PDA

Επιστροφή στο Forum : ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΣΑΤΕ?


joe
01-07-10, 17:57
Κοριτσια καλησπερα.Πολλες φορες εδω στο Forum εχω γραψει για τις φοβιες που εχω για τη μεγαλη μου κορη που ειναι 2μιση ετων.Απο τοτε που γεννηθηκε ειχα μεγαλο αγχος με τα χτυπηματα,παντα φοβομουν μηπως πεσει και χτυπησει στο κεφαλι-που το θεωρω το πιο επιφοβο σημειο-και,μαντεψτε,ολο αυτο γινοταν.Εχουμε στο ενεργητικο μας πολλα χτυπηματα στο κεφαλι,δυο εκ των οποιων με εμετους μετα,και καταλαβαινετε τι νυχτες αγωνιας εχω περασει,κι ας εχω μητερα παιδιατρο.Εκτος απο αυτο ομως,παντα με το συγκεκριμενο παιδι ειχα μια φοβια γενικη και αοριστη.Συχνα βλεπω παραξενα εως και μακαβρια ονειρα,κανω πολυ μακαβριες σκεψεις που δε θα ηθελα να σας τις περιγραψω και γενικα δεν μπορω να χαρω μαζι της γιατι παντα αυτη η αοριστη αυρα φοβιας περιβαλλει καθε μας στιγμη.Το θεμα ειναι οτι κι εκεινη κατα καιρους πεταει ατακες που κυριολεκτικα με φρικαρουν.Τις προαλλες για παραδειγμα αρχισε να με ρωταει που ειναι "η γιαγια η Μαριανθη",η οποια γιαγια Μαριανθη ειναι η γιαγια μου που δε ζει εδω και πολλα χρονια.Της εχει μιλησει κατα καιρους η μητερα μου (ηταν μαμα της) για εκεινη,αλλα οχι σε τετοιο βαθμο που να δικαιολογω να με ρωταει.Εχω δει κι εγω αρκετες φορες στον υπνο μου ονειρα με τη συγκεκριμενη γιαγια και την κορη μου που με εχουν φρικαρει απιστευτα και παντα ξυπναω με πολυ κακη ψυχολογια.Σημερα τα ξημερωματα ξυπνησε ξαφνικα που λετε,και μου εδειχνε κατι στον απεναντι τοιχο."Τι ειναι εκει καλη μου?" τη ρωταω."Δεντρο" μου λεει,κι αμεσως μετα μου ζητησε να παμε μαζι προς τα κει γιατι δεν ηθελε να παει μονη της.Παμε προς τον τοιχο λοιπον,και τη ρωταω "Πες μου τι ειναι,τι βλεπεις?" Και τι νομιζετε πως μου απαντησε?Θα σας σηκωθει η τριχα."Κρανια" μου λεει "Κρανιο".Εννοειται πως φρικαρα απιστευτα κοριτσια.Με το που ξημερωσε ρωτησα τον αντρα μου και τη μητερα μου αν ποτε της εχουν μιλησει για κρανια και τετοια πραγματα και ο μεν αντρας μου ειπε οτι ισως καποια στιγμη κατι να της ειχε πει,η δε μανα μου κατα καιρους μιλωντας στο τηλεφωνο με πελατισσες της (οπως ειπα ειναι παιδιατρος) ολο και κατι εχει πει για "περιμετρο κρανιου","κρανιακες στενωσεις" και τετοια πραγματα.Μου ειπε επισης η μητερα μου οτι προσφατα η μικρη ειχε ζωγραφισει κατι που εμοιαζε με κρανιο και της ειχε πει εκεινη να το φτιαξουνε σαν προσωπακι και τετοια,δηλαδη εν ολιγοις τη λεξη καποιες φορες,εστω και παλιοτερα,την εχει ακουσει.Τωρα πώς το συνδυασε ετσι και μου ειπε οτι το ειδε στον απεναντι τοιχο,τι να σας πω...Εγω παντως ανησυχησα πολυ,εχω που εχω τις φοβιες μου,μου εκανε κι ενα 38μιση πυρετο τωρα το απογευμα και ηριιθε κι εδεσε η φαση.Χωρια που κατα καιρους,οποτε μου μπαινουν ιδεες και ειναι σε εξαρσγη η φοβια μου,πεφτω συνεχεια πανω σε φρασεις (σε περιοδικα ας πουμε ή στο internet) που αφορουν ασχημα πραγματα που συμβαινουν σε παιδια,και μανες που τους συμβαινουν τετοια πραγματα και γενικα μου συμβαινουν περοστατικα που ενιοτε τα ερμηνευω ως ασχημα σημαδια.Η μητερα μου λεει πως λιγο θελω να αγγιξκω την παραννοια με ολα αυτα και θα συμφωνουσα αν η φοβια μου επεκτεινοταν και στο αλλο μου παιδι.Ομως με το δευτερο,το μικρο μου,εχω τα φυσιολογικα αγχη που εχει καθε μητερα,οχι τοσο εντονες φοβιες.Με τη μεγαλη δεν ξερω τι μου συμβαινει.Απο την αρχη ειχα τετοιες σκεψεις και περιεργα ονειρα και πολυ συχνα φοβαμαι μηπως ολα αυτα κατι σημαινουν.Λεει κι αυτα που με φρικαρουν τελειως κατα καιρους,τυχαινει κι εγω να διαβαζω συνεχεια τετοια πραγματα.Δηλαδη,για να καταλαβετε,μπορει να ανοιξω ενα περιοδικο και κατ΄ευθειαν το ματι μου να πεσει πανω σε ατακα που αφορα τετοια θεματα.'Η να πεσει το ματι μου σε ενα βιβλιο που,εντελως τυχαια,θα εχει τετοιο θεμα.Δε θα ειναι υπερβολη να σας πω οτι κοντευω να τρελλαθω με ολα αυτα,ειμαι σε πολυ τεταμενη ψυχολογια,το σκεφτηκα να μιλησω με καποιον ειδικο αλλα η φοβια δεν παυει να υφισταται.Μηπως ολα αυτα κατι σημαινουν?Γιατι να ειμαι ετσι μονο με τη μεγαλη μου κορη?Εσεις θα ανησυχουσατε για το παιδι σας αν σας συνεβαιναν τετοια περιστατικα?

Ellemphriem
01-07-10, 21:42
χμμμ....κοιταξε να δεις απο οσο μου περιγραφεις εισαι και εσυ υποψιασμενη και ισως 'ψαχνεις' να βρεις σχετικα πραγματα γυρω σου που να ταιριαζουν με ολο αυτο που περιγραφεις. Ετσι μου ακουγεται. Τωρα για τα κρανια ψιλο-φρικιαστικο ειναι ΑΛΛΑ, ξερει τι ειναι κρανιο? Το εχει δει καπου ή απλα το ζωγραφησε απο το πουθενα. Αν το εχει δει καπου μεγαλη πιθανοτητα να της εχει καρφωθει στο μυαλο και να της εκανε εντυπωση. Τα παιδια εχουν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ φαντασια. Μερικα την εχουν και οταν μεγαλωσουν. Ξερω τι λεω ετσι ημουν και εγω. Εγω θα της μιλαγα. Ξερει τι σημαινει κρανιο? Τι αντιπροσωπευει? 'η απλα ειδε μια εικονα της καρφωθηκε και την βλεπει και στα ονειρα της. Αυτο δεν ειναι παραλογο. Οσο για την γιαγια για μενα ανευ ουσιας και λογου πραγματικα. Βεβαια μιλαει καποιος που γενικα με το παραφυσικο εχει μια σχεση ΚΑΘΕΤΗΣ ειρωνιας. Για να σου δωσω να καταλαβεις εχουμε καμερα στην μικρη και καποια στιγμη βλεπει ο συζυξ μια λευκη φωτεινη μπαλα να περναει καθετα μπροστα απο την καμερα με σταθερη ταχυτητα. Μου το λεει κουτσο-φρικαρω. Καθομαστε να δουμε μαζι την καμερα και το βλεπω ΚΑΙ εγω. Και μενω με το στομα σε σχημα Ο......λαμακας ετσι? εντελως. Καποιος υποψιασμενος προς τα εκει οπως εσυ θα εβλεπε την ψυχη της γιαγιας Μαριανθης απο πανω απο το παιδι. Και να σκεφτεις οτι εχουν πεθανει 2 στο σπιτι αυτο, μια η γιαγια της μικρης μας ετσι? Προσπαθω να σου δωσω την αλλη πλευρα. Ε, πηγα λοιπον διπλα στο κρεββατι της ΜΕ την καμερα και περιμενα και να σου η λευκη φωτεινη μπαλα να περναει σιγα σιγα. Εβαλα το χερι μου μπρστα της να το βλεπω απο την καμερα και το εφερα σιγα σγια μεχρι επανω και τελικα ανακαλυψα οτι ηταν κατι που παρακαλω πολυ περπαταγε ΠΑΝΩ στην καμερα. Κοιτωντας καλυτερα ειδα αμυδρα ΠΟΛΤ αμυδρα φτερα. Και τι ηταν? Ενα πολυ μικρο μιγακι που περπατουσε πανω στην καμερα. Και γιατι ηταν φωτεινο λευκο? Γιατι η καμερα εχει night vision και δουλευει με υπερυθρες και αυτο πανω στο σωμα του μυγακιου. Πιασ'τ'αυγο και κουρευτο ετσι?

Συμπερασμα συντομης ιστοριας. Αμα τεινεις προς τα εκει, ακομα και σε χαρτι απο παγωτο βλεπεις φαντασματα. Ποσο μαλλον σε λευκες φωτεινες αιωρουμενες σφαιρες πανω απο το παιδι που τελικα ηταν μυγακια. Απλα μιλα της για τα κρανια. Τα ειδε καπου σαν εικονα? Ξερει τι σημαινουν? Για μενα ειναι απλα υπερβολικα ζωηρη φαντασια δικη της (φυσιολογικο) και ανησυχια δικια σου. Και ναι φρικαρω και εγω για την μικρη αλλα για πρακτικα ζητηματα. Πχ εχει δυσκοιλιοτητα και εχω τρελλαθει τωρα με αυτο. .....χιχιχ. Αλλα για φαντασματα και στοιχεια οχι δεν φρικαρα ποτε. Για μενα ΟΛΑ αυτα (πχ συμβαν με καμερα) εχουν μια λογικη εξηγηση που μονο αμα εισαι ψυχραιμος θα την δεις. Αλλιως θα δεις οτι να ναι......

AnnaR
01-07-10, 22:18
Όχι εγώ δεν θα ανησυχούσα.Συνδιάζεις τα γεγονότα με την φοβία σου και δημιουργείς μέσα σου αυτό το σκηνικό φόβου,αγωνίας και ''κάτι πλανιέται στον αέρα''. Για την φοβία που έχεις συγκεκριμένα με το μεγάλο παιδί,ίσως να οφείλεται ακριβώς το ότι είναι το πρώτο.Σαν πρωτάρες έχουμε άλλες φοβίες που στο δεύτερο παιδί,λόγω εμπειρίας,κάπως καθησυχάζονται (δεν παύουν να υπάρχουν).
Ξύπνησε και μίλησε για κρανίο...Ο γιός μου βλέπει άλλου είδους εφιαλτικά όνειρα,ότι βρίσκεται σε ένα δάσος και τον κυνηγάει ο κακός λύκος.Τέτοιου είδους ιστορίες τις αποφεύγουμε γενικά στο σπίτι.Μια φορά άκουσε για λύκο και από τότε του καρφώθηκε.Όταν επίσης είχε μια φοβία με το σκουπιδιάρικο (που την δημιούργησε η πεθερά μου :evil:) ζωγράφιζε μεγάλα αυτοκίνητα-μάλλον σκουπιδιάρικα.Τα παιδιά βγάζουν ό,τι τα απασχολεί μέσω της ζωγραφικής αλλά και στα όνειρα τους.Για μενα το περιστατικό με την γιαγιά Μαριάνθη ήταν μια ερώτηση που δεν πολυκατάλαβε και η ίδια.Τυχαίνει επειδή βλέπεις περίεργα όνειρα κι εσύ να το σκέφτεσαι αλλιώς...
Όσο ''ψάχνεσαι'' με το θέμα τόσο θα σκοντάφτεις πάνω του.Είναι όπως όταν μας συμβαίνει κάτι και τότε αρχίζουμε να το παρατηρούμε.Εγώ άρχισα να κοιτάω εγκυούλες και καροτσάκια στο δρόμο όταν έμεινα έγκυος.Άρχισα να ''πέφτω'' πάνω σε κείμενα και βιβλία που αφορούν τον παιδικό διαβήτη όταν διαγνώστηκε στο βαφτιστήρι μου.Αν συνεχίσεις να το σκέφτεσαι δεν θα σε εγκαταλείψει.

joe
01-07-10, 23:04
Κοριτσια ευχαριστω για τις απαντησεις σας.Αυτη τη στιγμη,παρεπιπτοντως,εχει πυρετο που εφτασε και το 39 και βαλε κι ειναι σαν κοτοπουλο.Ασχετο αυτο,απλα ετυχε σημερα που ειπε το πρωι αυτο για το κρανιο και με φρικαρε ακομη πιο πολυ.Παντως δεν το ειπε φοβισμενη,δεν ηταν εφιαλτης.Ηταν γελαστη οταν μου το ειπε,ενω εγω ενιωσα καθε τριχα του κορμιου μου να σηκωνεται!!!Τη ρωτησα αμεσως τι εννοει κι εκεινη επεσε στην αγκαλια μου και μου ειπε "Σ΄αγαπαω,σε λατρευω" και ξαναγυρισαμε στο κρεβατι.Εν μερει αυτο με φοβισε ακομη περισσοτερο.Τη ρωτησα και μετα κατα τη διαρκεια της ημερας,αλλα μου απαντουσε ασχετα,μου γυριζε την κουβεντα.Εχει ακουσει σιγουρα τη λεξη κρανιο,αλλα και τη λεξη κατσαριδα εχει ακουσει,γιατι να μη μου πει "Ειδα στον τοιχο κατσαριδες?" Κι εγω γιατι να κανω συνεχεια μακαβριες σκεψεις για εκεινην?Με εχει τσακισει αυτο,κι οπως σας ειπα ολο "πεφτω" πανω σε τετοια θεματα,σε τετοιες φρασεις,σε τετοια βιβλια,μα τι στο καλο πια.Εχω ακουσει για μαμαδες που εχουν αγωνιες και φοβιες αλλα οχι σε τετοιο βαθμο...εγω νιωθω συνεχεια σχεδον αυτο το πραγμα απο τοτε που γεννηθηκε η μεγαλη μου.Ονειρα,συναισθηματα περιεργα,συμπτωσεις,Τι να πω!!!

agentP
01-07-10, 23:15
Εκτος απο αυτο ομως,παντα με το συγκεκριμενο παιδι ειχα μια φοβια γενικη και αοριστη.Συχνα βλεπω παραξενα εως και μακαβρια ονειρα,κανω πολυ μακαβριες σκεψεις που δε θα ηθελα να σας τις περιγραψω και γενικα δεν μπορω να χαρω μαζι της γιατι παντα αυτη η αοριστη αυρα φοβιας περιβαλλει καθε μας στιγμη.
...γενικα μου συμβαινουν περοστατικα που ενιοτε τα ερμηνευω ως ασχημα σημαδια.
Εσεις θα ανησυχουσατε για το παιδι σας αν σας συνεβαιναν τετοια περιστατικα?
Με όλο το θάρρος και το σεβασμό, νομίζω ότι η φοβία σου για την κόρη σου δεν έχει βάση και σου δημιουργεί ήδη πρόβλημα, άμα λες ότι δεν μπορείς να χαρείς τις στιγμές μαζί της. Επίσης είναι θέμα χρόνου να καταλάβει το παιδί ότι ταράζεσαι και να σου λέει πράγματα επίτηδες για να φρικάρεις. Τα "σημάδια" είναι πράγματα που τα βλέπεις επειδή είσαι προδιατεθειμένη ότι θα τα δεις. Συμφωνώ ότι στο πρωτότοκο οι φοβίες είναι πιο έντονες.
Προσπάθησε να εκλογικεύσεις αυτά που νιώθεις και να μην τους δίνεις διαστάσεις υπερφυσικού. Τα παιδιά και χτυπάνε και "κουφά" και παράλογα πράγματα λένε και πιθανόν να έχουν και πολύ μεγαλύτερη διαίσθηση από εμάς. Καλλιέργησε το καλό μέσα σ' εσένα και στην κόρη σου και ηρέμησε.

koufetaki
01-07-10, 23:17
η ζωη ειναι πολυ μικρη για δες λιγο γυρω σου(καλα λιγο ποιο περα)παιδακια φευγουν απο αυτο τον κοσμο απο ασητια ανθρωποι καθημερινα δεν εχουν ουτε ενα ποτηρι νερο να πιουν να δωσουν τα παιδια τους ξερεις γτ σου τα λεω ολα αυτα?μα γτ ημαστε απο τους πολυ τυχερους ανθρωπους που εχουμε αν μη τι αλλο τα αναγκαια πραγματα για την καθημερινοτητα μας τα παιδια μας γερα και τον σκυλο δεμενο(τροπος του λεγιν).και αν οντος η μικρη εχει μια ενοραση και βλεπει καποια πραγματα γτ φοβασε?ή θα το αφησει να φυγει μεγαλωνοντας ή θα το αξιοποιηση.δεν θα ειναι ο 1ος ανθρωπος με μια ιδιαιτεροτητα!!!!σταματα να βλεπεις ασχημα και στραβα τα πραγματα πιεσε τον εαυτο σου και εγω φοβαμε μην παθουν τπτ τα παιδια μου συνεχεια νομιζω αυτο ειναι το φυσιολογικο απο την στιγμη που γινομαστε μανουλες και πολλες φορες φτανω σε υπερβολες αλλα πιεζω τον εαυτο μου να συνερθει.

salvia:)
01-07-10, 23:33
απο ποτε αρχισες να εχεις αυτους τους φοβους?
απο πριν γεννηθει η κορη σου, οταν ησουν εγκυος? η μετα τη γεννηση?
ειχε γινει κατι κατα η διαρκεια της εγκυμοσυνης η τελοσπαντων την περιοδο που ανεπτυξες τις φοβιες αυτες?

joe
02-07-10, 00:55
Παντα ειχα μια ανησυχια για τους ανθρωπους που αγαπω,που καμμια φορα μπορει και να ξεφευγε απο τα ορια του νορμαλ.Για παραδειγμα,θυαμαμαι μια περιοδο που η μητερα μου εκανε ειδικοτητα,πρεπει να ημουν γυρω στα 10 τοτε,κι ετσι και αργουσε εστω και 10 λεπτα απο την ωρα που την περιμενα σπιτι εγω τρελλαινομουν οτι κατι εχει συμβει,επαιρνα συνεχεια στο νοσοκομειο που δουλευε για να μου πουνε πριν απο ποση ωρα εφυγε και τετοια...Οσον αφορα την κορη μου,ειχα μια πολυ καλη εγκυμοσυνη η οποια ωστοσο ειχε ξεκινησει με μια μικρη αποκολληση χωρις συμπτωματα,δηλαδη δεν ειχα δει αιμα ή κατι τετοιο,απλα στον υπερηχο το ειχαμε βρει.Οταν το ειχα μαθει,θυμαμαι,ειχα νιωσει εντονα οτι δε θα την εφερνα εις περας την εγκυμοσυνη και απο τον τρομο που ειχα παρει,πηγα μεσα στην τουαλετα του νοσοκομειου και...λιποθυμησα,για πρωτη και μοναδικη φορα στη μεχρι τωρα ζωη μου!!!Ειχα τεραστιο αγχος μεχρι να "ακουσω" το μωρο (και αργησα να το ακουσω καθ΄ο,τι πρωτοτοκος τοτε) και καθε τρεις και λιγο ετρεχα για υπερηχο για να βεβαιωθω οτι ειναι ολα καλα.Βεβαια και απο αλλες μανουλες εχω ακουσει παρομοια αγχη κατα την εγκυμοσυνη.Θυμαμαι ωστοσο,και δε θα το ξεχασω ποτε,οτι οταν γυριζαμε σπιτι απο το μαιευτηριο,ετυχε μπροστα μας να ειναι ενα αυτοκινητο απο αυτα τα γραφεια,κατλαβαινετε τι θελω να πω και τι εννοω,δε θελω να το γραψω!!!Ειχε μαλιστα και "επιβατη",δεν ηταν αδειο.Μου ειχε δημιουργησει πολυ ασχημο συναισθημα που ειχαμε τετοιο συναπαντημα στην πρωτη μας διαδρομη και πιστευω οτι δε θα ηρεμησω ποτε απο αυτο.Απο κει καιπερα,δυσκολιες τον πρωτο καιρο υπηρξαν οπως στα περισσοτερα ζευγαρια.Ειχα την πολυτιμη βοηθεια της μητερας μου,που ηταν παρουσα και στον τοκετο,αλλα σε καποια θεματα ειχα σχεδον "ευνουχιστει" απο εκεινην στο θεμα του παιδιου γιατι και εκεινη σα γιατρος ηθελε να εχει τον πρωτο λογο (κακως) και εγω σαν απειρη νεα μητερα της αφησα τα ηνια για να εχω το κεφαλι μου ησυχο.Τελος παντων εγιναν πραγματα που σημαδεψαν αρνητικα εκεινο το πρωτο διαστημα,και ναι,μπορω να πω πως τις φοβιες τις απεκτησα σχεδον αμεσως.Τον τελευταιο χρονο ομως εγιναν πολυ πιο εντονες και πλεον εχουν φτασει σε σημειο να οριζουν τη ζωη μου.Νομιζω πως καθοριστικο ρολο επαιξε ενα ονειρο που ειχα δει,στο οποιο μουελεγε η κορη μου το εξης:"Εγω ηρθα για να μεινω για λιγο μαζι σας,αλλα τωρα που το σκεφτομαι λεω να μεινω λιγο περισσοτερο".Μου ξεσκισε την ψυχη εκεινο το ονειρο,παει πανω απο χρονος που το ειδα αλλα πιστευω πως μεχρι να κλεισω τα ματια μου θα με βασανιζει.Ειχα γραψει και στο Forum γι΄αυτο.
Τωρα οσον αφορα τη μικρη μου κορη,σε αυτην δεν επετρεψα στη μητερα μου να ειναι στον τοκετο και στο μαιευτηριο εμεινα απο το πρωτο βραδυ μονη μου μαζι της.Και στο σπιτι την ανελαβα σχεδον αμεσως εξ' ολοκληρου.Δεν ξερω αν αυθτο επαιξε ρολο στο οτι μαζι της νιωθω πιο μεγαλη σιγουρια.Με τη μεγαλη δεν ειναι οτι δεν εχω αυτοπεποιθηση και σιγουρια στο μεγαλωμα της,ειναι οτι αυτες οι ιδεες οτι κατι θα της συμβει,η μνημη του ονειρου που ειχα δει και οι τρομαχτικες εικονες που μου ερχονται κατα καιρους στο μυαλο με εχουν κανει να τρεμω την καθε μερα.Καθε βραδυ που παμε για υπνο λεω ευτυχως,αλλη μια μερα που δεν παθαμε κατι.

mother's heart
02-07-10, 01:28
joe μου γεια σου κ απο μενα!η αληθεια ειναι οτι συγκλονιστηκα λιγακι με τις περιγραφες σου!δεν μπορω να κρινω τι συμβαινει,αλλα νιωθω μεσα μου οτι σε καταλαβαινω!πιανω κ γω τον εαυτο μου να χανεται σε σκεψεις μακαβριες,βεβαια οχι τοσο πολυ!
ισως το γεγονος οτι το ''ψαχνεις''κ το περιεργαζεσαι στομυαλο σου ολο αυτο το αισθημα,να εχεικαρφωθει στο υποσυνειδητο σου κ εν συνεχεια να σε βασανιζει κ στα ονειρα σου!δεν ξερω!να πω την αληθεια κ γω θα πανικοβαλλομουν στη θεση σου!καταλαβαινω οτι ειναι ψυχοφθορο ολο αυτο!μια απ'τα ιδια δημιουργω κ γω στο μυαλο μου κ υποφερω!παλευω να διωχνω σκεψεις!ειδικα τη νυχτα που ξαπλωνω κ σκεφτομαι,με κυριευουν ανελεητα σεναρια θλιψης!
πιανω τον εαυτο μου να σκεφτομαι οτι κατι εχουν παθει τα παιδια κ τα χανω κ με βαζω στη διαδικασια να σκεφτομαι πως θα ειμαι μετα απο κατι τετοιο!ειλικρινα πνιγομαι μεσα σ'αυτη την πλανη κ δεν σταματαω μεχρι να νιωσω τη ανασα μου να κοβεται απ'τα δακρυα!σκεφτομαι να αδειαζει το σπιτι κ γω να περναω τη ζωη μου αγκαλια με τα κουκλακια τους κ τις κουβερτουλες τους!ασε ειναι δραμα η κατασταση!ευτυχως κραταω μια ισορροπια κ το παλευω!συχνα νιωθω την φοβια οτι δεν θα τα χαρω οσο μεγαλωνουν,οτι κατι θα συμβει!δεν ξερω γιατι,αλλα με πιανει!
σε κουρασα κ σε τιποτα δεν βοηθησα...ξερω..:-(
συγνωμη,αλλα ενιωσα την αναγκη να τα πω!κ σε καταλαβαινω οσο μπορω!

eleni_k
02-07-10, 02:46
Κριμα βρε joe να μην μπορεις να χαρεις το κοριτσακι σου οπως πρεπει, οπως της αξιζει, οπως σου αξιζει! Κι εγω απεκτησα φοβιες αφου απεκτησα την κορη μου, αγωνιω και τρεμω και για τα δυο μου παιδια... Θελω μονο να ειναι γερα, ολα τα παιδακια του κοσμου να ειναι γερα... Απο κει και περα, θεωρω υπερβολικο ολο αυτο που περιγραφεις! Να ξερεις παντως οτι βλεπουμε οτι θελουμε να δουμε κι ισως προκαλουμε την μοιρα μας λιγο! Καθημερινα κανω 100 χιλιομετρα. Ξερεις ποσες νεκροφορες βλεπω στον δρομο? Δεν ξερω αν ειδαμε καμμια γυρνωντας απο το μαιευτηριο, ημουν αφοσιωμενη στο παιδι μου... Αλλα και αν εβλεπα σε καμμια περιπτωση δεν θα το επαιρνα σαν κακο "σημαδι", ειναι ενα αυτοκινητο κι αυτο και αναγκαστικα ο οδηγος του πρεπει να χρησιμοποιει τον δρομο! Το οτι η μαμα σου ειναι παιδιατρος μονο σιγουρια θα επρεπε να σου δινει, οχι να σε αγχωνει! Η κορη μου εχει αρχισει επισης και βλεπει "φαντασματα" στον τοιχο του δωματιου της χωρις καν να της εχουμε πει εμεις την λεξη... Εχει ομως και φιλες στην παιδικη χαρα που παμε καθημερινα, δεν ξερω τι μπορει να συζητουν μεταξυ τους! Προς το παρον, απλα παω στον τοιχο και της δειχνω οτι ειναι μια σκια που προερχεται απο το φωτακι δωματιου... Δεν κανω σκεψεις του τι μπορει να σημαινει η λεξη "φαντασμα" που λεει η μικρη!
Πρεπει να χαλαρωσεις! Να παρακαλας να ειναι παντα γερα τα παιδια σου κι εσυ να τα ζεις καθημερινα! Μην αφηνεις τετοιες χαζες σκεψεις να σου χαλανε τις στιγμες σας... Επηρρεαζεις και το παιδι σου με αυτον τον τροπο, ασε τα ονειρα και την φαντασια και ζησε την πραγματικοτητα που εχεις μπροστα σου! Πραγματικα, πρεπει να το δουλεψεις αυτο πολυ, ειναι κριμα...

ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ
02-07-10, 10:29
Εγω πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω τι μας λες , οτι η κορη σου εχει καποιες υπερφυσικες δυναμης ? οτι εχει προβλημα ψυχολογικο, οτι γεννηθηκε και θα φυγει συντομα απ την ζωη?? τι? λυπαμαι που θα γινω λιγο σκληρη αλλα συνελθαι γιατι στο τελος θα τρελλανεις το παιδι !!!! αστο στην ησυχια του γιατι μην νομιζεις οτι δεν θα καταλαβει οτι κατι τρεχει , και στο τελος θα τρεχει μια ζωη στους ψυχολογους!!! και για να μην τρεχει αυτο που δεν φταιει πηγαινε τωρα εσυ για να λυσεις αυτο το προβλημα πριν ειναι αργα!!!
Ολοι εχουμε φοβιες και εγω τρεμω μην παθουν κατι πχ την αλλη φορα στην θαλασσα ο αντρας μου αφησε λιγο τον μικρο μονο , και εγω παγωσα με αυτα που μου περασαν απ το μυαλο !!! στο τι μπορει να ειχε συμβει !!!!! ολα ειναι φυσιολογικα μεχρι ενος σημειου !!!!!!

natty26
02-07-10, 10:42
Με όλη το σεβασμό, νομίζω πως θα έπρεπε να το συζητήσεις με κάποιον ψυχολόγο το θέμα σου. Ίσως και πάντα εάν εσύ το θέλεις να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις φοβίες σου.

zeta77
02-07-10, 10:51
Με όλη το σεβασμό, νομίζω πως θα έπρεπε να το συζητήσεις με κάποιον ψυχολόγο το θέμα σου. Ίσως και πάντα εάν εσύ το θέλεις να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις φοβίες σου.
συμφωνω μην το αφησεις επισκεψου εναν ειδικο και μενα με φοβιες ξεκινισε η ιστορια αλλα δεν ειμαι υπερ των ψυχολογων χωρις ταμπου να επισκευτεις εναν ψυχιατρο ψυχαναλυτη θα σου εξειγησει σε μια επισκεψει απο που πηγαζουν ολα αυτα και θα ξαναχαρεις το παιδακι σου!εγω εφτασα σε σημειο να φοβαμαι να δεθω με το μωρο μην το χασω σε ενα μηνα ειμουν περδικι

myangel
02-07-10, 10:54
Με όλη το σεβασμό, νομίζω πως θα έπρεπε να το συζητήσεις με κάποιον ψυχολόγο το θέμα σου. Ίσως και πάντα εάν εσύ το θέλεις να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις φοβίες σου.

συμφωνώ κι εγώ βρε joe... βοήθησε λίγο τον εαυτό σου, look at the bright side of life!!!!
;)

Niki81
02-07-10, 12:24
Με τον αδερφο μου εχω περασει αρκετες περιπετειες και μονιμως εχω ενα αγχος μαζι του.Καποια στιγμη μαλιστα ειχε εξαφανιστει και τον ψαχναμε..τεσπα τι να λεω τωρα ...παντως απο κει και μετα αρχισαν ολες οι αγωνιες μου και τα αγχη μου μαζι του.Συγκεκριμενα επειδη την εποχη που εγινε αυτο ζουσαμε μαζι οι δυο μας Αθηνα(φοιτητες)..μου στοιχησε τοσο πολυ που απο κει και μετα ξεκαθαρισα οτι πλεον δεν μπορω να ζω κοντα του γιατι μου δημιουργειται ενα μονιμο αγχος μη γινει κατι,μη παθει κατι και αλλα τετοια ωραια.Α παρεπιπτοντως ψαχνοντας το δωματιο του οσο ειχε εξαφανιστει και τον ψαχναμε..βρηκα διαφορα μακαβρια τραγουδακια που ειχε γραψει καθως και μια ηλιθια διαθηκη μισογραμμενη!!!


Βεβαια ειναι πληρως ξεκαθαρισμενο στο μυαλο μου οτι ολο αυτο το αγχος ειναι προβλημα δικο μου και οχι δικο του...αυτος μια χαρα ζει τη ζωη του...εγω εχω τις εμμονες μου και προσπαθω με μεγαλη επιτυχια θα ελεγα να τις λυσω.
Στα 25 του ειδε σε ονειρο την Παναγια λεει η οποια του ειπε οτι σε 5 χρονια θα τον παρει κοντα της.Απο κει και μετα περιμενε νομιζω οτι αυτο θα συμβει.Συνδυαζοντας καποια γεγονοτα στο νου μου νομιζω οτι ειχε πειστει τοσο πολυ απο αυτο το ονειρο που καν δεν εμπαινε στη διαδικασια να κανει ονειρα για τη ζωη του και να δημιουργει πραγματα γιατι περιμενε να περασουν τα 5 αυτα χρονια.Οταν μου το ειπε αυτο ηταν ηδη 29...υποτιθεται διενυε το τελευταιο ετος....και φυσικα οταν μου το ειπε κοκκαλωσα,τρελλαθηκα...Μετα απο 10 λεπτακια βεβαια που συνηλθα του εριξα και ενα γερο κραξιμο που καθεται και πιστευει σε μακακιες και επηρεαζεται απο τετοια πραγματα.Αυτη τη στιγμη ειναι 33 ετων,χαιρει ακρας υγειας πιστεψε με και νομιζω στο τελος εμενα θα πεθανει με τα πεισματα του...αυτος δεν παθαινει τπτ!!!!!

Ομοιως εχω δει κατα καιρους στον υπνο μου παρα πολλους αγαπημενους μου ανθρωπους να ειναι αρρωστοι και να πεθαινουν...ολοι χαιρουν ακρας υγειας επισης.

Το παιδι καλη μου δεν εχει κανενα προβλημα...εσυ εχεις το προβλημα και ενας ειδικος νομιζω θα σε βοηθησει...ψυχολογος εννοω.Και σταματα να ψαχνεις μακακιες γιατι οσο ψαχνεις βρισκεις.Φορα ενα σταυρουδακι στα παιδακια σου...φερε και κανα παπα να σου κανει εναν αγιασμο να φυγουν οι κακες ιδεες και ξεχνα τα ολα αυτα γιατι πολυ απλα ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ.Η μικρη μπορει να εχει μια ανεπτυγμενη φαντασια αλλα κι εσυ ρε καλο μου δεν πας πισω...μαλλον απο σενα το κληρονομησε αυτο!!!

joe
02-07-10, 20:26
Mothers heart με καταλαβαινεις πιστευω,γιατι κι εγω κατι τετοια σκεφτομαι,το πώς θα ειμαι μετα και τι συναισθηματα θα ξυπνανε μεσα μου και τετοια...βεβαια η διαφορα μας ειναι οτι εσυ το νιωθεις και για τα τρια σου παιδια αυτο,ενω εγω μονο για το μεγαλο.Δεν ειναι οτι δεν αγαπω το μικρο,απεναντιας το υπεραγαπω,αλλα δε μου εμπνεει ανησυχια περαν του φυσιολογικου αγχους που εχει καθε μαμα.Με τη μεγαλη τρελλαινομαι,νιωθω συνεχως σα να περιμενω κατι και φυσικα δε μπορω αλλο να ζω ετσι,ειναι απιστευτα ψυχοφθορο.Τρεμω μηπως ολα αυτα ειναι καποιο προαισθημα,καταλαβαινετε?
Ζαχαρενια μου,οχι,δε θεωρω πως το παιδι μου εχει υπερφυσικες δυναμεις,θα ημουν για δεσιμο αν εγραφα και πιστευα τετοια πραγματα!!!Αλλα φοβαμαι μηπως διαισθανεται κατι,καθ΄ο,τι ειμαι κι εγω ανθρωπος ευαισθητος σε τετοια πραγματα.Εννοω,για παραδειγμα,να σκεφτομαι κατι πολυ εντονα και να συμβαινει ή να σκεφτομαι κατι και να το συνανταω στο δρομο ή ενα εργο που εχω να δω καιρο να το σκεφτομαι και τσουπ να το συνανταω στα προσεχως της τηλεορασης.Ενταξει σιγουρα σε ολους μας συμβαινουν αυτα,αλλα αυτο με τη μεγαλη μου κορη μου εχει καρφωθει στο νου και δε σκεφτομαι τιποτα αλλο.Μακαρι να ειναι εμμονη ιδεα,κι εγω αυτο λεω.Και δεν ειμαι αρνητικη καθολου στο θεμα του ειδικου...το εχω κακνει και στο παρελθον για αλλα ζητηματα που ειχα αλλα δεν ειχα βοηθηθει καθολου,θα μου πειτε ισως να μην ηταν και ο καταλληλος ανθρωπος γιατι πρεπει και να σου κανει κλικ,δεν μπορεις να λειτουργησεις με οποιον να ΄ναι.Θα το κοιταξω παντως το θεμα,δεν αντεχω αλλο,κι επιπλεον τα λεω και στον αντρα μου που επηρεαζεται κι αυτος και τον εχω φρικαρει τελειως κοριτσια.

zeta77
02-07-10, 22:26
Mothers heart με καταλαβαινεις πιστευω,γιατι κι εγω κατι τετοια σκεφτομαι,το πώς θα ειμαι μετα και τι συναισθηματα θα ξυπνανε μεσα μου και τετοια...βεβαια η διαφορα μας ειναι οτι εσυ το νιωθεις και για τα τρια σου παιδια αυτο,ενω εγω μονο για το μεγαλο.Δεν ειναι οτι δεν αγαπω το μικρο,απεναντιας το υπεραγαπω,αλλα δε μου εμπνεει ανησυχια περαν του φυσιολογικου αγχους που εχει καθε μαμα.Με τη μεγαλη τρελλαινομαι,νιωθω συνεχως σα να περιμενω κατι και φυσικα δε μπορω αλλο να ζω ετσι,ειναι απιστευτα ψυχοφθορο.Τρεμω μηπως ολα αυτα ειναι καποιο προαισθημα,καταλαβαινετε?
Ζαχαρενια μου,οχι,δε θεωρω πως το παιδι μου εχει υπερφυσικες δυναμεις,θα ημουν για δεσιμο αν εγραφα και πιστευα τετοια πραγματα!!!Αλλα φοβαμαι μηπως διαισθανεται κατι,καθ΄ο,τι ειμαι κι εγω ανθρωπος ευαισθητος σε τετοια πραγματα.Εννοω,για παραδειγμα,να σκεφτομαι κατι πολυ εντονα και να συμβαινει ή να σκεφτομαι κατι και να το συνανταω στο δρομο ή ενα εργο που εχω να δω καιρο να το σκεφτομαι και τσουπ να το συνανταω στα προσεχως της τηλεορασης.Ενταξει σιγουρα σε ολους μας συμβαινουν αυτα,αλλα αυτο με τη μεγαλη μου κορη μου εχει καρφωθει στο νου και δε σκεφτομαι τιποτα αλλο.Μακαρι να ειναι εμμονη ιδεα,κι εγω αυτο λεω.Και δεν ειμαι αρνητικη καθολου στο θεμα του ειδικου...το εχω κακνει και στο παρελθον για αλλα ζητηματα που ειχα αλλα δεν ειχα βοηθηθει καθολου,θα μου πειτε ισως να μην ηταν και ο καταλληλος ανθρωπος γιατι πρεπει και να σου κανει κλικ,δεν μπορεις να λειτουργησεις με οποιον να ΄ναι.Θα το κοιταξω παντως το θεμα,δεν αντεχω αλλο,κι επιπλεον τα λεω και στον αντρα μου που επηρεαζεται κι αυτος και τον εχω φρικαρει τελειως κοριτσια.επιμενω οχι ψυχολογο !πηγαινε σε εναν ψυχιατρο χωρις να εχεις ταμπου και θα τα λυσεις ολα συντομα να προσεχεις

DaF
02-07-10, 22:48
γεια σου joe ! είναι κρίμα που υποφερεις τοσο, αλλα δες ποσο ενδιαφέροντα ειναι όσα γράφεις...:

.Τελος παντων εγιναν πραγματα που σημαδεψαν αρνητικα εκεινο το πρωτο διαστημα,και ναι,μπορω να πω πως τις φοβιες τις απεκτησα σχεδον αμεσως.Τον τελευταιο χρονο ομως εγιναν πολυ πιο εντονες και πλεον εχουν φτασει σε σημειο να οριζουν τη ζωη μου.Νομιζω πως καθοριστικο ρολο επαιξε ενα ονειρο που ειχα δει,στο οποιο μουελεγε η κορη μου το εξης:"Εγω ηρθα για να μεινω για λιγο μαζι σας,αλλα τωρα που το σκεφτομαι λεω να μεινω λιγο περισσοτερο".Μου ξεσκισε την ψυχη εκεινο το ονειρο,παει πανω απο χρονος που το ειδα αλλα πιστευω πως μεχρι να κλεισω τα ματια μου θα με βασανιζει.με λιγα λογια δηλωνεις οτι οι φοβιες εχουν σχεση και μαλιστα αμεση, με τη μητερα σου.
στο 1ο παιδι ηταν εκει, επενεβαινε και ξεκινησαν οι φοβιες.
στο 2ο παιδι δεν ηταν εκει, δεν της το επετρεψες, οπως λες, και εισαι μια φυσιολογικα 'φρικαρισμενη μητερα' οπως ολες μας(να αστειευτω κ λιγο;))
στοιχειο 1ο:υπαρχει μια συνδεση της παρουσιας της μητερας σου με τις φοβιες....
στοιχειο 2ο : η μητερα σου ειναι παιδιατρος και η κορη σου μιλαει για κρανια, εσυ δε, βλεπεις παντου αρρωστια και θανατο. (οχι τυχαια)
και τωρα λιγες σκορπιες σκεψεις.....μπορει κ να θεωρηθω υπερβολικη (το πιθανοτερο, θα θεωρηθω) αλλα :

υποθετω οτι βλεπεις τον εαυτο σου στην κορη σου...προβαλλεις τις φοβιες σου πανω της...
οι φοβιες σου απο την αλλη σε προειδοποιουν να απομακρυνεις τη μητερα σου απο το να παρεμβαινει ακραια στη σχεση σου με την κορη σου και 'να οριζει τη ζωη σου....'
και τελος...στα ονειρα μπορει κ να μπερδευονται τα προσωπα , μπορει να εισαι εσυ η μεγαλη σου κορη , μπορει ομως κ για καποιον λογο που εσυ ξερεις να ειναι η μητερα σου αυτη 'που σκεφτεται να μεινει λιγο περισσοτερο' και να ειναι τελικα αυτο που 'ξεσκιζει την ψυχη σου'...αλλιως γιατι να φοβασαι ενα τετοιο ονειρο; θετικο ακουγεται το να σου λεει στην αρχη: 'ηρθα για λιγο, αλλα το σκεφτομαι (και μου αρεσει) και θα μεινω περισσοτερο'. εκτος κ αν σου το λεει καποιος που ηρθε για λιγο (να φροντισει για λιγο τη λεχωνα και το νεογνο) αλλα τελικα θελει να μεινει περισσοτερο , εσυ ομως δεν θες!
τα παραπανω δες τα σε σχεση με κατι εξισου σοβαρο που ειπες: 'σε καποια θεματα ειχα σχεδον "ευνουχιστει" '

αυτα τα λιγα και , μαλλον, προχειρα απο εμενα....κατα τη γνωμη μου θα σου εκανε καλο να ψαξεις καποιον ψυχαναλυτη/τρια κ οχι καποιον ψυχολογο....σε καθε περιπτωση χρειαζεσαι να μιλησεις εσυ και οχι οι αλλοι:-? επισης ......(κατι που βλεπω ολο κ πιο συχνα γυρω μου κ στενοχωριεμαι......) ΜΗΝ παρεις φαρμακα.....:neutral:
εσυ ξερεις βεβαια τι κ πως θα κανεις..
σου ευχομαι καλη τυχη σε ο,τι αποφασισεις!:)

zeta77
02-07-10, 23:00
επειδη ειναι ταμπου και το ακουγα συχνα εγω πηρα φαρμακα για 4 μηνες ακριβως πηγα μονο 2 φορες στον ψυχιατρο-ψυχαναλυτη μια για να μου τα δωσει και μια για να μου τα κοψει.λοιπον ειναι θετικο το οτι καταλαβαινεις το προβλημα σου και οτι δεν ειναι φυσιολογικες οι σκεψεις σου πηγεναι σε εναν γιατρο που θα του εχεις εμπιστοσυνη και κανε οτι ακριβως σου πει με η χωρις φαρμακα χρειαζεσαι αμεσα βοηθεια για να ξαναχαρεις το παιδακι σου.μην ζητας την γνωμη μας αφου καταβαθος ξερεις.ενεργοποιησου και οχι ψυχολογο οι ψυχολογοι θελουν χρονο για σε θεραπευσουν και εσυ δεν εχεις χανεις στιγμες με το παιδι σου και μπλεκεις τον εαυτο σου σε ενα κουβαρι αν χρειαστεις ονομα η οτι αλλο απ τον γιατρο μου πες μου.να δεις οτι ειναι κατι παραπολυ μικρο αυτο που σε βασανιζει μην το αφηνεις να μπαινει και να ριζωνει στην ψυχη σου.

lineal
02-07-10, 23:20
γεια σου joe ! είναι κρίμα που υποφερεις τοσο, αλλα δες ποσο ενδιαφέροντα ειναι όσα γράφεις...:

με λιγα λογια δηλωνεις οτι οι φοβιες εχουν σχεση και μαλιστα αμεση, με τη μητερα σου.
στο 1ο παιδι ηταν εκει, επενεβαινε και ξεκινησαν οι φοβιες.
στο 2ο παιδι δεν ηταν εκει, δεν της το επετρεψες, οπως λες, και εισαι μια φυσιολογικα 'φρικαρισμενη μητερα' οπως ολες μας(να αστειευτω κ λιγο;))
στοιχειο 1ο:υπαρχει μια συνδεση της παρουσιας της μητερας σου με τις φοβιες....
στοιχειο 2ο : η μητερα σου ειναι παιδιατρος και η κορη σου μιλαει για κρανια, εσυ δε, βλεπεις παντου αρρωστια και θανατο. (οχι τυχαια)
και τωρα λιγες σκορπιες σκεψεις.....μπορει κ να θεωρηθω υπερβολικη (το πιθανοτερο, θα θεωρηθω) αλλα :

υποθετω οτι βλεπεις τον εαυτο σου στην κορη σου...προβαλλεις τις φοβιες σου πανω της...
οι φοβιες σου απο την αλλη σε προειδοποιουν να απομακρυνεις τη μητερα σου απο το να παρεμβαινει ακραια στη σχεση σου με την κορη σου και 'να οριζει τη ζωη σου....'
και τελος...στα ονειρα μπορει κ να μπερδευονται τα προσωπα , μπορει να εισαι εσυ η μεγαλη σου κορη , μπορει ομως κ για καποιον λογο που εσυ ξερεις να ειναι η μητερα σου αυτη 'που σκεφτεται να μεινει λιγο περισσοτερο' και να ειναι τελικα αυτο που 'ξεσκιζει την ψυχη σου'...αλλιως γιατι να φοβασαι ενα τετοιο ονειρο; θετικο ακουγεται το να σου λεει στην αρχη: 'ηρθα για λιγο, αλλα το σκεφτομαι (και μου αρεσει) και θα μεινω περισσοτερο'. εκτος κ αν σου το λεει καποιος που ηρθε για λιγο (να φροντισει για λιγο τη λεχωνα και το νεογνο) αλλα τελικα θελει να μεινει περισσοτερο , εσυ ομως δεν θες!
τα παραπανω δες τα σε σχεση με κατι εξισου σοβαρο που ειπες: 'σε καποια θεματα ειχα σχεδον "ευνουχιστει" '

αυτα τα λιγα και , μαλλον, προχειρα απο εμενα....κατα τη γνωμη μου θα σου εκανε καλο να ψαξεις καποιον ψυχαναλυτη/τρια κ οχι καποιον ψυχολογο....σε καθε περιπτωση χρειαζεσαι να μιλησεις εσυ και οχι οι αλλοι:-? επισης ......(κατι που βλεπω ολο κ πιο συχνα γυρω μου κ στενοχωριεμαι......) ΜΗΝ παρεις φαρμακα.....:neutral:
εσυ ξερεις βεβαια τι κ πως θα κανεις..
σου ευχομαι καλη τυχη σε ο,τι αποφασισεις!:)

τα ειπε τοσο ωραια η daf σαν ψυχολογος...
θα συμφωνησω μαζι της,και θα πω πως σε καταλαβαινω,ολοι μαςλιγο πολυ φοβομαστε για αγαπημενα μας προσωπα,αλλα αυτο που τραβας εσυ,ειναι μαρτυριο,παρε την αποφαση και επισκεψου εναν ειδικο.
δυσκολο βεβαια να το κανεις απο το να το λες,αλλα οπως τα περιεγραψες τα γεγονοτα ειναι μεγαλο το ζορι να ανησυχεις καθε στιγμη,καθε λεπτο...ειναι αδικο για το αλλο σου παιδακι:(

joe
02-07-10, 23:30
ΜΗΝ παρεις φαρμακα.....:neutral:
εσυ ξερεις βεβαια τι κ πως θα κανεις..
σου ευχομαι καλη τυχη σε ο,τι αποφασισεις!:)

Φαρμακα κι εγω δε θα ηθελα να παρω κι ετσι κι αλλιως επειδη θηλαζω αυτο το διαστημα δεν κανει.Εχεις δικιο σε πολλα,κι εγω καταλαβαινω οτι καποια πραγματα εχουν να κανουν με τη μητερα μου και τον,εστω και αθελα της,ευνουχιστικο ρολο που επαιξε ειδικα στις αρχες.Θυμαμαι οτι στο μαιευτηριο εκεινη ηταν που ειχε συνεχεια το παιδι αγκαλια,εγω μονο θηλαζα και το κρατουσα λιγο,αλλα απο δικη μου εννοειται επιλογη.Αν και δεν περασα επιλοχειο,απ΄οσο νομιζω δηλαδη,στην αρχη οπως φανταζομαι και οι πιο πολλες μανουλες ενιωθα σα χαμενη και αισθανομουν οτι δεν ημουν ικανη να φροντισω το μωρο σωστα.Το γεγονος οτι ειχα την παιδιατρο μεσα στο σπιτι και συνεχως διπλα μου,με εκανε να της τα αφησω ολα πανω της κι εκεινη δεχτηκε μετα χαρας...Εγω δηλαδη την εκανα να με ευνουχισει,δεν το επεδιωξε εκεινη.Ειδατε που ολα τελικα τα πραγματα εχουνκαι θετικη και αρνητικη πλευρα...Ολοι λενε "Τι τυχη να εχεις παιδιατρο μανα,ανα πασα στιγμη εχεις τη βοηθεια που επιθυμεις,τη συμβουλη" αλλα καμμια φορα ειναι καλυτερο να αναλαμβανεις μονος σου τα ηνια απο την αρχη.Στη δικη μου περιπτωση χαθηκε απο την αρχη το μετρο,η παρουσια της παιδιατρου γιαγιας δεν ηταν "επικουρικη" αλλα κεντρικη κι ηταν φορες που ενιωθα πως εγω ειμαι κατι σαν αδελφη αυτου του παιδιου που απλα τυχαινει να εχει γαλα και να το θηλαζει,πως η γιαγια του ειναι η μαμα του.Ακουγεται παραλογο ετσι οπως το γραφω αλλα σιγουρα καταλαβαινετε τι εννοω.Στο δευτερο,επειδη η μητερα μου ειναι κολλημενη με το πρωτο που εχει και το ονομα της αλλα κι επειδη ηθελα να εχω εγω τον ελεγχο δεν της επετρεψα να ανακατευτει.Ειχαμε συμφωνησει απο την αρχη να μην ερθει στο μαιευτηριο για να μεινει με τη μεγαλη,προτιμουσα κιολας να ειναι ο αντρας μου μαζι για να το ζησουμε οι δυο μας.Στο πρωτο ηταν ο αντρας μου μεσα αλλα ηταν ΚΑΙ η μητερα μου,τωρα ηθελα μονο εκεινον.Σκεφτηκα οτι καθε γυναικα σε αυτη τη γη,σχεδον ολες,γεννανε ΧΩΡΙΣ τη μανα τους διπλα τους και καμμια δεν επαθε τιποτα,οποτε γιατι οχι κι εγω?Δοξα το Θεο πηγαν μια χαρα τα πραγματα και εμεινα με το μωρο μονη μου εντελως απο το πρωτο βραδυ,κανεναν δεν ηθελα,με αποτελεσμα να εχω αποκτησει φοβερο δεσιμο με τη δευτερη κορη μου χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν τα αγαπαω το ιδιο,εννοειται.Απλα με τη δευτερη εχω απιστευτη αυτοπεποιθηση,με την πρωτη εχω απιστευτο αγχος.Λογικα πρεπει να συνδεονται καπως ολα αυτα...τουλαχιστον ετσι ΕΛΠΙΖΩ!!!Παντως με το θεμα του ψυχιατρου δεν εχω κανενα ταμπου,θα το κανω...

joe
03-07-10, 00:36
Και κατι που ξεχασα να αναφερω στα προηγουμενα posts:σα να μην εφταναν τα αγχη που εχω ετσι κι αλλιως,μου εβγαλε μια συναδελφος που ασχολειται με ζωδια το γενεθλιο χαρτη της κορης μου και δε θα ελεγα οτι αυτα που μου ειπε με τρελλαναν κι απο χαρα.Εχει λεει εναν συνδυασμο,Αρη σε αντιθεση με Πλουτωνα,που παραπεμπει λεει σε ατυχηματα (ο φοβος και ο τρομος μου) και σε αυτοανοσα.Εγω γενικα με ζωδια δεν ασχολιομουν ποτε κι ουτε που τα διαβαζα,αλλα επηρεαστηκα πολυ απο αυτο,και δωστου να ψαχνω στο Internet περισσοτερα πανω σε αυτο το συνδυασμο πλανητων και δωστου να μπαινω σε ξενα sites και δωστου να βρισκω πληροφοριες που ολο και περισσοτερο με φρικαρανε.Καποια στιγμη δε,μεσω ενος site αστρολογιας εβγαλα τον αστρολογικο χαρτη του αντρα μου κι εχει λεει Πλουτωνα στον 5ο οικο (τον οικο των παιδιων) που κοντα σε ολα τ΄αλλα μπορει λεει να σημαινει "αποτομο αποχωρισμο απο τα παιδια του".Οπως καταλαβαινετε δεν ηθελα και πολυ για να σαλταρω,αν και,σας ξαναλεω,με τα ζωδια δεν ημουνα ποτε κολλημενη,ουτε καν τα διαβαζα ποτε.

agentP
03-07-10, 09:21
Απελευθερώσου από τις προλήψεις!!!!!! Μην πιστεύεις σε αηδίες που σου δηλητηριάζουν τη ζωή! Κι εμένα το ζώδιό μου έλεγε ότι θα κερδίσω πάρα πολλά λεφτά πέρυσι τον Αύγουστο... Μάντεψε, δεν κέρδισα! Και ότι θα χωρίσω τον Οκτώβριο, δεν χώρισα, ακόμα μαζί είμαστε...
Βγάλε από το μυαλό σου το κακό, την πρόληψη, την κακή πιθανότητα. Καλώς ή κακώς κάποια πράγματα οι άνθρωποι δεν τα ορίζουμε. Δεν ωφελεί να τα σκεφτόμαστε νύχτα - μέρα.
ΥΓ. Η ερμηνεία των ονείρων είναι μέσα στο κεφάλι μας. Με συνθήκες αιωνιότητας το λίγο ακόμα που σου είπε η κόρη σου στο όνειρο μπορεί να σημαίνει 70 -80 χρόνια. Ίσως το όνειρο το δημιούργησε το υποσυνείδητό σου για να σε καθησυχάσει.

nani
03-07-10, 11:15
Joe όλα αυτά που γράφεις είναι εμμονές δικές σου και όπως πολύ ωραία ανέλυσες έχουν να κάνουν και με το δέσιμο της δικής σου μαμάς με την πρώτη σου κόρη. Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου, συμβουλέψου ψυχολόγο (οι ψυχίατροι δίνουν φάρμακα και κατά τη γνώμη μου δεν βοηθούν) και προσπάθησε να περάσεις περισσότερο χρόνο με την κόρη σου. Όταν ακούω ότι "έχω δεθεί περισσότερο με το δεύτερο παιδί" και ότι "η μητέρα μου είναι δεμένη περισσότερο με την κόρη μου που έχει πάρει και το όνομά της" τρελαίνομαι! Να ξέρεις ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν όλες αυτές τις διακρίσεις και καλό θα ήταν να ενδιαφέρεσαι περισσότερο για την ψυχική τους υγεία και όχι για την σωματική τους. Το παιδί σου, αν δεν κάνεις κάτι τώρα, πολύ πιθανό να δυστυχήσει στη ζωή του, έχοντας κόμπλεξ κατωτερότητας, φοβίες (γιατί θα του τις περάσεις σίγουρα αν συνεχίσεις έτσι) και εμμονές.Είναι κρίμα να προκαθορίζουμε από τώρα τις τύχες των παιδιών μας και να μην φροντίζουμε να τους δώσουμε τις καλύτερες βάσεις τώρα που είναι μικρά. Όλες κάνουμε λάθη και προσπαθούμε να μάθουμε απ' αυτά. Αλλά εδώ νομίζω ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει αρκετά - κυρίως με τις εμμονές σου που δεν έχουν καμία βάση. Εγώ στην εφηβεία είχα γνωρίσει μια κοπέλα που η μαμά της έλεγε τα χαρτιά και τον καφέ και μου έμαθε κι εμένα να τα ρίχνω. Να σου πω ότι αυτό μου έγινε πολύ γρήγορα εμμονή και κάθε μέρα ήμουν με μια τράπουλα στα χέρια. Μέχρι και όνειρα έβλεπα μ' αυτό. Αυτό κράτησε κάποιους μήνες. Μετά όμως άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτό με επηρεάζει πολύ και ότι έχω αρχίσει να έχω εξάρτηση. Ήμουν τότε 15 χρονών και επέβαλα στον εαυτό μου(από μόνη μου) να μην ξαναπιάσω χαρτιά στα χέρια μου για τέτοιο σκοπό. Για μήνες μετά έβλεπα στον ύπνο μου να μου βάζουν την τράπουλα στα χέρια μου και αυτό γιατί είχα πάθει εξάρτηση. Και δεν την ξαναέπιασα και ένιωσα μεγάλη αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση.
Στα λέω όλα αυτά γιατί εγώ τότε ήμουν μόλις 15 και μόνη μου κατάφερα να βγω από μια τέτοια κατάσταση που με έκανε να έχω εμμονές και παράλογες σκέψεις. Και τώρα έχω φτάσει στο άλλο άκρο και δεν πιστεύω σε τίποτα. Όλα είναι στο μυαλό μας και αυτό μας παίζει άσκημα παιχνίδια αν δεν το κουμαντάρουμε και το φέρουμε στα λογικά του. Αφού τα κατάφερα λοιπόν εγώ τότε δεν μπορεί να μην τα καταφέρεις εσύ που είσαι ενήλικας έχεις δύο παιδιά και έχεις ευθύνη πλέον να τα μεγάλώσεις δίνοντάς τους ό, τι καλύτερο έχεις να τους προσφέρεις. Τα παιδιά θέλουν αγάπη και χώρο ελεύθερο να κάνουν πράγματα που τους ευχαριστούν όπως το παιχνίδι και η διασκέδασή τους. Δεν θέλουν παράλογους περιορισμούς, διακρίσεις και φοβίες.
Πιστεύω πως το θέμα σου και ανάλογα θέματα είναι και θέματα όλων μας και θα πρέπει να μας ενδιαφέρουν, γιατί εμείς είμαστε που μεγαλώνουμε τις επόμενες γενιές και για να έχουμε ελπίδα ότι στο μέλλον μπορεί να φτιάξουν τα πράγματα θα πρέπει να επενδύσουμε τώρα στα παιδιά μας. Για ό,τι χρειαστείς εμείς είμαστε εδώ να σε βοηθάμε και να σε στηρίζουμε!

joe
04-07-10, 17:23
Κοριτσια ευχαριστω πολυ για τη στηριξη.Πειτε μου ομως,θα φρικαρατε κι εσεις ή οχι αν σας ελεγε το παιδι σας αυτο που μου ειπε σημερα πρωι-πρωι η δικια μου,πριν καλα καλα ανοιξουμε το ματι? "Θελω" λεει "να παμε στη γιαγια την Αννα και να με παρει αγκαλιτσα.Εγω την ξερω τη γιαγια την Αννα,εσυ την ξερεις?" Η γιαγια η Αννα ειναι η αλλη μου γιαγια,που επισης δε ζει εδω και δεκαετιες και που σπανια την αναφερουμε στο σπιτι,γιατι δεν το φερνει και η κουβεντα.Μου χαλασε ολη η μερα απο αυτη την ατακα κοριτσια.Δηλαδη και να θελω να σκεφτω λογικα και νορμαλ,ΠΩΣ να το καταφερω με αυτες τις ατακες βρε παιδια?Φταιω εγω μετα που φρικαρω και σκεφτομαι τα οσα?

Eirini_Dr
05-07-10, 00:26
Joe μου καλησπερα....δε προλαβα να διαβασω ολα τα μηνυματα.... αν και πιστευω οτι δε χρειαζεται διαβαζοντας και το τελευταιο σου μηνυμα!

Σε καταλαβαινω....κι εγω εχω φοβιες...προσπαθω να ειμαι ψυχραιμη.....ηρθε ο πατερας μου πριν δυο βδομαδες και μου ειπε ενα ονειρο του....που δεν ηταν ονειρο...ορκιζεται οτι ηταν ξυπνιος αλλα δε θυμαται και πολλα για το πως ξυπνησε το πρωι! Εγω θα θεωρησω οτι ηταν ονειρο....Χασαμε τη γιαγια μου 1 χρονο πριν...η κορη μου ηταν δυο μηνων......Η μητερα του πατερα μου και η μεγαλη μου αγαπη γιατι εκεινη με μεγαλωσε ουσιαστικα! Μου λεει λοιπον ο πατερας μου "Με ειχε παρει ο υπνος στον καναπε και σηκωθηκα να παω στο κρεββατι μου να κοιμηθω γιατι ειχα γυρισει 5 το πρωι και επρεπε να ξυπνησω 11...με το που ξαπλωνω στο κρεβατι ακουω ηχουσ περιργους στο σαλονι και πανω εκει που με επαιρνε ο γλυκος ο υπνος ξανα, λεω κατσε να σηκωθω μην ειναι κανας κλεφτης να γινει εδω χαμος. Προχωραω και βλεπω τη γιαγια στο σαλονι να με κοιταει ηρεμη και ομορφη...της λεω τι κανεις μαμα, τι θελεις εδω....ολα καλα?.....και μου απανταει..."Το παιδακι δε μεγαλωνει σωστα"...τι λες μωρε της λεω κανε μας τη χαρη ξερουν αυτοι τι κανουν"

Οχι πες μου τωρα πως να ειμαι ψυχραιμη κι εγω και να μη βαλω χιλιαδες σκεψεις στο μυαλο μου....εκεινη τη μερα ετυχε να κανουμε το mmr και σε τρεις μερεσ το παιδι ειχε 40 πυρετο για 4 μερες! Προσπαθησα να ειμαι ψυχραιμη ο πατερας μου επιμενει οτι η γιαγια ηρθε να μας ενημρωσει....Και το πιστευω....προσπαθω να βρω την αιτια!

Προσπαθησε λοιπον κι εσυ να εισαι ψυχραιμη να σκεφτεσαι πιο σοβαρα τα "μηνυματα" που σου στελνει κατα καιρους το παιδι και αν οντως εχεις ενα ξεχωριστο παιδι.....απεβαλλε τις φοβιες σου και απολαυσε το! Νομιζω οτι το αμαξι που ειδατε μετα το μαιευτηριο ειναι η πηγη για τις φοβιες σου! Αλλιως ακομα και το κρανια που ειπε το παιδι θα το ειχες παρει στην πλακα και θα ελεγες κοιτα τι εξυπνο παιδι εχω που εμαθε και τη λεξη κανιο!

Να μην ανησυχεις..... καποιος μου ειχε πει οτι τα παιδια βλεπουν τους προστατες τους....μπορει λοιπον η κορη σου να βλεπει ολους αυτους που θελει να παρει αγκαλιτσα! Και σιγουρα ειναι εκει για να την προσεχουν!

Δεν ειμαι ιδιαιτερα της μεταφυσικης αλλα καμια φορα χρειαζεται κι αυτο!

Ellemphriem
05-07-10, 09:07
Κοριτσια ευχαριστω πολυ για τη στηριξη.Πειτε μου ομως,θα φρικαρατε κι εσεις ή οχι αν σας ελεγε το παιδι σας αυτο που μου ειπε σημερα πρωι-πρωι η δικια μου,πριν καλα καλα ανοιξουμε το ματι? "Θελω" λεει "να παμε στη γιαγια την Αννα και να με παρει αγκαλιτσα.Εγω την ξερω τη γιαγια την Αννα,εσυ την ξερεις?" Η γιαγια η Αννα ειναι η αλλη μου γιαγια,που επισης δε ζει εδω και δεκαετιες και που σπανια την αναφερουμε στο σπιτι,γιατι δεν το φερνει και η κουβεντα.Μου χαλασε ολη η μερα απο αυτη την ατακα κοριτσια.Δηλαδη και να θελω να σκεφτω λογικα και νορμαλ,ΠΩΣ να το καταφερω με αυτες τις ατακες βρε παιδια?Φταιω εγω μετα που φρικαρω και σκεφτομαι τα οσα?

Την εχετε αναφερει ομως. Αυτο ειναι αρκετο για ενα παιδι με μεγαλη φαντασια πιστεψε με. Ξαναλεω και εγω ετσι ημουν και δεν εβλεπα φαντασματα απλα μου αρεσε να πλαθω ιστοριες με οτι εβλεπα. Και ξαναλεω και παλι και σταματαω για να μην γινομαι βαρετη γιατι αν καποιος δεν θελει να δει την αλλη πλευρα οσο και να μιλας μονο κουραστικος μπορει να γινεσαι, η μικρη η δικια μας περασε προσφατα μια φρικη με μια γωνια του σαλονιου (εκει εχουμε το κρεββατι ακομα). Σηκωνοταν κλαιγοντας και μου εδειχνε την γωνια βραδυ/μεσημερι/απογευμα οτι ωρα και να ηταν. Την εδειχνε και μιλαγε τα κινεζικα της εκνευρισμενη/φοβισμενη. Μια μου εδειχνε την γωνια μια το ταβανι και προσπαθουσε να μου εξηγησει τι την φοβιζε. Την επερνα και την πηγαινα συνεχεια στην γωνια λεγοντας της οτι δεν εχει τπτ εκει και περιγραφοντας αυτα που οντως ειχε. Καναπε, φως, ηχειο κλπ. Μετα απο ενα σημειο και περα σταματησε να την ενοχλει. Ειμαι σιγουρη οτι αν μιλουσε μπορει να μου ελεγε οτι ειδε καποιον να βγαινει απο εκει μεσα. Και τι σημαινει αυτο? Οτι εχει ειδικες δυναμεις το παιδι? ή οτι ειναι στοιχειωμενο το σπιτι. Μαλλον οτι εγω ειμαι προκατειλημενη να το πιστεψω. Μια συμβουλη εχω να σου δωσω. Σταματα να ασχολησε και απολαυσε το παιδακι σου και μην ψαχνεις δαιμονες στους τοιχους. Θα της δημιουργησεις μονη σου θεμα απο εκει που δεν υπαρχει...και εδω σταματαω.:grin:

katerina23
05-07-10, 09:42
joe καλημερα το μηνυμα σου με αγγιξε πολυ γιατι αντιμετωπιζουμε περιπου το ιδιο προβλημα!!! Εχω 2 παιδακια το αγορακι μου ειναι 2,5 και η μπεμπουλα 6 μηνων σχεδον. Απο την μερα που απεκτησα τον γιο μου αρχισα να εχω εντονες φοβιες , εγω δεν ειχα μεταφυσικες ανησυχιες , ονειρα κλπ αλλα φοβομουνα αρρωστιες και γενικα οτι ειχε να κανει με την υγεια του. Φαντασου εφτασα σε σημειο να μην θελω να μενω μονη μαζι του σπιτι γιατι φοβομουνα μην παθει κατι και ειμαι μονη, ολα αυτα δεν εστεκαν καθολου το μωρο ηταν υγιεστατο και ωρες ωρες προσπαθουσα να σκεφτω λογικα και ημουνα καλα αλλα τις περισσοτερες φορες τις περναγα με ενα θερμομετρο στο χερι και τρεμοντας μην εχει κατι. Νιωθω ακομα και τωρα οτι εχασα πολλες στιγμες του γιου μου με τις φοβιες μου και να σου πω οτι πριν γεννησω ημουνα ενα πολυ ψυχραιμο ατομο. Αρχισα να δουλευω πολυ νωρις μετα την γεννα και τις ωρες που δουλευα τον κρατουσε η πεθερα μου και ωρες ωρες ανακουφιζομουνα γιατι εγω οπως σου ειπα οταν ημουνα μονη μαζι του φοβομουνα απιστευτα σε τετοιο σημειο ειχα φτασει. Περνωντας ο καιρος μπορω να πω οτι καλυτερεψα και κοιτοντας πισω μου σκεφτηκα οτι αυτο που περασα ηταν μια μορφη επιλοχειου καταθλιψης. Περασα μια δυσκολη εγκυμοσυνη μετα συσπασεις απο τον 7ο κρεβατωμα κλπ και γεννησα την μικρη λιγο προωρα και μπηκε και 8 μερες στην Μοναδα , περιεργως οταν πηρα την μικρη στο σπιτι δεν ειχα καμια φοβια , ειμαι μια απολυτως φυσιολογικη μαμα με την κορη μου με συνηθισμενες ανησυχιες και χαιρομαι την καθε στιγμη της, ισως να επαιξε ρολο οτι 6 μηνες τωρα την εχω μεγαλωσει μετα απο επιλογη μου αποκλειστικα μονη μου ειναι ελαχιστες οι ωρες που την εχω αφησει σε γιαγιαδες, χαιρομουνα που ημουνα καλα γιατι παντα ειχα στο μυαλο μηπως περασω τα ιδια που περασα στον μικρο. Στις αρχες Ιουνιου και ενω ολα πηγαιναν καλα εστειλα τον μικρο μου στον παιδικο για λιγες ωρες για να προσαρμοστει μεχρι το Σεπτεμβριο που θα γυρισω στην δουλεια, μολις ολοκληρωσε την 1η εβδομαδα παιδικου μου γυρναει αρρωστος με πυρετους κλπ αρχισα να μην ειμαι πολυ καλα με ξαναπιασαν φοβιες , εψαχνα ασθενειες στο ιντερνετ αλλα προσπαθησα να το καταπολεμησω , περασε 6 μερες καλα και ξανα 39 πυρετο πανικος αρχισα τα ιδια και χειροτερα το βραδια δεν κοιμομμουνα σκεφτομουνα τι εχει και διαφορα ασχημα πραγματα, για να μην πολυλογω μετα απο αυτες τις περιπετειες -που περασαμε οι φοβιες επεστρεψαν και οπως κι εσενα οι φοβιες εχουν να κανουν μονο με τον γιο μου, φαντασου πιανω το κεφαλι του 200 φορες την ημερα αν εχει πυρετο, τον παρατηρω συνεχεια μηπως δω κατι περιεργο κλπ. Τις περισσοτερες φορες προσπαθω πλεον να εστιασω στο που οφειλονται οι φοβιες μου και οχι στις ιδιες , εχω καταλαβει καλα οτι τα παιχνιδια του μυαλου μου εχουν καταστρεψει πολυτιμες στιγμες και φτανω στο σημειο να ειμαι χαλια καθημερινα σκεφτομενη το τι μπορει να γινει και περνωντας κρισεις πανικου με ταχυκαρδιες κλπ. Οσο το εχω ψαξει μεσα μου ενιωσα οτι η μεγαλη ευθυνη που αναλαμβανεις οταν φερνεις ενα παιδι για πρωτη φορα στον κοσμο σε συνδυασμο με την ηλικια μου (ημουνα 23 χρονων) μπορει να σε οδηγησει τετοιες καταστασεις, επισης σε εμενα ισως και σε εσενα απο οτι διαβαζω επαιξε καταλυτικο ρολο το οτι την ευθυνη του παιιδιου στην αρχη την ανελαβαν περισσοτερο αλλοι κι εμεις παιζαμε δευτερευοντα ρολο. Πιστευω πως πρεπει να επισκεφτεις καποιον ειδικο και να του μιλησεις για ολα αυτα ισως μεσα απο ψυχαναλυση βοηθηθεις πολυ και εγω σκοπευω μετα απο τις διακοπες να κανω το ιδιο γιατι πλεον δεν αντεχω να χανω τις ωραιες στιγμες του γιου μου και να ζω καθημερινα με το φοβο. Ελπιζω συντομα να νιωσεις καλυτερα!!!

sevoula
05-07-10, 10:19
joe όλο αυτό που περιγράφεις είναι στο μυαλό σου. έχεις φοβίες τις οποίες καθρεφτίζεις στο παιδί σου. αδικείς τον εαυτό σου, το παιδί σου, της ζωή σας, όσο το αφήνεις. η daf και η ellemphriem το έθεσαν πολύ σωστά.
η mother's heart μίλησε για κάτι άλλο από αυτό που μας περιγράφεις.
υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν όνειρα συμβολικά, σημαδιακά, που διαισθάνονται πράγματα από το μέλλον.
όμως αυτό που περιγράφεις είναι ψυχολογικό δικό σου θέμα και όσο καθυστερείς την επίλυση με γιατρό, τόσο σε καταβάλλει.

joe
05-07-10, 23:13
Κοριτσια χιλια ευχαριστω,εχετε δικιο για το θεμα του ειδικου και της ψυχαναλυσης ή ετσω της ψυχοθεραπειας και θελω να το βαλω στο προγραμμα οπωσδηποτε.Υπαρχει ενας πολυ καλος στην περιοχη μου μονο που ειχα λαθος τηλεφωνο.Πολλες φορες οταν ημουν σε μεγαλες εξαρσεις με το θεμα αυτο επαιρνα τηλεφωνο να κλεισω ραντεβου αλλα δεν το σηκωναν ποτε.Τωρα βρηκα το σωστο νουμερο και σκοπευω αμεσα να κανονισω να παω.Katerina24,καταλαβαινεις ΠΟΣΟ σε καταλαβαινω.Πραγματικα με αυτες τις φοβιες χανονται πολυτιμες στιγμες.Φανταζομαι οτι και για σενα ισχυει οτι τρεφεις την ιδια αγαπη και για τα δυο απλα το αγχος το νιωθεις τοσο εντονα για το συγκεκριμενο παιδι.Δεν μπορει,θα εχει παιξει καποιο ρολο το γεγονος οτι και σε σενα και σε μενα,επαιξαν αλλοι ανθρωποι πρωταρχικο ρολο στο μεγαλωμα του παιδιου ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ.Τοτε δηλαδη που εμεις θα παιρναμε το βαπτισμα του πυρος ως μαμαδες μιας και προκειται για τα πρωτα παιδια,τοτε ηταν που μπηκαν στη μεση αλλοι και,τουλαχιστον στη δικη μου περιπτωση,ηρθε ο "ευνουχισμος".Δε λέω πως οι ανθρωποι επενεβησαν για κακο,φυσικα να βοηθησουν ηθελαν και η πεθερα σου και η μανα μου και η βοηθεια τους ειναι πολυτιμη.Αλλα η βοηθεια οπως εχω ξαναγραψει και παλιοτερα οφειλει να ειναι βοηθεια,οχι "Εγω ξερω,εσυ οχι,κανε στην ακρη να αναλαβω".Στο χερι μας ηταν,θα μου πεις,να βαλουμε τα πραγματα στη θεση τους,αλλα σαν απειρες και αμαθες ισως φοβηθηκαμε το πελαγωμα-τουλαχιστον αυτο συνεβη με εμενα.

joe
06-07-10, 23:48
Πανω που ειχα πει μεσα μου οτι οντως προκειται για εμμονη ιδεα,πανω που ειχαν αρχισει να μου κανουν τοσο καλο αυτα που μου γραψατε,ερχεται το σημερινο και λεω ειλικρινα οτι αλλο δεν αντεχω με αυτη την ιστορια.Ημασταν στην παιδικη χαρα,σε μια απο αυτες τις κατασκευες που ανεβαινεις και πανω ειναι σαν ολοκληρη πολιτεια,με τουνελ,τσουληθρες απο δω κι απο κει και τετοια.Πατησε η μεγαλη μου κατι πευκοβελονες κι επεσε με το κεφαλι προς τα πισω,αν και προσπαθησε να μην κλαψει τελικα εβαλε τα κλαμματα και με το που την παιρνω αγκαλια να σου ο εμετος.ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ ΜΕΤΑ???Το ξερω οτι χτυπανε τα παιδια,το ξερω οτι δεν υπαρχει παιδι που να μην εχει χτυπησει ποτε,αλλα εμεις χτυπαμε ΜΟΝΟ εκει που φιοβαμαι εγω,στο κεφαλι,και ΠΑΝΤΑ με εμετο μετα.Φταιω εγω μετα που εχω τρελλαθει?
Μετα ηταν αρκετα ακεφη αλλα την ταλαιπωρει και μια γαστρεντεριτιδα εδω και λιγες μερες και η μητερα μου που την εξητασε το απεδωσε εκει.Τι να πω ρε κοριτσια!!!

elena 79
07-07-10, 00:02
Πανω που ειχα πει μεσα μου οτι οντως προκειται για εμμονη ιδεα,πανω που ειχαν αρχισει να μου κανουν τοσο καλο αυτα που μου γραψατε,ερχεται το σημερινο και λεω ειλικρινα οτι αλλο δεν αντεχω με αυτη την ιστορια.Ημασταν στην παιδικη χαρα,σε μια απο αυτες τις κατασκευες που ανεβαινεις και πανω ειναι σαν ολοκληρη πολιτεια,με τουνελ,τσουληθρες απο δω κι απο κει και τετοια.Πατησε η μεγαλη μου κατι πευκοβελονες κι επεσε με το κεφαλι προς τα πισω,αν και προσπαθησε να μην κλαψει τελικα εβαλε τα κλαμματα και με το που την παιρνω αγκαλια να σου ο εμετος.ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ ΜΕΤΑ???Το ξερω οτι χτυπανε τα παιδια,το ξερω οτι δεν υπαρχει παιδι που να μην εχει χτυπησει ποτε,αλλα εμεις χτυπαμε ΜΟΝΟ εκει που φιοβαμαι εγω,στο κεφαλι,και ΠΑΝΤΑ με εμετο μετα.Φταιω εγω μετα που εχω τρελλαθει?
Μετα ηταν αρκετα ακεφη αλλα την ταλαιπωρει και μια γαστρεντεριτιδα εδω και λιγες μερες και η μητερα μου που την εξητασε το απεδωσε εκει.Τι να πω ρε κοριτσια!!!

joe μου διάβασα όλα τα μηνύματά σου και έχω ανησυχήσει πιο πολύ και από εσένα. Δεν πρέπει να επηρεάζουν την ζωή σου όνειρα ή ζώδια (ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ) η τυχαία περιστατικά...θα τρελαθείς εντελώς. Κάποια πράγματα είναι συμπτωματικά και μας συμβαίνουν καμιά φορά όλα μαζεμένα. Βγάλε τις κακές σκέψεις από το μυαλό σου και όλα θα πάνε καλά.... Δεν χρειάζεσαι βέβαια γιατρό.... απλά είναι φοβίες που τις μεγενθύνεις πολύ μέσα σου. Χαλάρωσε λίγο.....και όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο. Καλή σου νύχτα.

salvia:)
07-07-10, 00:15
θα ηθελα τις εμπειριες των αλλων μελων πανω στο θεμα "Σας εχει τυχει να φοβαστε μην γινει κατι και να γινεται?"

δεν βγηκε τσαμπα η το ρητο "αυτο που φοβασαι το παθαινεις"

μην αγχωνεσαι τοσο... :)

ιανουαριος 2010
07-07-10, 00:27
θα ηθελα τις εμπειριες των αλλων μελων πανω στο θεμα "Σας εχει τυχει να φοβαστε μην γινει κατι και να γινεται?"

δεν βγηκε τσαμπα η το ρητο "αυτο που φοβασαι το παθαινεις"

μην αγχωνεσαι τοσο... :)
ναι δυστυχως μου εχει τυχει στην εγκυμοσυνη του αγοριου μου:sad: παντα ενιωθα πως θα του συμβει κατι κακο.. ποτε δεν ησυχαζα! καταφερα να το γεννησω αλλα μου εφυγε 9 μερες μετα:-(:-(:-(:-(:-(:-(:-( οι φοβοι μου επαληθευτηκαν! μητρικο ενστικτο; τι να πω:confused: παντως στην θεση της κοπελας θα ζητουσα απο εναν καλο παπα να διαβασει προσευχη για το παιδι μου θα εκανα και εναν αγιασμο και τελος! απο εκει και περα δεν θα ηθελα να το τραβηξω αλλο.. φτανουν τοσα αγχη που μας κυριευουν:mad:

salvia:)
07-07-10, 00:30
ναι δυστυχως μου εχει τυχει στην εγκυμοσυνη του αγοριου μου:sad: παντα ενιωθα πως θα του συμβει κατι κακο.. ποτε δεν ησυχαζα! καταφερα να το γεννησω αλλα μου εφυγε 9 μερες μετα:-(:-(:-(:-(:-(:-(:-(

:cry::cry::cry: ο,τι χειροτερο υπαρχει...:cry::cry::cry: σου ευχομαι να μην ξανασυμβει ποτε ουτε σε σενα αλλα ουτε και σε καμια αλλη μαμα!:sad::sad::sad:

ιανουαριος 2010
07-07-10, 00:36
:cry::cry::cry: ο,τι χειροτερο υπαρχει...:cry::cry::cry: σου ευχομαι να μην ξανασυμβει ποτε ουτε σε σενα αλλα ουτε και σε καμια αλλη μαμα!:sad::sad::sad:
να εισαι καλα, ευχαριστω!

joe
07-07-10, 00:48
Ιανουαριος 2010,η ανησυχια που ειχες οφειλοταν καπου?Εννοω συνεβαινε κατι με την εγκυμοσυνη,υπηρχε κατι το επιφοβο ή ετσι απλα κατι σε ανησυχουσε χωρις να ξερεις γιατι?

ιανουαριος 2010
07-07-10, 01:30
Ιανουαριος 2010,η ανησυχια που ειχες οφειλοταν καπου?Εννοω συνεβαινε κατι με την εγκυμοσυνη,υπηρχε κατι το επιφοβο ή ετσι απλα κατι σε ανησυχουσε χωρις να ξερεις γιατι?
η εγκυμοσυνη ηταν μια χαρα δεν ειχα ιδιαιτερα προβληματα.. παρολα αυτα φοβομουν πολυ. ενιωθα πως το αγορακι μου ειναι ευθραυστο, δεν ξερω πως να το εξηγησω..δεν εχω νιωσει ποτε κατι παρομοιο

ιανουαριος 2010
07-07-10, 01:39
η δικη μου περιπτωση ομως ειναι πολυ διαφορετικη καθως ειχα ενδομυχους φοβους και τιποτα παραπανω.. εσυ κοιτα να ηρεμησεις γιατι ξερεις οτι μονο κακο σου κανει ολο αυτο.. να ειστε παντα καλα

mother's heart
07-07-10, 01:39
ιανουαριος 2010 πολυ στεναχωρηθηκα με την ιστορια σου!:(θα ηταν πολυ δυσκολο.:(

δεν θυμαμαι να εχει συμβει κατι το οποιο προαισθανομουν,αλλα πιστευω ακραδαντα οτι μπορει να συμβει κατι τετοιο!!!οσο κ να μην θελουμε να το πιστεψουμε,γινεται!οχι παντα βεβαια κ σε ολες τις περιπτωσεις!οπως επισης πιστευω κ στο ''μεταφυσικο'',οχι στην υπερβολη βεβαια!

πιστευω σ'αυτο το αισθημα που υπαρχει μεσα μας οταν κατι προκειται να συμβει,οταν κατι ''αιωρειται'' στην ατμοσφαιρα σαν κακο σημαδι!!

εχω φοβιες για πραγματα που νιωθω οτι θα συμβουν,αλλα παλευω να βγει απ'το μυαλο μου!δεν μπορω να ζω μ'αυτο!!εχω συνδεσει πραγματα στο μυαλο μου για καποιους ανθρωπους,νιωθω ενα σφιξιμο οταν πλησιαζουν ημερομηνιες σημαδιακες...κ οντως τρομοκρατουμαι κ παρακαλαω να ειναι απλα στο μυαλο μου!να μην εχω την αισθηση της προαισθησης κ απλα να αγχωνω μονη μ τον εαυτο μου!!δεν ξερω σε τι ωφειλονται αυτα που φτιαχνει το μυαλο μας,μακαρι ομως να ειναι μονο για καλο!

ιανουαριος 2010
07-07-10, 01:59
ναι ηταν και ειναι πολυ δυσκολο αλλα εχω ενα κοριτσακι 4 ετων και με χρειαζεται γερη στο πλευρο της και ισως ποιος ξερει καποια στιγμη της χαρισω αδερφακι.. τωρα οσο για τους φοβους σου εγω δεν νιωθω και δεν ενιωσα ποτε κατι.. η μητερα μου ομως βλεπει ονειρα που 90% βγαινουν αληθινα και καλα και κακα.. εγω μονο μια φορα ενιωσα ετσι και ελπιζω τελευταια:(

mother's heart
07-07-10, 02:17
ιανουαριος μακαρι να ειναι η μοναδικη φορα που ενιωσες κατι τετοιο!:(
κ να χαιρεσαι κ το παιδακι σου!!:-)

οταν ειμαι στα φυσιολογικα μου,οι φοβοι αυτοι μου φαινονται ανουσιοι,αλλα ωρες-ωρες καπου μεσα μου τα σκεφτομαι!δεν βαζω τον εαυτο μου ομως να ζει καθημερινα μ'αυτο!οσο το σκεφτομαι,τοσο περισσοτερο νιωθω οτι ερχεται κοντα!κ ας μην ερχεται!

ιανουαριος 2010
07-07-10, 02:25
στην τελικη δεν αξιζει να σκεφτομαστε ετσι γιατι και την ζωη δεν μπορουμε να χαρουμε αλλα δεν μπορουμε να κανουμε κατι να αποτρεψουμε αυτο που ειναι γραμμενο..ειμαστε απλα ανθρωποι και καποιος αλλος αποφασιζει για μας.. να εχουμε δυναμη, αισιοδοξια( τι ειναι αυτο;) και να αγαπαμε κανει καλο.. ολα τα αλλα..

agentP
07-07-10, 08:50
θα ηθελα τις εμπειριες των αλλων μελων πανω στο θεμα "Σας εχει τυχει να φοβαστε μην γινει κατι και να γινεται?"

Πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μεγάλη διαίσθηση, όμως σχετικά με τις φοβίες και την ερώτησή σου, οι απαντήσεις θα είναι μόνο για φόβους που επαληθεύτηκαν, γιατί τις φοβίες που αποδείχτηκαν αβάσιμες τις ξεχνάμε την ίδια στιγμή. Για παράδειγμα φοβόμουν ότι η μαμά μου θα τρακάρει πηγαίνοντας εκδρομή, δεν τράκαρε ποτέ. Αν είχε τρακάρει όμως θα έλεγα ότι έχω διαίσθηση και ότι είχα δίκιο που φοβόμουν. Θυμάμαι όμως τη μαμά μιας συμμαθήτριάς μου που δεν την άφησε να έρθει πενθήμερη εκδρομή γιατί φοβόταν ότι θα βουλιάξει το κάράβι. Το καράβι δεν βούλιαξε αλλά η κοπέλα έχασε την εκδρομή. Δηλαδή, για έναν φόβο που επαληθεύτηκε υπάρχουν και άλλοι χίλιοι φόβοι που δεν επαληθεύτηκαν και ξεχάστηκαν την ίδια ώρα.

terra
07-07-10, 09:08
Είμαστε άνθρωποι και είναι λογικό να έχουμε ορισμένους φόβους. Είχαμε, έχουμε και πάντα θα έχουμε. Κάποιοι από αυτούς θα επαληθευτούν και κάποιοι όχι (οι περισσότεροι). Αν ασχολούμαστε με τους φόβους μας συνεχώς, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να χάνουμε τις όμορφες στιγμές της ζωής μας.

Όσον αφορά τώρα τα χτυπήματα της κόρης σου, όλα τα παιδάκια πέφτουν και χτυπάνε, αν όμως εσύ τα φοβάσαι πολύ, απλώς τους δίνεις μεγαλύτερη διάσταση από αυτή που έχουν. Κι αυτό η κόρη σου ενδεχομένως το αντιλαμβάνεται και τρομάζει πολύ όταν πέφτει, οπότε να σου κι οι εμετοί. Ή ακόμη μπορεί να αυθυποβάλλεται κιόλας: αν κάποια φορά που χτύπησε άκουσε τη μητέρα σου ή εσένα να λέτε ότι πρέπει να παρακολουθήσετε αν θα κάνει εμετό, πιθανόν να αισθάνεται κάθε φορά ότι θα κάνει εμετό και όντως να κάνει.
Συμφωνώ ότι θα σε βοηθήσει πολύ να επισκεφθείς ψυχολόγο, ο οποίος θα σε βοηθήσει να καταλάβεις γιατί κάνεις αυτές τις σκέψεις κι έχεις αυτές τις φοβίες. Έτσι θα τις εκλογικεύσεις και θα αισθάνεσαι καλύτερα, πράγμα που θα έχει αντίκτυπο (θετικό) και στη μικρή.
Όσον αφορά τις αναφορές της σε κρανία, κλπ, άκουσε κάτι που της έκανε εντύπωση και αν βλέπει ότι αναφέροντάς το σου τραβάει το ενδιαφέρον θα συνεχίσει να το λέει, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα παραπάνω.
Δες ένα ψυχολόγο, πιστεύω ότι θα σε βοηθήσει άμεσα να νιώσεις μεγαλύτερη ηρεμία.

Daf, ποια είναι η διαφορά μεταξύ ψυχολόγου και ψυχαναλυτή; Έχουν διαφορετική προσέγγιση;

mother's heart
07-07-10, 11:10
joe μου μπορεις επισης να πας κ στον πνευματικο σου κ να του ανοιξεις την καρδια σου!τι νιωθεις για το ενα παιδι,τι για το αλλο!!κ κεινος μονο με τα λογια του κ τις συμβουλες του θα σε καθυσηχασει κ θα δεις διαφορετικα τα πραγματα!!πιστευω οτι θα ηταν το καλυτερο!!!
εγω πρωτα θα πηγαινα εκει κ μετα σε γιατρους!!!
ναι ξερω,ακουγεται θρησκοληπτο κ ισως πειτε οτι δεν εχει σχεση,αλλα πιστευω οτι η βοηθεια του θα ειμαι απολυτα χρησιμη!!!

joe
07-07-10, 11:18
Και η μητερα μου με εχει παροτρυνει να παω σε πνευματικο,αλλα ξερετε βρε κορισια,και ο πνευματικος και ο ψυχιατρος/ψυχαναλυτης/ψυχολογος θα επιχειρησουν ή και ισως θα καταφερουν να βγαλουν απο το μυαλο μου αυτο που μου εχει γινει εμμονη,ενταξει.Ομως εγω δεν ειμαι τελικα και τοσο σιγουρη οτι προκειται για εμμονη.Με το που παω να το ξεπερασω και να σκεφτω πιο λογικα κατι γινεται για να μου υπενθυμισει οτι οχι,δεν μπορω να χαλαρωνω.Η ιστορια της Ιανουαριος 2010 με προβληματισε και με στεναχωρεσε παρα πολυ.Κοπελα μου κουραγιο,μονο αυτο μπορει καποιος να πει.Η κοπελα λεει οτι ειχε μια χαρα εγκυμοσυνη,ολα μια χαρα κι ομως κατι μεσα της τη βασανιζε.Πώς γινεται λοιπον να ειναι τυχαιο αυτο?
Καποιοι-η κολλητη μου,η μητερα μου και αλλοι- μου λενε οτι το παιδι χτυπαει γιατι εγω φοβαμαι τοσο πολυ που το προκαλω-κατι που ειναι και κοντα σε αυτο που γραφεις εσυ Salvia.Ομως κι αυτο δεν εχει μια δοση μεταφυσικης?Αν δεχτω αυτη τη "μεταφυσικη" εκδοχη,τοτε γιατι η δικη μου εκδοχη που επισης εχει μεταφυσικη χροια να απορριπτεται?Εγω κοριτσια δε θα ηθελα να ισχυει τιποτα απο αυτα,ουτε διαισθησεις ουτε οτι το "τραβαω" και συμβαινει ουτε τιποτα,θα ηθελα ολα να ειναι συμπτωσεις και δικα μου κολληματα.Αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι ειναι οπως θα ηθελα.

lop
07-07-10, 11:47
Koρίτσια η διαίσθηση της μάνας είναι αλάθητη. Στον 1ο μου γεννήθηκε στις 38 εβδ. προγραμ.καισαρική 3.700, 53 πόντους, όλα καλά. Πάμε σπίτι τον θήλαζα κανονικά μέχρι ένα βράδυ (18 ημερών), μου κάνει στο μπρούμυτο ένα γόγγυσμα.Κάτι μου λέει ότι δεν είναι αυτό που μου λέει ο συζυγος: Θα παράφαγε και δεν μπορεί να χωνέψει .(Το μητρικό γάλα μου).Ο παιδίατρος που τον είδε το προηγούμενο βράδυ μου λέει μήπως είναι κολικοί. Του λέω δεν κλαίει και δεν μαζεύει τα πόδια του. Η μάνα μου στο διπλανό δωμάτιο μου λέει δεν είναι τίποτα, έχω μεγαλώσει 2 παιδιά. Τον βουτάω στις 5 τα ξημερώματα για το εφημερεύον Παίδων. Εκεί κάνει ένα 38 πυρετό που για νεογνό είναι αξιολογήσιμο. Και μου λένε χωρίς εξετάσεις: Μάλλον είναι ...μινιγγίτιδα. Σας λέω ότι απο το σόκ εκείνη τη στιγμή μου κόπηκε το γάλα (18η μέρα) και μετά από 3 μέρες μου ήρθε περίοδος. Τί ήταν τελικά ; Ουρολοίμωξη που είχε κάνει σηψαιμία στο αίμα και άν δεν έμπαινε ενδοφλέβια 3πλή αντιβίωση (επαναλαμβάνω σε 18 ημερών βρέφος) το παιδί δεν θα τα είχε καταφέρει. Οι γιατροί μου το είπαν ότι το έσωσε το ένστικτό μαυ, αφού κανένας δεν μου είχε δώσει σημασία. Ο παιδίατρος σε άσχετη στιγμή μου είπε ότι ο καλύτερος γιατρός για το παιδί σου είσαι εσύ που ξέρεις πως είναι στο φαγητό του στον ύπνο του γενικότερα. Γι' αυτό κορίτσια αν κάτι σας λέει το ένστικτο. διαίσθησή σας μην την παίρνετε αψήφιστα. Στις 10 φορές τις 9 είναι κάτι.....

mother's heart
07-07-10, 12:14
αχ!lop συγκλονιστηκα!:shock::shock:
ειναι αληθεια πως το ενστικτο της μανας δεν κανει λαθος,σπανια!!!εχει συμβει κ σε μενα,σε θεματα υγειας!να ξερω οτι κατι δεν παει καλα,κ ας λενε ολοι οι υπολοιποι το αντιθετο!κ στο τελος να βγαινω αληθινη!

joe μου να σε ρωτησω κατι???εσυ πιστευεις οτι προκαλεις το μυαλο σου να σκεφτεται ετσι η' πιστευεις οτι πραγματι η μικρη σου στο μελλον θα παθει κατι κ με καποιον τροπο σου στελνει ''μηνυματα'' κ ''σημαδια''?????:roll:εχω μπερδευτει λιγακι!αλλα νομιζω οτι κ συ εισαι μπερδεμενη!αχ!δεν ξερω πως να βοηθησω..:oops::cry:

Niki81
07-07-10, 12:20
Koρίτσια η διαίσθηση της μάνας είναι αλάθητη. Στον 1ο μου γεννήθηκε στις 38 εβδ. προγραμ.καισαρική 3.700, 53 πόντους, όλα καλά. Πάμε σπίτι τον θήλαζα κανονικά μέχρι ένα βράδυ (18 ημερών), μου κάνει στο μπρούμυτο ένα γόγγυσμα.Κάτι μου λέει ότι δεν είναι αυτό που μου λέει ο συζυγος: Θα παράφαγε και δεν μπορεί να χωνέψει .(Το μητρικό γάλα μου).Ο παιδίατρος που τον είδε το προηγούμενο βράδυ μου λέει μήπως είναι κολικοί. Του λέω δεν κλαίει και δεν μαζεύει τα πόδια του. Η μάνα μου στο διπλανό δωμάτιο μου λέει δεν είναι τίποτα, έχω μεγαλώσει 2 παιδιά. Τον βουτάω στις 5 τα ξημερώματα για το εφημερεύον Παίδων. Εκεί κάνει ένα 38 πυρετό που για νεογνό είναι αξιολογήσιμο. Και μου λένε χωρίς εξετάσεις: Μάλλον είναι ...μινιγγίτιδα. Σας λέω ότι απο το σόκ εκείνη τη στιγμή μου κόπηκε το γάλα (18η μέρα) και μετά από 3 μέρες μου ήρθε περίοδος. Τί ήταν τελικά ; Ουρολοίμωξη που είχε κάνει σηψαιμία στο αίμα και άν δεν έμπαινε ενδοφλέβια 3πλή αντιβίωση (επαναλαμβάνω σε 18 ημερών βρέφος) το παιδί δεν θα τα είχε καταφέρει. Οι γιατροί μου το είπαν ότι το έσωσε το ένστικτό μαυ, αφού κανένας δεν μου είχε δώσει σημασία. Ο παιδίατρος σε άσχετη στιγμή μου είπε ότι ο καλύτερος γιατρός για το παιδί σου είσαι εσύ που ξέρεις πως είναι στο φαγητό του στον ύπνο του γενικότερα. Γι' αυτό κορίτσια αν κάτι σας λέει το ένστικτο. διαίσθησή σας μην την παίρνετε αψήφιστα. Στις 10 φορές τις 9 είναι κάτι.....


Αυτο που λες το πιστευω κι εγω (αν και δεν θεωρω οτι αυτο που περιγραφει η κοπελα ειναι μητρικο ενστικτο..αλλα φοβια).
Επισης ομως πιστευω οτι ο καθε ανθρωπος με την ενεργεια του θετικη ή αρνητικη μπορει να προκαλεσει πραγματα.
Οταν εισαι θετικος ανθρωπος και πατας γερα στα ποδια σου και χαμογελας κι εισαι κοντα στο Θεο(δικο μου κολλημα το τελευταιο) ολα κυλανε ηρεμα.Οταν εισαι πεσιμιστης και ολο κακες σκεψεις κανεις και ολο φοβασαι οτι κατι κακο θα γινει...λυπαμαι αλλα στο τελος το προκαλεις το κακο.

Εχω γνωστο μου που ολη την ωρα ειχε φοβια οτι θα αρρωστησει...εφαγε τη ζωη του να γυρναει απο γιατρο σε γιατρο και να ψαχνει για συμπτωματα.Ε στο τελος στα 56 του αρρωστησε...ε τα θελε και τα παθε...το κυνηγουσε.

Αν ειναι να παθω κατι..ας το παθω...τοτε θα δω τι θα κανω...δε θα κατσω ομως να φαω τη ζωη μου με το φοβο του τι θα γινει ΑΝ παθω κατι.
Αν το παμε ετσι θα τρελλαθουμε ομαδικος στο τελος.

Λιζα14
07-07-10, 12:21
κορίτσια κι εγώ συμφωνώ για τη διαίσθηση της μάνας.και γενικά άμα έχεις αναπτυγμένο αυτό το αίσθημα από πριν άμα γίνεσαι μητέρα θεριεύει!!!θα σας πω ένα παράδειγμα από αυτά που μου έχουν συμβεί.κι εγώ είχα μια αψογη εγκυμοσύνη 'όλες μου οι εξετάσεις ήταν τέλειες κι ομως ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και όλο έκανα εξετάσεις και υπερήχους και όλα βγαίναν τέλεια.όταν ήμουν 6 μηνών έγκυος ο άντρας μου αποφάσισε να αγοράσει αυτοκίνητο και λίγο πριν το κλείσουμε του λέω να το ακυρώσουμε γιατί άμα γεννηθει το παιδί μπορεί να χρειαστεί κάτι κάποια επέμβαση να μην έχουμε τίποτα στην άκρη?με έβρισε αλλά το αμάξι το ακύρωσε.ευτυχώς.....όταν γεννήθηκε η μπέμπα έπασχε από συγγενή καρδιοπάθεια και την είχαμε στο ωνάσειο 5 ημερών και κανείς γιατρος δεν είχα δει τίποτα....έκανα 3 φορές β επιπέδου να φανταστείτε!ξέρω πάντα πότε το παιδί μου έχει κάτι και πότε όχι.αλλά αυτό είναι καλό δεν με τρελαίνει η ανησυχία συνέχεια....ο άντρας μου βέβαια μου είπε να κρατάω τις σκέψεις μου για τον εαυτό μου!αλλά η διαίσθηση μεγάλο πράγμα και για μας μου είμαστε μανάδες καμιά φορά είναι σωτήριο

vouraikos
07-07-10, 12:41
κοιτα γυρω σου, συζητα με μαμαδες αλλες, μιλα σε καποιον ειδικο....ψυχολογο-ψυχιατρο!!!
θα δεις οτι σχεδον ολες οι μαμαδες ειμαστε σε μια τσιτα!
Νομιζω λιγο παραπανω με το πρωτο παιδι και ειδικα οταν αυτο ειναι και ο πιο "ατυχηματιας".

για να καταλαβεις εχω ξυπνησει τον γιο μου οταν ηταν 2 ετων , γιατι κοιμοταν γαληνια στην κουνια του και σκεφτηκα "ετσι θα ειναι αν ειχε πεθανει!"

ενταξει, τρελα δεν λεω!
αλλα λιγο πολυ ολοι τα περναμε!
θα σου προτεινα να κλεισεις αμεσα ραντεβου σε καποιον ειδικο(εγω μολις βρω χρονο θα το κανω) και να εκπαιδευσεις το μυαλο σου....μολις αρχησεις να σκεφτεσαι ασχημα ......να σταματας και να φανταζεσαι τα παιδια σου, 40 ετων, ευτυχισμενα, με οικογενειες και φιλους γυρω τους ......


οσο για την διαισθηση ....εγω πιστευω πως σου συμβαινει....οτι προκαλεις! ασχετα και μενα πολλες φορες μου βγαινουν αυτα πουνιωθω....ομως ρε παιδι μου, τα εχω συνεχεια στο μυαλο μου....και ισως αθελα μου να κανω κινησεις που τα προκαλουν!!

Marigoula
07-07-10, 12:49
Joe μου προσπαθώ να μπω στη θέση σου για να σου πω τι θα έκανα. Κι εγώ φοβάμαι τα χτυπήματα στο κεφάλι πάαααρα πολύ και η κόρη μου τις πιο πολλές φορές στο κεφάλι χτυπάει σε διάφορα σημεία, καρούμπαλα, μελανιές κλπ.. Εχει τύχει να πέσει από τον καναπέ και να κανει εμετό στο καπάκι γιατί μόλις είχε φάει. Και αλλη φορά έχει κάνει εμετό αλλα προσπάθησα να μην το κανω θέμα, άμα δεν έχει ύποπτα συπτώματα μετά το ξεχνάς και τέλειωσε. Επίσης φοβάμαι μην χτυπήσει στο στόμα γιατί μικρή κι εγω είχα χτυπήσει στα ούλα και στα δόντια και μου το διηγιόταν συνέχεια η μάνα μου (τελικά όλες οι φοβίες μας προέρχονται από την παιδική μας ηλικία).
Το παιδάκι σου είναι μια χαρά, τίποτα μεταφυσικό δεν συμβαίνει, τα "σημάδια" που λες εσύ ένας άλλος θα τα πέρναγε στο ντούκου, εγώ π.χ. δεν θα έδινα σημασία αν μου έλεγε για την πεθαμένη γιαγιά. Το καλύτερο είναι να δεις έναν ειδικό και προσπάθησε να μην τα αναλύεις και τα ψειρίζεις συνέχεια γιατί πραγματικά δεν βγαίνει τίποτα απολύτως. Εύχομαι όλα να πανε καλά...;) Πες μας νέα σου!

DaF
07-07-10, 14:23
Είμ
Daf, ποια είναι η διαφορά μεταξύ ψυχολόγου και ψυχαναλυτή; Έχουν διαφορετική προσέγγιση;

ναι, ειναι εντελως αλλο πραγμα. επισης στην ψυχολογια υπαρχουν διαφορες ΄σχολες' κ το ιδιο ισχυει στην ψυχαναλυση, με τις σημαντικοτερες την φροϋδικη και τη λακανικη (απο τον Ζακ Λακαν)

βρηκα ενα ενδιαφερον αρθρο, τα λεει αρκετα συνοπτικα για ολους τους ψυ- :) :

Ποιός ειδικός μπορεί να με βοηθήσει;

ΛOYIZA BOΓIATZH

01 Νοεμβρίου 2003

(javascript:EmailMe();) "Mία νεαρή γυναίκα υποφέρει από πολύ δυνατούς πονοκεφάλους. Πηγαίνει πρώτα στον παθολόγο της, ο οποίος της προτείνει να πάει σε κάποιο γυναικολόγο για να δει αν έχει ορμονικό πρόβλημα. Eπειδή και εκεί δεν υπάρχουν ενδείξεις ορμονικού προβλήματος, ξαναμιλάει με τον οικογενειακό της γιατρό, που της λέει ότι μπορεί οι πονοκέφαλοί της να είναι ψυχοσωματικοί και της προτείνει να επισκεφθεί κάποιον ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Όταν όμως αρχίζει να ψάχνει για τον κατάλληλο, τα χάνει. Tι είναι ένας ψυχίατρος μπορεί πάνω-κάτω κανείς να το φανταστεί, αλλά τι είναι ένας ψυχολόγος και σε τι είναι διαφορετικός από τον ψυχίατρο; Μήπως ένας ψυχαναλυτής θα μπορούσε να τη βοηθήσει περισσότερο;

H αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και ομοιότητες, κοινά σημεία μεταξύ όλων αυτών των επαγγελμάτων ή επαγγελματικών ιδιοτήτων, αλλά και μεγάλες διαφορές. Tο βέβαιο κοινό σημείο όλων αυτών των ιδιοτήτων είναι ότι το αντικείμενό τους είναι η ανθρώπινη ψυχή. Aπό εκεί και πέρα διαφέρουν ο σκοπός και ο τρόπος με τον οποίον ασχολούνται με αυτή. Aς προσπαθήσουμε να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Ο ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ

Ο ψυχίατρος βοηθά και σε περιπτώσεις έντονου άγχους, πανικού ή αναίτιων σωματικών συμπτωμάτων

Όπως το δηλώνει και η λέξη, ο ψυχίατρος είναι γιατρός. Eίναι κάποιος που έχει τελειώσει ιατρική και έχει ειδικευτεί στην ψυχιατρική, δηλαδή στη μελέτη, την παθολογία, τη διάγνωση και τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών και παθήσεων. O τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει το αντικείμενό του είναι ιατρικός, παρεμβαίνει δηλαδή εκεί όπου υπάρχει ένα πρόβλημα, μια δυσλειτουργία, και προσπαθεί να εντοπίσει τα αίτια που την προκαλούν ή την εντείνουν, να διαγνώσει την ακριβή φύση του προβλήματος, να επιλέξει την πιο κατάλληλη θεραπεία και να χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή, αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Ένας ψυχίατρος μπορεί να βοηθήσει όταν υπάρχουν υπόνοιες για κάποια σοβαρή ψυχική ασθένεια (π.χ. σχιζοφρένεια), όταν κάποιος αισθάνεται κατάθλιψη, έχει κρίσεις άγχους, φόβου ή πανικού, σωματικά συμπτώματα, χωρίς όμως να μπορούν οι γιατροί να διαγνώσουν κάποια οργανική αιτία, καθώς και σε περιπτώσεις εθισμού και εξάρτησης από ουσίες.

O ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

O ψυχολόγος δεν είναι γιατρός. Έχει τελειώσει σπουδές ψυχολογίας, που σημαίνει ότι έχει ασχοληθεί θεωρητικά με την ανθρώπινη ψυχή σε όλες της τις εκφάνσεις και σε όλους τους τομείς όπου αυτή «εμπλέκεται». Έτσι, ένας ψυχολόγος μπορεί να έχει ειδικευτεί στην επικοινωνία και να ασχολείται, π.χ., με τη διαφήμιση ή τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Mπορεί να είναι παιδαγωγικός ψυχολόγος, και τότε μοιάζει αρκετά η δουλειά του με αυτήν του παιδαγωγού. Aυτό σημαίνει λοιπόν ότι δεν ασχολούνται όλοι οι ψυχολόγοι με ανθρώπους που έχουν ψυχολογικά προβλήματα, αλλά και με πολλούς άλλους τομείς, στους οποίους όμως είναι απαραίτητη η θεωρητική γνώση για την ανθρώπινη ψυχή. Ένα μεγάλο ποσοστό όμως των ψυχολόγων ασχολείται κυρίως με τη λεγόμενη «κλινική ψυχολογία», με τις παθήσεις δηλαδή της ψυχής και την αντιμετώπισή τους. Aυτοί εργάζονται κυρίως σε νοσοκομεία, ψυχιατρικές κλινικές, κέντρα ψυχικής υγείας και σε ιδιωτικά γραφεία. Tον ψυχολόγο μπορεί να τον αναζητήσει αυτός ο οποίος είτε αντιμετωπίζει ένα πρόσκαιρο πρόβλημα σε κάποιο τομέα της ζωής του -και χρειάζεται υποστήριξη- είτε έχει άγχη, φοβίες, κατάθλιψη είτε αισθάνεται μια απροσδιόριστη συναισθηματική φόρτιση ή δυσφορία. που δεν μπορεί να την ξεπεράσει μόνος του. O ψυχολόγος θα δώσει στήριξη, θα ακούσει, θα συμβουλέψει ίσως ή θα παραπέμψει -αν χρειαστεί- σε ψυχίατρο. Επίσης, ένας ψυχολόγος μπορεί να είναι ψυχαναλυτής ή ψυχοθεραπευτής κάποιας άλλης κατεύθυνσης.

O ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ

Σκοπός της ψυχανάλυσης είναι να εντοπίσει ο αναλυόμενος οτιδήποτε τον φοβίζει ή τον δεσμεύει στη ζωή του

Ο ψυχαναλυτής έχει εκπαιδευτεί και εφαρμόζει τη μέθοδο της ψυχανάλυσης. Ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της εκπαίδευσης του ψυχαναλυτή είναι η πολυετής προσωπική του ανάλυση. Ο ψυχαναλυτής ανήκει κι αυτός στους ψυχοθεραπευτές. Ένας ψυχοθεραπευτής πρέπει, τουλάχιστον σύμφωνα με διεθνείς κανονισμούς -των οποίων η αναγκαιότητα έχει αρχίσει να γίνεται φανερή και στη χώ-ρα μας-, να έχει παρακολουθήσει σπουδές και να έχει πάρει δίπλωμα από κάποιο πανεπιστήμιο, αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό κέντρο ή ινστιτούτο, σε κάποια ορισμένη μέθοδο ψυχοθεραπείας. Συνήθως οι σπουδές αυτές περιλαμβάνουν θεωρητική κατάρτιση πάνω σε αυτή τη μέθοδο, βιωματική, εμπειρική εκμάθηση της μεθόδου και πρακτική εξάσκηση υπό την εποπτεία εκπαιδευτών, καθώς και προσωπική ψυχοθεραπεία. Ψυχοθεραπευτές γίνονται οι ψυχολόγοι ή οι ψυχίατροι, αλλά όχι αποκλειστικά αυτοί. Mπορεί να παρακολουθήσει τις σπουδές και να εκπαιδευτεί ως ψυχοθεραπευτής κάθε άνθρωπος από οποιοδήποτε επάγγελμα, είτε είναι παρεμφερές με την ψυχολογία και τις ανθρωπιστικές επιστήμες είτε όχι. Aν όμως δεν έχει άλλο τίτλο σπουδών ή καθόλου γνώσεις ψυχολογίας, τότε πρέπει να συμπληρώσει κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του τα κενά αυτά με περισσότερο χρόνο σπουδών." συνεχεια στο :http://www.vita.gr/html/ent/067/ent.2067.asp


να συμπληρωσω εδω μερικα πραγματα:
ο ψυχιατρος ασχολειται αποτελεσματικα με τις ψυχωσεις (σχιζοφρενεια πχ, ενω ολοι οι υπολοιποι ειμαστε απλα νευρωτικοι:p, οχι ψυχωτικοι)δλδ περιπτωσεις που απαιτουν και φαρμακευτικη αντιμετωπιση. φυσικα οπως λεει κ το αρθρο και καποιος μη ψυχωτικος μπορει να απευθυνθει σε ψυχιατρο, αλλα η θεραπεια δεν θα χρησιμοποιησει τον λογο ως εργαλειο, αλλα κυριως τα φαρμακα...

για τους εθισμενους πχ στα ναρκωτικα πιο αποτελεσματικη φαινεται να ειναι η βοηθεια απο ψυχολογο: συμπεριφοριστη , γνωσιακο ή αλλο...

στην ψυχαναλυση ο ψυχαναλυτης δεν συμβουλευει, δεν συζητα, απλα εντοπιζει σημεια στον λογο του αναλυομενου για περαιτερω αναλυση απο τον ιδιο τον αναλυομενο... (οποτε, joe, δεν σου 'βγαζει' ο ψυχαναλυτης τις φοβιες, μονη σου το κανεις)

αυτα...!

terra
07-07-10, 14:29
και ο πνευματικος και ο ψυχιατρος/ψυχαναλυτης/ψυχολογος θα επιχειρησουν ή και ισως θα καταφερουν να βγαλουν απο το μυαλο μου αυτο που μου εχει γινει εμμονη,ενταξει.Ομως εγω δεν ειμαι τελικα και τοσο σιγουρη οτι προκειται για εμμονη.Με το που παω να το ξεπερασω και να σκεφτω πιο λογικα κατι γινεται για να μου υπενθυμισει οτι οχι,δεν μπορω να χαλαρωνω.

Κατ' αρχήν κανένας ψυχολόγος δε μπορεί να σε αναγκάσει να κάνεις κάτι που δε θέλεις. Το συζητάς και καταλήγεις τελικά εσύ σε αυτό που πιστεύεις. Δε μπορεί ακόμα και να θέλει να σε υποχρεώσει να σκέφτεσαι το α ή το β. Τώρα αν εσύ δε θέλεις γιατί θεωρείς ότι ίσως έχεις δίκιο ότι θα συμβεί κάτι κακό, με το να το σκέφτεσαι συνέχεια το αποτρέπεις; Με το να μη χαλαρώνεις κερδίζεις κάτι; Πάλι δεν πέφτει η κόρη σου; Αυτό που πετυχαίνεις μόνο είναι να αγχώνεσαι και να την αγχώνεις.

Καποιοι-η κολλητη μου,η μητερα μου και αλλοι- μου λενε οτι το παιδι χτυπαει γιατι εγω φοβαμαι τοσο πολυ που το προκαλω-κατι που ειναι και κοντα σε αυτο που γραφεις εσυ Salvia.Ομως κι αυτο δεν εχει μια δοση μεταφυσικης?Αν δεχτω αυτη τη "μεταφυσικη" εκδοχη,τοτε γιατι η δικη μου εκδοχη που επισης εχει μεταφυσικη χροια να απορριπτεται?Εγω κοριτσια δε θα ηθελα να ισχυει τιποτα απο αυτα,ουτε διαισθησεις ουτε οτι το "τραβαω" και συμβαινει ουτε τιποτα,θα ηθελα ολα να ειναι συμπτωσεις και δικα μου κολληματα.Αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι ειναι οπως θα ηθελα.

Στο ένστικτο κι εγώ πιστεύω. Αλλά πίσω από το ένστικτο υπάρχουν ενδείξεις, ίσως να μην τις συνειδητοποιούμε εντελώς αλλά υπάρχουν. Στην προκειμένη ποιες οι ενδείξεις ότι κάτι συμβαίνει όντως;
Το παιδί είναι παιδί και θα πέσει. Όταν τρομάζεις όμως, το θέμα διογκώνεται και στο δικό σου μυαλό και στης κόρης σου. Δεν προκαλείς εσύ το πέσιμο, ίσως όμως προκαλείς τα συνεπακόλουθα (τρομάρα και των 2 σας, εμετό, αρνητικές σκέψεις δικές σου), κι αυτό δεν είναι μεταφυσικό αλλά λογικό.

Στο παράδειγμα που αναφέρε η Νίκη γι' αυτόν που φοβόταν ότι έχει κάτι και τελικά αρρώστησε, πόσοι άνθρωποι αρρωσταίνουν; Πολύ δυστυχώς αρκετοί πλέον... Δε σημαίνει ότι είχε διαίσθηση επομένως. Τι κέρδισε αυτός ο άνθρωπος; Δεν το απέφυγε και έχασε και χρόνια απ' τη ζωή του ανησυχώντας...

terra
07-07-10, 14:39
Σ' ευχαριστώ Daf! Πολύ καλό το άρθρο, αν και μου δημιουργήθηκαν και επιπλέον απορίες για τις διαφορές :) Είσαι ψυχολόγος;

joe, σόρρυ αν ήταν λίγο αυστηρό το ύφος μου πριν...

DaF
07-07-10, 14:47
οχι δεν ειμαι!αλλα αν ημουν ψυ- :lol: θα ασχολουμουν με την (λακανικη)ψυχαναλυση ...απλα εχω στο περιβαλλον μου κοινωνικη λειτουργο, κανα δυο φιλους αναλυομενους για χρονια, μαμα φιλου ψυχαναλυτρια, φιλη που επισκεπτεται ψυχιατρο, κουνιαδα που θελει να σπουδασει ψυχολογια, απ'ολα εχει ο μπαξες οπως βλεπεις!!!!!:mrgreen:
joe μου συγγνωμη :oops: λιγο οφ το πηγαμε το θεμα, αλλα νομιζω ειναι κ χρησιμο!

terra
07-07-10, 15:01
Αν έχω καταλάβει καλά, ο ψυχαναλυτής εστιάζει σε αυτά που σου έχουν συμβεί στο παρελθόν ενώ η γνωσιακή-συμπεριφοριστική προσέγγιση στην αντικατάσταση δυσλειτουργικών σκέψεων με πιο λειτουργικές σκέψεις και συμπεριφορές. Αν είναι έτσι, δεν είναι κι οι 2 ελλιπείς; Πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει μια δυσλειτουργική σκέψη+συμπεριφορά αν δεν κατανοήσει και ξεπεράσει την αιτία της στο παρελθόν;

agentP
07-07-10, 15:30
Θα ήθελα να επισημάνω ότι οι περιπτώσεις των κοριτσιών που ένιωσαν να επαληθεύονται είναι διαφορετικές από της joe. Λίγο - πολύ όλες οι έγκυες έχουν το φόβο αν θα γεννηθεί γερό το μωρό, δυστυχώς κάποιοι βγαίνουν αληθινοί. Και αυτό που περιγράφει η lop είναι διαφορετικό, γιατί εκεί το μωρό ήταν άρρωστο, απλώς το ένστικτο την βοήθησε να το αξιολογήσει σωστά.
Στην περίπτωσή σου όμως joe, γίνεσαι μάντισσα κακών με θύμα τον εαυτό σου και το παιδί σου. Υπάρχει ένας όρος στην ψυχολογία που λέγεται "αυτοεκπληρούμενη προφητεία", ίσως αυτό εννοούν η φίλη σου και η μαμά σου όταν λένε ότι το "προκαλείς". Εγώ δεν πιστεύω επ' ουδενί ότι η κακή σου σκέψη προκαλεί τα πεσίματα, απλώς τους δίνεις περισσότερη σημασία απ΄ότι θα έδινες αν δεν είχες αυτή τη συγκεκριμένη φοβία με την πτώση και πιθανότατα το έχει καταλάβει ήδη το παιδί.
Ομως εγω δεν ειμαι τελικα και τοσο σιγουρη οτι προκειται για εμμονη.Με το που παω να το ξεπερασω και να σκεφτω πιο λογικα κατι γινεται για να μου υπενθυμισει οτι οχι,δεν μπορω να χαλαρωνω.
Αυτοπαγιδεύεσαι. Στη θέση σου κι εγώ θα πήγαινα σε ψυχολόγο αλλά και σε πνευματικό. Ίσως τελικά να έχεις τεράστιο άγχος για την κόρη σου, να φοβάσαι ότι δεν είσαι ικανή να την προστατέψεις απ' όλους τους κινδύνους κι αυτό να σου βγαίνει σε φοβία για το τυχαίο και το πιο συνηθισμένο για τα παιδιά είναι το πέσιμο. Κανένας γονιός δεν μπορεί να προφυλάξει το παιδί του απ' όλους τους κινδύνους. Εκεί που σταματάει η ικανότητά μας, βοηθάει να πιστεύεις. Κι αφού σου έχει γίνει πεποίθηση ότι υπάρχει μια "κατάρα", μια "σκια" ίσως σε βοηθήσει να απελευθερωθείς και η προσευχή.

joe
07-07-10, 23:33
Terra μου δεν ησουν αυστηρη,μια χαρα μου τα λες...Πραγματικα εχω κανει τη ζωη μου μπαχαλο με αυτη την ιστορια,δεν αντεχεται αυτο,δεν μπορω να χαρω τιποτα με το παιδι μου,παιζουμε και σκεφτομαι αυτα,πηγαινουμε στην παιδικη χαρα και σκεφτομαι αυτα,ο,τι και να κανουμε μαζι αυτες οι σκεψεις ειναι βιδωμενες στην κεφαλα μου και ανακυκλωνωνται συνεχεια.Σημερα μας συνεβη το εξης,δεν ξερω αν ειναι αξιολογησιμο και πώς σας φαινεται αλλα εμενα μου φανηκε "καπως":ειχαμε παει σε ενα καταστημα επιπλων με τη μητερα μου και τα δυο παιδια,εγω ειχα το καροτσι με το μωρο και η μαμα μου το καροτσι με τη μεγαλη.Αυτο που θελαμε να δουμε ηταν στον πανω οροφο κι ετσι πηραμε το ασανσερ που εχει πορτες συρομενες αυτοματες,ξερετε,αυτες με το φωτοκυτταρο.Με το που μπαινουμε,πρωτα η μητερα μου με τη μεγαλη και μετα εγω με το μωρο αισθανομαι οτι στο εβγα θα πιαστει το καροτσι της μεγαλης απο την πορτα,γιατι θα εβγαινε δευτερη και γενικα τις πορτες αυτες τις ψιλοφοβαμαι-οχι μη φανταστειτε οτι ειμαι φοβικη με τα ασανσερ ή με τις πορτες τους,απλα παντα οταν μπαινω σε τετοια ασανσερ ψιλοπροσεχω μην κλεισει η πορτα και με πιασει και ξερω πολλους που γενικα δεν τα γουσταρουν.Τελος παντων να μη σας τα πολυλογω η πορτα οντως επιασε το καροτσι της μεγαλης,να προσπαθει η μανα μου να το βγαλει,να ανοιγει η πορτα,να ξανακλεινει,να κλαψουριζει η μεγαλη γιατι φοβηθηκε κι εγω να εχω μεινει και να λεω μεσα μου μα αν ειναι δυνατον,τωρα μολις αυτο σκεφτηκα.
Θα μου πειτε,αφου βγηκε τελευταιο το καροτσι της κι αυτες οι πορτες κλεινουν συνηθως γρηγορα δε θελει και πολυ για να γινει αυτο που σκεφτηκα.
Προσπαθω καποια πραγματα να τα βλεπω κι εγω αλλιως,οτι δε σημαινουν κατι,αλλα δεν ξερω αν τα καταφερνω παντα.Κοριτσια μη με περνατε για καμμια τρελλη που σκεφτομαι ετσι.Νορμαλ ανθρωπος (θελω να πιστευω οτι) ειμαι,με τη δουλεια μου,το σπιτι μου κι ολα αυτα,απλα παω να χασω το μυαλο μου με αυτην την κατασταση.

salvia:)
07-07-10, 23:56
Θα μου πειτε,αφου βγηκε τελευταιο το καροτσι της κι αυτες οι πορτες κλεινουν συνηθως γρηγορα δε θελει και πολυ για να γινει αυτο που σκεφτηκα.


joe μου...εγω θα ελεγα πως απλα εισαι ενα υπερβολικα λογικο ατομο που μπορει να επεξεργαζεται στιγμιαια τα δεδομενα καθε περιστασης χωρις δηλαδη συνειδητη προσπαθεια σκεψης. γι αυτο το συνειδητο σου τα μπερδευει... λεει αυτη η σκεψη δεν προηλθε απο μενα...αρα...κατι μεταφυσικο εγινε! δεν συμφωνεις ?:wink:

joe
08-07-10, 00:26
Δεν ξερω βρε Salvia μου.Ειμαι μια υπερβολικα λογικη,μια νευρωτικη ή κατι αλλο συμβαινει και το πιο βολικο θα ειναι να το αγνοησω και να το βαφτισω φοβια?Δεν ξερω.Μακαρι να σταματουσαν να μου ερχονται μακαβριες εικονες στο μυαλο-οι οποιες παρεπιπτοντως μου ερχονται κυριως λιγο πριν με παρει ο υπνος ή μολις εχω αρχισει να ξυπναω,εξηγειται καπως αυτο?Μακαρι να σταματουσα να σκεφτομαι πραγματα και να γινονται,να πεφτω πανω σε θεματα που εχουν σχεση με αυτο που φοβαμαι,μακαρι κι αυτη η κορη μου να μη μου ελεγε πραγματα που με φρικαρουν!!!Μακαρι να μην ετρωγε τουμπες τοσο συχνα!!!Ξερεις και για ποιο αλλο πραγμα λεω "μακαρι" καμμια φορα?Μακαρι η φοβια μου να επεκταθει και στο αλλο παιδι,να ξερω τουλαχιστον οτι ειμαι μια φοβικη μανα,αρα οτι εγω κανω το λαθος.Αν και λενε "προσεχε για ποια πραγματα λες μακαρι γιατι μπορει να μετανιωσεις".

Ellemphriem
08-07-10, 06:57
Koρίτσια η διαίσθηση της μάνας είναι αλάθητη. Στον 1ο μου γεννήθηκε στις 38 εβδ. προγραμ.καισαρική 3.700, 53 πόντους, όλα καλά. Πάμε σπίτι τον θήλαζα κανονικά μέχρι ένα βράδυ (18 ημερών), μου κάνει στο μπρούμυτο ένα γόγγυσμα.Κάτι μου λέει ότι δεν είναι αυτό που μου λέει ο συζυγος: Θα παράφαγε και δεν μπορεί να χωνέψει .(Το μητρικό γάλα μου).Ο παιδίατρος που τον είδε το προηγούμενο βράδυ μου λέει μήπως είναι κολικοί. Του λέω δεν κλαίει και δεν μαζεύει τα πόδια του. Η μάνα μου στο διπλανό δωμάτιο μου λέει δεν είναι τίποτα, έχω μεγαλώσει 2 παιδιά. Τον βουτάω στις 5 τα ξημερώματα για το εφημερεύον Παίδων. Εκεί κάνει ένα 38 πυρετό που για νεογνό είναι αξιολογήσιμο. Και μου λένε χωρίς εξετάσεις: Μάλλον είναι ...μινιγγίτιδα. Σας λέω ότι απο το σόκ εκείνη τη στιγμή μου κόπηκε το γάλα (18η μέρα) και μετά από 3 μέρες μου ήρθε περίοδος. Τί ήταν τελικά ; Ουρολοίμωξη που είχε κάνει σηψαιμία στο αίμα και άν δεν έμπαινε ενδοφλέβια 3πλή αντιβίωση (επαναλαμβάνω σε 18 ημερών βρέφος) το παιδί δεν θα τα είχε καταφέρει. Οι γιατροί μου το είπαν ότι το έσωσε το ένστικτό μαυ, αφού κανένας δεν μου είχε δώσει σημασία. Ο παιδίατρος σε άσχετη στιγμή μου είπε ότι ο καλύτερος γιατρός για το παιδί σου είσαι εσύ που ξέρεις πως είναι στο φαγητό του στον ύπνο του γενικότερα. Γι' αυτό κορίτσια αν κάτι σας λέει το ένστικτο. διαίσθησή σας μην την παίρνετε αψήφιστα. Στις 10 φορές τις 9 είναι κάτι.....

Πω πω φοβερη ιστορια κουκλα μου. Μπραβο που βγηκατε καλα απο ολο αυτο. Συμφωνω με αυτο που λες αλλα αυτο που εσεις ονομαζεται διαισθηση εγω ονομαζω πολυ πιο πεζα υποσεινηδητη ΓΝΩΣΗ ακριβως γιατι ξερουμε τα παιδια μας πολυ καλα. Ακομα και το πως αναπνεουν και το πως ειναι και το πως βογγανε. Το εχουμε περασει στο υποσεινηδητο ολο αυτο. Και οταν χρειαστει καταλαβαινουμε οτι κατι δεν παει καλα γιατι απλα δεν ταιριαζει με αυτο που γνωριζουμε καλα. Μια επιστημονικη πλευρα της διαισθησης της μανας......:lol:

Μεγαλη γνωση, φοβερη συγκεντρωση στο υποκειμενο των σκεψεων μας και πραγματικη χαρτογραφηση του. Για μενα τιποτα παραπανω. Και εγω εχω ΠΟΛΛΕΣ φορες ασχημη διαισθηση για κατι. Ε, ειμαι ακυρη. Εσεις λετε 9 στις 10 ειναι κατι. Εμενα λογω υπερβολης (οχι υπερφυσικης οπως της Joe, εμενα ειναι υποχονδριασμος για ιατρικα θεματα) 9 στις 10 ειναι ακυρες και μια σωστη. Παρολαυτα επιμενω......τι να κανεις. Αυτο τελικα ειναι μανα ε?

noni
08-07-10, 10:27
joe αγχώνεσαι για το κοριτσάκι σου όπως όλες απλώς πιστεύω με κάποιο τρόπο έχεις πείσει τον εαυτό σου πως έχεις κάτι παραπάνω από τους άλλους ανθρώπους, κάτι μεταφυσικό, και πιστεύεις πολύ αυτά που σου υποβάλλει το μυαλό σου... Δηλ κάθε μέρα και συνέχεια σκέφτεσαι άσχημα πράγματα, όπως ότι θα πέσει το παιδί και θα χτυπήσει.. έ κάποια μέρα θα πέσει και θα χτυπήσει και εσύ λες το ήξερα είχα διαίσθηση κτλ... Όλες μα όλες έχουμε διάφορες φοβίες για τα παιδιά μας, απλώς είναι και στον άνθρωπο πόσο τις ενισχύει και τις μανατζάρει.. Εγώ που δεν έχω καμία σχέση με μεταφυσικά, δε μου πάει το μυαλό όταν φοβάμαι για κάτι σε αυτά που αναφέρεις. Δεν σκέφτομαι βρε λες όντως να πάθει το παιδί αφού το νιώθω κτλ.. Ξέρεις τι κάνω?? Κάνω το σταυρό μου και σταυρώνω και το παιδάκι μου με λαδάκι.. Επίσης να πω ότι πηγαίνω στην εκκλησία τα παιδάκια μου και κοινωνούν και έχω βαθιά πίστη ότι τα φυλάει και ο θεός... αλλά πάντα αγχώνομαι αλλά το κοντρολάρω... πρέπει πάντως να το λύσεις το θέμα τώρα που είναι μικρή γιατί αλλιώς μεγαλώνοντας που θα φεύγει και μόνη της, στο σχολείο, αργότερα βόλτα με φίλους κτλ που δε θα μπορείς να ελέγχεις την ασφάλειά της θα είναι χειρότερα.

agentP
08-07-10, 11:11
Κοριτσια μη με περνατε για καμμια τρελλη που σκεφτομαι ετσι.Νορμαλ ανθρωπος (θελω να πιστευω οτι) ειμαι...
:D ναι, είπε κανείς το αντίθετο; κι εγώ έχω φοβίες σε σχέση με τα παιδιά, και καμιά φορά δεν τις ομολογώ ούτε στον εαυτό μου... και πιστεύω στη διαίσθηση :rolleyes: γι αυτό το παρακολουθώ το θέμα...
... Με το που μπαινουμε,πρωτα η μητερα μου με τη μεγαλη και μετα εγω με το μωρο αισθανομαι οτι στο εβγα θα πιαστει το καροτσι της μεγαλης απο την πορτα,γιατι θα εβγαινε δευτερη ... Τελος παντων να μη σας τα πολυλογω η πορτα οντως επιασε το καροτσι της μεγαλης,να προσπαθει η μανα μου να το βγαλει,να ανοιγει η πορτα,να ξανακλεινει,να κλαψουριζει η μεγαλη γιατι φοβηθηκε κι εγω να εχω μεινει και να λεω μεσα μου μα αν ειναι δυνατον,τωρα μολις αυτο σκεφτηκα.
Μπαίνοντας στο ασανσέρ, το πρόβλεψες σαν ενδεχόμενο να πιαστεί το δεύτερο καρότσι. Αυτό είναι μια απόλυτα λογική σκέψη. Επειδή όμως την "έντυσες" σαν προαίσθημα, την ώρα που έπρεπε απλώς να πατήσεις το έξω κουμπί για να κρατήσεις την πόρτα ανοιχτή, εσύ μπλόκαρες, "έμεινες" και περίμενες να επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη, χωρίς ν' αντιδράσεις.

Niki81
08-07-10, 11:26
Α θυμηθηκα αλλα 2 περιστατικα στη ζωη μου....τα οποια εσυ θα τα ονομαζες "προαισθημα"...εγω τα λεω "τα 'θελες και τα'παθες".

1)Πριν καποια χρονια,φοιτητρια τοτε, εχω γυρισει απο ενα ταξιδι φορτωμενη με το σακ βουαγιαζ και παιρνω ενα ταξι απο το κτελ να με φερει σπιτι μου.Βαζω το σακ βουγιαζ στο πορτ-παγκαζ του ταξι.Ε σε ολη τη διαδρομη μεχρι να φτασουμε στο σπιτι μου ειχε καρφωθει στο μυαλο και σκεφτομουνα τι κανεις αν ο ταξιτζης σου κλεψει τα πραγματα,που απευθυνεσαι?Φτανοντας στο σπιτι και ενω θυμισα στον ταξιτζη οτι εχω πραγματα αυτος με το που κατεβηκα πριν προλαβω να τα παρω πατησε γκαζι και εξαφανιστηκε.Περιττο να σου εξηγησω το σοκ μου οταν συνειδητοποιησα οτι εγινε αυτο ακριβως που σκεφτομουνα.

2)Τρια χρονια πριν αγορασα το πρωτο μου αυτοκινητο.Ε ολη την ωρα ρωταγα το μπαμπα μου τι γινεται αν σου κλεψουν το αυτοκινητο...και τι πιθανοτητες υπαρχουν αν συμβει κατι τετοιο να το βρεις κλπ...ειχε κοολλησει το μυαλο μου εκει.
Ε μολις λιγο καιρο αργοτερα κατεβαινοντας να το παρω για να παω στη δουλεια...ελειπε,μου το ειχαν κλεψει!!!


Ποτε μα ποτε δε θεωρησα οτι ολα αυτα ηταν προαισθηματα που ειχα.Αντιθετως καταλαβα οτι οταν καθεσαι και σκεφτεσαι ολη την ωρα ασχημα πραγματα...στο τελος τα προκαλεις.Τα 'θελα και τα'παθα.
Απο τοτε και η παραμικρη κακια σκεψη να μπει στο μυαλο μου δεν την επεξεργαζομαι καθολου και απλα σκεφτομαι κατι ασχετο.Αλλα δεν κολλησε το μυαλο μου σε αυτα τα περιστατικα...τα ξεχασα και συνεχισα τη ζωη μου.

Κανε κατι να βοηθησεις τον εαυτο σου και σταματα να σκεφτεσαι βλακειες ...γαιτι στο τελος θα το τρελλανεις το κοριτσακι σου και θα τρελλαθεις κι εσυ.

noni
09-07-10, 15:12
joe επανέρχομαι για να διασαφηνίσω λίγο τη θέση μου. Δε θεωρώ "ανωμαλία" να ανησυχείς για το παιδί σου, ίσα ίσα μου φαίνεται πολύ λογικό... Και εγώ το κάνω όλη την ώρα.. Αυτές τις μέρες τα έχω στη γιαγιά και αν ακούσω ασθενοφόρο να περνάει παίρνω κατευθείαν τηλέφωνο να δω ότι είναι καλά και καπάκι τηλέφωνο και στον αδερφό μου που μένει στην ίδια πόλη... Θεωρώ κακό να εμπιστεύεσαι τόσο πολύ αυτά που το μυαλό σου σου λέει με την έννοια ότι μεταφράζεις την ανησυχία σου σε κάτι υπερφυσικό, διόραση, προαίσθημα κτλ... πρέπει να αποδεχθείς ότι είναι φυσικό να αγχώνεσαι απλά να μην εμπιστεύεσαι τόσο πολύ αυτά που σου λέει το μυαλό σου... Αυτά που εσύ μεταφράζεις ώς διορατικότητα εγώ στην περίπτωσή μου τα μεταφράζω σαν μ@λ@#$@ στον εγκέφαλό μου.. Πολλές φορές ανάλογα με την έκταση που δίνουμε στις φοβίες μας τους επιτρέπουμε να ελέγχουν τη ζωή μας... εκεί πιστεύω είναι η δυσκολία σε σένα.. να αποδεχτείς ότι οι φοβίες σου είναι τρόπον τινά φυσιολογικές και να προσπαθήσεις να μην τις ερμηνεύεις όλη την ώρα και τις επεκτείνεις...
Επίσης να προσθέσω πως κανένας δε μπορεί να εκφέρει άποψη για το αν χρειάζεσαι γιατρό ή όχι... Δε μπορούμε να λέμε έτσι απαίδευτα σε έναν άνθρωπο μη πας σε γιατρό απ' τη στιγμή που δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε την ψυχολογική του κατάσταση ή τη δύναμή του να παλέψει με τις φοβίες τους... Άλλοι είναι πιο δεκτικοί σε προτάσεις και πιο δυνατοί και την παλεύουν μόνοι τους... Άλλοι χρειάζονται βοήθεια από ειδικό... Δε θεωρώ κακή καμία κατάσταση είναι απλώς θέμα ανθρώπου και δύναμης αν θα την παλέψει μόνος του ή με ειδικό... Εσύ ξέρεις αν χρειάζεσαι κάποιον ειδικό, αν έχεις προσπαθήσει να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου μόνη σου και αν μπορείς στην τελική... κανένας δεν μπορεί να εκφέρει άποψη στο αν χρειάζεσαι ειδικό ή όχι.... Και το θεωρώ μεγαλύτερο κακό να μη μπορείς να την παλέψεις μόνη σου αλλά να μην πηγαίνεις σε κάποιο γιατρό λόγω της φιλοσοφίας που επικρατεί μακριά από ψυχολόγους κτλ... Για να μην παραδεχτείς δηλαδή ότι χρειάζεσαι βοήθεια να ταλαιπωρήσε έτσι χωρίς λόγο το βλέπω λίγο χαζό.... Δε λέω αν πρέπει ή όχι να πας σε ειδικό, μόνη σου ξέρεις αν την παλεύεις μόνη ή χρειάζεσαι βοήθεια.. πρέπει να φανείς δυνατή και αν μπορείς μόνη σου να το παλέψεις, αν όχι να αποταθείς σε ειδικό να σε βοηθησει... με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμένα με νοιάζει περισσότερο το αποτέλεσμα, ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ παρά ο τρόπος με τον οποίο έφτασες εκεί...
Με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον εύχομαι το καλύτερο για σένα...

joe
09-07-10, 23:41
Κοριτσια δειτε τωρα αυτο και πειτε μου αν ειναι να κουφαινεσαι.Σημερα το πρωι εγραφε η μεγαλη μου στον υπολογιστη-δηλαδη παταγε πληκτρα στην τυχη-και μεταξυ αλλω ν εγραψε και το νουμερο 66.Στο δρομο που πηγαιναμε βολτα το απογευμα λεγαμε με τη μητερα μου κατι για αριθμους πινακιδων κι εκεινη αρχισε να λεει οτι βλεπει το 6 στις πινακιδες.Παει αυτο.Τωρα το βραδυ εκατσα να περασω καποιες φωτογραφιες απο την ψηφιακη στον υπολογιστη.Οπως τις περναω λοιπον ξαφνικα βλεπω οτι σε καποια φωτογραφια κολλησε και δε φορτωνει.Κοιταω και τι να δω???ΗΤΑΝ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 66!!!Φωτογραφια της κορης μου με τον αριθμο 66!!!Βρε παιδια τι να πω???Στη συνεχεια κολλησε και σε αλλες φωτογραφιες με ασχετους αριθμους και προσωπα,αλλα ειναι να μην κουφαινεσαι?Να πω λοιπον εγω οτι ολα ειναι παιχνιδια της εμμονης μου και συμπτωσεις.Γιατι ομως και οι συμπτωσεις δε με αφηνουν να ηρεμησω λιγο???

salvia:)
09-07-10, 23:59
Κοριτσια δειτε τωρα αυτο και πειτε μου αν ειναι να κουφαινεσαι.Σημερα το πρωι εγραφε η μεγαλη μου στον υπολογιστη-δηλαδη παταγε πληκτρα στην τυχη-και μεταξυ αλλω ν εγραψε και το νουμερο 66.Στο δρομο που πηγαιναμε βολτα το απογευμα λεγαμε με τη μητερα μου κατι για αριθμους πινακιδων κι εκεινη αρχισε να λεει οτι βλεπει το 6 στις πινακιδες.Παει αυτο.Τωρα το βραδυ εκατσα να περασω καποιες φωτογραφιες απο την ψηφιακη στον υπολογιστη.Οπως τις περναω λοιπον ξαφνικα βλεπω οτι σε καποια φωτογραφια κολλησε και δε φορτωνει.Κοιταω και τι να δω???ΗΤΑΝ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 66!!!Φωτογραφια της κορης μου με τον αριθμο 66!!!Βρε παιδια τι να πω???Στη συνεχεια κολλησε και σε αλλες φωτογραφιες με ασχετους αριθμους και προσωπα,αλλα ειναι να μην κουφαινεσαι?Να πω λοιπον εγω οτι ολα ειναι παιχνιδια της εμμονης μου και συμπτωσεις.Γιατι ομως και οι συμπτωσεις δε με αφηνουν να ηρεμησω λιγο???


τι εννοεις οτι η μητερα σου βλεπει το 6 στις πινακιδες? οτι αθελα της προσεχει τον συγκεκριμενο αριθμο? απλα τη διευκρινηση θελω γιατι δεν καταλαβα καλα.οχι οτι το θεωρω σημαντικο πραγμα.

επισης νομιζω ειναι καλη στιγμη να αρχισεις να αμφισβητεις τον εαυτο σου και τις σκεψεις σου. μολις σου ρθει μια τετοια σκεψη να λες "ειναι βλακειες" και δωσε σημασια σε κατι αλλο. σταματα να συνδεεις καταστασεις. απλα προσπαθησε....θελει πολυ κοπο και προσπαθεια απο σενα αλλα θα δεις οτι αν οντως ολα αυτα ειναι δημιουργηματα της φαντασιας σου τοτε θα το ξεπερασεις!

joe
10-07-10, 00:12
Η κορη μου ελεγε οτι βλεπει το 6 στις πινακιδες,η μητερα μου κι εγω συζητουσαμε οτι βλεπουμε συνεχεια πινακιδες αυτοκινητων με τον αριθμο 53 μπροστα-ακουγεται οπως το λεω σα να μας εχει πιασει καποια εμμονη με τους αριθμους,πραγμα που ξερω οτι συμβαινει σε αρκετες νευρωσεις αλλα οχι,στη συγκεκριμενη περιπτωση οντως τυχαινει στην περιοχη που μενω να υπαρχουν πολλα αυτοκινητα με πινακιδα απο 53 και τυχαια το ειχε προσεξει η μητερα μου.Το συζητουσαμε στο αυτοκινητο και η μικρη ανεφερε το 6.Βεβαια τις τελευταιες μερες επειδη της πηραμε ενα παζλ με αριθμους και ο πατερας της της μαθαινει να μετραει ως το 10 γενικα ασχολειται με τα νουμερα.Λογικα επειδη εγραψε το πρωι το 66,της κολλησε και ανεφερε το 6 μετα.Λογικα.Ομως το οτι κολλησε το κομπιουτερ στη φωτογραφια 66 ειναι τυχαιο βρε παιδια?Γιατι καλη μου Salvia,που παντα διαβαζω αυτα που μου γραφεις με λαχταρα γιατι δε σου κρυβω οτι τα νιωθω σα βαλσαμο στην κουρασμενη μου ψυχη,γιατι λοιπον ακομη κι οταν παω να νιωσω καλυτερα και να πω πως ολα ειναι δικα μου κολληματα,κατι γινεται και με τρελλαινει?Ξερω οτι οπι συμπτωσεις μπορουν να τρελλανουν εναν ανθρωπο.Μα τοσες πολλες?Σημερα συζητουσα με μια γνωστη μου αυτα πουμουεχει πει κατα καιρους για τα κρανια και τη γιαγια την Αννα και εφριξε η κοπελα,της φανηκε πολυ ανησυχητικο,ειδικα αυτο για τη γιαγια.Μολις παω να γινω καλυτερα ολο κατι θα μου υπενθυμισει τις αρνητικες σκεψεις.Και ολα αυτα σχεδον απο την αρχη που γεννησα την πρωτη μου κορη.Κουραστηκε η ψυχη μου με ολα αυτα.Ειναι φοβερο να εχεις τοσες φοβιες και να σου ερχονται τοσες σκεψεις για καποιον που σου ειναι ΤΟΣΟ πολυτιμος!!!

Ellemphriem
10-07-10, 00:15
Στο δρομο που πηγαιναμε βολτα το απογευμα λεγαμε με τη μητερα μου κατι για αριθμους πινακιδων κι εκεινη αρχισε να λεει οτι βλεπει το 6 στις πινακιδες.

Αμ δεν ηρεμεις εσυ με τπτ λεμε.....καμια ιον αμυγδαλου μηπως βοηθησει? (απο αλλο τοπικ)......:-P Και εγω βλεπω το 11 11 ΣΥΝΕΧΕΙΑ εδω και πολλα χρονια απο πινακιδες μεχρι ωρα και απο νουμερα μεχρι barcode σε καφε. Και με βαση αυτα που λεει μια κουλη φιλεναδα μου ειμαι φωτισμενος λεει ανθρωπος γιατι μονο αυτοι βλεπουν το 11 11 και ειναι αυτοι που θα οδηγησουν τους υπολοιπους στο φως.....

Τρεις λαλουν και δυο χορευουν λεω εγω........(με χιουμορ το λεω κοριτσι μου).....αλλα δεν ηρεμεις με τπτ.....αν δεν θες εσυ ακρη δεν βγαινει λεω εγω.

joe
10-07-10, 00:25
Πώς να ηρεμησω βρε μανα μου,με το που παω λιγο να κουλαρω τσουπ να σου κι αλλο ενα κουλο.Μα μονο εγω το βλεπω κουφο αυτο με το 66 βρε παιδια?

Ellemphriem
10-07-10, 00:27
Πώς να ηρεμησω βρε μανα μου,με το που παω λιγο να κουλαρω τσουπ να σου κι αλλο ενα κουλο.Μα μονο εγω το βλεπω κουφο αυτο με το 66 βρε παιδια?

Εγω τι να πω με το 11 11....μονο προφητη δεν με εχουν βγαλει. Κανε κανα search για το 11 11 να δεις τι λενε παντου. .....μονο μην σε πιασει και αρχισεις να το βλεπεις μετα....ετσι? :razz::-D Αντε παω για υπνο. Την καληνυχτα μου και ηρεμα να ειναι η νυχτα σας χωρις τπτ περιεργα......

salvia:)
10-07-10, 00:29
joe μου αυτο που θελω ειναι να διαβασω ενα σου μηνυμα που να λες οτι σταματησαν οι ασχημες σκεψεις και οτι εισαι πλεον μια χαρα και απολαμβανεις την καθε στιγμη με τα παιδακια σου...!

αλλα νιωθω οτι δεν εισαι πολυ διατεθειμενη να το παλεψεις...και σε δικαιολογω γιατι ισως πιστευεις πως αν οντως ειναι προφητικα αυτα που σκεφτεσαι δεν θες να σταματησουν για να μην σου ξεφυγει η προειδοποιηση γιατι φοβασαι οτι δεν θα μπορεσεις να αντιδρασεις να "σωσεις" την κορουλα σου..
μηπως φοβασαι τις τυψεις που θα εχεις αν γινει κατι τετοιο..?

salvia:)
10-07-10, 00:39
Αμ δεν ηρεμεις εσυ με τπτ λεμε.....καμια ιον αμυγδαλου μηπως βοηθησει? (απο αλλο τοπικ)......:-P Και εγω βλεπω το 11 11 ΣΥΝΕΧΕΙΑ εδω και πολλα χρονια απο πινακιδες μεχρι ωρα και απο νουμερα μεχρι barcode σε καφε. Και με βαση αυτα που λεει μια κουλη φιλεναδα μου ειμαι φωτισμενος λεει ανθρωπος γιατι μονο αυτοι βλεπουν το 11 11 και ειναι αυτοι που θα οδηγησουν τους υπολοιπους στο φως.....

Τρεις λαλουν και δυο χορευουν λεω εγω........(με χιουμορ το λεω κοριτσι μου).....αλλα δεν ηρεμεις με τπτ.....αν δεν θες εσυ ακρη δεν βγαινει λεω εγω.

εχω κι εγω τετοιο παραδειγμα...
καθε βραδυ που θα κοιταξω το ρολοι η ωρα θε ειναι 22:22!!! (ellemphriem 11 11 επι 2 ισον 22 22.... τυχαιο??δεν νομιζω!:mrgreen: να κανουμε και λιγο πλακιτσα)
με εχει κουρασει αυτη η συμπτωση που γινεται χρονια τωρα δεν ειναι προσφατο. αλλα δεν του δινω σημασια...καμια φορα που εχω ασχημη διαθεση και καποιο κακο προαισθημα με τρομαζει να βλεπω αυτη την ωρα... αλλα το μονο που κανω ειναι απλα να ειμαι διπλοτριπλα προσεκτικη εκεινες τις μερες εχοντας στο νου μου τα αγαπημενα μου προσωπα..

υ.γ. ασε που καθε 25η μαρτιου θα μου ερθει μηνυμα στο κινητο την ωρα 18:21!
αυτο που το πας?

(σ τα λεω ολα αυτα για να δεις οτι πολλα πραγματα τυχαινουν στη ζωη.... δεν υπαρχει τοσο μεγαλη ποικιλια ωρων, αριθμων κτλ γιατι να το παιρνουμε τοσο σοβαρα :)
αλλα κι αν ακομα θελουμε να το παρουμε στα σοβαρα σαν προειδοποιηση, ας μην χαλαμε την υγεια μας και τη ζωη μας απλα ας ειμαστε πιο υποψιασμενοι... ετσι θα ειμαστε παντα πιο ψυχραιμοι σε καθε περισταση)

joe
10-07-10, 00:52
Ειδατε που συμβαινουν οντως τετοιες περιεργες συμπτωσεις?Εσενα Salvia οποτε σου συμβαινει αυτο εχειςπαρατηρησει να συνοδευεται απο κατι ασχημο?Εμενα δε με φρικαρε τοσο η συμπτωση-αμα ειναι συμπτωση-με το 66,οσο το γεγονος οτι η κορη μου λεει κατα καιρους διαφορα κουλα οπως αυτα που εχω περιγραψει και σε αλλα posts στα οποια προσπαθω να μη δινω σημασια και μου συμβαινουν κι εμενα διαφορα (τα εχω γραψει κι αυτα) που προδπαθω,οπως λετε κι εσεις,να τα θεωρω τυχαια.ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ???Κι αν δεν ειναι τι σημαινουν?Κατι για εκεινην,κατι για μενα?Για μενα σκασιλα μου,ειλικρινα.Για τις κορες μου ομως δινω ολο μου το ειναι,ολη μου την ψυχη,οπως και ολες οι μαμαδες.
Ναι Salvia εχεις δικιο,αυτο ακριβως φοβαμαι.Οτι αν ζητησω βοηθεια και παψωνα δινω σημασια σε ολα αυτα,ισως να κανω περισσοτερο κακο παρα καλο.Αυτο φοβαμαι.Παντως εσυ μπορει να μην εισαι οπως λες ψυχολογος/ψυχιατρος/ψυχαναλυτρια αλλα πιστεψε με εχεις ταλεντο σε αυτο.Λογικα θα στο εχουν πει κι αλλοι!!!

salvia:)
10-07-10, 01:27
Ειδατε που συμβαινουν οντως τετοιες περιεργες συμπτωσεις?Εσενα Salvia οποτε σου συμβαινει αυτο εχειςπαρατηρησει να συνοδευεται απο κατι ασχημο?Εμενα δε με φρικαρε τοσο η συμπτωση-αμα ειναι συμπτωση-με το 66,οσο το γεγονος οτι η κορη μου λεει κατα καιρους διαφορα κουλα οπως αυτα που εχω περιγραψει και σε αλλα posts στα οποια προσπαθω να μη δινω σημασια και μου συμβαινουν κι εμενα διαφορα (τα εχω γραψει κι αυτα) που προδπαθω,οπως λετε κι εσεις,να τα θεωρω τυχαια.ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ???Κι αν δεν ειναι τι σημαινουν?Κατι για εκεινην,κατι για μενα?Για μενα σκασιλα μου,ειλικρινα.Για τις κορες μου ομως δινω ολο μου το ειναι,ολη μου την ψυχη,οπως και ολες οι μαμαδες.
Ναι Salvia εχεις δικιο,αυτο ακριβως φοβαμαι.Οτι αν ζητησω βοηθεια και παψωνα δινω σημασια σε ολα αυτα,ισως να κανω περισσοτερο κακο παρα καλο.Αυτο φοβαμαι.Παντως εσυ μπορει να μην εισαι οπως λες ψυχολογος/ψυχιατρος/ψυχαναλυτρια αλλα πιστεψε με εχεις ταλεντο σε αυτο.Λογικα θα στο εχουν πει κι αλλοι!!!

οχι ποτε δεν εχω παρατηρησει ουτε κατι ασχημο ουτε κατι ιδαιτερως καλο.... ολα οπως συνηθως.

επειδη καταλαβαινω τον φοβο που λες μηπως κανεις περισσοτερο κακο παρα καλο δεν θα συνεχισω να σε προτρεπω να σταματησεις να "βλεπεις" σημαδια... ισως ομως αντι να αγχωνεσαι απλως αν προσπαθουσες να εξηγησεις το σημαδι που ειδες..
πχ τον αριθμο 6... θα σκεφτεις εσυ και μπορει να θεωρησεις οτι σημαινει για παραδειγμα οτι σε εξι μερες πρεπει να εισαι λιγο πιο προσεκτικη, η οτιδηποτε αλλο οπως τα αντιλαμβανεσαι εσυ τα πραγματα... ετσι αντι να τρελαινεσαι απο αγωνια θα μπορεσεις να ηρεμησεις και να νιωσεις οτι μπορεις να καθοριζεις την εξελιξη των πραγματων.

πιο πανω ειχε πει μια κοπελα αναφερομενη στο συμβαν με το ασανσερ οπου πιαστηκε το καροτσι της μικρης απο την αυτοματη πορτα. ειπε λοιπον η κοπελα οτι απο τη στιγμη που το ενιωσες οτι κατι τετοιο θα συμβει θα επρεπε να αντιδρασεις πατωντας το εξω κουμπι ουτως ωστε να μεινουν οι πορτες ανοιχτες. αλλα εσυ ειχες ηδη πανικοβληθει απο την σκεψη που σου δημιουργηθηκε και δεν μπορεσες να αντιδρασεις ψυχραιμα.

ξερεις εγω τι λεω? μπορει κατι στον χαρακτηρα μας που αποκλινει απο το συνηθες (πχ η κατασταση σου) να θεωρειται τυπικα μη φυσιολογικο.
αλλα κατα τη γνωμη μου ειναι απλως μια ιδιαιτεροτητα του ατομου. την οποια μπορει να την φερει και να τη χειριστει με τροπο ωστε αντι να του δημιουργει προβλημα, να του προσφερει κατι καλο. γι αυτο σου λεω δες αν μπορεις να επιβληθεις και να χειριστεις την κατασταση για να μην σου κανει κακο αλλα για να σε κανει ισως πιο λογικη, πιο ψυχραιμη, πιο υποψιασμενη.

(οσον αφορα το αν ειμαι ψυχολογος/ψυχαναλυτρια/ψυχιατρος οχι δεν ειμαι, οντως μου το εχουν πει αρκετοι οτι θα μπορουσα να ημουν γιατι παντα ημουν προθυμη να αναλυσουμε μαζι οτι τους απασχολουσε. δεν ειμαι αν και εχω ασχοληθει πολυ με διαφορους τροπους. δεν θα σου ελεγα καμια απο τις υποθεσεις που εχω κανει σε σχεση με σενα και την κατασταση που βιωνεις αν δεν ημουν σχεδον σιγουρη πως θα ισχυουν. αλλα παντα τα λεω με την ψυχη στο στομα μηπως κανω λαθος και σε επηρεασω ασχημα.)
και για να μην σου προκαλεσω και προβλημα στα ματια με τα μικρα γραμματακια... απλα θελω να σου πω πως θα σε βοηθησω οσο μπορω κι οσο θα θες να συνεχισω να το κανω.

Ellemphriem
10-07-10, 05:33
υ.γ. ασε που καθε 25η μαρτιου θα μου ερθει μηνυμα στο κινητο την ωρα 18:21!
αυτο που το πας?


Νομιζω πως ειναι μηνυμα που υποδηλωνει οτι πρεπει να κανεις τον δικο σου αγωνα Ανεξαρτησιας απο την σκλαβια......ειπα να το παω πιο light..... αλλα βλεπω οτι εν δουλευει. Οποτε εξαφανιζομαι με ευχες στην Joe να φυγουν ολα της τα δαιμόνια και να ησυχασει και εκεινη και η μικρη........

zeta77
10-07-10, 06:48
κοπελα μου σε παρακαλω παψε να το συζητας και πηγαινε σε εναν γιατρο ακουσε την συμβουλη μου εχεις εμονες και φοβιες και το κακο ειναι οτι ενω το αποδεχεσαι δεν αποφασιζεις να το πολεμισεις οπως πρεπει .σε παρακαλω ακουσε με εχω περασει απο αυτη την φαση αν ειναι σημαδια οπως λες θα συνεχισουν να υπαρχουν αν ομως το μυαλο σου παιζει παιχνιδια θα καταφερεις να γινεις καλα και να χαρεις την μικρη σου!

marandnik
10-07-10, 08:50
Σημερα το πρωι εγραφε η μεγαλη μου στον υπολογιστη-δηλαδη παταγε πληκτρα στην τυχη-και μεταξυ αλλωνεγραψε και το νουμερο 66 ..........ΗΤΑΝ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 66!!!Φωτογραφια της κορης μου με τον αριθμο 66!!!Βρε παιδια τι να πω???Στη συνεχεια κολλησε και σε αλλες φωτογραφιες με ασχετους αριθμους και προσωπα,αλλα ειναι να μην κουφαινεσαι?Να πω λοιπον εγω οτι ολα ειναι παιχνιδια της εμμονης μου και συμπτωσεις.Γιατι ομως και οι συμπτωσεις δε με αφηνουν να ηρεμησω λιγο???

Η κορη μου ελεγε οτι βλεπει το 6 στις πινακιδες,η μητερα μου κι εγω συζητουσαμε οτι βλεπουμε συνεχεια πινακιδες αυτοκινητων με τον αριθμο 53 μπροστα-ακουγεται οπως το λεω σα να μας εχει πιασει καποια εμμονη με τους αριθμους,πραγμα που ξερω οτι συμβαινει σε αρκετες νευρωσεις αλλα οχι,στη συγκεκριμενη περιπτωση οντως τυχαινει στην περιοχη που μενω να υπαρχουν πολλα αυτοκινητα με πινακιδα απο 53 και τυχαια το ειχε προσεξει η μητερα μου.Το συζητουσαμε στο αυτοκινητο και η μικρη ανεφερε το 6.Βεβαια τις τελευταιες μερες επειδη της πηραμε ενα παζλ με αριθμους και ο πατερας της της μαθαινει να μετραει ως το 10 γενικα ασχολειται με τα νουμερα.Λογικα επειδη εγραψε το πρωι το 66,της κολλησε και ανεφερε το 6 μετα.Λογικα.Ομως το οτι κολλησε το κομπιουτερ στη φωτογραφια 66 ειναι τυχαιο βρε παιδια?Γιατι καλη μου Salvia,που παντα διαβαζω αυτα που μου γραφεις με λαχταρα γιατι δε σου κρυβω οτι τα νιωθω σα βαλσαμο στην κουρασμενη μου ψυχη,γιατι λοιπον ακομη κι οταν παω να νιωσω καλυτερα και να πω πως ολα ειναι δικα μου κολληματα,κατι γινεται και με τρελλαινει?Ξερω οτι οπι συμπτωσεις μπορουν να τρελλανουν εναν ανθρωπο.Μα τοσες πολλες?Σημερα συζητουσα με μια γνωστη μου αυτα πουμουεχει πει κατα καιρους για τα κρανια και τη γιαγια την Αννα και εφριξε η κοπελα,της φανηκε πολυ ανησυχητικο,ειδικα αυτο για τη γιαγια.Μολις παω να γινω καλυτερα ολο κατι θα μου υπενθυμισει τις αρνητικες σκεψεις.Και ολα αυτα σχεδον απο την αρχη που γεννησα την πρωτη μου κορη.Κουραστηκε η ψυχη μου με ολα αυτα.Ειναι φοβερο να εχεις τοσες φοβιες και να σου ερχονται τοσες σκεψεις για καποιον που σου ειναι ΤΟΣΟ πολυτιμος!!!

Καλή μου Joe! Διαβάζοντας τα μηνύματά σου μου δόθηκε η εντύπωση ότι έχεις αποκτήσει μια ενοχλητική εμμονή από την οποία η ίδια προσπαθείς να ξεφύγεις κάνοντας έναν δικό σου αγώνα. Ένα κομμάτι του εαυτού σου το προσπαθεί πραγματικά και το έχει μισοκαταφέρει. Αυτό το κομμάτι δίνει μόνο τους τις απαντήσεις στα ερωτήματά σου μέσα στο ίδιο το κείμενο που γράφεις εσύ!
Από την άλλη υπάρχει και ένα κομμάτι σου που κρατιέται σ' αυτή την εμμονή γιατί φοβάται να προχωρήσει ή γιατί του προσφέρει μια παρηγοριά, μια ανακούφιση από πιθανά πραγματικά προβλήματα που δεν θέλει να αντιμετωπίσει.
Ωστόσο, για ό,τι μας έχεις γράψει υπάρχει προφανέστατη λογική εξήγηση, την οποία έχεις ήδη περιγράψει εσύ στα γραφόμενά σου. Κάνε ένα κόπο να τα ξαναδιαβάσεις και θα τη βρεις εκεί!;)

Υ.Γ. Αφού η κόρη σου μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια σε ποια αρχεία θα κολλήσει ένας υπολογιστής, να σκεφτεί σοβαρά να γίνει τεχνικός υπολογιστών, να την έχουμε στα υπόψη μας αν μας κολλάει το μηχάνημα.:mrgreen:

Marigoula
10-07-10, 17:10
Γλυκιά μου διαβάζω από την αρχή την ιστορία σου και μου φαίνεται ότι η εμμονή σου έχει χειροτερέψει, πλέον ασχολείσαι με ασήμαντα πράγματα που καμία σχέση δεν έχουν με την κόρη σου για την οποία έλεγες ότι φοβόσουν στην αρχή. Π.χ. καθεσαι και ανησυχείς για το 6 το 66 και σε ποιο νούμερο κολλαει ο υπολογιστής. Αυτά δεν είναι λογικά πράγματα, κάτι πρεπει να κάνεις για να τα αποβάλλεις από μέσα σου. Δεν θέλω να σε φοβίσω και ούτε να σε στενοχωρήσω, σου μιλαω όπως θα μίλαγα σε έναν δικό μου άνθρωπο, αλλα πού θα φτάσει αυτή η εμμονή;; Ποια θα είναι η συνέχεια;
Δεν ξέρω τι άλλο να σε συμβουλεψω παρά μόνο να δεις άμεσα έναν ειδικό.

joe
25-07-10, 18:39
Κοριτσια καλησπερα.Δεν ηθελα να επαναφερω το topic αφου τα οσα εχω γραψει εδω ξερετε ποσο με εχουν τυραννησει.Τι να κανω ομως που σημερα εγινε ΤΟ κουφο???
Διαβαζω που λετε ενα περιοδικο που το εχω εδω και μηνες και πεφτω,στο ασχετο,πανω σε μια φωτογραφια της Εμυς Λιβανιου,της δημοσιογραφου που παρουσιαζε παλια με τον Κουικ.
"Που χαθηκε αυτη καλε" λεω μεσα μου.Σε λιγα λεπτα,βαζουμε τηλεοραση με τη μεγαλη μου κορη και πεφτουμε πανω σε επαναληψη της εκπομπης της Εμυς Λιβανιου,αυτου του Ten που παρουσιαζε περισυ αν δεν κανω λαθος.Συμπτωση?Τι να πω.Η Εμυ Λιβανιου δεν ειναι και η δημοσιογραφος που συναντας συνεχεια την εικονα της ή που θα περασει για Χ λογους απο το μυαλο σου καποια στιγμη.
Το κορυφαιο ομως ερχεται παρακατω.Η συγκεκριμενη εκπομπη ειχε αφιερωμα στις 10 φημες που συγκλονισαν τη showbiz και στο νουμερο 1 ειχε τη φημη οτι ο Ρηγας ειχε σκοτωσει και καλα το Σεργιανοπουλο.Με το που παιζει το πρωτο πλανο του βιντεο με την εικονα του Σεργιανοπουλου,γυρναει η κορη μου και μου λεει "Αυτου του κυριου του ηπιανε το αιμα τα κουνουπακια και τα μυρμηγκακια.Ενας κυριος που του αρεσει πολυ το αιμα." Εννοειται οτι εμεινα αφωνη.Τι ηταν παλι τουτο???Να διευκρινισω οτι πουθενα στον προλογο της παρουσιαστριας δεν ειχε αναφερθει η λεξη αιμα και η κορη μου δεν εχει ιδεα ποιος ειναι ο Σεργιανοπουλος και τι του συνεβη!!!
Κουφαθηκα κοριτσια,και για τη συμπτωση με την Εμυ Λιβανιου και εννοειται γι΄αυτο που ειπε για το Σεργιανοπουλο.
Το πρωι εντωμεταξυ,για πολλοστη φορα μου συνεβη να ανοιξω εφημεριδα και να πεσω πανω σε συζητηση για εργο που αφορα μανες που αντεχουν το χαμο των παιδιων τους.
Τις προαλλες σκεφτομουν κατι για αυτο που ειχε συμβει στα Τεμπη και με ειχε πιασει φοβια και την αλλη μερα επεσα πανω σε δημοσιευση,στο Ιντερνετ,που αναφεροταν στο θεμα αυτο.
Βρε κοριτσια,πανω που παω να νιωσω λιγο καλυτερα με τις εμμονες και τα περιεργα αυτα που νιωθω σε σχεση με τη μεγαλη μου κορη,ολο κατι γινεται σαν τα σημερινα και ξαναφρικαρω.Φταιω εγω μετα?Τι συμβαινει αραγε?
Ειδατε,ειχα καιρο να γραψω,ειχα καταφερει και ειχα απωθησει τις ιδεες αυτες για μερες,αλλα να που δε με αφηνει να ηρεμησω!!!
Και δε θα ανησυχουσα τοσο αν κατα καιρους η κορη μου δε μου ειχε πει τρομαχτικα πραγματα για τον εαυτο της,τα εχω γραψει.Αυτο το "Βλεπω κρανια" και το "Που ειναι η γιαγια η Αννα να με παρει αγκαλιτσα" με εχουν στειλει κανονικα.
Μα ειλικρινα,εσεις δε θα φρικαρατε???

Ellemphriem
25-07-10, 20:07
γυρναει η κορη μου και μου λεει "Αυτου του κυριου του ηπιανε το αιμα τα κουνουπακια και τα μυρμηγκακια.Ενας κυριος που του αρεσει πολυ το αιμα."

Εγω σε αυτο διαβαζω ενα παιδι που λεει με λιγα λογια οτι αυτον τον τσιμπισαν κουνουπια και μυρμυγκια. Τπτ παραπανω. Να σου πω ομορφια μου βρηκες κανενα ειδικο να πας να τα πεις μπας και σε ησυχασει? Εψαξες? Βεβαια και παραμονη Αυγουστου τωρα τι λεω και εγω. Απο Σεπτεμβρη ομως πηγαινε ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ. Νομιζω πως πρεπει.

Φιλακια στα μικρα σου.......

joe
25-07-10, 20:34
Επειδη ειχα αρχισει να ειμαι λιγο καλυτερα το αμελησα το θεμα του ειδικου,αν και ελεγα μεσα μου "μην το αφηνεις,τωρα εισαι καλυτερα αλλα στην επομενη τουμπα/ατακα της και στο επομενο ονειρο σου/σκεψη σου θα σε ξαναπιασει".Βεβαια οπως λες κιεσυ Αυγουστο μηνα ποιον να βρω,επιπλεον φευγουμε κι εμεις σε λιγες μερες πρωτα ο Θεος οποτε να 'μαστε καλα,απο Σεπτεμβρη θα το φροντισω.Μη νομιζεις,δε μου αρεσει που ειμαι ετσι,ουτε "τρεφομαι' απο τις ανησυχιες και τις φοβιες μου-το λεω αυτο γιατι ξερω οτι υπαρχουν ανθρωποι που γουσταρουν ενδομυχα να βουλιαζουν μεσα σε τετοιες καταστασεις.
Μα καλα,στη φωτογραφια του Σεργιανοπουλου βρηκε κι αυτη να σκεφτει το αιμα και τα μηρμυγκακια? Κι εγω γιατι ολο πεφτω πανω σε αρθρα και δημοσιευσεις που αφορουν κακα πραγματα που τυχαινουν σε παιδια?Ισως βεβαια να ειναι οπως οταν ειμαστε εγκυος ή σκεφτομαστε να μεινουμε εγκυος που στο δρομο πεφτουμε ολο πανω σε εγκυους-μου εχει συμβει κι εχω ακουσει οτι συμβαινει σε πολλες.Δεν ειναι οτι ξαφνικα φυτρωσαν τοσες εγκυοι,απλα τωρα τις προσεχουμε εμεις.Μακαρι να ειναι αυτο και στην περιπτωση μου.

Ellemphriem
26-07-10, 09:43
Μη νομιζεις,δε μου αρεσει που ειμαι ετσι,ουτε "τρεφομαι' απο τις ανησυχιες και τις φοβιες μου-το λεω αυτο γιατι ξερω οτι υπαρχουν ανθρωποι που γουσταρουν ενδομυχα να βουλιαζουν μεσα σε τετοιες καταστασεις.


Μωρε το ΞΕΡΩ οτι δεν σου αρεσει που εισαι ετσι και υποφερεις και φαινεται γιαυτο σου λεω να πας να τα πεις για να φυγεις απο ολο αυτο το κακο να ηρεμησεις πανω απο ολα για σενα και μετα για ολους τους αλλους. :-( Εχω και εγω εμμονες *βεβαια αλλο ειδος* και ξερω πως μπορουν να ξεφυγουν ευκολα. Τελος παντων φυγετε να πατε να ξεκουραστητε. Καντε μπανακια και οταν γυρισεις τα ξαναλεμε. Ομορφα να περασετε......! :lol:

Marigoula
02-08-10, 17:17
Τετοια περιστατικά "τυπου Εμυ Λιβανίου" μου έχουν συμβεί κι εμένα αρκετές φορές κατά καιρούς και νομίζω και σε όλους τους ανθρώπους. Π.χ. συζητάω για καποιον και τυχαίνει να με παρει τηλέφωνο εκείνη την ώρα ή σε λίγο ή μιλάω για καποιο θέμα και μετά ακούω κατι σχετικό στο ξεκαρφωτο. Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Εκείνο που σκεφτομαι εκείνη τη στιγμη είναι "ρε γμτ δεν έλεγα τίποτα αλλο καλύτερο;; να μου πέσει μια κληρονομιά ας πούμε;;" Στην πραγματικότητα δεν δίνω σημασία, το ξεχνάω αμέσως. Για αυτό που ειπε η κόρη σου, τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία και πλέκουν τα απίστευτα σενάρια από όσα έχουν δει και ακούσει και φανταστεί άρα δεν υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας. Τίπτα το μεταφυσικό. Αυτά τα ολίγα...καλο καλοκαίρι και καλή ξεκούραση...

joe
31-08-10, 18:03
Κοριτσια επαναφερω το topic-αν και δε θα το ηθελα,πιστεψτε με-γιατι για αλλη μια φορα μου ετυχε αλλο ενα κουλο με την κορη μου.Ειχαμε παει σημερα να της παρουμε καινουριο κρεβατι,το κρεβατι που υποτιθεται θα εχει ως παιδακι πλεον,γιατι το παλιο της θα το παρει τωρα η μικρη.Εμενα απο την ωρα που πηγαμε στο καταστημα κατι με ετρωγε,ειδικα οταν ειδαμε τις κουκετες και αρχισαμε να συζηταμε το ενδεχομενο να παρουμε κουκετα οταν θα γινει η μεγαλη 6 χρονων,αρχισα να σκεφτομαι οτι παραειναι μακροπροθεσμη αυτη η σκεψη και τετοια,καταλαβαινετε.Δε θελω γενικα να κανω σχεδια για οταν θα ειναι μεγαλυτερη,το θεωρω κατι σαν υβρις,πώς να σας το εξηγησω.Αυτο βεβαια συμβαινει μονο με τη μεγαλη μου κορη,για τη μικρη κανω και σχεδια και σκεψεις και ο,τι κανει τελος παντων μια νορμαλ μητερα για τα παιδια της.
Για να μη μακρυγορω,φτανει η ωρα να δωσουμε την παραγγελια για το κρεβατακι,κι εκει που συμπληρωνει ο υπαλληλος τα στοιχεια μας γυριζει και μας λεει: "Βρε παιδια σημερα απο το πρωι ολα τα περιεργα ονοματα μου εχουνε τυχει στις παραγγελιες.Δειτε εδω ονοματα:ενας κυριος Πεθαινος κι ενας κυριος Νεφρος!!!"
Εννοειται πως εμεινα στηλη αλατος.Σκασιλα μου για τον κυριο Νεφρο αλλα ο κυριος Πεθαινος???Επρεπε τετοια μερα,που πηγαιναμε να παραγγειλουμε κρεβατι εμεις,να τυχει να παραγγειλει κι αυτος?Οπως καταλαβαινετε αρχισα παλι να αναρωτιεμαι γιατι να συμβαινουν αυτα κι αν ειναι σημαδια για κατι που αφορα την κορη μου.
Αν ειναι δυνατον πια.Τα εχω ξαναγραψει.Απο το μαιευτηριο που γυρνουσαμε,συναντησαμε το αμαξι αυτο που ειχα αναφερει και παλιοτερα.Παω στο συμβολαιογραφο να υπογραψω συμβολαιο για το καινουριο μας σπιτι περσυ τον Ιανουαριο,παλι τετοιο αμαξι συνανταω στο δρομο-κι ελεγα οτι αν το συναντησω δε θα ειναι καλο,το σκεφτομουν δηλαδη.
Η κορη μου ξυπνησε τις προαλλες (το εχω γραψει σε post παλιοτερα) και μου ελεγε οτι βλεπει ενα κρανιο.
Σημερα παμε για κρεβατι,και λιγη ωρα πριν εχει παραγγειλει ενας κυριος Πεθαινος!!!
Τις προαλλες παιρνω ενα δωρακι στη μικρη μου απο ενα καταστημα,και λεω κατσε να παρω και στη μεγαλη κατι.Το ματι μου πεφτει σε ενα βιβλιο που ελεγε "Η στοιχειωμενη γαλερα".Απαπα λεω,δεν παιρνω αυτο,θα παρω αυτο που λεει "Ιστοριες για γοργονες".
Το παιρνω λοιπον και στο αυτοκινητο που το ξεφυλισσα λιγο,η πρωτη λεξη στην οποια επεσε το ματι μου ηταν η λεξη "Νεκροταφειο".Αν ειναι δυνατον,αυτη η λεξη σε παιδικο βιβλιο,κι ομως αναφεροταν σε ενα νεκροταφειο πειρατων και καλα,που κυκλοφορουσε το πνευμα ενος πειρατη κλπ κλπ..Μα ειναι δυνατον να πεφτω συνεχεια σε τετοια πραγματα?
ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΠΙΑ!!!Δεν αντεχω να τρωω τετοιες φρικες σχετικα με το παιδι μου!!!Ειναι σημαδια,ειναι μια τρελλα,ειναι συμπτωσεις,τι στο καλο συμβαινει???

Thaumataki
31-08-10, 18:15
Κοριτσια επαναφερω το topic-αν και δε θα το ηθελα,πιστεψτε με-γιατι για αλλη μια φορα μου ετυχε αλλο ενα κουλο με την κορη μου.Ειχαμε παει σημερα να της παρουμε καινουριο κρεβατι,το κρεβατι που υποτιθεται θα εχει ως παιδακι πλεον,γιατι το παλιο της θα το παρει τωρα η μικρη.Εμενα απο την ωρα που πηγαμε στο καταστημα κατι με ετρωγε,ειδικα οταν ειδαμε τις κουκετες και αρχισαμε να συζηταμε το ενδεχομενο να παρουμε κουκετα οταν θα γινει η μεγαλη 6 χρονων,αρχισα να σκεφτομαι οτι παραειναι μακροπροθεσμη αυτη η σκεψη και τετοια,καταλαβαινετε.Δε θελω γενικα να κανω σχεδια για οταν θα ειναι μεγαλυτερη,το θεωρω κατι σαν υβρις,πώς να σας το εξηγησω.Αυτο βεβαια συμβαινει μονο με τη μεγαλη μου κορη,για τη μικρη κανω και σχεδια και σκεψεις και ο,τι κανει τελος παντων μια νορμαλ μητερα για τα παιδια της.
Για να μη μακρυγορω,φτανει η ωρα να δωσουμε την παραγγελια για το κρεβατακι,κι εκει που συμπληρωνει ο υπαλληλος τα στοιχεια μας γυριζει και μας λεει: "Βρε παιδια σημερα απο το πρωι ολα τα περιεργα ονοματα μου εχουνε τυχει στις παραγγελιες.Δειτε εδω ονοματα:ενας κυριος Πεθαινος κι ενας κυριος Νεφρος!!!"
Εννοειται πως εμεινα στηλη αλατος.Σκασιλα μου για τον κυριο Νεφρο αλλα ο κυριος Πεθαινος???Επρεπε τετοια μερα,που πηγαιναμε να παραγγειλουμε κρεβατι εμεις,να τυχει να παραγγειλει κι αυτος?Οπως καταλαβαινετε αρχισα παλι να αναρωτιεμαι γιατι να συμβαινουν αυτα κι αν ειναι σημαδια για κατι που αφορα την κορη μου.
Αν ειναι δυνατον πια.Τα εχω ξαναγραψει.Απο το μαιευτηριο που γυρνουσαμε,συναντησαμε το αμαξι αυτο που ειχα αναφερει και παλιοτερα.Παω στο συμβολαιογραφο να υπογραψω συμβολαιο για το καινουριο μας σπιτι περσυ τον Ιανουαριο,παλι τετοιο αμαξι συνανταω στο δρομο-κι ελεγα οτι αν το συναντησω δε θα ειναι καλο,το σκεφτομουν δηλαδη.
Η κορη μου ξυπνησε τις προαλλες (το εχω γραψει σε post παλιοτερα) και μου ελεγε οτι βλεπει ενα κρανιο.
Σημερα παμε για κρεβατι,και λιγη ωρα πριν εχει παραγγειλει ενας κυριος Πεθαινος!!!
Τις προαλλες παιρνω ενα δωρακι στη μικρη μου απο ενα καταστημα,και λεω κατσε να παρω και στη μεγαλη κατι.Το ματι μου πεφτει σε ενα βιβλιο που ελεγε "Η στοιχειωμενη γαλερα".Απαπα λεω,δεν παιρνω αυτο,θα παρω αυτο που λεει "Ιστοριες για γοργονες".
Το παιρνω λοιπον και στο αυτοκινητο που το ξεφυλισσα λιγο,η πρωτη λεξη στην οποια επεσε το ματι μου ηταν η λεξη "Νεκροταφειο".Αν ειναι δυνατον,αυτη η λεξη σε παιδικο βιβλιο,κι ομως αναφεροταν σε ενα νεκροταφειο πειρατων και καλα,που κυκλοφορουσε το πνευμα ενος πειρατη κλπ κλπ..Μα ειναι δυνατον να πεφτω συνεχεια σε τετοια πραγματα?
ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΠΙΑ!!!Δεν αντεχω να τρωω τετοιες φρικες σχετικα με το παιδι μου!!!Ειναι σημαδια,ειναι μια τρελλα,ειναι συμπτωσεις,τι στο καλο συμβαινει???
Χ Α Λ Α Ρ Ω Σ Ε ! :mrgreen:

gavramid
31-08-10, 18:27
κοριτσι καλησπερα τωρα το πετυχα το θεμα και πιστεψε με σε καταλαβαινω απολυτα αλλα χαλαρωσε !!!!θα παθεις κριση πανικου και μιλαω εκ πειρας!!!
Εγω ειμαι χειροτερη απο σενα.Συνεχεια εχω την εντυπωση οτι καποιος που αγαπαω θα πεθανει και κατα καιρους φοβαμαι για ολους σχεδον..Ειδικα απο οταν εχασα τον μπαμπα μου..Ηταν αρρωστος και καποτε θα πεθαινε..μετα φοβηθηκα οτι θα πεθανει η μαμα μου και επαθε καρκινο(ολα καλα ευτηχως)..ελεγα οτι εχω προαισθημα αλλα θελω να πιστευω οτι ετσι κι αλλως ολα θα γινονταν...Φοβαμουν για το παιδι μου τον αντρα μου τον αδερφο μου...για ολους..Εβλεπα ονειρα και αυτο που ελεγα οτι θα γινει γινοταν μεχρι που επαθα εμονη...Εμπαινα πχ στο μετρο και νομιζα οτι ολοι θα πεθανουν...Επαθα 2 κρισεις πανικου και πιστεψε με δεν ειναι ωραια εμπειρια...Μετα απλα χαλαρωσα και ειπα οτι οκ ολα ειναι θελημα Θεου και οτι το μυαλο μου τα διμιουργει ολα.Οταν αγαπαμε καποιον πολυ και ανυσηχουμε ειναι πανευκολο να φοβομαστε μην τον χαουμε.Το αλλο σου παιδακι ειναι ακομη μικρο και εχεις τον ελεγχο..Αν συνεχισεις ετσι με την μεγαλη θα επεκταθει το προβλημα και στην μικρη και σε ολυς πιστεψε με.
Οσο για τα σημαδια οπως σου ειπαν οι αλλες κοπελες οταν ψαχνεις τα ...βρισκεις.το εχεις συνεχεια στο μυαλο σου και γι αυτο τα βλεπεις ολα αυτα
Χαλαρωσε..Εγω οταν κινδυνευω να ξανακυλησω περνω βαθιες αναπνοες και σκεφτομαι κατι αλλο...πολυ ευχαριστο.Εχω παντα και ενα βιβλιο μαζι μου (ή κουτσομπολιστικο περιοδικο)για να ξεχνιεμαι και να συγκεντρωνομαι αλλου
Παλεψε το και θα το ξεπερασεις γρηγορα
Απλα μην ξαναδωσεις σημασια σε ΚΑΝΕΝΑ σημαδι

Thaumataki
31-08-10, 18:32
Και συνήθως ό,τι φοβάσαι παθαίνεις....Η δύναμη του μυαλού βλέπεις!

eleni1
31-08-10, 19:14
Διαβασα απο την αρχη ολη την ιστορια.....αναρωτιεμαι αν τελικα πηγες σε καποιον ειδικο ? Πιστευω και εγω οτι ολα ειναι απλες συμπτωσεις που ομως εσυ τις μεταφραζεις οπως σε ''συμφερει''.
Ασχημα ονειρα και φοβιες μρ τα παιδια μου εχω και εγω...μαλιστα καποιες φορες κλαιω γιατι τα φανταζομαι νεκρα.....αμεσως λεω στον εαυτο μου να αφησει τις βλακειες και σκεφτομαι κατι αλλο.
Πιστευω πως πρεπει να πας να μιλησεις με καποιον ψυχολογο αμεσα - αν δεν το εχεις κανει ηδη-!!!
Εγω ειχα παει 3 μονο συνεδριες λιγους μηνες πριν παντρευτω γιατι ειχα πολυ αγχος και ειχα παθει κριση πανικου....δεν ηθελα να βγω εξω,νομιζα οτι θα πεθανω,εκλαιγα στο κρεβατι μου κουλουριασμενη ...και ολα αυτα χωρις να ξερω γιατι.......3 μονο φορες πηγα στον ψυχολογο και τελος ολα !!!!!!!!!!!
ακομα σε κανενα στρες που μπορει να εχω θυμαμε τα λογια του και μου περνανε ολα.
Τρεχααααα

ζώπυρον
07-09-10, 23:57
Δε θα ειναι υπερβολη να σας πω οτι κοντευω να τρελλαθω με ολα αυτα,ειμαι σε πολυ τεταμενη ψυχολογια,το σκεφτηκα να μιλησω με καποιον ειδικο αλλα η φοβια δεν παυει να υφισταται.Μηπως ολα αυτα κατι σημαινουν?Γιατι να ειμαι ετσι μονο με τη μεγαλη μου κορη?Εσεις θα ανησυχουσατε για το παιδι σας αν σας συνεβαιναν τετοια περιστατικα?

Γλυκό μου κορίτσι, διάβασα την ιστορία σου και για διάφορους λόγους συγκινήθηκα και προβληματίστηκα. Αλλά πες μου, πάνω από όλα, πως είσαι? Τα παιδιά σου?

joe
08-09-10, 15:13
Εννοεις πώς ειμαι ψυχολογικα ή απο πλευρας υγειας?Γιατι απο υγεια σωματικη δοξα το Θεο μια χαρα ειμαι,απο ψυχολογικης πλευρας παραμενω φρικαρισμενη...οταν λες προβληματιστικες εννοεις για ολα αυτα που γινονται γυρω απο το παιδι μου ή για τον τροπο που τα εκλαμβανω εγω?Οπως θα εχεις καταλαβει δεν εχω κανενα προβλημα με τις αποψεις των αλλων κοριτσιων που μου συστηνουν να επισκεφθω καποιον ειδικο και που τους φαινονται παραλογα ολα αυτα,ισα ισα,κι εγω ευχομαι ολα αυτα να ειναι δικοι μου παραλογισμοι κι οχι κατι αλλο.
Εσυ τι πιστευεις?Ειλικρινα με ενδιαφερει καθε γνωμη.

filoudaki
08-09-10, 16:46
Διάβασα σχεδον όλα τα ποστ, νομίζω πως πρεπει να επισκεφθεις εναν ειδικό! Σίγουρα θα σου κανει καλό! Απλά πρέπει να πας μονο αν πιστεύεις πως πραγματικά θα σε βοηθήσει, όχι γιατι στο λεμε εμεις εδω!
Εγώ στο παρελθόν εχω επισκεφθει ειδικό για αλλο θεμα βεβαια, και όντως βοηθάει. Αρκει να ''εισαι εκει'', να το πιστευεις.

Γιατί δεν το έχεις κάνει τόσο καιρό? Μάλλον γιατί δεν εισαι ακόμα σίγουρη οτι θα σε βοηθήσει!

Επειδή έχω και γω διάφορες φοβίες, σου λεω σαν να μιλάω στον εαυτό μου: Ειμαι σίγουρη οτι μεσα στο μυαλό μας, κάπου βαθιά υπάρχει κάποιο malfunction, να στο πω αγγλιστι. Κάποια ενωση ξεκόλλησε, και χρειάζεται ενας ειδικός να την επισκευάσει. Το μυαλό σου, σου παίζει απίθανα παιχνίδια. Το παθαίνω συχνότατα. (Αλλά επειδη θεωρώ οτι εχω και αλλα υποχόνδρια χαρακτηριστικά, λεω για τον εαυτό μου οτι είμαι γενικά προβληματική περίπτωση). Πολλοί άνθρωποι τρώνε τέτοια κολλήματα.
Απλά εμεις, όταν τα περιστατικά φτάσουν να επηρεάζουν την καθημερινότητά μας σε τέτοιο σοβαρό βαθμό, χρειαζόμαστε βοήθεια!

Αυτό είναι όλο! Πήγαινε, και ειμαι σίγουρη οτι το επόμενο ποστ σου θα είναι πολύ θετικό!

ζώπυρον
08-09-10, 17:48
Εννοεις πώς ειμαι ψυχολογικα ή απο πλευρας υγειας?Γιατι απο υγεια σωματικη δοξα το Θεο μια χαρα ειμαι,απο ψυχολογικης πλευρας παραμενω φρικαρισμενη...οταν λες προβληματιστικες εννοεις για ολα αυτα που γινονται γυρω απο το παιδι μου ή για τον τροπο που τα εκλαμβανω εγω?Οπως θα εχεις καταλαβει δεν εχω κανενα προβλημα με τις αποψεις των αλλων κοριτσιων που μου συστηνουν να επισκεφθω καποιον ειδικο και που τους φαινονται παραλογα ολα αυτα,ισα ισα,κι εγω ευχομαι ολα αυτα να ειναι δικοι μου παραλογισμοι κι οχι κατι αλλο.
Εσυ τι πιστευεις?Ειλικρινα με ενδιαφερει καθε γνωμη.

Πρέπει να φύγω τώρα από το σπίτι. Θα επανέλθω όμως με την πρώτη ευκαιρία!

joe
08-09-10, 17:57
Γραψε μου οποτε μπορεσεις την αποψη σου γιατι δε σου κρυβω οτι αγχωθηκα καπως,κυριως γιατι εχω την εντυπωση οτι συμφωνεις μαζι μου οτι καποια πραγματα ισως ειναι σημαδια.Μη με κρατησεις σε αγωνια.

joe
08-09-10, 18:02
Καταλαβαινεις φανταζομαι καλη μου Zopiron...οταν κατι αφορα το παιδι σου,κι οταν λιγο θες για να σαλταρεις γιατι ερμηνευεις σημεια και συμπεριφορες,κρεμεσαι απο τις αποψεις και τις γνωμες των αλλων.Οπως γραφει και η συμφορουμιτισσα λιγο πιο πανω,ισως να εχει λασκαρει καποιο σημειο στη σκεψη μου και να θελει επισκευη,κι εγω δεν εχω κανενα ταμπου με αυτα τα θεματα,ισα ισα,ανθρωπινα ειναι ολα.Ισως ομως και να συμβαινει κατι αλλο,κι αυτο το κατι αλλο ειναι που τρεμω.Πραγματικα,θα περιμενω εναγωνιως το post σου.

joe
08-09-10, 22:28
Μολις μου ετυχε κι αλλο τρελλο,οχι με τη μικρη αυτη τη φορα αλλα ασχετο.Πριν μια ωρα καθομουν στον καναπε με τη δευτερη μου κορη και σκεφτομουν,ετσι στο ασχετο,ενα εργο που ειχα δει με τη Μεριλ Στριπ και την Ουμα Θερμαν,μου διαφευγει ο τιτλος,αυτο που η Στριπ ειναι ψυχαναλυτρια και η Θερμαν ειναι η ασθενης της που τα εχει με το γιο της...Θυμομουν,ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΤΟ ΑΣΧΕΤΟ,μια σκηνη απο το εργο...και τωρα ξαφνικα βαζει η μητερα μου τηλεοραση ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΥΤΟ!!!Κουφαθηκα!!
Οχι,δεν ειχε παρει το ματι μου το τρειλερ του εργου στα προσεχως,ουτε ειχα δει το προγραμμα της τηλεορασης πουθενα...εχω να ανοιξω την τηλεοραση στο σπιτι μερες κι εχω να ξεφυλλισω τηλεοπτικο περιοδικο μηνες...αρα αποκλειεται να το ειχα ακουσει καπου προσφατα και υποσυνειδητα να μου βγηκε να το θυμηθω τωρα...Τι κουλα ειναι αυτα που μου συμβαινουν βρε παιδια?Οπως το σκηνικο με την εκπομπη της Εμυς Λιβανιου που εχω γραψει σε παλιοτερο post...και το θεμα μου δεν ειναι οτι συμβαινουν αυτα,το θεμα μου ειναι οτι ΤΑ ΦΟΒΑΜΑΙ,γιατι αν ετσι τυχαια σκεφτομαι μια ταινια ή ενα βιβλιο ή ενα προσωπο και ξαφνικα το βλεπω μπροστα μου,που ξερω οτι και η εμμονη με τη μεγαλη μου κορη δεν κρυβει καποιου ειδους τετοιο προαισθημα?
Το πιθανοτερο ειναι οτι σας εχω κουρασει πολυ με ολα αυτα αλλα σιγουρα καποιες μπορειτε να με καταλαβετε.Εχω κουραστει τοσο ΜΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ να φοβαμαι για το παιδι μου,τι να φοβαμαι δηλαδη,εδω με πιανουν πλεον καθε μερα ταχυπαλμιες-κατι που δε μου συνεβαινε ποτε.Ειναι σα να περιμενω οτι κατι θα γινει,δεν αντεχω αλλο...και να παω σε εναν ειδικο οπως συστηνουν πολλα κοριτσια,τι να μου πει δηλαδη,αφου και να θελω εγω να ξεπερασω τη φοβια ολο κατι παρουσιαζεται μπροστα μου και μου την αναζοπυρωνει...δεν αντεχεται αλλο αυτο και δεν ξερω τι να κανω,δεν μπορω να χαρω ουτε στιγμη με το παιδι μου,ολο σκεφτομαι οτι κατι μπορει να συμβει...με το μικρο αντιθετα ειμαι τοσο νορμαλ και τοσο κουλ...Προσφατα ειχα γνωρισει σε ενα παρτυ μια κοπελα που εχει δυο αγορακια.Πανω στη συζητηση,οπου ελεγα φυσικα για ολα αυτα που γινονται με τη μεγαλη μου κορη (λες και μπορω να συζητησω και τιποτ΄αλλο) μου εκμυστηρευτηκε οτι κι εκεινη περασε μια παρομοια φαση με το μικρο της γιο,ηταν λεει σχεδον πεπεισμενη οτι κατι θα του συμβει,ηταν σιγουρη.Δοξα το Θεο μια χαρα ειναι το παιδακι της κι η ιδια το εχει ξεπερασει πλεον,αλλα και παλι οι περιπτωσεις μας δεν ειναι ιδιες.Εκεινη βλεπετε ειχε μεν τη φοβια αλλα δε συνεβαιναν πραγματα να της την ενισχυουν οπως εμενα.Εγω και να κανω οτι τα ξεχναω ολα για καποιες μερες,τσουπ κατι θα πει η μικρη,κατι θα διαισθανθω που θα γινει και να σου παλι η εμμονη ιδεα,σαν κυμα να με κατακλυζει.
Σημερα το μεσημερι την ειχα παρει αγκαλια και τρεχανε τα ματια μου,ευτυχως την ειχα πλατη και δε με εβλεπε,αλλα με ειδε η μανα μου που ηταν σπιτι και με εκραξε,και θυμηθηκα που το ιδιο ειχε συμβει και πριν εναμιση χρονο,παλι σκεφτομουν διαφορα και με ειχαν παρει τα δακρυα και μου ελεγε η μητερα μου ποσο παραλογο ειναι ολο αυτο...κραταει πολυ καιρο αυτη η ιστορια κοριτσια και δεν το ευχομαι ουτε στον εχθρο μου να μπλεξει σε τετοιο ψυχολογικο ζορι,που να μην ξερεις τι ειναι παραλογισμος,τι ειναι ενστικτο,τι ειναι σημαδι και τι εμμονη.Κουραστηκε η ψυχη μου πια,τι να μου πει ο καθε ψυχολογος/ψυχιατρος/ψυχαναλυτης???

DaF
08-09-10, 22:49
Κουραστηκε η ψυχη μου πια,τι να μου πει ο καθε ψυχολογος/ψυχιατρος/ψυχαναλυτης???

αχ βρε joe...σε διαβαζω συχνα, να δω τι κανεις....

λοιπον...υποθετω τιποτα δεν θα σου πει...εσυ θα πεις;)

χαμογελα λιγουλακι κοριτσι...:)

eleni1
08-09-10, 23:02
Σημερα το μεσημερι την ειχα παρει αγκαλια και τρεχανε τα ματια μου,ευτυχως την ειχα πλατη και δε με εβλεπε,αλλα με ειδε η μανα μου που ηταν σπιτι και με εκραξε,και θυμηθηκα που το ιδιο ειχε συμβει και πριν εναμιση χρονο,παλι σκεφτομουν διαφορα και με ειχαν παρει τα δακρυα και μου ελεγε η μητερα μου ποσο παραλογο ειναι ολο αυτο...κραταει πολυ καιρο αυτη η ιστορια κοριτσια και δεν το ευχομαι ουτε στον εχθρο μου να μπλεξει σε τετοιο ψυχολογικο ζορι,που να μην ξερεις τι ειναι παραλογισμος,τι ειναι ενστικτο,τι ειναι σημαδι και τι εμμονη.Κουραστηκε η ψυχη μου πια,τι να μου πει ο καθε ψυχολογος/ψυχιατρος/ψυχαναλυτης???

Μονη σου τα λές......πριν εναμιση χρονο το ιδιο ενοιωθες και το παιδακι σου δοξα το Θεο ειναι μια χαρα !!!!!!!!!!!
Εναμιση χρονο υποφερεις χωρις λογο :wink:
Γιατι εισαι τοσο αρνητικη στο να δεις εναν ειδικο βρε παιδακι μου ? Κανε μια βολτα και μετα κρινεις !!!!

joe
08-09-10, 23:14
Ναι βρε κοριτσια κραταει καιρο αυτη η ιστορια αλλα αυτο δε σημαινει οτι επειδη δεν εγινε-χτυπα ξυλο-κατι ως τωρα αποκλειεται να ειναι ολα αυτα οντως σημαδια.
Να σας πω και κατι που δεν το εχω γραψει ως τωρα?Στις διακοπες μας μεσα στον Αυγουστο,ημουν ξαπλωμενη ενα βραδυ διπλα στην κορη μου που μισοκοιμοταν και σκεφτομουν πολυ εντονα ολα αυτα.Καποια στιγμη λοιπον,σκεφτηκα κοιτωντας την "Θα εισαι μαζι μου?" Σας το τονιζω,ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ,δεν το ειπα δυνατα ουτε καν χαμηλοφωνα,το σκεφτηκα απλα.Οπως λοιπον την ειχε παρει σχεδον ο υπνος,μουρμουριζει η μικρη "Καπου αλλου"!!!Λεω μεσα μου,αν ειναι δυνατον,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ???Οχι κοριτσια,δεν το φανταστηκα,δεν εχω φτασει ακομη στο σημειο να εχω παραισθησεις,οντως συνεβη.Σε φιλους και γνωστους που τα εχω συζητησει ολα αυτα,ειδικα το συγκεκριμενο περιστατικο εκανε πραγματι εντυπωση.Λιγες μερες μετα καναμε μια μεγαλη βολτα με τα καροτσια,κι οπως γυρνουσαμε περασαμε απο εναν δρομο που εχει κανα-δυο γραφεια απο αυτα που καταλαβαινετε.Αναγκαστικα περνπυσαμε απο εκει γιατι το σπιτι που μεναμε,των πεθερικων μου δηλαδη,ειναι εκει διπλα.Της μεγαλης το καροτσι το εσπρωχνε η μανα μου απο πολυ ωρα πριν,και γενικα η μεγαλη προτιμαει παντα να την εχει στο καροτσι η γιαγια της.Σκεφτηκα λοιπον,ετσι σαν στοιχημα,οτι αν περνωντας μπροστα απο ενα απο αυτα τα γραφεια μου ζητησει να παρω το καροτσι της εγω,κατι θα σημαινει αυτο.Ημουν σιγουρη οτι κατι τετοιο δε θα γινοταν αφου ποτε σε βολτα δεν εχει ζητησει να της σπρωχνω εγω το καροτσι.Περιττο να σας πω οτι περνωντας μπροστα απο το δευτερο γραφειο αρχισε να γκρινιαζει γιατι ηθελε το καροτσι να το παρω εγω.
ΤΟ ΧΑΝΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ Ή ΟΧΙ???

pitsikoki
08-09-10, 23:27
Καλη μου Τζοε. Να σου πω ενα περιστατικο δικο μας και πες μου σε παρακαλω εσυ πως θα το ερμηνευες. Η κουμπαρα μου ειχε φερει δωρο στην μικρη οταν γεννηθηκε ενα κρεμαστο σταυρουδακι με ματακι. Το ειχε δωσει στην μαμα μου να μου το φερει (η κουμπαρα μενει πολυ μακρυα) και η μαμα μου μου ειχε πει οτι η κουμπαρα το πηρε για μενα και οχι για το μωρο. Επειδη μου αρεσε πολυ το φορουσα. Οταν την πηρα τηλ μου πε οτι το ειχε αγορασει για το μωρο οχι για μενα αλλα εγω συνεχισα να το φοραω. Το λεω αυτο γιατι οσα κοσμηματα μας εφεραν για δωρο της μικρης τα χω φυλαγμενα και παρολο που πολλα μου αρεσουν δεν θα τα φορουσα-ειναι της μικρης μου και θα της τα δωσω οταν φτασει η ωρα. Μια εβδομαδα πριν την βαπτιση της χανω το σταυρουδακι και σκεφτομαι αθελα μου αυτη η σκεψη μου ηρθε οτι αυτο το σημαδι δεν ειναι καλο.Να χασω το σταυρο (δωρο της μικρης λιγο πριν τη βαπτιση),συλλογιζομαι, κατι θα συμβει στο παιδι. Και την Τριτη ανεβαζει πυρετο μπαινουμε νοσοκομειο μεχρι Παρασκευη. Κυριακη ηταν η βαπτιση. Καταλαβαινεις πως ενιωσα.Ευτυχως το μωρο ηταν καλα αλλα δεν ξεραμε τελικα αν θα γινει η βαπτιση ή οχι...
Παναγια μου ελεγα ας γινει καλα να βαπτιστουμε Χριστιανακι θελω να το κανω ας βγουμε...
Μερικα πραγματα δεν ξερω ειναι σημαδια, προαισθησεις ή απλα συμπτωσεις;Οπως και να χει πρεπει να κρατουμε την ψυχραιμια μας. Πιστευω κατα καιρους σε ολους μας εχει συμβει κατι παρομοιο. Ασχημες σκεψεις (οτι μπορει κατι να συμβει στο παιδι μας) κανουμε ολοι μας. Ειναι ανθρωπινο. Το θεμα ειναι οτι αν δουμε οτι χανουμε τον ελενχο και αυτο καθοριζει τη ζωη μας ισως τοτε να ειναι καλυτερο να ζητησουμε βοηθεια απο καποιον ειδικο.
Αλλα περιστατικα που μου συμβαινουν ειναι να σκεφτομαι κατι ασχετο και να μου το λεει ο συζηγος...αυτο δν ειναι κακο μαλλον αλληλοσυμπληρωνομαστε...!!

joe
09-09-10, 00:03
Pitsikoki,τωρα που λες αυτο για το σταυρουδακι που εχασες,να συμπληρωσω οτι τον αφαλο της μεγαλης μου κορης,που ειθισται απ΄ο,τι ξερω να τον κραταει ο μπαμπας ως φυλαχτο,τον χασαμε ως δια μαγειας.Τον ειχε φυλαγμενο ο αντρας μου σε ενα κουτακι που εκλεινε με κουμπωμα,πανω στο κομοδινο του και ξαφνικα μια μερα το ανοιγει και πουθενα ο αφαλος.Να μας ειχε πεσει και να τον ρουφηξαμε με τη σκουπα?Τι να πω,ολα πιθανα κι ολα απιθανα μου φαινονται,αφου οπως ειπα εκλεινε με κουμπωμα το κουτι,δεν ανοιγε ευκολα.
Ο αντρας μου προσφατα μου εκμυστηρευτηκε οτι απο τοτε που χαθηκε ο αφαλος (ουτε 3 μηνων δεν ηταν τοτε η κορη μου) εχει αγχος μηπως ειναι καποιο σημαδι οτι κατι θα συμβει.Προσπαθωντας να του κατευνασω την ανησυχια (ποια,εγω,που κοιμαμαι και ξυπναω με την ιδια ανησυχια) του ειπα οτι ουτε το δικο μου αφαλο εχει κρατησει η μανα μου ουτε το δικο του η δικια του μανα.Μου απαντησε ομως οτι Ο ΤΡΟΠΟΣ που χαθηκε απο το κουτι,το οτι δεν μπορουμε να εξηγησουμε ΠΩΣ χαθηκε,ολα αυτα,του δημιουργουν ενα πολυ περιεργο συναισθημα.
Εντωμεταξυ,δεν ξερω αν πιστευετε στα ζωδια και στους αστρολογικους χαρτες,αλλα η κορη μου εχει εναν συνδυασμο στο χαρτη της που φανερωνει ροπη προς τα ατυχηματα.Δεν τα ηξερα κι εγω κι ουτε ασχολουμαι ιδιαιτερα,αλλα μια συναδελφος που ξερειμου τα ειχε εξηγησει.Εχει λεει αντιθεση Αρη με Πλουτωνα,ενω ο αντρας μου εχει Πλουτωνα στον 5ο οικο,που ειναι ο οικος των παιδιων-σας τονιζω και παλι οτι δεν ειμαι καμμια κολλημενη με τα ζωδια και τα αστρολογικα,ουτε καν διαβαζω το ζωδιο μου στα περιοδικα ουτε ασχολουμαι,αλλα μου ειχε κανει εντυπωση αυτο ειδικα στο χαρτη του αντρα μου.
Δεν ξερω που θα βγαλει ολο αυτο,ξερω μονο οτι κουραστηκα,κουραστηκα πολυ.

Melina22
09-09-10, 01:19
joe καλησπέρα κ από μένα. Δεν είμαι ειδικός αλλά νομίζω πως είναι κρίμα να βασανίζεσαι έτσι. Καθημερινά συμβαίνουν πολλές συμπτώσεις και αν κάτσεις κ ασχοληθείς θα "βλέπεις" ότι σε βολεύει με βάση τη φοβία σου. Ο φόβος είναι κάτι πολύ ισχυρό και "δημιουργικό" αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.Το έχω να δει να συμβαίνει κ αναλόγως τη φοβία το άτομο βλέπει διαφορετικά πράγματα. Είχα διαβάσει στο νετ ότι οι παράλογοι φόβοι μήπως πάθουν κακό αγαπημένα μας πρόσωπα είναι ένα απ' τα πολλά συμπτώματα μιας διαταραχής που ονομάζεται ψυχαναγκαστική. Η διαταραχή αυτή έχει να κάνει με άγχος που βιώνεις κ δεν μπορείς να διαχειριστείς σωστά. Είναι κάτι που αντιμετωπίζεται με επιτυχία και είναι πραγματικά κρίμα (αν πρόκειται π.χ.για κάτι τέτοιο) να αφήνεις να σε βασανίζει. Αν είχες πάθει κάτι σωματικό δεν θα ζητούσες βοήθεια από γιατρό;

Είτε πρόκειται γι' αυτό, είτε για κάτι άλλο, πιστεύω ότι αν μιλήσεις σε ειδικό πρώτα απ' όλα θα ησυχάσεις γιατί θα καταλάβεις τι ακριβώς σου συμβαίνει κ ότι δεν είσαι μοναδική. Σκέψου πως κ τα δύο σου παιδάκια θέλουν μια μαμά απαλλαγμένη από τραύματα του παρελθόντος...Αλλά κ εσύ η ίδια έτσι όπως σε ακούω κ παιδιά να μην είχες ταλαιπωρείσαι πάρα πολύ..Είναι φυσικό να έχεις κουραστεί κ εγώ στη θέση σου έτσι θα ένιωθα. Έχεις να χάσεις κάτι με το να πας; Κάνε μια δοκιμή...Ο ψυχαναλυτής θα σου "ξεκουράσει" την ψυχή όπως λες και μετά θα αναρωτιέσαι γιατί τόσον καιρό δεν πήγαινες..

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο που λέγεται "επάγγελμα μωρό". Περιγράφει περιπτώσεις μητέρων που ξεκίνησαν ψυχοθεραπεία και αναλύει πως ξεκίνησε η θεραπεία π.χ "Γιατρέ νομίζω ότι το μωρό μου έχει το τάδε χαρακτηριστικό ή φοβάμαι ότι θα γίνει αυτό με το μωρό μου"και στη συνέχεια μέσα από συζητήσεις ξεδιπλώνεται η αλήθεια που δεν είχε συνειδητοποιήσει η μητέρα και η αλήθεια αυτή τη "λυτρώνει" και βοηθά να ξεπεράσει το πρόβλημα. Αν θες διάβασέ το ίσως σε ενθαρρύνει να πας, γιατί θα καταλάβεις πόσο πολύ βοηθά. Μάλιστα απ' όσο θυμάμαι είχε μια περίπτωση που έμοιαζε πολύ με τη δική σου.
Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά ότι κ αν κάνεις....

Ellemphriem
09-09-10, 03:58
Καλη μου Τζοε. Να σου πω ενα περιστατικο δικο μας και πες μου σε παρακαλω εσυ πως θα το ερμηνευες. Η κουμπαρα μου ειχε φερει δωρο στην μικρη οταν γεννηθηκε ενα κρεμαστο σταυρουδακι με ματακι. Το ειχε δωσει στην μαμα μου να μου το φερει (η κουμπαρα μενει πολυ μακρυα) και η μαμα μου μου ειχε πει οτι η κουμπαρα το πηρε για μενα και οχι για το μωρο. Επειδη μου αρεσε πολυ το φορουσα. Οταν την πηρα τηλ μου πε οτι το ειχε αγορασει για το μωρο οχι για μενα αλλα εγω συνεχισα να το φοραω. Το λεω αυτο γιατι οσα κοσμηματα μας εφεραν για δωρο της μικρης τα χω φυλαγμενα και παρολο που πολλα μου αρεσουν δεν θα τα φορουσα-ειναι της μικρης μου και θα της τα δωσω οταν φτασει η ωρα. Μια εβδομαδα πριν την βαπτιση της χανω το σταυρουδακι και σκεφτομαι αθελα μου αυτη η σκεψη μου ηρθε οτι αυτο το σημαδι δεν ειναι καλο.Να χασω το σταυρο (δωρο της μικρης λιγο πριν τη βαπτιση),συλλογιζομαι, κατι θα συμβει στο παιδι. Και την Τριτη ανεβαζει πυρετο μπαινουμε νοσοκομειο μεχρι Παρασκευη. Κυριακη ηταν η βαπτιση. Καταλαβαινεις πως ενιωσα.Ευτυχως το μωρο ηταν καλα αλλα δεν ξεραμε τελικα αν θα γινει η βαπτιση ή οχι...
Παναγια μου ελεγα ας γινει καλα να βαπτιστουμε Χριστιανακι θελω να το κανω ας βγουμε...
Μερικα πραγματα δεν ξερω ειναι σημαδια, προαισθησεις ή απλα συμπτωσεις;Οπως και να χει πρεπει να κρατουμε την ψυχραιμια μας. Πιστευω κατα καιρους σε ολους μας εχει συμβει κατι παρομοιο. Ασχημες σκεψεις (οτι μπορει κατι να συμβει στο παιδι μας) κανουμε ολοι μας. Ειναι ανθρωπινο. Το θεμα ειναι οτι αν δουμε οτι χανουμε τον ελενχο και αυτο καθοριζει τη ζωη μας ισως τοτε να ειναι καλυτερο να ζητησουμε βοηθεια απο καποιον ειδικο.
Αλλα περιστατικα που μου συμβαινουν ειναι να σκεφτομαι κατι ασχετο και να μου το λεει ο συζηγος...αυτο δν ειναι κακο μαλλον αλληλοσυμπληρωνομαστε...!!

Ασχετο να μιλησω για ενα σοβαρο πρακτικο θεμα κυριες μου *μικρη υπενθυμιση* και συνεχιζετε ανενοχλητες. ΠΟΤΕ δεν βαζουμε σταυρους κρεμμαστους ή γενικα κρεμμαστα στο παιδι. Υπαρχει μεγαλος κινδυνος πνιγμου. Επισης βραχιολια και ολα τα παρεμφερη τα φοραμε ΠΑΝΤΑ με επιτηρηση γιατι εχουν κομματια που ανοιγουν/σπανε και μπορει το παιδι να τα καταπιει με ασχημα αποτελεσματα. Αυτα περι κοσμηματων και μωρων. Συνεχιστε.....:D

apricot
09-09-10, 09:26
αχ! βρε κοριτσακι....αν το συνεχισεις αυτο θα τρελαθεις. μην το κανεις στον εαυτο σου, σου μιλαω εκ πειρας γιατι και εγω ειμαι ενα ατομο με προαισθησεις πολυ εντονες οι οποιες δυστυχως επιβεβαιωνονται συνεχεια. δεν θελω να γινω πιο περιγραφικη γιατι μου κανει πολυ κακο αφου δεν ειναι και πολυς καιρος που εχω συνελθει. παντως εγω αν σε ενδιαφερει απευθηνθηκα σε ομοιοπαθητικο αντι να καταληξω να παιρνω ψυχοφαρμακα. το μονο που θα σου πω ειναι οτι δεν υπαρχει ονειρο μου που να εχει βγει με αποκορυφωμα κατι που εγινε στη ζωη μου πριν απο 10 χρονια. για πολλα χρονια ζουσα σε σκιες και ενω νομιζα οτι το εχω ξεπερασει παντα εκει γυρνουσα. γινοντουσαν διαφορα πραγματα και ολα μα ολα τα ηξερα εκ των προτερων. φοβομουν να κοιμηθω και να τυχον ονειρευομουν κατι ξυπνουσα με κλαματα γιατι ηξερα οτι θα γινει. και δεν μιλαμε για καλα ονειρα αλλα για προμηνυματα κακων εξελιξεων. οταν γεννησα την κορη ειχα συνεχεια ανησυχιες.....και εχω παρατηρησει οτι κανω αυθυποβολη στα παιδια!!!!! ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΩΡΑ!!!!!:-?:-? βρες ενα τροπο και ζητα βοηθεια για το καλο ολων σας, μην προδιαγραφετε το μελλον του παιδιου σας. οι φοβιες ειναι φυσιολογικες για μια μαμα αλλα μεσα σε λογικα πλαισια και εγω πιστεψε με τα ειχα περασει οπως και εσυ τωρα....:!:
μακαρι να μπορουσα να σου πω παραδειγματα....σε καταλαβαινω αλλα ΣΤΑΜΑΤΑ!!!!

pitsikoki
09-09-10, 11:12
Ασχετο να μιλησω για ενα σοβαρο πρακτικο θεμα κυριες μου *μικρη υπενθυμιση* και συνεχιζετε ανενοχλητες. ΠΟΤΕ δεν βαζουμε σταυρους κρεμμαστους ή γενικα κρεμμαστα στο παιδι. Υπαρχει μεγαλος κινδυνος πνιγμου. Επισης βραχιολια και ολα τα παρεμφερη τα φοραμε ΠΑΝΤΑ με επιτηρηση γιατι εχουν κομματια που ανοιγουν/σπανε και μπορει το παιδι να τα καταπιει με ασχημα αποτελεσματα. Αυτα περι κοσμηματων και μωρων. Συνεχιστε.....:D

Ax, βρε ελεφριεμ το αυτονοητο μας λες...Εννοειτε:!::!:

eleni1
09-09-10, 11:35
αχ! βρε κοριτσακι....αν το συνεχισεις αυτο θα τρελαθεις. μην το κανεις στον εαυτο σου, σου μιλαω εκ πειρας γιατι και εγω ειμαι ενα ατομο με προαισθησεις πολυ εντονες οι οποιες δυστυχως επιβεβαιωνονται συνεχεια. δεν θελω να γινω πιο περιγραφικη γιατι μου κανει πολυ κακο αφου δεν ειναι και πολυς καιρος που εχω συνελθει. παντως εγω αν σε ενδιαφερει απευθηνθηκα σε ομοιοπαθητικο αντι να καταληξω να παιρνω ψυχοφαρμακα. το μονο που θα σου πω ειναι οτι δεν υπαρχει ονειρο μου που να εχει βγει με αποκορυφωμα κατι που εγινε στη ζωη μου πριν απο 10 χρονια. για πολλα χρονια ζουσα σε σκιες και ενω νομιζα οτι το εχω ξεπερασει παντα εκει γυρνουσα. γινοντουσαν διαφορα πραγματα και ολα μα ολα τα ηξερα εκ των προτερων. φοβομουν να κοιμηθω και να τυχον ονειρευομουν κατι ξυπνουσα με κλαματα γιατι ηξερα οτι θα γινει. και δεν μιλαμε για καλα ονειρα αλλα για προμηνυματα κακων εξελιξεων. οταν γεννησα την κορη ειχα συνεχεια ανησυχιες.....και εχω παρατηρησει οτι κανω αυθυποβολη στα παιδια!!!!! ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΩΡΑ!!!!!:-?:-? βρες ενα τροπο και ζητα βοηθεια για το καλο ολων σας, μην προδιαγραφετε το μελλον του παιδιου σας. οι φοβιες ειναι φυσιολογικες για μια μαμα αλλα μεσα σε λογικα πλαισια και εγω πιστεψε με τα ειχα περασει οπως και εσυ τωρα....:!:
μακαρι να μπορουσα να σου πω παραδειγματα....σε καταλαβαινω αλλα ΣΤΑΜΑΤΑ!!!!
Πες τα .....!!!!!
Βασανίζετε αδικα.....και αν ειναι ολα αυτα σημάδια ????....ναι αλλα και αν ΔΕΝ είναι ??????.......ολες αυτες οι σκέψεις θα ξετυλιγονται παλι και παλι και παλι......



joe
Χωρις να θελω να σε προσβαλω με κανενα τροπο σου στελνω πμ τα στοιχεια του ψυχολογου που ειχα επισκευτει πριν 7 χρόνια οταν παθαινα κρισεις πανικου λιγο πριν το γαμο μου !!!
Αν τα εχεις προχειρα μπορει καπιοα στιγμη να το παρεις αποφαση .......ορεξη να εχεις να μιλάς και να κλάις....
Φάρμακα δεν δινει ;)

zeta77
09-09-10, 21:20
σταματα κοπελα μου με την σκεψη σου να προκαλεις το κακο σε παρακαλω.εχω ξαναγραψει και θα ηθελα να πας σε εναν ψυχιατρο εστω για χαρη μας εδω μεσα που στο λεμε τοσες.εστω μια φορα κανε την θεραπεια που θα σου πει και αν δεν αλλαξει τιποτα σε 15 μερες υποσχομαι οτι θα παρω το μερος σου σε ολα και θα την ψαξουμε απο μερια εκκλησιας ολα ειναι πιθανα αλλα απο καπου πρεπει να αρχισεις να ψαχνεις και μετα συνεχιζουμε.σε παρακαλω για το παιδακι σου. τωρα το μονο που κανεις ειναι να σταυρωνεις τα χερια και να περιμενεις ξεκινα καπως και ολες διπλα σου θα ειμαστε!

joe
09-09-10, 22:45
Κοριτσια ειλικρινα ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον σας,το πηρα αποφαση οτι πρεπει να παω να μιλησω σε ψυχολογο,γιατι οχι και σε ψυχιατρο-δεν ειναι ταμπου,εξ' αλλου ψυχιατρος δε σημαινει σωνει και καλα και ψυχοφαρμακα.Θα το δοκιμασω,ποιος ξερει,ισως αυτο με κανει να δω καπως αλλιως τα πραγματα.Ειναι παντως καποιες μερες που σκεφτομαι πολυ πιο ισορροπημενα,που προσπαθω να μη δινω σημασια σε συμπτωσεις και τετοια,αλλα οπως σας εχω ξαναγραψει ολο κατι ξεφυτρωνει που με κανει να γυρισω στις ιδιες σκεψεις.
Για να δουμε,θα βοηθηθω αραγε?
Θα ηθελα ομως και η Zopiron να μου γραψει την αποψη της,γιατι ειλικρινα με εχει αφησει σε αγωνια,εγραψε οτι την προβληματισαν αυτα που εχω γραψει αλλα δε μου διευκρινισε το γιατι και εξαφανιστηκε,πραγμα που-ναι,το ξερω,μπορει να ειναι τραβηγμενο-αλλα με κανει να πιστευω οτι ισως πιστευει οτι "κατι συμβαινει" και δε θελει τελικα να μου το γραψει.Αν μας διαβαζει λοιπον τωρα κι αν θελει,οποια κι αν ειναι η γνωμη της για ολα αυτα,θα ηθελα πολυ να μου την πει.Γιατι ειναι μανουλα κι εκεινη και σιγουρα καταλαβαινει ποσο ψυχοφθορος ειναι αυτος ο φαυλος κυκλος στον οποιον εχω μπει.
Σας ευχαριστω και παλι ολες σας κοριτσια!!!

smartaki09
10-09-10, 10:53
Joe εχεις πμ.

ζώπυρον
11-09-10, 14:38
[QUOTE=joe;1694752]
Θα ηθελα ομως και η Zopiron να μου γραψει την αποψη της,γιατι ειλικρινα με εχει αφησει σε αγωνια,εγραψε οτι την προβληματισαν αυτα που εχω γραψει αλλα δε μου διευκρινισε το γιατι και εξαφανιστηκε,πραγμα που-ναι,το ξερω,μπορει να ειναι τραβηγμενο-αλλα με κανει να πιστευω οτι ισως πιστευει οτι "κατι συμβαινει" και δε θελει τελικα να μου το γραψει.Αν μας διαβαζει λοιπον τωρα κι αν θελει,οποια κι αν ειναι η γνωμη της για ολα αυτα,θα ηθελα πολυ να μου την πει.Γιατι ειναι μανουλα κι εκεινη και σιγουρα καταλαβαινει ποσο ψυχοφθορος ειναι αυτος ο φαυλος κυκλος στον οποιον εχω μπει.

Καλησπέρα. Εξαφανίστηκα γιατί 1) Έχω απίστευτα τρεξίματα με τη δουλειά και το σπίτι 2) Το πληκτρολόγιο μου κολλάει συχνά πυκνά κι έτσι δεν μπορώ να γράψω 3) Δεν ήξερα πως να σου πω ακριβώς αυτά που νοιώθω - γιατί θεωρώ το θέμα πολύ σοβαρό... Θα προσπαθήσω να είμαι (όσο γίνεται) σύντομη, περιεκτική και ρεαλιστική στην (υποκειμενική) άποψή μου.

Δεν θα μιλήσω για το μίνιμουμ των φόβων που όλες οι μανάδες έχουμε. Για την λατρεία που νοιώθουμε γι΄ αυτά. Για τις κεραίες μας που είναι πάντα σηκωμένες. Για το απερίγραπτο δέσιμο γονιού-παιδιού (με ότι συνεπάγεται αυτό). Όλα αυτά είναι γνωστά και αυτονόητα.

Όμως
καλή μου φίλη, διαβάζοντας ξανά και ξανά τα μηνύματά σου, κατάλαβα πως κι εσύ ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά. ΟΧΙ, ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ΚΑΤΙ και ειλικρινά πιστεύω πως ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΡΙΟΥΛΕΣ ΜΕ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κατάλαβα πως κι εσύ ξέρεις πως κάτι δεν πάει καλά με σένα. Δεν γράφω για να κάνω την κάποια. Δεν είμαι εξάλλου. Ούτε για να σου αποδώσω χαρακτηρισμούς. Μακριά από μένα αυτά. Οφείλω όμως να σου πω την αλήθεια έτσι όπως την είδα μέσα από τα μηνύματά σου.

Με συγκίνησες πολύ γιατί...

Μου θύμισες δύο παρόμοιες ιστορίες από το κοντινό οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον. Λοιπόν... Η μία μητέρα έχασε την επιμέλεια του παιδιού της γιατί όταν τα πράγματα έφθασαν στο απροχώρητο κρίθηκε ακατάλληλη μητέρα από τους ειδικούς... Η άλλη μητέρα δεν έχασε ποτέ τη επιμέλεια αλλά το παιδί αποστασιοποιήθηκε τόσο πολύ από αυτήν που ακόμα και τώρα που είναι 46 χρονών (το παιδί) δεν θέλει ούτε να ακούει την (γριά) μητέρα του...

Με συγκίνησες πολύ γιατί...
Από τα λεγόμενά σου φαίνεσαι ευαίσθητη, τρυφερή, έξυπνη, μορφωμένη
γυναίκα και μανούλα που αγαπάει και νοιάζεται τα παιδιά της
και ναι λοιπόν ... ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΤΥΧΗ.

Το πρόβλημα υπάρχει μέσα σου (δεν λέω πως είσαι άρρωστη). Ρίξε φως στις σκιές σου, κόψε τα σχοινιά που σε δένουν με το παρελθόν, επισκέψου έναν ειδικό της αρεσκείας σου (ακόμα κι αν χρειαστεί να αλλάξεις πολλούς για να βρεις τον κατάλληλο). Μην βάζεις δικαιολογίες ότι δεν έχεις λεφτά (υπάρχουν τα δημόσια νοσοκομεία, τα κέντρα ψυχικής υγιεινής - και με ψυχολόγους και με ψυχίατρους). Μην βάζεις δικαιολογίες ότι δεν γουστάρεις τα φάρμακα (επέλεξε αν θες τα φάρμακα ή το φαρμάκι...) Μην ντρέπεσαι (όποιος "τα παίζει" δεν είναι εγκληματίας, είναι κουρασμένος...) ΞΕΚΟΥΡΑΣΟΥ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ και θα δεις που όλα θα πάρουν τον ωραίο δρόμο τους...!
Πραγματικά φιλικά, θα περιμένω νέα σου!

Υ.Γ. Σε όλη αυτή την κατάσταση, αναρωτιέμαι... - Που είναι ο άντρας σου? - Που είναι τα αδέλφια σου (αν έχεις)? - Που είναι οι φίλοι σου? - Που είναι ο πατέρας σου? - Που είναι η μητέρα σου? Για την μητέρα σου εννοώ ότι εκτός από την πρακτική βοήθεια που λες ότι σου δίνει, μήπως θα ήταν καλύτερα (σαν επιστημόνισα που είναι κι άρα κατέχουσα την γνώση περισσότερο) να σου "δώσει" κάτι παραπάνω από συμβουλές του στυλ "πήγαινε σε πνευματικό" (δεν το κοροιδεύω, είμαι θρησκευόμενη κι έχω πνευματικό αλλά δεν νομίζω ότι σε αυτή την φάση το πρόβλημά σου αντιμετωπίζεται με την θρησκεία)... Κι αλήθεια θάχε πολύ ενδιαφέρον να θυμηθείς τη δική σου σχέση με εκείνη, τους δικούς της φόβους, αγωνίες, προσδοκίες από σένα...
Δεν θέτω τα ερωτήματα για να μου απαντήσεις αλλά για να αρχίσεις να σκέφθεσαι...
Υ.Γ. Παραπιπτόντως, το Joe είτε είναι το πραγματικό σου όνομα είτε ψευδώνυμο και είτε σε "Ζωή" το μεταφράζεις είτε σε "Χαρά", μου ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΗΜΑΔΙ...!!!!

Σε φιλώ!

joe
11-09-10, 19:49
Zopiron...απλα Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...Σ΄ευχαριστω που μου απαντησες κατ΄αρχην,γιατι δε σου κρυβω οτι ειλικρινα ειχα μεγαλη αγωνια-ακομη και μεσα στον παραλογισμο μου αν θες-για το τι θα μου πεις...κρεμομαι απο την καθε γνωμη γιατι το ζητημα αυτο ειναι ο,τι σημαντικοτερο για εμενα,αφορα το σπλαχνο μου,το παιδι μου που δεν μπορω να περιγραψω με λογια τι νιωθω γι΄αυτο!!!Το ιδιο και για το αλλο βεβαια,απλα με τη μεγαλη μου,μου εχουν κολλησει ολες αυτες οι σκεψεις και με δηλητηριαζουν καθε μερα,ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!!
Δεν παιρνει αλλη αναβολη,θα κλεισω τη Δευτερα κιολας ραντεβου με ψυχιατρο-ναι,με ψυχιατρο,δεν ντρεπομαι να το γραψω,πιστευω πως η συμβολη του θα ειναι πιο δυνατη απο αυτην ενος ψυχολογου χωρις βεβαια να υποτιμω τη δευτερη ειδικοτητα.
Οσο για τους δικους μου,ο αντρας μου εχει επηρεαστει κι εκεινος πολυ απ΄ολα αυτα,στην αρχη με καθησυχαζε αλλα στην πορεια οταν παντου εβλεπα γυρω μου σημαδια,οταν ανοιγα περιοδικα κι επεφτα πανω σε θεματα σαν αυτα που φοβαμαι,οταν του αναλυω τον αστρολογικο χαρτη της μικρης και του λεω οτι γι΄αυτον και γι΄αυτον τον λογο πρεπει να προσεχουμε κλπ.,ε τοτε απο καποιο σημειο και μετα αρχισε κι αυτος να στραβωνει και να μη θελει να ακουει αλλα,και φυσικα τον δικαιολογω.
Η αδελφη μου ειναι πιο μικρη απο εμενα,ειναι βεβαια ενας ανθρωπος πολυ ωριμος και με μεγαλη διαισθηση και με "κραζει" για ολα αυτα,τα θεωρει εμμονες.
Οι φιλες μου,καποιες πουεχουν παιδια μου λενε οτι κατα καιρους εχουν κι εκεινες διαφορες φοβιες για τα παιδακια τους (μια,για παραδειγμα,ειχε φαει κολλημα λεει οτι θα της απαγαγουν το μεγαλο της παιδι και δεν αφηνε να το βγαζει κανεις αλλος βολτα εκτος απο την ιδια) ενω αλλες μου λενε οτι ειναι δικες μου εμμονες ολα αυτα και να επισκεφθω ειδικο...Ακριβως αυτο που μου λετε κιεσεις,οι διαδικτυακες μου φιλες...γιατι σαν φιλες σας νιωθω ολες εσας που μπαινετε στον κοπο και μου γραφετε εδω και μου λετε την αποψη σας,οποια κι αν ειναι αυτη,γι΄αυτο το τοσο σοβαρο για μενα θεμα.
Οσο για τους γονεις μου,η μητερα μου συγκεκριμενα,μου λεει οτι ειναι δικες μου φοβιες ολα (και μου συστηνει κι εκεινη να παω σε ειδικο) αλλα επειδη εχει τρελλη αδυναμια στη μεγαλη μου κορη το καταλαβαινω οτι καπου επηρεαζεται και σε καποιες περιπτωσεις (οπως αυτη που μου ειπε μεταξυ υπνου και ξυπνιου η μικρη το "Καπου αλλου") φρικαρει κι εκεινη.Δεν το αφηνει να φανει αλλα το καταλαβαινω.Βεβαια δεν ειναι κι εκεινη αμετοχη στο ολο θεμα...Το να εχεις μητερα παιδιατρο ειναι μια απιστευτη ασφαλεια και δεν ειμαι καθολου αγνωμων για την βοηθεια που μου προσφερει σε ολα,αλλα απο την αλλη επειδη εχουν δει τα ματια της πολλα,ειδικα με το πρωτο παιδι με φοβισε σε πολλα-καποια λογικα και καποια οχι.
Για παραδειγμα,με ειχε φρικαρει με τις ιωσεις,μην παμε το παιδι εκει και κολλησει κατι,μην ερθει σε επαφη με αλλα παιδια και παθει ιωση κλπ.-φυσικα αυτο μεχρι μια ηλικια γιατι τωρα της τα εχω ξεκοψει,δε γινοταν να μη βγαινει το παιδι και να μην ερχεται σε επαφη με αλλα!!! Φοβοταν επισης μην πνιγει με το φαγητο και γι΄αυτο ηθελε να την ταιζει μονο εκεινη τις στερεες τροφες μεχρι μια ηλικια,μην το πιασει ατσαλα ο αντρας μου ή καποιος αλλος συγγενης και του πεσει (με τον αντρα μου επιβεβαιωθηκε γιατι 3 μηνων την ειχε σηκωσει αποτομα και της χτυπησε το κεφαλι σ΄ενα χαμηλο σημειο του ταβανιου,θυμαμαι τα εγραφα και τοτε εδω στο Forum),φοβοταν μην πιασει κατι με βρωμικα χερια και τετοια.
Μεχρι εκει βεβαια εν μερει-εν μερει ομως-το καταλαβαινω.Εγιναν ομως κι αλλα.
Θυμαμαι που μια φορα κοιμοταν η μικρη με τα χερια καπως περιεργα επανω της και η μανα μου τους αλλαξε θεση λεγοντας πως οι παλιες πιστευαν πως δεν κανει να κοιμουνται ετσι τα μωρα.Θυμαμαι επισης που ειχε φερει ο αντρας μου ενα φωτακι νυκτος για το παιδικο δωματιο που ειχε μπλε φως,κι η μανα μου ελεγε οτι καλυτερα να μην το βαλουμε γιατι αυτο το ψυχρο φως της θυμιζε καποια γραφεια συγκεκριμενα.
Οταν ηταν να ξεκινησω δουλεια μετα την αδεια μητροτητας με ειχε πρηξει για την ασφαλεια του παιδιου,αντι να μου κατευναζει το δικο μου αγχος.Τι να λεμε τωρα!!!
Την αγαπαω,ειναι εξαιρετη γιατρος και ειλικρινα πινουν νερο στ΄ονομα της ολοι οι γονεις παιδιων που παρακολουθει,ειναι επωνυμη εδω στην περιοχη μας και οχι επειδη ειναι μητερα μου αλλα ειναι οντως επιστημονας.Ωστοσο στο ζητημα του παιδιου,του πρωτου μου παιδιου,σε πολλα σημεια μου περασε δικες της φοβιες και με διελυσε,αθελα της.
Να σας πω ομως κατι?Θα πιστευα κι εγω οτι ολα οφειλονται εκει,αν δεν εβλεπα κι εγω μπροστα μου τοσο συχνα τοσα σημαδια.Οπως αυτο που ειδα οταν γυρνουσαμε απο το μαιευτηριο,πολυ πριν αρχισει δηλαδη η μανα μου να μου περναει τις δικες της λοξες,οπως αυτα που εχει πει κατα καιρους η κορη μου,οπως οι συμπτωσεις που συμβαινουν και με τρελλαινουν!!!

Eve
11-09-10, 20:30
joe καλησπερα!

θα σου πω τη δικη μου αποψη για το θεμα σου..

1. πιστευω απιστευτα στην αυρα και στη δυναμη της ψυχης μας. Μπορουν να μας γλιτωσουν απο πολλα αλλα και να μας προκαλεσουν αλλα τοσα. Η αυρα (το πεδιο μας) ειναι κατι που υπαρχει, δεν ειναι κατι φανταστικο. (ενα απλο παραδειγμα "το ματι", η κακη αυρα καποιου, το κακο του πεδιο που οντως μπορει να επηρεασει αρνητικα). Χρησιμοποιησε τη δυναμη αυτη - την ενεργεια σου οσο πιο θετικα μπορεις.

2. επειδη σε αυτη τη φαση πρακτικα δεν μπορεις να το κανεις αυτο, χρειαζεσαι βοηθεια. ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ- καποιος καλος ψυχιατρος / ψυχαναλητης (δεν σημαινει φαρμακα, οπως καπου λαθεμενα διαβασα) αντι για ψυχολογο. Χρειαζεσαι γιατρο για την ψυχη σου, οπως αν πονουσε το δοντι σου που θα πηγαινες σε εναν οδοντιατρο χωρις δευτερη σκεψη και δεν θα το αφηνες να σε ποναει 1.5 Χρονο οπως εκανες με την πονεμενη σου ψυχη.
Κανω και εγω ψυχοθεραπεια σε ψυχιατρο, για αλλους λογους απο εσενα, αλλα που κι εμενα δεν με αφηνουν να χαρω την καθημερινοτητα μου.

καλη συνεχεια και θετικη σκεψη!

ζώπυρον
11-09-10, 20:38
Δεν παιρνει αλλη αναβολη,θα κλεισω τη Δευτερα κιολας ραντεβου με ψυχιατρο-ναι,με ψυχιατρο,δεν ντρεπομαι να το γραψω,πιστευω πως η συμβολη του θα ειναι πιο δυνατη απο αυτην ενος ψυχολογου χωρις βεβαια να υποτιμω τη δευτερη ειδικοτητα.
Ειλικρινά σε συγχαίρω για την απόφασή σου! Δείχνει πόσο συνηδητοποιημένη είσαι και πόσο νοιάζεσαι και τον εαυτό σου και τα παιδιά σου!

ο αντρας μου ... απο καποιο σημειο και μετα αρχισε κι αυτος να στραβωνει και να μη θελει να ακουει αλλα,και φυσικα τον δικαιολογω.
Όσο και να έχει κουραστεί από όλο αυτό, ΔΕΝ δικαιούται να μην πάρει οριστική και αποτελεσματική θέση.
ΠΡΕΠΕΙ να στηρίξει εσένα και τα παιδιά ΤΟΥ.

Η αδελφη μου ειναι πιο μικρη απο εμενα,ειναι βεβαια ενας ανθρωπος πολυ ωριμος και με μεγαλη διαισθηση και με "κραζει" για ολα αυτα,τα θεωρει εμμονες.
Και τι προτείνει?

Οι φιλες μου,καποιες πουεχουν παιδια μου λενε οτι κατα καιρους εχουν κι εκεινες διαφορες φοβιες για τα παιδακια τους (μια,για παραδειγμα,ειχε φαει κολλημα λεει οτι θα της απαγαγουν το μεγαλο της παιδι και δεν αφηνε να το βγαζει κανεις αλλος βολτα εκτος απο την ιδια) ενω αλλες μου λενε οτι ειναι δικες μου εμμονες ολα αυτα και να επισκεφθω ειδικο...
Όλοι -κατά καιρούς- περνάμε φοβίες. Αρκεί να μην διαιωνίζονται και να μην μπλοκάρουν την καθημερινότητα και τις σχέσεις μας.

...οχι επειδη ειναι μητερα μου αλλα ειναι οντως επιστημονας.Ωστοσο στο ζητημα του παιδιου,του πρωτου μου παιδιου,σε πολλα σημεια μου περασε δικες της φοβιες και με διελυσε,αθελα της.
Δεν αμφιβάλλω για την επιστημοσύνη της... Τα υπόλοιπα τα είπες μόνη σου... Ξαναδιάβαστα... Με αυτό δεν θέλω να πω ότι είμαστε άμοιροι ευθυνών και για τα πάντα φταίνε οι άλλοι αλλά βρίσκοντας ποιός (πρωτο)φταίει, βρίσκουμε και την ρίζα του κακού...

Επίσης, σου είχα επισημάνει να θυμηθείς την δική σου σχέση με την μητέρα σου. Πριν γίνεις εσύ μαμά. Παλιά, όταν ήσουνα εσύ παιδί...

Να ρωτήσω και κάτι άλλο- Μπαμπά έχεις?

...πολυ πριν αρχισει δηλαδη η μανα μου να μου περναει τις δικες της λοξες,οπως αυτα που εχει πει κατα καιρους η κορη μου,οπως οι συμπτωσεις που συμβαινουν και με τρελλαινουν!!!
Σπάσε την αλυσίδα της "λόξας"... Η γιαγιά με τις λόξες της, η μαμά με τις λόξες της... Τα παιδιά σου πρέπει να ζήσουν στο φως της χαράς κι όχι στο σκοτάδι της φοβίας...!

Πάντα φιλικά

Υ.Γ. Το να βλέπει κάποιος μια νεκροφόρα, σίγουρα δεν είναι κι ότι ωραιότερο. Όλους μας πιάνει ένα δέος και μια αποστροφή. Αλλά αν το δούμε συμβολικά - γιατί πρέπει να προμηνύει θάνατο αγαπημένου μας προσώπου κι όχι το τέλος μιας άσχημης εποχής και την αρχή μιας άλλης ΟΜΟΡΦΗΣ?

πιτσιποπακι
11-09-10, 21:11
joe καλημερα.Διαβαζω το θεμα αυτο απο την αρχη που το ξεκινησες και οποτε ειμαι στο forum κοιταζω να δω αν εχεις γραψει,αν εχει αλλαξει κατι.Δεν σου εχω γραψει γιατι οτι σκεφτομουν το εβλεπα λιγο παρακατω απο καποια αλλη κοπελα.Καποιες συμπτωσεις οπως με ταινιες και προσωπα εχουν συμβει και σε μενα και σιγουρα σε ολο τον κοσμο.Δεν σημαινουν κατι κακο.Εξηγειται και επιστημονικα.Το μονο που θελω να σου πω ειναι να ηρεμησεις.Εχεις σκεφτει ποτε οτι μπορει να <<γρουσουζευεις>>με αυτες τις σκεψεις;Ηρεμησε και ευχομαι την επομενη φορα να εχεις νεα απο το γιατρο,να πας.Θα σε ξεμπλοκαρει και θα βρει την αιτια που τα σκεφτεσαι ολα αυτα.Να εισαι καλα.:)

terra
13-09-10, 10:59
joe, σου έχω πει τη γνώμη μου...
Έχω να προσθέσω ότι όσο γράφεις, τόσο γίνεται και πιο εμφανές ότι η μητέρα σου σ' έχει επηρρεάσει με τις φοβίες της και τώρα ίσως επηρεάζεις κι εσύ εκείνην.
Να ρωτήσω κάτι, σου έχει συμβεί να πας ή να θέλεις να πας σ' ένα μέρος και μετά να διαβάζεις συνέχεια γι' αυτό τυχαία; Όχι, δε γράφονται περισσότερα αυτή την εποχή για το συγκεκριμένο νησί/πόλη/χώρα. Απλά τα προσέχουμε εμείς περισσότερο γιατί μας απασχολούν.

Def, μια και σε ξαναβρήκα, ξέρεις κάτι για το παρακάτω;

Αν έχω καταλάβει καλά, ο ψυχαναλυτής εστιάζει σε αυτά που σου έχουν συμβεί στο παρελθόν ενώ η γνωσιακή-συμπεριφοριστική προσέγγιση στην αντικατάσταση δυσλειτουργικών σκέψεων με πιο λειτουργικές σκέψεις και συμπεριφορές. Αν είναι έτσι, δεν είναι κι οι 2 ελλιπείς; Πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει μια δυσλειτουργική σκέψη+συμπεριφορά αν δεν κατανοήσει και ξεπεράσει την αιτία της στο παρελθόν;

DaF
13-09-10, 16:38
γεια σου terra!
joe ελπιζω να μη σε πειραζει κ λιγη θεωρητικολογια στο τοπικ σου...αν σε πειραζει πες το μας κ μετακινουμαστε:)

δεν εχω διαβασει πολλα πραγματα , εχω μια αισθηση περισσοτερο γενικη, απο συζητησεις με οικειους μου που εχουν κανει ο καθενας διαφορα -ψυχοθεραπειες, αναλυση, ψυχιατρο....οποτε εκφραζω απλα προσωπικη και οχι τεκμηριωμενη γνωμη.
στην ψυχαναλυση εστιαζεις στο παρελθον και στις σχεσεις με τους γονεις σου , οπως και στα νοηματα που εχουν παρει αυτες οι σχεσεις κ συμπερφορες στη ζωη σου. απο αυτη την αποψη θεωρειται πληρης και οχι αποσπασματικη θεραπεια, γιατι εσυ ο ιδιος δινεις το νοημα ανακαλυπτοντας κ ερμηνευοντας με τα εργαλεια της αναλυσης το παρον σου μεσα απο το παιδικο, κυριως, παρελθον σου. δεν ειναι οτι λες την ιστορια της ζωης σου,αλλα οτι νοηματοδοτεις.
ετσι, φοβιες, ψυχοσωματικες εκφρασεις του πονου, τικ, ακομα κ σωματικες δυσλειτουργιες (παραλυσεις πχ-υπαρχουν παραδειγματα στο εργο του φρουντ, αν δεν απατωμαι) μπορουν να θεραπευτουν με την ψυχαναλυση. μπορει και οχι , ομως.
εξαρταται και απο την προθεση του αναλυομενου και φυσικα τη 'χημεια' με τον αναλυτη.
αυτο που λες για τη γνωσιακη προσεγγιση ειναι κ αυτο που εχω καταλαβει κ εγω. οτι δλδ εχεις αυτο το αποτελεσμα στη συμπεριφορα, ψαχνεις εναν τροπο να το ξεπερασεις (πχ να επαναλαμβανεις το προβλημα , υψοφοβια πχ: να ανεβαινεις σε ψηλα κτιρια...-το λεω καπως απλοικα , αλλα ετσι το αντιλαμβανομαι:rolleyes:)και με τη βοηθεια του ψυχοθεραπευτη το ξεπερνας.

η δικη μου αισθηση για την ψυχοθεραπεια βρισκει πραγματι ελλιπη τη 2η προσεγγιση, σε καποιους ομως μπορει να ειναι πολυ χρησιμη. πιο πανω ειχα γραψει για τους εθισμους (αλκοολ, φαγητο, ναρκωτικα, τυχερα παιχνιδια...), οτι εχει πολυ καλα αποτελεσματα σε αυτους. βεβαια κ παλι εξαρταται απο την προθεση, μεχρι πού θες να φτασεις, αν το θεωρεις σημαντικο να πας πολυ πισω ή οχι...κτλ...

να συμπληρωσω κ κατι πανω σε αυτο που λεει η eve: αν ο ψυχιατρος ή ο ψυχολογος εχει κανει ψυχαναλυση και εχει εκπαιδευτει σε αυτη, εργαζεται ως 'ψυχιατρος/ψυχολογος ψυχαναλυτης' ή 'ψυχιατρος ψυχοθεραπευτης'.
ο ψυχιατρος ως γιατρος ομως, κ οχι ως θεραπευτης αλλης προσεγγισης, συνταγογραφει φαρμακα)

ισως οι διαφορες ψυχοθεραπειες κ προσεγγισεις να μην μπορουν ακριβως να 'μετρηθουν' ποσο καλο μπορουν να κανουν κ σε ποσους...ισως να ειναι προσωπικες επιλογες και να ταιριαζουν σε καποιους κ σε αλλους οχι. ετσι κ αλλιως ειναι τοσες πολλες οι προσεγγισεις κ ακομα περισσοτερες οι ανθρωπινες συμπεριφορες. αλλα οταν ακουω τη joe να μιλα τοσο πολυ για τη σχεση με τη μητερα της και να ανατρεχει με τοση αγωνια στο παρελθον κ τις μνημες της, δεν μπορω παρα να της προτεινω αυτο που μου 'κολλαει' περισσοτερο...
φυσικα ειναι στο χερι της τι θα αποφασισει!
που ο,τι κ αν ειναι ευχομαι πραγματικα να ειναι για καλο!:)

mamag
13-09-10, 17:09
θεωρω περιττο να επεκταθω περισσοτερο γιατι λιγο-πολυ ολες σου ειπαν τα ιδια.απλα θα απαντησω στην ερωτηση σου:ναι,θα ανησυχουσα,θα τρελαινομουν,δεν θα κοιμομουν τα βραδυα,δεν θα ετρωγα....εχεις καθε δικαιωμα να περασεις απο αυτη τη φαση...περασε την και ξε-περασε την.βρες ενα τροπο.αν ταλαιπωρησε 1,5 χρονο τωρα ειλικρινα σε λυπαμαι.ειναι αδικο.πολυ.ειχα κρισεις πανικου 3 μηνες μεχρι να παω σε ΨΥΧΙΑΤΡΟ και ηταν οι χειροτεροι της ζωης μου.και αφορουσαν εμενα,οχι το παιδι μου που ειναι σαφως χειροτερο.βεβαια θυμαμαι πως μολις αρχισα να επανερχομαι περασα τις πιο ομορφες στιγμες της ζωης μου γιατι εκτιμουσα καλυτερα καθε ευτυχισμενη στιγμη.κ εσυ δικαιουσαι να το ζησεις αυτο!μην αφηνεσαι αλλο.κανε κατι.οτι θεωρεις εσυ καλυτερο.γιατρο,παππα,διαδικτυο.οτι σε βοηθαει.κανεις μας δεν ξερει τι του ξημερωνει.ουτε για μας ουτε για τα παιδια μας.δεν θελω να ακουστω κοινοτυπη αλλα επειδη το προβλημα σου ειναι παρομοιο με το δικο μου εχουμε την αναγκη αν και πηγαμε σχολειο κ πανεπιστημιο καποιος να μας ξαναμαθει την αλφα -βητα

sofia07
14-09-10, 00:17
Ζητώ συγγνώμη που θα μπω λίγο σφήνα στο θέμα, κορίτσια...

Θεωρώ ότι γενικά δεν επηρεάζομαι από όλα αυτά που σε ανησυχούν, φίλη Zoe, αν και διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον όλα όσα έγραψες. Δεν πιστεύω σε σημάδια, όνειρα και άλλα τέτοια αλλά δέχομαι ότι κάποιοι μπορεί και να το κάνουν. Έτσι, πιστεύω ακράδαντα (εφόσον κάθε γνώμη σε ενδιαφέρει) ότι όλα είναι στο μυαλό σου, ότι η μεγάλη σου κόρη "σε παίζει" άθελά της με πράγματα και λέξεις που κεντρίζουν τη φαντασία της και ότι, ΟΚ, κάποιες συμπτώσεις συμβαίνουν σε όλους κατά καιρούς αλλά δεν πέφτουν όλοι στα πατώματα... Επομένως:

Ποιο είναι το χειρότερο σενάριο; Αν είναι να συμβεί κάτι άσχημο,

α) ήδη κάνεις ό,τι μπορείς για να το αποτρέψεις -ζώνες ασφαλείας, προστατευτικό πλέγμα στο μπαλκόνι κλπ, όπως όλοι

β) το να ανησυχείς προκαταβολικά δεν συμπεριλαμβάνεται στα παραπάνω

και, χωρίς να θέλω να σε χαλάσω,

γ) μη σπαταλάς το χρόνο σας, αυτόν που κλέβεις από τη ζωή σας, με το να σκέφτεσαι και πολύ περισσότερο να συζητάς με όλο τον κόσμο αυτές τις ανησυχίες...

Ψάξε για πιο ειδική βοήθεια, εμείς εδώ μόνο γνώμες λέμε!


PS: Εκείνη η έρμη η νεκροφόρα που σε τάραξε τόσο πολύ... ξέρεις με πόσα άλλα αυτοκίνητα διασταυρώθηκε πριν έρθει μπροστά σας;

peper
14-09-10, 01:18
Μόλις γεννήθηκε η αδερφή μου, τα ψυχολογικά της μαμάς μου είχαν χτυπήσει κόκκινο. Φοβόταν να μείνει στο σπίτι μόνη της, μήπως πεθάνει και τι θα απογίνουμε εμέις, αν άκουγε καμπάνα να χτυπάει πένθημα έβαζε ταχειρότερα στο μυαλό της, μήπως κάποια στιγμή πάρει κάποιο μαχαίρι και τη σκοτώσει και πολλά άλλα τέτοια. Ζήτησε βοήθεια από ειδικό και το ξεπέρσε.

Μην το αμελείς. Βιάσου. Φοβάμαι για σένα με αυτά όλα που λες.

Και κάτι άσχετο. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη βγαίνοντας από την γυναικολόγο μου συναντήσαμε έναν παπά (υπάρχει προκατάληψη με τους παπάδες ότι είναι γρουσούζιδες). Σκεφτηκα ότι δεν θα πάει καλά η εγκυμοσύνη μου όπως και δεν πήγε. Όμως δεν έφταιγε ο παπάς αλλά το πρόβλημα που είχαμε με το σύζυγό μου γιατί για άλλες τρεις φορές η εγκυμοσύνη μου δεν προχώρησε και δεν είχα δει παπά. Γι' αυτό μην συσχετίζεις πράγματα όπως η νεκροφόρα και διάφορα άλλα.

Φιλικά!

peper
14-09-10, 01:31
Και κάτι ακόμη.

Τότε ήμουν στην ηλικία τον πέντε ετών και ακόμη θυμάμε την μητέρα μου μελαγχολική και κάποιες φορές να κλαίει και εγώ να στενοχωριέμαι που την έβλεπα έτσι.

Μην το κάνεις αυτό στα παιδιά σου. Δεν αξίζει να χάνεις πολίτιμες στιγμές για εμμονές.

Φιλικά!

ismin
14-09-10, 08:35
joe , εχω και εγω καποιες φοβιες σε σχεση με το παιδι μου, ανησυχω μηπως παθει κατι . Αυτο συμβαινει γιατι ειχα μια εγκυμοσυνη που πηγαινε τελεια και ξαφνικα γεννησα προωρα και εχασα το μωρο, στην επομενη εγκυμοσυνη ειχα το φοβο μηπως κατι γινει ξαφνικα και αυτος ο φοβος με ακολουθησε και μετα τη γεννηση. Δεν ειναι κατι το υπερβολικο ειναι μια εννοια παραπανω , ειμαι πιο προστατευτικη απο αλλες μαμαδες και προσπαθω να το αλλαξω σιγα σιγα.
το δικο σου προβλημα νομιζω οτι ξεκιναει απο τη μαμα σου. νομιζω οτι η μαμα σου φοβηθηκε οτι θα σε ''χασει'' οταν εκανες οικογενεια και προσπαθησε να παρει ενεργο ρολο και να σου γινει απαραιτητη, ετσι εσυ αρχισες να νιωθεις οτι δεν εισαι αρκετα ικανη μητερα και πιθανον βαθια μεσα σου να νομιζεις πως δεν σου αξιζει να εχεις την κορη σου γιαυτο φοβασαι πως θα την χασεις , ''θα στην παρουν πισω '' . στη μικρη σου κορη που πηρες την ανατροφη της πανω σου δεν νιωθεις ολες αυτες τις ανασφαλειες. εγω θα ελεγα να κανεις τη μαμα λιγο στην ακρη , εχει την οικογενεια της και εσυ τη δικη σου , θα ασχοληθει λιγο με τα παιδια σαν γιαγια αλλα ολες τις αποφασεις για την ανατροφη τους θα τις παιρνετε εσεις . το οτι εισαι μικρουλα ή το οτι δεν εισαι παιδιατρος δεν σε κανει λιγοτερο ικανη μαμα ,παρε την κατασταση στα χερια σου και να δεις που οι φοβιες σου θα υποχωρησουν.

babycare
14-09-10, 11:11
Καλή μου joe, σε καταλαβαίνω και νιώθω την αγωνία, το φόβο και την απελπίσια σου μη μπορώντας να βοηθήσεις τον εαυτό σου σε όσα βιώνεις.Πρέπει να δεις έναν ειδικό, το συντομότερο! Είναι κρίμα να χάνεις πολύτιμες στιγμές ευτυχίας με τις κόρες σου και θα είναι ακομα πιο κρίμα αν συνεχιστεί αυτό κι τους μεταφέρεις λάθος μηνύματα, όπως πιθανόν να έγινε και με σένα.Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα και καταλαβαίνουν περισσότερα απ'όσα νομίζουμε.Κι εγώ μεγάλωσα με μια μαμά προληπτική, που πίστευε και πιστεύει δυστυχώς ακόμα σε όνειρα , σε σημάδια κλπ..Όταν ήμουν μικρή με επηρέαζε, αρνητικά βέβαια, αλλά μετά τα έβαλα κάτω, το έψαξα και λίγο μόνη μου, διάβασα και ακολουθώ τη δική μου πορεία ζωής.Έχω το νου μου βέβαια γιατί δε θέλω τώρα που μεγαλώνει η κορούλα μου και καταλαβαίνει περισσότερα, στο λίγο χρόνο που περνάνε οι 2 τους μόνες όταν λείπω να έχουμε τις ίδιες ιστορίες..Στη ζωή υπάρχει η καλή υπάρχει και η άσχημη πλευρά.Μην κοιτάς μόνο την άσχημη.Εντάξει ,αφού υπάρχουν γραφεία τελετών και φέρετρα και νεκροφόρες, κάποια στιγμή θα τα δούμε και στο δρόμο, σε όλους έχει συμβεί λίγο πολύ. Να επιβάλεις στον ευατό σου θετικές σκέψεις,δοκίμασε λίγα λεπτά την ημέρα, κάθε μέρα, να σκέφτεσαι όμορφα πράγματα και σταδιακά αύξησε το χρόνο των θετικών σκέψεων. Θα δεις ότι σε λίγο καιρό οι όμορφες σκέψεις θα έρχονται αυθόρμητα.1,5 χρόνο να ζεις αυτό το μαρτύριο είναι αρκετό, δε νομίζεις;

Lucy
14-09-10, 12:39
Η γνώμη μου είναι πως είναι όλα στο μυαλό σου. Και εγώ κατά καιρούς(και φαντάζομαι ολοι μας) έχω κάνει άσχημες σκέψεις στα καλά καθούμενα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρόκειται για σημάδια. Εφόσον σου μπήκε αυτή η ιδέα στο κεφάλι είναι σίγουρο ότι θα βλέπεις παντού σημάδια και θα ερμηνεύεις τα πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο.
Και η δική μου κόρη "βλέπει" κατά καιρούς πράγματα και πρόσωπα αλλά αυτό είναι πολύ φυσιολογικό για την ηλικά τους. Εϊναι απλώς η φαντασία τους. Όσο για τα "κρανία" που λες, μπορεί να της έκανε εντύπωση η λέξη και να τη χρησιμοποιεί. Μπορεί να είδε τη δική σου αντίδραση, να κατάλαβε δηλαδή ότι φοβήθηκες και εντυπωσιάστηκες και να τη χρησιμοποιεί ξανά και ξανά.
Ατυχηματάκια όλα τα παιδιά έχουν κατά καιρούς και αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Σε ζώδια και χάρτες δεν πιστεύω και θα σε συμβούλευα να μην ασχολείσαι γιατί μόνο άγχος και ανησυχία θα σου προκαλούν. Όπως θα συμβούλευα και να μην ασχολείσαι με προλήψεις, παπάδες, νεκροφόρες και δεν ξέρω τι άλλο. Αν κάτσεις και σκεφτείς με τη λογική και όχι με το συναίσθημα, θα δεις ότι όλα αυτά είναι αηδίες.
Επίσης είμαι απόλυτα σίγουρη ότι κάποιος ή κάποιοι στο περιβάλλον σου, τρέφουν αυτές τις προλήψεις και τις ανησυχίες! Προσπάθησε να μην επηρρεάζεσαι κι να βλέπεις τα πράγματα με λογική.

terra
14-09-10, 13:20
PS: Εκείνη η έρμη η νεκροφόρα που σε τάραξε τόσο πολύ... ξέρεις με πόσα άλλα αυτοκίνητα διασταυρώθηκε πριν έρθει μπροστά σας;

Σωστή!!!

Επίσης συμφωνώ με την ismin και τις άλλες κοπέλες που είπαν ότι οι φοβίες πιθανότατα έχουν προέλθει από τη μητέρα σου...
Δε χάνεις τίποτα να δεις κάποιον ειδικό, θα αισθανθείς σίγουρα καλύτερα

Thank you Daf!
Η συμπεριφοριστική είναι ωστόσο πολύ καλή για την αντικατάσταση δυσλειτουργικών σκέψεων με πιο λειτουργικές. Αν π.χ. κάποιος ντρέπεται να μιλήσει σε κόσμο γιατί φοβάται ότι θα τον κοροϊδέψουν, ο ψυχολόγος τον βοηθά να αντιμετωπίσει τους φόβους του πιο ψύχραιμα και να τους εκλογικεύσει. Από την άλλη είναι αυτό, ότι δεν ξέρω πώς γίνεται κάτι τέτοιο αν δε βρεθούν κι οι αιτίες που δηιούργησαν αυτές τις φοβίες...

Από την άλλη πλευρά η ψυχανάλυση νομίζω ότι είναι πολύ χρονοβόρα αλλά πάει σε μεγαλύτερο βάθος...

ΜΑΡΙΑΛ
14-09-10, 15:33
λοιπόν αγαπητή τζόε ....
το πρόβλημα σου είναι πάρα πολύ σοβαρό.....
μόλις επικοινωνήσεις με ψυχίατρο ενημέρωσε μας (ψυχιάτρο όχι ψυχολόγο, ψυχαναλυτή)

η μητέρα σου φέρει τεράστειο μερίδιο ευθύνης για ότι περνάς

τι θα πει δηλαδή: ότι οι παλιές δεν αφήναν τα παιδιά να κοιμούνται έτσι? είναι λόγια μορφωμένου ανθρώπου αυτά?
τι θα πει δηλαδή ότι: ταίζει τη μικρή η γιαγιά τροφές μην τυχών πνιγεί?
και με ποιο δικαίωμα δεν επιτρέπεται να σηκώνει ο μπαμπάς τη μικρή?

η γιαγιά πρέπει να απομακρυνθεί από το σπίτι γιατί εκτός του ότι φταίει για την γέννηση των (παράλογων) φόβιών σου, σου τις ενισχείει κι όλας....

γιατί το άφησες τόσα χρόνια γλυκιά μου?
λοιπόν εκτύπωσε ότι έχεις γράψει εδώ εφοδιάσου με όρεξη για συζήτηση και βουρ στον ψυχίατρο......

Aeriko
14-09-10, 15:52
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι τελικά μπορεί να είσαι πολύ πιο δεμένη απ' ότι πιστεύεις με την μεγάλη σου κόρη συναισθηματικά και να της "μεταφέρεις" τις φοβίες και τα άγχη σου; Μου έκαναν εντύπωση διάφορα από αυτά που έχεις περιγράψει και η τελική αίσθηση (πέρα απ' όσα σου έχουν γράψει τα κορίτσια με τα οποία συμφωνώ) είναι πως με όλα αυτά που βόσκουν ανεξέλεγκτα στο κεφάλι σου επηρρεάζεις το ίδιο σου το παιδί. Γίνεται η προβολή των φοβιών σου γιατί εκείνο δεν ξέρει πως να τις κρύψει. Αφού θέλεις να πιστέψεις τόσο πολύ στο "μεταφυσικό" (ή υπερφυσικό) πίστεψε σε αυτό και πολέμησέ το γιατί αν υποθέσουμε ότι ισχύει (όπως ισχύει ας πούμε σε κάποια ζευγάρια) τότε κάνεις μεγάλο κακό στο ίδιο το παιδί!

Κι αν υποθέσουμε (και πάλι) ότι είσαι ενορατική τότε αυτή την ιδιότητα πιθανά την έχει και το παιδί και η ενόρασή της αφορά τον μικρόκοσμό της, δηλαδή εσένα!

beba01
15-09-10, 15:47
ΜΑΡΙΑΛ, ismin Aeriko με κάλυψαν απόλυτα.
joe πήγες στον ψυχίατρο? Τι σου είπε?

eleni1
15-09-10, 19:19
περιμενουμε νεα σου :p

aleca
15-09-10, 21:27
καμια φορα διαβαζω καποια ποστ, σκεφτομαι να απαντησω και μετα παλι σκεφτομαι οτι ο συγγραφεας πολλες φορες βρισκει τη λυση ξαναδιαβαζοντας ό,τι εχει γραψει...τετοια περιπτωση νομιζα ηταν και αυτη αλλα τελικα βλεπω ότι ειναι λιγο πιο 'δυσκολη':)
Καποτε ειχα θεμα με τα ονειρα...δεν 'εβγαιναν' απλως αλλα κατι παραπανω....επικοινωνουσα με αλλους ανθρωπους μεσα απο τα ονειρα μου :confused:...ειχα φτασει σε σημειο να με φοβαμαι :D
Και μια μερα αποφασισα οτι δεν θελω να βλεπω ονειρα, ετσι απλα...στ'αληθεια ομως δεν ηθελα. Και μεσα σε ενα μηνα, ως δια μαγειας, ξυπναγα το πρωι και δεν θυμομουν τιποτα :roll:.....και μιλαμε για μια κατασταση που συνεβαινε τουλαχιστον δεκαπεντε χρονια.
Τωρα πια δεν πιστευω στη μεταφυσικη ιδιαιτερα. Πιστευω ομως οτι ο ανθρωπος εκμεταλλευεται τον εγκεφαλο του πολυ λιγοτερο απο οσο θα μπορουσε....στο 'ανεκμεταλλευτο' του εγκεφαλου κρυβεται για εμενα η μεταφυσικη :rolleyes:.
Στο χερι σου ειναι ολα ή μαλλον στο μυαλο σου....ή το παιρνεις αποφαση, πιστευεις πραγματικα οτι ολα αυτα δεν εχουν καμια σημασια ή παιρνεις βοηθεια καποιου ειδικου ωστε να 'απελευθερωθεις'.
Ενημερωτικα παντως ο μεγαλος μου ο γιος κοιμοταν επι ενα χρονο (όταν ηταν 2 χρονων) με μια νεκροκεφαλη!(αυτο της ανατομιας)..ειχε φαει κολλημα με τους γιατρους και ηξερε καθε μελος του ανθρωπινου σωματος απο εξω ....όποιος τον εβελεπε να κοιμαται με τον 'κοκκαλο' (ετσι τον ελεγε) εμενε ετσι :shock:.Επισης εχει και αυτος το ιδιο θεμα μα τα ονειρα που ειχα εγω...αλλα κανω πως δεν τρεχει τιποτα μεχρι να το 'θαψει'....η μανα μου θυμαμαι μου το καλλιεργουσε περισσοτερο με τον τροπο της :-?.
Φοβιες εχουμε ολες με τα παιδια μας...δυστυχως δεν ειναι ολα στο χερι μας και δεν μπορουμε να τα γνωριζουμε ολα..απο εκει και περα ο καθενας προσευχεται σε ό,τι πιστευει και ελπιζει οτι θα ακουστουν οι προσευχες του;)

joe
16-09-10, 17:11
Κοριτσια για αλλη μια φορα σας ευχαριστω και συμφωνω σε πολλα απο αυτα που λετε ειδικα για τη μητερα μου,το καταλαβαινω κι εγω οτι αθελα της μου εχει δημιουργησει πολλα ψυχολογικα και φταιω κι εγω που παντα απο μικρο παιδι κρεμομουν απο τη γνωμη της,θεωρουσα ο,τι ελεγε σωστο και γενικα πιστευα οτι σε ολα εχει δικιο...
Σημερα μου συνεβη το εξης με τη μικρη και με φρικαρε παλι-μα ειλικρινα δε θα φρικαρατε κι εσεις???Της ελεγα μια ιστορια που την εχουν ξεκινησει να τη λενε με τη μητερα μου,για εναν πριγκηπα που ηταν ομορφος αλλα κακος και πατησε ενα βατραχακι το οποιο μεταμορφωθηκε σε νεραιδα."Ναι" μου λεει η μικρη "πατησε το βατραχακι κι εκεινο πεθανε."
Της λεω "που το ξερεις εσυ οτι πεθανε το βατραχακι" "Ναι,πεθανε" επεμενε εκεινη.Ρωτησα τη μητερα μου αν της το ειχε πει ετσι το παραμυθι και μου ειπε ναι αν και δεν την πολυπιστευω.Το κουφο ειναι ομως αλλο.Γυριζει και μου λεει ξαφνικα η μικρη "Θελω κι εγω να με πατησει ενας πριγκηπας και να πεθανω!!!" ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!
Πώς γινεται ενα παιδι απο ολοκληρη ιστορια με πριγκηπες,νεραιδες και πριγκηπισσες να ταυτιστει με το βατραχακι που παθαινει αυτο που παθαινει???Γιατι βρε κοριτσια εκει που παω λιγο,λιγακι εστω,να ηρεμησω πρεπει το παιδι μου να μου λεει τετοιες κουλαμαρες?
Τι παει να πει αυτο που μου ειπε?ΕΛΕΟΣ!!!

aleca
16-09-10, 17:20
χαχαχαχα..συγαχαρητηρια εχεις ενα εξυπνο παιδακι που εχει 'πιασει' τις φοβιες σου και σε δουλευει ψιλο γαζι!!!!!!!

joe
16-09-10, 17:25
Βρε Aleca Μου ηταν απολυτως σοβαρη οταν μου το ελεγε...εννοειται οτι εγω φρικαρα και αυτο μαλλον φανηκε...πού ξερει το παιδι ευτες τις εννοιες κι αυτες τις σημασιες...γιατι ας πουμε δεν μου ειπε οτι θελει να γινει η πριογκηπισσα Μαργαρω (που ειναι κι αυτη στο παραμυθι) και της ηρθε να ταυτιστει με το βατραχο?Μα ουτε ενα πενταημερο ηρεμιας δεν μπορω να εχω???

aleca
16-09-10, 17:28
γιατι στα παιδακια αρεσει να μαθαινουν καινουρια πραγματα..και γενικα τους κανει εντυπωση καθε τι 'ιδιαιτερο'....μην ανησυχεις καλη μου...μια χαρα ειναι το παιδακι σου και τιποτα κακο δεν θα του τυχει....

Lucy
16-09-10, 17:33
Και εγώ πιστεύω ότι το παιδί βλέπει τις αντιδράσεις σου και σε προκαλεί συνέχεια.
Επίσης αφού το βατραχάκι το πάτησαν, πέθανε και μεταμορφώθηκε σε νεράιδα, προφανώς θέλει και το κοριτσάκι να γίνει νεράιδα όπως τα κατάφερε και ο βάτραχος (αφού πρώτα πέθανε). Αν κάτσεις και το ψάξεις λίγο, θα δεις ότι εσύ και η μαμά σου καθοδηγείτε άθελά σας το παιδί και μετά τρομάζετε κιόλας! Πρόσεξε μην μεταδώσεις τις φοβίες σου στο παιδί.

agentP
16-09-10, 17:45
Πώς γινεται ενα παιδι απο ολοκληρη ιστορια με πριγκηπες,νεραιδες και πριγκηπισσες να ταυτιστει με το βατραχακι που παθαινει αυτο που παθαινει???Γιατι βρε κοριτσια εκει που παω λιγο,λιγακι εστω,να ηρεμησω πρεπει το παιδι μου να μου λεει τετοιες κουλαμαρες?
Τι παει να πει αυτο που μου ειπε?ΕΛΕΟΣ!!!
Joe, γιατί πρέπει οπωσδήποτε να σημαίνει κάτι; Μην πιάνεσαι από μια τυχαία κουβεντούλα του παιδιού, 2,5 χρονών παιδάκι είναι η κόρη σου, μπορεί να λέει ό,τι θέλει...

zeta77
16-09-10, 18:20
μας ειπες οτι θα πας στον γιατρο γιατι δεν πας και το συνεχιζεις ειναι κριμα. εμεις ολες περιμενουμε νεα σου και εσυ εχεις βαλτωσει και δεν ξεκουνας κανε κατι γρηγορα μην αφηνεις να σου χαλαει κατι τετοιο τις ωραιες στιγμες με το παιδακι σου.εγω τα περασα με την καταθληψη και τωρα λεω πως εχασα τοσους μηνες που θα την χαιρομουν

ζώπυρον
16-09-10, 22:29
Μα ουτε ενα πενταημερο ηρεμιας δεν μπορω να εχω???

Πόσο πια...? Δεν κουράστηκες βρε Joe μου...? Γιατί ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ και ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΣ τον εαυτό σου έτσι...?????

joe
16-09-10, 22:44
Πιστεψτε με δεν θελω ουτε κι εγω να ταλαιπωρουμαι ετσι,μου τιναζει την ψυχολογια στον αερα ολο αυτο...Ουτε θελω να "χαιδευομαι" και να τραβαω την προσοχη και να ζηταω "νταντεμα" εδω στο Forum,καταλαβαινετε τι εννοω...Ισως καποιες να νομιζουν οτι το εχω παρατραβηξει με ολα αυτα,αλλα πιστεψτε με,ξερετε ποσο θα ηθελα κι εγω να μπορουσα να ανοιξω ενα topic αλλο,να λεμε για αλλα πραγματα,για αλλους προβληματισμους για τα παιδια μας,για τους αντρες μας...Ομως βρε κοριτσια δεν ξερω αλλο παιδι να πεταει τετοιες ατακες στα καλα καθουμενα!!!Εχετε κι εσεις παιδακια οι περισσοτερες,κι εχετε εμπειρια.Σας εχουν φρικαρει ποτε με τετοια θεματα,με τετοια λογια?Δεν εννοω μονο το σημερινο,εννοω ολα αυτα που μου εχει πει κατα καιρους.Ειδικα αυτο το "Καπου αλλου" που μου ειχε πει τοτε μισοκοιμισμενη,που σκεφτομουν εγω τα οσα κοιτωντας την,εχει προβληματισει πολυ κοσμο.Ακομη κι αν ολα τ΄αλλα ηταν υπερβολες δικες μου,αυτο τι ηταν?
Και σημερα με το βατραχακι,πώς γινεται ενα παιδι να θελει να του συμβει αυτο που συνεβη στο βατραχακι,που το κλωτσησε ο πριγκηπας και το πατησε?Γιατι να μουπει αυτο που μου ειπε?Να της εκαναν εντυπωση οι λεξεις,το οτι εγινε νεραιδα μετα το βατραχακι?Κι αν ναι,γιατι δε μου ειπε "θελω να γινω κι εγω νεραιδα" αλλα αντιθετως μου ειπε ολα τα προηγουμενα?
Ειναι "καπως" ολα αυτα μονο στο δικο μου μυαλο?

joe
16-09-10, 22:48
Οσο για το θεμα του ψυχολογου/ψυχιατρου,το ξερω,ειχα πει οτι θα παω...Καθε μερα λεω σημερα θα κλεισω ραντεβου.Αλλα το θεμα ειναι οτι ειναι και οι ωρες μου καπως περιορισμενες τωρα,η μανα μου εχει συνεχεια ιατρειο αυτες τις μερες,ο αντρας μου εχει κυλιομενο ωραριο-και φοβαμαι να τον αφησω μονο του με τα παιδια για να παω-την αλλη εβδομαδα ξεκιναω δουλεια και θα δουλευω απογευματα...Θα μου πειτε ολα αυτα ειναι δικαιολογιες,σηκωσε το τηλεφωνο και κλεισε ραντεβου με εναν ειδικο ΤΩΡΑ.Αυτο λεω κι εγω στον εαυτο μου αν και οντως υπαρχουν καποιες πρακτικες δυσκολιες στο να παω,δεν ειναι ετσι ευκολο.Και να σας ομολογησω οτι φοβαμαι κιολας λιγο να το ξεπερασω ολο αυτο,γιατι δεν εχω ΑΠΟΛΥΤΑ πειστει ακομη οτι ειναι εμμονη κι οχι κατι αλλο.Θα παω ομως,το χρωσταω στον εαυτο μου αλλα και σε εσας που τοσον καιρο τα λεμε απο εδω.

ζώπυρον
16-09-10, 23:53
Οσο για το θεμα του ψυχολογου/ψυχιατρου,το ξερω,ειχα πει οτι θα παω...Καθε μερα λεω σημερα θα κλεισω ραντεβου.Αλλα το θεμα ειναι οτι ειναι και οι ωρες μου καπως περιορισμενες τωρα,η μανα μου εχει συνεχεια ιατρειο αυτες τις μερες,ο αντρας μου εχει κυλιομενο ωραριο-και φοβαμαι να τον αφησω μονο του με τα παιδια για να παω-την αλλη εβδομαδα ξεκιναω δουλεια και θα δουλευω απογευματα...Θα μου πειτε ολα αυτα ειναι δικαιολογιες,σηκωσε το τηλεφωνο και κλεισε ραντεβου με εναν ειδικο ΤΩΡΑ.Αυτο λεω κι εγω στον εαυτο μου αν και οντως υπαρχουν καποιες πρακτικες δυσκολιες στο να παω,δεν ειναι ετσι ευκολο.Και να σας ομολογησω οτι φοβαμαι κιολας λιγο να το ξεπερασω ολο αυτο,γιατι δεν εχω ΑΠΟΛΥΤΑ πειστει ακομη οτι ειναι εμμονη κι οχι κατι αλλο.Θα παω ομως,το χρωσταω στον εαυτο μου αλλα και σε εσας που τοσον καιρο τα λεμε απο εδω.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι άλλο να σου πω... Μόνο απορώ και θυμώνω πολύ που κάποιος κοντινός σου άνθρωπος δεν σε παίρνει από το χέρι, δεν σε παροτρύνει να το λύσεις και επιτέλους να λυτρωθείς!

terra
17-09-10, 09:13
Βρε joe μου, δεν ξέρω τι άλλο να σου πω. Από τα τελευταία που λες είναι φανερό ότι δε θέλεις να το ξεπεράσεις (γιατί δεν ξέρεις αν είναι εμμονή ή όχι). ΟΚ. Και τι σκέφτεσαι να κάνεις;

Melduck
17-09-10, 09:42
Joe σε διαβαζω και στενοχωριεμαι
Αν δεν πας αμεσα σε ειδικο δεν θα αλλαξει ποτε η ζωη σου - ισως προς το χειροτερο γιατι η κορη σου μεγαλωνει και θα εχει πολυ ασχημη επιρροη πανω της ολο αυτο
Αν πας, εχεις μια ελπιδα να σωθεις
Δεν θα εκανες τα παντα για την κορη σου? Ε λοιπον κανε αυτο: επισκεψου εναν ειδικο (στην ουσια θα το κανεις και για τα δυο σου παιδια που αξιζουν μια χαρουμενη παιδικη ηλικια, κατι που δεν θα μπορεσεις να τους προσφερεις αν συνεχισεις ετσι)

(οσο για το βατραχακι, το κοριτσακι σου μαλλον ηθελε απλα να γινει νεραιδα)

miriki
17-09-10, 10:56
Κάποιες μανούλες έτσι ξεκίνησαν και οι εμμονές τους γιγαντώθηκαν και αποφάσισαν τελικά εκείνες να "σώσουν" και να "λυτρώσουν" τα παιδιά τους από "το κακό τους ριζικό". Μια λεπτή γραμμή μας χωρίζει από το ακραίο. Καλύτερα να μη μένεις μόνη με τα παιδιά μέχρι να πάρεις τη βοήθεια που χρειάζεσαι. Κάντο σύντομα πριν χάσεις τη μπάλα.

Αν κατάλαβα καλά από το τίκερ σου είσαι και μωρομάνα, που σημαίνει ότι η επιλόχειος μπορεί να είναι παρούσα. Ξεκουνήσου πριν χάσεις την οικογένειά σου.

MARGIO
17-09-10, 10:57
joe πραγματικα νομιζω οτι μονο εσυ μπορεις να βοηθησεις τον εαυτο σου αν δεν το παρεις αποφαση νομιζω οτι ουτε ο ειδικος θα μπορεσει να κανει κατι.
Θα σου πω για την ιστορια με το βατραχακι και μενα οι κορες μου εχουν φαγωθει να πεθανουν, δεν ξερω αν εχουν επηρεαστει απο τα dvd που βλεπουν αλλα το εχουν κανει και παιχνιδι πεφτει κατω η μικρη και μου λεει μαμα πεθανα τι λες αγαπη μου κοιμασαι της λεω οχι πεθανααααα τσιριζει αυτη,τι να κανω κι εγω συνεχιζω το παιχνιδι της και μετα σηκωνεται και γινεται πεταλουδα και λουλουδονεραιδα και ο,τι μπορεις να φανταστεις.Δεν νομιζω οτι σ'αυτες τις ηλικιες εχουν καταλαβει τι ακριβως ειναι ο θανατος κτλ

σπουργίτι
17-09-10, 14:04
Joe, αν και δεν προλαβαίνω να διαβάσω όλο το θέμα και τις απαντήσεις που έχεις λάβεις, θα πρέπει να σου πω ότι και μενα ο γιος μου κατά καιρούς μου έχει πει διάφορα τέτοια, επηρρεασμένος από κάποια dvd που έβλεπε και από το γεγονός ότι ο ένας παππούς του έχει πεθάνει και δεν έχει προλάβει να τον γνωρίσει! Έτσι, μου έχει πει ότι θέλει να πεθάνει και να πάει στον παππού του, έχει πει σε μένα να πεθάνω και στον μπαμπά του κλπ. Μάλιστα, πριν από 10-12 μήνες που το πήγαινε που το έφερνε όλο για κάτι τέτοια μιλούσε! Σκέψου ότι τώρα είναι 5+. Στην ηλικία της κόρης σου τα παιδιά αναπαράγουν λέξεις για να τις κατανοήσουν και αναφέρονται σε καταστάσεις που εμάς μας φρικάρουν, γιατί επίσης δεν τις κατανοούν πλήρως. Ο γιος μου συχνά έλεγε ότι θα πεθάνει ή ότι θέλει να πεθάνει. Του εξήγησα ότι με αυτά που λέει στενοχωρεί πολύ τη μαμά και το μπαμπά γιατί αυτό θα σημαίνει ότι δεν θα τον ξαναδούν ποτέ και ασφαλώς δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται και ότι αν συνεχίσει να το λέει θα μας στενοχωρεί πολύ! Τώρα πλέον έχει αρχίσει να λέει ότι δεν θέλει να πεθάνουμε ποτέ (εμείς και γενικά οι αγαπημένοι του άνθρωποι) και μας δίνει συμβουλές για να το καταφέρουμε (π.χ. να μην τρώμε αλμυρά !!;!). Έχε επίσης στο νου σου ότι τα παιδιά (ιδίως στην τρυφερή ακόμη ηλικία που είναι τα δικά σου) επηρεάζονται πάρα πολύ από την ψυχολογία του γονέα, την οποία εισπράτουν όσο και αν προσπαθούμε να τους την κρύψουμε! Μην δημιουργείς λοιπόν ανασφάλειες, άγχη και φόβους στα παιδιά σου και να θυμάσαι ότι αυτό που εμάς μας τρελαίνει τα παιδιά απλώς δεν το κατανοούν ως έννοια!
Θυμήθηκα μόλις και κάτι που συνέβη μόλις πριν από λίγες ημέρες! Ο γιος μου έβλεπε σε ένα κανάλι μια παιδική σειρά που είχε ως περιβάλλον το χώρο ενός νεκροταφείου! Μόλις το είδε ο πατέρας του είπε ότι ήταν απαίσιο και να το αλλάξει και γενικά αντέδρασε έντονα και έφυγε από εκεί για να μην το βλέπει! Ο μικρός έλεγε ότι εμένα μου αρέσει και θα το δω! Ως σκηνικό το εργάκι (πολύ σύντομη η διάρκειά του - 5΄) δεν ήταν αποκρουστικό και ασφαλώς το παιδί δεν μπορούσε να καταλάβει τους συνειρμούς που έκανε ο μπαμπάς στο κεφάλι του ... Εγώ τον άφησα να το δει χωρίς να σχολιάσω τίποτα και σε κάποιες ερωτήσεις έκανα ότι δεν καταλάβαινα, ώστε να μην αναγκαστώ να πω λεπτομέρειες! Ελπίζω να έπιασες το νόημα...
Να θυμάσαι ότι όλα είναι στο μυαλό μας!

Lucy
17-09-10, 14:57
Joe δεν μας έχεις πει, εσύ πως αντιδράς σε αυτά που λέει το παιδί και σε τρομάζουν. Για παράδειγμα, όταν σου είπε ότι θέλει να πεθάνει σαν το βατραχάκι, τι της απάντησες? Γιατί αν της είπες "τι είναι αυτά που λες?? και μην σε ξανακούσω να λες κάτι τέτοιο" ή μετά σε άκουσε να συζητάς με άλλους το τι είπε, είναι σίγουρο ότι θα στο λέει συνέχεια.
Εγώ το βρίσκω πολύ φυσικό να εντυπωσιάστηκε ένα παιδάκι που το καημένο το βατραχάκι το πάτησε ένας κακός πρίγκηπας, αλλά αυτό μεταμορφώθηκε σε νεράιδα και να έχει ταυτιστεί με το βατραχάκι-θύμα.

DaF
17-09-10, 16:28
Κοριτσια για αλλη μια φορα σας ευχαριστω και συμφωνω σε πολλα απο αυτα που λετε ειδικα για τη μητερα μου,το καταλαβαινω κι εγω οτι αθελα της μου εχει δημιουργησει πολλα ψυχολογικα και φταιω κι εγω που παντα απο μικρο παιδι κρεμομουν απο τη γνωμη της,θεωρουσα ο,τι ελεγε σωστο και γενικα πιστευα οτι σε ολα εχει δικιο...
Σημερα μου συνεβη το εξης με τη μικρη και με φρικαρε παλι-μα ειλικρινα δε θα φρικαρατε κι εσεις???Της ελεγα μια ιστορια που την εχουν ξεκινησει να τη λενε με τη μητερα μου,για εναν πριγκηπα που ηταν ομορφος αλλα κακος και πατησε ενα βατραχακι το οποιο μεταμορφωθηκε σε νεραιδα."Ναι" μου λεει η μικρη "πατησε το βατραχακι κι εκεινο πεθανε."
Της λεω "που το ξερεις εσυ οτι πεθανε το βατραχακι" "Ναι,πεθανε" επεμενε εκεινη.Ρωτησα τη μητερα μου αν της το ειχε πει ετσι το παραμυθι και μου ειπε ναι αν και δεν την πολυπιστευω.Το κουφο ειναι ομως αλλο.Γυριζει και μου λεει ξαφνικα η μικρη "Θελω κι εγω να με πατησει ενας πριγκηπας και να πεθανω!!!" ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!
Πώς γινεται ενα παιδι απο ολοκληρη ιστορια με πριγκηπες,νεραιδες και πριγκηπισσες να ταυτιστει με το βατραχακι που παθαινει αυτο που παθαινει???Γιατι βρε κοριτσια εκει που παω λιγο,λιγακι εστω,να ηρεμησω πρεπει το παιδι μου να μου λεει τετοιες κουλαμαρες?
Τι παει να πει αυτο που μου ειπε?ΕΛΕΟΣ!!!


γινεται κ παραγινεται. αφου εσυ η ιδια εχεις κανει καθημερινοτητα σου το φοβο για το θανατο, το παιδι τι νομιζες, δεν θα το καταλαβαινει; εγω δεν νομιζω, οπως ειπε παραπανω μια φιλη, οτι σε δουλευει. απλα η μικρη σου , οπως καθε παιδι, απο τη μαμα μαθαινει τον κοσμο και με τους κωδικες που εσυ λειτουργεις θα λειτουργει κ εκεινη.

για την ταυτιση με ηρωες παραμυθιων ειναι απολυτως φυσιολογικη, τα παιδια εκφραζονται με αυτον τον τροπο και κατανοουν τα πραγματα. οσο για το θανατο, ο θανατος για ενα τοσο μικρο παιδι ειναι περισσοτερο η απουσια καποιου , χωρις να καταλαβαινουν απολυτα οτι η απουσια αυτη δεν μπορει να ανακληθει....

αυτα τα λενε καποια βιβλια παιδαγωγικης , ψυχολογιας κτλ κτλ.....το θεμα ειναι εσυ τι συνειρμους κανεις κ πως επηρεαζεις τα παιδια σου(δεν μενει κανεις ανεπηρεαστος, εστιαζεις στη μεγαλη αλλα κ το μικρο εσενα εχει μαμα, δεν εισαι αλλος ανθρωπος!:rolleyes:)
περιεργο το οτι φοβασαι να αφησεις τα παιδια με τον πατερα τους παντως....
αντε βρε joe , αρπαξου απο μια ομορφη στιγμη κ κανε το βημα προς τα εμπρος...

crs
18-09-10, 00:12
Συγνώμη που παίρνω το θαρρος να απαντήσω σε αυτό το τόσο λεπτό ζήτημα χωρίς να με ξέρεις έστω και διαδυκτιακα και χωρίς να είμαι ακόμα μητέρα :oops: ..αλλά θα ήθελα να σου προσφέρω τις αναμνήσεις μου ως παιδί πάνω σε αυτό το ζήτημα μήπως βοηθήσουν έστω και λίγο.
Οταν ήμουν πολύ μικρή πάντα φοβόμουν να κοιμηθώ και έλεγα στους γονείς μου οτι θα "έρθουν" να με πάρουν..φυσικό για ένα παιδί να έχει φοβίες θα μου πεις.Αλλά ξέρεις τί έκανα όταν ήμουν μόνη μου στο κρεβατάκι μου για να ηρεμίσω;Ανέβαζα το σεντόνι να μου καλύπτει το κεφάλι και έλεγα "Τώρα θα κάνω ησυχία και θα ήρεμίσω όσο ήρεμα θα είμαι στον τάφο μου.Θέλω να είμαι ήρεμα γιατί θα πρέπει να είμαι ήρεμα και όταν πεθάνω" και ηρεμούσα και κοιμόμουν...:confused: Επίσης πολλές φορές ερχόταν η μητέρα μου και με ξεβόλευε στο κρεβάτι όταν κοιμόμουν γιατί με έβλεπε ανάσκελα με τα χέρια σταυρωμένα και σκιαζόταν η γυναίκα.. Θέλω να πω οτι σε αυτήν την ηλικία το θέμα του θανάτου είναι κάτι που τα παιδιά προσπαθούν να το χωρέσουν μέσα στην λογική του κόσμου που αρχίζουν να μαθαίνουν και μερικές φορές οι σκέψεις τους κολλάνε όχι για κακό αλλά γιατί δεν το έχουν συνδέσει με κάτι πραγματικό και τα παραμύθια και ο θάνατος και η ζωή και η φαντασία δεν έχει όρια στο μυαλό τους...
Και φυσικά αν είσουν λίγο έξω απο την κατάσταση όπως εμείς που σε διαβάζουμε θα έβλεπες και θα ήξερες οτι η Λιβανίου πχ δεν είναι λογικό να θεωρείται σημάδι.Οσο σκέφτεσαι κάτι και όσο κολλάς αυτο θα συνεχίσει να συμβαίνει.Ο άντρας μου ας πούμε που έχει κάποια μικρά δείγματα ιδεοληψίας , κοιτάει πάντα το ποτήρι του κάνα 3λεπτο για να σιγουρευτει οτι δεν έχει ραγίσει κάπου.Πόσες φορές του λέω οτι είναι το ίδιο ποτήρι που ήπιε νερό χθες...Ξέρεις όμως πόσες φορές του έχει τύχει ραγισμένο ποτήρι έξω;;;Και μόνο σε εκείνον έτσι; Ποτέ σε μένα ή σε κάποιον απο την παρέα. Μετά μου λέει ¨Πώς να ξεκολλήσω¨ και τί να πω...Πάντως ακόμα κι εκείνος παραδέχεται οτι αυτές οι εμμονές λειτουργούν σαν μαγνήτης δηλ αν θεωρείς οτι θα βγεις έξω και θα πατήσει σκ@@ θα τα βλέπεις συνέχεια μπροστά σου..
Αν δεν μπορέσεις μόνη σου να ξεκολλήσεις οι ιδεοληπτικές ιδέες θα ριζώσουν μέσα σου.Είναι μια δύσκολη κατάσταση σε παρακαλώ κι εγώ με όλο το θάρρος γιατί σας διαβάζω όλες στο φόρουμ καιρό και φαίνεσαι υπέροχη κοπέλα πάρε βοήθεια....

ζώπυρον
18-09-10, 01:39
Ναι, όντως η Joe φαίνεται καλό και ευαίσθητο κορίτσι.

Εγώ όμως ειλικρινά αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η συζήτηση της κάνει τελικά καλό. Φοβάμαι πως μέσα από τις απαντήσεις μας βρίσκει δικαιολογίες και αναβάλλει την επίσκεψή της σε ειδικό. Άσε που μεταφέροντάς της τις δικές μας φοβίες, την κάνουμε να "ξανακυλάει". Σαν να μιλάμε στον αλκοολικό για κρασί, ένα πράγμα.

Γι΄αυτό λέω, δεν ξέρω - λέω, μήπως θάταν καλύτερα να είμασταν όλοι μας πιο επιφυλακτικοί απέναντι της?

joe
18-09-10, 15:17
Οχι Zopiron κακο δε μου κανει σιγουρα.Θα ηθελα οσοι μου γραφετε εδω σε αυτο το topic να ξερετε οτι παρ΄ολο που δεν εχω ισορροπησει ως προς το ολο θεμα,σιγουρα εχω βοηθηθει πολυ απο τις γνωμες σας ακομη κι αν δε με "συμφερουν" παντα.
Δε θα ηθελα να ειστε καθολου επιφυλακτικοι απεναντι μου,ισα ισα,η αληθεια σας με ενδιαφερει και οχι το "χαιδεμα αυτιων"...Το να διαβαζω οτι υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι με φοβιες,εμμονες ή και ιδεοληψιες οπως πολυ σωστα το εγραψε η συμφορουμιτισσα,με κανει να αισθανομαι οτι δεν ειμαι η μονη κι αυτο ειναι καπως ανακουφιστικο,ακομη κι αν οι δικες τους περιπτωσεις ειναι πιο "λαιτ"-οχι ως προς το ποσο υποφερει κανεις απο αυτα τα πραγματα οσο ως προς το ΠΟΙΟΝ αφορα η ολη ιστορια.Εννοω οτι σεβομαι απολυτα και κατανοω τη φοβια πχ ενος ανθρωπου οτι θα του συμβει κατι ενω οδηγει ή οτι θα παθει καποια ασθενεια,αλλα σιγουρα οταν η φοβια σου αφορα το παιδι σου ειναι να τρελλαινεσαι,γιατι τα παιδια μας ειναι πανω απο εμας.
Βεβαια,ειναι αυτο που λενε,οτι για τον καθενα το ζορι του ειναι το πιο σημαντικο απο ολων των αλλων και προσπαθω να βλεπω αντικειμενικα τα πραγματα.
Πιστεψτε με μπορει να ειχα ανεκαθεν τα κολληματα μου ως ανθρωπος οπως και οι περισσοτεροι εξ΄αλλου,αλλα δεν ειμαι-τουλαχιστον οχι ακομη-για δεσιμο!!!
Μη φοβαστε οτι κατι που θα μου γραψετε μπορει να με αναστατωσει,ισα ισα,για παραδειγμα η κοπελα που μου εγραφε οτι ο γιος της ειχε περασει μια φαση με τη λεξη "πεθαινω",με ανακουφισε αρκετα,οπως και η κοπελα που μου εγραψε οτι οταν ηταν μικρη ειχε κι εκεινη μια μικρη εμμονη με αυτα τα θεματα.Βεβαια φανταζομαι οτι τοσο το αγορακι οσο και η κοπελιτσα αυτη,θα ειχαν αυτη τη συμπεριφορα σε μεγαλυτερη ηλικια απο αυτη της κορης μου που ειναι μολις δυομιση ετων.Στα δυομιση δεν εχει κανεις ακομη υπαρξιακες ανησυχιες και δεν καταλαβαινει τετοιες πολυπλοκες εννοιες-εννοειται οτι με αυτο δεν εννοω οτι η κορη μου ειναι τζινιους αλλα οτι κατι την κανει να δινει ιδιαιτερη σημασια σε καποιες λεξεις και να "πιανει" στον αερα καποια πραγματα.Εχει τυχει κι αλλη φορα να σκεφτω κατι,ασχετο με τετοια πραγματα,και η μικρη να πεταχτει και να πει κατι σχετικο,ετσι ξαφνικα!!!Σα να εχουμε καποιου ειδους "τηλεπαθεια" μεταξυ μας.Ξερω βεβαια οτι αυτο συμβαινει και εξηγειται,αναμεσα σε ανθρωπους που ζουν μαζι οπως ζευγαρια,κολλητους φιλους (μου συνεβαινε παλια με την κολλητη μου) αλλα ταυτοχρονα με φοβιζει οταν συμβαινει με το παιδι γιατι δεν ξερω τι μπορει να μου πει καμμια φορα σαν "απαντηση" στις παραξενες σκεψεις μου-οπως εκεινο το "Καπου αλλου" που με ειχε στειλει τελειως.
Παντως σας το ξανατονιζω,δεν επηρεαζομαι αρνητικα απο οσα μου γραφετε εδω,καθε αλλο,η πραγματικοτητα ειναι οτι ΜΟΝΟ απο αυτα που λεμε εδω βοηθιεμαι!!! Και σας ευχαριστω γι΄αυτο.

joe
18-09-10, 15:21
Ο άντρας μου ας πούμε που έχει κάποια μικρά δείγματα ιδεοληψίας , κοιτάει πάντα το ποτήρι του κάνα 3λεπτο για να σιγουρευτει οτι δεν έχει ραγίσει κάπου.Πόσες φορές του λέω οτι είναι το ίδιο ποτήρι που ήπιε νερό χθες...Ξέρεις όμως πόσες φορές του έχει τύχει ραγισμένο ποτήρι έξω;;;Και μόνο σε εκείνον έτσι;

Αυτο που περιγραφεις συνεβαινε και στο θειο μου,τον αδελφο του πατερα μου.Οταν ηταν μικρος,καθε φορα που ειχαν φακες,ετρωγε "κολλημα" οτι θα βρει μεσα στο πιατο του ενα πετραδακι και γκρινιαζε εκ των προτερων.Μαντεψε:σχεδον ΠΑΝΤΑ και μονο σε εκεινον τυχαινε πετραδακι στις φακες.

ζώπυρον
01-10-10, 23:11
Πως είσαι? Πως πάνε τα πράγματα?

Αγγελίνα#2
02-10-10, 01:38
Με συγχωρείς κι εμένα για το θάρρος, αλλά διάβασα όλο το θέμα και θέλω να σου πω δυο πραγματάκια.
Ξέρεις τι πιστεύω ότι σου συμβαίνει? Σου έχει κολλήσει αυτή η έμμονη ιδέα στο μυαλό και υποσυνείδητα αναζητάς παντού αφορμές για να την επιβεβαιώσεις. Κάποια πράγματα που σου συνέβησαν άλλη στη θέση σου δεν θα τα έδινε την παραμικρή σημασία, μπορεί και να γελούσε, αλλά εσύ επιμένεις να τα θεωρείς "σημάδια".
Σε καταλαβαίνω γιατί κάποτε και μένα μου είχε κολλήσει ότι έχω κάποια συγκεκριμένη αρρώστια. Δεν ξέρω από που ξεκίνησε, είμαι και λίγο υποχόνδρια, αλλά λίγο λίγο αυτή η σκέψη με κυρίευε και μου θόλωνε το μυαλό. Μέχρι που στο τέλος έφτασα να κλειστώ στο σπίτι γιατί φοβόμουνα ότι θα τη μεταδώσω και σε άλλους (την αρρώστια που ΔΕΝ είχα)! Καθόμουν όλη μέρα και ψαχούλευα τον εαυτό μου για συμπτώματα και συνέχεια, μα συνέχεια λέμε έπεφτα πάνω σε ρεπορτάζ και ντοκυμαντέρ και ταινίες με αυτό το θέμα. ¨Ετρεμα από το φόβο μου νύχτα και μέρα, έπαθα αυπνία, κρίσεις πανικού, ώσπου άρχισα να εμφανίζω και συμπτώματα, δεν σου κάνω πλάκα! Είχα παγιδευτεί μέσα στο μυαλό μου, όπως κι εσύ τώρα, και το ΜΟΝΟ που δεν έκανα ήταν ΜΙΑ ΡΗΜΑΔΑ ΕΞΕΤΑΣΗ! Βρήκα το θάρρος ένα χρόνο αργότερα, και φυσικά ήταν αρνητική. Εγώ στο μεταξύ όμως είχα χάσει ένα χρόνο από τη ζωή μου.
Αυτό έχεις πάθει κι εσύ τώρα και ουσιαστικά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΗ, για τους δικούς σου λόγους, να βγεις από αυτό. Γι' αυτό και δεν κάνεις καμία κίνηση, δεν ζητάς καμία βοήθεια, μόνο κάθεσαι και μεμψιμοιρείς και αγρυπνάς για το επόμενο "σημάδι".
Να σου πω κάτι όμως? Είσαι μανούλα, είσαι υπεύθυνη για άλλες δυο ζωές και δεν έχεις δικαίωμα να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου. Σύνελθε μια ώρα αρχύτερα. Σε λίγο θα είναι αργά. Εγώ και να αυτοκτονούσα στο τέλος, που λέει ο λόγος, δεν θα άφηνα κάποιον πίσω. Εσύ όμως? Ή μήπως σου λέει ο λογισμός σου ότι τα παιδιά μια χαρά θα είναι με τον πατερα και τη γιαγιά τους, οπότε εσύ απαλλασσεσαι των ευθυνών σου και έχεις δικαίωμα να πράξεις κατά το δοκούν?
Μην νομίζεις ότι σου μιλάω έτσι για να σε ταρακουνήσω. Τα πιστεύω απόλυτα αυτά που λέω, γιατι κι εγώ αναγνωρίζω τα σημάδια. Αν αισθανθείς πως αντι να σε βοηθώ σε θίγω ενημέρωσέ με και το κόβω αμέσως και οριστικά.

Να ξέρεις πως κι εμένα ο γιος μου στην ηλικία της κόρης σου είχε φάει ένα παρόμοιο κόλλημα απο τα παραμυθια και όλο ήθελε να κάνει πως πέθανε κι εγώ να τον μοιρολογάω, πάει το παιδάκι μου και τέτοια, κι ύστερα να πετάγεται πάνω και να λέει εδώ είμαι μαμά! Άμα στο έκανε αυτό η κόρη σου, εσύ πώς θα το έβλεπες? Κάποια στιγμή το βαρέθηκε και δεν ξαναείχε ποτέ τέτοιες εμπνεύσεις. Η κόρη σου μια χαρά είναι και θα είναι. Απλά βλέπει τη συμπεριφορά σου και προσςρμόζεται σε αυτήν.

Αν θα μου το επιτρέψεις, έχω και πολλά άλλα να σου πω. Σταματάω εδώ γιατί είναι πολυ αργά.Εύχομαι να σε φωτίσει η Παναγία πολύ σύντομα και να γλυτώσεις από όλο αυτό που περιγράφεις. Αντιστάσου. Μην αφήσεις τον εαυτό σου να χαθεί. Μπορείς, αρκεί να το θελήσεις.

joe
03-10-10, 00:35
Κοριτσια καλησπερα!!!Εχω πολυ καιρο να γραψω γιατι εχω ξεκινησει δουλεια και δεν πολυμπαινω στο Ιντερνετ,αλλα ο βασικοτερος λογος ειναι αλλος.Πριν λιγες μερες περασα τη χειροτερη βραδια της μεχρι τωρα ζωης μου,επαθα απιστευτη νιλα.Ηθελα να γραψω γι΄αυτο αλλα σκεφτηκα οτι σας εχω πρηξει με ολα αυτα και,δεν ξερω τελος παντων γιατι,κολλουσα και δεν το εγραφα.Εγινε το εξης:οπως σας εχω ξαναπει λογω αυτης της ιστοριας με την ιδεα που μου εχει μπει,αρχισα να ψαχνω την κατασταση και αστρολογικα και ανακαλυψα οτι ο αντρας μου εχει κατι στον γενεθλιο αστρολγικο του χαρτη που δειχνει μια ταση να συμβει-χτυπα ξυλο-κατι σε ενα απο τα παιδια του.Οπως καταλαβαινετε αυτο απο μονο του ειχε κανει την κατασταση μεσα μου να γιγαντωθει.Μιλησα λοιπον με καποιον γνωστο της μητερας μου πριν λιγες μερες,ο οποιος ειχε φαει κολλημα στο παρελθον με τα ζωδια και τα αστρολογικα,σε σημειο που να χεριαστει ψυχοθεραπεια στο τελος.Τον πηρα τηλεφωνο υστερα απο προτροπη της μανας μου για να μου κρουσει υποτιθεται τον κωδωνα και να παψω να ασχολουμαι με τα ζωδια,εγω ομως ειχα αλλο σκοπο.Λεω "αφου αυτος εχει ασχοληθει,θα ξερει να μου πει αν ειναι οντως τοσο κακο αυτο που εχει ο αντρας μου στο χαρτη".Ο ανθρωπος δεν μου το αρνηθηκε οτι ειναι "καπως" ο χαρτης,μου ειπε ομως "Αφου ο δικος σου χαρτης ειναι ενταξει,μην ανησυχεις και τοσο πια".
Με το που κλεισαμε το τηλεφωνο πηρα εναν ψυχιατρο που μου συστησε μια γνωστη μου κι εκλεισα ραντεβου.Μεετρωγε ομως να ξανακοιταξω τον δικο μου γενεθλιο χαρτη για να δω αν οντως εχω κι εγω παρομοιες ασχημες ενδειξεις-αν και τον ειχα ψαξει εξονυχιστικα απο τοτε που μουειχε μπει η ιδεα.Υπηρχε ομως μια ενδειξη που δεν της ειχα πολυδωσει σημασια (δε σας αναφερω λεπτομερειες για να μην κανω και καμμια αλλη κοπελα να κολλησει με αυτα).Λεω "ας το ψαξω λιγο,τι σημαινει αυτος ο πλανητης που εχω στο χαρτη μου στο ταδε σημειο".Εννοειται οτι οταν λεω "ας το ψαξω" εννοω μεσω Ιντερνετ,βαζοντας στο Google τις λεξεις κλειδια.Αυτο που μου εμφανισε το πρωτο Site στο οποιο μπηκα μουεκοψε τα ποδια κοριτσια.Ειλικρινα εμεινα με γουρλωμενα ματια και κοιτουσα την οθονη αναυδη.Το συγκεκριμενο στοιχειο στο γενεθλιο χαρτη μου,που τοσον καιρο δεν του εδινα σημασια,σημαινε το ιδιο με την ενδειξη στο χαρτη του αντρα μου.
Περιττο να σας πω τι ακολουθησε.Ημουν στη δουλεια εκεινη την ωρα,ευτυχως ημασταν δυο-τρια ατομα στο γραφειο μονο,αρχισα να κλαιω,προσπαθουσα να μην καταλαβει κανεις κατι κι οσο μπορεσα τοκαλυψα,και μετα οταν πηγα σπιτι επεσα στον καναπε και δεν μπορουσα ουτε να μιλησω.Τοσον καιρο να εχω ενα αγχος,αντε λοιπον να λεω να το ξεπερασω και να προσπαθω να βρω τις αιτιες που το προκαλεσαν,να μαθαινω μετα οτι ο αντρας μου εχει αστρολογικα κατι ασχημο σε σχεση με το θεμα μου,και μετα στο ασχετο να μαθαινω οτι το ιδιο συμβαινει και με εμενα?
Να σας πω κατι,εγω τα ζωδια και τις καθημερινες προβλεψεις δεν τα πιστευω,αλλα αυτα με τους γενεθλιους χαρτες,επειδη εχει τυχει να δω οτι βγαινουν πραγματα και σε εμενα και σε γνωστους μου,τα φοβαμαι παρα πολυ.Εκεινο το βραδυ κυριλεκτικα ευχμουν κοριτσια να κοιμηθω και να μην ξυπνησω.Την αλλη μερα μπηκαν καπως σε λειτουργια οι ασφαλιστικες δεικλιδες και δεν αφησα τον εαυτο μου να αισθανθει χαλια,φροντισα ομως να κλεισω ραντεβου-μη με κραξετε-με εναν αστρολογο και θα παω αυριο.Ν μου πει τουλαχιστον καποιος ειδικος τι παιζει με τους χαρτες,να μην τα ψαχνω στο Ιντερνετ απο μονη μου.
Στον ψυχιατρο πηγα την Παρασκευη,οπως ειχα υποσχεθει και σε εσας και στον εαυτο μου.Του ειπα για ολα αυτα,για τα σημαδια,για τα αστρολογικα,για ολα,αλλα δεν μου ανελυσε τιποτα γιατι σαν πρωτο ραντεβου που ηταν ηθελε πρωτα να μου παρει ενα ιστορικο,να με γνωρισει καλυτερα.Μου εδωσε κι ενα ερωτηματολογιο να συμπληρωσω,απο το οποιο φανηκε οτι δεν περναω επιλοχειο και οχι,δεν ειμαι μανιοκαταθλιπτικη ουτε καταθλιπτικη.Κατι αλλο συμβαινει-αν υποθεσουμε οτιειναι ολα μια δικη μου εμμονη.
Θα με ξαναδει μεσα στην εβδομαδα κι ελπιζω να αναλυσουμε περισσοτερο το θεμα αυτο.
Σημερα πηγα στο σπιτι μιας φιλης που ειχε καλεσμενο εναν ιερεα απο το Αγιο Ορος και μου διαβασε μια ευχη,μου ειπε να παω το παιδι να κοινωνησει και να κοινωνησω κι εγω και μου εκανε και εξομολογηση.Τωρα,να σας πω οτι ενιωσα καλυτερα με κατι απ΄ολα αυτα,ψεμματα θα σας πω.Ουτε ο ψυχοθεραπευτης μουεκανε τρελλο κλικ ουτε ο ιερεας.
Εχω κολλησει τωρα με το οτι και εγω και ο αντρας μου εχουμε θεμα στον αστρολογικο μας χαρτη και δεν μπορω να ηρεμησω απο τη στιγμη που διαπιστωσα οτι το εχουμε και οι δυο.
Αγγελινα#2,εννοειται οτι δε νιωθω θιγμενη,αυτο ελειπε...Δε θα ανοιγα αυτο το Topic αν δεν ηθελα να ακουσω ολες,μα ολες τις γνωμες για ενα θεμα που κοντευει να με διαλυσει κυριολεκτικα.

ζώπυρον
03-10-10, 01:18
[QUOTE=joe;1726407]
Προσωπικά εγώ ουδέποτε έκανα διάγνωση-
ούτε ξέρω ούτε μπορώ ούτε θέλω να το κάνω. Εξέφρασα κάποιες φυσικά υποκειμενικές σκέψεις γιατί θεωρώ το θέμα σου σοβαρό (κι αυτό δεν είναι μομφή).
Και μιας και δεν παρεξηγιέσαι, μου επιτρέπεις να σου πω ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΟΛΟ ΣΟΥ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΟΥ.
Που φαντάζομαι ότι θα συνεχίσεις να επισκέπτεσαι... Και τους δύο ή κάποιον από τους δύο... Και κανέναν άλλο...

Υ.Γ. Όποτε έχεις χρόνο και διάθεση, θα χαίρομαι να διαβάζω νέα σου.

eleni1
03-10-10, 15:39
Ωχ.....ανοιγεις μεγάλη πόρτα με τον αστρολογο.......πιστευω πως θα σε κανει χειρότερα......
Αν δεν τα πίστευες δεν θα εκλεινες ραντεβου ,πραγμα που παλι σε καθοδηγησε η μαμα σου με αυτον το γνωστό της....

ζώπυρον
03-10-10, 16:04
Ωχ.....ανοιγεις μεγάλη πόρτα με τον αστρολογο.......πιστευω πως θα σε κανει χειρότερα......
Αν δεν τα πίστευες δεν θα εκλεινες ραντεβου ,πραγμα που παλι σε καθοδηγησε η μαμα σου με αυτον το γνωστό της....

Συμφωνώ μαζί σου, λέξη προς λέξη...

Αγγελίνα#2
03-10-10, 17:29
Α καλά εντάξει...Λοιπόν, αν έχω διαπιστώσει ένα πράγμα στη ζωή μου, αυτό είναι ότι δεν μπορείς να βοηθήσεις με το ζόρι έναν άνθρωπο που δεν θέλει να βοηθηθεί.Κι επειδή, ύστερα από το τελευταίο σου ποστ, αποδεικνύεται περίτρανα νομίζω ότι κι εσύ σε αυτήν την κατηγορία εντάσσεσαι, εγώ προσωπικά σταματάω εδώ, γιατί δεν θέλεις να ακούσεις καμία άλλη γνώμη πέρα από αυτές που θα επιβεβαιώσουν τη δική σου. Ούτως ή άλλως όλα τα σημαντικά σου τα έχουν ήδη αναφέρει οι υπόλοιποι, οπότε όταν θα βγεις από την ουτοπία σου μπορείς να καθίσεις και να τα ξαναδιαβάσεις. Αφού το λες και μόνη σου ότι γνωρίζεις τους κινδύνους εκεί που πας να μπλέξεις, πήγαινε να σου πούνε αυτό που θέλεις να ακούσεις. Άτομα σαν εσένα είναι βούτυρο στο ψωμί τους. Για ό,τι επακολουθήσει όμως, μην κατηγορήσεις κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό σου.

Ellemphriem
03-10-10, 17:32
Α καλά εντάξει...Λοιπόν, αν έχω διαπιστώσει ένα πράγμα στη ζωή μου, αυτό είναι ότι δεν μπορείς να βοηθήσεις με το ζόρι έναν άνθρωπο που δεν θέλει να βοηθηθεί.Κι επειδή, ύστερα από το τελευταίο σου ποστ, αποδεικνύεται περίτρανα νομίζω ότι κι εσύ σε αυτήν την κατηγορία εντάσσεσαι, εγώ προσωπικά σταματάω εδώ, γιατί δεν θέλεις να ακούσεις καμία άλλη γνώμη πέρα από αυτές που θα επιβεβαιώσουν τη δική σου. Ούτως ή άλλως όλα τα σημαντικά σου τα έχουν ήδη αναφέρει οι υπόλοιποι, οπότε όταν θα βγεις από την ουτοπία σου μπορείς να καθίσεις και να τα ξαναδιαβάσεις. Αφού το λες και μόνη σου ότι γνωρίζεις τους κινδύνους εκεί που πας να μπλέξεις, πήγαινε να σου πούνε αυτό που θέλεις να ακούσεις. Άτομα σαν εσένα είναι βούτυρο στο ψωμί τους. Για ό,τι επακολουθήσει όμως, μην κατηγορήσεις κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό σου.

Το αυτο εκανα και εγω ΠΟΛΛΑ ποστ πισω......:wink:

Αγγελίνα#2
03-10-10, 17:42
Το αυτο εκανα και εγω ΠΟΛΛΑ ποστ πισω......:wink:

Α να γεια σου. Την ψυλλιάστηκες τη φάση νωρίτερα. Ομολογώ πως έχω μια αφέλεια, από φυσικού μου. Την παλεύω χρόνια τώρα, αλλά γίνονται κάτι τέτοια και την ακούω να μου τραγουδάει ειρωνικά...κι όμως είμαι ακόμα εδώ....:rolleyes:

zeta77
03-10-10, 17:53
Α να γεια σου. Την ψυλλιάστηκες τη φάση νωρίτερα. Ομολογώ πως έχω μια αφέλεια, από φυσικού μου. Την παλεύω χρόνια τώρα, αλλά γίνονται κάτι τέτοια και την ακούω να μου τραγουδάει ειρωνικά...κι όμως είμαι ακόμα εδώ....:rolleyes:
ολες το ιδιο καναμε ειπαμε την γνωμη μας ειπαμε να βοηθησουμε εξηγησαμε οτι ολες λιγο πολυ εχουμε περασει κατι αλλα τιποτα η κοπελα εχει κολλησει χρειαζεται κατι δραστικο εμεις δεν μπορουμε να βοηθησουμε τσαμπα τα λεμε.εμενα μου κανει εντυπωση ο ψυχιατρος δεν εδωσε καμμια θεραπεια δεν ειπε κατι και ειπε να ξαναπαει?οι ψυχιατροι δεν λειτουργουν ετσι

Aeriko
03-10-10, 18:13
Οι ψυχίατροι δεν δίνουν φαρμακευτική αγωγή ή θεραπεία στο πρώτο ραντεβού.

zeta77
03-10-10, 18:18
Οι ψυχίατροι δεν δίνουν φαρμακευτική αγωγή ή θεραπεία στο πρώτο ραντεβού.
δινουν για τα συμπτωματα και εμενα και της νυφης μου αλλος γιατρος και της κολλητηςμου στο αττικο αμεσως εδωσαν για τα συμπτωματα εμενα και για θεραπεια

Aeriko
03-10-10, 18:24
όπως είπε ήδη από το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσε δεν της βρήκε αρχικά πάθηση... θα πρέπει να κάνει διερεύνηση ο άνθρωπος... κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. και να σου πω την αλήθεια προτιμώ έναν γιατρό που θα το ψάξει παρά έναν γιατρό που θα αρχίσει να γράφει xanax με το που θα δει τον άλλον ;)

zeta77
03-10-10, 18:33
όπως είπε ήδη από το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσε δεν της βρήκε αρχικά πάθηση... θα πρέπει να κάνει διερεύνηση ο άνθρωπος... κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. και να σου πω την αλήθεια προτιμώ έναν γιατρό που θα το ψάξει παρά έναν γιατρό που θα αρχίσει να γράφει xanax με το που θα δει τον άλλον ;)
εμενα ο γιατρος μου με ειδε μια φορα και αλλη μια για να μου τα μειωσει και να τα κοψω .θεωρειτε απο τους καλυτερους αλλωστε δεν ειπα να της δωσει για την παθηση αλλα για τα συμπτωματα τα οποια στην περιπτωση της κοπελας ολο και μεγαλωνουν.πολλοι ψυχιατροι σε βαζουν σε λουκι να τρεχεις συνεχεια και να περνεις φαρμακα γι αυτο το ειπα και το θεμα αυτο το εψαξα πολυ γιατι ειχα προβλημα τωρα μπορει να ξερεις κατι που εγω δεν ξερω

fistikaki
03-10-10, 18:33
αποφευγω να διαβαζω το τοπικ σου, γιατι νιωθω οτι θα μπορουσα να πεσω στην ιδια λουμπα...


ριχνοντας σημερα μια ματια, απλα θα σου πω, οτι ανησυχοντας μηπως παθει κατι το παιδι σου, χανεις αυτο που προσπαθουν να σου πουν οι οιωνοι, τα σημαδια, ο γενεθλιος χαρτης σου...

παιδι μας, ειναι και η ψυχη μας.... και η δικη σου κινδυνευει............
χρειαζεσαι βοηθεια κοριτσι μου, γιατι θα πεθανεις εσυ..

δεν ειναι ζωη αυτο που ζεις, ειναι εφιαλτης, ποσο θα το αντεξεις!!

salvia:)
03-10-10, 20:05
η joe οταν θα ειναι ετοιμη θα το ξεπερασει μονη της, η εστω με λιγη βοηθεια (πχ. ψυχιατο, φιλους κτλ)

το να εισαι ιδεοληπτικος ειναι σαν να εισαι ναρκωμανης η αλκοολικος.... οσο και να σου πιπιλανε το μυαλο αν δεν το παρεις ο ιδιος αποφαση δεν ξεφευγεις!

οπως πολυ σωστα τονισε μια κοπελα πιο πανω η joe δεν θελει ακομα να βοηθηθει και οτι και να πουμε εμεις παει χαμενο (προς το παρον)

δεν ασχοληθηκα ξανα με το θεμα εδω και καιρο αν και με ετρωγε να μαθω αν βελτιωθηκε η κατασταση. αλλα θεωρω οτι οσο ασχολουμαστε τοσο η ιδια δεν βλεπει ποσο ασχημη ειναι η κατασταση και δεν προκειται να ταρακουνηθει ο,τι και να της γραψουμε.

joe μου, παρακολουθω το θεμα σου απο την αρχη και πραγματικα στεναχωριεμαι για αυτο που περνας. ξερω ποσο ασχημο ειναι γιατι εχω περασει κι εγω κατι αντιστοιχο. και οπως ειπα πιο πανω το ξεπερασα οταν ειμουν ετοιμη.. οταν ειδα οτι δεν πηγαινε αλλο, και η θα τρελαινομουν η θα το ξεπερνουσα!
ελπιζω να ερθει γρηγορα η στιγμη που θα το ξεπερασεις κι εσυ! και θα δεις οτι δεν ειναι κατι δυσκολο! ειναι μονο μια αποφαση! ενα τσακ και ολα αλλαζουν!

σου ευχομαι τα καλυτερα...

ζώπυρον
03-10-10, 22:29
Ναι, όντως η Joe φαίνεται καλό και ευαίσθητο κορίτσι.

Εγώ όμως ειλικρινά αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η συζήτηση της κάνει τελικά καλό. Φοβάμαι πως μέσα από τις απαντήσεις μας βρίσκει δικαιολογίες και αναβάλλει την επίσκεψή της σε ειδικό. Άσε που μεταφέροντάς της τις δικές μας φοβίες, την κάνουμε να "ξανακυλάει". Σαν να μιλάμε στον αλκοολικό για κρασί, ένα πράγμα.

Γι΄αυτό λέω, δεν ξέρω - λέω, μήπως θάταν καλύτερα να είμασταν όλοι μας πιο επιφυλακτικοί απέναντι της?

Αυτό το μήνυμα της είχα στείλει στις 18/09. Και τελικά μου φαίνεται πως πρέπει να πάρω αποστάσεις- για το καλό της...

Marigoula
04-10-10, 00:20
Ταπεινή μου άποψη ειναι ότι θα έπρεπε να ψάξεις λίγο καλύτερα τη σχέση με τη μητέρα σου, από κει ξεκινουν πολλά και εξηγούνται πολλά. Δες τι γράφεις εσύ η ίδια στο μήνυμά σου που εξηγείς για τη μητέρα σου. Ο ψυχολόγος/ψυχίατρος κλπ θα σε βοηθήσει σίγουρα σε αυτό.
Επίσης είναι κρίμα για τις κορούλες σου να ζουν όλο αυτό γιατί άθελά σου όλα και καποιο άγχος θα τους μεταφέρεις...και η μητέρα σου δεν πολυβοηθαει την κατασταση...με όλο το θάρρος και με συγχωρείς για την υπόδειξη...
φιλικά παντα

annaplani
04-10-10, 00:20
Παρακολουθώ καιρό το θέμα και θα πω το εξής: κάθε άνθρωπος με έμμονες ιδέες εξηγεί και εισπράττει τα πάντα γύρω του σύμφωνα με την εμμονή του.
Δεν πιστεύω ούτε σε προαισθήματα, ούτε σε όνειρα, ούτε σε τίποτα μεταφυσικό, τη στιγμή που τα περισσότερα πράγματα εξηγούνται λογικά.

Ο καθένας μπορεί να δει μία νεκροφόρα στο δρόμο γιατί από κάποιους δρόμους πρέπει να περάσουν και οι νεκροφόρες. Τη συγκεκριμένη που είδε η Joe θα την είδαν και άλλοι 100-200 άνθρωποι. Θα πεθάνουν όλοι; Δηλαδή η νεκροφόρα ρίχνει περονόσπορο;

Επίσης, αν κοιμάται το παιδί μου μέσα στη γλύκα κι εγώ κάθομαι δίπλα του και σκέφτομαι κουκουρούκου πράγματα όπως "Θα εισαι μαζι μου?" ό,τι και να κάνει ή πει το παιδί εκείνη την ώρα θα με φρικάρει!

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πολλές φορές συμπτωματικά μας δίνονται και αίσια σημάδια, όμως αυτά ποτέ δεν τα προσέχουμε. Και σίγουρα έχουν δοθεί και στην Joe η οποία όμως θα τα αγνοήσει επιδεικτικά και θα συνεχίσει να στροβιλίζεται στον κυκεώνα των κακών προαισθημάτων και της τρέλλας. Θα ψάξει να βρει καινούρια κακά σημάδια και θα ψαχτεί σε ό,τι της λέει ότι κάτι κακό θα συμβεί.

Όπως είπαν πολύ σωστά και κάποιες κοπέλες πιο πριν, δεν μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο που δε θέλει να βοηθηθεί! Και τώρα μ'αυτή τη νέα τρέλλα της δυσοίωνης αστρολογίας... καλά ξεμπερδέματα... η τρέλλα είναι κοντά...

Joe, η συμβουλή μου, αν μου επιτρέπεις, είναι να αφήσεις τις μπούρδες τύπου αστρολογικοί χάρτες, Πλούτωνες και Ερμήδες και να συνεχίσεις να πηγαίνεις στον ειδικό. Και κατάλαβέ το μια για πάντα: μόνο στο παιδί σου κάνεις κακό μ'αυτές τις σκέψεις, του περνάς φοβίες και ανασφάλεια για το αν είσαι μια υπεύθυνη μητέρα που μπορεί να βασιστεί πάνω της! Λυπήσου αυτό τουλάχιστον γιατί σε λίγο δεν θα κινδυνεύει από τίποτα άλλο πέρα από σένα!

joe
04-10-10, 01:02
Α να γεια σου. Την ψυλλιάστηκες τη φάση νωρίτερα. Ομολογώ πως έχω μια αφέλεια, από φυσικού μου. Την παλεύω χρόνια τώρα, αλλά γίνονται κάτι τέτοια και την ακούω να μου τραγουδάει ειρωνικά...κι όμως είμαι ακόμα εδώ....:rolleyes:

Μην το βλεπεις τοσο "επιθετικα" το θεμα Αγγελινα#2,δεν ειναι οτι εγω γουσταρω που ειμαι ετσι.Στην τελικη η δικη μου καθημερινοτητα δυσκολευει,και των γυρω μου βεβαιως-με εξαιρεση τα παιδια στα οποια φροντιζω-αν και ξερω οτι καταλαβαινουν πολλα-να μη φαινεται κατι.Δηλαδη τι,χαρακτηριζεις τον εαυτο σου αφελη επειδη εκατσες και μου εγραψες την αποψη σου?Θελω να βοηθηθω,εννοειται,αν δεν ηθελα δε θα πηγαινα σε ψυχοθεραπευτη,κι οσον αφορα τον αστρολογο πηγα για να μην μπαινω στον πειρασμο να ψαχνω συνεχεια στο Google τι σημαινει το καθε στοιχειο που βλεπω στο γενεθλιο χαρτη μου,και να περναω ωρες ολοκληρε διασταυρωνοντας σε ελληνικα και ξενα Sites αυτα που βρισκω.Γι΄αυτο πηγα εκει.
Τελος παντων ο αστρολογος δε μου ειπε κατι ασχημο,οφειλω να παραδεχτω οτι επεσε μεσα σε αρκετα πραγματα αλλα γενικα δε θελω να επεκταθω,γιατι οπως ειπε και το συμπαθεστατο Fistikaki δε θελω να βαλω στο τριπακι κι αλλες κοπελες που ισως ειναι επιρρεπεις σε καποια πραγματα.Βεβαια επειδη ειμαι και δυσπιστη απο τη φυση μου καικραταω παντα οχι μια αλλα δεκα πισινες,σκεφτηκα οτι επειδη στον συγκεκριμενο αστρολογο με πηγε μια συναδελφος που με συμπαθει πολυ και δε θελει να με βλεπει ετσι,λες να του ειπε ο,τι και να δει στο χαρτη το δικο μου και του αντρα μου να μη μου πει τιποτα ασχημο?Δε σας κρυβω οτι το σκεφτηκα κι αυτο.
Οσο για τα φαρμακα και τον ψυχιατρο,μου διευκρινισε ο ανθρωπος οτι αν θεωρησει καποια στιγμη οτι χρειαζεται να παρω κατι,θα μου το πει κι απο 'κει και περα θα αποφασισω εγω,αλλα κι εκεινος λεει οτι προτιμαει να μη δινει ευκολα φαρμακα.Ετσι κι αλλιως τωρα θηλαζω ακομη οποτε αδυνατον να παρω κατι.

Aeriko
04-10-10, 07:41
Τελικά σε ψυχοθεραπευτή πήγες ή σε ψυχίατρο; :confused:

Ellemphriem
04-10-10, 09:19
δεν ειναι οτι εγω γουσταρω που ειμαι ετσι

Το 3ερουμε χαρα μου απλα εμενα προσωπικα με στεναχωρει να σε βλεπω να επιμενεις σε κατι που μονο κακο μπορει να σας κανει. Σε ολους σας. Προσε3ε μονο ποσα λεφτα 8α σου κλεψουν αυτοι οι απατεωνες που ονομαζονται αστρολογοι και πλουτιζουν στην αγνοια καποιων που ζητουν απεγωνσμενα απαντησεις......(γιατι αυτο κανουν τα κα8αρματα).......προσεχε που μπλεκεις. Μεινε με την ψυχολογο σου......και να ερχεσαι να μας τα λες......

Αγγελίνα#2
04-10-10, 13:24
Δεν είχα καμία πρόθεση να φανώ επιθετική απέναντί σου και να με συγχωρείς αν σου έδωσα αυτή την εντύπωση. Λυπάμαι για την κατάσταση που βιώνεις και η ίδια και κυρίως τα παιδιά σου, τα οποία είμαι σίγουρη ότι αντιλαμβάνονται τα πάντα και επηρρεάζονται αναλόγως. Μόνη σου άλλωστε ανέφερες παραπάνω ότι έχεις φτάσει στο σημείο να μη μπορείς ούτε να σκεφτείς ούτε να μιλήσεις για οτιδήποτε άλλο. Δεν χρειάζεται να είναι ειδικός κανείς για να καταλάβει ότι αυτό είναι ένδειξη σοβαρού προβλήματος. Το σχόλιό μου περί αφέλειας αφορά το γεγονός ότι, παρόλο που διάβασα όλο το θέμα από την αρχή, δεν αντιλήφθηκα ότι δεν είσαι ακόμα σε φάση να ακούσεις και να δεχτείς κάτι διαφορετικό από αυτό που εσύ "θέλεις" - γιατί θα μου επιτρέψεις να επιμείνω σε αυτή μου την άποψη, με την οποία, αν πρόσεξες, συμφωνήσανε και πολλοί άλλοι. Ούτε να σε θίξουμε θέλουμε με αυτό ούτε τίποτα - απλά πολλοί από μας έχουμε περάσει κάτι παρόμοιο και γι΄αυτό θεωρούμε ότι αναγνωρίζουμε κάποια αντίστοιχα σημάδια και σε σένα. Μπορεί όμως να κάνουμε και λάθος.

Melduck
04-10-10, 13:59
καλη μου τζο,
θα σου φερω ενα παραδειγμα μηπως και το καταλαβεις
εχω μια φιλη που εβλεπε ονειρα, ονειρα σημαδιακα...
ε της ειχε γινει εμμονη ιδεα
οποτε εβλεπε καποιο σημαδιακο ονειρο κατι κακο θα γινοταν (2 στις 100 φορες οντως κατι κακο ειχε γινει)
αυτο το πραγμα της ειχε γινει εμμονη. σε σημειο να μεινει αυπνη τρεις μερες οταν ειδε ονειρο που εδειχνε οτι θα πεθανει η μαμα της, να παρακαλαει τον ξαδερφο της να μην μπει στο αυτοκινητο για μια βδομαδα γιατι ειχε δει οτι θα παθει ατυχημα και αλλα πολλα ανατριχιαστικα
οταν μιλαγε γι'αυτο, μιλαγε σα να ειναι το πιο φυσιολογικο πραγμα στον κοσμο. πηγαινε σε "ειδικους" που της ελεγαν πως εχει χαρισμα και οταν της λεγαμε ολοι πως ειναι υπερβολικη ελεγε "μα αφου το ειδα καθαρα, κατι κακο θα γινει"
ολοι της λεγαμε να επισκεφθει ειδικο. δεν ηθελε. παρ'ολο που αυτο που ζουσε δεν ηταν ζωη.
μετα γνωρισε τον αντρα της και καπως σαν να ηρεμησε. ολο αυτο ομως ηρθε και γιγαντωθηκε οταν γεννησε, οπου βεβαια ολα τα ονειρα πλεον αφορουσαν το παιδι.
μετα απο δυο χρονια ο αντρας της δεν αντεξε και χωρισαν. επειδη ομως δεν ηταν σιγουρος πως μπορουσε να φροντισει καλα το παιδι, στο διαζυγιο πανω εθιξε θεμα μη καταλληλοτητας της μητερας και οι ειδικοι που την παρακολουθησαν ωστε να δουν αν ειναι ικανη να εχει την επιμελεια ... την εκριναν ακαταλληλη φυσικα και αυτη τη στιγμη που μιλαμε ο πατερας εχει την προσωρινη επιμελεια εως οτου η μητερα απαλλαγει απο τα ψυχολογικα της προβληματα. οι ειδικοι της ειπαν οτι δεν επρεπε να αργησει τοσο να δεχτει βοηθεια...
συγγνωμη για το σεντονι, δε μ'αρεσει να λεω πολλα
ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΠΡΙΝ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ και για σενα και για τα παιδια σου
και δεξου οτι αυτα που σε προβληματιζουν τοσο, αφορουν χιλιαδες αλλους ανθρωπους, που απλα δεν τους δινουν σημασια. εσυ η ιδια το τροφοδοτεις ολο αυτο δινοντας του αξια και διασταση.
σκεψου και το αλλο: οι πολυ δικοι σου ανθρωποι, οι συγγενεις, οι φιλοι οι αληθινοι, τι σου λενε? δειξε τους εμπιστοσυνη, μην εισαι τοσο καχυποπτη με ολους. δεν μπορει ολοι να σε λενε υπερβολικη και εσυ να μην θες να το δεις.
και οχι τιποτα, ειναι σχεδον σιγουρο πως θα δημιουργησεις προβλημα και στο παιδακι σου
μην τα σκαλιζεις αλλο...
πολυ φιλικα
(μια μαμα που εχει ξυπνησει 1532 φορες μεσα στη νυχτα να δει αν το παιδακι της αναπνεει καλα)

filoudaki
09-10-10, 22:57
μην ξαναπας στον αστρολόγο, και ξέχνα τα όλα αυτα με τις αστρολογίες κορίτσι μου!!!
αφού εκανες ενα πρώτο ραντεβού με τον ψυχίατρο, συνέχισε εκεί και θα δεις θα βοηθηθείς! απλά πρεπει να σκέφτεσαι θετικά, οτι δλδ θα σε βοηθήσει!!!