PDA

Επιστροφή στο Forum : απαισιες σκεψεις


maria-giannis
05-04-11, 15:58
καλησπερα κοριτσια.
λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!
ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.
γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?
εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

mamavicky
05-04-11, 16:01
κ εγω το εχω αλλα οχι ετσι..οχι σε ονειρα απλα περναει σαν σκεψη απο το μυαλο μου κ λεω παει θα πεθανω.νομιζω ολοι λιγο πολυ το παθαινουν.αγχος ειναι......

Dimitra83
05-04-11, 16:04
εχει συμβει και σε μενα να σκεφτομαι τετοια πραγματα και μαλιστα σε πολυ εντονο βαθμο καποιες φορες που ασηναισθητα γεμιζουν δακρυα τα ματια μου!
και ναι εχω δει και ονειρα οτι πεθανε καποιο απο τα παιδια μου 2-3 φορες για τον γιο μου 2-3 φορες για την κορη μου και 1 φορα για την μπεμπα μου!
ειναι απλα ο φοβος του γονεα που φωλιαζει στο υποσυνειδητο και μας βγαινει στον υπνο μας!εχω δει επισης πριν 2 χρονια περιπου οτι εχασα τα παιδια και τα εψαχνα μεσα στους δρομους και φωναζα και ξυπνησα κλαιγοντας με λυγμους!
δεν εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να βγω εξω βεβαια...ουτε και να μου γινει εμμονη.απλα οποτε διαβαζω για θανατο παιδιου-βρεφους,η οποτε ακουω στην τηλεοραση ,ΑΜΕΣΩΣ βαζω τον εαυτο μου στη θεση της μανας και με πιανει τρελλα.
αν σε επιρρεαζει πολυ μη διαβαζεις συνεχεια τις δυσκολες στιγμες..εγω βεβαια δε μπορω να το κανω..μολις δω θεμα αμεσως το ανοιγω...

SKEK
05-04-11, 16:05
μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

Νομίζω να αρχίσεις να χαλαρώνεις λίγο και μη διαβάζεις αυτά που αυξάνουν το άγχος σου.

Καλό είναι να ξέρουμε τους κινδύνους για τα παιδιά μας και να προσέχουμε αλλά προις Θεού, όχι να πάθουμε κάτι εμείς μόνο και μόνο από τις σκέψεις.

elisaki
05-04-11, 16:05
καλησπερα κοριτσια.
λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!
ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.
γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?
εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??


Γεια σου! Δεν εισαι τρελη κ μακρια απο τα χαπια!!!!! Εχεις τους "φοβους της μανας " οπως μου ειχε πει κ μενα ο γυναικολογος. Νομιζω οτι ειναι αναμενομενο σε ολες τις γυναικες που γινονται μαμαδες, αλλες σε μικροτερο κ αλλες σε πιο εντονο βαθμο. Ε, μαλλον εσυ το εχεις πιο εντονα. Σιγουρα επηρεαζει πιο πολυ τις "πρωτομαμαδες" αλλα να σου πω την αληθεια μου, εγω κ τωρα στο 2ο παιδακι τα ιδια σκεφτομαι, ισως λιγο πιο χαλαρα... αλλα τα σκεφτομαι. Μεσα σε ολα τα κακα που σκεφτομουν για το παιδακι μου, νομιζα οτι ειμαι αρρωστη (την γνωστη νοσο) κ οτι θα πεθανω κ θ'αφησω ορφανο το μικρο μου... Ασ΄τα... Τεσπα, πιστευω οτι θα χαλαρωσεις σταδιακα με ολα αυτα που περνας τωρα, αλλα παντα θα ζεις με εναν φοβο για το σπλαχνο σου απο δω κ μπρος...

salomi
05-04-11, 16:12
αχ...οι φοβίες μας. εγω εχω πάθει το εξης ανατριχιαστικό. απο τότε που εμαθα για το τέρας που βίασε το παιδάκι του μέχρι θανάτου εχω παθει μεγαλο σοκ και συνεχώς σκέφτομαι πως μπορεί να εκανε κατι τετοιο. Δεν το χωρά το μυαλό μου. καθημερινά περνάω λόγω δουλειάς απο το σημείο που συνεληφθη (τα κτελ) και με το που πλησιάζω με διαπερνά ενα ρεύμα και μου ερχοντε εικόνες φριχτές στο μυαλό αυτης της ψυχούλας την ωρα που εσβηνε. συγνώμη βρε κορίτσια για την περιγραφή μου αλλα πραγματικα δεν μπορώ να το βγάλω απ το μυαλό μου. πάντως απο τότε που γέννησα τρώω πολλα κολήματα. σε ανύποπτο χρόνο κανω ασχημες σκέψεις και σταυροκοπιέμαι συνεχώς. οποτε δεν εισαι η μόνη για ψυχοφάρμακα. την ίδια παράνοια κουβαλάμε ολες...:)

revythaki
05-04-11, 16:46
Και εγω το βρίσκω νορμαλ να φοβάσαι κ να ανησυχείς.Τόσα γίνονται καθε μέρα...απλά καλύτερα να αποφεύγεις να διαβάζεις τα στενάχωρα μηνύματα εφόσον σε επηρεάζουν τόσο που χάνεις τον ύπνο σου.
Και εγω καθε τρεις κ λίγο παω πανω απο το μωρο οταν κοιμάται κ ακούω την ανάσα του,το σταυρώνω 100 φορές,φοβάμαι πως θα μπουν κλέφτες κ θα πάρουν το μωρό(το παιδικό είναι στην αντίθετη πλευρά του σπιτιου απο τη δικη μας κρεβατοκάμαρα!)
Προχθές στο σουπερ μαρκετ πρόσεξα οτι οπου πήγαινα ηταν ενας περίεργος τύπος μπροστά μου χωρίς καν να ψωνίζει!Και γενικά σαν να ακολουθούσε τις μαμαδες με τα καροτσάκια!Τελικά ήταν μάλλον της ασφαλειας ο άνθρωπος...εγώ φυσικά ήμουν έτοιμη να πω στον άντρα μου να τον βαρέσει!!!

arleta
05-04-11, 16:49
να που νόμιζα πως είμαι παρανοική.....
ότι κάτι δε πάει....
τελικά είναι συνηθες το φαινόμενο....

AZIA
05-04-11, 16:52
Δεκτο το αγχος της νεας μαμας, αλλα βρε Μαρακι μου, εως καπιο σημειο....

Δεν σημαινει οτι επειδη καποιοι ζουν, καποιες δυσκολιες, θα πεσουν ολα πανω και σε εμας....

Απεφυγε να διαβαζεις θεματα που μπορει να σου επιτεινουν το αγχος σου, γιατι αλλο η ενημερωση και αλλο το "κατα φαντασιαν ασθενης"....

Ας μην ειμαστε υπερβολικες και ας χαιρομαστε τα παιδακια μας χωρις δευτερες, ασχημες σκεψεις που μονο κακο μπορουν να μας κανουν.

AZIA
05-04-11, 16:54
Προχθές στο σουπερ μαρκετ πρόσεξα οτι οπου πήγαινα ηταν ενας περίεργος τύπος μπροστά μου χωρίς καν να ψωνίζει!Και γενικά σαν να ακολουθούσε τις μαμαδες με τα καροτσάκια!Τελικά ήταν μάλλον της ασφαλειας ο άνθρωπος...εγώ φυσικά ήμουν έτοιμη να πω στον άντρα μου να τον βαρέσει!!!

Καλα εχεις πολυ πλακα, βρε ρεβυθακι.....:D:D:D

Μπραβο σου με εκανες και γελασα.... ειχα και πιεστικη ημερα στο γραφειο...

fridoula
05-04-11, 17:36
και εγω το εχω παθει κοριτσια αλλα οχι σε τετοιο βαθμο....προσπαθω να μην διαβαζω ιατρικα θεματα εδω στο φορουμ που θα με αναστατωσουν ασε που μερικες φορες απο τους τιτλους και μονο,,,καταλαβαινεις...
και γενικα προσπαθω να σκεφτομαι θετικα...

eirini ag
05-04-11, 17:36
καλησπερα κοριτσια.
λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!
ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.
γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?
εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??
Σε καταλαβαινω απολυτα!Κι εμενα περνανε τετοιες τρελες σκεψεις απο το μυαλο μου και βλεπω και εφιαλτες.Μια φορα ειχα δει οτι τις ειχε δαγκωσει τα ποδαρακια της αρουραιος και αλλη φορα οτι κατι κακο (σαν φιγουρα ας πουμε) ειναι πανω απο την κουνια της-Παναγιτσα μου-παω να φωναξω και νομιζω οτι δεν βγαινει η φωνη μου!!Ειναι φρικτο...:(

corina
05-04-11, 17:50
λένε ότι αν όλοι οι φόβοι της κάθε μάνας γίνονταν στην πραγματικότητα, δεν θα υπήρχε ...άνθρωπος πάνω στην γη......

ΟΛΕΣ έχουμε φόβους για τα παιδιά μας (ευσυνειδησία) ειδικά οι μωρομάνες......
πρέπει να τους χαλιναγωγήσουμε γιατί τα παιδιά το καταλαβαίνουν και γιατί μετά μας βγαίνει σαν υπερπροστασία και δεν τους κάνει καλό....
Ό,τι και να έπαθε το παιδί, άπαξ και το ξεπέρασε πρέπει να ηρεμούμε για να ηρεμεί και να προχωράει και αυτό.
Αν δεν αντέχουμε ειδήσεις με παιδάκια κ.λ.π.....τα ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ για να δυναμώσουμε πρώτα
Οι εφιάλτες δείχνουν ότι ο φόβος έχει προχωρήσει ....... μην τον αφήνεις να σε νικήσει, μια μάνα πρέπει να είναι δυνατή για να βγάλει και δυνατούς ανθρώπους.

revythaki
05-04-11, 17:52
Καλα εχεις πολυ πλακα, βρε ρεβυθακι.....:D:D:D

Μπραβο σου με εκανες και γελασα.... ειχα και πιεστικη ημερα στο γραφειο...
Μα,φαντάσου εγω μετο μωρό στο καρότσι,ο άντρας μου παραπέρα με το καρότσι του σουπερ και όπου πήγαινα μπροστά μου να βλέπω ενα μαντράχαλο με καπαρντίνα να κοιτάει προς το καρότσι:shock::shock::shock:στα ζυμαρικά εγω,στα ζυμαρικά κ αυτός,στις πάνες εγώ στις πάνες κ αυτός:rolleyes:κάποια στιγμή τον έχασα κ είδα οτι ήταν κοντά σε μια άλλη με καρότσι...τα'παιξα!
Με έβλεπε ο χριστιανός με τα ψώνια στα χέρια κ μάλλον νόμιζε πως ήθελα να τα τσεπώσω(λες και μπορώ να βάλω στις τσέπες μου την κούτα με τα παμπερς!),δεν είχε δει οτι το καρότσι το είχε ο άντρας μου!Μετά που κατάλαβε..παρακολουθούσε άλλη!!:lol::lol::lol::lol:Μπα,σε καλο του με τρόμαξε πάντως!

anastasiaspil
05-04-11, 18:23
Αχ κορίτσια θα την έκανα και γω κάποια στιγμή την ερώτηση. Ζω όπως οι περισσότερες, βλέπω μέσα στην αγωνία από τότε που έμεινα έγκυος. Όπου και να πάω με ή χωρίς τον γιο μου δεν μπορώ να ησυχάσω. Ακόμα και στο σχολείο που πάει μέσα μου ανησυχώ πολύ. Προσπαθώ να μην το δείχνω σε κανέναν, αλλά οι άσχημες σκέψεις περνάνε συνέχεια απ' το μυαλό μου.
Και παλιά φοβόμουνα για τη ζωή του άντρα μου, της οικογένειάς μου κ.τ.λ. αλλά σίγουρα δεν είναι το ίδιο. Υπήρχαν στιγμές που ήμουνα χαλαρή. Τώρα όμως για τον γιο μου, ο φόβος έχει φωλιάσει μέσα μου. Είναι φυσιολογικό αυτό που περνάμε ? Νιώθω πολλές φορές ότι κάποια στιγμή θα αρρωστήσω με όλο αυτό. :cry:

vouraikos
05-04-11, 18:28
αααα καλως ηρθες.....δεν ειναι τιποτα. εμενα αυτο ειναι ο λογος που βρηκα το φορουμ. ειχα σαλταρει. εχω ξυπνησει τον γιο μου οταν ηταν μηνων μωρο, επειδη κοιμοταν τοσο γαληνια που φανταστηκα οτι αν ειχε πεθανει ετσι θα ηταν και εχω τρελαθει......να σου πω ακομα περναω φασεις τετοιες. και ειναι και ο λογος που δεν μπορω να δω ταινια που εχει μεσα παιδια.....νομιζω οτι ειναι τα δικα μου και υποφερω. μου κοβεται η ανασα!!!

ριξε μια ματια στο θεμα που ειχα τοτε ανοιξει.
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=27745

anastasiaspil
05-04-11, 18:44
αααα καλως ηρθες.....δεν ειναι τιποτα. εμενα αυτο ειναι ο λογος που βρηκα το φορουμ. ειχα σαλταρει. εχω ξυπνησει τον γιο μου οταν ηταν μηνων μωρο, επειδη κοιμοταν τοσο γαληνια που φανταστηκα οτι αν ειχε πεθανει ετσι θα ηταν και εχω τρελαθει......να σου πω ακομα περναω φασεις τετοιες. και ειναι και ο λογος που δεν μπορω να δω ταινια που εχει μεσα παιδια.....νομιζω οτι ειναι τα δικα μου και υποφερω. μου κοβεται η ανασα!!!

ριξε μια ματια στο θεμα που ειχα τοτε ανοιξει.
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=27745


Αυτό το έχω κάνει και γω. Πηγαίνω πάνω απ' το κρεβάτι του για να δω αν αναπνέει. Άστα δεν είμαστε καλά. Έχω δυο βδομάδες τώρα που κοιμάμαι μαζί του, λόγω ίωσης. Έπεφτα στο κρεβάτι μου και δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Έτσι πήγα και ξάπλωσα μαζί του για να τον έχω δίπλα μου. Μόνο τότε κοιμήθηκα. Φοβίες τελικά έχουμε εμείς και όχι τα παιδιά μας.

anastasiaspil
05-04-11, 18:47
Να μην ξεχάσω ακόμα ότι έχω μεγάλη φοβία με τον πνιγμό. Είναι 5 ετών και τον κοιτάω στο στόμα την ώρα που μασάει και είμαι σε ετοιμότητα. Αν καμμιά φορά βήξει πανικοβάλλομαι. Τώρα το έχει καταλάβει και το κάνει επίτηδες. Με δουλεύει κιόλας :D

Dimitra83
05-04-11, 18:47
αυτο παλι τι κακο ρε κοριτσια!κιεγω το κανω και στα 3!!πηγαινω οταν κοιμουνται να δω αν αναπνεουν:shock:
επισης απο τοτε που ακουγοταν προπερσι κατι περιστατικα με καλοριφερ που βγαζανε κατι και πεθανανε ποσα ατομα...μου εχει κολλησει στον εγκεφαλο!
τα καιω βεβαια οταν κοιμουνται γιατι εχει ψοφοκρυο αλλα παντα παω και μυριζω το καλοριφερ να δω αν βρωμαει τιποτα:shock::shock:

βιολετα3
05-04-11, 19:14
αχ τ τραβαμε.λοιπον εγω πριν 3μιση χρονια η κορη μου μου ειχε κρυφτη στο σπιτι κ νομιζα πως τ εχασα το τι ακολουθουσε δεν φανταζεστε τ εψαχναμε παντου πουθενα ν μην τ πολυλογο καποια στιγμη βγηκε σαν μ μην ειχε συμβει τιποτα.απο εκεινη τ ημερα αρχισε ο εφυαλτησ μου.δεν μπορουσα ν κοιμηθω τ βραδυα γιατι νομιζα οτι θα μου τ κλεψουν δεν μπορουσα να βγω εξω απο τ σπιτι γιατι νομιζα οτι θα τ χασω.κατα τ διαρκει τ ημερασ ειχα ταχυκαρδια κ επισκευτικα εναν καρδιολογο του ειπα αυτ που μου ειχαν συμβει κ μου ειπε πως αυτο που εχω ειναι κριση πανικου.πηγα και σε εναν ψυχωλογο ο οποιος μου ειπε πως ολοι αυτη η κατασταση δημιουργιθηκε απο τ σοκ που περασα.δεν πηρα χαπια κ με εμαθε πως με καποιες αναπνοες ν τ ξεπερνω.εγω αυτες τ φοβιεσ τ ξεπερασα μετα απο 2 χρονια.βεβαι εαν κατι με ανχωσει μ πιανει κρισει πανικου αλλα εχω μαθει ν τ ελενχω κ μεσα σ 5 λεπτα μου περναει

eleanax
05-04-11, 19:40
αχ...οι φοβίες μας. εγω εχω πάθει το εξης ανατριχιαστικό. απο τότε που εμαθα για το τέρας που βίασε το παιδάκι του μέχρι θανάτου εχω παθει μεγαλο σοκ και συνεχώς σκέφτομαι πως μπορεί να εκανε κατι τετοιο. Δεν το χωρά το μυαλό μου. καθημερινά περνάω λόγω δουλειάς απο το σημείο που συνεληφθη (τα κτελ) και με το που πλησιάζω με διαπερνά ενα ρεύμα και μου ερχοντε εικόνες φριχτές στο μυαλό αυτης της ψυχούλας την ωρα που εσβηνε. συγνώμη βρε κορίτσια για την περιγραφή μου αλλα πραγματικα δεν μπορώ να το βγάλω απ το μυαλό μου. πάντως απο τότε που γέννησα τρώω πολλα κολήματα. σε ανύποπτο χρόνο κανω ασχημες σκέψεις και σταυροκοπιέμαι συνεχώς. οποτε δεν εισαι η μόνη για ψυχοφάρμακα. την ίδια παράνοια κουβαλάμε ολες...:)

κι εγώ έτσι είμαι, εκείνο το βράδυ που το διάβασα δεν μπορούσα να κοιμήθω, ερχόταν και μένα η εικόνα ξανά και ξάνα και πάθαινα, παλιά δεν ήμουνα έτσι, στεναχωριόμουνα βέβαια, αλλά αυτό που παθαίνω τώρα, και δε θέλω απλά να κλείνω τα μάτια, γιατί αυτά συμβαίνουν γύρω μας και πρέπει να είμαστε ενημερωμένες, αλλά από την άλλη δεν το αντέχω να ακούω μωράκι ή παιδάκι ότι έπαθε κάτι

aleca
05-04-11, 21:13
και εγω, και εγω.....τρεμω ολη την ωρα.....
Ειμαι στην δουλεια, περναει μπροστα μου ασθενοφορο και με λουζει κρυος ιδρωτας.....σκεφτομαι οτι ΤΩΡΑ θα τρωει μηλο και μπορει να πνιγει και αρχιζω να παιρνω τηλεφωνα.....αρρωσταινουν και δεν κοιμαμαι μην τυχον κανουν εμετο η κατι τελος παντως και δεν τα ακουσω...χαλια μαυρα....
και εικονες βλεπω.....θανατου....και μου ερχεται να ριξω ενα κουβα νερο στο κεφαλι μου να συνελθω.....
χαιρομαι που δνε ειμαι μονη!!!!

Dimitra83
05-04-11, 21:18
με το ασθενοφορο εχω παθει και εγω πανικο οταν τα πηρε τα 2 τα μεγαλα ο αντρας μου να τους παει βολτα και μιση ωρα μετα ακουω ασθενοφορο! παραταω τα παντα και να λεω μεσα μου ''να παρω τωρα τηλ?κ αν οδηγαει και παρω τηλ και αποσπασω την προσοχη του και πεσουν πουθενα?και αν δεν οδηγαει αλλα τα εχει και παιζουν εξω και αποσπασω την προσοχη του με το τηλ και του φυγει κανενα στο δρομο???:shock:'' περασε αλλη μιση ωρα και αρχισα να τρωγομαι με τα ρουχα μου.ανοιγα τηλεοραση αλλα το μυαλο μου ηταν αλλου.και να κοιταω απο το παραθυρο.τελικα δεν αντεξα και πηρα τηλ.
το σηκωνει ο αντρας μου χαλαρος και εγω να λεω ''καλα ειναι τα παιδια?ολα καλα?εσυ καλα?'' και επειδη ξερει οτι ειμαι τρελλη και σκεφτομαι τετοια χαζα,... μου λεει '' μια χαρα ολοι.οκ εγινε ενας σεισμος μια πλυμηρα ενα τσουναμι καηκε και το μαγαζι που ημαστε και τωρα βρισκομαστε κατω απο κατι συντριμια και μας δινουν νερο με καλαμακι'':shock::shock::shock::shock:
:twisted::twisted:

vouraikos
05-04-11, 21:21
τα τραβαω βιντεο σε κατι φανταστικες φασεις και σταματαω στην μεση , κλεινω την στιγμη μηχανη γιατι σκεφτομαι ........αν πεθουν κατι, θα καθομαι να βλεπω τα βιντεακια και θα τρελλαινομαι.....παντως να σας πω την αληθεια, αν καποια στιγμη μπορεσω οικονομικα , εγω την ψυχαναλυση μου θα την κανω.

ο μεγαλος μου κανει και χαβαλε......"μαμα, μαμα σκεφτεσαι να πεθανω!!!" ακους ο τσογλανος?? ακουω να λες!

ego-roula
05-04-11, 21:47
χαιρομαι παντως που δεν ειμαι η μονη.



μια ψυχαναλυση την χρειαζομαι, αυτο ειναι το μονο σιγουρο..

maria-giannis
05-04-11, 22:09
λοιπον μολις εβαλα το θεμα βγηκα γιατι ο μικρος ξυπνησε και δεν ειχα διαβασει τιποτα!χαιρομαι πραγματικα που δεν ειμαι η μονη!δε μπορειτε να φανταστειτε ποσο πολυ χαιρομαι!οχι για αυτα που περναμε αλλα για το γεγονος οτι δεν ειμαι τρελλη!!!!
εχω παει απο πανω να δω αν αναπνεει,εχω χλωμιασει και χασει 10 χρονια απο τη ζωη μου οταν εβγαλε τη πρωτη του ΓΟΥΛΙΑ γιατι γουλιτσα δε το λες αυτο που εβγαλε,εχω κοντεψει να πεθανω οταν τις προαλλες πνιγηκε με ενα μπισκοτο και δε τον πηρα χαμπαρι αμεσως(μου ηρθε αμεσως στο μυαλο το θεμα "τι πηγαμε να παθουμε")το τι επακολουθησε ασε μη το περιγραψω καλυτερα,εχω βαλει μαζι του τα κλαμματα επειδη χτυπησε και μετα δεν ηρεμουσε,μετα ηρεμισε και κοιμηθηκε 15 λεπτα αργοτερα και εγω ο ΠΑΝΙΚΟΣ προσωποποιημενος,ξυπνουσα με το παραμικρο θορυβακι οταν 1,5 μηνων αρρωστησε και εβηχε στον υπνο του,εχω τρελλαθει απο την αγωνια μου οταν μετα απο εμβολιο σηκωσε 39 πυρετο(εκει βεβαια αντεδρασα καλα αφου τον βουτηξα και τον εχωσα στη μπανιερα),εχω λιωσει απο τις τυψεις οταν επεσε απο το κρεβατι μας και εμεινε μια νυχτα στο νοσοκομειο,και αλλα πολλα πολλα πολλα.
παντως ρε κοριτσια ουτε εγω μπορω να βγαλω την εικονα με το παιδακι που το βιαζαν,ουτε μπορω να δω ταινιες με μωρα που κατι θα παθαινουν,ουτε πολλα απο τα πραγματα που πριν αποκτησω το γιαννη τα εκανα κανονικα.τελικα ολες τα ιδια εχουμε στο μυαλο μας.οσο για τις δυσκολες στιγμες δε τα διαβαζω τα θεματα γιατι δεν αντεχω πια.τα διαβαζα οταν ημουν εγκυος γιατι ηθελα να ειμαι προετοιμασμενη για ολα αλλα εκεινη τη περιοδο δε με επιρρεαζαν τοσο πολυ.παντως δε ξερω για εσας αλλα οποτε ακουω κατι η σκεφτομαι κατι παντα βαζω τον εαυτο μου και το παιδι μου στη θεση τους,και αυτο ειναι που με τρελαινει.φοβαμαι μη συμβει το ταδε σε μας.και δεν ειναι κατι που μπορω να το αποφυγω,μονο του μου ερχεται!!!

maria-giannis
05-04-11, 22:11
α οσο για την ψυχαναλυση και γω το σκεφτομαι σοβαρα πλεον!!

aleca
05-04-11, 22:16
ενα θα σας πω....εφτασε τριων χρονων ο γιος μου ο μεγαλος για να τον αφησω σε αυτοκινητο χωρις εμενα,ακομη και με οδηγο τον πατερα του!!
Το ραντεβου μου δεν θα ειναι για ψυχαναλυση εμενα, ειναι για διαζυγιο......

Dimitra83
05-04-11, 23:01
ο γιος μου το καλοκαιρι ξηλωσε με τα χερια του μια πριζα(η οποια δεν ηταν ουτε χαλαρη ουτε τιποτα.ηταν ΜΙΑ ΧΑΡΑ)και τον τιναξε ρευμα αλλα ευτυχως επεσε ο γενικως και γλητωσε το καρβουνιασμα!! 1 μηνα εκανα να συνελθω,καθε βραδυ μολις επεφτα για υπνο μου ερχοταν η εικονα να τον χτυπαει ρευμα και να μενει εκει!
τον ιουνιο αρχες... ειπαμε να παμε οικογενειακως σε μια πισινα μιας και δεν εχουμε θαλασσα εδω στην γερμανια...εγω ημουν σχεδον 5 μηνων τοτε.ειχα εγω τον μικρο και ο αντρας μου την μεγαλη.ειχε διαφορες πισινες.για παιδια για εφηβους για ενηλικες κλπ.σε καποια στιγμη ο αντρας μου ειναι την ΥΠΕΡΟΧΗ ιδεα να παρει τη μικρη να την παει στη μεγαλη πισινα να κολυμπισουν μαζι κρατωντας την αγκαλια.
ο μικρος γκρινιαζε και πηγαμε σε μια σκια να του βαλω και αντηλιακο...σε καποια φαση βλεπω τον αντρα μου γυρναει.του λεω ''που ειναι η ραφαελα?''και μου απανταει απαθεστατα ''να εκει πισω'' λεω ''ΠΟΥ???'' και λεει ολο χαλαροτητα ''τωρα βγηκαμε απο την πισινα και την αφησα εκει με κατι παιδακια'' του αφηνω αγκαλια τον μικρο και τρεχω σιφουνας.
ΡΑΦΑΕΛΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!αμεσως ετρεξα στην πυλη και ειπα να κλεισουν τις πορτες.δεν εκατσα καν να δω αν το κανουν.γυρνουσα σαν τρελη χωρις ανασα χωρις να ακουω!σε 1 δευτερολεπτο περασαν χιλιες σκεψεις.οτι την αρπαξαν την βιασαν την σκοτωσαν οτι την πηραν να πουλησουν τα οργανα της οτι επεσε σε πισινα και πνιγηκε!! και ενα σωρο!!!
φτανω στο σημειο που καθομασταν πριν και ρωταω μια γυναικα που ηταν διπλα μας αν την ειδε.μου απανταει ''οχι'' και τοτε πεφτω στα γονατα και αρχιζω να κλαιω και ξαφνικα σηκωνω το κεφαλι και την βλεπω συναμενη κουναμενη να ερχεται με τον μπαμπα της μαζι και τον μικρο.
αυτο ηταν οτι χειροτερο εχει συμβει στη ζωη μου ως τωρα:evil:

DaF
05-04-11, 23:48
σημειωστε κ εμενα στις τρελες :rolleyes:
ναι παω απο πανω της να δω αν αναπνεει,
ναι την εχω ξυπνησει γιατι κοιμοταν απιστευτα ησυχα κ βαρια που τρομαξα (:rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:)
ναι βλεπω εφιαλτες,
ναι περνανε κατι φλασιες φρικης....
δεν θα ξεχασω ενα ονειρο που ειδα, οταν αρχισε να φτανει πριν λιγο καιρο το πομολο στις πορτες...:οτι ανοιξε την εξωπορτα κ πριν προλαβω να παω κοντα της τη βουτηξε καποιος κ εφυγε.....

δυσκολα παλευεται ολο αυτο, πολυ δυσκολα.........κ κατα μια εννοια, κ εγω χαιρομαι που δεν ειμαι η μονη....:?

dimitra το επομενο βημα θα ηταν 'πνιγω τον αντρα μου στην πισινα ΤΩΡΑ' :shock::shock::shock::shock:

Dimitra83
05-04-11, 23:54
εκεινη τη στιγμη να δεις τι του ελεγα....ουτε στον εχθρο μου αυτο που περασα.
αφου μου λεει τις προαλλες ''αντε να καλοκαιριασει να πηγαινουμε στις πισινες ''κ τον κοιταξα με ολη την κακια που μπορει να βγαλει ενας ανθρωπος!του λεω ΑΥΤΟ ΔΕ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ!!!
οποτε περναμε απο εκεινο το μερος θελω να τον κοπανησω στο κεφαλι!σκεφτομαι κ ολο αυτο που εγινε και θελω να τσιριξω

maria-giannis
06-04-11, 00:21
πωπω δημητρα μου σηκωθηκε η τριχα!!!!χριστε μου!τον εχω χασει μεσα στο σπιτι γιατι μια ωραια πρωια βρηκε ξεκλειδωτη μια ντουλαπα και μπηκε μεσα να δει τι ειναι,εγω να φωναζω γιανννη γιααααααννηηηηηηη ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑΝΝΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!τιποτα το κωλοπαιδο ουτε μια φωνιτσα να δω που ειναι!ειδα και επαθα μεχρι να τον βρω.εντομεταξυ τωρα μπορει να ακουγονται αστεια ολα αυτα αλλα εκεινη την ωρα πραγματικα περνανε 1000 πραγματα απο το μυαλο σου!

Vanilla
06-04-11, 00:46
Βρε κορίτσια εσείς τα έχετε γεννήσει τα αστεράκια σας, τα ζείτε, τα μεγαλώνετε κι είναι λογικό να έχετε ανησυχίες..
Εγώ όπως βλέπετε κι από το τικεράκι μου είμαι μια mom to be,,,
Όμως από τώρα έχω ανησυχίες για την μπεμπούλα, αν θα είναι γερή, αν θα μπορεί να αναπνέει όταν κοιμάται,,, ΄
Μήπως την τσιμπήσει κάποιο μολυσμένο κουνούπι, μήπως μου πέσει,,
Τι θα γίνει αν την πειράξουν στο σχολείο???
Φοβάμαι μη βρεθεί κανένας αλήτης κ πληγώσει την καρδούλα της,,,
Αν δεν με αγαπήσει????
Ααααχ και λίγα σας έγραψα

annathi
06-04-11, 01:07
και εγω μια απο τα ιδια και χαιρομαι που τελικα υπαρχουν και αλλες που κανουν αυτα που κανω και εγω!! αχαχαχα
απο τοτε που γεννησα ολο εφιαλτες βλεπω, πλαθω σεναρια που στην σκεψη τους και μονο βουρκωνω και στην λεχωνεια εκλαιγα και οταν κοιματε συνεχεια παω και την ελεγχω και αλλα πολλα....

anastasiaspil
06-04-11, 11:58
Πριν κανα μήνα, πηγαίναμε βόλτα εγώ με τα πόδια και αυτός με το ποδήλατο. Κάποια στιγμή ενώ δεν το είχε κάνει ποτέ μέχρι τώρα, άρχισε να τρέχει με το ποδήλατο και να του φωνάζω και να με αγνοεί. Περιττό να σας πω, τι τρέξιμο έριξα για να τον προλάβω. Τύφλα να 'χει ο Κεντέρης, έσπασα παγκόσμιο ρεκόρ. Για πότε φτάσαμε στο σπίτι, δεν το κατάλαβα. Στο ένα χέρι κράταγα το ποδήλατο και στο άλλο τον μικρό.

my_little_miracle
06-04-11, 12:22
Και ναι μπορείτε να καλωσορίσετε την βασίλισσα της υπερβολής!!!Εγώ έχω και το άλλο.....δεν την πάω βόλτα χωρίς το καρότσι γιατί φοβάμαι ότι εκεί που περπατάμε μπορεί να έρθει κάποιος και να μου την αρπάξει :shock::shock::shock:!!!!!Ειλικρινά χαίρομαι πάάάάάάρα πολύ που υπάρχουν και αλλοι σαν κι εμένα!!Όλοι με λένε υπερβολική..(ΕΓΩ υπερβολική????:lol:).Το κλασικό : "Καλά όλα τα κακά στο δικό σου το παιδί θα συμβούν?" και η απάντηση : " Αφού είναι χαρισματικό και ξεχωριστό και πανέξυπνο κτλ κτλ....":lol:. Εννοείται πως έχω ξυπνήσει άπειρες φορές να δω αν αναπνέει καλά στον ύπνο της και εννοείται πως την έχω ξυπνήσει όταν κοιμόταν βαριά ( όπως έγραψε και μια άλλη ομοιοπαθούσα μαμά παραπάνω!!)..Και άσχημα όνειρα βλέπω.. και γενικά δεν μπορώ πλέον να δω ταινία ή οτιδήποτε που έχει να κάνει με κακοποίηση/ απαγωγή και άλλα φρικιαστικά μωρού/παιδιού..Δεν θα μιλήσω για τους ομηρικούς καβγάδες που έχω ρίξει με τον μπαμπά της, οποίος είναι πάρα πολύ χαλαρός και μου λέει ότι είμαι υπερβολική και ότι έτσι γεμίζω ανασφάλειες το παιδί και άλλα πολλά..Και το κακό είναι πως ξέρω ότι έχει απόλυτο δίκιο :oops:..Τέλοσπάντων μπορώ να πω ότι τους τελευταίους μήνες έχω χαλαρώσει κάπως(λίγο) και όντως το να αποφεύγεις αυτά που σου προκαλούν άγχος έχει αποτέλεσμα..Πάντως μου έχουν πει ότι όλο αυτό έχει να κάνει λίγο και με την ηλικία δηλαδή όσο πιο μικρή γίνεσαι μαμά τόσο πιο πολύ φοβάσαι- αν και δεν το πιστεύω απόλυτα.

vouraikos
06-04-11, 13:08
σημειωστε κ εμενα στις τρελες :rolleyes:
ναι παω απο πανω της να δω αν αναπνεει,
ναι την εχω ξυπνησει γιατι κοιμοταν απιστευτα ησυχα κ βαρια που τρομαξα (:rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:)
ναι βλεπω εφιαλτες,
ναι περνανε κατι φλασιες φρικης....
δεν θα ξεχασω ενα ονειρο που ειδα, οταν αρχισε να φτανει πριν λιγο καιρο το πομολο στις πορτες...:οτι ανοιξε την εξωπορτα κ πριν προλαβω να παω κοντα της τη βουτηξε καποιος κ εφυγε.....

δυσκολα παλευεται ολο αυτο, πολυ δυσκολα.........κ κατα μια εννοια, κ εγω χαιρομαι που δεν ειμαι η μονη....:?

dimitra το επομενο βημα θα ηταν 'πνιγω τον αντρα μου στην πισινα ΤΩΡΑ' :shock::shock::shock::shock:

σου εχω ονειρακι παρομοιο αλλα τρελο.

Ο αντρας μου ηταν ξανα παντρεμενος (για 9 μηνες) και χωρισε λιγο πριν τον γνωρισω.(χωρις παιδια).
εχω γεννησει τον Νικολα και ειναι 4 μηνων και ξυπναω ενα βραδυ κλαιγοντας γιατι εχω δει το εξης.
Μπαινει σπιτι η πρωην γυναικα του παιρνει το παιδι και παει να φυγει. τρεχω να την σταματησω και με πιανει ο αντρας μου και μου λεει "μην κανεις τιποτα, το εχω ψαξει νομικα και τωρα που δεν δουλευεις , μπορουμε να σου παρουμε το παιδι. αλλωστε γιαυτο εκανα σαν τρελος να σε παντρευτω , επειδη δεν μπορουσε εκεινη να κανει παιδι , βρηκαμε μια μικρη (ημουν 24 οταν γεννησα) με καλα γονιδια για να κανω παιδι μαζι της και μολις τελειωσει ο θηλασμος να το παρω και να ζησω μαζι της σαν οικογενεια" και αυτη να με κοιταει με χαμογελο σκυλας......

εεεε δεν φανταζεσαι ποσο καιρο μου πηρε να συνελθω. και στο ασχετο ετσι. η σχεση μου με τον αντρα μου μια χαρα. η κοπελα η αλλη μακρια. δεν την εχω δει ποτε , δεν μας εχει ενοχλησει ποτε. δεν μιλανε καν. τελευταιο τηλεφωνημα ειχε γινει μπροστα μου για κατι διαδικαστικα του διαζυγιου. μια χαρα γυναικα πρεπει να ειναι....τιποτα απο το πουθενα φοβοι....τρελαααααα

maria-giannis
06-04-11, 13:18
σου εχω ονειρακι παρομοιο αλλα τρελο.

Ο αντρας μου ηταν ξανα παντρεμενος (για 9 μηνες) και χωρισε λιγο πριν τον γνωρισω.(χωρις παιδια).
εχω γεννησει τον Νικολα και ειναι 4 μηνων και ξυπναω ενα βραδυ κλαιγοντας γιατι εχω δει το εξης.
Μπαινει σπιτι η πρωην γυναικα του παιρνει το παιδι και παει να φυγει. τρεχω να την σταματησω και με πιανει ο αντρας μου και μου λεει "μην κανεις τιποτα, το εχω ψαξει νομικα και τωρα που δεν δουλευεις , μπορουμε να σου παρουμε το παιδι. αλλωστε γιαυτο εκανα σαν τρελος να σε παντρευτω , επειδη δεν μπορουσε εκεινη να κανει παιδι , βρηκαμε μια μικρη (ημουν 24 οταν γεννησα) με καλα γονιδια για να κανω παιδι μαζι της και μολις τελειωσει ο θηλασμος να το παρω και να ζησω μαζι της σαν οικογενεια" και αυτη να με κοιταει με χαμογελο σκυλας......

εεεε δεν φανταζεσαι ποσο καιρο μου πηρε να συνελθω. και στο ασχετο ετσι. η σχεση μου με τον αντρα μου μια χαρα. η κοπελα η αλλη μακρια. δεν την εχω δει ποτε , δεν μας εχει ενοχλησει ποτε. δεν μιλανε καν. τελευταιο τηλεφωνημα ειχε γινει μπροστα μου για κατι διαδικαστικα του διαζυγιου. μια χαρα γυναικα πρεπει να ειναι....τιποτα απο το πουθενα φοβοι....τρελαααααα
και μενα ο αντρας μου ηταν παντρεμενος πριν απο μενα.βασικα τον γνωρισα πριν παντρευτει και ηξερα και τη γυναικα με την οποια μιλαγαμε και ερχοταν και στο μαγαζι μας και καθοταν.μια χαρα μου φαινοταν.χωρισανε στους 4 μηνες.μετα αυτη μεταλλαχθηκε σε σκυλα!εχω δει λοιπον οτι μου εχει κλεψει το παιδι και ο αντρας μου αναγκαστηκε να τη ξαναπαντρευτει!!!!ελεος ομως ετσι!

Dimitra83
06-04-11, 13:22
και μενα ο αντρας μου ηταν παντρεμενος πριν απο μενα.βασικα τον γνωρισα πριν παντρευτει και ηξερα και τη γυναικα με την οποια μιλαγαμε και ερχοταν και στο μαγαζι μας και καθοταν.μια χαρα μου φαινοταν.χωρισανε στους 4 μηνες.μετα αυτη μεταλλαχθηκε σε σκυλα!εχω δει λοιπον οτι μου εχει κλεψει το παιδι και ο αντρας μου αναγκαστηκε να τη ξαναπαντρευτει!!!!ελεος ομως ετσι!
ουτε ο φωσκολος δε θα το σκεφτοταν αυτο!!!:lol:

DaF
06-04-11, 13:28
καλα περναμε ολες μας:lol:
παντως βουραικε, δεν εχεις παραπονο, εχεις καλα γονιδια:lol:
miracle κανε πιο κει στο θρονο, γιατι εγω φοβαμαι το αντιθετο, μην μου την κλεψουν μεσα απο το καροτσι :shock:

βιολετα3
06-04-11, 13:34
της τρομαρεσ που επαθα εγω και με τ 3 ευχομαι ν μην τ παθει κανεις.με τ πτωτη μ την κορη που νομιζ πωσ τ εχασα ενω ειχε κρυφτει στην κουνιαδα μου και δεν εβγενε για 45 λεπτα.στην δευτερη επαθα τ σοκ τησ ζωης μου ηταν 9 μηνων την ανεβασε η μεγαλη σ καναπε κ επεσε επαθε καταγμα σ κρανιο και εσωτερικο αιματωμα κοντεψα ν τ χασω τ παιδι.και σαν να μην εφτανε αυτο οταν ηταν 11 μηνων βρηκε ενα καπακι απο ουισκη το εβαλε στο στομα ημουν στην κουζινα κ αυτη λιγο πιο περα με γυρισμεμη τ πλατυ ενω τ μιλουσα ηδα πως δεν γυριζει ν με δει παω κ τ βλεπω τ παιδι ν εχει μελανιασει κοντεψα ν πεθανω ευτυχως για καλη μου τυχη εχω τελειωσει νοσηλευτικη κ ηξερα πρωτες βοηθειες τ καπακι ειχε φραξει στο λαγυρα αφου καταφερα ν τ βγαλω κ ν συνεφερω τ παιδι περνω τ παιδιατρο ν ερθει ερχετε κ μου λεει πως εαν δεν ηξερα πρωτες βοηθειες δεν υπηρχε περιπτοση ν προλαβαινα ν πηγενα νοσοκομειο μολις συνηδητοποιησα τι ειχε γιναι δεν τ πιστευω κατερευσα ευτυχως δεν ειχε φυγει η παιδιατροσ κ μ εδωσε ενα λεξοτανιλ για ν ηρεμισω μεχρι ν ερθει ο αντρας μου.κ τ τελειωτικο χτυπημα ηταν πριν 4 μηνες που ημουν εγκυος 3 μηνων κ τ εχασα.

vouraikos
06-04-11, 13:42
καλα περναμε ολες μας:lol:
παντως βουραικε, δεν εχεις παραπονο, εχεις καλα γονιδια:lol:
miracle κανε πιο κει στο θρονο, γιατι εγω φοβαμαι το αντιθετο, μην μου την κλεψουν μεσα απο το καροτσι :shock:


ναι ναι η ψωναρα δεν φευγει ουτε στο υπνο...ειδες χαλια??χαχαχαχ

παρακαλω να αλλαξει το ονομα του θεματος και να το ονομασουμε "η γωνια της τρελης".
ασε τον φοβο του καρκινου.....οτι και να τους ποναει , το πρωτο πραγμα που παει το μυαλο μου ειναι αυτο.......


οταν μετακομισαμε στο σπιτι αυτο, δεν ειχα βαλει προστατευτικα στο μπαλκονι. τοτε 3 μερες μεχρι να βαλω , κοιταζα κατω και φανταζομουν τα παιδια να εχουν πεσει και πως θα ηταν και με πιαναν τα κλαματα.

ο αντρας μου λεει πως πρεπει να βρω κατι να διοχευτευσω την φαντασια μου γιατι δεν παμε καλα.....ρε κοριτσια παντως το οτι το εχουμε πολλες, παυει να το κανει προβλημα???

μηπως οντως δεν παμε καλα? περα απο την πλακα.......???

maria-giannis
06-04-11, 15:11
ουτε ο φωσκολος δε θα το σκεφτοταν αυτο!!!:lol:
σκεψου να το ζουσες μεσα στο ονειρο ομως!τραγικο δημητρουλα δε μπορω να στο περιγραψω,καλα να μου φαει τον αντρα αλλα να μου κλεψει και το παιδι η σκυλα?!ε οχι!!!!

οταν ηταν 11 μηνων βρηκε ενα καπακι απο ουισκη το εβαλε στο στομα ημουν στην κουζινα κ αυτη λιγο πιο περα με γυρισμεμη τ πλατυ ενω τ μιλουσα ηδα πως δεν γυριζει ν με δει παω κ τ βλεπω τ παιδι ν εχει μελανιασει κοντεψα ν πεθανω ευτυχως για καλη μου τυχη εχω τελειωσει νοσηλευτικη κ ηξερα πρωτες βοηθειες τ καπακι ειχε φραξει στο λαγυρα αφου καταφερα ν τ βγαλω κ ν συνεφερω τ παιδι περνω τ παιδιατρο ν ερθει ερχετε κ μου λεει πως εαν δεν ηξερα πρωτες βοηθειες δεν υπηρχε περιπτοση ν προλαβαινα ν πηγενα νοσοκομειο μολις συνηδητοποιησα τι ειχε γιναι δεν τ πιστευω κατερευσα.
παλι καλα που αντεδρασες και του το εβγαλες του παιδιου!μπραβο ρε κοπελια εγω στη θεση σου δε ξερω τι θα εκανα καθως το ειχε παρει η γιαγια του ενα αμαξι με τρυπες με διαφορα σχεδια για να βαζει μεσα αστερακια κυλινδρους και τετοια,αυτα ομως ηταν μικρα σε μεγεθος και μια μερα επαιζε με τον κυλινδρο και το βαζει στο στομα.εκεινη την ωρα ενω κοιτουσα το παιδι που επαιζε γυρισα να δω τηλεοραση(ουτε 3 δευτερολεπτα).ακουω το παιδι να κανει ενα θωρηβο σα να πνιγεται και γυρναω τον βλεπω με τον κυλινδρο στο στομα γυρω απο τα χειλακια του!αμεσως πηγα να το βγαλω αλλα ειχε σφινωσει!!!δεν πανικοβληθηκα για να μην τον τρομαξω αλλα απο μεσα μου......αστα!αν το ειχε καταπιει κιολας δε ξερω πως θα το εβγαζα.μπραβο και παλι μπραβο.



ρε κοριτσια παντως το οτι το εχουμε πολλες, παυει να το κανει προβλημα???

μηπως οντως δεν παμε καλα? περα απο την πλακα.......???
δε νομιζω οτι δε παμε καλα απλα οπως ολες οι μαμαδες στη φυση φοβομαστε για τα μικρα μας.(συμπερασμα αφου ειδα οτι δεν ειμαι η μονη που νιωθει ετσι!!!)
εχεις δει κανενα ντοκιμαντερ οπου το μωρο μιας αρκουδας εχει πιαστει σε φακα?εκει να δεις τρελλα η μαμα αρκουδα!!!!

Dimitra83
06-04-11, 15:23
βιολετα συγκλονιστικο αυτο που επαθες:confused::confused::confused: δεν εχω λογια!!! απο τους μεγαλυτερους φοβους μου ειναι ο πνιγμος!!! για πες μας ομως τι κανεις σαυτη την περιπτωση να εχουμε ετσι μια ιδεα?

Dimitra83
06-04-11, 15:28
εμενα ο γιος μου πριν 3-4 μηνες επαιζε με ενα αυτοκινητακι απο αυτα τα μικρα τα σιδερενια και ξηλωσε την πορτα και την εβαλε μεσα στη μυτη του:shock::shock: εντωμεταξυ ηταν και μαυρο και δε φαινοταν μεσα στη μυτη!!!το ειχε βαλει πολυ βαθεια! και να κλαιει και να χτυπιεται οτι ποναει η μυτη του και εχω νομιζα οτι την χτυπησε και να του λεω ελα να το κανω μακια και να μη μου λεει το σκασμενο οτι εβαλε κατι μεσα!!τρομαξε μαλλον!
περιπου επι 10 λεπτα να μη μπορω να τον ηρεμισω να κλαιει σπαρακτικα!
και πως κοιταω καλα μεσα στη μυτη και βλεπω ενα μαυρο κομματι!!! τα ειδα ολα!!!ΕΜΕΙΝΑ ΚΑΓΚΕΛΟ!!!να μη ξερω τι να κανω!τον ξαπλωνω ανασκελα παιρνω το τσιμπιδακι για τα φρυδια αυτος να μη καθεται!μονη μου στο σπιτι ο αντρας μου στη δουλεια!τελικα τον ξαπλωσα παλι και εβαλα τα ποδια μου πανω του για να μη μπορει να σηκωθει.με το αλλο χερι να του σφιγγω το κεφαλι για να μη το κουναει και του το τραφηξα το σιδερο μεσα απο το μυτη. καλα ειχα φρικαρει τελειως...

βιολετα3
06-04-11, 15:34
εμενα ο γιος μου πριν 3-4 μηνες επαιζε με ενα αυτοκινητακι απο αυτα τα μικρα τα σιδερενια και ξηλωσε την πορτα και την εβαλε μεσα στη μυτη του:shock::shock: εντωμεταξυ ηταν και μαυρο και δε φαινοταν μεσα στη μυτη!!!το ειχε βαλει πολυ βαθεια! και να κλαιει και να χτυπιεται οτι ποναει η μυτη του και εχω νομιζα οτι την χτυπησε και να του λεω ελα να το κανω μακια και να μη μου λεει το σκασμενο οτι εβαλε κατι μεσα!!τρομαξε μαλλον!
περιπου επι 10 λεπτα να μη μπορω να τον ηρεμισω να κλαιει σπαρακτικα!
και πως κοιταω καλα μεσα στη μυτη και βλεπω ενα μαυρο κομματι!!! τα ειδα ολα!!!ΕΜΕΙΝΑ ΚΑΓΚΕΛΟ!!!να μη ξερω τι να κανω!τον ξαπλωνω ανασκελα παιρνω το τσιμπιδακι για τα φρυδια αυτος να μη καθεται!μονη μου στο σπιτι ο αντρας μου στη δουλεια!τελικα τον ξαπλωσα παλι και εβαλα τα ποδια μου πανω του για να μη μπορει να σηκωθει.με το αλλο χερι να του σφιγγω το κεφαλι για να μη το κουναει και του το τραφηξα το σιδερο μεσα απο το μυτη. καλα ειχα φρικαρει τελειως...εμενα ειχε βαλει η μεγαλη κονφλειξσ εκεινα τα μικρα που μιαζουν σαν ποντικοκουραδακια συγνωμη για τ λεξη.τα εβγαλε η παιδιατροσ με λαβιδα κατι σαν τσιμπιδακι μεγαλο

βιολετα3
06-04-11, 15:47
βιολετα συγκλονιστικο αυτο που επαθες:confused::confused::confused: δεν εχω λογια!!! απο τους μεγαλυτερους φοβους μου ειναι ο πνιγμος!!! για πες μας ομως τι κανεις σαυτη την περιπτωση να εχουμε ετσι μια ιδεα?υπαρχουν διαφοροι τροποι αναλλογα με την ηλικια.το πρωτο πραγμα που πρεπει ν κανουμε ειναι να το γυρισουμε αναποδα να μην παει πιο πισω τ αντικειμενο εαν τ γυρισουμε χτυπησουμε τ παλτυ κ δεν βγει μερατα πας στην επομενη κυνηση που ειναι να τ συκωσεις κε με τ 2 χερια ν πιεσεις στο στομαχι.κ σε καμια περιπτοσηδεν βαζουμε τ χερια μας στο στομα γιατι γιατι μπορει ν παει πιο μεσα.στην δικια μου περιπτωσει επειδη ηταν μεγαλο κ τ ειδα τ εχει ηταν ν την ξαπλωσω στα γονατα μου ανασκελα τησ πιεσα τ στομαχι μπασ κ σφυχτη τ παιδι κ δεν παει πιο μεσα δεν βοηθησε κ πολυ αυτο κ η αμεσω κινηση η οποια ειναι και λαθοσ αλλα σ αυτην τ περιπτωσει επιασε γιατι ειχε φρακαρει στο λαγυρα κ ισα που τ εβλεπα και το επιασα με τ νυχια.ηταν λαθος κυμιση μου τ ειπε η παιδιατρος η οποια τ ειδε τοτε κ ειχε ενα μικρο γδαρσιμο σ λαιμο αλλα δεν γινοταν διαφορετικα.ολα αυτα που περιγραφω σε κλασματα δευτερολεπτον

Dimitra83
06-04-11, 16:00
ουτε να το σκεφτω δε θελω!!!
εκανα μαθηματα πρωτων βοηθειων τα οποια ειναι υποχρεωτικα για να πας για διπλωμα αυτοκινητου!αλλα αυτο δε το ειχαμε κανει!ευχαριστω παντως !αλλα πρεπει να εισαι και ψυχραιμη εκεινη τη στιγμη.εγω καταρχην θα ουρλιαζα!!

maria-giannis
06-04-11, 16:00
βιολετα,η μαλλον ασε δε θα πω τιποτα δε θελω να το σκεφτομαι.χριστε μου ποσο πρεπει να φοβηθηκες!εμενα ευτυχως δεν εχει βαλει ακομα κατι στη μυτη.ο αντρας μου οταν ηταν μικρος ειχε βαλει κουκουτσι απο λεμονι και η πεθερα μου χαμπαρι δεν ειχε παρει!μεχρι που αρχισε και εβγαζε ριζες και φανηκε στο προσωπο του.τοτε μονο της εκοψε να το παει στο γιατρο.δημητρα ειναι αληθεια οτι ειναι πολυ δυσκολο να τον ακινητοποιησεις!δε καθονται κιολας ρε παιδι μου!τσιναει ο δικος μου αμα παω να του κανω το οτιδηποτε που δε του αρεσει.τα σκατακια μας!!!!

Dimitra83
06-04-11, 16:04
η αδερφη του μπαμπα μου οταν ηταν μικρη ειχε βαλει φασολι μεσα στη μυτη της και φυτρωσε!!
η κορη μου οταν ηταν 2-3 χρονων επαιρνε χαρτι το εκανε μπαλακια και το εβαζε μεσα στη μυτη της και μετα εκλαιγε κ της το εβγαζα με τσιμπιδακι:shock: επισης η κορη μου οταν ηταν 18 μηνων της ειχα παρει ενα πλαστικο πιατο απαυτα με 2 πατους που βαζεις μεσα ζεστο νερο για να κραταει ζεστο το φαγητο.και ξεβιδωσε το καπακι ισα με ενα 2ευρο ηταν και την βλεπω να προσωραει μαυτο το πραγμα μεσα στο στομα ολο χαρα!!!