PDA

Επιστροφή στο Forum : ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΤΕ ΥΓΙΗ ΜΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟ ΘΑΝΑΤΟ..


pinakiiii
17-02-11, 11:45
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ!
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΟΛΕΣ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ...
ΕΧΩ ΞΑΝΑΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ,ΓΙΑ ΟΣΕΣ ΟΜΩΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 2 ΜΗΝΕΣ ΕΧΑΣΑ ΤΟ ΜΠΕΜΠΗ ΜΟΥ 36 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ..ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΕΣ Κ ΤΗΝ ΒΙΟΨΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΘΡΟΜΒΩΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΜΩΞΗ(ΠΙΘΑΝΟΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ)...ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΗ ΜΕΣ ΤΗΝ ΑΤΥΧΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΝ Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΣΕ ΜΕΝΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΗΜΟΥΝ ΤΩΡΑ ΕΔΩ...ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ...ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΒΡΗΚΑΝ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΝΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΚΑΙ ΜΕ ΦΡΙΚΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ.
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΑΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΤΟΣΟ ΦΡΙΚΤΟ.....ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΣΑΣ...ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΛΙΓΗ ΔΥΝΑΜΗ...
ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΔΕΝ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΥΧΑΙΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΤΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΑΠΕΡΑΝΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ..ΘΑ ΤΡΕΧΩ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΚΟΥΩ ΚΙΝΗΣΗ..
ΔΕΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΟΣΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ...ΠΟΥ ΔΕ ΤΟ ΒΑΛΑΤΕ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΧΕΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΑΣ!

bp-IOLH
17-02-11, 17:32
Κορίτσι μου, λυπάμαι πάρα πολύ για την απώλειά σου. Δεν έχω ζήσει το ίδιο, είχα 3 παλλίνδρομες στην αρχή της εγκυμοσύνης, σίγουρα πόνεσα αλλά πιστεύω πως αυτό που έζησες εσύ είναι τραγικό.
Πάντως γνωρίζω μια περίπτωση που έχασε το μωρό στον 8ο μήνα και μετά είχε μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη. Λεπτομέρειες δεν γνωρίζω, την περίπτωση μου την είχε αναφέρει η μητέρα μου πριν από 2-3 χρόνια και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση, γιατί τότε δεν γνώριζα ακόμη ότι συμβαίνουν ενδομήτριοι θάνατοι σε τόσο προχωρημένη εγκυμοσύνη.
Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου την επόμενη φορά να γεννήσεις ένα υγιέστατο μωρό που θα γεμίσει την αγκαλιά σου και την καρδιά σου.
Όσο για το φόβο, αυτό είναι μεγάλο θέμα.
Μετά από 3 παλλίνδρομες έχω αναπτύξει φοβίες, παθαίνω μικρές κρίσεις πανικού και δυσκολεύομαι να το διαχειριστώ.
Νομίζω ότι όποια γυναίκα έχει βιώσει την απώλεια εγκυμοσύνης, θα της είναι εξαιρετικά δύσκολο να περάσει με ηρεμία την επόμενη.

ValiaK
17-02-11, 17:44
H IOLH έχει δίκιο, "όποια γυναίκα έχει βιώσει την απώλεια εγκυμοσύνης, θα της είναι εξαιρετικά δύσκολο να περάσει με ηρεμία την επόμενη." Για εμας η ξενοιαστη εγκυμοσυνη μεσα σε σιελ και ροζ συννεφάκια είναι χαμενο όνειρο...
Κι εμενα παλλινδρομησε στην 9η εβδομάδα... Έχω κι εγώ την αγωνία, τι θα γινει εαν δεν το ακούω, αλλά έχω βρει συσκευές υπερήχων που θα αγοράσω (κι ας με λεει υπρβολική ο άντρας μου)
Σε μια φίλη συνεβη παρόμοιο περιστατικό, όμως η μπέμπα της τώρα έχει χρονίσει και είναι πανευτυχής!!!
θα το ζησουμε όμως κι εμεις αυτό, που θα πάει...
ευχομαι μια καλύτερη χρονιά για όλες τις γυναίκες που μπαίνουν εδώ στις Δύσκολες στιγμές...

chris.p
21-02-11, 11:40
Κορίτσια, καλημέρα!
Διάβασα τις ιστορίες σας και λυπάμαι γι αυτά που σας συνέβησαν.
Εγώ έχω ένα κοριτσάκι 10 ετών και ένα αγοράκι 6 ετών. Αποφασίσαμε με τον άντρα μου να κάνουμε το τρίτο. Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά αυτή τη φορά. Στη 17η εβδομάδα, χωρίς καμία προειδοποίηση και ενώ όλα έδειχναν φυσιολογικά είδα αίμα μετά από δυο λεπτά έσπασαν τα νερά και μετά από μία ώρα ενώ ήμουν ήδη στο νοσοκομείο έφυγε και το μωράκι μας. Αυτό συναίβει στις 7 Ιανουαρίου. Όλες αυτές τις μέρες προσπαθούσα να καταλάβω τι έκανα λάθος! Τελικά την περασμένη Παρασκευή που πήγαμε στο γιατρό για να με δει μας εξήγησε ότι κάποιο από τα "καλά" μικρόβια που υπάρχουν στον κόλπο κάθε γυναίκας αποφάσισε να γίνει "κακό" μικρόβιο και εισχόρησε ανάμεσα στη μήτρα και τον αμνιακό σάκο και γι αυτό προκλήθηκε και το "σπάσιμο των νερών":(:(:(. Ακόμα και αν δεν έφευγε από μόνο του το μωρό ή και να είχαν μείνει υγρά στον αμνιακό σάκο που να επέτρεπαν στη συνέχιση της κύησης θα έπρεπε να διακόψουμε επειδή θα πάθαινα και εγώ ζημιά.
Η αλήθεια είναι ότι ένοιωσα πολύ καλύτερα επειδή έμαθα ότι δεν έφταιγα σε τίποτα και ήταν ένα τυχαίο γεγονός και ήδη άρχισα να ξανασκεύτομαι να κάνω το τρίτο παιδί.
Μην απελπίζεστε λοιπόν και μην το βάζετε κάτω.
Εύχομαι πολύ πολύ σύντομα να καταφέρεται να νοιώσετε αυτό το υπέροχο συναίσθημα της μητρότητας!

ZWH
21-02-11, 11:49
Μετα απο εναν ενδομητριο θανατο στην 33 εβδομαδα λογω κεντρικης αποκολλησης πλακουντα , μενω εγκυος σε διδυμα και γενναω λογω προεκλαμψιας στην 32. Η κορη μου ειναι πλεον σχεδον 12 χρονων.... Ξαναμενω εγκυος και εχω και ενα αγορακι σχεδον 8.
Δεν το εβαλα κατω ποτε. Η λαχταρα μου ηταν τοσο μεγαλη για να αποκτησω παιδι που τιποτα δεν θα με σταματουσε.

marchalina
21-02-11, 12:15
pinakii Διαβασα με προσοχη οσα εγραψες και ηταν σαν να τα εγραψα εγω πριν 3 χρονια
Εμενα το πρωτο μου μωρακι γεννηθηκε την 27η εβδομαδα για αγνωστο λογο Οι εξετασεις θρομβοφιλιας βγηκαν καλες και αυτο με αγχωσε πολυ ..οτι δεν ηξερα με τι εχω να πολεμησω Ομως ολα πηγαν καλα στην 2η εγκυμοσυνη μου Γεννησα 39=5 ενα υγιεστατο κοριτσακι Δεν το πιστευω ακομα και τωρα ..συχνα νομιζω οτι ονειρευομαι
Μια γνωστη απο αλλο φορουμ εφερε περυσι στον κοσμο το παιδακι της αφου ειχε χασει το πρωτο την 38η εβδομαδα Και μια αλλα ειναι στα γεννητουρια
Ελπιζω να σου δινω κουραγιο και αισιοδοξια

pinakiiii
23-02-11, 11:57
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΣΤΕ...ΚΑΙ ΔΙΝΕΤΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟ ΣΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ..ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗ ΝΕΑ ΣΑΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΣΑΣΤΑΝ!

Silia2002
24-02-11, 13:56
Κορίτσια, καλημέρα!
Διάβασα τις ιστορίες σας και λυπάμαι γι αυτά που σας συνέβησαν.
Εγώ έχω ένα κοριτσάκι 10 ετών και ένα αγοράκι 6 ετών. Αποφασίσαμε με τον άντρα μου να κάνουμε το τρίτο. Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά αυτή τη φορά. Στη 17η εβδομάδα, χωρίς καμία προειδοποίηση και ενώ όλα έδειχναν φυσιολογικά είδα αίμα μετά από δυο λεπτά έσπασαν τα νερά και μετά από μία ώρα ενώ ήμουν ήδη στο νοσοκομείο έφυγε και το μωράκι μας. Αυτό συναίβει στις 7 Ιανουαρίου. Όλες αυτές τις μέρες προσπαθούσα να καταλάβω τι έκανα λάθος! Τελικά την περασμένη Παρασκευή που πήγαμε στο γιατρό για να με δει μας εξήγησε ότι κάποιο από τα "καλά" μικρόβια που υπάρχουν στον κόλπο κάθε γυναίκας αποφάσισε να γίνει "κακό" μικρόβιο και εισχόρησε ανάμεσα στη μήτρα και τον αμνιακό σάκο και γι αυτό προκλήθηκε και το "σπάσιμο των νερών":(:(:(. Ακόμα και αν δεν έφευγε από μόνο του το μωρό ή και να είχαν μείνει υγρά στον αμνιακό σάκο που να επέτρεπαν στη συνέχιση της κύησης θα έπρεπε να διακόψουμε επειδή θα πάθαινα και εγώ ζημιά.
Η αλήθεια είναι ότι ένοιωσα πολύ καλύτερα επειδή έμαθα ότι δεν έφταιγα σε τίποτα και ήταν ένα τυχαίο γεγονός και ήδη άρχισα να ξανασκεύτομαι να κάνω το τρίτο παιδί.
Μην απελπίζεστε λοιπόν και μην το βάζετε κάτω.
Εύχομαι πολύ πολύ σύντομα να καταφέρεται να νοιώσετε αυτό το υπέροχο συναίσθημα της μητρότητας!

επαθα εκριβως τον ιδιο στην ιδια εβδομαδα,αλλα ηταν 2διμα..κι πιστευα οτι ημουν η μοναδικη που συνεβει κατι τετοιο...

emi/l
26-02-11, 10:17
Οταν ο πρώτος μου γιός ήταν 11 μηνών συνειδητοποίησα ότι είμαι πάλι έγκυος.
Οταν ήμουν 3 μηνών είχα λίγο αίμα και ο μλκς ο γιατρός μου είπε να κάτσω 1 ημέρα στο κρεβάτι και αν δεν ξαναδώ αίμα όλα είναι καλά!
Τεσσάρων μηνών αρχίζει αιμοραγία που δεν σταματάει με τίποτα, ποτάμια!!!
Και ο γιατρός λείπει στο εξωτερικό και δεν μπορώ να επικοινωνήσω!Οταν τον βρίσκω τελικά μου λέει εντάξει πάρε με αργότερα να μου πείς τι γίνεται.(πως είπατε??)
Τελοσπάντων είχαμε ένα οικογενειακό φίλο που ήταν πολύ καλός γυναικολόγος και τον πήρα μέσα στον πανικό και πήγα κατευθείαν στο νοσοκομείο!
Τελικά το πρόβλήμα ήταν ότι ο πλακούντας ήταν στην είσοδο και αφού δεν έβρισκε τοίχωμα προκαλούσε αιμοραγία!Για 2 μήνες ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι, δεν μπορούσα να σηκωθώ ούτε για τουαλέτα, μπαινόβγαινα στο νοσοκομείο, είχα πόνους γέννας κάθε 5 λεπτά.Οταν έγινα 6 μηνών μου έκαναν την εξέταση για να δούμε αν μεγαλώνει φυσιολογικά το μωρό και είδαν ότι υπήρχε πρόβλημα στο κεφαλάκι του!Δεν μεγάλωνε φυσιολογικά γιατί μαζί με το αίμα έχανα και αμνιακό υγρό!
Ο γιατρός με συμβούλεψε να το ρίξουμε διότι το παιδί είχε πρόβλημα.
Ηθελα να ηταν απλά ένα άσχημο όνειρο, όμως ήταν αλήθεια και συνέβαινε σε εμένα!
Τελικά μου το πήραν με καισαρική!
Ο γιατρός με καθησύχασε ότι η κάθε εγκυμοσύνη είναι ξεχωριστή και πως αυτό ήταν ένα άτυχο συμβάν.
Μετά από 1 χρόνο έμεινα έγκυος ξανά και είχα μια απόλυτα φυσιολογική εγκυμοσύνη και σήμερα το 2ο αγοράκι μου είναι σχεδόν 4 ετών.
Συγνώμη αν σας ζάλισα αλλά μην απογοητεύεσαι, σκέψου θετικά και όλα θα πάνε καλά.

akamatra
26-02-11, 13:56
Καλημέρα. Λυπάμαι πολύ....
Εγώ βέβαια είχα μια παλίνδρομη κύηση και ακόμα 13 χρόνια μετά δεν το έχω ξεπεράσει.
Η ξαδέρφη μου όμως σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, λίγο πριν από εμένα, έχασε το μωρό, είχε και η ίδια πολλά προβλήματα, κόντεψε να πεθάνει....Ψυχολογικά δεν το συζητώ....
Τώρα πλεον έχει 3 παιδάκια και τη βλέπω ευτυχισμένη:lol:
Περασε δύσκολα, περασαν και αρκετά χρόνια μέχρι να καταφέρει να αποκτήσει ένα παιδάκι αλλά ευτυχώς....
Σου ευχομαι τα καλύτερα

chris.p
01-03-11, 10:58
επαθα εκριβως τον ιδιο στην ιδια εβδομαδα,αλλα ηταν 2διμα..κι πιστευα οτι ημουν η μοναδικη που συνεβει κατι τετοιο...

Ο γιατρός είπε ότι βλέπουμε 1 με 2 τέτοιες περιπτώσεις το χρόνο.

pinakiiii
01-03-11, 16:36
Ο γιατρός είπε ότι βλέπουμε 1 με 2 τέτοιες περιπτώσεις το χρόνο.
εμενα ο γιατρος μου ειπε οτι συμβαινει μια στισ 1000 γεννες!στη δικη μου περιπτωση ο δικος μου γιατρος παρομοιο περιστατικο δεν εχει ξαναπερασει...με τον ιδιο ακριβως τροπο δλδ.γιαυτο και συγκλονιστηκε πραγματικα οταν εμαθε μαζι μεμενα τι ειχε συμβει..

chris.p
02-03-11, 09:07
Silia 2002, αλήθεια, τί έκανες μετά από αυτή την τόσο τραγική εμπειρία;
Είχες άλλο παιδάκι πριν; Προσπάθησες πάλι μετά από αυτό που σου συνέβει; Εγώ πάντως πίστευα ότι δεν θα ξανασκευτόμουν να προσπαθήσω ποτέ ξανα! Τώρα είμαι σε δίλημα. Πολλοί μου λένε ότι επειδή έχω δυο παιδάκια δεν χρειάζεται να ξαναπροσπαθήσω. Επίσης μου λένε ότι με τέτοια κρίση δεν θα έπρεπε εξ' αρχής να προσπαθήσω για το τρίτο.
Θα εκτιμούσα μία απάντησή σου και τα σχόλια όλων σας.

χρύσα08
02-03-11, 10:01
Καλημέρα! Κατ'αρχήν, μια ευχή σε όλες για να γίνει το όνειρο σύντομα πραγματικότητα!
Τώρα είμαι σε δίλημα. Πολλοί μου λένε ότι επειδή έχω δυο παιδάκια δεν χρειάζεται να ξαναπροσπαθήσω. Επίσης μου λένε ότι με τέτοια κρίση δεν θα έπρεπε εξ' αρχής να προσπαθήσω για το τρίτο.
Θα εκτιμούσα μία απάντησή σου και τα σχόλια όλων σας.

Και τι τους νοιάζει, παρακαλώ, πόσα παιδάκια θέλεις να κάνεις? Δικαίωμά σου και τιμή σου να κάνεις και τρίτο και τέταρτο αν θες και μπορείς. Μήπως θα τους το δώσεις να στο μεγαλώσουν ή να στο ταΐζουν και ανησυχούν?
Αν είστε καλά ως οικογένεια και θέλετε και άλλο παιδί και δεν συντρέχουν οικονομικοί λόγοι που να σας το απαγορεύουν, μπορείτε νομίζω να πείτε στους απ'έξω να κοιτάνε τη δουλειά τους!:)

vasdeli
02-03-11, 10:43
Μετά από έναν ενδομήτριο θάνατο την 18η εβδομάδα εγκυμοσύνης σου γράφω έχοντας στο μάρσιπο τον νεογέννητο αγγελουδίνο μου...

Ποτέ δεν θα ξεχάσω εκείνο το κοριτσάκι που έχασα....ποτέ δεν θα ξεχάσω το εφιαλτικό διάστημα των 6 μηνών μέχρι να ξαναμείνω έγκυος...
Και ήταν το τρίτο παιδί μου...για φαντάσου....

'Ομως όπως έχω ξαναπεί....

όποιος επιθυμεί το ουράνιο τόξο, πρέπει να υποστεί την βροχή....

prasinomat
07-03-11, 17:33
ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 18 ΧΡΟΝΩΝ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΑΛΛΑ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΟ Η8ΕΛΕ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ....ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΗΧΩΣ 23 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΜΟΛΙΣ 653 ΓΡΑΜΑΡΙΑ,ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 ΜΕΡΕΣ ΑΠΕΒΙΩΣΕ....ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΙΔΙΤΟΠΟΙΗΣΩ Κ ΕΛΕΓΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΜΕΙΝΩ ΕΓΚΥΟΣ Κ ΠΩΣ ΔΕΝ 8Α ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ,ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΕΙΔΗ ΕΝΑ ΥΓΕΙΕΣΤΑΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ 5 ΜΗΝΩΝ Κ ΗΔΗ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΩΡΑΚΙ....ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΔΩΣΑ 8ΑΡΟΣ ΣΕ ΣΑΣ ΤΗΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ..

paul-beba
07-03-11, 18:22
πριν μερικα χρονια νοσησα με καρκινο λεμφαδενων,εκανα 12 χημειοθεραπειες με ολα τα παρεπομενα,ακτινοβολιες και οταν ρωτουσα αν θα κανω παιδια οι γιατροι ελεγαν να ρωταω για μενα κι οχι για κατι τοσο μακρινο!μονο ενας τολμησε να μου πει,με δανεικο ωαριο και βλεπουμε....
ειπαμε με τον αντρα μου να υιοθετησουμε,να βρουμε αλλο ωαριο αλλα στο ταξιδι μετα το γαμο εμεινα εγκυος!φυσικα δεν ηθελα να κανω τεστ εγκυμοσυνης αφου δεν υπηρχαν ωαρια!κι ομως υπηρχε εγκυμοσυνη που παλινδρομησε!ελεγα ποσο τυχερες ειναι οι γυφτισες που εχουν πολλα παιδια!!!!!!!!!!!περασαν κακες σκεψεις!ξαναμεινα εγκυοσ.παλινδρομησε κι αυτη!εκανα εναν γιο το 2004 και μετα απο αλλες 2 παλινδρομες κυησεις μια κορη το 2010 που θα βαπτιστει τον Απριλιο!
οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......
κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?
καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!
συγνωμη για τν πολυλογια!

xenia:-)
07-03-11, 19:44
πριν μερικα χρονια νοσησα με καρκινο λεμφαδενων,εκανα 12 χημειοθεραπειες με ολα τα παρεπομενα,ακτινοβολιες και οταν ρωτουσα αν θα κανω παιδια οι γιατροι ελεγαν να ρωταω για μενα κι οχι για κατι τοσο μακρινο!μονο ενας τολμησε να μου πει,με δανεικο ωαριο και βλεπουμε....
ειπαμε με τον αντρα μου να υιοθετησουμε,να βρουμε αλλο ωαριο αλλα στο ταξιδι μετα το γαμο εμεινα εγκυος!φυσικα δεν ηθελα να κανω τεστ εγκυμοσυνης αφου δεν υπηρχαν ωαρια!κι ομως υπηρχε εγκυμοσυνη που παλινδρομησε!ελεγα ποσο τυχερες ειναι οι γυφτισες που εχουν πολλα παιδια!!!!!!!!!!!περασαν κακες σκεψεις!ξαναμεινα εγκυοσ.παλινδρομησε κι αυτη!εκανα εναν γιο το 2004 και μετα απο αλλες 2 παλινδρομες κυησεις μια κορη το 2010 που θα βαπτιστει τον Απριλιο!
οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......
κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?
καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!
συγνωμη για τν πολυλογια!

εγω θα της κατεβαζα τα μουτρα με γροθια....ακου εκει:evil:
να σου ζησουν τα ζζουζουνια σου!!!!να'ναι παντα γερα και δυνατα.....κι εσυ επισης.

marchalina
07-03-11, 20:41
πριν μερικα χρονια νοσησα με καρκινο λεμφαδενων,εκανα 12 χημειοθεραπειες με ολα τα παρεπομενα,ακτινοβολιες και οταν ρωτουσα αν θα κανω παιδια οι γιατροι ελεγαν να ρωταω για μενα κι οχι για κατι τοσο μακρινο!μονο ενας τολμησε να μου πει,με δανεικο ωαριο και βλεπουμε....
ειπαμε με τον αντρα μου να υιοθετησουμε,να βρουμε αλλο ωαριο αλλα στο ταξιδι μετα το γαμο εμεινα εγκυος!φυσικα δεν ηθελα να κανω τεστ εγκυμοσυνης αφου δεν υπηρχαν ωαρια!κι ομως υπηρχε εγκυμοσυνη που παλινδρομησε!ελεγα ποσο τυχερες ειναι οι γυφτισες που εχουν πολλα παιδια!!!!!!!!!!!περασαν κακες σκεψεις!ξαναμεινα εγκυοσ.παλινδρομησε κι αυτη!εκανα εναν γιο το 2004 και μετα απο αλλες 2 παλινδρομες κυησεις μια κορη το 2010 που θα βαπτιστει τον Απριλιο!
οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......
κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?
καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!
συγνωμη για τν πολυλογια!
Εκλαψα κι εγω με οσα εγραψες Να χαιρεσαι τα παιδια σου και να εχεις παντα υγεια

ΕΜΜΗ
15-03-11, 22:43
Οταν ο πρώτος μου γιός ήταν 11 μηνών συνειδητοποίησα ότι είμαι πάλι έγκυος.
Οταν ήμουν 3 μηνών είχα λίγο αίμα και ο μλκς ο γιατρός μου είπε να κάτσω 1 ημέρα στο κρεβάτι και αν δεν ξαναδώ αίμα όλα είναι καλά!
Τεσσάρων μηνών αρχίζει αιμοραγία που δεν σταματάει με τίποτα, ποτάμια!!!
Και ο γιατρός λείπει στο εξωτερικό και δεν μπορώ να επικοινωνήσω!Οταν τον βρίσκω τελικά μου λέει εντάξει πάρε με αργότερα να μου πείς τι γίνεται.(πως είπατε??)
Τελοσπάντων είχαμε ένα οικογενειακό φίλο που ήταν πολύ καλός γυναικολόγος και τον πήρα μέσα στον πανικό και πήγα κατευθείαν στο νοσοκομείο!
Τελικά το πρόβλήμα ήταν ότι ο πλακούντας ήταν στην είσοδο και αφού δεν έβρισκε τοίχωμα προκαλούσε αιμοραγία!Για 2 μήνες ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι, δεν μπορούσα να σηκωθώ ούτε για τουαλέτα, μπαινόβγαινα στο νοσοκομείο, είχα πόνους γέννας κάθε 5 λεπτά.Οταν έγινα 6 μηνών μου έκαναν την εξέταση για να δούμε αν μεγαλώνει φυσιολογικά το μωρό και είδαν ότι υπήρχε πρόβλημα στο κεφαλάκι του!Δεν μεγάλωνε φυσιολογικά γιατί μαζί με το αίμα έχανα και αμνιακό υγρό!
Ο γιατρός με συμβούλεψε να το ρίξουμε διότι το παιδί είχε πρόβλημα.
Ηθελα να ηταν απλά ένα άσχημο όνειρο, όμως ήταν αλήθεια και συνέβαινε σε εμένα!
Τελικά μου το πήραν με καισαρική!
Ο γιατρός με καθησύχασε ότι η κάθε εγκυμοσύνη είναι ξεχωριστή και πως αυτό ήταν ένα άτυχο συμβάν.
Μετά από 1 χρόνο έμεινα έγκυος ξανά και είχα μια απόλυτα φυσιολογική εγκυμοσύνη και σήμερα το 2ο αγοράκι μου είναι σχεδόν 4 ετών.
Συγνώμη αν σας ζάλισα αλλά μην απογοητεύεσαι, σκέψου θετικά και όλα θα πάνε καλά.
ποιος ήταν ο γιατρός σου;

boubis
16-03-11, 12:04
Γράφω σήμερα εδώ για να δώσω και να μου δώσετε κουράγιο.Είχα ενδομήτριο θάνατο το 2007 στην 35η εβδομάδα...γέννησα με κτ και οι επόμενοι 6 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας...η χαρά μου όμως δεν περιγραφόταν όταν έμεινα έγκυος στο Θάνο μου ,αλλά και η απίστευτη αγωνία μέχρι να γεννηθεί το 2008.Τώρα γέννησα έναν ακόμη μπεμπούλη όμως η μοίρα μου επεφύλαξε κι άλλο βάσανο...τον έχω με ταχύπνοια που παρουσιάστηκε στη γέννα και νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο με αναπνευστικό σωλήνα και γαστρικό σωληνάκι για τη σίτιση.Πρέπει να περιμένουμε λένε οι γιατροί...Δεν αντέχω όμως...για πόσο;

ValiaK
16-03-11, 12:10
Γράφω σήμερα εδώ για να δώσω και να μου δώσετε κουράγιο.Είχα ενδομήτριο θάνατο το 2007 στην 35η εβδομάδα...γέννησα με κτ και οι επόμενοι 6 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας...η χαρά μου όμως δεν περιγραφόταν όταν έμεινα έγκυος στο Θάνο μου ,αλλά και η απίστευτη αγωνία μέχρι να γεννηθεί το 2008.Τώρα γέννησα έναν ακόμη μπεμπούλη όμως η μοίρα μου επεφύλαξε κι άλλο βάσανο...τον έχω με ταχύπνοια που παρουσιάστηκε στη γέννα και νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο με αναπνευστικό σωλήνα και γαστρικό σωληνάκι για τη σίτιση.Πρέπει να περιμένουμε λένε οι γιατροί...Δεν αντέχω όμως...για πόσο;
με το καλό να βγει γερό το μωρακι σας απο αυτήν την περιπέτεια!!!!!

boubis
16-03-11, 13:46
Ευχαριστώ πολύ!Ηδη τώρα που πήγα να το δω του είχαν βγάλει το αναπνευστικό σωληνάκι.Κάνουν δοκιμή για να δουν κατά πόσο μπορεί να ανταπεξέλθει.Με θετική σκέψη κορίτσια μπορούμε μόνο να αντέχουμε και να προχωράμε.

good luck
16-03-11, 13:55
Γράφω σήμερα εδώ για να δώσω και να μου δώσετε κουράγιο.Είχα ενδομήτριο θάνατο το 2007 στην 35η εβδομάδα...γέννησα με κτ και οι επόμενοι 6 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας...η χαρά μου όμως δεν περιγραφόταν όταν έμεινα έγκυος στο Θάνο μου ,αλλά και η απίστευτη αγωνία μέχρι να γεννηθεί το 2008.Τώρα γέννησα έναν ακόμη μπεμπούλη όμως η μοίρα μου επεφύλαξε κι άλλο βάσανο...τον έχω με ταχύπνοια που παρουσιάστηκε στη γέννα και νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο με αναπνευστικό σωλήνα και γαστρικό σωληνάκι για τη σίτιση.Πρέπει να περιμένουμε λένε οι γιατροί...Δεν αντέχω όμως...για πόσο;

Kοριτσακι μου μη φοβασαι. Ειναι συχνο φαινομενο η ταχυπνοια στα νεογνα και συνηθως υποχωρει συντομα. Ευχομαι να παρεις γρηγορα στο σπιτι το μωρακι σου και θα δεις οτι γρηγορα όλ'αυτα θα ανηκουν στο παρελθον και θα σβησουν απο το μυαλο σου.
Σου στελνω μια μεγαλη αγκαλια. :D

boubis
16-03-11, 14:00
Ευχαριστώ good luck!Πραγματικά μου δίνεις πολύ κουράγιο!

pinakiiii
16-03-11, 16:26
Ευχαριστώ good luck!Πραγματικά μου δίνεις πολύ κουράγιο!
ευχομαι και γω ολα να πανε καλα μεσα απ τη καρδια μου...μπορω να φανταστω ποσο πραγματικα θελεις αυτο το παιδακι στο σπιτι σου ..στην αγκαλια σου υγιες!!θα πανε ολα καλα...αυτο λεω κ γω στον εαυτο μου...γιατι ζησαμε τα ιδια κ γω 35 εβδομαδα εχασα το μπεμπη μου και ειμαι στη φαση να περασουν αυτοι οι 6 μηνες!αμαν πια..δε περνανε με τπτ!
καλο κουραγιο και ολα θα πανε μια χαρα!

doraki&baby
03-04-11, 12:47
καλημέρα! 1η φορά γράφω και θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας... όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 5 χρόνια... έχω ενδομητρίωση και μετά απο ένα πετυχημένο χειρουργείο με ρομποτική, έκανα θεραπεία με διακοπή της περιόδου ( η πιο χάλια συναισθηματική περίοδος λόγω ορμονών-όλα τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είχα) μου πρότεινε ο γιατρός να προσπαθήσω με εξωσωματική κ όχι φυσιολογικά. ο εξωσωματικός μου είπε ότι μπορώ να προσπαθήσω φυσιολογικά αλλά επειδή ήδη είχαμε χάσει 4 χρόνια κ ο γιατρός μου με ειχε φοβίσει να μείνω έγκυος φυσιολογικά γιατί θα έκανα εξωμήτριο, κάναμε εξωσωματική. δεν πέτυχε. περάσαν 3 μήνες κ πηγαίναμε για την 2η προσπάθεια αλλά δεν αδιαθετούσα για να ξεκινήσω ενέσεις... ήμουν έγκυος σε μια υπέροχη , υπερδραστήρια μπουμπούκα σε κάθε υπέρηχο.. μια δύσκολη εγκυμοσύνη λόγω αποκολλησης, utrogestan που μου προκάλεσαν γαστρίτιδα και πονούσα σε υπερβολικό βαθμό στο στομάχι και αιματάκι στο άσχετο. επίσης, είχα θρομβοφιλία και ήμουν απ'τις τυχερές που το ήξερα. ο 1ος αιματολόγος μου είπε ότι δεν χρειάζομαι ένεση (εκτός ότι πλήρωσα ένα υπέρογκο ποσό) και μετά απο ενάμιση μήνα μου είπε να ξαναπάω αλλά πήγα αλλού και μου έδωσε ένεση. τελικά την έχασα την μπουμπού μου πεντέμιση μηνων, με τον πιο οδυνηρό τρόπο λόγω μικρού πλακούντα και κάποιος θρόμβος πήγε και τον διέλυσε. λάθη: 1ον έπρεπε να παιρνω salospir πριν μείνω έγκυος, 2ον ένεση απ'τη 1η μέρα καθυστέρησης και 3ον θρομβοελαστόγραμμα. δεν μπορώ να το ξεπεράσω, αν κ έχουν περάσει τρισήμιση μήνες. ο 1ος μήνας που προσπαθούμε ξανά και ο γιατρός είναι σίγουρος ότι θα μείνω έγκυος με την πρώτη, αλλιώς θα κάνω υστεροσκόπηση. καθυστέρηση, 2 τεστ θετικά κ ανακατωσούρες αλλά η χοριακή αρνητική. ο γιατρός είπε ότι κάτι ξεκίνησε αλλά σταμάτησε... ψυχολογικά χάλια. τώρα θα γεννούσα, αναζητώ την κορούλα μου...σκεφτομαι για υιοθεσία αλλά και εκεί πολύ δύσκολα τα πράγματα. και το πιο δύσκολο οι 2 καλύτερες μου φίλες μόλις γεννήσαν... η μια αντιλαμβάνεται την κατάσταση ενώ η άλλη μου κάνει τη ζωή πιο δύσκολη αφού μου περίγράφει το μωρό της α ν α λ υ τ ι κ ά...
δεν ξέρω αν θα κάνω ποτέ παιδί και δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον...
το μόνο που ξέρω είναι οτι η αγκαλιά μου είναι άδεια και ότι μου λείπει απιστευτα. μ'έχει πιάσει τρομερό άγχος να μείνω γρήγορα έγκυος αλλά προσπαθώ να το ελέγξω... ψάχνω παρηγοριά αλλά δε βρίσκω...

pinakiiii
04-04-11, 13:48
καλημέρα! 1η φορά γράφω και θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας... όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 5 χρόνια... έχω ενδομητρίωση και μετά απο ένα πετυχημένο χειρουργείο με ρομποτική, έκανα θεραπεία με διακοπή της περιόδου ( η πιο χάλια συναισθηματική περίοδος λόγω ορμονών-όλα τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είχα) μου πρότεινε ο γιατρός να προσπαθήσω με εξωσωματική κ όχι φυσιολογικά. ο εξωσωματικός μου είπε ότι μπορώ να προσπαθήσω φυσιολογικά αλλά επειδή ήδη είχαμε χάσει 4 χρόνια κ ο γιατρός μου με ειχε φοβίσει να μείνω έγκυος φυσιολογικά γιατί θα έκανα εξωμήτριο, κάναμε εξωσωματική. δεν πέτυχε. περάσαν 3 μήνες κ πηγαίναμε για την 2η προσπάθεια αλλά δεν αδιαθετούσα για να ξεκινήσω ενέσεις... ήμουν έγκυος σε μια υπέροχη , υπερδραστήρια μπουμπούκα σε κάθε υπέρηχο.. μια δύσκολη εγκυμοσύνη λόγω αποκολλησης, utrogestan που μου προκάλεσαν γαστρίτιδα και πονούσα σε υπερβολικό βαθμό στο στομάχι και αιματάκι στο άσχετο. επίσης, είχα θρομβοφιλία και ήμουν απ'τις τυχερές που το ήξερα. ο 1ος αιματολόγος μου είπε ότι δεν χρειάζομαι ένεση (εκτός ότι πλήρωσα ένα υπέρογκο ποσό) και μετά απο ενάμιση μήνα μου είπε να ξαναπάω αλλά πήγα αλλού και μου έδωσε ένεση. τελικά την έχασα την μπουμπού μου πεντέμιση μηνων, με τον πιο οδυνηρό τρόπο λόγω μικρού πλακούντα και κάποιος θρόμβος πήγε και τον διέλυσε. λάθη: 1ον έπρεπε να παιρνω salospir πριν μείνω έγκυος, 2ον ένεση απ'τη 1η μέρα καθυστέρησης και 3ον θρομβοελαστόγραμμα. δεν μπορώ να το ξεπεράσω, αν κ έχουν περάσει τρισήμιση μήνες. ο 1ος μήνας που προσπαθούμε ξανά και ο γιατρός είναι σίγουρος ότι θα μείνω έγκυος με την πρώτη, αλλιώς θα κάνω υστεροσκόπηση. καθυστέρηση, 2 τεστ θετικά κ ανακατωσούρες αλλά η χοριακή αρνητική. ο γιατρός είπε ότι κάτι ξεκίνησε αλλά σταμάτησε... ψυχολογικά χάλια. τώρα θα γεννούσα, αναζητώ την κορούλα μου...σκεφτομαι για υιοθεσία αλλά και εκεί πολύ δύσκολα τα πράγματα. και το πιο δύσκολο οι 2 καλύτερες μου φίλες μόλις γεννήσαν... η μια αντιλαμβάνεται την κατάσταση ενώ η άλλη μου κάνει τη ζωή πιο δύσκολη αφού μου περίγράφει το μωρό της α ν α λ υ τ ι κ ά...
δεν ξέρω αν θα κάνω ποτέ παιδί και δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον...
το μόνο που ξέρω είναι οτι η αγκαλιά μου είναι άδεια και ότι μου λείπει απιστευτα. μ'έχει πιάσει τρομερό άγχος να μείνω γρήγορα έγκυος αλλά προσπαθώ να το ελέγξω... ψάχνω παρηγοριά αλλά δε βρίσκω...
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!
ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ Κ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ Κ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ.ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΟΤΕ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΑΠ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΕΙΧΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ 1 ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ Κ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΠΙΣΤΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ Κ ΚΑΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Κ ΘΑ ΠΑΣ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΗ Κ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Κ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ....ΕΓΩ ΤΡΕΜΩ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΕΑΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΠΑΜΕ Κ ΞΑΝΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ Κ ΔΕ ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΑΝ ΔΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ.
ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΕΙΣ...ΑΛΗΘΕΙΑ!

doraki&baby
05-04-11, 22:26
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!


ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ Κ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ Κ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ.ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΟΤΕ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΑΠ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΕΙΧΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ 1 ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ Κ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΠΙΣΤΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ Κ ΚΑΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Κ ΘΑ ΠΑΣ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΗ Κ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Κ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ....ΕΓΩ ΤΡΕΜΩ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΕΑΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΠΑΜΕ Κ ΞΑΝΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ Κ ΔΕ ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΑΝ ΔΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ.
ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΕΙΣ...ΑΛΗΘΕΙΑ!
Σ'ευχαριστώ που απάντησες... νοιώθω ότι υπάρχει κι άλλη πονεμένη μανούλα που μπορεί να με καταλάβει...επιπλέον, γενικά με το forum νοιώθω ότι έχω ένα παρεάκι όπου μπορώ να μιλήσω και μαθαίνω αρκετά.
όντως πήγα σε αρκετούς γιατρούς: βρήκα τον καλύτερο για την επέμβαση αλλά σε θέματα σύλληψης και εγκυμοσύνης δεν ήξερε αρκετά βασικά όπως το ότι δεν κάνουμε παπ σε έγκυο γυναίκα. άλλοι πάλι μου λέγαν μπιπ όπως να μου αφαιρέσουν σάλπιγγες και ευτυχώς έφυγα απ'αυτόν γιατι ήταν γενικά καραγκιόζης και τότε δεν ήμουν αρκετά υποψιασμένη όποτε μπορεί κ να το έκανα.γενικά υπάρχουν πολλοί ανίδεοι εκεί έξω που πλουτίζουν απ'τις απλές εγκυμοσύνες αλλά στα δύσκολα ή τα παρατάνε ή σηκώνουν τα χέρια ψηλά. αυτός που είχα στην εγκυμοσύνη τον εμπιστευόμουν αρκετά, και εκείνο το άσχημο βράδυ ήταν άψογος και σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. μόλις βγήκε το πόρισμα όμως εφησυχάστηκε ότι δεν φταίει αυτός και ότι ήταν θέμα αιματολόγου (όπως κ όντως ήταν) αλλά στην 2η εγκυμοσύνη μου έλεγε ότι είναι θέμα τύχης και σαν "αφού δε φταίω δεν έχω και καμμία ευθύνη για ότι πρόκειται να συμβεί". εγώ ήθελα αποδείξεις ότι θα τα καταφέρω και σιγουριά... έψαξα και βρήκα την εμπιστοσύνη στο γιατρό της φίλης μου που είχε θρομβοφιλία και τα κατάφερε να κάνει μωρό. 1ον αντιλαμβάνεται πλήρως την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, 2ον υπάρχει ειδική εξέταση που παρακολουθεί τον πλακούντα απο νωρίς και 3ον το κυνήγησε πολύ με τον αιματολόγο να ξεκινήσω σαλοσπιρ. αύριο πάω για υστεροσαλπιγγογραφία...
διάβασα την ιστορία σου κ στεναχωρήθηκα γιατί ξέρω πολύ καλά ότι όσο πιο μεγάλο το bebe τόσο χειρότερα να χάνονται... πάντα θα υπάρχουν στις καρδιές μας και κανείς δε θα μας το αφαιρέσει αυτό... κάνε κουράγιο ... ένα μωράκι θα μας δώσει αυτά που τόσο βίαια στερήθηκαμε... και εγώ φοβάμαι την επόμενη, τρέμει το φυλλοκάρδι μου... αλλά βήμα- βήμα και με μικρούς στόχους θα τα καταφέρουμε ....
ελπίζω να μη σε κούρασα... καλό βραδάκι να έχουμε

pinakiiii
05-04-11, 22:50
Σ'ευχαριστώ που απάντησες... νοιώθω ότι υπάρχει κι άλλη πονεμένη μανούλα που μπορεί να με καταλάβει...επιπλέον, γενικά με το forum νοιώθω ότι έχω ένα παρεάκι όπου μπορώ να μιλήσω και μαθαίνω αρκετά.
όντως πήγα σε αρκετούς γιατρούς: βρήκα τον καλύτερο για την επέμβαση αλλά σε θέματα σύλληψης και εγκυμοσύνης δεν ήξερε αρκετά βασικά όπως το ότι δεν κάνουμε παπ σε έγκυο γυναίκα. άλλοι πάλι μου λέγαν μπιπ όπως να μου αφαιρέσουν σάλπιγγες και ευτυχώς έφυγα απ'αυτόν γιατι ήταν γενικά καραγκιόζης και τότε δεν ήμουν αρκετά υποψιασμένη όποτε μπορεί κ να το έκανα.γενικά υπάρχουν πολλοί ανίδεοι εκεί έξω που πλουτίζουν απ'τις απλές εγκυμοσύνες αλλά στα δύσκολα ή τα παρατάνε ή σηκώνουν τα χέρια ψηλά. αυτός που είχα στην εγκυμοσύνη τον εμπιστευόμουν αρκετά, και εκείνο το άσχημο βράδυ ήταν άψογος και σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. μόλις βγήκε το πόρισμα όμως εφησυχάστηκε ότι δεν φταίει αυτός και ότι ήταν θέμα αιματολόγου (όπως κ όντως ήταν) αλλά στην 2η εγκυμοσύνη μου έλεγε ότι είναι θέμα τύχης και σαν "αφού δε φταίω δεν έχω και καμμία ευθύνη για ότι πρόκειται να συμβεί". εγώ ήθελα αποδείξεις ότι θα τα καταφέρω και σιγουριά... έψαξα και βρήκα την εμπιστοσύνη στο γιατρό της φίλης μου που είχε θρομβοφιλία και τα κατάφερε να κάνει μωρό. 1ον αντιλαμβάνεται πλήρως την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, 2ον υπάρχει ειδική εξέταση που παρακολουθεί τον πλακούντα απο νωρίς και 3ον το κυνήγησε πολύ με τον αιματολόγο να ξεκινήσω σαλοσπιρ. αύριο πάω για υστεροσαλπιγγογραφία...
διάβασα την ιστορία σου κ στεναχωρήθηκα γιατί ξέρω πολύ καλά ότι όσο πιο μεγάλο το bebe τόσο χειρότερα να χάνονται... πάντα θα υπάρχουν στις καρδιές μας και κανείς δε θα μας το αφαιρέσει αυτό... κάνε κουράγιο ... ένα μωράκι θα μας δώσει αυτά που τόσο βίαια στερήθηκαμε... και εγώ φοβάμαι την επόμενη, τρέμει το φυλλοκάρδι μου... αλλά βήμα- βήμα και με μικρούς στόχους θα τα καταφέρουμε ....
ελπίζω να μη σε κούρασα... καλό βραδάκι να έχουμε
καλησπερα !!!χαρηκα πολυ που μου εστειλες!

pinakiiii
05-04-11, 23:26
το να ειμαστε ολες εδω ειναι μια κανονικη ψυχοθεραπεια..οπως λες κ συ δωρακι ειναι πολυ σημαντικο και βοηθαμε η μια την αλλη εστω κ απο μακρια μεσω ενος υπολογιστη!το οτι δεν ειμαι η μοναδικη που εχασα το παιδακι μου με κανει να αισθανομαι πως με καταλαβαινουν οχι ομως πως χαιρομαι που συμβαινουν τετοια πραγματα..αν ειναι δυνατον!
πρεπει να ειμαστε πλεον οργανωμενες και ετοιμες για ολα...και να μη τα παραταμε ποτε!καπου διαβασα οτι το μωρο μου δεν ηρθε γιατι δεν ημουν ετοιμη να το δεχτω..ισως να ειναι κ αυτο..ισως κ παλι να θελει το χρονο του δε ξερω!το σιγουρο ειναι οτι θα ξαναπροσπαθησω οταν μου δωσει ο γιατρος μου το οκ και ασχετα αν δεν ειναι πολυ ευκολα τα πραγματα δλδ οικονομικα
το ξερω πως δεν υπαρχει αλλη λυση και αλλη λυτρωση απ το να τα καταφερω οχι να μεινω εγκυος αλλα να πιασω το παιδακι μου αγκαλια...πωπω οσο σκεφτομαι αυτη τη στιγμη στο μαιευτηριο το μυαλο μου πεταει....!εζησα πολυ δυσκολες στιγμες εκει...παλεψα με τον εαυτο μου δεν υπαρχει μερα εδω και 3 μηνες και κατι που να μην το σκεφτομαι κ οσο ερχονται αυτες οι εικονες στο μυαλο μου παναγια μου τρελενομαι!ειναι αυτο που λενε πως μια στιγμη χαρας εκει που φοβοσουν να γεννησεις ξεχνας τα παντα εισαι ετοιμος δε φοβασαι βιαζεσαι να το δεις...αλλα να που οταν ακους οτι δεν ειναι στη ζωη λες αρνουμε να το πιστεψω τρεμω και η χαρα γινεται χαος..θλιψη...ειναι σα να εχεις παρει κατι που σε εχει στειλει...κοιμασαι?ονειρο?και να σε σκοτωσουν δε μιλας...δε καταλαβαινεις.αυτα βιωσα ειναι οτι χειροτερο...εχω μαθει να εκτιμαω τις ομορφες στιγμες και να μη στεναχωριεμαι για βλακειες..εζησα οτι χειροτερο καιρος να χαιρομαι!
δωρα κ βαβυ(χαχα)ο γιατρος σημαντικο πραγμα...μη νομιζεις και γω θα κανω μερικες επισκεψεις σε διαφορους...παντως δε μπορω να καταλαβω πως μερικοι γιατροι οπως ο δικος μου με στελνουν στο μαιευτ.για τιους υπερηχους κ ολα να πληρωνω 150αρια,200αρια κτλ.κ αλλοι εχοθν ολα οσα χρειαζονται στο ιατρειο τουσ κ τα χρεωνουν απλη επισκεψη????κοροιδα ειμαστε???εγω θελω το γιατρο μου αισθανομαι καλα μαζι του αλλα κανοντας ολες τισ εξετασεις στο ιασω ξεπαραδιαστικα!οταν του ειπα αν μπορω σε επομενη εγκυμοσυνη να τισ κανω αλλου δλδ τους υπερηχουσ σε δημοσιο μαιευτηριο μου ειπε οχι.μονο αμνιοπαρακεντηση κ αυτη μου ειπε δεν ειναι ολοκληρωμενη στα δημοσια οπως στα ιδιωτικα οπου εγω εδωσα 850 παρακαλω!δε ξερω τι να κανω???
πωπω τρελαθηκα!ζαλισα κοσμο!τι να κανω μαλλον εφαγα γλιστριδα!
φιλια!

demi
06-04-11, 10:54
πριν μερικα χρονια νοσησα με καρκινο λεμφαδενων,εκανα 12 χημειοθεραπειες με ολα τα παρεπομενα,ακτινοβολιες και οταν ρωτουσα αν θα κανω παιδια οι γιατροι ελεγαν να ρωταω για μενα κι οχι για κατι τοσο μακρινο!μονο ενας τολμησε να μου πει,με δανεικο ωαριο και βλεπουμε....
ειπαμε με τον αντρα μου να υιοθετησουμε,να βρουμε αλλο ωαριο αλλα στο ταξιδι μετα το γαμο εμεινα εγκυος!φυσικα δεν ηθελα να κανω τεστ εγκυμοσυνης αφου δεν υπηρχαν ωαρια!κι ομως υπηρχε εγκυμοσυνη που παλινδρομησε!ελεγα ποσο τυχερες ειναι οι γυφτισες που εχουν πολλα παιδια!!!!!!!!!!!περασαν κακες σκεψεις!ξαναμεινα εγκυοσ.παλινδρομησε κι αυτη!εκανα εναν γιο το 2004 και μετα απο αλλες 2 παλινδρομες κυησεις μια κορη το 2010 που θα βαπτιστει τον Απριλιο!
οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......
κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?
καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!
συγνωμη για τν πολυλογια!

και αυτη πολυ ανευθυνη που ανοιγει το στομα της οταν δεν χρειαζεται..απαραδεκτη η κυρια...εγω δεν ξερω πως θα αντιδρουσα..

doraki&baby
06-04-11, 13:33
το να ειμαστε ολες εδω ειναι μια κανονικη ψυχοθεραπεια..οπως λες κ συ δωρακι ειναι πολυ σημαντικο και βοηθαμε η μια την αλλη εστω κ απο μακρια μεσω ενος υπολογιστη!το οτι δεν ειμαι η μοναδικη που εχασα το παιδακι μου με κανει να αισθανομαι πως με καταλαβαινουν οχι ομως πως χαιρομαι που συμβαινουν τετοια πραγματα..αν ειναι δυνατον!
πρεπει να ειμαστε πλεον οργανωμενες και ετοιμες για ολα...και να μη τα παραταμε ποτε!καπου διαβασα οτι το μωρο μου δεν ηρθε γιατι δεν ημουν ετοιμη να το δεχτω..ισως να ειναι κ αυτο..ισως κ παλι να θελει το χρονο του δε ξερω!το σιγουρο ειναι οτι θα ξαναπροσπαθησω οταν μου δωσει ο γιατρος μου το οκ και ασχετα αν δεν ειναι πολυ ευκολα τα πραγματα δλδ οικονομικα
το ξερω πως δεν υπαρχει αλλη λυση και αλλη λυτρωση απ το να τα καταφερω οχι να μεινω εγκυος αλλα να πιασω το παιδακι μου αγκαλια...πωπω οσο σκεφτομαι αυτη τη στιγμη στο μαιευτηριο το μυαλο μου πεταει....!εζησα πολυ δυσκολες στιγμες εκει...παλεψα με τον εαυτο μου δεν υπαρχει μερα εδω και 3 μηνες και κατι που να μην το σκεφτομαι κ οσο ερχονται αυτες οι εικονες στο μυαλο μου παναγια μου τρελενομαι!ειναι αυτο που λενε πως μια στιγμη χαρας εκει που φοβοσουν να γεννησεις ξεχνας τα παντα εισαι ετοιμος δε φοβασαι βιαζεσαι να το δεις...αλλα να που οταν ακους οτι δεν ειναι στη ζωη λες αρνουμε να το πιστεψω τρεμω και η χαρα γινεται χαος..θλιψη...ειναι σα να εχεις παρει κατι που σε εχει στειλει...κοιμασαι?ονειρο?και να σε σκοτωσουν δε μιλας...δε καταλαβαινεις.αυτα βιωσα ειναι οτι χειροτερο...εχω μαθει να εκτιμαω τις ομορφες στιγμες και να μη στεναχωριεμαι για βλακειες..εζησα οτι χειροτερο καιρος να χαιρομαι!
δωρα κ βαβυ(χαχα)ο γιατρος σημαντικο πραγμα...μη νομιζεις και γω θα κανω μερικες επισκεψεις σε διαφορους...παντως δε μπορω να καταλαβω πως μερικοι γιατροι οπως ο δικος μου με στελνουν στο μαιευτ.για τιους υπερηχους κ ολα να πληρωνω 150αρια,200αρια κτλ.κ αλλοι εχοθν ολα οσα χρειαζονται στο ιατρειο τουσ κ τα χρεωνουν απλη επισκεψη????κοροιδα ειμαστε???εγω θελω το γιατρο μου αισθανομαι καλα μαζι του αλλα κανοντας ολες τισ εξετασεις στο ιασω ξεπαραδιαστικα!οταν του ειπα αν μπορω σε επομενη εγκυμοσυνη να τισ κανω αλλου δλδ τους υπερηχουσ σε δημοσιο μαιευτηριο μου ειπε οχι.μονο αμνιοπαρακεντηση κ αυτη μου ειπε δεν ειναι ολοκληρωμενη στα δημοσια οπως στα ιδιωτικα οπου εγω εδωσα 850 παρακαλω!δε ξερω τι να κανω???
πωπω τρελαθηκα!ζαλισα κοσμο!τι να κανω μαλλον εφαγα γλιστριδα!
φιλια!
καλημέρα, pinaki! τώρα γύρισα απ'τη υστεροσκόπηση (κ όχι υστεροσαλπιγγογραφία όπως έγραψα καταλάθος εχθές) . πήγαν όλα καλά η μητρούλα μου είναι μια χαρά, αν κ πόνεσα. εάν δε μείνω ούτε αυτό το μήνα μου είπε να κάνω κ μια υστεροσαλπιγγογραφία γιατί εκτός των άλλων έχω μία μικρή υδροσάλπιγγα που ήταν σε ύφεση αλλά πρέπει να την παρακολουθώ κ μια βουλωμενή... το ότι έμεινα έγκυος ήταν ένα θαύμα κ παρότι έχουν κ οι 2 πρόβλημα είναι λειτουργικές. έχω ξανακάνει υστεροσαλπιγγογραφία κ είχα πονέσει πολύ... ρώτησα πάντως το γιατρό να πάρω το clearblue για τις γόνιμες για να προσπαθήσουμε ακόμα πιο εντατικά κ είπε οκ!
κ εμείς έχουμε ξεπαραδιαστεί κ μέχρι τώρα έχουμε σκάσει γύρω στα 14.000 περίπου, μπορεί κ παραπάνω με επισκέψεις σε γιατρούς....
αλλά παρόλα αυτά τα δίνουμε κ θα τα δίνουμε γι'αυτή τη μία κ μοναδική στιγμή που είπες κ εσύ κι'αυτή ονειρεύομαι... τη στιγμή που θα γεννήσουμε κ θα κρατάμε το μονάκριβο στα χέρια μας και για όσες θα ακολουθήσουν. πάντως ρώτησα τη φίλη μου κ μου είπε ότι της πήρε στη γέννα 1400 αλλά δε ξέρω αν της έκανε καλύτερη τιμή γιατί εκεί κάνανε κ την εξωσωματική... πολύ καλή τιμή. ώρες-ώρες σκέφτομαι να γεννούσα σε δημόσιο αλλά δυστυχώς δε συνεργάζεται ο γιατρός όπως κ οι περισσότεροι..
σκέφτομαι κ το άλλο ... ότι πριν 15 -20 χρόνια εμείς με θρομβοφιλία κ όλα αυτά τα προβλήματα δε θα μπορούσαμε καν να φανταστούμε ότι θα κάναμε παιδάκι. συμφωνείς? όσο για το αν είμασταν έτοιμες , είμασταν κ παραείμασταν γιατί μανούλα γίνεσαι απ'τη στιγμή που είσαι έγκυος, απ'τη στιγμή που το χαϊδεύεις κ του μιλάς,απ'τη στιγμη που το νοιώθεις μέσα σου κ την πιο δυνατή , για εμένα, όταν ακούς την καρδούλα του..
πάντως κ εγώ τα βράδια έχω κάτι flash-back απ΄την τελευταία της δυνατή κλωτσιά κ μου έρχεται να φωνάξω, αλλά δε το κάνω ποτέ. κ μετά μου έρχεται στο μυαλό το καυτό ατελείωτο αίμα ... το μυαλό μου προσπαθεί να δεχτεί την τωρινή κατάσταση κ όσο πιο γρήγορα το πάρει απόφαση τόσο καλύτερα είναι...
έχω φτιάξει ένα εναλλακτικό πλάνο ζωής χωρίς παιδάκια κ προσπαθώ να φτιάξω ένα μελλοντικό μικρόκοσμο όπου θα είμαι ευτυχισμένη κ άλλο ένα με υιοθετήμενα παιδάκια ώστε να μη φάω το στραπάτσο σε περίπτωση που δεν έρθει το δικό μου... πάντως δε τα παρατάω, έχω πολύ καιρό μπροστά μου κ γεμίζουν κατα καιρούς οι μπαταρίες μου για ψυχικά κουράγια... είμαστε τόσο κοντά στο όνειρο, όνειρο ζωής πλέον και όχι μια φυσική συνέχεια όπως είναι για πολλούς... πάντως κ πριν ήμουν οργανωμένη κ στους καλύτερους έτρεχα...
πότε ξεκινάτε με το καλό? καλήμερα και με το καλό να έρθουν τα μωράκια μας στη ζωή μας κ στο κόσμο...:razz:

doraki&baby
06-04-11, 13:34
πως μπαίνουν τα τικεράκια? δεν έχω καταλάβει .... help...

AZIA
06-04-11, 13:51
οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......
κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?
καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!
συγνωμη για τν πολυλογια!

Δεν εχω λογια, δεν ειναι δυνατον μαια, γυναικα προς γυναικα να απευθυνει τετοιο λογο.... ΗΜΑΡΤΟΝ

Κοπελα μου εισαι αξια συγχαρητηριων και παραδειγμα για πολλες απο εμας, για ολους μας.

Να εισαι παντα γερη και να χαιρεσαι τα αγγελουδια σου.

AZIA
06-04-11, 13:54
πως μπαίνουν τα τικεράκια? δεν έχω καταλάβει .... help...

Για ριξε μια ματια εδω....

http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=51738

doraki&baby
06-04-11, 14:10
ευχαριστώ πολύ.

AZIA
06-04-11, 14:18
ευχαριστώ πολύ.

Ελπιζω να βοηθησα....:D

AZIA
06-04-11, 14:52
Να πω κι εγω εν ταχει την δικη μου... εμπειρια.

Μενοντας εγκυος, στο παιδακι μου, που δεν τα καταφερε, απο την πρωτη στιγμη και μεχρι την 26η εβδομαδα, που το γεννησα, ειχα συνεχως προβληματα. Αιμορραγιες, πληρη κατακλιση στο κρεββατι, συσπασεις στον 5ο μηνα, νοσηλειες και ολα αυτα τα ωραια που συνεπαγεται μια προβληματικη εγκυμοσυνη....
Στην 25η εβδομαδα, μου σπανε τα νερα και εσπευσμενα οδηγουμαι στο νοσοκομειο. Με ελαχιστα υγρα πλεον περιμεναμε και παρακαλουσαμε να φτασουμε στην 28η εβδομαδα, μηπως και καταφερει να ειναι βιωσιμο το μωρο. Επειτα απο λιγες ημερες στην 26η, ανεβαζω ξαφνικα υψηλο πυρετο, δειγμα του οτι κατι δεν πηγαινε καλα... βραδυ για τελευταια φορα ακουσαμε παλμους και την επομενη το πρωι, απλα διαπιστωθηκε οτι ειχε φυγει....
Οποτε και οδηγηθηκα σε φυσιολογικο τοκετο με προκληση, ανετιμη να αντειμετωπισω κατι τετοιο, ψυχικα και σωματικα.....
Οταν ρωτηθηκα ενα θελω να το δω, αρνηθηκα.... δν ξερω γιατι, δεν μπορω ακομη ομως να με συγχωρεσω γι΄αυτο, ουτε τωρα, ουτε ποτε..... αρνηθηκα να δω το πρωτο μου παιδι, εστω και σαν κοιμισμενο αγγελουδι....

Ειναι κατι που δεν προκειται ποτε να ξεπερασω και θα θυμαμαι παντα, δεν ειναι απο τις στιγμες που ξεχνιουνται, απλα τις αφηνουμε πισω μας και προχωραμε.....

......... Επειτα απο πολλες εξετασεις διαπιστωθηκε οτι ειχα διαφραγμα στην μητρα, που μου δημιουργησε και την ολη κατασταση. Ετσι προχωρησα σε επεμβατικη λαπαροσκοπηση και υστεροσκοπηση και μετα απο πολυ μικρο διαστημα αποχης, εμεινα εγκυος στον αγγελο μου....
Παλι με προβληματα, παλι με αιμοραγγιες, νοσηλειες, κατακλιση εως και τον 9ο μηνα, ουσιαστηκα σηκωθηκα απο το κρεββατι για να παω να διαλεξω τα επιπλα και τα πραγματακια του και μετα για να γεννησω....

Και να ομως που εδω και 2 χρονια, 4 μηνες και 15 ημερες ειμαι μανουλα και εχω εναν ξανθο, γαλανοματη αγγελο που με γεμιζει ευτυχια.... και πλεον περιμενω με το καλο, Παναγιτσα μου να πανε ολα καλα και το δευτερο αγγελουδι μου....

Ευχομαι ολοψυχα, σε ολα τα κοριτσακια που περνανε τον προσωπικο τους γολγοθα, πολυ - πολυ συντομα ολα να γινουν μια κακια αναμνηση και να κρατανε στην αγκαλιτσα τους τα μωρακια τους...

doraki&baby
06-04-11, 15:12
Να πω κι εγω εν ταχει την δικη μου... εμπειρια.

Μενοντας εγκυος, στο παιδακι μου, που δεν τα καταφερε, απο την πρωτη στιγμη και μεχρι την 26η εβδομαδα, που το γεννησα, ειχα συνεχως προβληματα. Αιμορραγιες, πληρη κατακλιση στο κρεββατι, συσπασεις στον 5ο μηνα, νοσηλειες και ολα αυτα τα ωραια που συνεπαγεται μια προβληματικη εγκυμοσυνη....
Στην 25η εβδομαδα, μου σπανε τα νερα και εσπευσμενα οδηγουμαι στο νοσοκομειο. Με ελαχιστα υγρα πλεον περιμεναμε και παρακαλουσαμε να φτασουμε στην 28η εβδομαδα, μηπως και καταφερει να ειναι βιωσιμο το μωρο. Επειτα απο λιγες ημερες στην 26η, ανεβαζω ξαφνικα υψηλο πυρετο, δειγμα του οτι κατι δεν πηγαινε καλα... βραδυ για τελευταια φορα ακουσαμε παλμους και την επομενη το πρωι, απλα διαπιστωθηκε οτι ειχε φυγει....
Οποτε και οδηγηθηκα σε φυσιολογικο τοκετο με προκληση, ανετιμη να αντειμετωπισω κατι τετοιο, ψυχικα και σωματικα.....
Οταν ρωτηθηκα ενα θελω να το δω, αρνηθηκα.... δν ξερω γιατι, δεν μπορω ακομη ομως να με συγχωρεσω γι΄αυτο, ουτε τωρα, ουτε ποτε..... αρνηθηκα να δω το πρωτο μου παιδι, εστω και σαν κοιμισμενο αγγελουδι....

Ειναι κατι που δεν προκειται ποτε να ξεπερασω και θα θυμαμαι παντα, δεν ειναι απο τις στιγμες που ξεχνιουνται, απλα τις αφηνουμε πισω μας και προχωραμε.....

......... Επειτα απο πολλες εξετασεις διαπιστωθηκε οτι ειχα διαφραγμα στην μητρα, που μου δημιουργησε και την ολη κατασταση. Ετσι προχωρησα σε επεμβατικη λαπαροσκοπηση και υστεροσκοπηση και μετα απο πολυ μικρο διαστημα αποχης, εμεινα εγκυος στον αγγελο μου....
Παλι με προβληματα, παλι με αιμοραγγιες, νοσηλειες, κατακλιση εως και τον 9ο μηνα, ουσιαστηκα σηκωθηκα απο το κρεββατι για να παω να διαλεξω τα επιπλα και τα πραγματακια του και μετα για να γεννησω....

Και να ομως που εδω και 2 χρονια, 4 μηνες και 15 ημερες ειμαι μανουλα και εχω εναν ξανθο, γαλανοματη αγγελο που με γεμιζει ευτυχια.... και πλεον περιμενω με το καλο, Παναγιτσα μου να πανε ολα καλα και το δευτερο αγγελουδι μου....

Ευχομαι ολοψυχα, σε ολα τα κοριτσακια που περνανε τον προσωπικο τους γολγοθα, πολυ - πολυ συντομα ολα να γινουν μια κακια αναμνηση και να κρατανε στην αγκαλιτσα τους τα μωρακια τους...
ΑΖΙΑ, να σου ζήσει ο μικρούλης σου κ με το καλό να έρθει κ το αδερφάκι του....
η πιο γερή απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι το μικρουλάκι σου κ να τα αφήσουμε όλα πίσω...
εμένα όταν με ρώτησαν για να δω τη μικρή μου αρνήθηκα για 2 λόγους:
1ον) ήταν θέμα επιβίωσης, η εικόνα της θα μου καρφωνόνταν στο μυαλό κ δε θα μπορούσα να προχωρήσω και
2ον) δεν είχε νόημα αφού η ίδια δεν θα ήταν πια εκεί, η ψυχούλα της δεν ήταν εκεί, δεν ήταν η ίδια ζωηρούλα μπεμπούλα που έβλεπα στα υπερηχογραφήματα παρά μόνο το άψυχο σωματάκι της...
μερικές φορές αναρωτιέμαι εάν έκανα καλά και άλλες πάλι εάν μου έμοιαζε.. την αγαπώ δεν θα τη ξεχάσω ποτέ... μου χάρισε στιγμές ευτυχίας κ άγγιξα λίγο τον παράδεισο με το μικρό μου δαχτυλάκι μέχρι να περάσω στο άλλο άκρο...
καλή δύναμη να έχουμε...

AZIA
06-04-11, 15:46
ΑΖΙΑ, να σου ζήσει ο μικρούλης σου κ με το καλό να έρθει κ το αδερφάκι του....
η πιο γερή απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι το μικρουλάκι σου κ να τα αφήσουμε όλα πίσω...
εμένα όταν με ρώτησαν για να δω τη μικρή μου αρνήθηκα για 2 λόγους:
1ον) ήταν θέμα επιβίωσης, η εικόνα της θα μου καρφωνόνταν στο μυαλό κ δε θα μπορούσα να προχωρήσω και
2ον) δεν είχε νόημα αφού η ίδια δεν θα ήταν πια εκεί, η ψυχούλα της δεν ήταν εκεί, δεν ήταν η ίδια ζωηρούλα μπεμπούλα που έβλεπα στα υπερηχογραφήματα παρά μόνο το άψυχο σωματάκι της...
μερικές φορές αναρωτιέμαι εάν έκανα καλά και άλλες πάλι εάν μου έμοιαζε.. την αγαπώ δεν θα τη ξεχάσω ποτέ... μου χάρισε στιγμές ευτυχίας κ άγγιξα λίγο τον παράδεισο με το μικρό μου δαχτυλάκι μέχρι να περάσω στο άλλο άκρο...
καλή δύναμη να έχουμε...

Σε ευχαριστω πολυ δορακι μου.....:D:D:D

Μαλλλον συγκλινω κι εγω προς τον 2ο λογο για τον οποιο κι εσυ δεν θελησες να δεις την μπεμπουλα σου.....
Δεν ξερω, αλλα στιγμιαια, την στιγμη που με ρωτησαν, ενιωσα πως δεν ημουνι ετοιμη να το αποχωριστω, πριν καν το γνωρισω...

Ειναι πολυ γλυκια τα λογια με τα οποια αναπολλεις τις λιγες στιγμες με το μωρακι σου, οσο δηλ. κρατησε η εγκυμοσυνη σου....

Καλη δυναμη και σε εσενα γλυκια μου, περασες πολλα, αλλα να ξερεις οπως και να τα φερει η ζωη, τα καλυτερα ειναι μπροστα σου και σε περιμενουν να τα ζησεις....

doraki&baby
06-04-11, 16:16
σ'ευχαρίστω... με συγκίνησες... αυτές τις ημέρες θα ερχόταν στο κόσμο το μικρό μου...

AZIA
06-04-11, 16:20
σ'ευχαρίστω... με συγκίνησες... αυτές τις ημέρες θα ερχόταν στο κόσμο το μικρό μου...

Λυπαμαι......:( το μονο που μπορω να πω ειναι οτι σε νιωθω....

Εγω ακομη και την επομενη χρονια την ημερα του θανατου του, παρολο που ημουν εγκυος, δεν μπορουσα να μην το θυμηθω, να μην συνεχισω να το θυμαμαι....

Οπως σου εγραψα και παραπανω, ειναι κατι που ποτε δεν θα ξεπερασουμε, απλα θα προχωρησουμε μπροστα και το χαμενο αγγελουδι μας, θα ειναι ο φυλακας - αγγελος που θα φυλαει αυτα που θα γεννησουμε...

pinakiiii
06-04-11, 16:29
Λυπαμαι......:( το μονο που μπορω να πω ειναι οτι σε νιωθω....

Εγω ακομη και την επομενη χρονια την ημερα του θανατου του, παρολο που ημουν εγκυος, δεν μπορουσα να μην το θυμηθω, να μην συνεχισω να το θυμαμαι....

Οπως σου εγραψα και παραπανω, ειναι κατι που ποτε δεν θα ξεπερασουμε, απλα θα προχωρησουμε μπροστα και το χαμενο αγγελουδι μας, θα ειναι ο φυλακας - αγγελος που θα φυλαει αυτα που θα γεννησουμε...
κοριτσια εχετε απολυτο δικιο....και γω τη πητ ειχα ενα σφηξιμο...σκεφτομουνα οτι σημερα θα γεννουσα και ειμαι σπιτι λεχωνα χωρις μωρο..πολυ δυσκολες μερες και πολυ σκληρες!συνεχιζουμε και κολυμπαμε μεχρι να φτασουμε στεργια.......στο χερι μας ειναι να ειμαστε δυνατες και να ζουμε τη καθημερινοτητα.πολλες φορες βιαζομαι να περασει ο καιρος να ξαναπροσπαθησω αλλα μετα λεω εεεεεεε υπαρχει και το σημερα!πρεπει να περναω καλα και το αυριο θα ερθει!

AZIA
06-04-11, 16:47
...σκεφτομουνα οτι σημερα θα γεννουσα και ειμαι σπιτι λεχωνα χωρις μωρο..πολυ δυσκολες μερες και πολυ σκληρες

ειναι απλα τραγικες... ποσο σε νιωθω, αυτο που λες.... λεχωνα χωρις μωρο....

Θυμαμαι ηταν η γιορτη της μητερας λιγες ημερες αργοτερα και πηγα στο ανθοπωλειο για να παρω λουλουδια για τις μαμαδες.... Η ανθοπωλης, γνωριζομαστε και ηξερε οτι ημουν εγκυος, με ρωτησε, επειδη προφανως η γυναικα ειδε την κοιλια μου...

-Ποσο εισαι τωρα, ποτε γεννας?

Μαχαιρια στην καρδια, τοτε το συνειδητοποιησα ακομη περισσοτερο....

Λεχωνα χωρις μωρο....

Ολο το προηγουμενο διαστημα, και ειδικα μετα τον τοκετο, δεν μπορουσα να συνειδητοποιησω τι μου εχει συμβει, αφου απο την στιγμη που επιβεβαιωθηκε ο θανατος του, μεσα σε 2 ωρες γεννησα. Ενιωθα παγωμενη, μουδιασμενη, εξω απο το σωμα μου, οτι δεν εχει συμβει σε εμενα αυτο, οτι ειναι ενα κακο ονειρο, οτι...οτι....


στο χερι μας ειναι να ειμαστε δυνατες και να ζουμε τη καθημερινοτητα.πολλες φορες βιαζομαι να περασει ο καιρος να ξαναπροσπαθησω αλλα μετα λεω εεεεεεε υπαρχει και το σημερα!πρεπει να περναω καλα και το αυριο θα ερθει!

Ετσι ακριβως ειναι γλυκο μου pinakiiii.... πως ακριβως ομως τα λες...

Φτανει να ειμαστε δυνατες, να μην το βαζουμε κατω....

Εισαι σε καλο δρομο.... συνεχισε...

Σου ευχομαι τα καλυτερα και σε εσενα ψυχουλα μου....

pinakiiii
06-04-11, 17:03
ειναι απλα τραγικες... ποσο σε νιωθω, αυτο που λες.... λεχωνα χωρις μωρο....

Θυμαμαι ηταν η γιορτη της μητερας λιγες ημερες αργοτερα και πηγα στο ανθοπωλειο για να παρω λουλουδια για τις μαμαδες.... Η ανθοπωλης, γνωριζομαστε και ηξερε οτι ημουν εγκυος, με ρωτησε, επειδη προφανως η γυναικα ειδε την κοιλια μου...

-Ποσο εισαι τωρα, ποτε γεννας?

Μαχαιρια στην καρδια, τοτε το συνειδητοποιησα ακομη περισσοτερο....

Λεχωνα χωρις μωρο....

Ολο το προηγουμενο διαστημα, και ειδικα μετα τον τοκετο, δεν μπορουσα να συνειδητοποιησω τι μου εχει συμβει, αφου απο την στιγμη που επιβεβαιωθηκε ο θανατος του, μεσα σε 2 ωρες γεννησα. Ενιωθα παγωμενη, μουδιασμενη, εξω απο το σωμα μου, οτι δεν εχει συμβει σε εμενα αυτο, οτι ειναι ενα κακο ονειρο, οτι...οτι....




Ετσι ακριβως ειναι γλυκο μου pinakiiii.... πως ακριβως ομως τα λες...

Φτανει να ειμαστε δυνατες, να μην το βαζουμε κατω....

Εισαι σε καλο δρομο.... συνεχισε...

Σου ευχομαι τα καλυτερα και σε εσενα ψυχουλα μου....
το ιδιο και με μενα..πηγα στο φαρμακοποιο της γειτονιας μετα τη γεννα και αρχισε στα να σας ζησει κ ποτε γεννησες και να χει κοσμο στο φαρμακειο..παναγια μου κοκαλωσα..εδω τις προαλλες πηγα σε ενα κροπωλειο κ η κυρια εκει εκανε πλακα οτι δε χωραει να περασει και καλα λογω κιλων κ της λεω σιγα καλε δεν ειστε και παχια και γω δε θα μπορουσα να περασω απο κει που προσπαθειτε κ μου λεει εσυ εισαι μια χαρα κ μου φευγει κ τις λεω να φανταστειτε πριν λιγο καιρο γεννησα και μου αρχισε στα ποσο θηλαζει κ ποσο καλη ειμαι μετα απο γεννα...τι να της πω τωρα εγω?το εραψα εκανα νοηματα και ελεγα ναι ναι.
εγω απ τη στιγμη που εμαθα οτι δε ζει ο μπεμπακος μου βρεθηκα σε αλλο παλνητη χαζεψα..πηγαινα να γεννησω κανονικα μιας κ ειχα μπει στο μηνα μου και εσπασαν τα νερα και ενω ολοι ελεγαν γρηγορα χειρουργιο εγω ελεγα μααααα το μωρο κουνιεται κανετε λαθος!δειτε το ξανα!αλλα το εβλεπα κ γω στον υπερηχο αλλα δεν ελεγα να το πιστεψω!μεσα σε 20 λεπτα ειχε διαγνωστει ειχα μπει χειρουργειο κ γεννησα.οπως εμαθα και αργοτερα αν δεν ειχε τοσο γρηγορα θα ειχε προβλημα η ζωη μου καθως ειχε δημιουργηθει λοιμωξη μεσα σε 3 με 4 ωρες απ το θανατο του και ευτυχως δε περασε σε μενα...ενω οι κινησεις στο μωρο δεν ηταν στην ιδεα μου αλλα κινησεις του μωρου με τη φυσικη κλιση του σωματος μου..οπου πηγαινα εγω πηγαινε και αυτο...

pinakiiii
06-04-11, 17:10
ΑΖΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΜΑΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΟΙΞΕΙ..ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!ΠΕΡΑΣΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΟΥ!ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΩ ΚΑΙ ΓΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΟΣΕΣ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.!!!!!

AZIA
07-04-11, 09:40
το ιδιο και με μενα..πηγα στο φαρμακοποιο της γειτονιας μετα τη γεννα και αρχισε στα να σας ζησει κ ποτε γεννησες και να χει κοσμο στο φαρμακειο..παναγια μου κοκαλωσα..εδω τις προαλλες πηγα σε ενα κροπωλειο κ η κυρια εκει εκανε πλακα οτι δε χωραει να περασει και καλα λογω κιλων κ της λεω σιγα καλε δεν ειστε και παχια και γω δε θα μπορουσα να περασω απο κει που προσπαθειτε κ μου λεει εσυ εισαι μια χαρα κ μου φευγει κ τις λεω να φανταστειτε πριν λιγο καιρο γεννησα και μου αρχισε στα ποσο θηλαζει κ ποσο καλη ειμαι μετα απο γεννα...τι να της πω τωρα εγω?το εραψα εκανα νοηματα και ελεγα ναι ναι.
εγω απ τη στιγμη που εμαθα οτι δε ζει ο μπεμπακος μου βρεθηκα σε αλλο παλνητη χαζεψα..πηγαινα να γεννησω κανονικα μιας κ ειχα μπει στο μηνα μου και εσπασαν τα νερα και ενω ολοι ελεγαν γρηγορα χειρουργιο εγω ελεγα μααααα το μωρο κουνιεται κανετε λαθος!δειτε το ξανα!αλλα το εβλεπα κ γω στον υπερηχο αλλα δεν ελεγα να το πιστεψω!μεσα σε 20 λεπτα ειχε διαγνωστει ειχα μπει χειρουργειο κ γεννησα.οπως εμαθα και αργοτερα αν δεν ειχε τοσο γρηγορα θα ειχε προβλημα η ζωη μου καθως ειχε δημιουργηθει λοιμωξη μεσα σε 3 με 4 ωρες απ το θανατο του και ευτυχως δε περασε σε μενα...ενω οι κινησεις στο μωρο δεν ηταν στην ιδεα μου αλλα κινησεις του μωρου με τη φυσικη κλιση του σωματος μου..οπου πηγαινα εγω πηγαινε και αυτο...


:shock::shock::shock::(:(:( Tι περασες κι εσυ καλο μου..... :(:(:(:(

Αχ! τι τραβαμε κι εμεις οι γυναικες....

AZIA
07-04-11, 09:44
ΑΖΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΜΑΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΟΙΞΕΙ..ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!ΠΕΡΑΣΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΟΥ!ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΩ ΚΑΙ ΓΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΟΣΕΣ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.!!!!!

Εγω ευχαριστω για την δυνατοτητα που μου δινεται, εστω και με αυτον τον τροπο να δωσω κουραγιο και ελπιδα σε κοριτσακια που εχουν βιωσει την ιδια εμπειρια, ωστε να συνειδητοποιησουν οτι τιποτα δεν εχει τελειωσει, η ζωη ειναι μπροστα και μας περιμενει....

Κουραγιο και ελπιδα για το μελλον ευχομαι σε ολα τα κοριτσακια....:D:D:D

doraki&baby
07-04-11, 21:44
έχω τικεράκι..γιούπι!!

pinakiiii
08-04-11, 15:03
έχω τικεράκι..γιούπι!!
μπραβο!!!και γω το πρωτο καιρο εψαχνα αλλα τελικα ειναι ευκολο...!!
μετρας την ωορεξια σου ???να σου πω την αληθεια ψιλομπερδευομαι να την βρω...ποτε ειναι δλδ!
για πες βρε δωρακι τι νεα?πως εισαι???σου εστειλα και πμ!

Ninakimou
08-04-11, 15:39
vre koritsia na sas kanw mia erwthsh? oi gonimes meres einai panta oi idies? pws kapoies kopeles lene oti epiasan mwraki ligo prin adia8etisoun? egw epiasa prwth fora ap oti mou eipe kai o giatros thn 15h hmera tou kuklou mou (eixa kanei eleu8era thn 14h) dystyxws omws eixa pallindromhsh...otan ksanaarxisw tis prospa8eies mou prepei na exw epafh 12-16h hmera tou kuklou mou?

doraki&baby
08-04-11, 18:46
καλησπέρα pinakiiii και ninakimou! o γιατρός μου είπε να προσπαθούμε μέρα παρά μέρα (η μαία μου είπε από την 10η & μετά)...τον ρώτησα & για το clearblue για να είμαι σίγουρη για τις γόνιμες γιατί με την εγχείρηση & όλα αυτά που ακολούθησαν μετά, έχω 2 χρόνια να έχω πάνω από 3 μήνες κανονική περίοδο, όλο κάτι γινόνταν (θεραπεία, εξωσωματική, εγκυμοσύνη). ο γιατρός μου είπε ΟΚ! ούτε για τον κύκλο μου είμαι σίγουρη πια- πάντως πριν είχα σταθερό κύκλο 28 ημερών. θα δείξει... πάντως, ο πρώτος γιατρός μου όταν είδε ότι πέρασε 1 χρόνος και νινί no, με ταλαιπωρούσε και με έβλεπε κάθε μήνα , μέρα παρά μέρα για να δούμε το "αυγουλάκι μου" όπως έλεγε. θυμάμαι ότι ήταν εκεί περίπου 12-14η ημέρα & το έβλεπα & εγώ αλλιώς δε θα είχα εμπιστοσύνη. τώρα θα σιγουρευτώ. πάντως τότε το είδαμε τ'αυγουλάκι 1 μήνα, 2, 3 κάποια στιγμή βαρεθήκαμε να το βλέπουμε... από εξετάσεις μας είχε πει μόνο σπερμοδιάγραμμα. εμένα τπτ... πως να πιάσω όμως παιδάκι αφού είχα ενδομήτρίωση & είχε γεμίσει συμφίσεις η κοιλίτσα μου??? περασμένα αλλά τ'αναφέρω για να μη πάθουν κι άλλες κοπελίτσες όπωσ & εγώ...
εχθές που έφτιαξα το τικεράκι ήμουν πολύ χαρούμενη... το σκεφτόμουν & στη δουλειά .. ένα μωράκι & καινούργιες ελπίδες γεμίζει η καρδιά μου... όμως με μέτρο γιατί τον προηγούμενο μήνα που ήταν & ο πρώτος είχα πεθάνει στο άγχος τόσο πολύ που με είχε καταβάλει... ναι, θα έχω αισιοδοξία, σίγουρα θα απογοητευτώ εάν δε συμβεί αλλά θα προσπαθήσω μέχρι να πετύχω το σκοπό μου. με βοήθησες σ'αυτό pinakiiii γιατί την 1η μέρα που έγραψα ήμουν πάρα πολύ απογοητευμένη... τώρα κάπως έχω βρει τις ισορροπίες. προσπαθούσα να μην νοιώθω τπτ γι'αυτό το θέμα αλλά δε γίνεται αυτό.
έχεις τελειώσει με τις εξετάσεις pinakiii? το είδα το π.μ.
φιλιά ελπίζω να μη σας κουράζω

doraki&baby
09-04-11, 21:51
pinakiiii, παρακολουθείς κάποιο άλλο θέμα απ'το forum που αξιζει να διαβάσω?

pinakiiii
09-04-11, 23:11
δωρακι καλησπερα!!!!τωρα μπηκα στο νετ!ελπιζω να εισαι καλα...η αληθεια ειναι οτι απο τοτε που μπηκα και γω στις δυσκολες στιγμες μιας και μιλουσα στο parentscafe οπως σου ειπα απ τη μια αισθανθηκα οτι εχω να μιλησω και να με καταλαβουν απολυτα αλλα απ την αλλη αντιληφθηκα οτι συμβαινουν πολλα ασχημα πραγματα γυρω μου..και αυτο με κανει να νιωθω ασχημα!
τωρα πια εχω κανει εξετασεις θρομβοφιλιας περιμενω αποτελεσματα....να δουμε ποτε θα βγουν!!!!δεν εχω αλλες να κανω....απο ιουνιο μπορω να ξαναπροσπαθησω αλλα θα δουμε κιολασ αυτα δεν ερχονται οποτε τα θελουμε αλλα συμβαινουν!με το καλο να ειναι και οποτε ερθει!
να σου πω την αληθεια το τοπικ αυτο παρακολουθω μετα μιλαω στο αλλο τοπικ που ειχα ανοιξει ως εγκυος μιας και εχω σχεσεις με τισ κοπελες...εμμ τοσο καιρο!
οτι θελεις ειμαι εδω ...να περνας ομορφα και να ζεις τις στιγμες!
φιλια!!!!!!

doraki&baby
11-04-11, 09:35
καλημέρα pinakiiii! προχθές το βράδυ διάβαζα τις δύσκολες στιγμές και την άλλη μέρα είχα να κάνω κ το 1ο τεστ ωορηξίας. ενώ λοιπόν είμαι αισιόδοξη, όλο το βράδυ έβλεπα έντονους εφιάλτες... το πρωϊ έκανα το τεστ (δεν ήταν γόνιμη). θέλω απίστευτα πολύ να μείνω έγκυος αλλά μερικές φορές νοιώθω ότι χάνω τον έλεγχο κ κοντεύω ν'αρρωστήσω. πήρα λοιπόν την εξής απόφαση: θα συνεχίσω τη ζωή μου κανονικά κ με το καλό να έρθει... μάζεψα λοιπόν το clearblue (μιας κ στο όνειρο είχε το 2ο πρωταγωνιστικό ρόλο) κ ξεκίνησα γυμναστικούλα! έχω βάλει στόχο να χάσω κάποια κιλάκια μέχρι τέλη Ιούνη ( γάμος κουμπάρας μου) σαν 1ο στόχο γιατί ήδη είμαι πολύ παραπάνω... έτσι θα είμαι προετοιμασμένη καλύτερα για το bebe μου, για το καλοκαιράκι κ θα νοιώθω κ εγώ πιο καλά! ο γιατρός μου είπε οκ! αλλά εγώ φοβόμουν. γνωρίζεις κάτι πάνω στο θέμα? επιτρέπεται ακόμα κ τις ημέρες τις σύλληψεις?
εγώ ξεκίνησα να διαβάζω τις ιστορίες με αίσιο τέλος κ σιγά-σιγά θ'αρχίζω να διαβάζω για την θρομβοφιλία..
εσύ τι κάνεις? καλή σου μέρα

pinakiiii
11-04-11, 11:09
καλημέρα pinakiiii! προχθές το βράδυ διάβαζα τις δύσκολες στιγμές και την άλλη μέρα είχα να κάνω κ το 1ο τεστ ωορηξίας. ενώ λοιπόν είμαι αισιόδοξη, όλο το βράδυ έβλεπα έντονους εφιάλτες... το πρωϊ έκανα το τεστ (δεν ήταν γόνιμη). θέλω απίστευτα πολύ να μείνω έγκυος αλλά μερικές φορές νοιώθω ότι χάνω τον έλεγχο κ κοντεύω ν'αρρωστήσω. πήρα λοιπόν την εξής απόφαση: θα συνεχίσω τη ζωή μου κανονικά κ με το καλό να έρθει... μάζεψα λοιπόν το clearblue (μιας κ στο όνειρο είχε το 2ο πρωταγωνιστικό ρόλο) κ ξεκίνησα γυμναστικούλα! έχω βάλει στόχο να χάσω κάποια κιλάκια μέχρι τέλη Ιούνη ( γάμος κουμπάρας μου) σαν 1ο στόχο γιατί ήδη είμαι πολύ παραπάνω... έτσι θα είμαι προετοιμασμένη καλύτερα για το bebe μου, για το καλοκαιράκι κ θα νοιώθω κ εγώ πιο καλά! ο γιατρός μου είπε οκ! αλλά εγώ φοβόμουν. γνωρίζεις κάτι πάνω στο θέμα? επιτρέπεται ακόμα κ τις ημέρες τις σύλληψεις?
εγώ ξεκίνησα να διαβάζω τις ιστορίες με αίσιο τέλος κ σιγά-σιγά θ'αρχίζω να διαβάζω για την θρομβοφιλία..
εσύ τι κάνεις? καλή σου μέρα
ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!!ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΛΟΓΩ ΑΓΧΟΥΣ..ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΔΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ!ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ Κ ΞΕΚΙΝΗΣΕΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΩ ΣΕ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΑΝΙΚΙΟΥΡ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΩ ΛΙΓΟ ΙΔΕΕΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ!ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΙΛΑ ΠΟΥ ΛΕΣ..ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ.ΙΣΑ ΙΣΑ ΠΟΥ ΚΑΛΟ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ!ΕΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ....ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΦΩΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ????

doraki&baby
11-04-11, 18:12
Με το καλό να τις πάρεις για να ξεκαθαρίσει κ για εσένα το τοπίο για να ξέρεις τι θα κάνεις την επόμενη φορά...
καλή ιδέα τα μαθήματα, ξεκινάς κάτι καινούργιο κ δείχνει ότι άλλαζεις σελίδα στη ζωή σου κ προχωράς!! φιλιά καλό απόγευμα...:p

pinakiiii
11-04-11, 18:41
Με το καλό να τις πάρεις για να ξεκαθαρίσει κ για εσένα το τοπίο για να ξέρεις τι θα κάνεις την επόμενη φορά...
καλή ιδέα τα μαθήματα, ξεκινάς κάτι καινούργιο κ δείχνει ότι άλλαζεις σελίδα στη ζωή σου κ προχωράς!! φιλιά καλό απόγευμα...:p
καλησπερα δωρακι!!πηρα σημερα τηλ.και μου ειπαν πως εχει βγει η πρωτη ομαδα εξετασεων αλλα οχι ολες!ασχετα αν εχει περασει 1 μηνας κ θα επρεπε να ειχαν βγει!θα αναμενω αλλη μια εβδομαδα...εχω να κανω και μια εκτος σε ιδιωτικο εννοω που στο δημοσιο οπως ειπαν εχει χαλασει το μηχανημα ανιχνευσης και θα αργησει πολυ να βγει και κατι αλλες πολυ εξειδικευμενες ψαχνομαι ακομα!εχει πολυ τρεξιμο!
σχετικα με τη νεα σελιδα.. τι να σου πω?εχω πεσει και σε καταραμενες εποχες και δε μπορω να βρω δουλεια...θα βοηθουσε πολυ να απασχολουμε καπου εστω για λιγες ωρες.η καθημερινοτητα στο σπιτι και οχι πολλα πολλα εξω γιατι και τα λεφτα δεν ρεουν απ τις τσεπες μας με στεναχωρει..
τα μαθηματα τα βρηκα σε καλη τιμη και σκεφτηκα να παω να αλλαξω περιβαλλον..εσυ εργαζεσαι???

doraki&baby
13-04-11, 18:15
γεια σου pinakiiii! για εξετάσεις του DNA είχα πάει στο locus medicus εκεί δουλεύει η κουμπάρα μου κ γι'αυτό κ ήμουν σίγουρη για την αξιοπιστία τους. είναι πολύ ακριβές αυτές οι εξετάσεις... ο άντρας σου έχει κάνει εξετάσεις για θρομβοφιλία? μήπως παίζει ρόλο? γενικά τις εξετάσεις του DNA τις έχει κάνει για να ξέρετε τι γίνεται ? με το καλό τ'αποτελέσματα για να ησυχάσετε... μόλις μάθεις πες μου...
Όσο για εμένα, δόξα το Θεό έχω δουλίτσα... είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα εκεί έξω... θα μπορούσες να αξιοποιήσεις τα μαθήματα σου κ να δουλέψεις, καλοκαιράκι έρχεται κ όλες οι τρελές φτιάχνουμε κανα νύχι. τι λες προλαβαίνεις μέχρι το καλοκαίρι? έχεις τη δυνατότητα να ξεκινήσεις έστω κ από κάποιο μικρό κύκλο?
όσο για τις βόλτες ενώ είμαι πολύ σπιτόγατος, τώρα βγαίνω πολύ έξω: 1ον γιατί στην 1η εγκυμ. ήμουν πολύ μέσα οπότε μόλις έγινε αυτό δεν ήθελα με τπτ να μένω μέσα κ θυμόμουν κ είχα βαρεθεί το σπίτι όλο αυτό το καιρό, 2ον πριν την εγκυμ. ασχολιόμουν πολύ με το σπίτι κ παραμελούσα τις βόλτες μου, τώρα τ'αφήνω όλα λίγο παραπίσω κ βγαίνω κ 3ον πολύ πιθανόν να πρέπει να προσέξω κ στην 2η εγκ. γι'αυτό το εκμεταλεύομαι όσο μπορώ τώρα. θα μπορούσες να βγεις κ εσύ με κόστος πολύ μικρό όπως κάνουμε εμείς... πάμε βόλτα στα μαγαζιά για περπάτημα ή αφήνουμε κάπου το τουτού, παμε cinema στο 2 for1 (το ξέρεις?) κ για κανα καφεδάκι που κ που, ψάχνουμε εναλλακτικές να περνάμε καλά κ σε μέρη που δεν έχω πάει- θέλω καινούργια πράγματα!:)
ελπίζω να μη σε κουράζω... εμένα πάντως μ'αρέσει πολύ να διαβάζω γι'αυτό στείλουμε ότι θες κ γιατί θέλω να μαθαίνω νέα σου! καλό απόγευμα μικρό pinakiiii

molly
19-04-11, 09:12
Δυστυχως εχασα κ εγω το κοριτσακι μου στην 33 εβδομαδα.Λογο θρομβου στον ομφαλιο λωρο.ο πονος αβασταχτος.πραγματικα ευχομαι να ειμαι η τελευταια.καμια μανουλα να μην ζησει οτι εζησα.εγινε ταφη ακομα δεν εχω το κουραγιο να παω δεν με αφηνουν κι ολας να παω.ειναι η πρωτη σκεψη μου οταν ξυπναω κ η τελευταια οταν θα κοιμηθω.ευτυχως εχω διπλα μου την οικογενεια μου κ πολυ καλους φιλους.ο αντρας μου πραγματικα ηρωας.με την καλυτερη μου φιλη θα γεννουσαμε με διαφορα ενα μηνα.αυτη ευτυχως γεννησε.στο προσωπακι της ωλεπω την κορη μου.εχουν περασει 4 μηνες κ ακομα τιποτα απο εγκυμοσυνη.βεβαια στουσ 2 μηνες που εγινε αυτο(αν ειναι να σου παει στραβα κατι πηγαινουν ολα)ο αντραςμοu πηγε φανταρος.τι να πω....ευχομαι να μου στειλει επιτελους το αδερφακι της γτ μονο ετσι θα ηρεμησω...συγνωμη για την πολυλογια μου αλλα ηθελα να τα πω

pinakiiii
19-04-11, 09:48
Δυστυχως εχασα κ εγω το κοριτσακι μου στην 33 εβδομαδα.Λογο θρομβου στον ομφαλιο λωρο.ο πονος αβασταχτος.πραγματικα ευχομαι να ειμαι η τελευταια.καμια μανουλα να μην ζησει οτι εζησα.εγινε ταφη ακομα δεν εχω το κουραγιο να παω δεν με αφηνουν κι ολας να παω.ειναι η πρωτη σκεψη μου οταν ξυπναω κ η τελευταια οταν θα κοιμηθω.ευτυχως εχω διπλα μου την οικογενεια μου κ πολυ καλους φιλους.ο αντρας μου πραγματικα ηρωας.με την καλυτερη μου φιλη θα γεννουσαμε με διαφορα ενα μηνα.αυτη ευτυχως γεννησε.στο προσωπακι της ωλεπω την κορη μου.εχουν περασει 4 μηνες κ ακομα τιποτα απο εγκυμοσυνη.βεβαια στουσ 2 μηνες που εγινε αυτο(αν ειναι να σου παει στραβα κατι πηγαινουν ολα)ο αντραςμοu πηγε φανταρος.τι να πω....ευχομαι να μου στειλει επιτελους το αδερφακι της γτ μονο ετσι θα ηρεμησω...συγνωμη για την πολυλογια μου αλλα ηθελα να τα πω

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
καλα εκανες και εγραψες την ιστορια σου...γιαυτο δημιουργησα αυτο το τοπικ να γραφουμε κ με κατα καποιο να αισθανομαστε καλυτερα!
σε νιωθω...ειναι πολυ δυσκολο...εγω μετα απο σχεδον 4 μηνες δεν εχω ηρεμησει..ισα ισα που συνειδητοποιω περισσοτερο τι εγινε.
για να λες οτι δεν εχει ερθει μωρακι στους 4 μηνες μαλλον γεννησες φυσιολογικαεγω εκανα καισαρικη οποτε στο 6μηνο και μετα μπορω να προσπαθησω.
καλο κουραγιο να ξερεις οτι δεν εισαι μονη αν και καλο ειναι αυτο ?αυτο λεω κ γω..

molly
19-04-11, 09:57
οχι ευτυχως δεν γεννησα φυσιολογικα αλλα μου ειπαν στο 3μηνο πως μπορω να ξανακανω προσπαθειες.μου φαινετε βουνο ομως να ξαναμεινω.....

aphroditig
19-04-11, 19:12
και εγώ μια απο τα ίδια. το έχασα την 30η εβδομάδα πριν απο 5 μήνες. έμφρακτα στον πλακούντα οπότε και θάνατος λόγω μητροπλακουντιακής ανεπάρκειας έδειξε η νεκροψία. ο ένας γιατρός λέει ότι αυτά δημιουργήθηκαν αφού πέθανε το έμβρυο, ο άλλος λέει ότι αυτά ευθύνονται για το αποτέλεσμα, οι εξετάσεις μου για θρομβοφιλία καθαρές, οπότε ψαξε βρες. τώρα ξεκίνησα τη δουλειά και ξεχνιέμαι λίγο.

aphroditig
19-04-11, 19:17
ένα τέτοιο συμβάν σε σημαδεύει τόσο έντονα στη ζωή σου που δεν ξεπερνιέται ποτέ. πιστεύω όσα παιδιά και να κάνω ποτέ δε θα πάψω να σκέφτομαι αυτο το κοριτσάκι που έχασα.

molly
20-04-11, 00:04
k emena oi eksetaseis mou kathares vghkan.prospathw na skeftomai oti egine gia kapoion logo pou den mporw na skeftw.ti na pw....pote den tha ksexasoume auto ennoeite:-(

rudita
20-04-11, 20:10
pinakiii οι εξετασεισ σου βγηκανε καλεσ?σε ρωτησα κ στο αλλο θεμα που ανηξα εγω αλλα μαλον δεν το ειδεσ..στον υπερηχο δεν φανηκε οτι δημιουργοτανε ο θρομβοσ η οτι δεν αιματονοτανε καλα?

rudita
21-04-11, 00:46
ένα τέτοιο συμβάν σε σημαδεύει τόσο έντονα στη ζωή σου που δεν ξεπερνιέται ποτέ. πιστεύω όσα παιδιά και να κάνω ποτέ δε θα πάψω να σκέφτομαι αυτο το κοριτσάκι που έχασα.
σαν να ακουω τα δικα μου λογια...!!ποτε δε θα παψεισ να το σκεφεσε,απλα θα μαθεισ να ζεισ με αυτο...ητανε το πρωτο σου?κ εγω με καισαρικη στην 37 εβδομαδα εχασα το κοριτσακι μου αλλα πεθανε μετα απο μερικεσ μερεσ.ο πλακουντασ ειχε σοβαρο βαθμο θρομβουσ κ αλλοιοσησ.κ ο ανοσολογοσ μου κ μενα μου ειπε να ζητησω ανοσοιστοχημηκο ελεχγο γιατι λεει ι απλη βιοψια δεν δειχνη ακριβοσ.στο νοσοκομειο παλι μου ειπανε οτι κ αυτο που ζηταει δεν δειχνη τυποτα παραπανο τι να πω.....και μενα ο ανοσολογοσ μου ειπε οτι θπομβουσ σε ολουσ τουσ πλακουντεσ βρισκουν απο την στυγμη που τον βγαζουν γιατι νεκρονετε μετα οταν τον αφερουν(καποσ ετσι δεν θυμαμε ακριβοσ πωσ το ειπε)παρολο που εκανα κ αντιπικτικεσ ενεσεισ(κ μενα οι εξετασησ ενταξη βγηκαν για θρομβοφιλια)προλιπτικα τισ εκανα γιατι ειχα ιστορικο.δεν ξερω κ εγω πολυ μπερδεμενη ειμαι...

aphroditig
21-04-11, 16:25
ναι το πρώτο μου ήτανε. εσ'υ τι ιστορικό είχες και έκανες αντιπηκτικές εφόσον δεν είχες θρομβοφιλία? μα στις 37 εβδομάδες πως γίνεται και δε σώθηκε το παιδάκι. τα περισσότερα γεννιούνται στις 37 ενβδομαδες κανονικά.

aphroditig
21-04-11, 16:39
εγώ όταν έκανα την β επιπέδου μου κλείσανε άλλες 2 επισκέψεις για ντοπλερ τους επόμενους μήνες χωρίς να μου πουν γιατί. όλα καλα ως εκει. πάω την 28η εβδομάδα μου κάνουν ντόπλερ.όλα καλά τους ρωτάω ? εντάξει μου λένε,χωρίς πολλά πολλά. Με ρωτάνε αν έχω κλείσει άλλο ραντεβού για ντόπλερ. Τους λέω στις 12 Ιανουαρίου. Μου το αλλάζουν και μου το βάοζυν για τις 2 ιανουαρίου. Τους ξαναρωτάω όλα καλά? Εντάξει μου λένε. Στις 10 δεκεμβρίου αρχίζω και συνειδητοποιώ ότι δεν ακούω το μωρό. Πάω στο νοσοκομείο και έμαθα τα μαντάτα.Οι γιατροί του νοσοκομείου ρωτούσαν το γιατρό μου και εμένα γιατί μου έκαναν ντόπλερ τόσο νωρίς? γιατί κανονικά γίνεται μετά την 30η εβδομάδα και εκείνος απάντησε ότι αυτή είναι η πολιτική του αττικού.να το κάνουν στις 28 και 32 εβδομάδες. Εγώ όμως έχω κουραστεί πολύ ψυχολογικά και αποφάσισα να μην το ψάχνω άλλο. θέλω να πιστύω ότι θα σταθώ τυχερή στο επόμενο. ελπίζω και εσείς κορίτσια.

molly
21-04-11, 17:07
ti sumptwsh k egw stis 10 dekemvrh den akouga to mwro alla nomiza oti eixe megalwsei k den htan toso zwhrh oso prin k phga sto nosokomeio stis 13

aphroditig
21-04-11, 17:21
θετικές σκέψεις θετικές σκέψεις θετικές σκέψεις. και εντατική παρακολούθηση σε επόμενη εγκυμοσύνη (και αντιπηκτικές εννοείται για να είμαι σίγουρη)

molly
21-04-11, 18:22
auto ennoeiteeeeeee

rudita
21-04-11, 19:26
ναι το πρώτο μου ήτανε. εσ'υ τι ιστορικό είχες και έκανες αντιπηκτικές εφόσον δεν είχες θρομβοφιλία? μα στις 37 εβδομάδες πως γίνεται και δε σώθηκε το παιδάκι. τα περισσότερα γεννιούνται στις 37 ενβδομαδες κανονικά.
ειχα 2 αποβολεσ πριν την πρωτη μου κορη κ με στειλανε σε ανοσολογο κ μου ειπε οτι πρεπει να κανω αντιπατρικα εμβολια κ ενεσεισ (στην εγκυμοσηνη κ κατι χαπια κορτιζονησ.μου ειπε οτι μονο στην εγκυμοσηνη πηζη παραπανο το αιμα μου)κ μετα ειχα αλλεσ 2 αποβολεσ με την θεραπεια αλλα δεν ειχα κανει τα αντιπατρικα γιατι ολοι οι γιατροι μου ελεγαν τζαμπα λεφτα κ οτι ειναι βλακειεσ κ οτι μονο με τισ αντιπικτικεσ θα πηγενανε ολα καλα.φυσικα μετα ειπα οτι την επομενη φορα θα τα κανω.εκανα κανονικα την θεραπεια μου αλλα μετα τον εβδομο εκανα την βλακεια κ δεν πηγα αλλο στον γιατρο μου γιατι ανοιξα καρτελα στο ιπποκρατειο κ καθε 2 βδομαδεσ με κλεινανε εκει ραντεβου κ με ειχανε προγραματιση για 12 ιανουαριου κ δεν με κανανε ουτε υπερηχο ουτε στισ ζωνεσ με βαζανε κ με ακουγανε μονο με το χωνι.ξερανε το ιστορικο μου κ επεμενα κ μου ελεγαν αφου ακουμε χτυπουσ ολα ειναι καλα.κ 4 ιανουαριου καναμε εισαγωγη την μικρη μου για βουβονοκυλη κ δεν ειχα καλο προαισθημα κ ειπα στον αντρα μου μιασ κ ειμαστε εδω θα παω κ θα τουσ πω να με κανουν υπερηχω γιατι κ εγω δεν ακουγα πολλεσ φορεσ την ημερα το μωρο.τελικα με χιλια ζορια με εβαλαν(δεν ειχα δικο μου γιατρο στο νοσοκομειο)κ μου ειπαν αφου την επομενη βδομαδα μπενεισ ουτοσ η αλλοσ κ οταν με βαλανε στισ ζωνεσ 3 τεταρτα με γυρνουσαν δεξια-αριστερα σχεδον ανυπαρκτη οι χτυποι κ ειπαν οτι το μωρο ζοριζετε μολισ ειδε ο διευθηντησ το χαρτι λεει ετοιμαστετην σε 10 λεπτα την θελω στο χειρουργηο :shock:...ειπα δεν θα βγω ζωντανη γιατι ειχα κανει ιπαρηνη στισ 9 κ 1.30(εγεινε αυτο)δεν μπορουσαν να με κανουν επισκληριδιο γιατι πρεπει να εχουν περαση πανω απο 12 ωρεσ.κ πριν καμια ωρα ειχα φαι κιολασ ευτηχοσ οχι πολυ κ δεν ηξεραν τι να κανουν για να μην παθω αναροφηση....τα ειχα δει ολα..η αναισθισιολογοσ τελικα αποφασησε για ολικη.κ με το που με βαζουν το οξυγονο να με ναρκοσουν σιγα σιγα αρχιζουν κ με κοβουν κιολασ κ δεν μπορουσα να αντιδρασω καταλαβα 2 μαχαιριεσ κ μετα τυποτα.οταν ξυπνησα πιστευα οτι το μωρο στο τσακ το γλυτοσαμε αλλα μου ειπαν οτι ειναι σε πολυ κρισημη κατασταση.ειδη απο την κοιλια μου παθενε ασφιξια μερα με την μερα.γιαυτο αν με κανανε υπερηχο νορισ θα το γλιτωναμε.

pinakiiii
22-04-11, 15:29
κοριτσια καλησπερα και χρονια πολλα!
δεν εχω διαβασει ολα οσα εχετε γραψει...βρισκομαι εκτος αθηνων και δεν εχω το καλυτερο σημα ιντερνετ.
ευχομαι να ειστε καλα...εγω κανω εξετασεις ακομα...εχω ακομα να κανω μια
που λεγεται αναστολεας ενεργοποιητη πλασμινογονου.προς τπ παρον οτι εχει βγει ειναι καλο..θα δουμε στο τελος!
αφηστε τα κοριτσια...ποσο με ακολουθει ολο αυτο...ειναι το 1ο πραγμα οταν ξυπνησω κ το τελευταιο πριν κοιμηθω..
επιφυλασσομαι σε μια μεγαλυτερη κουβεντουλα απο την αλλη εβδομαδα...
να περνατε καλα...

aphroditig
22-04-11, 19:26
αχ βρε rudita. που να φανταστείς και εσύ ότι κάτι θα πάει στραβά στο 9ο. Το προαίσθημα μας όμως πρέπει να το ακούμε. είναι σχεδόν πάντα αλάνθαστο. έτσι και εγώ τους έλεγα ότι δεν ακούω το μωρό και μου έλεγαν, μην λες βλακείες και σκε΄φτεσαι το κακό, θα ξεκουράζεται κι αυτό. και 2 μέρες πριν πάω στο νοσοκομείο με πιάνει ένας πολύ έντονος πόνος στην κοιλιά και παθαίνω μια σύσπαση για κανενα τρίλεπτο τόσο έντονη που λέω τι γίνεται τώρα. Και όταν πήρα το γιατρό μου λέει , τίποτα δεν έχεις πήγαινε ξεκουράσου. Βέβαια που να το περιμένει και αυτός. Rudita συγνώμη για την ερώτηση αλλά γιατί έπαιρνες κορτιζόνη?

rudita
22-04-11, 19:32
δεν ξερω ακριβωσ αλλα αυτην την θεραπεια μου εδωσε ο ανοσολογοσ.με την μονη διαφορα οτι σε αυτην την εγκυμοσηνη δεν εκρινε απαρετητο να παρω σαλοσπιρ ενο στην πρωτη μου επερνα.πιστευω οτι κ το σαλοσπιρ κ το πρεζολον(κορτιζονη)εχει να κανει με αυτο που πηζη το αιμα μου στην εγκυμοσηνη.

aphroditig
22-04-11, 19:32
πάντως τα αντιπατρικά όλους τους γιατρούς που ρώτησα μου είπαν πως έχει αποδειχθεί ότι είναι ανούσια να τα κάνεις. και όταν τους ρω΄τησα πως εξηγούν το γεγονός ότι κάποιες γυναίκες κάνουν παιδιά μόνο μετά τη θεραπεία, μου είπαν ότι είναι τυχαίο. Βέβαια τα αντιπατρικά τα κάνουν όσες έχουν αποβολές στην αρχή της κύησης κι δεν έχουν σχέση με ενδομήτριους θανάτους σε μεγάλους μήνες. έτσι μου είπε και ο αιματολόγος μου.

rudita
22-04-11, 23:43
ναι κ μενα μου ελεγαν το ιδιο.τα εκανεσ κ εσυ?η σου ειπαν οτι επρεπε να τα κανεισ?εγω παντοσ ειχα πει αφου με τα εμβολια μπορεσα κ κρατησα ενα μωρο θα τα ξανακανω.τουσ ειπα αντε οι πρωτεσ 2 αποβολεσ κ μετα κυηση να ηταν τυχαιο μετα αλλεσ 2 αποβολεσ με την θεραπεια με ενεσεισ που υποτηθετε ειχαν βρει το προβλημα κ μετα κυηση με τα εμβολια εεε τυχαιο κ αυτο?δε νομιζω..!αυτοι ομωσ επιμενουν ναι τυχαιο ηταν. καλο πασχα κοριτσια..

aphroditig
26-04-11, 11:18
εγώ δεν είχα θέμα με αποβολές. ότι έγινε, έγινε ξαφνικα κια χωρίς να ε΄χω κανένα ιστορικό υγείας.

rudita
27-04-11, 22:57
εγώ δεν είχα θέμα με αποβολές. ότι έγινε, έγινε ξαφνικα κια χωρίς να ε΄χω κανένα ιστορικό υγείας.
και σε επομενη εγκυμοσηνη τι σου ειπανε να κανεισ?ο γιατροσ δεν εβλεπε κατι στο ντοπλερ οτι,κατι δεν παει καλα?μαλλον,γιαυτο δεν σου εκλεινε ολο πιο νωρισ?αφου κατι υποψιαζωτανε γιατι δεν σε εκανε εισαγωγει να σου το παρουν?

aphroditig
28-04-11, 21:36
δε ξέρω ούτε και εγώ. Όταν έκανα τις εξετάσεις δε μου έλεγαν τίποτα μπορεί όντως να μην έβλεπαν τίποτα, μπορεί όμως και να έβλεπαν κάτι που βέβαια δε θα φανταζόταν ότι μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. απο ότι ξέρω όμως πολλοί και να δουν κάτι δε το λένε για να μην αγχώσουν την έγκυο (π.χ. περυτιλίξεις στο λαιμό, εκτός αν βέβαια κινδυνεύει τπ έμβρυοκ.λ.π.). Εμείς δεν ξέρουμε στα σίγουρα τίποτα αν και η νεκροψία έδειξε πλακουντιακά έμφρακτα. ο γιατρός το μόνο που μου είπε ήταν ότι το μωρό ήταν πολύ πολύ τυλιγμένο (σαν κουβάρι ήταν τα λόγια του χαρακτηριστικά) χέρια, πόδια όλα. αλλά δεν μπόρεσε να δει αν υπήρχε και κάποια περιτύλιξη στο λαιμό. τέλος παντών

aphroditig
28-04-11, 21:40
τώρα σε επόμενη εγκυμοσύνη όλοι οι γιατροί που μίλησα μου είπαν ότι θα συνεχίσω κανονικά εφόσον φαίνεται πως δεν ε΄χω κάτι. Βέβαια θα με παρακολουθεί και αιματολόγος και θα μου χορηγήσει κάποια προφυλακτική αντιπ. αγωγή. Αυτά και θεός βοηθός. Εσύ πότε θα ξαναπροσπαθήσεις? τι σου είπαν οι γιατροί?

rudita
29-04-11, 23:43
εμενα μου ειπε ο αιματολογοσ μου να ξεκινουσα απο τωρα την προετημασια για τα εμβολια οστε μεχρι να μεινω εγκυοσ θα εχει περασει το 6μηνο αλλα στο νοσοκομειο ο γιατροσ μου ειπε να αφησω εναν χρονο τουλαχηστον να περασει.και του το ειχα πει του αιματ. και μου ειπε τοτε απο νοεμβριο να αρχησουμε αλλα παλι μου φεναιτε πολυ κοντα τον νοεμβριο να ξαναμπω στην διαδηκασια αυτην.(φυσικα αν ηξερα οτι ολα θα πηγενανε ολα καλα κ απο τωρα θα εμπενα στην διαδηκασια)φοβαμαι παρα πολυ δεν ξερω...! καθε πρωι ειμαι αισιοδωξη κ λεω ολα θα πανερ καλα,μολισ ξαπλωνω το βραδυ με πιανει ενασ φοβοσ κ λεω με τιποτα τελοσ θα μεινω με ενα μωρο δεν θα το ξανααντεξω αν συμβη ξανα.κ νοιωθω τοσο κουρασμενη σωματικα......κ μετα παλι σκαιφτομαι αν πανε ολα καλα στην εγκυμοσηνη με την στενη παρακολουθηση μεχρι καποιον μηνα κ στον 6 η εβδομο μου πουνε οτι πρεπει οποσδηποτε να με κανουν καισαρικη να μου το παρουν....το μετα σκαιφτομαι,αν δεν καταφερει να επιβιοση?αχ,δεν ξερω....

rudita
29-04-11, 23:51
εσυ για ποτε σκαιφτεσε παλι?οι εξετασησ που εκανεσ για θρομβοφιλια βγηκαν ολεσ ενταξη?μηπωσ εκανεσ κ εξετασεισ DNA?

aphroditig
30-04-11, 10:14
οχι δεν έχω θρομβοδιλία. έχω μονο μία ετεροζυγωτία mthfr που μου είπαν όλοι ότι δεν είναι τίποτα. dna σε ποιον σε μένα ή στο μωρό? στο μωρό ο ιατροδικαστής έκανε ιστολογικές μόνο. εσύ έκανες εμβόλια πριν απο αυτή την εγκυμοσύνη σου αρα κάτι με την πήξη του αίματος σου δεν έφταιξε που έγινε το μοιραίο? έχεις κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα με την πήξη?

rudita
30-04-11, 23:36
εσυ αν εκανεσ,ο αιματολογοσ μασ εκανε DNA κ εμενα κ τον αντρα μου μετα τισ 2 αποβολεσ κ μια εξεταση HLA (ειναι νωμιζω για λεμφοκυταρα)βγενουν κατι γραμματα κ νουμερα καπωσ ετσι(DRQB1 O3/53)κ μου ειπε οτι σε αυτεσ τισ γυναικεσ που εχουν αρκετα 3αρια εχουν πολλεσ αποβολεσ η δυσκολευοντε να συλαβουν.αυτο μου ειπε ειναι το δικο μου το προβλημα,γιαυτο κανω τα εμβολια πριν μεινω εγκυοσ κ μεχρι τον 5 μηνα.περνουν αιμα απο τον αντρα μου κ βγαζουν τα λεμφκυταρα κ τα βαζουν σε μενα για να εχω αντισωματα κ να μην θεωρει το σωμα μου το μωρο ξενο σωμα.απο τισ εξετασεισ πηξησ κ μενα μου ειπε οτι δεν εχω θρομβοφιλια παρα μονο στην εγκυμοσηνη πηζη το αιμα μου παραπανω.με το μωρο μαλλον κατι με την πηξη εγεινε κ δεν αιματοθηκε καλα.

aphroditig
02-05-11, 15:33
οχι δεν έκανα εξετάσεις για αυά τα αντισώματα που λες γιατί ο γιατρός μου είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φταίει κάτι τέτοιο. μάλλον και σε μένα όπως και σε σένα το αίμα μου πήζει πιο πολύ απο ότι πρέπει στην εγκυμοσύνη εξου και το αποτέλεσμα.

aphroditig
02-05-11, 15:36
σε εσένα βρεθηκε κάποιος θρόμβος ή έμφρακτα στον πλακούντα?

jelly
02-05-11, 16:38
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ!
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΟΛΕΣ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ...
ΕΧΩ ΞΑΝΑΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ,ΓΙΑ ΟΣΕΣ ΟΜΩΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 2 ΜΗΝΕΣ ΕΧΑΣΑ ΤΟ ΜΠΕΜΠΗ ΜΟΥ 36 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ..ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΕΣ Κ ΤΗΝ ΒΙΟΨΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΘΡΟΜΒΩΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΜΩΞΗ(ΠΙΘΑΝΟΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ)...ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΗ ΜΕΣ ΤΗΝ ΑΤΥΧΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΝ Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΣΕ ΜΕΝΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΗΜΟΥΝ ΤΩΡΑ ΕΔΩ...ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ...ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΒΡΗΚΑΝ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΝΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΚΑΙ ΜΕ ΦΡΙΚΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ.
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΑΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΤΟΣΟ ΦΡΙΚΤΟ.....ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΣΑΣ...ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΛΙΓΗ ΔΥΝΑΜΗ...
ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΔΕΝ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΥΧΑΙΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΤΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΑΠΕΡΑΝΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ..ΘΑ ΤΡΕΧΩ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΚΟΥΩ ΚΙΝΗΣΗ..
ΔΕΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΟΣΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ...ΠΟΥ ΔΕ ΤΟ ΒΑΛΑΤΕ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΧΕΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΑΣ!

η θεια μου ειχε αποβαλει 3 φορες σε προχωρημενη εγκυμοσυνη, τη 4η γεννησε διδυμακια στους 9 μηνες κανονικα δηλαδη, και πεθαναν λιγη ωρα μετα
εκανε διαφορες εξετασεις μεχρι να βρουν τι συμβαινει
τωρα εχει 3 παιδια χωρις κανενα προβλημα στη ζωη τους


θελει πολλη δυναμη και κουραγιο

rudita
02-05-11, 21:48
η θεια μου ειχε αποβαλει 3 φορες σε προχωρημενη εγκυμοσυνη, τη 4η γεννησε διδυμακια στους 9 μηνες κανονικα δηλαδη, και πεθαναν λιγη ωρα μετα
εκανε διαφορες εξετασεις μεχρι να βρουν τι συμβαινει
τωρα εχει 3 παιδια χωρις κανενα προβλημα στη ζωη τους


θελει πολλη δυναμη και κουραγιο
τη δυναμη πρεπει να ειχε....θα πρεπει να ειχε δυαληθει αλλα οταν θελεισ τοσο πολλυ κατι να και τι αποτελεσμα εχει 3 γερα παιδακια.τι ηταν ακριβωσ το προβλημα τησ?

rudita
02-05-11, 22:14
σε εσένα βρεθηκε κάποιος θρόμβος ή έμφρακτα στον πλακούντα?
σου γραφω ακριβωσ τι λεει '' πλακουντασ με σοβαρου βαθμου αλλοιωσεισ εμβρυικησ θρομβωτικησ αγγειοπαθειασ. συστηνεται ελεγχοσ θρομβοφιλιασ. ο αιματολογοσ μου παλι επειμενη οτι δεν εχω θρομβοφιλια.δεν ξερω απο ποιεσ εξετασεισ το εχει συμπερανη γιατι mthfr κ αλλεσ παρομοιεσ δεν μου εχει κανει.μου εκανε αντιπικτικο του λυκου,παραγον 8,αντισταση πρωτεινη c kai s,ινοδογονο,αντιθρομβηνη ΙΙΙ,PTT LA,και κατι αλλεσ κ δεν ξερω αν απο αυτεσ τισ εξετασεισ καταλαβαινησ αν εχω η οχι κληρονομηση θρομβοφιλια.δλδ αν δεν βγουν αυτεσ καλεσ τοτε προχωρανε στισ αλλεσ?

jelly
02-05-11, 23:31
τη δυναμη πρεπει να ειχε....θα πρεπει να ειχε δυαληθει αλλα οταν θελεισ τοσο πολλυ κατι να και τι αποτελεσμα εχει 3 γερα παιδακια.τι ηταν ακριβωσ το προβλημα τησ?

δεν ξερω ακριβως, γιατι εχει αρκετα χρονια και ημουν μικρη
απ' οσα μου ελεγαν, ειχε κανει πολλες εξετασεις σε διαφορους γιατρους
της λεγανε λαθη πολλα μεχρι να περασει ολα αυτα και να ανακαλυψουν τι συμβαινει

εκανε χειρουργικη επεμβαση, και της ειπαν οτι θα πρεπει αν ακομη θελει παιδια να τα κανει το ενα μετα το αλλο, γιατι μπορει να επανερχοταν το προβλημα της
και πραγματι αυτο εκανε.. 3 παιδακια με 1-2 χρονια διαφορα :D

το συμπερασμα ειναι οτι αν θελεις κατι παρα πολυ, κατα 99,999% μπορεις να το καταφερεις
παρ ολες τις ταλαιπωριες

aphroditig
03-05-11, 17:15
Για την κληρονομική θρομβοφιλία ελέγχουν αν υπάρχει μετάλλαξη στα παρακάτω γονίδια: γονίδιο προθρομβίνης G20....κατι, γονίδιο V leiden και γονίδιο ομοκυστείνης mthfr.

aphroditig
03-05-11, 17:17
εμένα μου τις έβαλε όλες μαζί να τις κάνω

rudita
03-05-11, 19:26
G20210A αυτο πρεπει να κανω επειδη ειχα καποια σημειομενα κ το ν λειντεν κ αλλα κ μου ειπε να κανω μονο αυτο αν και λεει οτι κ αυτο ενταξη θα βγει.εσυ εισαι ετοιμη για καινουρια προσπαθεια?εμασ το ζορι ειναι τα εμβολια,πολλα τα λεφτα κ δεν νομιζω να γηνωντε σε νοσοκομειο.εσυ αν επιτρεπετε τη ηλικια εχεισ?

rudita
03-05-11, 19:34
G20210A αυτο πρεπει να κανω επειδη ειχα καποια σημειομενα κ το ν λειντεν κ αλλα κ μου ειπε να κανω μονο αυτο αν και λεει οτι κ αυτο ενταξη θα βγει.εσυ εισαι ετοιμη για καινουρια προσπαθεια?εμασ το ζορι ειναι τα εμβολια,πολλα τα λεφτα κ δεν νομιζω να γηνωντε σε νοσοκομειο.εσυ αν επιτρεπετε τη ηλικια εχεισ?

aphroditig
04-05-11, 17:16
εγώ είμαι 26. έχουμε ξεκινήσει προσπάθειες 'ηδη. μακάρι να μείνω πολύ γρήγορα. πόσο κοστίζουν τα εμβόλια? θα τα ξανακ'ανεις?

xenia:-)
04-05-11, 20:14
rudita σορρυ που επεμβαινω ετσι αλλα στα αντιπατρικα αναφερεσαι?????
εγω εκανα μονο ενα μολις αποφασισα να ξαναμεινω εγκυος.και μετα απο 2 εβδομαδες εστειλα στον αιματολογο δειγμα αιματος μου για να ελεγξει εαν επιασε το εμβολιο.πληρωσα 500 ευρω.εαν ενδιαφερεσαι θα σου βρω το τηλ του.
εχω ξαναδιαβασει για κοπελες που κανουν 2 και 3 εμβολια.δεν ξερω το γιατι
πολλοι γυναικολογοι δεν τα αποδεχονται αλλα εαν δεν σου βρισκουν και κατι αλλο κανεις και αυτο για να πεις οτι τα εκανες ολα απο μερια σου.......
σκοπος του ειναι να σε προφυλαξει στο πρωτο τριμηνο.....τωρα στην περιπτωση που δεν εμενα εγκυος εγκαιρα μαλλον θα ξαναεκανα.
τωρα ειμαι εγκυος και εχω περασει το Α τριμηνο.εαν ειναι χαρη στο εμβολιο ή οχι...δεν μπορω να πω

xenia:-)
04-05-11, 20:16
τωρα διαβασα τα προηγουμενα μνμ.......
παντως σε αυτη την εγκυμοσυνη προληπτικα εκανα κλεχαν ενεσουλες για 1 μηνα και παιρνω σαλοσπιρ.....

rudita
05-05-11, 00:05
εγώ είμαι 26. έχουμε ξεκινήσει προσπάθειες 'ηδη. μακάρι να μείνω πολύ γρήγορα. πόσο κοστίζουν τα εμβόλια? θα τα ξανακ'ανεις?
σου ευχομαι να μεινησ πολυ γρηγορα μακαρι να εισαι κιολασ κ να το μαθεισ πολυ συντομα....τα εμβολια κοστιζουν το ενα 275ευρω κ αν σκεφτεισ οτι θα χρειαστω 7-8 εμβολια....θα τα ξανακανω γιατι απο τισ 6 φορεσ που εμεινα εγκυοσ τισ 2 που εκανα τα εμβολια ηταν οι 2 εγκυμοσυνεσ μου που προχορησαν μεχρι τελοσ.ασχετο(εχω προαισθημα οτι θα ειναι δυδιμα την επομενη φορα)

rudita
05-05-11, 12:05
[QUOTE=xenia:-);2010916]rudita σορρυ που επεμβαινω ετσι αλλα στα αντιπατρικα αναφερεσαι?????
εγω εκανα μονο ενα μολις αποφασισα να ξαναμεινω εγκυος.και μετα απο 2 εβδομαδες εστειλα στον αιματολογο δειγμα αιματος μου για να ελεγξει εαν επιασε το εμβολιο.πληρωσα 500 ευρω.εαν ενδιαφερεσαι θα σου βρω το τηλ του.
εχω ξαναδιαβασει για κοπελες που κανουν 2 και 3 εμβολια.δεν ξερω το γιατι
πολλοι γυναικολογοι δεν τα αποδεχονται αλλα εαν δεν σου βρισκουν και κατι αλλο κανεις και αυτο για να πεις οτι τα εκανες ολα απο μερια σου.......
σκοπος του ειναι να σε προφυλαξει στο πρωτο τριμηνο.....τωρα στην περιπτωση που δεν εμενα εγκυος εγκαιρα μαλλον θα ξαναεκανα.
τωρα ειμαι εγκυος και εχω περασει το Α τριμηνο.εαν ειναι χαρη στο εμβολιο ή οχι... ευχομαι να σου πανε ολα καλα και με το καλο να ερθει το μωρακι σου.τα εμβολια τα κανω σαν προετημασια 2-3 πριν μεινω και μετα μεχρι τον 5ο μηνα.εσυ αθηνα μενεισ?εγω ειμαι θεσσαλονικη.500ευρο το ενα κοστιζει?αυτο που λεσ για το αιμα που σου ειπε ο γιατροσ σου δεν υσχει,γιατι οταν βγαινη η εξεταση π.χ σε μενα ηταν 12% απνιτηκο κ θεωρειτε θετικο απο25% οταν κανεισ τα εμβολια πρεπει να παραμεινη αρνητικο το αποτελεσμα δεν γεινετε να θετικοπειηθη επειδη εχεισ κανει τα αντιπατρικα.(το ειχα διαβαση κιολασ αυτο σε μια σελιδα που εξηγουσε καποιοσ γιατροσ για τα αντιπατρικα)

xenia:-)
05-05-11, 15:15
[QUOTE=rudita;2011567ευχομαι να σου πανε ολα καλα και με το καλο να ερθει το μωρακι σου.τα εμβολια τα κανω σαν προετημασια 2-3 πριν μεινω και μετα μεχρι τον 5ο μηνα.εσυ αθηνα μενεισ?εγω ειμαι θεσσαλονικη.500ευρο το ενα κοστιζει?αυτο που λεσ για το αιμα που σου ειπε ο γιατροσ σου δεν υσχει,γιατι οταν βγαινη η εξεταση π.χ σε μενα ηταν 12% απνιτηκο κ θεωρειτε θετικο απο25% οταν κανεισ τα εμβολια πρεπει να παραμεινη αρνητικο το αποτελεσμα δεν γεινετε να θετικοπειηθη επειδη εχεισ κανει τα αντιπατρικα.(το ειχα διαβαση κιολασ αυτο σε μια σελιδα που εξηγουσε καποιοσ γιατροσ για τα αντιπατρικα)[/QUOTE]


δεν ξερω ....
το μονο που μου ειχε πει τοτε ο αιματολογος ηταν οτι δεν εχω αντισωματα να κρατησουν μια επομενη εγκυμοσυνη.με τα λεμφοκυτταρα τυ συζυγου(το εμβολιο)θα αποκτουσα αντισωματα ωστε ο οργανισμος μου να μην αποβαλλει το εμβρυο.και οτι κανοντας το εμβολιο θα ειχα αντισωματα για 6 μηνες ετσι ωστε να ειμαι καλλυμενη κατα το πρωτο τριμηνο.....αυτα

rudita
05-05-11, 23:02
ναι αυτο κανω και εγω αυτο ενωουσα....πιο πανω που εγραψα για τον γιατρο σου οτι δεν υσχηει αναφερομουν στο οτι ειπεσ οτι ο γιατροσ σου ηθελε μετα αιμα για να δει αν επιασε το εμβολιο.δεν απαντησεσ σ'αυτα που ρωτησα.......:D:wink:

xenia:-)
06-05-11, 09:24
ναι αυτο κανω και εγω αυτο ενωουσα....πιο πανω που εγραψα για τον γιατρο σου οτι δεν υσχηει αναφερομουν στο οτι ειπεσ οτι ο γιατροσ σου ηθελε μετα αιμα για να δει αν επιασε το εμβολιο.δεν απαντησεσ σ'αυτα που ρωτησα.......:D:wink:


κι εμενα το αποτελεσμα ηταν 15% αρνητικο.
η επανεξεταση δεν εγινε για να δει εαν τ ποσοστο εγινε θετικο......
εξετασε το αιμα μου για να δει εαν υπηρχαν λεμφοκυτταρα απο τον συζυγο-δεν ξαναεκανα τον ελεγχο(για αποβολες) απο την αρχη δηλαδη

αυτο με τα ποσοστα που λες μου τα ειχε εξηγησει στην αρχη οτι δεν επανερχονται.εγω εχω ηδη μια κορη και αυτη ειναι η 5η εγκυμοσυνη μου.μου ειπε οτι ισως το ποσοστο να ηταν χαμηλο απο την αρχη(οριακο) και με καθε νεα εγκυμοσυνη αυτο επεφτε κι αλλο....μεχρι που εφτασε στο 15%

εγω δεν μενω αθηνα ειμαι απο επαρχια αλλα ο γιατρος ειναι απο αθηνα-ερχεται μια φορα το μηνα\

ελπιζω να απαντησα τωρα:lol:

rudita
06-05-11, 23:03
μαλιστα τωρα καταλαβα....θυμαμαι που μου ειχε πει αλλα το γραφει και κατω απο την εξεταση οτι μπορει να βγει θετικο σε επανεξεταση π.χ. απο τισ εγκυμοσηνεσ και καποια αλλα συμβαντα.πολυ θα με βολεβε αλλα που τετοια τυχη....

labc81
18-01-12, 01:04
Γεια σας κοριτσια!!Ηθελα κ γω με τη σειρα μου να μοιραστω μαζί σας την ιστορια μου..Τον Δεκεμβριο του 09 γεννησα τον γιο μου 3510 γραμμαρια και γενικα ειχα μια ηρεμη εγκυμοσυνη.Μετα απο λιγους μηνες εμεινα εγκυος στον 2ο μου γιο τον οποιο και εχασα στην 22η εβδομαδα ετσι ξαφνικα σταματησε η καρδια του και μετα απο εξετασεις διαπιστωσαμε οτι ειχα ηπια μορφη θρομβοφιλίας...Για αρκετο καιρο ημουν χαλια ψυχολογικα και τιποτα δεν ηταν οπως πριν στην ψυχη μου,,,Επιπλεον να σημειωσω οτι 11/12/09 γεννησα τον 1ο μου γιο και τον δευτερο τον εχασα εκεινη την μερα(σταματησε η καρδια του) και το διαπιστωσε ο γιατρος στις 16/12/10 που πηγα για την β' επιπεδου,,δεν ειχα κανενα συμπτωμα οτι κατι δεν παει καλα εκτος απο το ενστικτο μου που μου ελεγε οτι αυτη η εγκυμοσυνη δεν θα ειχε αισια εκβαση οπως και εγινε..μετα απο αυτο το τραγικο γεγονος στη ζωη μου δεν σκεφτομουν για αλλη εγκυμοσυνη αμεσα αλλα ο καλος Θεουλης ειχε αλλα σχεδια για εμας...τον Μάιο του 11 εμεινα εγκυος σε διδυμα κοριτσακια!!Ο φοβος μου οταν εμαθα για την διδυμη κύηση και μαλιστα στον ιδιο σακο δηλαδη επικινδυνη αρκετα ηταν τεραστιος αλλα μεσα μου εκανα κουραγιο και ελεγα στον εαυτο μου οτι πρεπει να τα καταφερω αυτη τη φορα...Αυτη τη στιγμη εχω διπλα μου τα διδυμα κοριτσακια μου τα οποια γεννησα 31/12/11 και στο αλλο δωματιο τον διχρονο γιο μου,,,νιωθω πολυ τυχερη και ευτυχισμενη..βεβαια δεν ξεχνω ουτε μερα το μωρο που εχασα..σκεφτομαι οτι αν ηξερα το θεμα με την θρομβοφιλια θα το ειχα και αυτο μαζι μου αλλα ισως να ισχυει αυτο που λενε οτι ό τι γινεται συμβαινει για κάποιο λόγο..Ο πονος θα υπαρχει παντα στην ψυχη μου αν και ο Θεος μου πηρε ενα αλλα μου εδωσε δυο αλλα θα σκεφτομαι παντα οτι το μωρο αυτο που εχασα ειναι αγγελος στον ουρανο και μας προσεχει απο ψηλα.....

Annast
18-01-12, 23:53
Γεια σας κοριτσια!!Ηθελα κ γω με τη σειρα μου να μοιραστω μαζί σας την ιστορια μου..Τον Δεκεμβριο του 09 γεννησα τον γιο μου 3510 γραμμαρια και γενικα ειχα μια ηρεμη εγκυμοσυνη.Μετα απο λιγους μηνες εμεινα εγκυος στον 2ο μου γιο τον οποιο και εχασα στην 22η εβδομαδα ετσι ξαφνικα σταματησε η καρδια του και μετα απο εξετασεις διαπιστωσαμε οτι ειχα ηπια μορφη θρομβοφιλίας...Για αρκετο καιρο ημουν χαλια ψυχολογικα και τιποτα δεν ηταν οπως πριν στην ψυχη μου,,,Επιπλεον να σημειωσω οτι 11/12/09 γεννησα τον 1ο μου γιο και τον δευτερο τον εχασα εκεινη την μερα(σταματησε η καρδια του) και το διαπιστωσε ο γιατρος στις 16/12/10 που πηγα για την β' επιπεδου,,δεν ειχα κανενα συμπτωμα οτι κατι δεν παει καλα εκτος απο το ενστικτο μου που μου ελεγε οτι αυτη η εγκυμοσυνη δεν θα ειχε αισια εκβαση οπως και εγινε..μετα απο αυτο το τραγικο γεγονος στη ζωη μου δεν σκεφτομουν για αλλη εγκυμοσυνη αμεσα αλλα ο καλος Θεουλης ειχε αλλα σχεδια για εμας...τον Μάιο του 11 εμεινα εγκυος σε διδυμα κοριτσακια!!Ο φοβος μου οταν εμαθα για την διδυμη κύηση και μαλιστα στον ιδιο σακο δηλαδη επικινδυνη αρκετα ηταν τεραστιος αλλα μεσα μου εκανα κουραγιο και ελεγα στον εαυτο μου οτι πρεπει να τα καταφερω αυτη τη φορα...Αυτη τη στιγμη εχω διπλα μου τα διδυμα κοριτσακια μου τα οποια γεννησα 31/12/11 και στο αλλο δωματιο τον διχρονο γιο μου,,,νιωθω πολυ τυχερη και ευτυχισμενη..βεβαια δεν ξεχνω ουτε μερα το μωρο που εχασα..σκεφτομαι οτι αν ηξερα το θεμα με την θρομβοφιλια θα το ειχα και αυτο μαζι μου αλλα ισως να ισχυει αυτο που λενε οτι ό τι γινεται συμβαινει για κάποιο λόγο..Ο πονος θα υπαρχει παντα στην ψυχη μου αν και ο Θεος μου πηρε ενα αλλα μου εδωσε δυο αλλα θα σκεφτομαι παντα οτι το μωρο αυτο που εχασα ειναι αγγελος στον ουρανο και μας προσεχει απο ψηλα.....
Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου... Να σου κάνω μια ερώτηση;; Μετα απο παλλινδρομη έκανες ενέσεις;;σε παρακολουθούσε ο γιατρός πιο στενά;; Ρωτάω Γιατί κ Εγω μετα απο 1 μωρο είχα μια Παλλινδρομη κ τώρα επειδή είμαστε σε προσπάθεια πάλι έχω άγχος..

Annast
19-01-12, 00:14
Για να πω την αλήθεια,δεν ήξερα καν Ότι μπορει να κανείς παιδι κ μετα να ανακαλύψεις θρομβοφυλια.θα κάνω κ Εγω εξετάσεις αίματος να δω, μην μας πιάσει απροετοιμαστους..

zoivrana
19-01-12, 08:11
Γεια σας κοριτσια!!Ηθελα κ γω με τη σειρα μου να μοιραστω μαζί σας την ιστορια μου..Τον Δεκεμβριο του 09 γεννησα τον γιο μου 3510 γραμμαρια και γενικα ειχα μια ηρεμη εγκυμοσυνη.Μετα απο λιγους μηνες εμεινα εγκυος στον 2ο μου γιο τον οποιο και εχασα στην 22η εβδομαδα ετσι ξαφνικα σταματησε η καρδια του και μετα απο εξετασεις διαπιστωσαμε οτι ειχα ηπια μορφη θρομβοφιλίας...Για αρκετο καιρο ημουν χαλια ψυχολογικα και τιποτα δεν ηταν οπως πριν στην ψυχη μου,,,Επιπλεον να σημειωσω οτι 11/12/09 γεννησα τον 1ο μου γιο και τον δευτερο τον εχασα εκεινη την μερα(σταματησε η καρδια του) και το διαπιστωσε ο γιατρος στις 16/12/10 που πηγα για την β' επιπεδου,,δεν ειχα κανενα συμπτωμα οτι κατι δεν παει καλα εκτος απο το ενστικτο μου που μου ελεγε οτι αυτη η εγκυμοσυνη δεν θα ειχε αισια εκβαση οπως και εγινε..μετα απο αυτο το τραγικο γεγονος στη ζωη μου δεν σκεφτομουν για αλλη εγκυμοσυνη αμεσα αλλα ο καλος Θεουλης ειχε αλλα σχεδια για εμας...τον Μάιο του 11 εμεινα εγκυος σε διδυμα κοριτσακια!!Ο φοβος μου οταν εμαθα για την διδυμη κύηση και μαλιστα στον ιδιο σακο δηλαδη επικινδυνη αρκετα ηταν τεραστιος αλλα μεσα μου εκανα κουραγιο και ελεγα στον εαυτο μου οτι πρεπει να τα καταφερω αυτη τη φορα...Αυτη τη στιγμη εχω διπλα μου τα διδυμα κοριτσακια μου τα οποια γεννησα 31/12/11 και στο αλλο δωματιο τον διχρονο γιο μου,,,νιωθω πολυ τυχερη και ευτυχισμενη..βεβαια δεν ξεχνω ουτε μερα το μωρο που εχασα..σκεφτομαι οτι αν ηξερα το θεμα με την θρομβοφιλια θα το ειχα και αυτο μαζι μου αλλα ισως να ισχυει αυτο που λενε οτι ό τι γινεται συμβαινει για κάποιο λόγο..Ο πονος θα υπαρχει παντα στην ψυχη μου αν και ο Θεος μου πηρε ενα αλλα μου εδωσε δυο αλλα θα σκεφτομαι παντα οτι το μωρο αυτο που εχασα ειναι αγγελος στον ουρανο και μας προσεχει απο ψηλα.....

εμενα μου εκανε εντύπωση που όλα συνέβησαν Δεκέμβριο... ειναι σημαδιακός ο μήνας αυτος για σένα... τρεις συνεχόμενοι Δεκεμβριοι!!! βεβεια ο δέυτερος εδειξε την άσχημη πλευρά του αλλα εμεις ας εστιάσουμε στα καλα που σου έφερε.... λες ο φετινός να επιφυλασσει κιαλλη ευχάριστη έκπληξη? παντως θα γιορτάζεις γεννέθλια τρειών παιδιών μαζι!!! τέλειο αυτο!!

sofi@p
19-01-12, 14:22
Για να πω την αλήθεια,δεν ήξερα καν Ότι μπορει να κανείς παιδι κ μετα να ανακαλύψεις θρομβοφυλια.θα κάνω κ Εγω εξετάσεις αίματος να δω, μην μας πιάσει απροετοιμαστους..

μετά από 1 παιδί, όπου όλα είχαν πάει τέλεια, είχα κι εγώ παλλίνδρομη. έκανα εξετάσεις, μάλλον θρομβοφιλία είπε ο γιατρός. έκανα θεραπεία αλλά και η επόμενη εγκυμοσύνη παλλινδρόμησε. τότε άλλαξα γιατρό, πήγα σε ειδικό σε καθ'έξιν αποβολές σε δημόσιο νοσοκομείο, έκανα πολλές εξετάσεις. μου είπε ότι έφταιγαν τα αντιπατρικά αντισώματα. έκανα τη θεραπεία κι ευτυχώς όλα πήγαν καλά κι απέκτησα κι άλλο παιδάκι!! να ψάξεις καλά, τίποτα δεν είναι τυχαίο (εκτός από τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες)

labc81
19-01-12, 22:33
Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου... Να σου κάνω μια ερώτηση;; Μετα απο παλλινδρομη έκανες ενέσεις;;σε παρακολουθούσε ο γιατρός πιο στενά;; Ρωτάω Γιατί κ Εγω μετα απο 1 μωρο είχα μια Παλλινδρομη κ τώρα επειδή είμαστε σε προσπάθεια πάλι έχω άγχος..

Ειχα κανει εξετασεις και ανακαλυψα την θρομβοφιλια και ναι εκανα ενεσεις κλεξαν και ακομα κανω μεχρι να σαραντησω!Μην εχεις αγχος,,,οι ενεσεις αυτες ειναι σωτηριες,,αν το ηξερα νωριτερα οτι ειχα θρομβοφιλια θα ειχα και το αλλο μου το αγορακι στην αγκαλια μου τωρα,,,:(

labc81
19-01-12, 22:35
εμενα μου εκανε εντύπωση που όλα συνέβησαν Δεκέμβριο... ειναι σημαδιακός ο μήνας αυτος για σένα... τρεις συνεχόμενοι Δεκεμβριοι!!! βεβεια ο δέυτερος εδειξε την άσχημη πλευρά του αλλα εμεις ας εστιάσουμε στα καλα που σου έφερε.... λες ο φετινός να επιφυλασσει κιαλλη ευχάριστη έκπληξη? παντως θα γιορτάζεις γεννέθλια τρειών παιδιών μαζι!!! τέλειο αυτο!!

Ναι ειδες??ειναι πολυ περίεργο όντως,,αφου οταν μπηκε ο Δεκεμβρης δεν εβγαινα σχεδον καθολου απο το σπιτι για να μην συμβει κατι,,,ευτυχως γεννησα 31 του μηνα εστω κ δεν βγηκαν πολυ προωρα οι μπεμπες μου!

alexele
20-01-12, 11:25
Κάποιο Γενάρη φεύγοντας για το μαιευτήριο, είχαμε αφήσει ένα σπίτι πεντακάθαρο και ένα παιδικό δωμάτιο στολισμένο να μας περιμένει, κι΄εμείς ξεκινήσαμε με τη πεποίθηση ότι τη πόρτα του σπιτιού μας ποτέ δεν θα τη περάσουμε πλέον δύο, αλλά τρεις. Φτάνοντας στο μαιευτήριο διαπιστώνουμε ότι το μωράκι μας στις 38 εβδομάδες που ήταν δεν είχε χτύπο στη καρδούλα του.....................το τι ακολούθησε δεν περιγράφεται ούτε τώρα (5 χρόνια μετά), ακόμα θυμάμαι το πόσο άδεια αισθανόμουν την αγκαλιά μου, να θέλω να αρπάξω ένα ξένο μωράκι για να νοιώσω πως είναι.
Μετά από 5 μήνες μένω έγκυος πάλι αλλά με συγκρατημένη αισιοδοξία, όντως ούτε αυτή τη φορά ήμασταν τυχεροί, παλλίνδρομη στην 10η εβδομάδα, αυτή τη φορά δεν ακούσαμε ποτέ τη καρδούλα του.

Τώρα μετά από 5 χρόνια το δωμάτιο ξαναστόλίστηκε με δύο κρεβατάκια, έχω στο σπίτι τους δύο μεγαλύτερους έρωτες της ζωής μου, αλλά σίγουρα δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μωρό μου, όσο για τη παλλίνδρομη και έχοντας ζήσει και τις δύο απώλειες δε νομίζω ότι υπάρχει σύγκριση.

ΜΗ ΤΟ ΒΑΖΕΤΕ ΚΑΤΩ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΨΕΤΕ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙ Η ΚΑΘΕ ΜΙΑ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΛΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΩΝ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΘΟΣΠΑΡΜΕΝΟΣ!