τρόπο ώστε να μη στενοχωρεί-θυμώνει τον πατέρα.....
Είναι απ' τους ανθρώπους που στρουθοκαμηλίζουν, ακόμη κι αν έχουν καταλάβει λάθη τους ή αν τους τα επισημαίνεις, την επόμενη στιγμή συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε τίποτα. Συνεχίζουμε τη ζωή μας...

Τεσπα...."Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες...."
Σόρρυ για το κατεβατό:?

Λυπαμαι κοριτσι μου για οτι περασες. Αυτο προσπαθω να ΜΗΝ κανω στο παιδι μου με το οποιο ειμαι συνεχεια και ελπιζω να ειμαι (φυσης θελοντως)....παρομοια περιπτωση και εγω ......με μεγαλωσε γιαγια/παππους για 7 χρονια οσο η μανα μου ταξιδευε......η σχεση μου με την μανα μου ποτε δεν εφτιαξε μεχρι που πεθανε.......αν χασεις την αρχη μετα δεν φτιαχνει ή και αν φτιαξει δεν ειναι ποτε ουσιωδης και το ξερω καλα αυτο..........

viki 1
31-08-10, 10:00
Δίπλα στο σπίτι της γιαγιάς μου έμενε μια οικογένεια που αποτελούταν απο γιαγιά - παππού - γιο και εγγονό 5 ετών. Το παιδί φώναζε τη γιαγιά του μαμά και αποκαλούσε μπαμπά και τον πατέρα του και τον παππού του. Μπαμπά Γιώργο και μπαμπά Δημήτρη π.χ. Δεν γνώριζε καν την ύπαρξη της μητέρας του ούτε οτι η γυναίκα που αποκαλεί μαμά είναι η γιαγιά του. Δεν γνωρίζω παραπάνω λεπτομέρεις παρά μόνο οτι η μητέρα εγκατέλειψε το παιδί και τον σύζυγο. Άντε τώρα να μεγαλώσει αυτό το παιδάκι και να καταλάβει πως όλα τα παιδάκια έχουν 1 μπαμπά και οχι 2. Και τί είναι μαμά και τί μπαμπάς. Και πού είναι η δικιά του μαμά και γιατί μεγάλωσε έτσι. Γιατί προς στιγμήν έχει μεσάνυχτα.
Η κόρη μου είναι 19 μηνών και δεν έχει διανυκτερεύσει εκτός σπιτιού. Δεν μπορώ να διανοηθώ το κρεβατάκι της άδειο. Θεωριτικά θα έκανα έναν ήσυχο ύπνο χωρίς διακοπές τα μεσάνυχτα, πρακτικά όμως δεν θα με έπαιρνε ποτέ ο ύπνος γιατί το μυαλό μου θα ήταν στο μωρό. 10 ώρες την ημέρα είναι στην πεθερά μου που μένει απο κάτω μας , γιατί εργάζομαι, που σημαίνει οτι τη βλέπει πιο πολύ απο μένα. Αλλά μόλις ξυπνάει φωνάζει μαμά. ¨οταν είναι πρωί ενασχολείται με τις καθημερινές της δραστηριότητες. Αν τύχει όταν σχολάσω να κοιμάται δεν την ανησυχώ. Πάω σπίτι και περιμένω να ξυπνήσει. Μόλις ξυπνήσει και αντιληφθεί οτι είναι απόγευμα κλαίει μέχρι να με δει να κατεβαίνω απο τις σκάλες. Καλές και οι γιαγιάδες, αλλά τα παιδιά έχουν ανάγκη τους γονείς! Αν την πει η πεθερά μου να κοιμηθεί το βράδυ μαζί της φωνάζει όχιιιιιιιιιι!
Και εγώ αποκλειστικά με παππούδες μεγάλωσα. Πιστεύω οτι έχω πολλά συναισθηματικά κενά μέσα μου και επηρέασε αρκετά τον χαρακτήρα μου. Δεν ήμουν σαν όλα τα άλλα παιδάκια με τη μαμά τους. Δεν θα αφήσω ούτε λεπτό ανεκμετάλλευτο μακρυά απο το παιδί μου. Την πάιρνω παντού μαζί μου. Το καλοκαίρι 2 βδομάδες πήγε η πεθερά στο χωριό. Θα μπορούσα να κάτσω σπιτάκι μου να ξεκουραστώ αλλά προτίμησα να κάνω 40χιλιόμετρα για να πάω στη δουλειά και 40 για να γυρίσω και να αγκαλιάσω και να πάιξω με το παιδί μου. Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν δεν την αγκαλιάσω!

Stap
31-08-10, 11:28
Λυπαμαι κοριτσι μου για οτι περασες. Αυτο προσπαθω να ΜΗΝ κανω στο παιδι μου με το οποιο ειμαι συνεχεια και ελπιζω να ειμαι (φυσης θελοντως)....παρομοια περιπτωση και εγω ......με μεγαλωσε γιαγια/παππους για 7 χρονια οσο η μανα μου ταξιδευε......η σχεση μου με την μανα μου ποτε δεν εφτιαξε μεχρι που πεθανε.......αν χασεις την αρχη μετα δεν φτιαχνει ή και αν φτιαξει δεν ειναι ποτε ουσιωδης και το ξερω καλα αυτο..........
Πράγματι, δεν είναι ποτέ ουσιώδης. Καταλαβαίνω αφού πέρασες τα ίδια...
Βασικά πιστεύω ότι οι δικοί μου είχαν ευκαιρίες να "επανορθώσουν" και πιο πολύ αυτό με στενοχωρούσε, ότι δηλαδή δεν έκαναν τίποτα. Γιατί δεν είναι αυτή καθεαυτή η "εγκατάλειψη" που μετράει. Πακέτο πάνε όλα αυτά τελικά. Και το χειρότερο, η όλη στάση τους είναι "ψυχοπονιάρική" όχι "αδιάφορη". Καλύτερα να ήταν έτσι λέω κάποιες φορές. Το "σ' αγαπάω" "ψυχή μου" αλλά η συμπεριφορά άλλη...αυτό είναι που με σκότωνε πάντα...
Παράδειγμα: στο σπίτι που φτιάξαν και μένουν (όταν εγώ ήμουν περίπου 10 ετών), δεν έφτιαξαν δωμάτιο για εμένα. Τυχαίο; δε νομίζω...
Βέβαια, λένε τώρα, όταν τους το είπα, ότι όλος ο όροφος κάτω είναι δικός μου (άφτιαχτο σπίτι, χωρίς θέρμανση, χωρίς τίποτα, μόνο ένα κρεβάτι υπάρχει μέσα) αλλά όλα τα χρόνια που εγώ πήγαινα εκεί (διακοπές, καλοκαίρια κ.λπ....) κοιμόμουν στο πάτωμα στο σαλόνι...στρώσε ξέστρωσε κάθε βράδυ, σαν έκτακτος επισκέπτης, χωρίς χώρο για δικά μου πράγματα, τα οποία βρίσκονται στο κάτω σε χαρτοκούτια...
έτσι, πιστεύω ότι όλα τελικά ίσως έγιναν για καλύτερα...δηλαδή το ότι μεγάλωσα εκείνα τα χρόνια με τη γιαγιά. Ίσως το ότι σκέφτομαι έτσι κι όχι σαν κι αυτούς να οφείλεται σ' αυτό...

Δυστυχώς, μέχρι πριν κάποια χρόνια δεν τα έβλεπα έτσι, προσπαθούσα να τους δικαιολογήσω (βλέπεις ήταν και συνεχώς τα "διφορούμενα" - σ' αγαπάω μέν αλλά αυτά που κάνω δείχνουν άλλα...). Τώρα πια, θέλω απλά να μην ασχολούμαι και να μην ασχολούνται μαζί μου (που δυστυχώς κάνουν).

Baby A
31-08-10, 11:59
Ξέρω κι εγώ μια τέτοια περίπτωση: τη δική μου!!
Με το που σαράντησε η μάνα μου με έφερε απ' τη Γερμανία στη γιαγιά μου η οποία με μεγάλωσε αποκλειστικά για 4 χρόνια! Όταν λέμε γιαγιά μη φανταστείτε γριά...
:sad::sad::sad::sad::sad::sad::sad:

[QUOTE=marcella;1680145]Εγώ πάλι είχα γνωρίσει μια κοπέλα 30 χρονών, η οποία ζούσε σε ένα τεράστιο σπίτι στο Ψυχικό με την αδερφή της και μου έλεγε ότι τώρα την γνωρίζει καλύτερα. ..."όχι βρε! απλά για να έχουν τον χώρο τους!".
:shock::shock::shock::shock::shock::shock::shock:

Δίπλα στο σπίτι της γιαγιάς μου έμενε μια οικογένεια που αποτελούταν απο γιαγιά - παππού - γιο και εγγονό 5 ετών. Το παιδί φώναζε τη γιαγιά του μαμά και αποκαλούσε μπαμπά και τον πατέρα του και τον παππού του. Μπαμπά Γιώργο και μπαμπά Δημήτρη π.χ......για να γυρίσω και να αγκαλιάσω και να πάιξω με το παιδί μου. Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν δεν την αγκαλιάσω!
:wink::wink::wink::wink::wink::wink::wink:

Aeriko
31-08-10, 13:39
Μην πας μακρια καλη μου elenik....το εκανε η δικη μου μανα. Δικαιολογια ? Δεν ηταν ετοιμη για τις θυσιες που επρεπε να γινουν. Δεν μπορουσε να κοινηθει καλα με εμενα μωρο στο διαμερισμα κατω και μετακομισε σε αλλο διαμερισμα για να κοιματε ησυχη. Την ειδα 7 χρονων πρωτη φορα (καθαρα να θυμαμαι).....περιττο να σου πω τι εκανε ολο αυτο στην μετεπειτα σχεση μας. Αλλα υπαρχουν τετοια παραδειγματα και δεν ειναι τοσο σπανια οσο νομιζεις......απλα ειναι.....'κρυφα', γιατι φανερα δυσκολα καποιος παραδεχεται οτι ειναι τοσο.......:roll:......δεν ξερω τι να πω......ασε θα αφησω τους περαιτερω χαρακτηρισμους.....:-( Εχει πεθανει και ειπα παραπανω απο οσα επρεπε......πρεπει να την αφησω να ησυχασει πλεον....


Πόσο familiar σε αισθάνθηκα όταν το διάβασα δεν μπορείς να φανταστείς. Οκ εγώ δεν την είδα 7 χρονών αλλά αν συναθροίσω τις ώρες που περάσαμε μαζί βγάζουν δεν βγάζουν 2 χρόνια συνολικά. Κι επειδή είναι ακόμα εν ζωή ψάχνεται να βρει μετά από 41 χρόνια γιατί δεν είναι οι σχέσεις μας καλές και δεν θέλει να δεχτεί τα λάθη της.

Το μόνο που εύχομαι και για σένα και για μένα και για όλες τις κοπέλες που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις είναι να γίνουμε η μάνα που δεν είχαμε με λάθη μικρότερης αξίας!

Πάντως για το θέμα μας... προτιμώ μια μητέρα που "εγκαταλείπει" το παιδί της σε οποιονδήποτε συγγενή α΄βαθμού λόγω ανικανότητας (με οποιαδήποτε δικαιολογία/αιτιολογία) παρά μια μάνα που εγκαταλείπει το παιδί της σε ίδρυμα για 18 χρόνια χωρίς ουσιαστικό λόγο (η περίπτωση της βαφτιστήρας μου)!

Aeriko
31-08-10, 15:17
ακουστε κατι που κολλαει απιστευτα σ αυτο το τοπικ...

καμια 15αρια μερες τωρα, η μικρη ξυπναει στις 6.. και δεν ξανακοιμαται... εγω οσο χωμα και να ειμαι, δεν μπορω να κοιμηθω πριν τη 1, 1.30... δουλειες, μαζεματα, να δω λιγο τον αντρα μου που γυρναει παντα αργα...
η μικρη, ξυπναει και ενδιαμεσα 2-3 φορες...

δηλαδη, συνολικα, κοιμαμαι κανα 4ωρο κι αυτο σπαστο...

εννοειται σερνομαι.... γενικα η κορη μου εχει θεμα με τον υπνο, οπως η κοπελα που εγραψε παραπανω.... εχω να κοιμηθω σαν ανθρωπος απο το δευτερο τριμηνο της εγκυμοσυνης μου, απλα αυτο το διαστημα ΤΑ 'ΧΩ ΠΑΙΞΕΙ..

αν αυτο δεν ειναι γκρινια... τοτε ποιο ειναι? :-?

τες πα..

συνηθως, δεν τα λεω αυτα απο δω κι εκει... μονο σε φιλαρακια στο ιντερνετ κλαιγομαι, οχι στους δικους μου..

πως μ εβαλε ο διαολος και ανοιξα αυτη τη κουβεντα την κυριακη, στον αντρα μου και τα πεθερικα μου... δεν παθαινα λαρρυγγιτιδα, φαρυγγιτιδα και διαρροια ταυτοχρονα... (να περναγα τη μερα στο μπανιο,μουγκη, αντι να καθομαι μαζι τους στο σαλονι..)

και εκει που ελεγα η δυστυχη, πως μεχρι και τα ονειρα μου ειναι σαν ταινια στο σταρ... καθε 10 λεπτα διακοπη για διαφημισεις.. γυρναει και λεει το λαθος της φυσης που εχω για πεθερα, "να του παρου ιγου του κουριτς.. ιγου να του χου, δι μι νοιαζ ιμενα... να του κοιμηζ στην αγκαλια μ, να μην ξυπναει του βραδ..."
και μονο που σκεφτομαι το παιδι μου στην ποδια της, την οποια αλλαζει καθε 2μιση χρονια, παθαινω εγκεφαλικο..

"να του ταιζ"
κεφτεδες προηγουμενης εβδομαδας, και κουκια 5 μερες την εβδομαδα... α, ναι.. και "ζαχαριτσ'" σε ολες τις τροφες!!!!!! γαλα με ζαχαρη, γιαουρτι με ζαχαρη, πορτοκαλαδα με ζαχαρη, σκ@τα με ζαχαρη!!!! :evil::evil:

"να του παου και σχολειου ιδου... ιεχετ εσεις σχολειο εκει που μενετ?" (οχι, δεν εχουμε, εμεις μενουμε στην παταγωνια, μονο σχολεια για ταρανδους εχει εδω :rolleyes: )

με λιγα λογια.... μια φορα ειπα μπροστα στην πεθερα μου οτι ειναι αυπνη και πεταχτηκε αμεσως, να μου πει οτι θα παρει εκεινη το παιδι!!!! 'ιεγω δεν ιεχου προβλημα'
εχεις προβλημα στον εγκεφαλο, αλλα δε στο λεμε!!! στο κρυβουμε!!!

για φαντασου να την ειχα αναγκη!!! και να επρεπε να της αφηνω το παιδι σε τακτικα διαστηματα!!! εεεεεεελεος!!! μη μ αξιωσει ο θεος!!!! :???::???::???::???:



Υποκλίνομαι!!! :lol: Χ3στηκα στο γέλιο διαβάζοντάς το! Να σ' έχει ο θεός καλά!

Dimitra83
31-08-10, 20:19
Υποκλίνομαι!!! :lol: Χ3στηκα στο γέλιο διαβάζοντάς το! Να σ' έχει ο θεός καλά!

εγω να δεις!:lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol:

Baby A
31-08-10, 21:52
καλα fistikaki δεν παιζεσαι μια απ τα ιδια μου εφτιαξες τη μερα!
:lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol:

marsolan
31-08-10, 22:58
φρικαρω και αηδιαζω μαζι με πολλες απο τις καταστασεις που γραφετε!!!!!!!!!
δεν διανοουμαι να παρατησω το μωρο μου,ποτε...Απο τωρα σκεφτομαι οτι αν κανω αλλο παιδακι κι εχω τοσο χαλια εγκυμοσυνη οπως στο πρωτο μου θα νιωθω διπλα χαλια γιατι δεν θα μπορω αντικειμενικα να ασχοληθω καλα μαζι της....
τις προαλλες φωναξα στο βρεφακι μου επειδη δεν κοιμοταν και ηταν ανησυχο..κι απο την στεναχωρια και την ενταση μου που αυτο δεν μπορουσε να βολευτει φωναξα μια κουβεντα που και την ωρα ακομη που την ξεστομιζα το μετανιωνα,ενιωθα να καιγομαι...ακομη νιωθω τυψεις!
οχι να το παρατησω και να αδιαφορω!!
τοτε τι ηθελα κι εκανα παιδι???
και ναι,θα πρεπει να βαλω αυτο προτεραιοτητα...κι ας μου λειπει υπνος(το μονο που μου λειπει),θα ειμαι εκει σε οτι με εχει αναγκη!
και στην ξενιτια να πηγαινα..κι αυτο μαζι μου.
και διακοπες που πηγαμε..κι αυτο μαζι μας.
ιδιως τωρα που ειναι τοσο μικρη η μπεμπα δεν θελω να την αποχωριστω με τιποτε.Οταν μεγαλωσει κι αν θελει να πηγαινει στην γιαγια να κοιμηθει καμια φορα ναι,δεν θα εχω προβλημα αλλα να το εχει η καθε γιαγια ολη την ωρα κι εγω να κοιταω την παρτη μου(δεν μιλαω για ωρες δουλειας)...εεε,τοτε νομιζω για σκοτωμα θα ημουν.

Dimitra83
31-08-10, 23:20
ετσι ειναι μαρσολαν μου δικιο εχεις...κ γω η μονη φορα που αποχωριστικα την μεγαλη μου κορη ηταν οταν γεννησα τον μικρο μου κ εκατσα 3 μερες νοσοκομειο.ειχα λυσσαξει να βγω απο την πρωτη μερα αλλα δεν αφηνουν...ειχαν ερθει οι γονεις μου φυσικα κ την ειχε η μανα μου.ο αντρας μου δεν μπορουσε να παρει αδεια δυστηχως:-? το σαββατο πρεπει να τα αφησω 7 ωρες στον αντρα μου κ τα 2 για μια δουλεια που εχω κ το σκεφτομαι ΠΩΣ θα το κανω!μονο στον παιδικο τα εχω αφησει κ πουθενα αλλου!κ ελλαδα που παμε οπου παω μαζι μου ειναι....3 φορες τα εχω αφησει στη μανα μου κ 1 στην πεθερα μου για 2-3 ωρες κ αυτο ηταν βραδυ κ κοιμοταν.κ τωρα ειμαι να σκασω ....περιμενω τους γονεις μου 10 οκτωβριου να ερθουν κ θα κατσουν μεχρι να γεννησω κ 15-20 μερες μετα τη γεννα θα φυγουν.ΠΩΣ θα τα αφησω 3 μερες?:-? θα αρρωστησω!:-? ο γιος μου ειναι κ σε φαση που ξυπναει 1 φορα καθε βραδυ κατα τις 4 κ κλαιει κ αν παει ο αντρας μου να τον παρει τσιριζει κ φωναζει ΜΑΜΑΑΑΑ! φοβισμενος!το κανει περιπου 1 μηνα:cry: τι θα κανω αν το συνεχισει ως τοτε?αν ξυπνησει κ με φωναξει κ δεν ειμαι εκει?θα σπαραξει στο κλαμα το καλο μου:cry:

Ηλιάννα
31-08-10, 23:20
Καλα ρε φυστικι θα ξυπνησω το βρεφος απο τα γελια και θα μου το παει κι εμενα η πεθερα μου αν γκρινιαξω(κι εγω ονειρα με διαφημισεις βλεπω....)

Baby A
01-09-10, 01:07
ετσι ειναι μαρσολαν μου δικιο εχεις...κ γω η μονη φορα που αποχωριστικα την μεγαλη μου κορη ηταν οταν γεννησα τον μικρο μου κ εκατσα 3 μερες νοσοκομειο.ειχα λυσσαξει να βγω απο την πρωτη μερα αλλα δεν αφηνουν...ειχαν ερθει οι γονεις μου φυσικα κ την ειχε η μανα μου.ο αντρας μου δεν μπορουσε να παρει αδεια δυστηχως:-? το σαββατο πρεπει να τα αφησω 7 ωρες στον αντρα μου κ τα 2 για μια δουλεια που εχω κ το σκεφτομαι ΠΩΣ θα το κανω!μονο στον παιδικο τα εχω αφησει κ πουθενα αλλου!κ ελλαδα που παμε οπου παω μαζι μου ειναι....3 φορες τα εχω αφησει στη μανα μου κ 1 στην πεθερα μου για 2-3 ωρες κ αυτο ηταν βραδυ κ κοιμοταν.κ τωρα ειμαι να σκασω ....περιμενω τους γονεις μου 10 οκτωβριου να ερθουν κ θα κατσουν μεχρι να γεννησω κ 15-20 μερες μετα τη γεννα θα φυγουν.ΠΩΣ θα τα αφησω 3 μερες?:-? θα αρρωστησω!:-? ο γιος μου ειναι κ σε φαση που ξυπναει 1 φορα καθε βραδυ κατα τις 4 κ κλαιει κ αν παει ο αντρας μου να τον παρει τσιριζει κ φωναζει ΜΑΜΑΑΑΑ! φοβισμενος!το κανει περιπου 1 μηνα:cry: τι θα κανω αν το συνεχισει ως τοτε?αν ξυπνησει κ με φωναξει κ δεν ειμαι εκει?θα σπαραξει στο κλαμα το καλο μου:cry:

καλα νομιζα οτι μονο εγω εχω τοσο "προχωρημενη βλαβη", σορυ Dimitra δεν εννοω εσενα αλλα ετσι μου το ανεφεραν καποιοι σε μια συζητηση και δεν το ξεχνω:evil::evil::evil:πλακωθηκα παρα λιγο!
οτι πνιγω τα παιδια μου και οτι ειναι αρρωστημενη η κατασταση μου.....!!:twisted:
αληθεια λεω, απο τοτε αποφευγω καθε κουβεντα μαζι τους!
απαξιω και ας ειναι στο στενο οικογενειακο περιβαλλον!
α μα πια ολοι γινανε φωστηρες και κρινουνε και να παρουν αμεσω θεση!
εγω θα ειμαι ετσι οπως ειπε και η Dimitra να μην τα αποχωριζομαι...ποτε... μα ...ποτε... να χω την υγεια μου να τα καταφερνω μονη!:wink:

Dimitra83
01-09-10, 01:35
καλα νομιζα οτι μονο εγω εχω τοσο "προχωρημενη βλαβη", σορυ Dimitra δεν εννοω εσενα αλλα ετσι μου το ανεφεραν καποιοι σε μια συζητηση και δεν το ξεχνω:evil::evil::evil:πλακωθηκα παρα λιγο!
οτι πνιγω τα παιδια μου και οτι ειναι αρρωστημενη η κατασταση μου.....!!:twisted:
αληθεια λεω, απο τοτε αποφευγω καθε κουβεντα μαζι τους!
απαξιω και ας ειναι στο στενο οικογενειακο περιβαλλον!
α μα πια ολοι γινανε φωστηρες και κρινουνε και να παρουν αμεσω θεση!
εγω θα ειμαι ετσι οπως ειπε και η Dimitra να μην τα αποχωριζομαι...ποτε... μα ...ποτε... να χω την υγεια μου να τα καταφερνω μονη!:wink:
καλυτερα να εχω τετοια βλαβη παρα να κανω βλαβη στα παιδια μου!με χρειαζονται κ ειναι μικρα!τι παει να πει τα πνιγουμε?τι ειναι 15 ετων?αυτοι που στα ειπανε μαλλον σκασαν απο τ ζηλια τους:evil: ααυτοι να δεις τι βλαβη εχουν!

marsolan
01-09-10, 01:54
κοριτσια,
μαζι σας!Οσο μπορω εγω να φροντιζω το παιδι μου...εε,ναι εγω θα το κανω κι ο πατερας του!
Εδω πολλες φορες η μπεμπα για να κοιμηθει θελει το δικο μου χερι στο μαγουλο,ακομη και του μπαμπα της εκεινη την ωρα δεν το δεχεται.
Βεβαια,αν ειναι απολυτη αναγκη να λειψω κι εγω κι ο συζυγος απο το σπιτι πχ να παμε στον γιατρο ή να συμπιπτουν χρονικα οι πιθενες ωρες εργασιας ναι,θα ζητησω την βοηθεια των γιαγιαδων και ιδιως της πεθερας μου που ειναι ακμαιοτατη και της εχω πολλη εμπιστοσυνη σε ολα!
'Η αν πρεπει ενα βραδυ να παμε σε μια υποχρεωση...δεν θα συρω και το παιδι μου μαζι σε καπνους και τσιγαρα,θορυβο.Θα κατσει με την γιαγια της στην ηρεμια του σπιτιου της.
Αλλα αυτο το τελευταιο θα αργησει να γινει,μετα τον χρονο,να μπορει να συννενοειται το παιδι...Οσο ειναι μικρη,απλα δεν θα εμφανιζομαστε ως ζευγαρι..θα πηγαινει αντιπροσωπος!!!!!!
οχι σαν τα ξαδελφια μου που η μαμα δεν δουλευει αλλα το μωρο το εχει καθε μερα στην μανα της,και ολο το καλοκαιρι δεν εχασε ουτε ενα σκ χωρις μπανιο και βολτα με τον συζυγο...το μωρο 4-5 μηνων στην γιαγια του εννοειται!εμεις δηλαδη που δεν πηγαμε τριημερα και ενα 10ημερο που πηγαμε στο χωριο πηραμε και το μωρο μας μαζι ειμαστε βλακες και το ζαλιζουμε με την αγαπη μας:shock:

Ellemphriem
01-09-10, 08:53
Και εγω αυτο κανω κοριτσια. Παρακαλαω Θεους, Βουδες και δαιμονες να ειμαι καλα μην παθω τπτ και δεν μπορω να την μεγαλωσω. Αυτο θελω μονο.

Να μεγαλωσει και μετα ας ψωφισω.

Η διαφορα μας ειναι οτι δεν εχω απο πουθενα βοηθεια και σκιαζομαι μην παθω τπτ ή χρειαστει κατι και δεν εχω που να αφησω το παιδι....απιστευτο συναισθημα ανασφαλειας αυτο.......τρομερο........

Dimitra83
01-09-10, 08:56
Και εγω αυτο κανω κοριτσια. Παρακαλαω Θεους, Βουδες και δαιμονες να ειμαι καλα μην παθω τπτ και δεν μπορω να την μεγαλωσω. Αυτο θελω μονο.

Να μεγαλωσει και μετα ας ψωφισω.

Η διαφορα μας ειναι οτι δεν εχω απο πουθενα βοηθεια και σκιαζομαι μην παθω τπτ ή χρειαστει κατι και δεν εχω που να αφησω το παιδι....απιστευτο συναισθημα ανασφαλειας αυτο.......τρομερο........

να ξερες ΠΟΣΕΣ φορες το εχω σκεφτει αυτο!:?

Ellemphriem
01-09-10, 08:59
να ξερες ΠΟΣΕΣ φορες το εχω σκεφτει αυτο!:?

Ειναι τραγικο ρε Δημητρα. Αισθανομαι ελαφρια ζαλαδα (ασχετο) και περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:

SKEK
01-09-10, 10:11
Ειναι τραγικο ρε Δημητρα. Αισθανομαι ελαφρια ζαλαδα (ασχετο) και περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:

Πόσο, μα πόσο σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες που είμουν full time με την κόρη μου (διακοπές βέβαια) αλλά ένα ζόρι το έχεις όταν ακόμα και στο μπάνιο θέλει να είναι μαζί σου. Φυσικά ούτε λόγος να την αφήσω αλλού για να πάω διακοπές... Καταχάρηκα τις ώρες που παίζαμε και δεν αλλάζω κάθε στιγμή με το μωρό με οτιδήποτε άλλο. Καμμία σχέση με τις διακοπές που κάναμε προ οικογένειας αλλά και αυτή τη φορά άλλη φάση.

Η μάνα μου εισηγήθηκε να μοιράσω τις μέρες και να πάμε λίγες διακοπές με το μωρό και λίγες μόνοι μας. Ούτε που την έλαβα υπόψη και πραγματικά ένοιωσα πολύ διαφορετικά μετά από αυτές τις διακοπές.

Κανένα βράδυ ή μεσημέρι δεν κάθησα να φάω σαν άνθρωπος παρα μόνο γυρνάγαμε δεξιά και αριστερά να δούμε και αυτό και εκείνο και το άλλο και να ψαρέψουμε και να κάνουμε βαρκούλα κτλ. Ποιος βάζει το φαγητό μπροστά σ'αυτά??

Ξέρετε πόσα ζευγάρια παρατούσαν τα παιδιά στις νταντάδες για να πάνε για πρόγευμα? Νομίζω μόνο εμείς κατεβαίναμε οικογενειακώς και τα κάναμε μαντάρα κάθε πρωί με πεταμένα κορν φλέικς κάτω και πασαλειμένοι με μαρμελάδες :mrgreen::mrgreen:.

Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι όλο το χρόνο περιμένω διακοπές και θα τις κάνω πασάροντας το μπουμπουκάκι μου αλλού:evil:

christiana08
01-09-10, 10:19
Ειναι τραγικο ρε Δημητρα. Αισθανομαι ελαφρια ζαλαδα (ασχετο) και περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:

Mα ενα μηνα,βρε καλο μου???:???::???::shock::shock:

sevoula
01-09-10, 10:34
Ξέρω κι εγώ μια τέτοια περίπτωση: τη δική μου!!
Με το που σαράντησε η μάνα μου με έφερε απ' τη Γερμανία στη γιαγιά μου η οποία με μεγάλωσε αποκλειστικά για 4 χρόνια! Όταν λέμε γιαγιά μη φανταστείτε γριά...Τότε ήταν 40άρα και μεγάλωνα μαζί με θείους μου που ήταν κι εκείνοι ανήλικοι ακόμη (σαν αδέρφια ουσιαστικά ήμασταν)...Φώναζα τη γιαγιά μου "μαμά"... Θα μου πείτε: άλλο η ξενιτιά.... Θα σας πω: γιατί όλοι οι συμμαθητές μου στο σχολείο που πήγα εκεί όταν με πήραν είχαν μεγαλώσει με τους γονείς τους?
Θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια ακόμη την ημέρα αποχωρησμού από τη γιαγιά μου. Το μόνο άτομο εμπιστοσύνης που είχα...

Βλέπω πάντως ότι υπάρχει πραγματικά ένα "θέμα" μ' αυτό. Όσο και να περνούν τα χρόνια μας βασανίζει (μας=τα παιδιά που τα πάρκαραν αλλού για χρόνια). Τίθεται θέμα του αν θα τους συγχωρήσουμε κλπ. Εγώ βλέπω πλέον όλα αυτά τα χρόνια μετά ότι αυτός ο "αναγκαστικός συμβιβασμός" (όπως τον παρουσιάζει η μητέρα μου) είχε μεγάλη επίπτωση τόσο στην ψυχολογία μου όσο και στη σχέση μας ως οικογένεια γενικότερα.... σε όλη μου την παιδική ηλικία αλλά και στην ενήλικη ζωή η μητέρα μου έκανε κι άλλους τέτοιους "συμβιβασμούς" με αποφάσεις που έπαιρνε ο πατέρας μου για εμένα (που γενικώς δε θέλει τα παιδιά - ούτε αυτά τον θέλουν, τα αγριοκοιτάζει ή δεν τους δίνει σημασία και τον αποφεύγουν). Πιστεύω πλέον ότι το πόσο με ήθελε τελικά ήταν συνάρτηση του ότι ήμουν έξυπνη και δε δημιουργούσα "προβλήματα" συν του ότι δε θα ήταν κοινωνικά αποδεκτό να κάνει κάτι διαφορετικό. Μία ιδιοκτησία δηλαδή που μπορείς να ζήσεις μ΄αυτή και να καμαρώνεις που και που για ιδιότητες που μπορεί κανείς να αποδόσει σ΄εσένα, ότι είναι δηλαδή δικής του προέλευσης.... Πάντα το είχα παράπονο γιατί ως γονείς δεν έκαναν το κάτιτίς όταν έπαιρνα κάποια διάκριση κλπ...αλλά τώρα νομίζω ότι τελικά αυτά τα θεωρούσαν ως δεδομένα και του τύπου "εισητήρια" που επιτρέπουν την παραμονή μου σ' αυτούς....τέλος πάντων πράγματα που δε λέγονται με λόγια, δεν έχουν ειπωθεί αλλά ένα παιδί μπορεί να αισθανθεί...κάτι σαν "συγγνώμη που υπάρχω"...

Σε συζητήσεις με άλλους γονείς που έλεγαν π.χ. κουραζόμαστε στη δουλειά κλπ αλλά τι να κάνουμε? Για τα παιδιά τα κάνουμε όλα...Ο δικός μου πάντα σχολίαζε: "ναι, σιγά, για τα παιδιά....και μετά για τα εγγόνια...και μετά τι καταλάβαμε δηλαδή? Πάει η ζωή.."..... Εγώ, παρεβρισκόμουν στις συζητήσεις αυτές και τα άκουγα...και φυσικά ντρεπόμουν (δυστυχώς όχι γι' αυτούς αλλά για το ότι υπάρχω)...

Τώρα βέβαια, με τα χρόνια δε νομίζω ότι σκέφτονται έτσι, αναγνωρίζουν πιστεύω το ότι το να έχεις παιδί είναι κάτι σημαντικό κλπ....(ίσως απλά σκέφτονται ότι στα δύσκολα γειρατιά που είναι μπροστά καλά είναι να έχουν κάπιον δικό τους να τους φροντίζει) αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ παιδί που το αγαπούν αλλά παιδί που πρέπει να φέρεται με ορισμένο τρόπο ώστε να μη στενοχωρεί-θυμώνει τον πατέρα.....
Είναι απ' τους ανθρώπους που στρουθοκαμηλίζουν, ακόμη κι αν έχουν καταλάβει λάθη τους ή αν τους τα επισημαίνεις, την επόμενη στιγμή συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε τίποτα. Συνεχίζουμε τη ζωή μας...

Τεσπα...."Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες...."
Σόρρυ για το κατεβατό:?
:-(:-(:-(:-(:-(:-(:-(

sevoula
01-09-10, 10:41
Ειναι τραγικο ρε Δημητρα. Αισθανομαι ελαφρια ζαλαδα (ασχετο) και περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:
πλάκα κάνεις;;;;;;;;;;;;; πού είναι ο άντρας σου;
έχεις πάει στο γιατρό; με ανησύχησες βρε καλό μου!
εύχομαι να είσαι καλά και να σου έπεσε απλά η πίεση. τρώγε αλμυρά, να πίνεις υγρά. κι εγώ τελευταία, γενικώς δηλαδή, αλλά τελευταία περισσότερο, έχω χαμηλή πίεση. οπότε το ρίχνω στα τυριά;):rolleyes:
πήγαινε στο γιατρό μπουμπού μου. μην το αφήνεις! ή πήγαινε σε φαρμακείο και μέτρα πίεση. εμείς έχουμε στο σπίτι πιεσόμετρο, επειδή εγώ έχω χαμηλή (την ψάχνω, τόσο πεσμένη), ενώ ο Στέφανος χτυπάει τα 14άρια στο καλημέρα. στο τσακίρ κέφι-νεύρα έχει χτυπήσει 17!
με έπιασε πάλι το μπούρου-μπούρου.
θέλω να είσαι καλά και να προσέχεις τον εαυτό σου!
μην είσαι αμελής, σε παρακαλώ!

SKEK
01-09-10, 12:21
περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:


Αυτό πάλι τι είναι?? 1 μήνα?? Στείλε καμμιά επιστολή με δικηγόρο για εγκατάληψη συζηγικής στέγης, ζήτα και καμμιά διατροφή να δει κι'αυτός τα δύσκολα.

Εσύ βρε καλό μου γιατί δεν πας να κάνεις μια ανάλυση αίματος? Όχι τίποτε άλλο δλδ., απλά να είσαι σίγουρη όπως λες ότι δεν σου συμβαίνει κάτι και να ησυχάσεις.

Ellemphriem
01-09-10, 12:25
Πόσο, μα πόσο σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες που είμουν full time με την κόρη μου (διακοπές βέβαια) αλλά ένα ζόρι το έχεις όταν ακόμα και στο μπάνιο θέλει να είναι μαζί σου. Φυσικά ούτε λόγος να την αφήσω αλλού για να πάω διακοπές... Καταχάρηκα τις ώρες που παίζαμε και δεν αλλάζω κάθε στιγμή με το μωρό με οτιδήποτε άλλο. Καμμία σχέση με τις διακοπές που κάναμε προ οικογένειας αλλά και αυτή τη φορά άλλη φάση.

Η μάνα μου εισηγήθηκε να μοιράσω τις μέρες και να πάμε λίγες διακοπές με το μωρό και λίγες μόνοι μας. Ούτε που την έλαβα υπόψη και πραγματικά ένοιωσα πολύ διαφορετικά μετά από αυτές τις διακοπές.

Κανένα βράδυ ή μεσημέρι δεν κάθησα να φάω σαν άνθρωπος παρα μόνο γυρνάγαμε δεξιά και αριστερά να δούμε και αυτό και εκείνο και το άλλο και να ψαρέψουμε και να κάνουμε βαρκούλα κτλ. Ποιος βάζει το φαγητό μπροστά σ'αυτά??

Ξέρετε πόσα ζευγάρια παρατούσαν τα παιδιά στις νταντάδες για να πάνε για πρόγευμα? Νομίζω μόνο εμείς κατεβαίναμε οικογενειακώς και τα κάναμε μαντάρα κάθε πρωί με πεταμένα κορν φλέικς κάτω και πασαλειμένοι με μαρμελάδες :mrgreen::mrgreen:.

Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι όλο το χρόνο περιμένω διακοπές και θα τις κάνω πασάροντας το μπουμπουκάκι μου αλλού:evil:

ΜΠΡΑΒΟ σου, ΧΙΛΙΑ μπραβο! Χαιρομαι που περασατε οφοφα! :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

Ellemphriem
01-09-10, 12:27
πλάκα κάνεις;;;;;;;;;;;;; πού είναι ο άντρας σου;
έχεις πάει στο γιατρό; με ανησύχησες βρε καλό μου!


Ωπα.....βλακεια ειπα ε? δεν εχω συνεχεια ζαλαδες βρε. Απλα που και που με πιανουν, και οταν γινεται τρεμω μην πεσω κατω και δεν ειναι κανεις εδω....και ειναι το παιδι μονο του. :shock::shock: Ευχαριστω κουκλα μου παντως....:D

SKEK
01-09-10, 12:53
ΜΠΡΑΒΟ σου, ΧΙΛΙΑ μπραβο! Χαιρομαι που περασατε οφοφα! :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:
Σ'ευχαριστώ αλλά εσύ ????.......

Dimitra83
01-09-10, 13:03
Ειναι τραγικο ρε Δημητρα. Αισθανομαι ελαφρια ζαλαδα (ασχετο) και περνω τηλεφωνο τον προκομενο (ο οποιος εχει να ερθει σπιτι 1 μηνα και....) και του λεω εχε το στον νου σου.....σκεφτομαι μην κοπανησω κατω και κλαιει η μικρη στο κρεβατι της. Δεν μπορω να ησυχασω με τπτ λεμε........:cry:

ξερω ρε ελλη μου τι περνας κ εσυ καλο μου:? απλα εγω προσωπικα πιστευω πως η αγαπη της μανας ειναι μεγαλυτερη απο αυτη του πατερα.κανω λαθος?ισως.αλλα βλεπω πραγματα κ σκεψεις τα οποια κανω κ προνοω για καποια πραγματα η σκεφτομαι μελλοντικα για το τι χρειαζονται τα παιδια κ υλικα κ πνευματικα κ ψυχικα κ βλεπω πως ο αντρας μου δε τα εχει σκεφτει!δηλαδη οκ τα αγαπαει αλλα το βραδυ οταν πεσει για υπνο θα σκεφτει ''αυριο θα εχει κρυο να μη ξεχασω να βγαλω τις ζακετες των παιδιων για το σχολειο'' ???μπα οχιιι δε θα το σκεφτει...το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι μολις ξυπναω ειναι ''ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ να φανε να κατουρισουν μπλα μπλα'' το πρωτο πραγμα που σκεφτεται ο μπαμπας τους μολις ξυπναει ειναι...''καφες!'' τα παιδια μου ειναι το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι μολις ξυπναω...κ το τελευταιο πριν κοιμηθω.κ νομιζω πως για ολες της μανουλες αυτο ισχυει..κ οταν λεω μανουλες εννοω πραγματικες μανες κ οχι...''μανες''

SKEK
01-09-10, 13:12
ξερω ρε ελλη μου τι περνας κ εσυ καλο μου:? απλα εγω προσωπικα πιστευω πως η αγαπη της μανας ειναι μεγαλυτερη απο αυτη του πατερα.κανω λαθος?ισως.αλλα βλεπω πραγματα κ σκεψεις τα οποια κανω κ προνοω για καποια πραγματα η σκεφτομαι μελλοντικα για το τι χρειαζονται τα παιδια κ υλικα κ πνευματικα κ ψυχικα κ βλεπω πως ο αντρας μου δε τα εχει σκεφτει!δηλαδη οκ τα αγαπαει αλλα το βραδυ οταν πεσει για υπνο θα σκεφτει ''αυριο θα εχει κρυο να μη ξεχασω να βγαλω τις ζακετες των παιδιων για το σχολειο'' ???μπα οχιιι δε θα το σκεφτει...το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι μολις ξυπναω ειναι ''ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ να φανε να κατουρισουν μπλα μπλα'' το πρωτο πραγμα που σκεφτεται ο μπαμπας τους μολις ξυπναει ειναι...''καφες!'' τα παιδια μου ειναι το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι μολις ξυπναω...κ το τελευταιο πριν κοιμηθω.κ νομιζω πως για ολες της μανουλες αυτο ισχυει..κ οταν λεω μανουλες εννοω πραγματικες μανες κ οχι...''μανες''

Δήμητρα μην περιμένεις κορίτσι μου καλό από κανένα άντρα να σκεφτεί αυτά που σκέφτονται οι μανούλες. Ο δικός μου που βοηθάει σε πολλά πράγματα, που δεν τον νιάζει και πολύ ο εαυτός του, που δουλεύει σαν τον τρελλό και όταν έρθει βράδυ και κοιμόμαστε μαζί με το μωρό κοιμάται καθιστός δίπλα μας να μην ενοχληθούμε, δεν σκέφτεται τα απαραίτητα.

Και βλέπω και το γαιδούρι τον πρώην άντρα της αδερφής μου που όταν είναι η σειρά του να πάρει τα κορίτσια (και λογικά να τα φροντίσει εκείνες τις 5 ώρες που τα κρατάει 2 φορές την εβδομάδα), τα γυρίζει στη μαμά τους νηστικά προφασιζόμενος ότι έφαγαν παγωτά ή ότι δεν πεινούσαν.

Άλλο πράγμα η μάνα.........

Dimitra83
01-09-10, 13:14
.

Άλλο πράγμα η μάνα.........

αρα οντως ρε κοριτσια δεν ειμαι τρελη ε?γιατι τα λεω στον αντρα μου κ επιμενει πως εσω αδικο!προφασιζομενος το οτι αυτος δουλευει 12 κ 13 ωρες την ημερα κ δε του μενει μυαλο να σκεφτει αυτα που σκεφτομαι εγω!

SKEK
01-09-10, 13:19
αρα οντως ρε κοριτσια δεν ειμαι τρελη ε?γιατι τα λεω στον αντρα μου κ επιμενει πως εσω αδικο!προφασιζομενος το οτι αυτος δουλευει 12 κ 13 ωρες την ημερα κ δε του μενει μυαλο να σκεφτει αυτα που σκεφτομαι εγω!

Άστον να λέει. Και γω δουλεύω 40 ώρες την εβδομάδα τουλάχιστον και όλα εγώ τα σκέφτομαι. Ακόμα και τα ρούχα του καλού μου από το καθαριστήριο για να έχει καθαρό κουστούμι για τη δουλειά εγώ τα σκέφτομαι.

Δεν είσαι τρελλή... Οκ αν θες είσαι λίγο ;)

sevoula
01-09-10, 13:20
δεν συμφωνώ!
όπως εγώ έτσι και ο άντρας μου για το παιδί.
σε άλλα είναι πιο μπροστά εκείνος, σε άλλα εγώ!
πάντως είμαστε υστερικοί κατά πολλούς-υπερπροστατευτικοί.
και τα λένε όσοι έχουν τα παιδάκια τους κάτω από τον ήλιο στη θάλασσα 3μμ με σπυράκια στο σώμα τους, γυμνά, νηστικά και χωρίς ρούχα, καπέλο, αντιηλιακό, με άμμο στα μάτια... κι εκείνοι πίνουν τον καφέ τους, ενώ το παιδί γκρινιάζει μόνο του.
προτιμώ να είμαι υστερικός γονιός!

Dimitra83
01-09-10, 13:25
Άστον να λέει. Και γω δουλεύω 40 ώρες την εβδομάδα τουλάχιστον και όλα εγώ τα σκέφτομαι. Ακόμα και τα ρούχα του καλού μου από το καθαριστήριο για να έχει καθαρό κουστούμι για τη δουλειά εγώ τα σκέφτομαι.

Δεν είσαι τρελλή... Οκ αν θες είσαι λίγο ;)

:p εγω δε δουλευω αλλα πιστευω πως ακομα κ αν δουλευα παλι πρωτα τα παιδια μου θα σκεφτομουν.αλλο η μανα ρε παιδια κ αλλο ο πατερας οπως κ αν το δεις.τεσπα για να μη ξεφυγουμε απο το θεμα...
ειπα στον αντρα μου χτες να παρει ενα τηλ να μαθει τι κανουν τα πεθερικα κ το αγορακι της κουνιαδας κ του ειπαν οτι εδω κ 2 μηνες εχει παει 2-3 φορες αλλα δεν ειδε καν το παιδι.εκατσε διπλα στη γιαγια της για κανενα τεταρτο κ εφυγε.ο αντρας μου τους ειπε να μη της ξαναανοιξουν την πορτα.τσατιστικε παρα πολυ.κ εγω τωρα σκεφτομαι.οταν αυτο το παιδι γινει 10-12-16 ετων κ μαθει οοοολα αυτα...γιατι καποτε θα τα μαθει αυτο ειναι ΣΙΓΟΥΡΟ.πως θα νιωσει?κ επισης σκεφτομαι κ το αλλο.αν λεμε ΑΝ καποια στιγμη η κοπελια αυτη ''ξυπνησει'' Κ καταλαβει ΤΙ ΕΧΑΣΕ τοσα χρονια απο το παιδακι της...αυτη θα ειναι η χειροτερη τιμωρια της κ πραγματικα το ευχομαι...

SKEK
01-09-10, 13:31
και τα λένε όσοι έχουν τα παιδάκια τους κάτω από τον ήλιο στη θάλασσα 3μμ με σπυράκια στο σώμα τους, γυμνά, νηστικά και χωρίς ρούχα, καπέλο, αντιηλιακό, με άμμο στα μάτια... κι εκείνοι πίνουν τον καφέ τους, ενώ το παιδί γκρινιάζει μόνο του.
προτιμώ να είμαι υστερικός γονιός!


ΟΚ αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα και δεν νομίζω να είναι σωστές πρακτικές είτε για μάνα είτε για πατέρα. Απλά τα θέματα της καθημερινής περιποίησης και φροντίδας ενός ή πολλών παιδιών αφορούν ως επί το πλείστον τη μητέρα.

Aeriko
01-09-10, 13:42
Στο θέμα μάνα ή πατέρας η κόρη μας νομίζω πως είναι τυχερή. Το πρόβλημα που υπάρχει με τους περισσότερους άντρες και την απουσία της συναισθηματικής νοημοσύνης στον δικό μας μπαμπά φαίνεται να είναι πολύ μικρότερο :) Υπάρχουν στιγμές που με διαφορά δευτερολέπτων (πριν ή μετά) σκέφτεται αυτά που σκέφτομαι για τη μικρή (μιλάω για απλά καθημερινά πράγματα: άλλαγμα, τάισμα, νερό κ.λπ.). Δεν ξέρω αν αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα αλλά αν ποτέ η κλωνοποίηση γίνει της μοδός θα φροντίσω να φτιάξω ένα-δυο για καβάντζα γιατί ο δικός μου φόβος είναι μη τυχόν και πάθει εκείνος τίποτα :lol:

Ellemphriem
01-09-10, 14:32
Σ'ευχαριστώ αλλά εσύ ????.......

Μια χαρουλα.....για να μην το σκοτωσω το θεμα και ειναι και ωραιο θα εχεις σε λιγο π.μ. χαρα μου......:D (βασικα τωρα παω να το γραψω......χιχιχι)

SKEK
01-09-10, 14:38
Καλά θα κάνεις και βασικά το περίμενα μέρες τώρα:wink:

Ellemphriem
01-09-10, 14:51
Στο θέμα μάνα ή πατέρας η κόρη μας νομίζω πως είναι τυχερή. Το πρόβλημα που υπάρχει με τους περισσότερους άντρες και την απουσία της συναισθηματικής νοημοσύνης στον δικό μας μπαμπά φαίνεται να είναι πολύ μικρότερο :) Υπάρχουν στιγμές που με διαφορά δευτερολέπτων (πριν ή μετά) σκέφτεται αυτά που σκέφτομαι για τη μικρή (μιλάω για απλά καθημερινά πράγματα: άλλαγμα, τάισμα, νερό κ.λπ.). Δεν ξέρω αν αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα αλλά αν ποτέ η κλωνοποίηση γίνει της μοδός θα φροντίσω να φτιάξω ένα-δυο για καβάντζα γιατί ο δικός μου φόβος είναι μη τυχόν και πάθει εκείνος τίποτα :lol:

Αμ και δεν εχεις και αδικο. Αν στην πραξη σου βγηκε ετσι ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΤΩΡΑ ΛΕΜΕ.....γιατι ειναι υπο εξαφανιση το ειδος......ευτυχως για την κορουλα σας. Μπραβο παιδια πολυ χαιρομαι! :D:D:D:D

Dimitra83
01-09-10, 14:54
αερικο...βαλε 2 κλωνους παραπανω γιατι εχω κ μια κορη κ αλλη μια στην αναμονη:rolleyes:

Aeriko
01-09-10, 15:10
Τον πρώτο τον έκανα κράτηση ήδη για την Elle (σε άλλο thread)... από εκεί και πέρα καταγράφω ανάγκες :lol:

Λιζα Ν.
03-09-10, 09:58
Απλα τωρα ειδα το θεμα και σας εχω ενα καλυτερο: ειμαι στο εξωτερικο και υπαρχει μητερα που ζει και εργαζεται εδω (σε θεση πολυ ανωτερη απο τη δικη μου, με τουλαχιστον 4000 ? το μηνα, με παιδικους τιγκα και day care), ενω το μωρο της ζει στη γιαγια του...στη Λαρισα...

sevoula
03-09-10, 12:47
ΟΚ αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα και δεν νομίζω να είναι σωστές πρακτικές είτε για μάνα είτε για πατέρα. Απλά τα θέματα της καθημερινής περιποίησης και φροντίδας ενός ή πολλών παιδιών αφορούν ως επί το πλείστον τη μητέρα.
κολλητή μου παρακαλώ, νηπιαγωγός, ο δε πατήρ εκπαιδευτικός πληροφορικής. το πιτσιρίκι κουκλί, 2,5 χρόνων. γκρίνιαζε γιατί πεινούσε (3 μμ) και η μάνα του είχε μόνο κορν φλέηκς στο τάπερ. του έβγαλαν τα ρούχα, γιατί τα λέρωσε από την ώρα που φτάσαμε παραλία, οπότε ήταν γυμνούλι. τότε αποκαλύφθηκαν τα σπυράκια. εντάξει ερεθίστηκε το δερματάκι. αλλά δεν του βάζεις τίποτα από πάνω;
κοιμήθηκε μέσα στο σωσίβιο και παρόλααυτά δεν άλλαξε η στάση τους.
εγώ γιατί θα τους είχα αφήσει και θα είχα φύγει για το σπίτι, να το πλύνω, να το αλλάξω και να το ταϊσω-κοιμίσω;
άλλος πλανήτης.

goody
03-09-10, 13:43
Τι ειναι αυτα ρε κοριτσια?? Τα λυπαμαι τα παιδακια, καλυτερα να εισαι υπερπροστατευτικος παρα αυτο το χαλι!!
Sevoula, εσυ της ειπες τιποτα? Εγω νομιζω θα το ειχα βουτηξει το παιδακι μαζι με το δικο μου και θα τα πηγαινα να φανε.. ελεος!

SKEK
03-09-10, 13:49
κολλητή μου παρακαλώ, νηπιαγωγός, ο δε πατήρ εκπαιδευτικός πληροφορικής. το πιτσιρίκι κουκλί, 2,5 χρόνων. γκρίνιαζε γιατί πεινούσε (3 μμ) και η μάνα του είχε μόνο κορν φλέηκς στο τάπερ. του έβγαλαν τα ρούχα, γιατί τα λέρωσε από την ώρα που φτάσαμε παραλία, οπότε ήταν γυμνούλι. τότε αποκαλύφθηκαν τα σπυράκια. εντάξει ερεθίστηκε το δερματάκι. αλλά δεν του βάζεις τίποτα από πάνω;
κοιμήθηκε μέσα στο σωσίβιο και παρόλααυτά δεν άλλαξε η στάση τους.
εγώ γιατί θα τους είχα αφήσει και θα είχα φύγει για το σπίτι, να το πλύνω, να το αλλάξω και να το ταϊσω-κοιμίσω;
άλλος πλανήτης.

Κοιμήθηκε στο σωσίβιο? Με ερεθισμένο δέρμα? Και γω στο δικό σου πλανήτη είμαι φιλενάδα.

Ellemphriem
03-09-10, 13:53
Κοιμήθηκε στο σωσίβιο? Με ερεθισμένο δέρμα? Και γω στο δικό σου πλανήτη είμαι φιλενάδα.

To αυτο και εγω......το λεω και κατω απο το αβαταρ.....:rolleyes:

sevoula
03-09-10, 14:01
Τι ειναι αυτα ρε κοριτσια?? Τα λυπαμαι τα παιδακια, καλυτερα να εισαι υπερπροστατευτικος παρα αυτο το χαλι!!
Sevoula, εσυ της ειπες τιποτα? Εγω νομιζω θα το ειχα βουτηξει το παιδακι μαζι με το δικο μου και θα τα πηγαινα να φανε.. ελεος!
το δικό μου το είχα στο σπίτι με τη μάνα μου.
σιγά μην το έσερνα.
η μάνα της ήταν σπίτι. έπρεπε να τον αφήσει εκεί, να φάει, να κοιμηθεί.
ό,τι κι αν είπα, διακριτικά, δεν έπιασε!
όταν φύγαμε, με τον άντρα μου το συζητάγαμε για ώρες!:confused:

sevoula
03-09-10, 14:06
αυτό που με πάγωσε είναι που και οι δύο, μάνα-πατέρας σχολίαζαν αρνητικά-απαξιωτικά μια γνωστή τους που σκίζεται για τα παιδιά της, αν και δυναμική ως άνθρωπος-επαγγελματίας. τους σόκαρε!
δηλαδή, αν ως δικηγόρος είμαι σκυλί στη δουλειά μου, δεν πρέπει να είμαι βούτυρο για τα παιδιά μου, γιατί έτσι χάνω την αξιοπρέπειά μου; γίνομαι υστερική; όπως είπαν!
το λυπήθηκε η ψυχή μου το ομορφούλι. σερνόταν!

goody
03-09-10, 14:41
Εν τω μεταξυ δεν ξερω αν το εχετε παρατηρησει, συνηθως τα παιδια πιο ''αδιαφορων'' γονιων συνηθως δεν παθαινουν τιποτα (ευτυχως για τα παιδακια,μην παρεξηγηθω!) ενω αλλα παιδια με πιο προσεκτικους γονεις παθαινουν τα παντα! Και βρισκουν πατημα μετα οι ''αδιαφοροι'' και σου λενε διαφορα...

PASOUMI
03-09-10, 14:51
Εν τω μεταξυ δεν ξερω αν το εχετε παρατηρησει, συνηθως τα παιδια πιο ''αδιαφορων'' γονιων συνηθως δεν παθαινουν τιποτα (ευτυχως για τα παιδακια,μην παρεξηγηθω!) ενω αλλα παιδια με πιο προσεκτικους γονεις παθαινουν τα παντα! Και βρισκουν πατημα μετα οι ''αδιαφοροι'' και σου λενε διαφορα...

χε χε καπου εχει μια δοση αληθειας το σχολιο σου. κ γω το χω πετυχει αυτο.
ο καθενας παντως εχει τα πιστευω του. μια πολυ κοντινη μου γνωστη εχει ενα παιδακι 2χρονων και απ τη μερα που γεννησε εχει εσωτερικη φιλλιπινεζα στο σπιτι. κ κρινει την κουμπαρα της που δεν θελει να παρει εσωτερικη γυναικα για το 6μηνων μωρο της κ λεει" αφου ειναι χαζη κ δεν θελει, αστην να ταλαιπωρειται με το μεγαλωμα κ το νταντεμα του μωρου, κ απορω πως της ηρθε κ δεν θελει κ τι ειναι αυτα τα πραγματα κλπ κλπ."

Ellemphriem
03-09-10, 15:21
κ κρινει την κουμπαρα της που δεν θελει να παρει εσωτερικη γυναικα για το 6μηνων μωρο της κ λεει" αφου ειναι χαζη κ δεν θελει, αστην να ταλαιπωρειται με το μεγαλωμα κ το νταντεμα του μωρου, κ απορω πως της ηρθε κ δεν θελει κ τι ειναι αυτα τα πραγματα κλπ κλπ."

Ακριβως το ιδιο ελεγαν και για μενα μπροστα μου κατι ξαδερφο/θειαδες. Συτγκεκριμενα η Θεια μου: 'Καλε παρε μια γυναικα. Δεν γινεται μονιμα να εισαι με το παιδι καρφωμενο στον γοφο. Δεν κανεις και στο παιδι καλο ετσι....' (δηλαδη καλο θα το κανω να το ξεφορτωθω σε μια ξενη?
Ξαδερφη: 'Εγω ειχα εσωτερικη και για τα δυο, και το ειχα πει οτι την ηθελα απο οταν γεννησα γιατι δεν ηθελα να αλλαξει η ζωη μου καθολου. Ηθελα να βγαινω να διασκεδαζω και να περναω καλα με τον αντρα μου'.......

PASOUMI
03-09-10, 15:39
εγω παραδεχομαι οτι εχω σκεφτει φορες οταν πχ γυρναω απ τη δουλεια κουρασμένη ή ειμαι άρρωστη κλπ αχ να υπηρχε καποιος αλλος να κρατουσε το μικρο για μια ωρα, ή αν θελουμε να παμε καπου συγκεκριμενα κ τυχει να μην μπορει να τον κρατησει καποια γιαγια να λεμε κριμα, αλλα απ την αλλη ξερω γω? εχει κ η μητροτητα το τιμημα της. δεν μπορεις να τα εχεις ολα κ αυτα που παιρνεις απ το παιδι σου δεν αντικαθιστονται απο τιποτα αλλο. αλλα κ παλι δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι ιδιοι.

Ellemphriem
03-09-10, 15:43
Κοιτα οταν μεγαλωνεις το παιδι μονος σου πληρωνεις το τιμημα (και δεν εννοω τπτ για τις μαμαδες που εργαζονται, εννοω παραδειγματα φωτεινα οπως τις κοπελας που το παραταει στην μανα της). Στην μια λοιπον περιπτωση κανεις παιδι γιατι θες να γινεις μανα με ολη την εννοια της λεξης ασχετως φορτου ψυχολογικου σε σενα ή κοστους στην δικη σου ζωη. Θυσιαζεσαι και δινεις τα παντα εκει που πρεπει. Και το κανεις για οσο χρειαζεται στην καθε ηλικια. Πολυ στην αρχη, λιγοτερο μετα, εναλαξ αναμεσα, αλλα ποτε δεν τελειωνει αυτο. Ο γονιος γινεται γονιος μεχρι τον θανατο. Δεν εχει ημ/νια ληξης. Και υπαρχει και η δευτερη περιπτωση που γινεσαι γονιος για να καλυψεις καποιες κοινωνικες αναγκες και φυσικα να εχεις και ενα απογονο και το πετας το παιδι οπου βρεις και κανεις την ζωη σου.......επιλογη η μια επιλογη και η αλλη. Πια ειναι η πιο σωστη ψαξτε βρες τε το....εγω ξερω....μανα δεν εγινα για να λεω οτι εκανα παιδι και δεν ειμαι στειρα, και να ο απογονος. Εγινα μανα για να καλυψω τον ρολο μου στο 120%.......με τα λαθη μου μεσα φυσικα.....

Coraline
03-09-10, 15:47
Ξέρω ακριβώς τι εννοείς. Και εγώ όταν γυρίζω σπίτι το απόγευμα και ορμάει επάνω μου η μικρή να παίξουμε ενώ εγώ το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι το κρεβάτι μου σκέφτομαι γιατί δεν υπάρχει κάποιος να την πάει μια ώρα στο πάρκο να ξεκουραστώ. 'Η προσπαθούμε να πάμε ένα ταξίδι και το οργανώνουμε 5 εβδομάδες γιατί θα πρέπει να είναι και το παιδί μαζί. Αλλά από την άλλη δεν θέλουμε να την αφήνουμε, ήδη είναι 9-10 ώρες κάθε μέρα που είναι χωρίς εμάς.

goody
03-09-10, 16:23
Πιστευω ολες οι μαμαδες το νιωθουν αυτο καποιες στιγμες..
Εγω ειμαι καινουργια στο ρολο της μαμας και η μοναδικη απο τις φιλες μου με μωρο.. Εν τω μεταξυ δυστυχως χωρισα οταν ημουν 7 μηνων εγκυος και απο τοτε ο μπαμπας μας ειναι αφαντος οποτε ξαναμενω με τη μητερα μου και το μεγαλωνω μονη μου γιατι και η μαμα μου δουλευει ως τις 7-8 το βραδυ. Και το παιδι δεν ηταν αποφαση μας, ''ετυχε'' αλλα ηθελα να το κρατησω και ηξερα οτι ηταν αποφαση ζωης και οχι κατι προσωρινο.
Τους πρωτους μηνες με τα ατελειωτα ξενυχτια και χωρις βοηθεια υπηρχαν στιγμες που ηθελα να ειμαι οπως πριν, να βγαινω και να διασκεδαζω με την παρεα μου, να ντυνομαι σαν ανθρωπος και να μην ειμαι σαν την τρελη με τις πυτζαμες και το στηθος εξω (θηλαζουμε αποκλειστικα)... Αλλα και τις ελαχιστες φορες που βγηκα για ποτο, ενω ανυπομονουσα να ''απελευθερωθω'' λιγο απο το νταντεμα, στο διωρο δεν αντεχα μακρια απο το μωρακι μου και γυρναγα σπιτι!
Τωρα που εχω αρχισει να συνηθιζω δεν ζηλευω σε τιποτα τις ελευθερες φιλες μου, μου λειπει ο υπνος και αλλα πολλα αλλα δεν τα αλλαζω με τιποτα ολα αυτα που νιωθω για το αγορακι μου!
Παντως θα επρεπε να ειναι υποχρεωτικα τα μαθηματα για γονεις, δεν κανουν ολοι οι ανθρωποι για αυτο το ρολο πως να το κανουμε..Να ξερουν τι τους περιμενει...
Μια θεια μου 42 χρονων θελει απελπισμενα τα τελευταια 5 χρονια να κανει παιδι, μονο για αυτο μιλαει! Πριν 2 μηνες εκανε και εξωσωματικη αλλα απετυχε. Πριν λιγο καιρο εμεινε μαζι μας για 5 μερες...με το μωρο μου ζητημα να ασχοληθηκε μιση ωρα συνολικα και οταν ειδε οτι ξυπναγε την νυχτα για να το θηλασω μου ειπε ''πω πωω... ισως να μην κανω για μανα τελικα...'' !!??!!

NATGIO
07-09-10, 15:55
αχ καλή μου μετά την παρόμοια συμπεριφορά της αδελφής μου στην ανιψιά μου τίποτα δεν μου φαίνεται απίστευτο.πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει πιο δυνατή αγάπη από αυτή της μάνας προς το παιδί αλλά για τα πάντα δυστηχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.η ανιψιά μου ήρθε σπίτι 2 μηνών και την ανέλαβε η μητέρα μου.την έπαιρναν όποτε είχε η αδελφή μου ρεπό(δούλευε σε νοσοκομείο)και φυσικά ήταν πολύ κουρασμένη για να έρχεται να την βλεπει κάθε μέρα.στον χρόνο επάνω κόπηκαν και τα διήμερα γιατι το νοσοκομείο είχε ανάγκες και δεν τους έδιναν όλα τα ρεπό.η μάνα μου η ηλίθια την πίστευε όταν ξαφνικά γύρω στα 2 χρόνια της μικρής μας λέει η αδελφή μου ότι είναι σε κάποια άλλη σχέση και ότι θέλει να χωρίσει.χεστήκαμε και το παιδί σου γιάννα τι θα γίνει.ρε μαμα,η απάντηση,βοήθησε με για λίγο καιρό να τακτοποιηθω με τον καινούργιο και θα το πάρω μαζί μου τώρα που θα είμαι ήρεμη και καλά.ενταξει ας την βοηθήσουμε λέει η μάνα μου παιδί μου είναι να την εγκαταλείψω κάνει μια καινούργια αρχη.το αποτέλεσμα να αφήσει την δουλειά της στο δημόσιο νοσοκομείο που δούλευε και να ακολουθήσει τον καινούριο έρωτα της στην Πάτρα.γιάννα με το παιδί τι θα γίνει.μόλις τακτοποιηθούμε θα το πάρω.μπούρδες το παιδί το έβλεπε μια φορά το δίμηνο και εάν σαν επισκέπτρια γιατί ο καινούργιος ήταν και πολύ άντρας και δεν την άφηνε για πολλά πολλά έτσι μας έλεγε.τελικά για να μην σας κουράζω όταν πέθανε η μάνα μας ακαριαία πάνω σε έναν τσακωμό τους για το παιδί σε μία από τις ελάχιστες επισκέψεις της(έπαθε οξύ έμφραγμα και πνευμονικό οίδημα) και είμαστε στο νοσοκομείο και βγαίνει απλά ο γιατρός να επιβεβαιώσει το θάνατο της μάνας μου την εσπρωξα από τα σκαλιά την διαβολοέστειλα και της είπα ότι δεν θέλω να την ξέρω την σκύλα.έχω να την δω απο το 1998 το παιδί της έχει να την δει από τότε.με την μόνη που κράτησε επαφή είναι μια ξαδέλφη μας όπου της έκανε παράπονα ότι δεν την καταλαβαίναμε και τα σχετικά για το παιδί της η άχρηστη κουβέντα.η ανηψια μου τώρα μετά απο μια πολύδύσκολη εφηβεία που πέρασε είναι μια πανέμορφη κοπελάρα 18 χρονών πέρασε και φέτος στα τει και ο μόνος μου φόβος είναι μην εμφανιστει τωρα στο παιδί και του κλαφτει και αυτό λογω της ελλειψης της τα συγχωρέσει όλα.νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι της φαντασίας αλλά τελικά όλα μεσα στην ζωή είναι.

SKEK
07-09-10, 16:01
Πιστευω ολες οι μαμαδες το νιωθουν αυτο καποιες στιγμες..
Εγω ειμαι καινουργια στο ρολο της μαμας και η μοναδικη απο τις φιλες μου με μωρο.. Εν τω μεταξυ δυστυχως χωρισα οταν ημουν 7 μηνων εγκυος και απο τοτε ο μπαμπας μας ειναι αφαντος οποτε ξαναμενω με τη μητερα μου και το μεγαλωνω μονη μου γιατι και η μαμα μου δουλευει ως τις 7-8 το βραδυ. Και το παιδι δεν ηταν αποφαση μας, ''ετυχε'' αλλα ηθελα να το κρατησω και ηξερα οτι ηταν αποφαση ζωης και οχι κατι προσωρινο.
Τους πρωτους μηνες με τα ατελειωτα ξενυχτια και χωρις βοηθεια υπηρχαν στιγμες που ηθελα να ειμαι οπως πριν, να βγαινω και να διασκεδαζω με την παρεα μου, να ντυνομαι σαν ανθρωπος και να μην ειμαι σαν την τρελη με τις πυτζαμες και το στηθος εξω (θηλαζουμε αποκλειστικα)... Αλλα και τις ελαχιστες φορες που βγηκα για ποτο, ενω ανυπομονουσα να ''απελευθερωθω'' λιγο απο το νταντεμα, στο διωρο δεν αντεχα μακρια απο το μωρακι μου και γυρναγα σπιτι!
Τωρα που εχω αρχισει να συνηθιζω δεν ζηλευω σε τιποτα τις ελευθερες φιλες μου, μου λειπει ο υπνος και αλλα πολλα αλλα δεν τα αλλαζω με τιποτα ολα αυτα που νιωθω για το αγορακι μου!
Παντως θα επρεπε να ειναι υποχρεωτικα τα μαθηματα για γονεις, δεν κανουν ολοι οι ανθρωποι για αυτο το ρολο πως να το κανουμε..Να ξερουν τι τους περιμενει...
Μια θεια μου 42 χρονων θελει απελπισμενα τα τελευταια 5 χρονια να κανει παιδι, μονο για αυτο μιλαει! Πριν 2 μηνες εκανε και εξωσωματικη αλλα απετυχε. Πριν λιγο καιρο εμεινε μαζι μας για 5 μερες...με το μωρο μου ζητημα να ασχοληθηκε μιση ωρα συνολικα και οταν ειδε οτι ξυπναγε την νυχτα για να το θηλασω μου ειπε ''πω πωω... ισως να μην κανω για μανα τελικα...'' !!??!!

Μπράβο σου πάντως!! Με συγκίνησες πάρα πολύ για την απόφαση και για τον τρόπο που μεγαλώνεις το μωράκι σου!! Σου εύχομαι τα καλύτερα!!

ζώπυρον
07-09-10, 18:33
αχ καλή μου μετά την παρόμοια συμπεριφορά της αδελφής μου στην ανιψιά μου τίποτα δεν μου φαίνεται απίστευτο.πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει πιο δυνατή αγάπη από αυτή της μάνας προς το παιδί αλλά για τα πάντα δυστηχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.η ανιψιά μου ήρθε σπίτι 2 μηνών και την ανέλαβε η μητέρα μου.την έπαιρναν όποτε είχε η αδελφή μου ρεπό(δούλευε σε νοσοκομείο)και φυσικά ήταν πολύ κουρασμένη για να έρχεται να την βλεπει κάθε μέρα.στον χρόνο επάνω κόπηκαν και τα διήμερα γιατι το νοσοκομείο είχε ανάγκες και δεν τους έδιναν όλα τα ρεπό.η μάνα μου η ηλίθια την πίστευε όταν ξαφνικά γύρω στα 2 χρόνια της μικρής μας λέει η αδελφή μου ότι είναι σε κάποια άλλη σχέση και ότι θέλει να χωρίσει.χεστήκαμε και το παιδί σου γιάννα τι θα γίνει.ρε μαμα,η απάντηση,βοήθησε με για λίγο καιρό να τακτοποιηθω με τον καινούργιο και θα το πάρω μαζί μου τώρα που θα είμαι ήρεμη και καλά.ενταξει ας την βοηθήσουμε λέει η μάνα μου παιδί μου είναι να την εγκαταλείψω κάνει μια καινούργια αρχη.το αποτέλεσμα να αφήσει την δουλειά της στο δημόσιο νοσοκομείο που δούλευε και να ακολουθήσει τον καινούριο έρωτα της στην Πάτρα.γιάννα με το παιδί τι θα γίνει.μόλις τακτοποιηθούμε θα το πάρω.μπούρδες το παιδί το έβλεπε μια φορά το δίμηνο και εάν σαν επισκέπτρια γιατί ο καινούργιος ήταν και πολύ άντρας και δεν την άφηνε για πολλά πολλά έτσι μας έλεγε.τελικά για να μην σας κουράζω όταν πέθανε η μάνα μας ακαριαία πάνω σε έναν τσακωμό τους για το παιδί σε μία από τις ελάχιστες επισκέψεις της(έπαθε οξύ έμφραγμα και πνευμονικό οίδημα) και είμαστε στο νοσοκομείο και βγαίνει απλά ο γιατρός να επιβεβαιώσει το θάνατο της μάνας μου την εσπρωξα από τα σκαλιά την διαβολοέστειλα και της είπα ότι δεν θέλω να την ξέρω την σκύλα.έχω να την δω απο το 1998 το παιδί της έχει να την δει από τότε.με την μόνη που κράτησε επαφή είναι μια ξαδέλφη μας όπου της έκανε παράπονα ότι δεν την καταλαβαίναμε και τα σχετικά για το παιδί της η άχρηστη κουβέντα.η ανηψια μου τώρα μετά απο μια πολύδύσκολη εφηβεία που πέρασε είναι μια πανέμορφη κοπελάρα 18 χρονών πέρασε και φέτος στα τει και ο μόνος μου φόβος είναι μην εμφανιστει τωρα στο παιδί και του κλαφτει και αυτό λογω της ελλειψης της τα συγχωρέσει όλα.νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι της φαντασίας αλλά τελικά όλα μεσα στην ζωή είναι.

νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι της φαντασίας αλλά τελικά όλα μεσα στην ζωή είναι

Συμπλέω...

boy'smam
07-09-10, 18:51
αχ καλή μου μετά την παρόμοια συμπεριφορά της αδελφής μου στην ανιψιά μου τίποτα δεν μου φαίνεται απίστευτο.πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει πιο δυνατή αγάπη από αυτή της μάνας προς το παιδί αλλά για τα πάντα δυστηχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.η ανιψιά μου ήρθε σπίτι 2 μηνών και την ανέλαβε η μητέρα μου.την έπαιρναν όποτε είχε η αδελφή μου ρεπό(δούλευε σε νοσοκομείο)και φυσικά ήταν πολύ κουρασμένη για να έρχεται να την βλεπει κάθε μέρα.στον χρόνο επάνω κόπηκαν και τα διήμερα γιατι το νοσοκομείο είχε ανάγκες και δεν τους έδιναν όλα τα ρεπό.η μάνα μου η ηλίθια την πίστευε όταν ξαφνικά γύρω στα 2 χρόνια της μικρής μας λέει η αδελφή μου ότι είναι σε κάποια άλλη σχέση και ότι θέλει να χωρίσει.χεστήκαμε και το παιδί σου γιάννα τι θα γίνει.ρε μαμα,η απάντηση,βοήθησε με για λίγο καιρό να τακτοποιηθω με τον καινούργιο και θα το πάρω μαζί μου τώρα που θα είμαι ήρεμη και καλά.ενταξει ας την βοηθήσουμε λέει η μάνα μου παιδί μου είναι να την εγκαταλείψω κάνει μια καινούργια αρχη.το αποτέλεσμα να αφήσει την δουλειά της στο δημόσιο νοσοκομείο που δούλευε και να ακολουθήσει τον καινούριο έρωτα της στην Πάτρα.γιάννα με το παιδί τι θα γίνει.μόλις τακτοποιηθούμε θα το πάρω.μπούρδες το παιδί το έβλεπε μια φορά το δίμηνο και εάν σαν επισκέπτρια γιατί ο καινούργιος ήταν και πολύ άντρας και δεν την άφηνε για πολλά πολλά έτσι μας έλεγε.τελικά για να μην σας κουράζω όταν πέθανε η μάνα μας ακαριαία πάνω σε έναν τσακωμό τους για το παιδί σε μία από τις ελάχιστες επισκέψεις της(έπαθε οξύ έμφραγμα και πνευμονικό οίδημα) και είμαστε στο νοσοκομείο και βγαίνει απλά ο γιατρός να επιβεβαιώσει το θάνατο της μάνας μου την εσπρωξα από τα σκαλιά την διαβολοέστειλα και της είπα ότι δεν θέλω να την ξέρω την σκύλα.έχω να την δω απο το 1998 το παιδί της έχει να την δει από τότε.με την μόνη που κράτησε επαφή είναι μια ξαδέλφη μας όπου της έκανε παράπονα ότι δεν την καταλαβαίναμε και τα σχετικά για το παιδί της η άχρηστη κουβέντα.η ανηψια μου τώρα μετά απο μια πολύδύσκολη εφηβεία που πέρασε είναι μια πανέμορφη κοπελάρα 18 χρονών πέρασε και φέτος στα τει και ο μόνος μου φόβος είναι μην εμφανιστει τωρα στο παιδί και του κλαφτει και αυτό λογω της ελλειψης της τα συγχωρέσει όλα.νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι της φαντασίας αλλά τελικά όλα μεσα στην ζωή είναι.
Τελικα το κοριτσακι με ποιον μεγαλωσε?μαζι σου?Η μανα ειναι για φυλακη!

Konstantina-Kl
07-09-10, 22:08
Eγω παντως εκλεισα το μαγαζι μου, παρατησα τη δουλεια μου προσωρινα για να μεγαλωσω εγω το μωρακι μου. Αν δεν το εκανα αυτο το παιδι θα μεγαλωνε με την πεθερα μου, οχι οτι εχω προβλημα, ειναι πολυ καλη γυναικα αλλα πως να το πω ρε παιδι μου, θυμωνω. Μου λεει οτι το καλοκαιρι θα παιρνει το παιδι στο χωριο μαζι της, που με αυτο το πλευρο θα κοιμαται, και εγω δε λεω τιποτα φυσικα αλλα γινομαι τουρκα απο μεσα μου.:evil::evil:
Ενω το ξαναλεω ειναι καλη γυναικα.

Aeriko
07-09-10, 22:19
αχ καλή μου μετά την παρόμοια συμπεριφορά της αδελφής μου στην ανιψιά μου τίποτα δεν μου φαίνεται απίστευτο.πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει πιο δυνατή αγάπη από αυτή της μάνας προς το παιδί αλλά για τα πάντα δυστηχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.η ανιψιά μου ήρθε σπίτι 2 μηνών και την ανέλαβε η μητέρα μου.την έπαιρναν όποτε είχε η αδελφή μου ρεπό(δούλευε σε νοσοκομείο)και φυσικά ήταν πολύ κουρασμένη για να έρχεται να την βλεπει κάθε μέρα.στον χρόνο επάνω κόπηκαν και τα διήμερα γιατι το νοσοκομείο είχε ανάγκες και δεν τους έδιναν όλα τα ρεπό.η μάνα μου η ηλίθια την πίστευε όταν ξαφνικά γύρω στα 2 χρόνια της μικρής μας λέει η αδελφή μου ότι είναι σε κάποια άλλη σχέση και ότι θέλει να χωρίσει.χεστήκαμε και το παιδί σου γιάννα τι θα γίνει.ρε μαμα,η απάντηση,βοήθησε με για λίγο καιρό να τακτοποιηθω με τον καινούργιο και θα το πάρω μαζί μου τώρα που θα είμαι ήρεμη και καλά.ενταξει ας την βοηθήσουμε λέει η μάνα μου παιδί μου είναι να την εγκαταλείψω κάνει μια καινούργια αρχη.το αποτέλεσμα να αφήσει την δουλειά της στο δημόσιο νοσοκομείο που δούλευε και να ακολουθήσει τον καινούριο έρωτα της στην Πάτρα.γιάννα με το παιδί τι θα γίνει.μόλις τακτοποιηθούμε θα το πάρω.μπούρδες το παιδί το έβλεπε μια φορά το δίμηνο και εάν σαν επισκέπτρια γιατί ο καινούργιος ήταν και πολύ άντρας και δεν την άφηνε για πολλά πολλά έτσι μας έλεγε.τελικά για να μην σας κουράζω όταν πέθανε η μάνα μας ακαριαία πάνω σε έναν τσακωμό τους για το παιδί σε μία από τις ελάχιστες επισκέψεις της(έπαθε οξύ έμφραγμα και πνευμονικό οίδημα) και είμαστε στο νοσοκομείο και βγαίνει απλά ο γιατρός να επιβεβαιώσει το θάνατο της μάνας μου την εσπρωξα από τα σκαλιά την διαβολοέστειλα και της είπα ότι δεν θέλω να την ξέρω την σκύλα.έχω να την δω απο το 1998 το παιδί της έχει να την δει από τότε.με την μόνη που κράτησε επαφή είναι μια ξαδέλφη μας όπου της έκανε παράπονα ότι δεν την καταλαβαίναμε και τα σχετικά για το παιδί της η άχρηστη κουβέντα.η ανηψια μου τώρα μετά απο μια πολύδύσκολη εφηβεία που πέρασε είναι μια πανέμορφη κοπελάρα 18 χρονών πέρασε και φέτος στα τει και ο μόνος μου φόβος είναι μην εμφανιστει τωρα στο παιδί και του κλαφτει και αυτό λογω της ελλειψης της τα συγχωρέσει όλα.νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι της φαντασίας αλλά τελικά όλα μεσα στην ζωή είναι.

Παρόμοια περίπτωση η βαφτιστήρα μου που δυστυχώς όμως αντί για γιαγιά την μεγάλωσε ίδρυμα. Κι όταν τόλμησα να διαμαρτυρηθώ για το ότι το παιδί είναι στο ίδρυμα και το έπαιρνε κάθε 15 μέρες για ΣΚ (κάθε 15 εγώ και κάθε 15 εκείνη), μου απαγόρευσε να το ξαναδώ με αποτέλεσμα στα 18 της να με πάρει τηλέφωνο για να πάω να την πάρω. Οι γονείς της κουμπάρας μου καθώς και όλο της το σόι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη του παιδιού και με τον λεγάμενο που δεν σηκώνει πολλά πολλά και που παράτησε γυναίκα και παιδι για χάρη της έχουν κάνει παιδί μαζί που ευτυχώς (?;?) μεγαλώνει μαζί τους. Η βαφτιστήρα μου πάντως 26 χρονών πια δεν θέλει ούτε ζωγραφιστή να τη βλέπει και είναι τίγκα στα ψυχολογικά :(

ΑΦΡΟΔΙΤΑΚΙ
08-09-10, 13:26
Κι εγώ δουλεύω αρκετά κάποιους μήνες του χρόνου αλλά γενικά 5.30 με 6.00 είμαι σπίτι.Μερικές μέρες δεν μπορώ να αναπληρώσω το κενό με τις δουλειές που κάνω αλλά κάποιες άλλες τα καταφέρνω με παιδική χαρά (παίζω μαζί της δεν κάθομαι να κουτσομπολέυω) ή θέατρο ή πάρκο ή ζωγραφική και παζλ στο σπίτι, τέτοια πράγματα.
Γνωστό μας ζευγάρι επιχειρηματιών, σε πολή καλύτερη οικονομική κατάσταση από εμάς, αφήνουν το μόλις 10 ημέρων μωρό μέχρι και σήμερα που είναι 8 μηνών στην μαμά τους για να κοιμούνται το βράδυ επειδή δεν μπορούν να ξυπνούν για να το ταίζουν και μετά να είναι αποδοτικοί στην δουλεία τους....Το παίρνουν το Σάββατο το πρωί και το ξαναφήνουν Κυριακή βράδυ....Τους ξέρω καλά και δεν παίζει κάτι άλλο πιο σοβαρό, απλά κοιτάνε την άνεση τους΄...Επίσης ενώ μένουν σε απόσταση 5 λεπτών με μηχανή και 10 με αυτοκίνητο ( διαθέτουν και τα 2), το βλέπουν ενδιάμεσα 2 φορές την εβδομάδα.
Έχω κι άλλο παράδειγμα πάλι επιχειρηματιών, που κάνουν το ίδιο και το κοριτσάκι λέει την γιαγιά του μαμά και το θεωρούν και καλό αυτό. Μόνο όταν ήταν μωράκι και μέχρι 2 χρονών η μαμά καθόταν στην γιαγιά μέχρι να το πάρει ο ύπνος.Αυτοί τουλάχιστον το βλέπουν σχεδόν κάθε μέρα...

Ellemphriem
08-09-10, 15:33
Τελικα δεν ειναι τοσο σπανιο οσο νομιζα......κανουμε παιδια να καλυψουμε το κοινωνικο προσωπο του γαμου και τα ξεφορτωνομαστε για να συνεχισουμε την ζωη μας. Μπραβο....ευγε....

SKEK
09-09-10, 09:20
Πραγματικά όμως δεν μπορώ να καταλάβω πως τα καταφέρνουν να τα πασάρουν και να κάνουν και τη ζωούλα τους ανέμελα. Στον παιδικό την αφήνω το πρωί και είναι κάποιες μέρες που δε λέει να κατέβει από πάνω μου. Φεύγω κουρέλι από εκεί παρόλο που ξέρω ότι καλά θα περάσει το παιδί.

foteinoula1986
09-09-10, 09:43
Xθές μιλούσα με μία γνωστή μου κοπέλα γύρω στα 30 και την ρωτούσα αν σκεφτεται για παιδάκι και μου απάντησε ότι ο μόνος λόγος για να κάνει παιδί είναι για να το στείλει στη μαμά της να έχει με κάτι να ασχολείται:shock::shock::shock::shock::shock:
Σοκ!!!

Ellemphriem
09-09-10, 15:00
Xθές μιλούσα με μία γνωστή μου κοπέλα γύρω στα 30 και την ρωτούσα αν σκεφτεται για παιδάκι και μου απάντησε ότι ο μόνος λόγος για να κάνει παιδί είναι για να το στείλει στη μαμά της να έχει με κάτι να ασχολείται:shock::shock::shock::shock::shock:
Σοκ!!!

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Θεικο! Ειναι το στυλ αξεσουαρ ενα πραγμα. Ε, τωρα εγινε και 'τραπεζακι δραστηριοτητων για υπερηλικες'.......:rolleyes::rolleyes:

foteinoula1986
09-09-10, 15:13
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Θεικο! Ειναι το στυλ αξεσουαρ ενα πραγμα. Ε, τωρα εγινε και 'τραπεζακι δραστηριοτητων για υπερηλικες'.......:rolleyes::rolleyes:

Ας της πάρει ένα σκυλάκι, ένα γατάκι, ένα βατραχάκι να ασχολείται... Είμαι και στη δουλειά και δεν μπορώ να γελάσω... θα με περάσουν για χαζό... Λες και ο πατερούλης μου που θέλει εγγονάκι να νομίζει ότι θα του το στείλω πακέτο στο νησί;;;Δεν το είχα σκεφτεί!!!