PDA

Επιστροφή στο Forum : ποναει η κοιλια μου....


demi
02-12-10, 13:56
καθε πρωι πριν το σχολειο ..ΠΟΝΑΕΙ Η ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ.........Τσιριζει δεν θελει να παει αν και δεν συμβαινει κατι εκει διοτι η δασκαλα του ειναι ενας αγγελος..
την δευτερα την "πατησα "..εκλαιγε και επεφτε στα ποδια μου..πιστεψε με σε παρακαλωωωω..
τον κρατησαμε σπιτι και φωναξα την εξπρες ...ο γιατρος δεν ειδε κατι αν και τον εξεταζε πολυ ωρα....
3 μερες τωρα τα ιδια.
σημερα εκλαιγε καθολη την διαρκεια του μαθηματος λεγοντας οτι ποναει αλλα οταν τον απασχολουσε με κατι ηρεμουσε..
η δασκαλα εχει και αλλα παιδια και δεν μπορει να ασχολειτε συνεχεια μαζι του..
εχετε αναλογη εμπειρια??????????????

klouzeau
02-12-10, 13:59
Μήπως θέλει να κάνει κακά?Τα δικά μου κάνουν πολλές φορές το πρωί πριν φύγουμε.

demi
02-12-10, 14:06
κανει κακα πριν φυγει ..αλλα του σταματησα και το πρωινο γαλα μπας και...
το θεμα ειναι οτι εχουμε ενα 7μηνο στο σπιτι το οποιο ζηλευει πολυ αλλα ειναι δυνατον 5 ωρες να κλαιει στο σχολειο?
Του εκανα και εξεταση αιματος γιατι φοβηθηκα αλλα εκτος οτι εχει φεριτινη μειωμενη διοτι δεν τρωει κρεας τα αλλα ειναι φυσιολογικα..
ειμαι σε δυσκολη θεση διοτι εμποδιζει την ομαλη λειτουργεια του σχολειου και απο την αλλη φοβαμαι μηπως και εχει κατι?
βεβαια πολυ επιλεκτικο ειναι αυτο το κατι μια που ερχεται μονο τις ωρες του σχολειου και οχι τα σαββατοκυριακα ας πουμε..

DALIA
02-12-10, 14:10
ίσως είναι σε φάση τα αγόρια μας που ψιλοβαρέθηκαν...
από χθες και ο δικός μου τα ίδια, αλλά ευτυχώς αποκαλύφθηκε γρήγορα το ψεματάκι τους και χωρίς ιδιαίτερα κλάματα....

klouzeau
02-12-10, 14:10
Μάλλον είναι λόγω ζήλιας και ανασφάλειας εξαιτίας του μικρού.Την υπόλοιπη μέρα τι κάνει?

DALIA
02-12-10, 14:12
demi επειδή είδε ότι δεν έπιασε ο πονόκοιλος ( του είπα οκ αγάπη μου ας πάμε στο γιατρό ) μου είπε ότι είναι κρυωμένος επειδή η δασκάλα ανοίγει το air condition στον κρύο αέρα...

ballou
02-12-10, 14:14
κανει κακα πριν φυγει ..αλλα του σταματησα και το πρωινο γαλα μπας και...
το θεμα ειναι οτι εχουμε ενα 7μηνο στο σπιτι το οποιο ζηλευει πολυ αλλα ειναι δυνατον 5 ωρες να κλαιει στο σχολειο?
Του εκανα και εξεταση αιματος γιατι φοβηθηκα αλλα εκτος οτι εχει φεριτινη μειωμενη διοτι δεν τρωει κρεας τα αλλα ειναι φυσιολογικα..
ειμαι σε δυσκολη θεση διοτι εμποδιζει την ομαλη λειτουργεια του σχολειου και απο την αλλη φοβαμαι μηπως και εχει κατι?
βεβαια πολυ επιλεκτικο ειναι αυτο το κατι μια που ερχεται μονο τις ωρες του σχολειου και οχι τα σαββατοκυριακα ας πουμε..
Όταν είχα γεννήσει εγώ την κόρη μου και ερχόταν το σχολικό να τον πάρει για να μην ζηλεύει που θα έμενα στο σπίτι με την μικρή του έλεγα πως πάει και αυτή στο σχολείο αλλά σε άλλο για μωρά (φεύγει αργότερα και γυρίζει νωρίτερα από αυτόν). Ξέρω ρε κορίτσια ψέμματα του έλεγα αλλά προσπαθούσα να του μετριάσω την ζήλεια του και να μην αισθάνεται άσχημα. Το θέμα είναι πως δεν έφερε ποτέ αντίρρηση γιατί εγώ να πάω και να μην μέινω εδώ μαζί σας;

ALIKOYLA
02-12-10, 14:33
μαλλον απο αντιδραση το κανει ο μικρος σου!!!παντως κι εγω τωρα που καθομαι σπιτι για να γεννησω δεν της λεω οτι μενω σπιτι αλλα γυριζω πιο νωρις απο τη δουλεια.μικρα αναγκαια ψεμματα!!!!

demi
02-12-10, 14:38
γενικα εχουμε ενα θεμα απο τοτε που γενννηθηκε το μωρο..
πριν 3 μερες το δαγκωσε τοσο δυνατα που εκλαιγε το φουκαριαρικο 2 ωρες ..να σημειωσω οτι ειναι πολυ καλο και ησυχο νινι..
το βραδυ ειπα στον μεγαλο ελα να κανουμε μπανιο και ελεγε τωρα οχι βλεπω παιδικα ..τωρα παιζω τωρα το ενα και το αλλο..
μολις ξυπνησε το μωρο και ακουσε το πρωτο κιχ μου λεει..ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙς ΜΠΑΝΙΟ!!!!!!!
Στο κολυμβητηριο παμε ολοι μαζι διοτι δεν παει αν δεν παω και εγω και το μωρο...
ολοι μερα με το μωρο ασχολειτε και δειχνει λυπημενος θα ελεγα αν και μου κανει τα νευρα κροσια..
ηταν ο λογος που εψαχνα παιδοψυχολογο αλλα οταν πηγα λιγο πολυ μου ειπε οτι συζηταμε και εδω μαζι..δεν μου αρεσε διοτι δεν εδωσε λυσεις...

demi
02-12-10, 14:39
demi επειδή είδε ότι δεν έπιασε ο πονόκοιλος ( του είπα οκ αγάπη μου ας πάμε στο γιατρό ) μου είπε ότι είναι κρυωμένος επειδή η δασκάλα ανοίγει το air condition στον κρύο αέρα...


DALIA μην πας κοντρα στον πρωταθλητη μας..πολυ τον παω τον γιο σου..εμενα δεν θελέι να ασχολειτε με ΤΙΠΟΤΑ!!!Στο κολυμβητηριο τον σερνω και τον παω...

ζώπυρον
03-12-10, 03:39
demi μου,
σίγουρα παίζει ρόλο και η ζήλεια προς το δεύτερο νινί αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Έχει αρχίσει και μου το κάνει και μένα ο γιός μου αυτό (σημειωτέον είναι μοναχοπαίδι).
Χθες μου είπε "μαμά, δεν θέλω να πάω στο Νηπιαγωγείο γιατί είμαι πολύ άτακτος και η δασκάλα με μαλώνει συνέχεια!". Καμία σχέση με την πραγματικότητα βέβαια!
Σήμερα μου είπε "μαμά δουλεύεις τώρα το πρωί? - όχι αγόρι μου - ε τότε, θέλω να κάτσω μαζί σου και να μην πάω στο σχολείο!"
Τώρα το βράδυ πριν αποκοιμηθεί, πάλι τα ίδια. Kαι του λέω "μα γιατί αγάπη μου θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί μου? - γιατί είσαι γλυκοαίματη βρε μαμά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Παίζουν πολλά λοιπόν. Από έντονο οιδιπόδειο (φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία) μέχρι βαρεμάρα όπως είπε η dalia (παιδάκια είναι) μέχρι άρνηση για το σχολείο γενικότερα (το πρόγραμμα, το πλαίσιο, τις υποχρεώσεις - σε σχέση με την ως τώρα χαλαρότητα). Για το τελευταίο, μας είχαν ενημερώσει και οι νηπιαγωγοί στην πρώτη συγκέντρωση γονέων στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Ότι είναι πολύ πιθανόν δηλαδή να αντιμετωπίσουμε άρνηση για το σχολείο και μάλιστα έντονη. Ειδικά, περίπου εκεί γύρω στα Χριστούγεννα όπου το σχολείο αρχίζει να μην είναι μόνο παιχνίδι.

Εγώ τον έστειλα και θα τον στέλνω στο σχολείο (όσο κι αν με λυγίζει συναισθηματικά με τα λόγια του...). Πέρα από το ότι πρακτικά δεν έχω άλλη επιλογή, η αποχή δεν θα τον βοηθήσει πιστεύω αλλά θα εντείνει το όποιο πρόβλημά του.

dimibo76
03-12-10, 09:04
Το πάθαινα εγώ η ίδια όταν ήμουν μικρή, ήταν καθαρά ψυχολογικό αλλά το άσχημο ήταν οτι ο πόνος ήταν πραγματικός, δηλαδή δεν έλεγα ψέματα, πονούσα πραγματικά.... αυτό το θυμάμαι πολύ καλά. Κάποια στιγμή νοσηλεύτικα και για 1 εβδομάδα.... άσε με κατατρύπησαν, πέρασα και από ψυχολογική εκτίμηση, όπου το μόνο που βρήκαν ήταν άγχος! Ημουν λίγο τελειωμανής σαν παιδάκι, χωρίς καμία απολύτως πίεση από το σπίτι, απλά έτσι ήταν ο χαρακτήρας μου... οπότε κάθε πρωί και μόνο τις καθημερινες πονούσα... Μεγαλώνοντας άλλαξε λίγο η κατάσταση πέρασαν οι πόνοι και άρχισαν οι εμετοι (σορρυ κι όλας) κάθε πρωί, πριν φάω, τα έβγαζα και μετά έτρωγα και μετά σχολείο... Μόνο καθημερινές πάντα! και μέχρι τρίτη λυκείου!!!! Και χωρίς άγχος από το σπίτι το ξανατονίζω.... Μάλλον η ζήλια είναι.... έτσι όπως διάβαζα το αρχικό μύνημα νομιζα οτι έγραφε η μάνα μου για μένα!!! εύχομαι να το ξεπεράσετε γρήγορα!!!

demi
03-12-10, 09:33
EIMAI πολυ προβληματισμενη ..δεν ξερω τι να κανω..τα σκεφτηκα ολα και την ζηλεια και αυτο που λεει η dimibo γιατι και εγω το ειχα ΑΛΛΑ ο γιος μου μονο τελειομανης και αγχωτικος δεν ειναι..
και την ζηλεια την σκεφτηκα το οποιο παιζει ως το πιο πιθανο σεναριο..
σημερα αφου ξεκινησε το show απο τις 6 το πρωι (ενω εγω δεν ειχα κλεισει ματι γιατι ειναι αρρωστο το μωρο)αρχισε να λεει με κλαματα οτι ψεματα λεω δεν ποναω αλλα δεν ξερω γιατι το κανω..δεν αντεχω αλλο ..δεν αντεχω τον εαυτο μου!!!!!
επαθα σοκ αρχισα να κλαιω και εγω και οταν ηρθε ο πατερας του για να φυγω και εγω στην δουλεια ειχα αργησει πολυ ..αυτος εκλαιγε δεν ηθελε να παει οποτε εφυγα διοτι θα χασω την δουλεια μου στο τελος συν την γκρινια του στυλ και εμεις εχουμε παιδια αλλα δεν αργουμε...
εφυγα δεν πηγε σχολειο και στην δουλεια σερνομαι γιατι δεν ξερω τι να κανω..
οταν ειπα τον αντρα μου για ψυχολογο ειπε οτι δεν θελει και οτι μ ευπομπονη και αγαπη θα το χειριστει αυτος..ναι αλλα αυτο ςλειπει 24 ωρα και εγω ειμαι σε απογνωση..τοσο κακο ειναι να ζητησουμε βοηθεια?γιατι δεν μπορει να το δεχτει?
στο σχολειο θα φωναξουν παιδοψυχολογο και θα κανουν συγκετρωση γονεων αλλα ζουμε σε χωριο και δεν θελω να βουιξει ολο το χωριο την αλλη μερα...εσεις ζειτε σε πολη και ισως δεν το αισθανεστε αλλα αν μιλησω εκει μπροστα σε ολους την αλλη μερα θα μας κρεμασουν κουδουνια..

demi
03-12-10, 09:34
demi μου,
σίγουρα παίζει ρόλο και η ζήλεια προς το δεύτερο νινί αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Έχει αρχίσει και μου το κάνει και μένα ο γιός μου αυτό (σημειωτέον είναι μοναχοπαίδι).
Χθες μου είπε "μαμά, δεν θέλω να πάω στο Νηπιαγωγείο γιατί είμαι πολύ άτακτος και η δασκάλα με μαλώνει συνέχεια!". Καμία σχέση με την πραγματικότητα βέβαια!
Σήμερα μου είπε "μαμά δουλεύεις τώρα το πρωί? - όχι αγόρι μου - ε τότε, θέλω να κάτσω μαζί σου και να μην πάω στο σχολείο!"
Τώρα το βράδυ πριν αποκοιμηθεί, πάλι τα ίδια. Kαι του λέω "μα γιατί αγάπη μου θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί μου? - γιατί είσαι γλυκοαίματη βρε μαμά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Παίζουν πολλά λοιπόν. Από έντονο οιδιπόδειο (φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία) μέχρι βαρεμάρα όπως είπε η dalia (παιδάκια είναι) μέχρι άρνηση για το σχολείο γενικότερα (το πρόγραμμα, το πλαίσιο, τις υποχρεώσεις - σε σχέση με την ως τώρα χαλαρότητα). Για το τελευταίο, μας είχαν ενημερώσει και οι νηπιαγωγοί στην πρώτη συγκέντρωση γονέων στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Ότι είναι πολύ πιθανόν δηλαδή να αντιμετωπίσουμε άρνηση για το σχολείο και μάλιστα έντονη. Ειδικά, περίπου εκεί γύρω στα Χριστούγεννα όπου το σχολείο αρχίζει να μην είναι μόνο παιχνίδι.

Εγώ τον έστειλα και θα τον στέλνω στο σχολείο (όσο κι αν με λυγίζει συναισθηματικά με τα λόγια του...). Πέρα από το ότι πρακτικά δεν έχω άλλη επιλογή, η αποχή δεν θα τον βοηθήσει πιστεύω αλλά θα εντείνει το όποιο πρόβλημά του.

το παθαινουν πολλα παιδια την αρνηση εννοω?το παθαινουν γενικοτερα η οταν υπαρχει και αλλο παιδι στο σπιτι?

itsme
03-12-10, 10:04
δεν αντεχω αλλο ..δεν αντεχω τον εαυτο μου!!!!!
Καλημέρα! Αν και δε μπορώ να βρω πόσο χρονών είναι ο μικρούλης σου, μήπως σε καυγάδες με τον σύζυγο μιλάτε έτσι και απλώς σας αντιγράφει?
Δε νομίζω πως ένα παιδάκι μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει "δεν αντεχω τον εαυτο μου"..
Μπορεί να κάνω και λάθος.. Εικασίες κάνω, δεν έχω ιδέα..

demi
03-12-10, 10:10
Καλημέρα! Αν και δε μπορώ να βρω πόσο χρονών είναι ο μικρούλης σου, μήπως σε καυγάδες με τον σύζυγο μιλάτε έτσι και απλώς σας αντιγράφει?
Δε νομίζω πως ένα παιδάκι μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει "δεν αντεχω τον εαυτο μου"..
Μπορεί να κάνω και λάθος.. Εικασίες κάνω, δεν έχω ιδέα..

οχι πραγματικα οχι..ο συζυγος ειναι τοσο ηρεμος που και να θελεις να μαλωσεις δεν τα καταφερνεις..
οποτε εκτος απο 1 φορα που καυγαδισαμε οταν ηταν 7 μηνων για το ονομα του παιδιου δεν φωναξαμε ποτε ουτε καυγαδισαμε ποτε μπροστα στο παιδι ..διαφορες εχουμε σαφως αλλα λυνονται με ηπιο τροπο..
ειναι πολυ εξυπνο παιδι ετοιμολογο και με πολυ πλουσιο λεξιλογιο...οταν πηγαμε σε λογοθεραπευτη εξεπλαγειν ο ανθρωπος..
αυτο με προβληματιζει..το ειπε συνειδητα?η αρπαξε κατι απο την τηλεοραση πραγμα το οποιο συνηθιζει και μετ αμε ρωταει..μαμα τι σημαινει αυτο και εκεινο??

klouzeau
03-12-10, 10:23
Δοκίμασες να το συζητήσεις μαζί του σε άσχετη ώρα,πχ το απόγευμα όταν είναι πιο χαλαρός?Μήπως καταλάβεις απο τα λεγόμενα του τι πραγματικά συμβαίνει.

demi
03-12-10, 10:36
Δοκίμασες να το συζητήσεις μαζί του σε άσχετη ώρα,πχ το απόγευμα όταν είναι πιο χαλαρός?Μήπως καταλάβεις απο τα λεγόμενα του τι πραγματικά συμβαίνει.

ΝΑΞΕΡΕς μονο ποσες ωρες μιλαμε..με το καλο ,με ηρεμια αλλα διαφορετικες ειναι οι απαντησεις..
την μια μου ειπε οτι δεν εχει φιλους..δεν τον παιζει κανεις..
ρωτηα την δασκαλα και μια κοπελα που βοηθαει συχνα στην ταξη (μανα αλλου παιδιου)
και μου ειπαν οτι ειναι κοινωνικος και αγαπητό παιδι..εχει τον κολλητο του φιλο αλλα παιζει και με αλλα παιδια..νορμαλ δηλ..
μετα ειπε οτι τον πειραζει ενα παιδι και τον χτυπαει..
οντως υπαρχει ενα ζωηρο αγορακι το οποιο ομως δεν ασχολειτε με τον γιο μου και τον επιτηρουν συνεχεια διοτι ειναι πιο ζωηρο απο τα αλλα..προσωπικα το συμπαθω πολυ.
αρα ακυρο και αυτο..
αναρωτιεμε αν μπορει στα 4,5 χρονια του να καταλαβει την εννοια ζηλια διοτι πριν λιγες μερες που εκλαιγε το μωρο μου πεταξε την ατακα...ΕΣΥ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙς ΜΩΡΟ!!!!
Και αυτο δεν ισχυει διοτι εκλαιγε και ελεγε ειμαι μονος θελω αδερφακι...

σπουργίτι
03-12-10, 10:39
Όταν είχα γεννήσει εγώ την κόρη μου και ερχόταν το σχολικό να τον πάρει για να μην ζηλεύει που θα έμενα στο σπίτι με την μικρή του έλεγα πως πάει και αυτή στο σχολείο αλλά σε άλλο για μωρά (φεύγει αργότερα και γυρίζει νωρίτερα από αυτόν). Ξέρω ρε κορίτσια ψέμματα του έλεγα αλλά προσπαθούσα να του μετριάσω την ζήλεια του και να μην αισθάνεται άσχημα. Το θέμα είναι πως δεν έφερε ποτέ αντίρρηση γιατί εγώ να πάω και να μην μέινω εδώ μαζί σας;

Τα ίδια ακριβώς κάνει μια ξαδέρφη μου με την μεγάλη της κόρη για να μη ζηλεύει το μικρό που τον έχει στο σπίτι

klouzeau
03-12-10, 10:47
Και η κόρη μου ανα διαστήματα μου λέει οτι δεν έχει φίλες και δεν την παίζουν, αλλά η δασκάλα μου λέει άλλα.Βέβαια δεν κλαίει όπως ο δικός σου.Τι να πώ,δύσκολη η περίπτωση σου.

σπουργίτι
03-12-10, 10:50
demi, δύσκολη η κατάστασή σου! Πόσο καιρό το κάνει αυτό; Είναι προφανώς ψυχολογικό! Εφόσον το κάνει και στο σχολείο και στο σπίτι σημαίνει ότι το νιώθει!
Μια φίλη μου έλεγε ότι όταν άρχισε να πηγαίνει σχολείο, επειδή είχε τρελή αδυναμία στη μαμά της, ζήλευε που η μικρή της αδερφή έμενε στο σπίτι μαζί της, με αποτέλεσμα να πονάει η κοιλίτσα της! Έλεγε ότι οι πόνοι ήταν τόσο δυνατοί που τους θυμάται ακόμη! Δεν είχε όμως κάτι παθολογικό! Δεν ξέρω πραγματικά τι θα έκανα στη θέση σου! Ίσως να του έδινα λίγες μέρες στο σπίτι με δική του επιλογή, αν είχα τη δυνατότητα (του τύπου: τον ξυπνάω το πρωί και αν μου πει ότι πονάει η κοιλιά του, του δίνω την επιλογή να μην πάει σχολείο). Μετά τον πιπιλάω λιγάκι ότι στο σχολείο θα μαθαίνουν τόσα πράγματα που τα χάνει, εκεί παίζει με τους φίλους του και περνάει ωραία κλπ.
Ίσως και λίγο εκφοβισμός του τύπου, αφού πονάει τόσο η κοιλίτσα, μάλλον πρέπει να μπούμε στο νοσοκομείο και να κάνουμε πολλές εξετάσεις για να δούμε τι συμβαίνει!

klouzeau
03-12-10, 10:53
Μήπως αν προσποιηθείς,όπως σου είπαν παραπάνω, οτι θα πάει και το μωρό στον παιδικό,δηλαδή να το ντύσεις κανονικα,και οτι θα πάς στη δουλειά?Αν καταλάβει οτι δε θα είναι κανένας στο σπίτι?

ballou
03-12-10, 10:58
Μήπως αν προσποιηθείς,όπως σου είπαν παραπάνω, οτι θα πάει και το μωρό στον παιδικό,δηλαδή να το ντύσεις κανονικα,και οτι θα πάς στη δουλειά?Αν καταλάβει οτι δε θα είναι κανένας στο σπίτι?
Αυτό ακριβώς έκανα και εγώ προφασιζόμουν ότι δούλευα και η μικρή αδελφή του όπως είπα πιο πάνω πήγαινε και εκείνη σε άλλο σχολείο. Στο σπίτι δεν θα ήταν κανείς για να τον προσέχει.

Ίσως να του έδινα λίγες μέρες στο σπίτι με δική του επιλογή, αν είχα τη δυνατότητα (του τύπου: τον ξυπνάω το πρωί και αν μου πει ότι πονάει η κοιλιά του, του δίνω την επιλογή να μην πάει σχολείο).

Αυτό λίγο το φοβάμαι και βέβαια το φοβόμουν και τότε γιατί και εμένα το είχε κάνει, πιστεύω αν ενδώσεις μια φορά θα πρέπει να ενδίδεις πάντα. Αν θα δει ότι του περνάει μια φορά, θα το ξανακάνει. Του έλεγα ότι η μαμά και ο μπαμπάς έχουν ¨υποχρέωση¨ να πάνε στην δουλεια τους και για εκείνον η δουλειά του είναι το σχολείο.

klouzeau
03-12-10, 11:00
Σωστή σε όλα Ballou.

miriki
03-12-10, 11:02
Ζηλεύει ο καημένος κι έχει δίκιο. Λοιπόν το μωρό θα ξεκινήσει σχολείο σαν της ballou παραπάνω (λευκό ψέμα είναι) κι εκείνος στην περίπτωση που θα μείνει στο σπίτι δε θα μπορεί να κάνει τίποτε που να του αρέσει. Δηλαδή όχι τηλεόραση, όχι παιχνίδια για μεγάλους, αυστηρή παραμονή στο κρεβάτι (ε, καλά δε θα κάτσει και πολύ ώρα αλλά θα το παίξεις ότι αυτό πρέπει να γίνει), φαγητό για άρρωστους (ενώ οι υπόλοιποι θα φάτε το αγαπημένο του) κ.λ.π. Γιατί στο σπίτι μένουν τα πολύ μωρά και οι άρρωστοι. Χωρίς να του πεις κάτι όμως.

Τώρα για την ατάκα που σου είπε να σας δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια γιατί το παιδί σας είναι πάρα πολύ έξυπνο. Έχετε κάνει καταπληκτική δουλειά. Μόνο που τα παιδιά αυτά έχουν τρομερές ικανότητες χειρισμού , τις οποίες πρέπει να τους μάθουμε να τις χαλιναγωγούν.

Συνεπώς μπίρι μπίρι διαρκώς για το πόσο περήφανη είσα γιαυτόν που είναι μεγάλος, που πάει σχολείο, που τα λέει τόσο ωραία, που σε βοηθάει με το μωρό, που κάνει υπομονή όταν κλαίει το μωρό που....... Επίσης μπίρι μπίρι για το τι φανταστικά πράγματα κάνουν στο σχολείο και γιορτές και παιχνίδια και παραμύθια και......

Ωστόσο για το σπίτι κουβέντα καμιά. Μόνο αυτό που σου είπα παραπάνω ότι αν είναι άρρωστος και πονάει η κοιλιά του αν μείνει στο σπίτι θα κάνει αυτά που κάνουν οι άρρωστοι. Και οι υπόλοιποι θα φάτε παγωτό...... (λέμε τώρα)

DALIA
03-12-10, 11:07
demi παιδί μου πόσο καιρό το κάνει αυτό ? μήπως να χαλαρώσεις λίγο και είναι φάση που θα περάσει ?
και εμείς ενώ μου'κανε τα χαζά του χθες σήμερα πήγε πολύ καλά..
πάντως και εγώ πολλές φορές έχω χρησιμοποιήσει το επιχείρημα της υποχρεωσης όπως είπε μια φίλη παραπάνω, δηλ. όπως έγω πρέπει να πάω δουλειά έτσι και εσύ πρέπει να πας σχολείο...
Πάντως ένα είναι σίγουρο, ότι η υγεία του είναι μια χαρά...

demi
03-12-10, 11:28
Ζηλεύει ο καημένος κι έχει δίκιο. Λοιπόν το μωρό θα ξεκινήσει σχολείο σαν της ballou παραπάνω (λευκό ψέμα είναι) κι εκείνος στην περίπτωση που θα μείνει στο σπίτι δε θα μπορεί να κάνει τίποτε που να του αρέσει. Δηλαδή όχι τηλεόραση, όχι παιχνίδια για μεγάλους, αυστηρή παραμονή στο κρεβάτι (ε, καλά δε θα κάτσει και πολύ ώρα αλλά θα το παίξεις ότι αυτό πρέπει να γίνει), φαγητό για άρρωστους (ενώ οι υπόλοιποι θα φάτε το αγαπημένο του) κ.λ.π. Γιατί στο σπίτι μένουν τα πολύ μωρά και οι άρρωστοι. Χωρίς να του πεις κάτι όμως.

Τώρα για την ατάκα που σου είπε να σας δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια γιατί το παιδί σας είναι πάρα πολύ έξυπνο. Έχετε κάνει καταπληκτική δουλειά. Μόνο που τα παιδιά αυτά έχουν τρομερές ικανότητες χειρισμού , τις οποίες πρέπει να τους μάθουμε να τις χαλιναγωγούν.

Συνεπώς μπίρι μπίρι διαρκώς για το πόσο περήφανη είσα γιαυτόν που είναι μεγάλος, που πάει σχολείο, που τα λέει τόσο ωραία, που σε βοηθάει με το μωρό, που κάνει υπομονή όταν κλαίει το μωρό που....... Επίσης μπίρι μπίρι για το τι φανταστικά πράγματα κάνουν στο σχολείο και γιορτές και παιχνίδια και παραμύθια και......

Ωστόσο για το σπίτι κουβέντα καμιά. Μόνο αυτό που σου είπα παραπάνω ότι αν είναι άρρωστος και πονάει η κοιλιά του αν μείνει στο σπίτι θα κάνει αυτά που κάνουν οι άρρωστοι. Και οι υπόλοιποι θα φάτε παγωτό...... (λέμε τώρα)

ετσι θα κανω απο βδομαδα..θα το ακολουθησω να δω τι θα κανει......
dalia ξερεις εγω αυτα τα ψυχολογικα τα φοβαμαι παρα πολυ ..στην προκειμενη φαση θα προτιμουσα να ειχε εναν πυρετο να τον παλεψω και οχι ολα αυτα..
μα σου μιλαει σαν μεγαλος ανθρωπος και σε σοκαρει ..
σερνομαι σημερα..κοιταξα τον εαυτο μου στον καθρεφτη και ασυναισθητα φοραω μαυρο κολαν μαυρη μπλουζα μαυρο κασκολ λε ςκαι παω σε μνημοσυνο..το βαψιμο δε που για μενα ειναι must ειναι ανυπαρκτο..

Eliza
03-12-10, 11:28
Να προσθέσω 2 ακόμα κατευθύνσεις στις οποίες μπορείς να σκεφτείς?

-ο μικρός βαριέται στο σχολείο. Ένα έξυπνο παιδί, σε ένα μέτριο σχολείο μπορεί να βαριέται πολύ άσχημα. Δεν ξέρει όμως να εκφράσει τι του φταίει ακριβώς. Δεν σημαίνει ότι δεν παίζει με τα άλλα παιδιά, ότι δεν είναι κοινωνικό, ότι δεν συμμετέχει στις δραστηριοτητες. Απλά δεν τον καλύπτουν.

-ο μικρός καταβάλει μεγάλη προσπάθεια να είναι "καλό παιδί" στο σχολείο. Αυτό του προκαλεί άγχος και του δημιουργεί άρνηση.

Η ζήλια σίγουρα είναι βασικός λόγος αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι ο μόνος.

Και για ψυχολόγο που έλεγες, στην πραγματικότητα ΕΣΥ κυρίως πρέπει να μιλήσεις μαζί του αν αισθάνεσαι την ανάγκη. Μη φανταστείς όμως ότι μπορεί να σου δώσει καμιά μαγική συνταγή. Ισως κάποιες κατευθύνσεις.

demi
03-12-10, 11:40
Να προσθέσω 2 ακόμα κατευθύνσεις στις οποίες μπορείς να σκεφτείς?

-ο μικρός βαριέται στο σχολείο. Ένα έξυπνο παιδί, σε ένα μέτριο σχολείο μπορεί να βαριέται πολύ άσχημα. Δεν ξέρει όμως να εκφράσει τι του φταίει ακριβώς. Δεν σημαίνει ότι δεν παίζει με τα άλλα παιδιά, ότι δεν είναι κοινωνικό, ότι δεν συμμετέχει στις δραστηριοτητες. Απλά δεν τον καλύπτουν.

-ο μικρός καταβάλει μεγάλη προσπάθεια να είναι "καλό παιδί" στο σχολείο. Αυτό του προκαλεί άγχος και του δημιουργεί άρνηση.

Η ζήλια σίγουρα είναι βασικός λόγος αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι ο μόνος.

Και για ψυχολόγο που έλεγες, στην πραγματικότητα ΕΣΥ κυρίως πρέπει να μιλήσεις μαζί του αν αισθάνεσαι την ανάγκη. Μη φανταστείς όμως ότι μπορεί να σου δώσει καμιά μαγική συνταγή. Ισως κάποιες κατευθύνσεις.

οντως στην ψυχολογο πηγα δεν με καλυψε ακριβως ισως επειδη δεν υπαρχει η μαγικη συνταγη και εχεις δικιο..ηθελα να παει το παιδι αλλα ο συζυγος δεν ηθελε με τιποτα ομως.
οντως ειναι εξυπνο παιδι και βαριεται ευκολα αλλα αν και δημοσιο σχολειο η δασκαλα κανει τρομερη δουλεια ..αυτην την βδομαδα ειχαν για το σωμα και σαν φυσιοθεραπευτρια οταν μου εξηγουσε το παιδι τι ακριβως δουλεια κανει ο ενζυμουλης και τα πλυντηριακια (νεφρα )τρελαθηκα..ειναι η ΤΕΛΕΙΑ δασκαλα με σχετικα δυσκολο προγραμμα..
ειναι ενα εξυπνο παιδι αλλα τελεια ως εκει..τιποτα παραπανω για να βαριεται το προγραμμα του σχολειου(νομιζω δηλ)
τι να πω?εχω ξεπερασει τις ενοχες μου που εκανα 2 παιδι και με ενοχλει που αυτος το βλεπει σαν βαρος το μωρο..

miriki
03-12-10, 11:41
Συμφωνώ με την έννοια της υποχρέωσης.
Επίσης συμφωνώ ότι γενικά ο/η ψυχολόγος εμάς θα στηρίξει πρώτα και μετά τα παιδιά.
Συμφωνώ βέβαια και για την πίεση που ασκεί το σχολείο, το πρόγραμμα, "το καλό παιδί".

Εκεί που την πατάμε όμως όλοι μας είναι ότι σκεφτόμαστε πώς να βοηθήσουμε το παιδί να αποφύγει την πίεση (π.χ. να μείνει στο σπίτι, να αλλάξει σχολείο- δασκάλα- περιοχή κάτι τέλοσπάντων), ενώ θα έπρεπε να το βοηθήσουμε να μάθει να διαχειρίζεται την πίεση. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη και η δουλειά μας ως γονείς είναι να τους μάθουμε να τα βγάζουν πέρα χωρίς εμάς.

Πάντως demi με όλο το θάρρος νομίζω ότι δεν είναι μόνο το θέμα του μικρού που σε επηρεάζει. Κάτι άλλο συμβαίνει και σίγουρα το επιδεινώνει το άγχος σου για τα παιδιά. Μήπως να ψαχτείς λιγάκι; Πόσο μωρό είναι το μωρό; Α, και όσο ώριμο (που είναι πολύ το συγκεκριμένο) κι αν είναι το παιδάκι μην παίρνεις τοις μετρητοίς τα λόγια του κι επηρεάζεσαι. Αξιολόγησέ τα, δώσε βάση για να δεις πώς θα πορευτείς, αλλά μην επηρεάζεσαι συναισθηματικά. Είναι κάτι σαν εκείνα τα "δε σ' αγαπώ" που λένε και που είναι αδύνατο να ισχύουν.

demi
03-12-10, 11:49
Συμφωνώ με την έννοια της υποχρέωσης.
Επίσης συμφωνώ ότι γενικά ο/η ψυχολόγος εμάς θα στηρίξει πρώτα και μετά τα παιδιά.
Συμφωνώ βέβαια και για την πίεση που ασκεί το σχολείο, το πρόγραμμα, "το καλό παιδί".

Εκεί που την πατάμε όμως όλοι μας είναι ότι σκεφτόμαστε πώς να βοηθήσουμε το παιδί να αποφύγει την πίεση (π.χ. να μείνει στο σπίτι, να αλλάξει σχολείο- δασκάλα- περιοχή κάτι τέλοσπάντων), ενώ θα έπρεπε να το βοηθήσουμε να μάθει να διαχειρίζεται την πίεση. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη και η δουλειά μας ως γονείς είναι να τους μάθουμε να τα βγάζουν πέρα χωρίς εμάς.

Πάντως demi με όλο το θάρρος νομίζω ότι δεν είναι μόνο το θέμα του μικρού που σε επηρεάζει. Κάτι άλλο συμβαίνει και σίγουρα το επιδεινώνει το άγχος σου για τα παιδιά. Μήπως να ψαχτείς λιγάκι; Πόσο μωρό είναι το μωρό; Α, και όσο ώριμο (που είναι πολύ το συγκεκριμένο) κι αν είναι το παιδάκι μην παίρνεις τοις μετρητοίς τα λόγια του κι επηρεάζεσαι. Αξιολόγησέ τα, δώσε βάση για να δεις πώς θα πορευτείς, αλλά μην επηρεάζεσαι συναισθηματικά. Είναι κάτι σαν εκείνα τα "δε σ' αγαπώ" που λένε και που είναι αδύνατο να ισχύουν.



το εχω ξαναπει οτι ειμαι κατι σαν την ΜΑΙΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ..καθημερινα στη δουλεια ,γυρναω τρεχω στις δραστηριοτητες του γιου μου κολυμπι ζωγραφικη καποιες φορες παιδοτοπο η σε καποια φιλη και εχω και το 7 μηνο το οποιο το παραταω οπου βρω για να μην αισθανεται ο μεγαλος ασχημα..
πλενω σιδερωνω μαγειρευω και ξενυχταω με το μωρο το οποιο τρωει 2 φορες την νυχτα και τουμπαλι παλι απο την αρχη.
κουραζομαι πολυ αλλα δεν το βγαζω σε συζυγο και παιδια.

ballou
03-12-10, 11:55
οντως στην ψυχολογο πηγα δεν με καλυψε ακριβως ισως επειδη δεν υπαρχει η μαγικη συνταγη και εχεις δικιο..ηθελα να παει το παιδι αλλα ο συζυγος δεν ηθελε με τιποτα ομως.
οντως ειναι εξυπνο παιδι και βαριεται ευκολα αλλα αν και δημοσιο σχολειο η δασκαλα κανει τρομερη δουλεια ..αυτην την βδομαδα ειχαν για το σωμα και σαν φυσιοθεραπευτρια οταν μου εξηγουσε το παιδι τι ακριβως δουλεια κανει ο ενζυμουλης και τα πλυντηριακια (νεφρα )τρελαθηκα..ειναι η ΤΕΛΕΙΑ δασκαλα με σχετικα δυσκολο προγραμμα..
ειναι ενα εξυπνο παιδι αλλα τελεια ως εκει..τιποτα παραπανω για να βαριεται το προγραμμα του σχολειου(νομιζω δηλ)
τι να πω?εχω ξεπερασει τις ενοχες μου που εκανα 2 παιδι και με ενοχλει που αυτος το βλεπει σαν βαρος το μωρο..
Μη σε πέρνει από κάτω κανένας ψυχολόγος δεν μπορεί να σε βοηθήσει αν εσύ δεν κάνεις προσπάθειες να βοηθήσεις τον εαυτό σου.
Τόσο μικρά πλασματάκια και όμως καταφέρνουν να σου ρίξουν την ψυχολογία κάτω από το έδαφος.
Όσον για τον γιο σου δεν νομίζω ότι βλέπει σαν βάρος το μωρό. Πιστεύω τα περισσότερα παιδία (; το δικό μου πάντως σίγουρα) νιώθουν ότι χάνουν την αποκλειστικότητα, πρέπει να μοιραστούν, και σιγά πιο παιδί θέλει να μοιράζεται είτε την αγάπη των γονιών του, είτε τα παιχνίδια του, είτε...είτε...
Εμένα ακόμα και σήμερα μαλώνουν, χτυπιούνται, τσακώνονται ΣΥΝΕΧΕΙΑ δεν περνά δευτερόλεπτο που να μην το κάνουν και όμως αν κάποιος τρίτος πάει να πειράξει έναν από αυτά εναντιώνεται και ο άλλος. Αγαπιούνται με έναν δικό τους τρόπο μοναδικό. Άφησε το χρόνο να περάσει (σε μένα χρειάστηκε 1,5 χρόνος) για να συνειδητοποιήσει ο μεγάλος την νέα σας αλλαγή, το νέο σας μέλος.

DALIA
03-12-10, 12:34
Στο κολυμβητηριο τον σερνω και τον παω...

Μήπως να αλλάζατε δραστηριότητα και να αποφασίζατε από κοινού τι θα του άρεσε ?

το παθαινουν πολλα παιδια την αρνηση εννοω?το παθαινουν γενικοτερα η οταν υπαρχει και αλλο παιδι στο σπιτι?

ο δικός μου ως γνωστό:D δεν έχει αδερφάκι, το είχε πάθει πέρυσι στον παιδικό για ένα μικρό διάστημα και φέτος 1-2 μέρες παρόλλο που δεν είχα προβλήματα προσαρμογής ούτε πέρυσι ούτε φέτος και πηγαίνει πολύ ευχάριστα στο σχολείο....



Εκεί που την πατάμε όμως όλοι μας είναι ότι σκεφτόμαστε πώς να βοηθήσουμε το παιδί να αποφύγει την πίεση (π.χ. να μείνει στο σπίτι, να αλλάξει σχολείο- δασκάλα- περιοχή κάτι τέλοσπάντων), ενώ θα έπρεπε να το βοηθήσουμε να μάθει να διαχειρίζεται την πίεση. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη και η δουλειά μας ως γονείς είναι να τους μάθουμε να τα βγάζουν πέρα χωρίς εμάς.



παιδιά αυτό που λέει η miriki είναι πάρα πολύ σημαντικό και πάρα πολύ σωστό...δυστυχώς βλέπω γύρω μου πολλούς γονείς να το κάνουν και μ'αυτό τον τρόπο μόνο "κακό" στα παιδιά κάνουν....και δυστυχώς ποτέ δεν φταίει το παιδί τους και πάντα κάποιος άλλος....:-?

επίσης εγώ προσωπικά διαφωνώ με τα λευκά ψέματα σ'αυτή την ηλικία...η κατάσταση είναι αυτή και αυτή, εξηγούμε γιατί, δίνουμε λύσεις και αφήνουμε το παιδί να επιλέξει την καλύτερη, έτσι ώστε με τον καιρό να βρίσκει μόνο του πως θα λύνει τα προβλήματα...εγώ ας πούμε σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να διαχειριστώ τα ψέματα, θα μπερδευτώ και θα κάνω χειρότερο κακό...
demi μη σε αγχώνουν καθόλου οι μεγαλίστικες απαντήσεις είναι της ηλικίας...

demi
03-12-10, 12:39
Μολις μιλησα με τον συζυγο και μου ειπε οτι παλι ποναει η κοιλια..
εκλεισα σε παιδοχειρουργο και σε παιδιατρο..ευτυχως τον εχω στην εξπρες γραμμενο ..τουλαχιστον να αποκλεισουμε την πιθανοτητα αυτην..
μου ειπαν ο παιδοχειρουργος ειναι πολυ καλος .το βραδυ θα σας εχω νεα.

ballou
03-12-10, 12:41
Περιμένουμε. Εύχομαι να πάνε όλα καλά και προπαντώς εσύ να αποβάλλεις το άγχος σου!

Dimitra-
03-12-10, 12:51
αυτο με τον πονο στην κοιλια μου το εκανε η κορη μου πριν κανενα μηνα αλλα οχι για το σχολειο.αλλα για τον υπνο.ενω ηταν μια χαρα και χοροπηδουσε κ επαιζε ...μολις την εβαζα για υπνο αρχιζε ποναει η κοιλια μου δε μπορω να κοιμηθω...ε το εκανε καποιες φορες.τι της μιλησαμε τι της ειπαμε οτι ξερουμε οτι δεν ποναει αλλα αυτη τιποτα. ενα βραδυ λοιπον της λεω ''οκ πονας?βαλε ρουχα να παμε στο νοσοκομειο...!!!'':rolleyes: αρχισα να βαζω εγω παπουτσια μπουφαν της παω και ρουχα και επειδη ο αντρας μου δουλευε παιρνω και τηλ κ λεω θα παρω και ταξι να μας παει στο νοσοκομειο αφου πονας!μετα το ομολογησε ''τωρα δεν ποναω!!'':rolleyes::rolleyes: δε το ξαναεκανε:twisted:

miriki
03-12-10, 12:54
((((demi)))))
Είμαι σίγουρη ότι το παιδί δεν έχει τίποτα οργανικό. Περιμένουμε νέα.

(βρες βοήθεια χθες! Πρακτική βοήθεια εννοώ. Επειδή κι εγώ εγκλωβίζομαι στους ρόλους και τις ευθύνες μου είδα ότι κάθε τόσο πρέπει να κάνω μερικά βήματα πίσω και να εκχωρώ αρμοδιότητες. Τις συνθήκες σου εσύ τις ξέρεις. Απλά να σκέφτεσαι ότι το άγχος μας πάντα το βγάζουμε στους άλλους όσο κι αν προσπαθούμε και τα μικρά παιδιά έχουν τρομερές κεραίες. Φρόντισε τον εαυτό σου γιατί το χρωστάς και σε σένα και στην οικογένειά σου)

Eliza
03-12-10, 13:44
Εκεί που την πατάμε όμως όλοι μας είναι ότι σκεφτόμαστε πώς να βοηθήσουμε το παιδί να αποφύγει την πίεση (π.χ. να μείνει στο σπίτι, να αλλάξει σχολείο- δασκάλα- περιοχή κάτι τέλοσπάντων), ενώ θα έπρεπε να το βοηθήσουμε να μάθει να διαχειρίζεται την πίεση. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη και η δουλειά μας ως γονείς είναι να τους μάθουμε να τα βγάζουν πέρα χωρίς εμάς.


(βρες βοήθεια χθες! Πρακτική βοήθεια εννοώ. Επειδή κι εγώ εγκλωβίζομαι στους ρόλους και τις ευθύνες μου είδα ότι κάθε τόσο πρέπει να κάνω μερικά βήματα πίσω και να εκχωρώ αρμοδιότητες. Τις συνθήκες σου εσύ τις ξέρεις. Απλά να σκέφτεσαι ότι το άγχος μας πάντα το βγάζουμε στους άλλους όσο κι αν προσπαθούμε και τα μικρά παιδιά έχουν τρομερές κεραίες. Φρόντισε τον εαυτό σου γιατί το χρωστάς και σε σένα και στην οικογένειά σου)

Πόσο σωστή είναι miriki!!!:D

demi
03-12-10, 21:23
μολις γυρισαμε απο την εξπρες..τον ειδε παιδιατρος ,παιδοχειρουργος και αν εχετε το θεο σας...τον ειδε και ωρλ και εχει πολυ ασχημη ωτιτιδα.......ποτε δεν ειπε οτι ποναει το αυτι του...ποτε.
οντως ο παιδοχειρουργος ψιλαφησε την κοιλια και ειπε για εναν σπασμο ψηλα που δεν τον ανησυχει και μαλλον μια ιωση αλλα ενω αυτος ηθελε να μας δωσει κατι για ν αηρεμησει η κοιλιτσα ο παιδιατρος ειπε οχι..
αχ γιατι καλε μου ανθρωπε δεν του εδωσες κατι ν αηρεμησει?μας τρελανε ποναω ποναω ποναω..βεβαια συνυπαρχει και η ζηλια ολοφανερη αλλα οντως το παιδι πονουσε..
επεσα απο τα συνεφα γιατι το εκανε τοσο θεατρινιστικα που ελεγες and the oscar goes to....
αισθανομαι φρικτα γιατι ειναι η 2 φορα που τον αμφισβητησα και ειχε δικιο.
αλλα δεν παυει να υφιστατε η ζηλια κατι με το οποιο πρεπει να παλεψουμε.
ειμαι κομματακια απο το ξενυχτι και την σημερινη μερα..
ξεχασα να πω οτι το μωρο μας εβγαλε το 1 δοντακι..ηρεμο και αθορυβο το φουκαριαρικο ..τρεχαν οι μυξες ειχε και λιγο πυρετο αλλα ηρθε μαζι μας στην εξπρες και δεν ακουστηκε η φωνη του..πολυ καλο νινι.........

ζώπυρον
03-12-10, 22:47
..δεν αντεχω αλλο ..δεν αντεχω τον εαυτο μου!!!!!
επαθα σοκ αρχισα να κλαιω και εγω

...διοτι πριν λιγες μερες που εκλαιγε το μωρο μου πεταξε την ατακα...ΕΣΥ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙς ΜΩΡΟ!!!!
Και αυτο δεν ισχυει διοτι εκλαιγε και ελεγε ειμαι μονος θελω αδερφακι...

... ξερεις εγω αυτα τα ψυχολογικα τα φοβαμαι παρα πολυ ..στην προκειμενη φαση θα προτιμουσα να ειχε εναν πυρετο να τον παλεψω και οχι ολα αυτα..
μα σου μιλαει σαν μεγαλος ανθρωπος και σε σοκαρει ..
σερνομαι σημερα..κοιταξα τον εαυτο μου στον καθρεφτη και ασυναισθητα φοραω μαυρο κολαν μαυρη μπλουζα μαυρο κασκολ λε ςκαι παω σε μνημοσυνο..το βαψιμο δε που για μενα ειναι must ειναι ανυπαρκτο..


Και για ψυχολόγο που έλεγες, στην πραγματικότητα ΕΣΥ κυρίως πρέπει να μιλήσεις μαζί του αν αισθάνεσαι την ανάγκη. Μη φανταστείς όμως ότι μπορεί να σου δώσει καμιά μαγική συνταγή. Ισως κάποιες κατευθύνσεις.

οντως στην ψυχολογο πηγα δεν με καλυψε ακριβως ισως επειδη δεν υπαρχει η μαγικη συνταγη και εχεις δικιο..ηθελα να παει το παιδι αλλα ο συζυγος δεν ηθελε με τιποτα ομως.
τι να πω?εχω ξεπερασει τις ενοχες μου που εκανα 2 παιδι και με ενοχλει που αυτος το βλεπει σαν βαρος το μωρο..

Γιατί η ζωή είναι δύσκολη και η δουλειά μας ως γονείς είναι να τους μάθουμε να τα βγάζουν πέρα χωρίς εμάς.


το εχω ξαναπει οτι ειμαι κατι σαν την ΜΑΙΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ..κουραζομαι πολυ αλλα δεν το βγαζω σε συζυγο και παιδια.

[QUOTE=DALIA;1818875]
επίσης εγώ προσωπικά διαφωνώ με τα λευκά ψέματα σ'αυτή την ηλικία...η κατάσταση είναι αυτή και αυτή, εξηγούμε γιατί, δίνουμε λύσεις και αφήνουμε το παιδί να επιλέξει την καλύτερη, έτσι ώστε με τον καιρό να βρίσκει μόνο του πως θα λύνει τα προβλήματα... QUOTE]

((((demi)))))
(βρες βοήθεια χθες! Πρακτική βοήθεια εννοώ. Επειδή κι εγώ εγκλωβίζομαι στους ρόλους και τις ευθύνες μου είδα ότι κάθε τόσο πρέπει να κάνω μερικά βήματα πίσω και να εκχωρώ αρμοδιότητες. Τις συνθήκες σου εσύ τις ξέρεις. Απλά να σκέφτεσαι ότι το άγχος μας πάντα το βγάζουμε στους άλλους όσο κι αν προσπαθούμε και τα μικρά παιδιά έχουν τρομερές κεραίες. Φρόντισε τον εαυτό σου γιατί το χρωστάς και σε σένα και στην οικογένειά σου)

...και εχει πολυ ασχημη ωτιτιδα.......ποτε δεν ειπε οτι ποναει το αυτι του...ποτε...
ξεχασα να πω οτι το μωρο μας εβγαλε το 1 δοντακι..ηρεμο και αθορυβο το φουκαριαρικο ..τρεχαν οι μυξες ειχε και λιγο πυρετο αλλα ηρθε μαζι μας στην εξπρες και δεν ακουστηκε η φωνη του..πολυ καλο νινι.........

==================================================================

το παθαινουν πολλα παιδια την αρνηση εννοω?το παθαινουν γενικοτερα η οταν υπαρχει και αλλο παιδι στο σπιτι?

demi, ο δικός μου γιός (σου θυμίζω μοναχοπαίδι) συνέχισε και σήμερα να μου λέει ότι είναι πολύ άτακτος και τον μαλώνει πολύ η δασκάλα κι άρα δεν θέλει να ξαναπάει. Μου τα έλεγε ήρεμος, χωρίς κλάμματα και εντάσεις αλλά ήταν τόσο πειστικός που σκέφθηκα "βρε μήπως έχει δίκιο το παιδί?". Το σκέφθηκα λίγο και του είπα ότι την Δευτέρα θα πάμε μαζί στη δασκάλα του, να συζητήσουμε το πρόβλημα - πως δημιουργήθηκε και πως θα λυθεί. Συμφώνησε αμέσως. Και τότε άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Δεν μίλαγα αλλά σκεφτόμουνα ότι "είδες, μου λέει την αλήθεια". Σε κανά μισάωρο όμως κι ενώ οδηγούσα για να πάμε στο ωδείο, μου λέει ξαφνικά.¨"Μαμά, με το ωδείο δεν έχω τέτοιο πρόβλημα. Ούτε άτακτος είμαι ούτε με μαλώνουν. Αααα! Και για το νηπιαγωγείο που λέγαμε... Ας μην μιλήσουμε στη δασκάλα μου... Δεν υπάρχει λόγος... Ας το κρατήσουμε μεταξύ μας... Να είναι το μυστικό μας..." (βέβαια, σε κάθε περίπτωση θα μιλήσω με τη δασκάλα του)

Πολλά παιδιά παθαίνουν άρνηση. Στο προηγούμενο μήνυμά μου σου είπα για την μία πιθανή αιτία, όπως μας είχαν ενημερώσει οι νηπιαγωγοί, δηλαδή για το μαθησιακό κομμάτι. Επίσης, για το οιδιπόδειο που είναι στα φόρτε του σε αυτή την ηλικία. Στη δική σας την περίπτωση και η ζήλεια για το μικρότερο αδελφάκι.
Υπάρχουν όμως κι άλλες "ειδικότερες" αιτίες που ο καθένας μας πρέπει να ψάξει να βρει μέσα στην οικογένειά του. Εγώ έχω αρχίσει και το κάνω... Παρέθεσα πιο πάνω λόγια δικά σου κι άλλων φίλων που σου απάντησαν για να δεις κάποιες (σημαντικές κατά τη γνώμη μου) συμπυκνωμένες σκέψεις κι ίσως έτσι βοηθηθείς.

Θα περιμένω νέα σου

miriki
03-12-10, 23:40
Περαστικά στο μικρουλινάκι σου λοιπόν. Έχω δυο πράγματα να επισημάνω. Το ένα είναι ότι συστηματικά αναφέρεις πόσο επίσης συστηματικά "παραμελείς" το μωρό και τις ανάγκες του για χάρη του μεγάλου. Γιατί τόση ενοχή; Αδελφό του χάρισες, δεν του στέρησες. Δύσκολη και ζόρικη η προσαρμογή, αλλά του δωσες κάποιον ακόμη για να αγαπάει και να αγαπιέται. Μεγάλο δώρο. (ε, ναι είμαι μοναχοπαίδι)

Το δεύτερο αφορά την εξωσχολική δραστηριότητα. Το παιδάκι σου με όλους τους τρόπους σου λέει ότι θέλει χρόνο μαζί σου (και με τον μπαμπά που από ό,τι καταλαβαίνω λείπει πολύ). Μήπως αντί να το σέρνεις και να σέρνεστε, να καθίσετε στο σπιτάκι σας και να παίξετε, μαγειρέψετε, γελάσετε, τσακωθείτε, φροντίστε το μωρό με την ησυχία σας; Ποιος ο λόγος για δραστηριότητα τώρα που ουσιαστικά σημαίνει "Αγχώνομαι για το πού θα αφήσω το μωρό, αγχώνομαι και που θα το αφήσω ούτως ή άλλως, τρέχω από δω κι από εκεί ενώ είμαι κομμάτια, σε τρέχω αν και δε σου αρέσει, σε αφήνω πάλι σε κάποιον τρίτο να περάσεις μία ώρα από τη ζωή σου." Επενδύστε αυτή την ώρα στην ενίσχυση των μεταξύ σας δεσμών με γέλια και τραγούδια και παιχνίδια. Μια χαρά θα είστε.


για να μην παρεξηγηθώ σε καμία περίπτωση δε θεωρώ ότι παραμελείς κάποιο από τα παιδιά σου. Απλά από αυτά που γράφεις φαίνεται να νιώθεις ότι δε δίνεις αρκετό χρόνο στο μωρό.

demi
05-12-10, 21:44
Περαστικά στο μικρουλινάκι σου λοιπόν. Έχω δυο πράγματα να επισημάνω. Το ένα είναι ότι συστηματικά αναφέρεις πόσο επίσης συστηματικά "παραμελείς" το μωρό και τις ανάγκες του για χάρη του μεγάλου. Γιατί τόση ενοχή; Αδελφό του χάρισες, δεν του στέρησες. Δύσκολη και ζόρικη η προσαρμογή, αλλά του δωσες κάποιον ακόμη για να αγαπάει και να αγαπιέται. Μεγάλο δώρο. (ε, ναι είμαι μοναχοπαίδι)

Το δεύτερο αφορά την εξωσχολική δραστηριότητα. Το παιδάκι σου με όλους τους τρόπους σου λέει ότι θέλει χρόνο μαζί σου (και με τον μπαμπά που από ό,τι καταλαβαίνω λείπει πολύ). Μήπως αντί να το σέρνεις και να σέρνεστε, να καθίσετε στο σπιτάκι σας και να παίξετε, μαγειρέψετε, γελάσετε, τσακωθείτε, φροντίστε το μωρό με την ησυχία σας; Ποιος ο λόγος για δραστηριότητα τώρα που ουσιαστικά σημαίνει "Αγχώνομαι για το πού θα αφήσω το μωρό, αγχώνομαι και που θα το αφήσω ούτως ή άλλως, τρέχω από δω κι από εκεί ενώ είμαι κομμάτια, σε τρέχω αν και δε σου αρέσει, σε αφήνω πάλι σε κάποιον τρίτο να περάσεις μία ώρα από τη ζωή σου." Επενδύστε αυτή την ώρα στην ενίσχυση των μεταξύ σας δεσμών με γέλια και τραγούδια και παιχνίδια. Μια χαρά θα είστε.


για να μην παρεξηγηθώ σε καμία περίπτωση δε θεωρώ ότι παραμελείς κάποιο από τα παιδιά σου. Απλά από αυτά που γράφεις φαίνεται να νιώθεις ότι δε δίνεις αρκετό χρόνο στο μωρό.

οχι σαφως δεν παρεξηγουμε και οντως το μωρο θα επρεπε απο μενα να ειχε μεγαλυτερη φροντιδα και ωρες ...αλλα πως να τις μοιρασουμε τις ρημαδες που ειναι λιγες?
κυριακη βραδυ και αρχισαμε παλι..
εχω σχολειο αυριο?ναι αγορι μου..
ΠΟΝΑΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ...Αυτο για ενα 4 ωρο και τα νευρα μου δαντελες..
ΑΛΛΑ πηρα ενα εκπληκτικο βιβλιο Επαγγελμα γονεας και νομιζω οτι εχει γραφτει για εμας ακριβως ομως...
εκπληκτικο..
Γραφει επι λεξη ..θα κανει τα παντα για να σας πεισει..τα παντα..εσεις αμετακινητη ομως..
και κατι τελειο..ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ...πχ..αν εσκισε ενα βιβλιο του λες οτι δεν θα του αγορασεις παραμυθι για ενα μηνα..τον βοηθας να το επιδιορθωσει κλπ κλπ..δεν του λες δεν θα παμε βολτα επειδη εσκισες το βιβλιο τον μπερδευει αυτο..
πολυ τελειο ειναι..
επειδη λυγισαμε την πρωτη φορα το βρηκε πατημα οτι οταν λεω ποναω δεν παω σχολειο και το μεγενθυνε ο κυριος..
ΑΛΛΑ ειχε μια ευχαριστηση οταν ειπε ο γιατρος εχει εναν σπασμο και μπροστα του μου λεει ..
ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙς ΤΩΡΑ??ΣΟΥ ΕΥΓΕ Η ΘΥΜΩΝΙΑ(αοπ ενα παραμυθι για το θυμο)
πειτε της γιατρε πειτε της γιατι δεν με πιστευει..(στον πληθυντικο κιολας ο γιατρος κουλαθηκε)

miriki
05-12-10, 21:52
Περαστικά σας με το αστέρι που μπλέξατε μόνο αυτό έχω να σου πω! :))
Για νηπιαγωγείο δε ξέρω αλλά μια νομική τη βλέπω να την τελειώνει ο κύριος (ή μια δραματική σχολή).
Όλα θα φτιάξουν κυρίως όταν δε θα βλέπεις με το άγχος σου, αλλά με τα μάτια σου (κράτα σημειώσεις να μου τα κοπανήσεις μια μέρα αυτά που σου γράφω γιατί τα ίδια κάνω κι εγώ).