PDA

Επιστροφή στο Forum : HELP ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ΤΟΝ ΕΦΗΒΟ ΓΙΟ ΜΟΥ?????


lela.g
07-04-11, 10:59
Καλημέρα.Είμαι νέα στο φόρουμ και θα ήθελα να με βοηθήσετε σχετικά με ένα θέμα που έχω με τον μεγάλο μου γιό.
Ας τα πάρω απο την αρχή.Είμαι μητέρα 5 παιδιών,και ο άντρας μου έχει πεθάνει εδώ κι 7 χρόνια.Μεγαλώνω μόνη μου τα παιδιά μου,και έχω χάσει τον έλεγχο με τον μεγάλο μου γιο ό οποίος είναι στην εφηβεία(15 ετών) και όπως καταλαβαίνετε επηρεασμένος απο την απώλεια του πατέρα του.
Κατάρχήν έχει μείνει 2 φορές στην ίδια τάξη(1η γυμνασίου)και αυτή τη χρονιά πηγαίνει για τρίτη φορά στο νυχτερινό,την ημέρα δουλεύει κάποιες ώρες.τον πίεσα έγω να δουλέψει μήπως και καταλάβει πως βγαίνουν τα χρήματα και το εκτιμίσει για να του δώσω ένα κίνητρο να συνεχίσει το σχολείο.Ομως αυτός ακόμα και τώρα δεν έχει τη διάθεση να πάει και κάνει συνέχεια απουσίες και φυσικά δεν προχωράει στα μαθήματα.
Και φυσικά αυτό είναι το λιγότερα.Εμένα δεν με υπολογίζει και δεν με ακούει καθόλου.Είναι σαν να μην υπάρχω.Αν προσπαθήσω σαν μητέρα να του μιλήσω και να του βάλω όρια σαν μάνα,εκείνος αντιδράει ακραία.Βρίζει άσχημα, σπάει οτι βρεί μπροστά του και έχει φτάσει να σηκώσει και χέρι και σε μένα και στα αδέρφια του.
Με αποτέλεσμα έγω όπως είναι φυσικό να αντιδράω πιο έντονα και για εκείνον η λύση είναι να πηγαίνει στην αστυνομία και να μου κουβαλάει τα περιπολικά στο σπίτι.
Τον μόνο που ακούει λίγο(χώρις όμως να είναι και σε αυτόν απόλυτα ειλικρινης)είναι ο αδερφός μου.Ομως κι εκείνος έχει τις δουλειές του και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να τον συνετίζει πάντα.
Εχουμε δοκιμάσει τα πάντα(τιμωρίες,μίλημα και τέλος ξύλο)δεν έχει πετύχει τπτ.Συνεχίζει τα ίδια.
Το χειρότερο είναι πως αν στριμωχτεί πολύ και δεν τον πέρνει,επικαλείται το χαμό του πατέρα του.
Είναι κι άλλα πράγματα όπως οτι το σκάει τα βράδυα απο το σπίτι ενω εγω κοιμάμαι γιατι δουλεύω,πέρνει το αμάξι και τρέμω μην συμβει τπτ.
Παρακαλώ αν υπάρχει κάποιος που έχει αντιμετωπίσει τα ίδια,ή κάποιος ειδικός αν υπάρχει στο φόρουμ να μου δώσει κάποιες συμβουλές για το πως μπορώ να πλησιάσω και να καταλάβω και να με καταλάβει το παιδί μου.
Φοβάμαι επειδή και τα μικρά βλέπουν αυτή την συμπεριφορά μην κάνουν τα ίδια(ήδη ο μικρός τον ψιλομιμήτε αλλά έχω ακόμα τον ελέγχο)και τραβάω τα μαλλιά μου.

ΣΩΤΗΡΙΑ
07-04-11, 11:14
Καλημέρα.Είμαι νέα στο φόρουμ και θα ήθελα να με βοηθήσετε σχετικά με ένα θέμα που έχω με τον μεγάλο μου γιό.
Ας τα πάρω απο την αρχή.Είμαι μητέρα 5 παιδιών,και ο άντρας μου έχει πεθάνει εδώ κι 7 χρόνια.Μεγαλώνω μόνη μου τα παιδιά μου,και έχω χάσει τον έλεγχο με τον μεγάλο μου γιο ό οποίος είναι στην εφηβεία(15 ετών) και όπως καταλαβαίνετε επηρεασμένος απο την απώλεια του πατέρα του.
Κατάρχήν έχει μείνει 2 φορές στην ίδια τάξη(1η γυμνασίου)και αυτή τη χρονιά πηγαίνει για τρίτη φορά στο νυχτερινό,την ημέρα δουλεύει κάποιες ώρες.τον πίεσα έγω να δουλέψει μήπως και καταλάβει πως βγαίνουν τα χρήματα και το εκτιμίσει για να του δώσω ένα κίνητρο να συνεχίσει το σχολείο.Ομως αυτός ακόμα και τώρα δεν έχει τη διάθεση να πάει και κάνει συνέχεια απουσίες και φυσικά δεν προχωράει στα μαθήματα.
Και φυσικά αυτό είναι το λιγότερα.Εμένα δεν με υπολογίζει και δεν με ακούει καθόλου.Είναι σαν να μην υπάρχω.Αν προσπαθήσω σαν μητέρα να του μιλήσω και να του βάλω όρια σαν μάνα,εκείνος αντιδράει ακραία.Βρίζει άσχημα, σπάει οτι βρεί μπροστά του και έχει φτάσει να σηκώσει και χέρι και σε μένα και στα αδέρφια του.
Με αποτέλεσμα έγω όπως είναι φυσικό να αντιδράω πιο έντονα και για εκείνον η λύση είναι να πηγαίνει στην αστυνομία και να μου κουβαλάει τα περιπολικά στο σπίτι.
Τον μόνο που ακούει λίγο(χώρις όμως να είναι και σε αυτόν απόλυτα ειλικρινης)είναι ο αδερφός μου.Ομως κι εκείνος έχει τις δουλειές του και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να τον συνετίζει πάντα.
Εχουμε δοκιμάσει τα πάντα(τιμωρίες,μίλημα και τέλος ξύλο)δεν έχει πετύχει τπτ.Συνεχίζει τα ίδια.
Το χειρότερο είναι πως αν στριμωχτεί πολύ και δεν τον πέρνει,επικαλείται το χαμό του πατέρα του.
Είναι κι άλλα πράγματα όπως οτι το σκάει τα βράδυα απο το σπίτι ενω εγω κοιμάμαι γιατι δουλεύω,πέρνει το αμάξι και τρέμω μην συμβει τπτ.
Παρακαλώ αν υπάρχει κάποιος που έχει αντιμετωπίσει τα ίδια,ή κάποιος ειδικός αν υπάρχει στο φόρουμ να μου δώσει κάποιες συμβουλές για το πως μπορώ να πλησιάσω και να καταλάβω και να με καταλάβει το παιδί μου.
Φοβάμαι επειδή και τα μικρά βλέπουν αυτή την συμπεριφορά μην κάνουν τα ίδια(ήδη ο μικρός τον ψιλομιμήτε αλλά έχω ακόμα τον ελέγχο)και τραβάω τα μαλλιά μου.

Γλυκιά μου σε καταλαβαινω οτι εχεις βρεθει σε απογνωση αλλα εφτασες στο σημείο αυτό όχι λόγω του γιου σου αλλα λόγω της δικής σου συμπεριφοράς. Σε όλα αυτα που αναφέρεις για τον γιο σου μας γραφεις τι έχεις κάνει εσύ γι αυτον και όχι τι θέλει πραγματικά ο γιο σου.... δεν πιστεύω ότι ευθύνεται απόλυτα η εφηβεία ευθύνονται πολλά και να θυμάσαι ότι και εσύ ευθύνεσαι γι αυτό. Ολα αυτά στα λέω με αγάπη και σε καμία περίπτωση για να σε μαλώσω. Αν έχεις την δυνανότητα (οικονομική) καλό ήταν να επισκεφτείς κάποιοιν ψυχολόγο και εσυ και το παιδί.

LA LATINA
07-04-11, 11:20
καλη μου εχετε προβλημα σοβαρο....ειδικη δεν ειμαι αλλα τοσα χρονια εχω ακουσει ιστοριες και ιστοριες....κατ αρχην πιστευω οτι το θανατο του πατερα του τον χρησιμοποιει ως αλλοθι για την ζωη που κανει.......15 χρονων μειον 7 χρονια που πεθανε ο αντρας σου μας κανει 8 ηταν δηλαδη 8 χρονων, δεν τον εχασε χτες.....οχι οτι δεν ποναει αλλα στην εφηβεια ολα χρησιμοποιουνται οπως βολευει! Επισης το οτι ειναι πολλα τα παιδια ισως τον κανει να επωμιζεται ευθυνες που δεν θελει....αλλα οχι και να σηκωνει χερι στη μανα και στα αδερφια του και να εχει το θρασος να φωναζει και την αστυνομια μετα! τι λεει στην αστυνομια δηλαδη?
αν δεν παιρνει τα γραμματα δεν ειναι αναγκη να τον πιεζεις νομιζω, τρεις φορες στην πρωτη γυμνασιου σημαινει οτι με τα πολλα πολλα πολλα να βγαλει το γυμνασιο ε και???? θα του χρησιμεψει σε κατι ?? αν ειναι να πατε απο ξυλοδαρμο οι υπολοιποι ας μην παει σχολειο αφου δε θελει!!! ας μαθει μια τεχνη.....δε σπουδασαμε ολοι κι αυτοι που σπουδασαμε να μη σου πω τι γιναμε......προς θεου δε λεω οτι δεν ειναι χρησιμο το σχολειο αλλα δε νομιζω οτι το παιδι σου τα παιρνει τα γραμματα η οτι θα ενδιαφερθει ποτε .........
αφου ακουει το θειο του να τον βαλεις να τον συνετισει, ισως ειναι και η αρσενικη φιγουρα η πατρικη που του λειπει, οσες δουλειες και να εχει θα βρει λιγο χρονο και επειτε να μιλησεις κι εσυ μαζι του να του πεις ποσο τον αγαπας και οτι απο τοτε που εφυγε ο πατερας του αν δεν ειχες αυτον τι θα εκανες, που δουλευει, που, που, που βρες τροπο να τον κανεις να νιωσει χρησιμος.....για μενα θα χρειαστει και ψυχολογικη υποστηριξη ισως το παιδι αλλα να ξερεις οτι το να σε χτυπαει εσενα και τα αδερφια του δεν δικαιολογειται τι θα πει εφηβεια!!!!!!!!

τον
07-04-11, 11:29
Το μόνο που μπορω να σου πω σα μαμα και με 3 ομως παιδια και με μπαμπά στο σπίτι άρα μιλάω με περισσότερη σιγουριά ....να τον βάλεις κάτω και να του μιλήσεις πολύ σοβαρά χωρίς φωνέ ς και ιστερίες και χωρίς τα άλλα παιδιά μπροστα ότι δεν βοηθάει πουθενα ο τρόπος που συμπεριφέρεται και ότι ναι του λείπει ο πατέρας του αλλά αυτος δεν είναι λόγος να σου φέρεται με αυτό τον τρόπο και να κανει οτι του έρθει στο κεφάλι .....Οτι ήσαστε οικογένεια ασχέτως αν ο μπαμπας του είναι στην ζωή ή όχι ...και ότι θέλεις την βοηθειά του δίοτι και εσύ ανθρωπος εισαι ..τα έχεις πάρει όλα πανω σου ...και οτι και σένα σου λείπει ο άντρα σου αλλα εσυ εισαι εκει , για ότι χρειάζετε και οτι θα πρέπει να ειστε συμαχη σ αυτον τον αγώνα επιβίωσης και όχι εχθροι.....και ότι ΝΑΙ τον καταλαβάινεις ότι τώρα έιναι στην εφηβεία και τρέχουν πολλά στο μυαλό του αλλα και αυτός θα πρέπει να καταλάβει και σένα ότι είσαι μάνα του και στενοχωρίσε παρα πολύ με αυτά που κάνει .....Πιαστον στο φιλότημο ....και δώσε το βάρος σου σε αυτό με ηρεμία διότι αλλιώς θα έχεις το αντίθετο αποτέλεσμα ,.....Τα παιδιά στην εφηβεία του λες μαυρο και σου λένε ασπρο ...αρα θα πρεπει να βρεις μια μεση λύση ,...... που θα προτήνεις σε αυτόν να την βρει .......τη θέλει απο σένα ....να σου πει και τη θέλεις εσύ απο αυτόν να του πεις .....και π.αντα με ηρεμια ....

lela.g
07-04-11, 11:52
ΣΩΤΗΡΙΑ ίσως έχεις δίκιο για το οτι φταίω κι εγω όμως για πές μου τι θα έκανες εσυ όταν εγω με το χαμό του άντρα μου έπαθα κατάθλιψη με αποτέλεσμα να φτάσω 225 κιλά καθηλωμένη σε ένα κρεββάτι,χωρίς να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου,ουτε καν τον ίδιο μου τον εαυτό με αποτέλεσμα να χάσω το παιχνίδι.Το θέμα είναι τώρα που μπορώ διοτι ρισκάρισα τη ζωή μου κάνοντας χειρουργείο να χάσω τα κιλά μου(τώρα είμαι 76)πρώτα απο όλα να ζήσω κι εγώ(γιατί τώρα θα είμουν πεθαμένη λόγω των κιλών )για να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου,έχω ήδη χάσει τον έλεγχο και ο γιος μου το ξέρει και το εκμεταλεύεται.
Εχω δοκιμάσει τους τρόπους που μου είπε μια συμφορουμίτισα παραπάνω και δεν βγαίνει τπτ.
Το να σταματήσει το σχολείο είναι το λιγότερο.Το θέμα είναι τι θα κάνει στη ζωή του γιατι εκείνος δε θέλει ούτε τέχνη να μάθει.Δεν έχει συνηδητοποιεισει οτι είναι άντρας και αύριο θα πρέπει να συντηρει αξιοπρεπώς τουλάχιστον τον εαυτό του.
Είναι καλό παιδί με φιλοτιμο αλλά για 2-3 μέρες μετά τα ίδια.

vasiliki40
07-04-11, 12:07
Ήμουν και εγώ άγριο παιδί.Έκανα κοπάνες ,το έσκαγα από το σπίτι και πάααααρα πολλά άλλα για τα οποία σήμερα ντρέπομαι.Ο μόνος λόγος που τα έκανα αυτά ήτανε ότι ένιωθα στο σπίτι μου φυλακή που με περιορίζει ,με καταπιέζει ,με μειώνει ,μου καταστρέφει τα όνειρά μου ,δεν με αφήνει να ζήσω...Ένιωθα τους γονείς μου εχθρούς μου ,δεν με στηρίζανε .ούτε με υποστηρίζανε σε τίποτα...Το σπίτι μου δεν ήτανε η φωλιά μου , την έψαχνα αλλού.Και έτσι εγώ έπαιρνα εκδίκηση..Ήθελα να φύγω μακριά και ΝΑ ΖΗΣΩ.Και ξέρεις κάτι ?Ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει ..

Μείνε ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ σου ,δείξε του ότι το αγαπάς ,δείξε του πόσο χρήσιμος είναι ,πόσο μπορεί να σε βοηθήσει...
Το παιδί σου φωνάζει ,άκουσέ το.Σε φωνάζει!!
Θέλει όμως πολλή δουλειά ,για να φτάσει σε σημείο να σηκώσει χέρι ,κοπέλιά μου ,έχει πολύ θυμό μέσα του!!Πρόσεξέ το..
Άφησέ τον να σου μιλήσει για τα όνειρά του και το τι θλεέι να κάνει.Θέλει να πάει να δουλέψει και να μην πηγαίνει σχολείο ?οκ ,βοήθα τον!!
Σου στέλνω πολλές πολλές ευχές..

koufetaki
07-04-11, 12:16
η εφηβια δεν ειναι ο κακος λυκος ειναι μια φαση της ζωης ενος παιδιου που αλλαζει παραστασεις στα παντα στο σωμα του στο περιβαλλον του στην σκεψη του.εχω δυο εφηβακια αυτη την στιγμη και περα απο τις ορμονες που ωρες ωρες τους χτυπανε την πορτα και γινονται ποιο νευρικα ποιο ευαισθητα δεν βλεπω δεν μου δημιουργουν καποιο προβλημα.απλα πρεπει να ημαστε διπλα τους εχτες πχ.ο μεγαλος μου ειχε την αναγκη για διαλογο που κρατησε μεχρι τις 1παρα το βραδυ ασχετος αν σημερα ειχε σχολειο.εισαι ενας ηρωας καταρχηνπου οι συνθηκες της ζωης σε εφεραν μονη σου να μεγαλωνεις 5παιδια ο θεος να σου δεινει κουραγιο,αλλα οντος εχεις χασει την μπαλα και ειναι κριμα για ολους σας.το παιδι δεν φταιει σιγουρα η εφηβια δεν φταιει σιγουρα για την συμπεριφορα του,ο θανατος του πατερα του δεν φταιει επισης απλα ολα αυτα μαζι ναι φταινε.πρεπει να σκεφτεις σοβαρα να πατε σε ψυχολογο μπορείς να επισκευτείς οποιοδήποτε Κρατικό νοσοκομείο, Κέντρο Ψυχικής Υγείας ή Κέντρο Οικογενειακής Συμβουλευτικής.ψάξε λίγο στο ιντερνετ http://www.prosarmogi.gr/psychological-support-services.html. (http://www.prosarmogi.gr/psychological-support-services.html.%CE%BA%CE%B1%CE%B9) καντο αμεσα γτ πρεπει να παρεις δραστικα μετρα καλο κουραγιο
edit http://www.medinfo.gr/?cat_id=453
http://www.mentalhealthmap.gr/state.asp?id=13
http://www.pyxida.org.gr/guide_det2.asp?kathgoria_forea_id=4&oid=147

ΣΩΤΗΡΙΑ
07-04-11, 12:19
ΣΩΤΗΡΙΑ ίσως έχεις δίκιο για το οτι φταίω κι εγω όμως για πές μου τι θα έκανες εσυ όταν εγω με το χαμό του άντρα μου έπαθα κατάθλιψη με αποτέλεσμα να φτάσω 225 κιλά καθηλωμένη σε ένα κρεββάτι,χωρίς να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου,ουτε καν τον ίδιο μου τον εαυτό με αποτέλεσμα να χάσω το παιχνίδι.Το θέμα είναι τώρα που μπορώ διοτι ρισκάρισα τη ζωή μου κάνοντας χειρουργείο να χάσω τα κιλά μου(τώρα είμαι 76)πρώτα απο όλα να ζήσω κι εγώ(γιατί τώρα θα είμουν πεθαμένη λόγω των κιλών )για να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου,έχω ήδη χάσει τον έλεγχο και ο γιος μου το ξέρει και το εκμεταλεύεται.
Εχω δοκιμάσει τους τρόπους που μου είπε μια συμφορουμίτισα παραπάνω και δεν βγαίνει τπτ.
Το να σταματήσει το σχολείο είναι το λιγότερο.Το θέμα είναι τι θα κάνει στη ζωή του γιατι εκείνος δε θέλει ούτε τέχνη να μάθει.Δεν έχει συνηδητοποιεισει οτι είναι άντρας και αύριο θα πρέπει να συντηρει αξιοπρεπώς τουλάχιστον τον εαυτό του.
Είναι καλό παιδί με φιλοτιμο αλλά για 2-3 μέρες μετά τα ίδια.

Εχεις δίκιο ΚΑΙ εσυ σε ότι και να πεις... απλά η πίεση απέναντί του φέρνει αντίδραση... ίσως θα ήταν καλύτερο για κάποιο διάστημα να κάνεις μια ανακωχή μαζί του δηλαδή να μην του πας κόντρα, να μην του τονίζεις τις υποχρεώσεις του , να το αφήσεις λίγο ΄΄να δράσει ελεύθερος΄΄ να δούμε τι θα κάνει και τι συμπεριφορά θα έχει. Καλό είναι να μην επεμβαίνει ο αδελφός σου (το ξέρω ότι το κάνεις για καλό ) αλλα αφήστε τον για λίγο μπας και ΄΄ξεκολλήσει ΄΄. Τωρα όποιος είναι έξω απο το χορό πολλά τραγούδια ξέρει .... μακάρι να σας βοηθήσει κάποιος ειδικός.

demi
07-04-11, 12:37
Mιλαμε για μια γυναικα που εχει 5 παιδια ΜΟΝΗ ΤΗΣ..ΜΙΛΑΜΕ για μια μανα που δουλευει για να συντηρησει και να μεγαλωσει αυτα τα παιδια..για μια μανα που ειναι και πατερας και φιλος και ΟΛΑ ..ΤΑ ΠΑΝΤΑ ειναι αυτη η μανα..
τι να σου κανει?τι να προλαβει?ποιον να πρωτοδει ,να φροντισει ,να νοιαστει?
και σε ολα αυτα αυτη που ειναι?ποιος την φροντισε ?ποιος την σταθηκε?
και επρεπε να ειναι ΑΥΤΟ το παιδι που θα της απλωνε το χερι βοηθειας επειτα απο ολα αυτα που βιωσε..
δεν τα αφησε στην τυχη τους...παλεψε και παλευει και πρεπει να το εκτιμησει..
προσωπικα και μονο μιλωντας θα του μιλουσα στην γλωσσα του..αφου ειναι μεγαλος για να σηκωνει χερι και να το σκαει με το αυτοκινητο θα αντιμετωπισει και τις συνεπειες..
μολις φυγει με το αυτοκινητο καλω αμεσα την αστυνομια διοτι αν προκαλεσει ατυχημα θα παω μεσα εγω για παραμεληση ανηλικου...
θα φροντισω ν αενημερωσω το τοπικο αστυνομικο τμημα οπως και την κοινωνικη λειτουργο..μολις του κανουν καποιες συστασεις θα λουφαξει αμεσως...διοτι το αναμορφωτηριο δεν ειναι και τι καλυτερο μερος.
σκεφτειτε να οδηγω εγω με τα παιδια μου και ο μαγκας να ειναι στο δρομο...
τι λετε βρε παιδια ?θα τρελαθω ..

corina
07-04-11, 12:45
1.Αν έχω καταλάβει καλά ζητάει την ΠΡΟΣΟΧΗ σου, αισθάνεται ότι δεν τον αγαπάς και ότι του καταπατάς τα δικαιώματά του.......
2.Το θέμα με τον πατέρα υπάρχει ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΡΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ μόνο ο αδερφός σου κάτι κάνει......
3.Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά αν δεν δράσεις θα μπλέξει...... δεν αισθάνεται οικογένεια και αγάπη.......
4. Το ξύλο φέρνει ξύλο,να μην τον ξαναχτυπήσεις.......αν θες αλλαγή πρέπει να έχεις μεγάλη υπομονή και να του δείχνεις αγαπη πολλή αγάπη και ενδιαφέρον ώστε να αισθάνεται τύψεις όταν δεν είναι εντάξει.....(φιλότιμο...όπως είπαν και πιο πάνω...)
5.Βρες κάτι καλό για αυτόν και τόνισέ του το να τονωθεί η αυτοπεποίθησή του μετά τόνισέ του ότι ΟΛΑ τα μπορεί ότι είναι έξυπμος κ.λ.π. (οι βόλτες με το αυτοκίνητο τα βράδια δείχνουν ότι θέλει κάπου να δειχθει δεν αισθάνεται καλά...)

Θα διάλεγα ένα ψυχολόγο 40ρη και θα έβαζα τον αδερφό μου να του το προτείνει (να τον αισθανθεί σαν πεατέρα...)

koufetaki
07-04-11, 12:45
ki ego εχασα τον πατερα μου στα 16 μου και δεν ηταν οτι καλυτερο και ναι η μανα μου δεν ειχε τον ελεγχο που θα ειχε αν ζουσε και ο πατερας μου τ.αυτο που λες θα το κανες στο δικο σου παιδι?δηλαδη ειναι το παιδι βουτηγμενο στα σκ@τα και η μανα του θα το σπρωξει ποιο βαθεια.ειναι ενα τρομαγμενο παιδι εκτος ελεγχου και η μανα αμα παρει την αστυνομια θα γινουν ολα κλ?τι λες ρε ντεμι τωρα?και λες στην γυναικα με τοσα προβληματα στο κεφαλι της να μπλεξει με κ.λειτουργους.συγνωμη αλλα εισαι απαραδεκτη και το μονο που μου βγαζεις ειναι το οτι σκεφτεσε μονο την παρτη σου τωρα.ειναι 15χρ.και η γυναικα ζηταει βοηθεια οχι χαντακωμα περισσοτερο

lela.g
07-04-11, 13:38
πρωτα πολλα σας ευχαριστω ολους για την συμπαρασταση σας για αυτο το λογο και αποφασισα να μιλησω και να ζητησω την βοηθεια σας. διαβαζω με μεγαλη προσοχη οτι μου γραφετε και θελω να πω οτι δεν θελω εγω να παω το παιδι μου στην αστυνομια ή να παω στους κοινωνικους λειτουργους,φοβαμαι για τα υπολοιπα παιδια μου.δεν θελω να χασω τα παιδια μου. θα προσπαθησω να του μιλησω οπως μου λετε.το αγαπαω το παιδι μου και δεν θελω να φτασω σε ακροτητες οπως να το διωξω απο το σπιτι.τι θα κανει;το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.

vasiliki40
07-04-11, 14:22
πρωτα πολλα σας ευχαριστω ολους για την συμπαρασταση σας για αυτο το λογο και αποφασισα να μιλησω και να ζητησω την βοηθεια σας. διαβαζω με μεγαλη προσοχη οτι μου γραφετε και θελω να πω οτι δεν θελω εγω να παω το παιδι μου στην αστυνομια ή να παω στους κοινωνικους λειτουργους,φοβαμαι για τα υπολοιπα παιδια μου.δεν θελω να χασω τα παιδια μου. θα προσπαθησω να του μιλησω οπως μου λετε.το αγαπαω το παιδι μου και δεν θελω να φτασω σε ακροτητες οπως να το διωξω απο το σπιτι.τι θα κανει;το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.

Πάρε τον αγκαλιά ,κοίτα τον στα μάτια και μιλήστε!!Πες του πως νιώθεις ,πες του ότι τον αγαπάς .Ξέρεις πόσο σε χρειάζεται?Πόσο σημαντικό ειναι για αυτόν να ξέρει ότι έχει ένα άτομο δίπλα του που να μπορεί να στηρίζεται ,σε ΟΤΙ και αν γίνει?Το ξέρεις ότι μπορεί να νιώθει μόνος ??

lela.g
07-04-11, 15:00
vasiliki μου λες οτι ησουν και εσυ ενα παιδι ατιθασο και οτι το σπιτι ηταν σαν φυλακη για σενα. εγω προσπαθω να μην τους λειψει τιποτα και αυτος και τισ βολτες του εχει μεχρι οτι ωρα θελει και το κομπιουτερ του και τα χαρτζηληκια του και οχι μονο αυτος αλλα και τα αλλα μου παιδια.τι αλλο θελει;μηπως ειναι και οι παρεες λιγο; καπνιζει και παρολο που δεν μου αρεσει και του το εχω πει και εγω και ο αδελφος μου εκεινος το κανει.για μαγκια; να δειξει οτι μεγαλωσε; εκει που κανει ολα αυτα εκει μου ερχετε και μου λεει μανουλα μου δωσε μου ενα φιλακι σαν μωρο.δεν ξερω τι να πω για αυτο ζηταω την βοηθεια σας ολων,να ακουσω και τις δικες σας γνωμες να μπορεσω να βοηθηθω και να βοηθησω και αυτον.και οχι να κανω αυτο που μου λενε οταν κανει αυτα ολοι "διωχτον απο το σπιτι να καταλαβει τι ειχε και τι εχασε"

Dimitra83
07-04-11, 15:21
σε καμια περιπτωση δε θα διωξεις το παιδι απο το σπιτι!!!αστους να λενε αυτοι που τα λενε ειναι πολυ μ@λ@κες:evil:
περναει δυσκολη φαση εφηβειας και ενας λογος παρπανω που εχασε τον πατερα του.
αλλα να σηκωνει χερι στη μανα του?:shock::shock: να πεταει και να σπαει πραγματα?:shock: δε ξερω τι να σε συμβουλεψω πραγματικα γιατι ακομα μικρα ειναι τα δικα μου...δε μπορω να σκεφτω κατι αυτη τη στιγμη....ισως επειδη εχω φρικαρει τελειως μαυτα που ειπες...

demi
07-04-11, 15:25
ki ego εχασα τον πατερα μου στα 16 μου και δεν ηταν οτι καλυτερο και ναι η μανα μου δεν ειχε τον ελεγχο που θα ειχε αν ζουσε και ο πατερας μου τ.αυτο που λες θα το κανες στο δικο σου παιδι?δηλαδη ειναι το παιδι βουτηγμενο στα σκ@τα και η μανα του θα το σπρωξει ποιο βαθεια.ειναι ενα τρομαγμενο παιδι εκτος ελεγχου και η μανα αμα παρει την αστυνομια θα γινουν ολα κλ?τι λες ρε ντεμι τωρα?και λες στην γυναικα με τοσα προβληματα στο κεφαλι της να μπλεξει με κ.λειτουργους.συγνωμη αλλα εισαι απαραδεκτη και το μονο που μου βγαζεις ειναι το οτι σκεφτεσε μονο την παρτη σου τωρα.ειναι 15χρ.και η γυναικα ζηταει βοηθεια οχι χαντακωμα περισσοτερο

ΠΡΩΤΟΝ δεν σε αποκαλεσα απαραδεκτη η δεν χαρακτηρισα καποιον εδω περα μεσα....
το σκεφτομαι την παρτη μου κολλαει που?μονο στον τοιχο μαλλον διοτι οταν ειπα οτι θα μπορουσα να ειμαι στο δρομο με τα παιδια μου και ενα ανηλικο να κυκλοφορει με αυτοκινητο εννοουσα ολο τον κοσμο και οχι εμενα συγκεκριμενα..
καλα θα κανουμε να σεβομαστε τους κανονες του φορουμ και αν εχεις αντιθετη αποψη απο εμενα δικαιωμα σου.

demi
07-04-11, 15:28
πιστευετε δηλ.οτι η γυναικα δεν εχει δοκιμασει να τον αγγαλιασει ?να του μιλησει στοργικα και ολα τα ρομαντικα που αναφερθηκαν?
χρειαζεταο ΒΟΗΘΕΙΑ αμεσα και αυτη και το παιδι και η κοιν.λειτουργος δεν ειναι μπαμπουλας..βοηθαει σημαντικα οταν ο γονεας δεν μπορει να ανταπεξελθει..

xionatoula
07-04-11, 15:38
Λελα μου, κανε κουράγιο. Αν φανεις δυνατή και αποφασισμενη να στηριξεις το παιδί σου, ολα αυτα θα περάσουν. Συμφωνω απολυτα με την Βασιλική. Δειξε αγαπη, μην διανοηθείς να ξανακτυπησεις το παιδί στην ηλικία που είναι. Πιστευω είναι μια φαση και θα περασει.
Δεν σοκαρομαι οπως η Δημητρα με την συμπεριφορα αυτή. Γνωριζω και αλλες περιπτωσεις χαιδεμενων παιδιών που είχαν παρόμοία συμπεριφορα αλλα αυτό δεν τους απετρεψε απο το να προκοψουν στην ζωή τους. Μην το βαζεις κατω και μην θεωρεις το παιδι ξοφλημενο. Απο την δικη σου σταση θα εξαρτηθεί η τελική έκβαση της ιστορίας

xionatoula
07-04-11, 15:45
Ντεμη έχεις δοκιμάσει την βοηθεια κοινωνικου λειτουργού ? Σε έχει 'καρφωσει' η μάνα σου στην αστυνομία και μετά απο αυτό καταλαβες το λάθος σου??? Λίγο αψυχολογητα είναι ολα αυτά που λες!!! Μιλας με φοβερη σκληρότητα σε μια μητερα που αντιμετω΄πίζει ένα πολυ σημαντικο πρόβλημα. Της δίνεις εύκολες λύσεις- του τυπου θάψε το παιδί και συνέχισε. Αναρωτιέμαι είχες τετοιες εμπειρίες σε εσενα ή στον περιγυρο σου και δίνεις αυτες τις ακραιες συνταγές? Με τιποτα δεν θα ήθελα να ήμουν παιδί σου πάντως....

Μαρια Στυλιανακη
07-04-11, 18:16
πρωτα πολλα σας ευχαριστω ολους για την συμπαρασταση σας για αυτο το λογο και αποφασισα να μιλησω και να ζητησω την βοηθεια σας. διαβαζω με μεγαλη προσοχη οτι μου γραφετε και θελω να πω οτι δεν θελω εγω να παω το παιδι μου στην αστυνομια ή να παω στους κοινωνικους λειτουργους,φοβαμαι για τα υπολοιπα παιδια μου.δεν θελω να χασω τα παιδια μου. θα προσπαθησω να του μιλησω οπως μου λετε.το αγαπαω το παιδι μου και δεν θελω να φτασω σε ακροτητες οπως να το διωξω απο το σπιτι.τι θα κανει;το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.


για σου αγαπητή lela

είχα πάει πριν κάποιο καιρό σε ένα φοβερό σεμινάριο ημέρας της ΕΨΥΠΕ στο οποίο ήταν παρόν απο την γαλλία ο διευθυντής ενός κέντρου σχετικου ΕΙΔΙΚΑ με την εφηβική ψυχολογία. (ο ειδικός κατα κόρον...) (παρε τηλεφωνο ετσι και αλλιως στην γραμμη τους είναι οι ΠΛΕΟΝ κατάλληλοι, και αν δε σε καλυπτει ο ενας συνεργατης μπορείς και να ξαναπάρεις ναμ ιλησεις με κάποιον άλλο 801 801 1177 !! ειναι για γονείς)

είχα γράψει και σχετικό άρθρο μάλιστα το οποίο βρίσκεται δυστυχως ακόμα σε επεξεργασία εξαιτίας ελλειψης χρόνου. (όπως και άλλα :x)

με πολύ μεγαλη και τεραστια συντομια

ο κύριος αυτός ανέλυσε επακριβως επι περισσότερες ώρες πολλά εξαιρετικά ενδιαφέρον πράγματα απο τα οποία κράτησα τα εξής

- οι έφηβοι , στην ηλικία της εφηβείας, έχουν ανάγκη την σύγκρουση με τα όρια που επιβάλλει η κοινωνία και οιγονείς

όταν δεν έρθουν αντιμέτωποι με αυτά και δεν τους τεθούν αυτά τα όρια,
θα τα προσπαθούν διαρκώς να τα φτάσουν με πιο extreme μεθοδους.

θα τεσταρουν αυτά τα όρια με το σωμα τους με ουσίες και με δραστηριότητες πιθανόν επικίνδυνες. (εκεί είναι η επικινδυνότητα)

είναι απαραίτητο οι γονείς να μην νιώθουν τύψεις για τα όρια που θετουν

και την οργή που προκύπτει / ξεσπα.

- δεν θα είναι αναγκαίο να αντιδρούν ή να απορούν για αυτή ή να την τιμωρούν, -! αλλά θα πρέπει να την αποδεχτούν

με τον ίδιο τρόπο όπως αυτό συμβαίνει και με ένα παιδάκι που δεν παίρνει αυτό που θέλει την στιγμή που το θέλει.
θα θυμώσει!
έτσι όπως φαίνεται στην εφηβεία είναι ακόμα ένα τέτοιο στάδιο το οποιο ο γονέας καλείται να πάρει τον ίδιο πάλι ρόλο!

Μόνο που ο θυμός μπορεί να έχει χτυπήματα κάτω απο τη μέση βεβαια - αυτό όμως ειναι ένα νέο εργαλείο που έχει βρεί ο έφηβος

όπως ακριβώς και ένα παιδί σχολικής ηλικίας ανακαλύπτει το ψέμα, ή ένα 3 χρονο το δάγκωμα.

στην πραγματικότητα είναι η ίδια διαδικασία! Και ο γονέας εάν δεν υπάρχει σαν όριο και δεν καταφέρνει να φέρει εις πέρας με έναν τρόπο λογικό, (όχι με την βία ή με παρακολούθηση, αλλά με απώλεια προνομίων και επιβράβευση όπως ακριβώς και σε μικρότερο παιδάκι, τονίζουμε τα θετικά περισσότερο - ενώ όταν γίνεται πράξη κακή υπαρχει αρνητιή επίπτωση)

τότε το παιδάκι αυτό θα συνεχίσει να το κάνει μεχρι να υπάρξει κάποια άλλη μεγαλύτερη ή χειρότερη ίσως επίπτωση.

ειναι απαραίτητο λοιπον
- να μην νιώθεις τύψεις για οποιαδήποτε τιμωρία θέτεις
- οι τιμωρίες να είναι λογικές και όχι σαν εκδίκηση ή απο δικό σου θυμό
αλλά να είναι σαν όρια. ζητα βοηθεια σε αυτο απο την γραμμή, για να πάρεις ένα μέτρο. ποια τιμωρία πότε και πως , με ποιό τρόπο? !!!
- η επίπτωση σε σωματική βία απέναντί σου θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι η ύστατη,
και θα πρέπει να είνα ιπολύ έντονη.
αφαίρεση οποιουδήποτε προνομίου για χ μέρες.

Εάν δεν το κάνεις εσύ, και αν δεν είσαι εσύ η "κακιά" της υπόθεσης, ...(με δικά σου όρια όχι θεματα αστυνομίας)
η εξέλιξη δεν θα είναι καλή.

η εμπλοκή της αστυνομίας ή άλλου ατόμου ίσως επιβεβαιώνει την δική σου αδυναμία να αντιδράσεις (ότι αφού δε τα καταφερνεις με τη δικη σου "δυναμη" καταφεύγεις αλλού κτλ) και τελικά δεν λαμβάνει το όριο που έχει την ανάγκη να λάβει συγκεκριμένα απο σένα, το πιο άμεσο καθρέφτη της κοινωνίας στα μάτια του.

Αν πάλι όμως βλέπεις ότι δεν μπορείς να πάρεις αυτό το ρόλο, τότε πρεπει να ζητήσεις βοήθεια απο άλλα άτομα για να σε στηρίξουν και μαζί να πάρετε αυτό το ρόλο. ! (να σε υποστηρίξουν στο να το καταφέρεις εσύ!)

πάντως πιστεώ ότι πρεπει να βρείς μέσα σου αυτή τη δυναμη γιατί μέσα απο αυτό θα βγείς εσύ πιο δυνατή, θα λάβει μύνημα ο γιός σου ότι αυτά που κάνει σε βρίσκουν αντιμέτωπη και όχι αδύναμη απεναντι του.
Ισως τότε θα καταφέρει μέσα απο αυτό να σε σεβαστεί.

Εάν εμπλεκες αστυνομίες κτλ, δεν ξέρω πόσο εύκολο θα ήταν αυτό μετά.

ο ειδικός αυτός εξήγησε ότι αυτή η οργή, είναι υγιές πράγμα
δεν θυμαμαι να ανέλυσε περισσότερο τι γίνεται όταν το παιδί γίνεται βίαιο στην έκφραση της οργής του ..

απλώς είπε ότι όσο τα παιδιά δεν βρίσκουν όριο (παντα ΟΧΙ τιμωρητικό, όχι με κακία, αλλά σαν επίπτωση, όπως ο τρόχονόμος που πάντα έχω σαν παράδειγμα - όταν λέω προηγουμενως ότι θα φανείς κακιά, είναι ότι θα φανείς κακιά ισως στον έφηβο, αλλά εσυ θα είσαι πολύ ουδέτερη και αυστηρή χωρίς συναισθηματική φόρτιση)


πχ οταν σου λεει οτι θελει να φυγει, είναι έκφραση του θυμου και μπορείς να αφήσεις να το πει , και να μην απαντήσεις με κάτι συγκεκριμένο.
μήν το εκλαμβάνεις ως απειλη.
θυμησου το παιδάκι που με πείσμα λέει "δεν το τρώω!"
και προσπάθησε να γελάσεις (εσωτερικά) όσο και αν σου φαινεται δύσκολο παίρνοντας βαθιά ανάσα.!!

μπορείς να του πεις ευγενικά (ύφος τηλεφωνήτριας που απαντά όταν πχ ζητας κατι και δεν το έχει το κατάστημα :-)),
ότι η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή εάν θέλει να φύγει αλλά ότι στο σπίτι και όσο είσαι υπευθυνη συμφωνα με το νόμο για εκείνον πρεπει, να εφαρμοζει καποιους κανόνες.

πρεπει να υπαρχει επίπτωση για καθε πραγμα που αναιρεί απο αυτά που εσύ θέλεις να ισχύουν σαν κανόνες στο σπιτι,.
σου φωναζει? - βρες τιμωρία για αυτό κατάλληλη - πχ στρώσιμο κρεβατιών για όλη την οικογένεια την ίδια μέρα, ότι θα περιμένεις να ειναι ετοιμα την ταδε ώρα πχ όταν το κάνει θα λες ευχαριστώ που τήρησες αυτό που σου ζήτησα.

σπάει κάτι ? - βρες κατάλληλη για υτό. -

απο ότι θυμαμαι όμως, αυτά θα πρέπει να είναι κλιμακωτά.
(όπως και στα μικρότερα παιδιά)

Η ελλειψη του πατέρα για ένα αγόρι είναι αρκετά πιθανό να συνεισφέρει στην έλλειψη πιο αυστηρών ορίων, γιατί συνήθως οι πατεράδες είναι αρκετά πιο αυστηροί ή μάλλον περισσότερο άμεσοι στην τήρηση των ορίων ενώ οι γυναίκες έχουν μια τάση να ωραιοποιούν τα όρια και να μην επιθυμούν την αντιπαράθεση... έτσι ειδικά ένα αγόρι μπορεί να "ξεγλυστράει" ... και όταν προχωρήσει αυτό φυσικά ανεβαίνουν τα όρια όπως έγραψα πιο πάνω.

εκλαμβάνεται απο το γιό σαν έλλειψη ορίων και του δίνεται έτσι το παράθυρο να δράσει κατ αυτό το τρόπο.

εάν ο σύζυγός σου ήταν εκεί θα επέτρεπε αυτή τη συμπεριφορά?
προσπάθησε να δράσεις εκ μέρους του εάν πιστεύεις ότι όνως δεν θα την επέτρεπε και ότι θα έβαζε όρια με έναν τρόπο διαφορετικό απο τον δικό σου
(χωρίς να το πείς αυτό στο γιό σου φυσικά).
προσπάθησε να δείς τι θα περίμενε τον γιό σου απο πλευράς ορίων εάν ο πατέρας του ήταν εκεί.

ενδεχομένως ενδόμυχα
(αυτό έλεγε και ο ειδικός τελος πάντων)
του λείπει αυτό το όριο.

σημειώνεις κάτι κρίσιμο κάπου ότι σε αντιπαράθεση , το ρίχνει στην απώλεια του πατέρα του.
μήπως αυτό είναι και ένα σημάδι στην κυριολεξία -
στο ότι πρεπει να αναγκαστεις να αλλάξεις ρόλο (να υπερβείς λίγο τον εαυτό σου δηλαδή). Να μην αισθάνεσαι ίσως σαν η αδύναμη μητέρα, ...

για το καλό του παιδιού σου και της σχέσης σας.

σημείωσε αν μπορείς τι σου λέει όταν φτάνετε σε αυτό το σημείο συζήτησης που αναφέρει τον πατέρα του? κατά λέξη?


α - όσον αφορά το αυτοκίνητο πρεπει πιστευω οπωσδηποτε να βρείς τεχνική λυση (που να γίνει γνωστή στο γιό σου) για να μην παίρνει το αυτοκίνητο. ζήτα βοήθεια απο καποιο συνεργείο ίσως να ξέρεουν καποιο τρόπο. (ηλεκτρολογος μπορεί να βαλει διακοπτάκι με ειδικό πλαστικό κλειδί που δεν αντιγράφεται, που χωρίς αυτό το αυτοκίνητο ΔΕΝ παίρνει μπρος το έχω δεί σε αμάξι 4x4).

Τα άλλα σου παιδιά δεν φταίνε σε κάτι, εάν συμβεί κάποιο πράγμα και θεωρηθείς υπεύθυνη με τον νόμο.
και μπορείς κανονικά να επικαλεστείς την ευθύνη σου προς τα αδέρφια του και ότι επειδή σε χρειάζονται σαν μαμά, (Ακόμα και αν εκείνος δεν σε "θέλει" πχ) εισαι αναγκασμένη να κάνεις αυτή την αλλαγή.
δεν αφορά αυτόν, αλλά τα αδέρφια του.



θυμήσου. όταν θυμώνει, θυμήσου τον σαν παιδάκι. μήν απαντήσεις στον θυμό του αποδέξου τον και βρες τρόπο τι κυρώσεις ή τί επιβραβεύσεις θα υπάρχουν.
μπορεί για εκείνον να αρκεί το χαμόγελό σου εκείνη την ώρα. μπορεί να τον βοηθήσει να αλλάξει συναίσθημα αν δεί το δικό σου παράδειγμα.

όπως και με ένα μικρότερο παιδάκι όταν έχει κρίση θυμού δεν έχει κανένα νόημα να του μιλήσεις λογικά ή να του θυμώσεις ή ακόμα και να "τσακωθείς" όπου το αποτέλεσμα είναι μόνο η ενδυνάμωση της κρίσης σε μεγαλύτερα επίπεδα.. ..έτσι δε γίνεται και με έναν έφηβο να αντιδράσεις πανω στο θυμό του και να τον εκλάβεις τοις μετρητοίς. οι περιορισμοί και τα όρια πρέπεει να υπάρχουν απλώς όχι πάνω ή μέ αντιπαράθεση...

μπορούν να είναι μια διαπραγμάτευση. τι κάνω εγώ για σένα και τι κάνεις για μένα. τι θέλεις εσυ και τι θέλω εγώ. τι χρειαζομαι απο σένα τι χρειάζεσαι απο μένα?
όπως και με το μικρότερο παιδάκι χρειάζεται αυτό το "παζάρι" έτσι και με τον έφηβο.
απλώς όταν στο "παζάρι" αυτό, δεν μπορεί να τσακωθεί ο "έμπορος" με τον "πελάτη" - αλλά τον καθοδηγεί: . ο "έμπορος" λέει " ε κατέβα πιο κάτω" -ο πελάτης απανταει "ε εγώ δεν μπορώ να κατέβω τόσο" ποιά είναι και που ειναι η μέση λυση, που αφηνει όλους ικανοποιημένους?... βρείτε την...

όσο για το σχολείο ειναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να μην μπορεί να προχωρήσει . δεν σημαίνουν τιποτα για την μετεπειτα εξελιξη του. υπαρχουν ανθρωποι που εχουν καταφέρει απειρα πραγματα χωρίς να εχουν τελειώσει καν σχολείο. κάνε τον να το πιστέψει αυτό. έχει ανάγκη την αισιοδοξία σου!

σε πληροφορώ ότι αν πηγαινα σε δημοσιο γυμνασιο/λύκειο αρκετά πιθανό να μην είχα τελειωσει το λυκειο. δεν αντεχα να παρακολουθώ, και δεν μπορουσα να συγκεντρωθώ ουτε να αποροφήσω οτιδήποτε.
Μην αφήσεις να πιστέψει ότι είναι ανίκανος... αυτό ειναι πολύ μεγαλύτερο εμπόδιο.
Δείξε και πες ότι μπορεί να καταφέρει τα πάντα αν τα βαλει στόχο. ακόμα και αν του φαινεται ακατόρθωτο. Τάξε του κάτι φοβερό αν τα καταφέρει να επιτυχει κατι συγκεκριμενο .
ακόμα και ίσως αν δε μπορείς να το δώσεις ακόμα.. (μπορεί ν αβρείς μετά τρόπο)
χρειάζεται η ελπίδα!

Θεωρώ απαράδεκτο που στην Ελλάδα το σχολικό σύστημα λειτουργεί με τον τρόπο που λειτουργεί. Κάποια παιδιά ή έφηβοι ΔΕΝ έχουν την ωριμότητα/ικανότητα/ψυχολογία να κάνουν αυτά που τους ζητούνται (ίσως και επειδή είναι μάθηση που επιβάλλεται και όχι μάθηση που βιώνεται και εκμαιεύεται όπως δίδασκαν οι αρχαίοι έλληνες) και αυτό δεν έχει σχέση με την νοημοσύνη τους είναι αποτυχία και του συστήματος και άλλα πολλά πράγματα.

ξέρεις πριν απο κάποιο διάστημα έλεγα σε κάποιον ξένο. είναι αστείο, (ειρωνικά) στην ελλάδα μαθαίνουν τα παιδιά να αποστηθίζουν την φράση που εξηγεί για την εκμαίευση της γνώσης.

υπάρχει δυνατότητα να πάει να δεί άλλες πόλεις ,...να επισκεφτεί συγγενής για ταξίδι... κάποια αλλαγή στο χώρο του... να αλλαξει λίγο τις παραστάσεις..?

ζώπυρον
07-04-11, 18:20
Σαν να παραμεγαλώσαμε μου φαίνεται κορίτσια...

Ξεχάσατε τι σημαίνει να είσαι 8 χρονών και τι σημαίνει σε αυτή την ηλικία να χάνεις τον πατέρα σου? Κι άραγε με ποιό τρόπο (αιφνίδιο, ασθένεια που κούρασε όλη την οικογένεια)? Πως αντιμετωπίστηκε από τους εναπομείναντες μετά αυτή η απώλεια?

Ξεχάσατε τι σημαίνει να είσαι παιδί - έφηβος και να βλέπεις την μητέρα σου καθηλωμένη, σε σημείο να κινδυνεύει η ζωή της? Έχετε φοβηθεί ποτέ ότι θα χάσετε τον μοναδικό σας γονιό?

Έχετε φοβηθεί πολύ γενικότερα? Έχετε θυμώσει? Τα έχω πάθει και τα δύο και ξέρω ότι είναι άκρως καταστροφικά συναισθήματα. Για όποιον τα βιώνει μα και για τους γύρω του.

lela.g κορίτσι μου, οπλίσου με ψυχραιμία και κουράγιο και ψάξε να βρεις έναν ειδικό που να μπορέσει να σας βοηθήσει άμεσα. Από αυτά που λες είναι ολοφάνερο ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σου. Δεν σε κατηγορώ (πως θα μπορούσα άλλωστε) ούτε κατηγορώ το παιδί σου (αυτό κι αν δεν θα μπορούσα με τίποτα).
Στο ενδιάμεσο, μίλα του με αγάπη κι ειλικρίνεια - όχι στο επίπεδο του πρέπει αλλά στο επίπεδο των συναισθημάτων.

(πρακτικά... π.χ. δεν μπορείς να του πάρεις τα κλειδιά για να μην οδηγάει το αμάξι...?)

υ.γ. vasiliki40, μπράβο για την κατάθεση ψυχής σου!

Dimitra83
07-04-11, 18:35
Μείνε ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ σου ,δείξε του ότι το αγαπάς ,δείξε του πόσο χρήσιμος είναι ,πόσο μπορεί να σε βοηθήσει...
Το παιδί σου φωνάζει ,άκουσέ το.Σε φωνάζει!!
Θέλει όμως πολλή δουλειά ,για να φτάσει σε σημείο να σηκώσει χέρι ,κοπέλιά μου ,έχει πολύ θυμό μέσα του!!Πρόσεξέ το..
Άφησέ τον να σου μιλήσει για τα όνειρά του και το τι θλεέι να κάνει.Θέλει να πάει να δουλέψει και να μην πηγαίνει σχολείο ?οκ ,βοήθα τον!!


...δεν εχω να συμπληρωσω τιποτε αλλο

anastasiaspil
07-04-11, 19:24
πρωτα πολλα σας ευχαριστω ολους για την συμπαρασταση σας για αυτο το λογο και αποφασισα να μιλησω και να ζητησω την βοηθεια σας. διαβαζω με μεγαλη προσοχη οτι μου γραφετε και θελω να πω οτι δεν θελω εγω να παω το παιδι μου στην αστυνομια ή να παω στους κοινωνικους λειτουργους,φοβαμαι για τα υπολοιπα παιδια μου.δεν θελω να χασω τα παιδια μου. θα προσπαθησω να του μιλησω οπως μου λετε.το αγαπαω το παιδι μου και δεν θελω να φτασω σε ακροτητες οπως να το διωξω απο το σπιτι.τι θα κανει;το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.


Μίλησέ του. Πες του πως είναι το στήριγμά σου. Πες του πως τον αγαπάς και τον λατρεύεις. Μίλησέ του ήρεμα. Μην του πας κόντρα. Δεν πρέπει να σε θεωρεί εχθρό του. Θα καταλάβει κάποια στιγμή, είμαι σίγουρη. Μέχρι τότε όμως δείξτου την αγάπη σου με κάθε τρόπο. Δείξτου ότι βασίζεσαι σ' αυτόν. Σου εύχομαι καλή τύχη, υπομονή και κουράγιο. Σε θαυμάζω για τη δύναμή σου.

anastasiaspil
07-04-11, 19:30
vasiliki μου λες οτι ησουν και εσυ ενα παιδι ατιθασο και οτι το σπιτι ηταν σαν φυλακη για σενα. εγω προσπαθω να μην τους λειψει τιποτα και αυτος και τισ βολτες του εχει μεχρι οτι ωρα θελει και το κομπιουτερ του και τα χαρτζηληκια του και οχι μονο αυτος αλλα και τα αλλα μου παιδια.τι αλλο θελει;μηπως ειναι και οι παρεες λιγο; καπνιζει και παρολο που δεν μου αρεσει και του το εχω πει και εγω και ο αδελφος μου εκεινος το κανει.για μαγκια; να δειξει οτι μεγαλωσε; εκει που κανει ολα αυτα εκει μου ερχετε και μου λεει μανουλα μου δωσε μου ενα φιλακι σαν μωρο.δεν ξερω τι να πω για αυτο ζηταω την βοηθεια σας ολων,να ακουσω και τις δικες σας γνωμες να μπορεσω να βοηθηθω και να βοηθησω και αυτον.και οχι να κανω αυτο που μου λενε οταν κανει αυτα ολοι "διωχτον απο το σπιτι να καταλαβει τι ειχε και τι εχασε"


Ε αφού έχετε μια επαφή δεν έχεις χάσει το παιχνίδι. Μην τον κατακρίνεις συνέχεια. Καπνίζει. Μην του κάνεις συνέχεια σκηνές γι' αυτό. Σίγουρα οι παρέες έχουν το πρώτο λόγο σ' αυτή την ηλικία. Μείνε δίπλα του. Πες του τη γνώμη σου με ήρεμο τρόπο και μετά πες του , τώρα σε αφήνω να αποφασίσεις μόνος σου . Αυτή είναι η γνώμη μου.

posidonas
08-04-11, 05:42
Καλημέρα.Είμαι νέα στο φόρουμ και θα ήθελα να με βοηθήσετε σχετικά με ένα θέμα που έχω με τον μεγάλο μου γιό.
Ας τα πάρω απο την αρχή.Είμαι μητέρα 5 παιδιών,και ο άντρας μου έχει πεθάνει εδώ κι 7 χρόνια.Μεγαλώνω μόνη μου τα παιδιά μου,και έχω χάσει τον έλεγχο με τον μεγάλο μου γιο ό οποίος είναι στην εφηβεία(15 ετών) και όπως καταλαβαίνετε επηρεασμένος απο την απώλεια του πατέρα του.
Κατάρχήν έχει μείνει 2 φορές στην ίδια τάξη(1η γυμνασίου)και αυτή τη χρονιά πηγαίνει για τρίτη φορά στο νυχτερινό,την ημέρα δουλεύει κάποιες ώρες.τον πίεσα έγω να δουλέψει μήπως και καταλάβει πως βγαίνουν τα χρήματα και το εκτιμίσει για να του δώσω ένα κίνητρο να συνεχίσει το σχολείο.Ομως αυτός ακόμα και τώρα δεν έχει τη διάθεση να πάει και κάνει συνέχεια απουσίες και φυσικά δεν προχωράει στα μαθήματα.
Και φυσικά αυτό είναι το λιγότερα.Εμένα δεν με υπολογίζει και δεν με ακούει καθόλου.Είναι σαν να μην υπάρχω.Αν προσπαθήσω σαν μητέρα να του μιλήσω και να του βάλω όρια σαν μάνα,εκείνος αντιδράει ακραία.Βρίζει άσχημα, σπάει οτι βρεί μπροστά του και έχει φτάσει να σηκώσει και χέρι και σε μένα και στα αδέρφια του.
Με αποτέλεσμα έγω όπως είναι φυσικό να αντιδράω πιο έντονα και για εκείνον η λύση είναι να πηγαίνει στην αστυνομία και να μου κουβαλάει τα περιπολικά στο σπίτι.
Τον μόνο που ακούει λίγο(χώρις όμως να είναι και σε αυτόν απόλυτα ειλικρινης)είναι ο αδερφός μου.Ομως κι εκείνος έχει τις δουλειές του και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να τον συνετίζει πάντα.
Εχουμε δοκιμάσει τα πάντα(τιμωρίες,μίλημα και τέλος ξύλο)δεν έχει πετύχει τπτ.Συνεχίζει τα ίδια.
Το χειρότερο είναι πως αν στριμωχτεί πολύ και δεν τον πέρνει,επικαλείται το χαμό του πατέρα του.
Είναι κι άλλα πράγματα όπως οτι το σκάει τα βράδυα απο το σπίτι ενω εγω κοιμάμαι γιατι δουλεύω,πέρνει το αμάξι και τρέμω μην συμβει τπτ.
Παρακαλώ αν υπάρχει κάποιος που έχει αντιμετωπίσει τα ίδια,ή κάποιος ειδικός αν υπάρχει στο φόρουμ να μου δώσει κάποιες συμβουλές για το πως μπορώ να πλησιάσω και να καταλάβω και να με καταλάβει το παιδί μου.
Φοβάμαι επειδή και τα μικρά βλέπουν αυτή την συμπεριφορά μην κάνουν τα ίδια(ήδη ο μικρός τον ψιλομιμήτε αλλά έχω ακόμα τον ελέγχο)και τραβάω τα μαλλιά μου.

Πρωτίστως καλημέρα .
Ας πω και εγώ κάτι δεν θα βλάψει κανέναν .

1ον το παιδί είναι μικρό ακόμα , άρα θα , πρέπει να σε ακούει και να κάνει αυτό που είναι το σωστό όταν του το επιβάλλεις με ωραίο τρόπο .

2ον μην το αναγκάζεις να εργάζεται με το ζόρι εκτός και αν έχετε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα .

3ον πρέπει να του εξηγήσεις ότι στο σπίτι εσύ είσαι το αφεντικό !! και ότι πρέπει να κατανοήσει και τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες !!


Αρχικά να του πεις να μην σου κουβαλήσει την αστυνομία ξανά !!
Έπειτα να του πεις ότι …αν πάρει το αυτοκίνητο και φύγει ..θα καλέσεις εσύ την αστυνομία !!!
Σκέψου έχεις και άλλα παιδιά , και αρκετά προβλήματα !!

Τι θα πει !! παίρνει το αυτοκίνητο την νύκτα και φεύγει ??
15 χρονών είναι , και έχεις άλλα 4 μικρότερα παιδιά αν δεν κάνω λάθος !!
Αν πάθει κάτι αυτός , η αν κτυπήσει κάποιον με το αυτοκίνητο νυχτιάτικα τι θα κάνεις εσύ ? διότι εσένα θα κυνηγά ο εισαγγελέας !!!
Τα άλλα παιδιά τη θα απογίνουν τότε ??


Ειδάλλως ας πάρει στα σοβαρά το παρακάτω μήνυμα , είναι βγαλμένο μέσα από την ζωή να του πεις , και θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα !!

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί
Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι

==========================
Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις
Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει
Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι
Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΜΩΥΣΗΣ

rena_myst
08-04-11, 07:43
Ντεμη έχεις δοκιμάσει την βοηθεια κοινωνικου λειτουργού ? Σε έχει 'καρφωσει' η μάνα σου στην αστυνομία και μετά απο αυτό καταλαβες το λάθος σου??? Λίγο αψυχολογητα είναι ολα αυτά που λες!!! Μιλας με φοβερη σκληρότητα σε μια μητερα που αντιμετω΄πίζει ένα πολυ σημαντικο πρόβλημα. Της δίνεις εύκολες λύσεις- του τυπου θάψε το παιδί και συνέχισε. Αναρωτιέμαι είχες τετοιες εμπειρίες σε εσενα ή στον περιγυρο σου και δίνεις αυτες τις ακραιες συνταγές? Με τιποτα δεν θα ήθελα να ήμουν παιδί σου πάντως....


Αν θα προκαλεσει κανενα ατυχημα 15 χρονων παιδι στο τιμονι και σκοτωθει και κανενας ανθρωπος , μετα τι θα λεμε?

βιολετα3
08-04-11, 08:47
δεν ξρεω πως να ξεκινησω εχω μεινει αφωνει.διαβασα πως μερικες κοπελες ειπαν πως ολα αυτα που κανει τ παιδι το οποια εμενα με σοκαρανε και τ θεωρω απαραδεχτω δεν αφειλεται στο χαμο του πατερα του αλλα στην εφηβεια.εχετε χασει τ μπαμπας σα σε τοση μικρη ηλικια για ν ξερετε πως ειναι για ενα παιδι?.εχω ειμαι 24 χρονων εχασα τ μπαμπα μου 5 χρονων δεν καταλαβαινα τιποτα τοτε αλλα οταν πλεον πηγα σχολειο κ με ρωτουσαν για τ μπαμπα μ τοτε καταλαβα τ ειχε συμβει.ειχα κλειστει πολυ στον εαυτο δεν ειχα ακουσει ποτε πως πεθανε ο μπαμπας μ ηξερα μονο για καποιο ατυχημα η μητερα μ πολλες φορες ηθελε ν μ πει ποτε ομως δεν καθησα ν τ ακουσω.και εγω πολλες φορες την κατηγορουσα πως αυτη φταει βεβαια δεν ειχα αυτη τ συμπεριφορα π αναφερει η φιλη πιο πανω εγω ομως μεσα μ πονουσα κ δεν τ εδειχνα σ κανεναν κπιστεψτε μ ειναι πιο δυσκολο ν πονας σιωπηλα.ακομα κ τωρα που ειμαι 24 ποναω και εχω ενα μεγαλο ΓΙΑΤΙ,γιατι εγω ν μεγαλοσω χωρις πατερα μου γιατι ν μην θυμαμαι τιποτα απο αυτον γιατι ν τ βλεπω μονο απο φωτογραφια ακομα κ τωρα που ειμαι 24 χρονων δεν μπορω ν τ συζητησω με τ μητερα μου για τ χαμο τ μπαμπα μ γιατι ακομα δεν τ ξερω.εγω αυτο που θα εκανα ηταν ν συμβουλευτω εναν παιδοψυχωλογο και οχι κοινωνικο λειτουργο.σου ευχομαι ολοι αυτη η ιστοεια ν εχει αισιο τελος και ενα μεγαλο κουραγιο.καταλαβαινω οτι ειναι δυσκολο αυτο που περνας αλλα καταλαβαινω και τ γιο σου βεβαια δεν τ λεω για να τ δωσω ελαφρυτικα για αυτα που κανει ειναι παραδεχτα.

demi
08-04-11, 09:37
Ντεμη έχεις δοκιμάσει την βοηθεια κοινωνικου λειτουργού ? Σε έχει 'καρφωσει' η μάνα σου στην αστυνομία και μετά απο αυτό καταλαβες το λάθος σου??? Λίγο αψυχολογητα είναι ολα αυτά που λες!!! Μιλας με φοβερη σκληρότητα σε μια μητερα που αντιμετω΄πίζει ένα πολυ σημαντικο πρόβλημα. Της δίνεις εύκολες λύσεις- του τυπου θάψε το παιδί και συνέχισε. Αναρωτιέμαι είχες τετοιες εμπειρίες σε εσενα ή στον περιγυρο σου και δίνεις αυτες τις ακραιες συνταγές? Με τιποτα δεν θα ήθελα να ήμουν παιδί σου πάντως....

ακρως προσβλητικο το μυνημα σου και μην τολμησεις να ασχοληθεις ξανα με τα παιδια μου ..
μαλλον ζεις σε καμια βουνοκορφη και δεν γνωριζεις τι σημαντικη δουλεια κανουν αυτοι οι ανθρωποι..ΚΟΙΝΩΝΙΚΟς ΛΕΙΤΟΥΡΓΟς ξερεις τι ειναι ?ξερεις τι κανει?μαλλον ΟΧΙ γιατι φαινεται και απο το επιπεδο της γραφης σου..
ευτυχως που υπαρχουν ατομα σαν και εσενα που κανει επιτακτικη την αναγκη να μορφωσουμε τα παιδια μας....

demi
08-04-11, 09:39
Πρωτίστως καλημέρα .
Ας πω και εγώ κάτι δεν θα βλάψει κανέναν .

1ον το παιδί είναι μικρό ακόμα , άρα θα , πρέπει να σε ακούει και να κάνει αυτό που είναι το σωστό όταν του το επιβάλλεις με ωραίο τρόπο .

2ον μην το αναγκάζεις να εργάζεται με το ζόρι εκτός και αν έχετε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα .

3ον πρέπει να του εξηγήσεις ότι στο σπίτι εσύ είσαι το αφεντικό !! και ότι πρέπει να κατανοήσει και τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες !!


Αρχικά να του πεις να μην σου κουβαλήσει την αστυνομία ξανά !!
Έπειτα να του πεις ότι …αν πάρει το αυτοκίνητο και φύγει ..θα καλέσεις εσύ την αστυνομία !!!
Σκέψου έχεις και άλλα παιδιά , και αρκετά προβλήματα !!

Τι θα πει !! παίρνει το αυτοκίνητο την νύκτα και φεύγει ??
15 χρονών είναι , και έχεις άλλα 4 μικρότερα παιδιά αν δεν κάνω λάθος !!
Αν πάθει κάτι αυτός , η αν κτυπήσει κάποιον με το αυτοκίνητο νυχτιάτικα τι θα κάνεις εσύ ? διότι εσένα θα κυνηγά ο εισαγγελέας !!!
Τα άλλα παιδιά τη θα απογίνουν τότε ??


Ειδάλλως ας πάρει στα σοβαρά το παρακάτω μήνυμα , είναι βγαλμένο μέσα από την ζωή να του πεις , και θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα !!

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί
Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι

==========================
Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις
Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει
Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι
Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΜΩΥΣΗΣ

να και μια σοβαρη φωνη εδω μεσα...

demi
08-04-11, 09:57
Αν θα προκαλεσει κανενα ατυχημα 15 χρονων παιδι στο τιμονι και σκοτωθει και κανενας ανθρωπος , μετα τι θα λεμε?

αυτο δεν θα συμβει σε εμας ..θα συμβει σε αλλους οποτε τι μας νοιαζει?
εμεις θα πουμε καλες κουβεντουλες να χαιδεψουμε αυτακια ΚΑΙ οταν συμβει το κακο θ αλεμε ΜΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ???????
Γιατι υπηρχαν εξυπνες που τις ελεγαν κανε μια αγκαλιτσα στο παιδακι σου ,χαιδεψε τον ,νανουρισε τον και ολα θα περασουν............

Lisa8
08-04-11, 10:31
Πρωτίστως καλημέρα .
Ας πω και εγώ κάτι δεν θα βλάψει κανέναν .

1ον το παιδί είναι μικρό ακόμα , άρα θα , πρέπει να σε ακούει και να κάνει αυτό που είναι το σωστό όταν του το επιβάλλεις με ωραίο τρόπο .

2ον μην το αναγκάζεις να εργάζεται με το ζόρι εκτός και αν έχετε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα .

3ον πρέπει να του εξηγήσεις ότι στο σπίτι εσύ είσαι το αφεντικό !! και ότι πρέπει να κατανοήσει και τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες !!


Αρχικά να του πεις να μην σου κουβαλήσει την αστυνομία ξανά !!
Έπειτα να του πεις ότι …αν πάρει το αυτοκίνητο και φύγει ..θα καλέσεις εσύ την αστυνομία !!!
Σκέψου έχεις και άλλα παιδιά , και αρκετά προβλήματα !!

Τι θα πει !! παίρνει το αυτοκίνητο την νύκτα και φεύγει ??
15 χρονών είναι , και έχεις άλλα 4 μικρότερα παιδιά αν δεν κάνω λάθος !!
Αν πάθει κάτι αυτός , η αν κτυπήσει κάποιον με το αυτοκίνητο νυχτιάτικα τι θα κάνεις εσύ ? διότι εσένα θα κυνηγά ο εισαγγελέας !!!
Τα άλλα παιδιά τη θα απογίνουν τότε ??


Ειδάλλως ας πάρει στα σοβαρά το παρακάτω μήνυμα , είναι βγαλμένο μέσα από την ζωή να του πεις , και θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα !!

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί
Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι

==========================
Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις
Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει
Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι
Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΜΩΥΣΗΣ




Συμφωνώ και εγώ. Γενικά είμαι της άποψης οτι ναι μεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε γλυκά και ζεστά στα παιδιά, όμως πρεπει να θέτουμε και κάποια όρια. Ειδικα όταν κάνουν πράγματα επικύνδυνα γιά τους ίδιους ή γιά άλλους ανθρώπους.
Εάν δεν το κάνουμε αυτό, τότε είναι πολύ πιθανό να κλιθούμε να αντιμετωπίσουμε άλλες καταστάσεις, πολύ χειρότερες από αυτές που αντιμετωπίζουμε σήμερα (κάποιο ενδεχόμενο ατύχημα ).
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη αλλά και όρια. Σαφή όρια.
Πρέπει να είμαστε εκεί να τα ακούμε, να τα βοηθάμε, να τα στηρίζουμε, να έχουμε πάντα μία ανοιχτή αγκαλιά, αλλά σε σοβαρά θέματα να είμαστε κάθετοι.

rena_myst
08-04-11, 10:43
Δεν ξερω τι να πω πια.Κι εγω ειμαι κατα της βιας αλλα οχι και να μας κανουν οτι θελουν τα παιδια κι εμεις να ειμαστε στο δεν τα μαλωνω ή δεν περνω δραστικα μετρα για να μη τα δημιουργησω ψυχολογικα προβληματα.Δηλαδι εμεις παιδια δεν ειμασταν?Εγω ποτε δεν εφαγα ξυλο απο τους γονεις μου και μια χαρα τους ακουγα και τους σεβομουν.Αλλα οι γονεις μου ηταν παντα πλαι μου, με στηριζαν , με προσεχαν , με αγαπουσαν , με ειχαν παντα απο κοντα.Οπως και τις αδερφες μου το ιδιο και αυτο δεν εχει να κανει με το αν ειχα δυο γονεις ή εναν.
Σαφως και ειναι πολυ δυσκολο να μεγαλωνει ενα παιδακι χωρις πατερα οπως επισης και πολυ δυσκολο για μια γυναικα να χανει τον συντροφο της και να μεγαλωνει και τα παιδακια της μονη.Αυτο ομως δεν σημαινει πως αφηνουμε ανεξελεγκτα τα παιδια μας και δικαιολογουμε τις πραξεις τους με την απωλεια του γονιου.
Οσο για τα αγενεστατα κατα την προσωπικη μου αποψη σχολια της xionatoulas....καλα θα κανουμε πριν εκφερουμε την αποψη μας να προσεχουμε λιγακι πως μιλαμε.Ας κανουμε και την αυτοκριτικη μας πρωτα και μετα να μιλαμε.Εδω μεσα δεν ειμαστε ουτε για να προσβαλουμε ουτε για να μαλωνουμε.Εχεις δικαιωμα να λες την αποψη σου οπως ολοι μας αλλα οχι να κρινεις αν8ρωπους που δεν ξερεις.Αν θεωρεις ακραια συνταγη οπως ειπες το να παρει καποιος μετρα για να αποφυγει πολλα αυτονοητα κακα ...........παω πασο.Δεν μας απαντησες ομως.......σε περιπτωση που αυτο το παιδι προκαλεσει καποιο ατυχημα μετα ποσο ακραιες θα σου φανουν οι αποψεις μας?

vasiliki40
08-04-11, 11:34
vasiliki μου λες οτι ησουν και εσυ ενα παιδι ατιθασο και οτι το σπιτι ηταν σαν φυλακη για σενα. εγω προσπαθω να μην τους λειψει τιποτα και αυτος και τισ βολτες του εχει μεχρι οτι ωρα θελει και το κομπιουτερ του και τα χαρτζηληκια του και οχι μονο αυτος αλλα και τα αλλα μου παιδια.τι αλλο θελει;μηπως ειναι και οι παρεες λιγο; καπνιζει και παρολο που δεν μου αρεσει και του το εχω πει και εγω και ο αδελφος μου εκεινος το κανει.για μαγκια; να δειξει οτι μεγαλωσε; εκει που κανει ολα αυτα εκει μου ερχετε και μου λεει μανουλα μου δωσε μου ενα φιλακι σαν μωρο.δεν ξερω τι να πω για αυτο ζηταω την βοηθεια σας ολων,να ακουσω και τις δικες σας γνωμες να μπορεσω να βοηθηθω και να βοηθησω και αυτον.και οχι να κανω αυτο που μου λενε οταν κανει αυτα ολοι "διωχτον απο το σπιτι να καταλαβει τι ειχε και τι εχασε"

Ξέρεις και οι γονείς μου όταν μου τα έψελναν ,το ίδιο λέγανε...΄
-τι σου λείπει?
-όλα τα έχεις..
-εμείς ότι κάνουμε ,για εσάς το κάνουμε...
Για αυτούς το ότι υπήρχε φαγητό στο τραπέζι και δύο ρούχα να ντυθώ ,ήτανε το< όλα τα έχεις..>.
Ποτέ δεν με πήρανε αγκαλιά ,ποτέ δεν μου κράτησαν το χέρι ,δεν μου είπανε ένα καλό λόγο..Ήμουνα η άχρηστη επειδή δεν έκανα αυτό που θέλανε εκείνοι...

Μήπως δεν του έβαλες κάποια όρια ,όσο αφορά τις εξόδους του?Ο δικός μου κοντεύει 13 αλλά όποτε βγαίνει του λέω 8.30 με 9.00 θέλω να είσαι πίσω.Και δεν πάει μακριά βέβαια ,λόγω ηλικίας .Ϊσως αν του έβαζες κάποιο όριο ,λέγοντάς του ότι βρε αγόρι μου ανυσηχώ και δεν μπορώ να κοιμηθώ όταν ξέρω ότι δεν έχεις γυρίσει...δηλ. να βγει μεν αλλά να θυμάται ότι κάποιος σπίτι τον σκέφτεται.Δεν ξέρω εάν το εξηγώ καλά ,δυσκολεύομαι λιγάκι με τον γραπτό λόγο.
Καταλαβαίνω ότι τα πράγματα είναι πιο απλά όταν λέγονται ,από όταν είναι να γίνουν ,έχοντας παράλληλα άλλα τεσσερα κεφάλια να φροντίζεις.
Καταλαβαίνω επίσης ,ότι οι έντονες αντιδράσεις σου οφείλονται στο άγχος σου και μόνο.Για το τι θα κάνει αυτό το παιδί και τι θα γίνει αυτό το παιδί μία μέρα στη ζωή του.Και εγώ το ίδιο άγχος έχω για το γιο μου.Και εγώ φωνάζω και τσακώνομαι μαζί του πολλές φορές και μετά θέλω να με σφαλιαρίσω ..Και μετά σκέφτομαι αυτά που είχα κάνει εγώ και χαλαρώνω..Ξέδωσα ,έβγαλα το άχτι μου ,κακό σε άνθρωπο δεν έκανα, μόνο στον εαυτό μου...απλά είμαι φοβερά πληγωμένη από όλα αυτά..
¨Οσο αφορά το κάπνισμα ,στην ηλικία του γιού σου άρχισα και εγώ να καπνίζω μέχρι και σήμερα ,εδώ δεν ξέρω τι να σου πω..

mir
08-04-11, 12:29
Είμαι 34 ετών, δεν έχω παιδιά αλλά θα ήθελα να σου πω τί θα έκανα εγώ στην περίπτωσή σου χωρίς κρατούμενα, χωρίς διφορούμενα και σαφέστατα πάντα καλοπροαίρετα.
Παίρνω το παιδί μου μια μέρα που θα είναι λίγο ψιλοχαλαρός και του λέω οτι θέλω να συζητήσουμε για την σχέση μας (μητέρας - γιού). Ξεκινάω λοιπόν:
1ον. Παιδί μου θέλω καταρχάς να ξέρεις πως σε αγαπώ, είναι πολύ σημαντικό για εμένα αυτό και θέλω να το ξέρεις, να το νιώθεις, να το βιώνεις στο πετσί σου αυτό που σου λέω. Αν δεν στο έχω πει στο παρελθόν γράψε λάθος από μέρους μου γιατί θα έπρεπε να στο είχα πει εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό.
2ον. Δεν ξέρω γιατί έχει γίνει έτσι η σχέση μας αλλά είμαι σίγουρη πως κάτι δεν κάνω εγώ σωστά γιατί ξέρω οτι εσύ έχεις πολύ φιλότιμο μέσα σου άρα σε κάτι κάνω λάθος εγώ και θα ήθελα να μου πεις λοιπόν τί ακριβώς είναι αυτό που σε πειράζει στην όλη συμπεριφορά μου. Τί εννοώ?? Μήπως φωνάζω πιο πολύ από ό,τι θα έπρεπε , μήπως υπερβάλλω και προκειμένου να σε προφυλάξω φέρομαι σαν υστερικιά?? Μήπως σε πρίζω πολύ? Μήπως σε έχω πιέσει να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις, όπως π.χ να δουλέψεις, να με συχγωρείς αλλά εγώ το έκανα θεωρώντας πως έτσι θα ψηθείς λιγάκι παραπάνω. Πές μου τέλος πάντων παιδί μου ποιά είναι τα λάθη μου απέναντί σου γιατί εγώ είμαι πρόθυμη να δουλέψω με τον εαυτό μου και να τα διορθώσω.
3ον. Αν θες και εσύ μπορούμε να δουλέψουμε από κοινού έτσι ώστε να καταφέρουμε να φτιάξουμε μια πιο ομαλή σχέση γιατί πίστεψέ με αγόρι μου το να είμαστε και οι δυο συνέχεια πνιγμένοι μέσα στα νεύρα μας και στον κακό θυμό μας και στον κακό εγωϊσμό μας και στις ακατανόμαστες βρισιές μας δεν θα καταφέρουμε τίποτε άλλο παρά μόνο να κλεινόμαστε ακόμη περισσότερό στη φυλακή μας (γιατί αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι κάτι άλλο παρά μια φυλακή που μας κρατάει δέσμιους από τα πραγματικά μας συναισθήματα). Τί θα κερδίσουμε και εσύ κι΄εγώ αν είμαστε συνέχεια θυμωμένοι και εγκλωβισμένοι στον κακό εαυτό μας??? Έχω βαρεθεί παιδί μου να είμαι θυμωμένη, να είμαι νευριασμένη, να γίνομαι κακιά, να γίνομαι υστερική, να γίνομαι μπουρλότο. Δεν θέλω παιδί μου να ζω έτσι γιατί αυτήν την πλευρά του εαυτού μου την μισώ. Δεν θέλω να γίνομαι ¨η κακιά¨ ¨η τιμωρός¨ ¨η άχρηστη¨ και ό,τι άλλο μπορείς να έχεις σκεφτεί για μένα. Θέλω απλά να είμαι η μαμά σου. Εσύ αλήθεια δεν νιώθεις το ίδιο?? Δεν έχεις κουραστεί από τα νεύρα σου και από τον θυμό σου??? Δεν έχεις κουραστεί τον ¨κακό¨ εαυτό σου??? Τί λες παιδί μου?? Δεν μας αξίζει κάτι καλύτερο σ΄αυτήν την ζωή?? Εγώ νομίζω πως μας αξίζει το καλύτερο.
4ον. Αν σου φωνάζω για τα μαθήματά σου που δεν διαβάζεις ή που την κοπανάς απ΄το σχολείο αυτό το κάνω αγόρι μου γιατί είσαι πραγματικά πανέξυπνος και εύστροφος. Και αυτήν σου την σπιρτάδα και το νεύρο σου αν τα έβγαζες στα μαθήματά σου θα έκανες θαύματα. Αύριο - μεθαύριο που θα μεγαλώσεις λιγάκι παραπάνω ίσως να νιώθεις μειονεκτικά απέναντι σε άλλα παιδιά που θα έχουν ένα ¨χαρτί¨ στα χέρια τους και εσύ (ίσως και με περισσότερο μυαλό από αυτούς ) δεν θα έχεις κάτι στα χέρια σου. Θέλεις να δουλεύεις σαν το σκυλί για ένα μεροκάματο της πλάκας και να καταντήσεις έρμαιο στα θέλω κάθε εργοδοτάκου ή θέλεις να έχεις τη δύναμη να φτιάξεις εσύ κάτι απο μόνος σου και να μην έχεις κανέναν πάνω απ το κεφάλι σου?? Θέλω να σου πω με λίγα λόγια πως η γνώση είναι δύναμη. Η γνώση είναι ελευθερία γιατί σου δίνει το δικαίωμα της επιλογής. Η σκλαβιά είναι αυτό που κάνεις εσύ τώρα (άθελά σου βέβαια γιατί είσαι λιγάκι μικρός και δεν μπορείς να πιάσεις το νόημα απόλυτα). Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.
5oν. (και τελευταίο) Δεν ξέρω με ποιούς συναναστρέφεσαι εκεί έξω που βγαίνεις και πολύ καλά κάνεις από την μία πλευρά γιατί είναι σημαντικό να μπορείς να έχεις φίλους που να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν (κι΄εγώ πραγματικά χαίρομαι που έχεις φίλους) αλλά από την άλλη θέλω να ξέρεις πως κανείς, μα κανείς, μα κανείς, σε όοοοολον αυτόν τον κόσμο δεν πρόκειται να σε νοιαστεί και να σε αγαπήσει και να σε πονέσει περισσότερο από την οικογένειά σου. Εδώ είναι το καταφύγιό σου και μπορείς να έρχεσαι να μας μιλάς για ό,τι σε προβληματίζει . Πάντα θα είμαστε εδώ για σένα.

SORRY για το μεγάλο post.

vasiliki40
08-04-11, 13:00
το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.[/QUOTE]

Δεν έχω διαβάσει τις υπόλοιπές απαντήσεις, είμαι και στη δουλειά..

Απλά ,να σου πω στη δική μου περίπτωση τι έγινε όταν εγώ το έσκασα από το σπίτι μου..Πήγαινα πρώτη λυκείου.
Όταν με βρήκανε και ήρθανε να με πάρουνε ,η μάνα μου με έφτυσε στο πρόσωπο ,ο πατέρας μου μου έσκισε τα ρούχα που φορούσα.
Και όμως ,όταν όταν ξάπλωσα στο κρεβάτι μου ,ένιωσα ζεστασιά και ανακούφηση..Ήμουν σπίτι μου..
Βέβαια δεν διορθώθηκε η όλη κατάσταση όσο αφορά τη σχεση μου με τους γονεις μου ίσως μου αφήσανε μία μικρή τρύπα για να αναπνέω,αλλά θέλω να σου πω το πως ένιωσα τότε.

valia40
08-04-11, 14:24
Δεν ξερω αν ολα αυτα οφειλονται στην εφηβεια η στον χαμο του πατερα του ισως κ στα δυο.Αυτο που λες οτι σπαει παραγματα το εχει κανει κ ο γιος μου μια φορα πανω στα νευρα του εσπασε ενα βαζο.
Ο κολλητος του γιου μου εχασε τον πατερα του προπερσι το καλοκαιρι (3η γυμνασιου για 1η λυκειου) σε ατυχημα κ απο τοτε κατεβηκαν κ οι βαθμοι του κ γενικα ηταν μεγαλο σοκ γι αυτον.Η μητερα του τον αφηνει να γυρναει πιο αργα απ οτι οταν υπηρχε ο πατερας κτλ.Κ νευρα αρκετα ειχε απ οτι μου ελεγε η μητερα του,φετος ομως εχει ηρεμησει καπως.
Δεν εχει σχεση ποσο παλια εχασε τον πατερα του το παιδι σου,απλα γενικα του ελειψε η παρουσια του πατερα,κ ισως θελει να το παιξει αυτος "ο αντρας του σπιτιου" ως μεγαλυτερος κτλ.Προσπαθησε να μιλησεις μαζι του ΗΡΕΜΑ οταν θα ειστε σε καποια καλη στιγμη.Προσπαθησε να γνωρισει κ λιγο τους φιλους του αν γινεται.

posidonas
08-04-11, 18:21
Καλησπέρα σας .

Είπα να μην δώσω συνέχεια στο θέμα αλά δυστυχώς παρασύρομαι από μερικές απόψεις που κρίνω αρκετά σοβαρές και με λογική , όπως επίσης και από άλλες που με βγάζουν από τα ρούχα μου !!

Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό , όλα τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται την ζωή και τα προβλήματά της … με τον ίδιο τρόπο .

Επίσης Το κάθε παιδί αντιμετωπίζει διαφορετικές καταστάσεις τόσο στο οικογενειακό περιβάλλων όσο και στον εξωτερικό περίγυρό του !!!

Όλα τα παιδιά δεν αντιδρούν το ίδιο , και εκεί είναι που πρέπει να επεμβαίνει η οικογένεια !!

Αν δεν το πράξει έγκαιρα τότε… το παιχνίδι χάθηκε .

Ο σεβασμός του παιδιού προς την οικογένεια πρέπει να θεωρείται βασικός κανόνας και απαραβίαστος , όπως και ο σεβασμός τις οικογένεια προς το παιδί !!

1ονΔιαβάζω ότι ένα 15χρονο παιδί δέρνει την μάνα του !! και ότι καπνίζει .
2ονΠαίρνει το αυτοκίνητο της μάνας του νυχτιάτικα και πηγαίνει που …. άραγε ??
3ονΣπάει αντικείμενα στο σπίτι του και κτυπά τα μικρότερα αδελφάκια του !!
4ονΑπειλή ότι θα φύγει από το σπίτι του τρομοκρατώντας έτσι περισσότερο την μητέρα του αλά και ολόκληρη την οικογένειά του .
5ον Διαβάζω επίσης Ότι κουβαλά και την αστυνομία στο σπίτι του !! για να συνετίσει τι ?? την μάνα του ?

Πώς έφτασε η κατάσταση εδώ που έφτασε ? άραγε ?

Χιλιάδες παιδιά βιώνουν την ορφάνια , το χωρισμό ,και την εγκατάλειψη, ακόμα και από τους δικούς τους ανθρώπους αλά …αλίμονο αν ξεσπούσαν έτσι !!!
Χιλιάδες παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε σοβαρές και πολλές φορές δυσβάστακτες καταστάσεις αλά δεν κάνουν έτσι !!

Τελειώνοντας θέλω να πω τούτο και όποιος κατάλαβε …κατάλαβε !!!
Το δικό μας παιδί με το που άνοιξε τα μάτια του και άρχισε να καταλαβαίνει την ζωή του , αντίκρισε 2 ανθρώπους παράλυτους σχεδόν , αφού μετακινούμεθα με αναπηρικά καροτσάκια !!
Τα ψυχολογικά προβλήματα που τον βασάνιζαν τα βλέπαμε πρώτα εμείς οι γονείς του !!
Βλέπαμε στα ματάκια του τους προβληματισμούς του , σε ένα τεράστιο.. γιατί !!
Πολλές φορές παλιότερα , αλά ακόμα και σήμερα έρχεται και μας χαϊδεύει στο κεφάλι και παίζει με την μητέρα του σαν μικρό παιδί !!
Ακόμα μας συμπαραστέκεται αγόγγυστα όταν έχουμε σοβαρά προβλήματα υγείας , και πάντα θα μας ρωτήσει πρώτα αν θέλουμε κάτι πριν πάει βόλτα με τους φίλους του , η με το κορίτσι του !!
Τελείωσε το δημοτικό , μετά το γυμνάσιο , και έπειτα τα Τ.Ε.Ε , σήμερα είναι 24 χρονών , έμαθε και εξασκεί το επάγγελμα του τεχνικού ηλεκτρονικών υπολογιστών και δικτύων !
Είναι άνεργος δυστυχώς αλά έχει κρατήσει μερικούς πελάτες από την προηγούμενη δαυλιά του και δουλεύει… στα σπίτια !

Όσο για εμένα , θα σας παρακαλούσα να μην δώσετε σημασία στα ορθογραφικά μου λάθει αλά στην προσπάθεια που κάνω ώστε να μπορούμε να βρισκόμαστε …κάπου , κάπου εεε!!!
Με σεβασμό και εκτίμηση .
ΜΩΥΣΗΣ

anastasiaspil
08-04-11, 18:57
Μήπως τελικά δεν πρέπει να της δώσουμε εμείς συμβουλές αλλά να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ? Μήπως τα προβλήματα που έχει η μητέρα με το γιο μπορέσουν πραγματικά να λυθούν με τη βοήθεια ενός επιστήμονα ?

posidonas
08-04-11, 19:55
Μήπως τελικά δεν πρέπει να της δώσουμε εμείς συμβουλές αλλά να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ? Μήπως τα προβλήματα που έχει η μητέρα με το γιο μπορέσουν πραγματικά να λυθούν με τη βοήθεια ενός επιστήμονα ?

Δεν είναι και τόσο εύκολο για κανέναν μας να συστήσει στην οικογένεια να επισκεφτεί…. ειδικό επιστήμονα !!!

Πιστεύω μάλιστα ότι ούτε η μητέρα θα τολμήσει να προτείνει στο παιδί της να επισκεφτούν κάποιον …επιστήμονα , από φόβο και μόνο!!!

Ότι είναι να κάνει πρέπει να το κάνει με αποφασιστικότητα η μητέρα , και με δίχως αναστολές !!!

Κάποτε δικάστηκε σε θάνατο ένας νεαρός επειδή έκλεβε και στο τέλος δολοφόνησε ένα από τα θύματά του !!!
Όταν ήρθε η ώρα της κρεμάλας ζήτησε να του φέρουν την μάνα του , του έκαναν το χατίρι , και τότε αυτός δάγκωσε και έκοψε το αυτή της μητέρας του !!
Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό απάντησε …..
Μπορεί να μην με «έβλεπε» !! δεν …. «άκουγε» ???

«Ήταν μικρός ακόμα και περίμενε περισσότερα από την μάνα του»

ΜΩΥΣΗΣ

anastasiaspil
08-04-11, 20:13
Δεν ξέρω αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι δικές μας συμβουλές δεν είναι αρκετές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Δεν μας έχει απαντήσει βέβαια και η ίδια, αλλά ίσως πρέπει να απεθυνθεί κάπου αλλού.

lela.g
08-04-11, 20:55
επειδη οι περισσοτεροι λετε για τον χαμο του αντρα μου.ηταν ξαφνικο .σκοτωθηκε σε τροχαιο.εκεινος ηταν 34 χρονων.Ξαφνικο για εμενα γιατι εμεινα μονη μου με 5 παιδια 30 χρονων εγω και τα παιδια μου 8 ,6 ,3,2 και 14 μηνων το τελευταιο.για αυτο επαθα και την καταθλιψη και εγινα 225 κιλα.πολλες οι ευθυνες και τα προβληματα και ημουν μονη μου.θα προσπαθησω να τον πλησιασω οπως μου λετε και να του δειξω οτι τον αγαπαω.ισως να με καταλαβει και να τον καταλαβω και εγω.τωρα ειναι στο σχολειο και με πηρε τηλ να μου πει οτι εισαι καλα ; επιδη ειχα κατι ζαλαδες. ξερω οτι με αγαπαει και ισως να ειναι και ο φοβος του μην με χασει. δεν ξερω........

STAVIC
08-04-11, 21:12
εγω θα προτεινα να παρεις μια κολλα χαρτι και να γραψεις ολα οσα νοιωθεις για τον γιο σου...ασε το μυαλο σου να ταξιδεψει.....
οταν τελειωσεις αφου σκουπισει ςτ αδακρυα σου...να αφησεις το χαρτι πανω στο μαξιλαρι του....

posidonas
08-04-11, 23:50
επειδη οι περισσοτεροι λετε για τον χαμο του αντρα μου.ηταν ξαφνικο .σκοτωθηκε σε τροχαιο.εκεινος ηταν 34 χρονων.Ξαφνικο για εμενα γιατι εμεινα μονη μου με 5 παιδια 30 χρονων εγω και τα παιδια μου 8 ,6 ,3,2 και 14 μηνων το τελευταιο.για αυτο επαθα και την καταθλιψη και εγινα 225 κιλα.πολλες οι ευθυνες και τα προβληματα και ημουν μονη μου.θα προσπαθησω να τον πλησιασω οπως μου λετε και να του δειξω οτι τον αγαπαω.ισως να με καταλαβει και να τον καταλαβω και εγω.τωρα ειναι στο σχολειο και με πηρε τηλ να μου πει οτι εισαι καλα ; επιδη ειχα κατι ζαλαδες. ξερω οτι με αγαπαει και ισως να ειναι και ο φοβος του μην με χασει. δεν ξερω........

Άμα πιστεύεις ότι δεν σε αγαπά …αλίμονο !!
Σε αγαπά , και βεβαίως φοβάται μήπως σε χάσει και εσένα !!είναι μια φυσιολογική φοβία σε ένα παιδί 15 χρονών !! που έχασε τον πατέρα του με έναν τόσο τραγικό τρόπο !!
Μπορείς να την εκμεταλλευτής αυτή την φοβία του με διακριτικότητα και μεγάλη προσοχή βεβαίως .
Τόσο ώστε ….να μην σε εκμεταλλεύεται αυτός !!!!

Και για να γελάσουμε λιγάκι …πότε θα μάθεις τα κόλπα της πεθεράς που την πιάνουν ζαλάδες εε ?? :D όταν δεν της κάνει τα χατίρια ο γιος και η νύφη εε???:D
Όταν γίνεις πεθερά ???:D

Να είσαι πάντα καλά , κράτα γερά , έχεις δύναμη μέσα σου και μας το έδειξες , αγαπάς τα παιδιά σου και σίγουρα θα τα καταφέρεις ώστε να συνετίσεις και τον …ΜΕΓΑΛΟ .:D

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΜΩΥΣΗΣ

annia
09-04-11, 00:30
λελα ο αντρας μου εχασε τον πατερα του οταν ηταν 14χρονων....εκανε βεβαα πολλες μ....ες και αυτο το παραπονο οτι μεγαλωσε χωρις μπαμπα και γιατι αυτος και οχι αλλος του εχει μεινει ακομα και τωρα που ειναι 32χρ....αυτο που αναγνωριζω στην πεθερα μου ειναι οτι ηταν απο κοντα και του μιλαγε,μιλουσανε πολυ και εγινε και μανα και πατερας και για τα 2της παιδια......Προσπαθησε να του μιλησεις να σου ανοιχτει να τον φερεις κοντα σου,ωστε να σου εμπιστευτει καποια πραγματα,να σου πει τι θελει να κανει και ονειρευτετε..ποια ειναι τα παραπονα του απο σενα και σου μιλαει/φερετε ετσι...Και προσεχε τον γιατι ειναι σε δυσκολη ηλικια(ολοι λιγο πολυ καναμε την επανασταση μας στα 15:p)και γενικα προσεχε τον και εχετον απο κοντα,γιατι κυκλοφορουν δυστυχως κακες παρεες εκει εξω...:cry:

tsixlofouska
09-04-11, 00:41
Βλέπω ένα πολύ ευαίσθητο παιδί.Που υπερφορτωμένο με το βάρος του ''προστάτη'' της οικογένειας από πολύ νωρίς,χάνει την παιδικότητα του και μετατρέπεται σε κάτι άλλο.Για να αποδείξει ότι μπορεί να υποστηρίξει το αντρικό πρότυπο.Μαγκιά,τσιγάρο,αντίδραση,φασαρίες κτλ.
Έχει μεγάλη σημασία για εμένα,αγαπητή Λέλα,ότι το παιδί σου αναζητά την αγκαλιά σου.15 χρόνων νεαρός και θέλει να ακούσει και να νιώσει από εσένα ότι τον αγαπάς.Σε παίρνει τηλέφωνο να δει αν είσαι καλά.Δηλώνει έντονη ανησυχία αυτό.Θέλεις επειδή αποτελείς το 1/2 της οικογένειας του,θέλεις γιατι σε λατρεύει.Δεν μπορώ να σε κρίνω.Πέρασες δύσκολα και περνάς.Έχεις βαρύ φορτίο στις πλάτες σου.Είναι σπουδαίο να μεγαλώνεις με αξιοπρέπεια 5 παιδιά ΜΟΝΗ σου!Στο μόνο σημείο που μπορώ να σε κατακρίνω είναι όταν άφησες τα παιδιά σου να επηρεαστούν από τον χαμό του πατέρα τους.Παράτησες τον εαυτό σου,που όμως για τα παιδιά σου ήταν το μόνο στήριγμα.
Το πρόβλημα πηγάζει και από τους δύο σας.Εσύ με άλλα 4 παιδιά δεν μπορείς να του διαθέσεις πολύ χρόνο,εκείνος νιώθει παραμελημένος και περνάει μια μεταβατική περίοδο.Όχι Λέλα,το παιδί σου δεν είναι ''προστάτης'' της οικογένειας.Ήταν ο μεγαλύτερος αλλά δεν έπαυε να είναι ένα 8χρονο αγόρι που θρηνούσε.Πόσα να κατάλαβε με το παιδικό του μυαλουδάκι;Νομίζω πως ο περίγυρος και εσύ,φορτώνετε τον γιο σου με υποχρεώσεις που δεν μπορεί να αναλάβει.Γι'άυτό φεύγει από το σπίτι.Τα τινάζει όλα στον αέρα.
Η δικιά μου κριτική δεν έχει νόημα.Μπορεί στη θέση σου να μου είχε πάρει τα παιδιά η Πρόνοια.Να μην κατάφερνα ούτε τα μισά απ'όσα εσύ.
Θέλω να σου προτείνω πιθανές λύσεις.Αρχικά,μίλησε του.Καταλαβαίνει και είναι πιο ώριμος απ'ό,τι φαντάζεσαι.Πες του ό,τι νιώθεις.Μάθε τι τον ενοχλεί.Ξέρεις τα όνειρα του για το μέλλον;Σίγουρα έχει.Είναι νέο παιδί.Πες του ότι τον αγαπάς και είναι πολύτιμο πρόσωπο για εσένα.Μαζί του μπορείς να μιλήσεις και ξέρεις ότι είναι υπεύθυνος.Άνοιξε του την καρδιά σου.Πρέπει να ξέρει τον αγώνα που δίνει η μάνα του αλλά κι εσύ να γνωρίζεις τι θέλει πραγματικά αυτός ο νέος άνθρωπος.

Δίσβατο μονοπάτι η εφηβεία...

roullio
09-04-11, 17:14
Συγκινήθηκα πάρα πολύ που σου λέει 'μανούλα δως μου ένα φιλάκι'. Μήπως αν τον έπερνες αγκαλιά σε μια τέτοια στιγμή και βάζατε τα κλάματα να ξεφορτώνατε λίγο από το βάρος θα ήταν καλύτερα? Πάντως να χτυπάς τον αυριανό πατέρα δεν είναι ότι καλύτερο. Δεν είναι μικρό παιδί. Αλλά δεν ξέρω πως να τον χαλιναγωγήσεις, δεν ξέρω τι να σου πω. Πιο πάνω η Στυλιανάκη έδωσε ένα τηλέφωνο 801.....κάτι. Ξέρω ότι είναι πολύ καλή υπηρεσία, μιλάς ανώνυμα και μπορείς να πάρεις όσες φορές θέλεις.

Προσωπική μου εκτίμηση είναι οτι το παιδί σου αναγκάστηκε να 'μεγαλώσει' με λάθος τρόπο. Οχι ότι φταις εσύ αναγκαστικά. Ισως του δώθηκαν λάθος ευθύνες, μεγάλες ευθύνες, και το περιβάλλον που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, όλα τα παιδιά, είναι φριχτά ανεύθυνο. Φέρνουν τις χαρτοπετσέτες και το αλατοπίπερο στο τραπέζι και λέμε ότι έχουμε υπεύθυνα παιδιά. Αυτό είναι σε αντιδιαστολή με το οχτάχρονο ορφανό αγόρι που έχει 4 αδελφάκια και μια μαμά σε κατάρευση και προφανώς νιώθει την ευθύνη να χει γίνει θηλιά.

Και να μη του την έδωσε κανένας ακούει τους άλλους που το λένε...

Ετσι λοιπόν εγώ λέω σε αυτή την έρμη μανούλα να δυναμώσει. Να πείσει τον γόκα της, το μωρό της, ότι όποιος το πειράξει και θέλει την καταστροφή του και το διασυρμό του, θα γίνει λεαινα και σκύλα, έχεις δει πως μάχονται για τα παιδιά τους? Πάρε τηλέφωνο στη γραμμή, φαντάζομαι πως θα σε βοηθήσουν να ξαναγίνεις μανούλα γι'αυτό το παιδί, μόνο βιάσου γιατί το παιδί σου κινδυνεύει και κινδυνεύετε και εσείς μαζί του.
Καλή τύχη

Aeriko
10-04-11, 16:03
Δεν έχω να σου πω πολλά lela.g ένα μόνο: όχι απειλές με αστυνομίες γιατί αν είναι αντιδραστικό παιδί θα έρθουν και χειρότερα...

αγάπη...αγάπη...αγάπη... και συζήτηση...συζήτηση... συζήτηση!

Είσαι δυνατή και μπορείς αρκεί να το πιστέψεις.

lela.g
11-04-11, 12:40
αυτο το σαββατοκυριακο προσπαθησα να τον πλησιασω λεγοντας του οτι ισως δεν τα πηραμε τα πραγματα σωστα απο την αρχη.προσπαθησα να του πω οτι ισως απο την ημερα που πεθανε ο μπαμπας να ζητουσα και εγω παρα πολλα απο εσενα ομως και εγω δεν ημουν σε θεση να κανω και παρα πολλα για αυτο και να ζητουσα απο εσενα να κανεις πραγματα που δεν ηταν της ηλικιας σου και να παρεις ορισμενες φορες ευθυνες πανω σου που δεν επρεπε.μου ειπε οτι το σχολειο δεν το θελει. οτι με το ζορι παει. και του ειπα οτι αν σε πιεζω για το σχολειο το κανω για το καλο σου επειδη θα μεγαλωσεις θα θελεις να βρεις μια δουλεια και δεν θα μπορεις χωρις ενα χαρτι στα χερια σου.του εφερα παραδειγμα εμενα που εχω τελιωσει το λυκειο με 18 και δεν μπορω να βρω δουλεια παρολο που εχω πτυχειο στα χερια μου(β.μικροβιολογου).εσυ τι θα κανεις χωρις τιποτα;του εφερα παραδειγμα τον αδελφο μου που εινα καπετανιος και εχει οτι θελησει με την δουλεια του και αμαξι και μηχανη κτλ και οτι θελει γιατι δεν θελεις να εισαι ετσι;και να εισαι σαν τον πατερα σου που ειχε βγαλει μονο το δημοτικο και ηταν εργατης.(εννοωντας οτι δεν περναγαμε και ανετα και οτι πολλες φορες στριγμωνομασταν για να τα βγαλουμε περα. του αρεσει η δουλεια που μαθενει τωρα(δουλευει σε φαναρτζιδικο) και του λεω αυτην την στιγμη μαθαινεις μια τεχνη γιατι να μην τελιωσεις το σχολειο να μπορεις να ανοιξεις το δικο σου μαγαζι και οχι να εισαι μια ζωη εργατης.του ειπα οτι τον αγαπω και οτι δεν ειναι δυνατον να μην σε αγαπαω.εισαι παιδι μου και δεν σε ξεχωριζω απο τα αλλα.ισως νομιζεις εσυ οτι δεν σε αγαπω γιατι τα μικρα θελουν πιο πολυ προσοχη ομως σαν μεγαλυτερος πιστευω οτι το καταλαβαινεις.εδειξε να καταλαβαινει ,καθοταν σκεφτικος την πιο πολυ ωρα,και μου ειπε να μην το πιεζω να τον καταλαβω και εγω σε ορισμενα πραγματα.του ειπα οταν θα κανεις κατι που δεν εγκρινω θα στο πω και αν χρειαστει να σου φωναξω θα το κανω γιατι δεν παυει να εισαι παιδι και οτι και να συμβει σε εσενα εμενα θα πανε μεσα και τοτε τι θα γινει με τα υπολοιπα θα πανε σε ιδρυμα; θελεις να πανε για σενα ΑΝ κανεις κατι που θα την πληρωσω εγω τα αδελφια σου εκει; μου ειπε οχι.του ειπα κατσε λιγο σκεψου και αποφασισε τι θα κανεις.τον αφησα μονο. δεν ειπαμε κατι αλλο για την ωρα.ομως επειδη και αλλες φορες εδειγνε να καταλαβαινει να κλαιει κτλ ηταν ολα καλα το καλυτερο παιδι.............για λιγο ομως μετα τα ιδια.δεν ξερω θα τον αφησω να δω τι θα κανει.

Lisa8
11-04-11, 13:16
αυτο το σαββατοκυριακο προσπαθησα να τον πλησιασω λεγοντας του οτι ισως δεν τα πηραμε τα πραγματα σωστα απο την αρχη.προσπαθησα να του πω οτι ισως απο την ημερα που πεθανε ο μπαμπας να ζητουσα και εγω παρα πολλα απο εσενα ομως και εγω δεν ημουν σε θεση να κανω και παρα πολλα για αυτο και να ζητουσα απο εσενα να κανεις πραγματα που δεν ηταν της ηλικιας σου και να παρεις ορισμενες φορες ευθυνες πανω σου που δεν επρεπε.μου ειπε οτι το σχολειο δεν το θελει. οτι με το ζορι παει. και του ειπα οτι αν σε πιεζω για το σχολειο το κανω για το καλο σου επειδη θα μεγαλωσεις θα θελεις να βρεις μια δουλεια και δεν θα μπορεις χωρις ενα χαρτι στα χερια σου.του εφερα παραδειγμα εμενα που εχω τελιωσει το λυκειο με 18 και δεν μπορω να βρω δουλεια παρολο που εχω πτυχειο στα χερια μου(β.μικροβιολογου).εσυ τι θα κανεις χωρις τιποτα;του εφερα παραδειγμα τον αδελφο μου που εινα καπετανιος και εχει οτι θελησει με την δουλεια του και αμαξι και μηχανη κτλ και οτι θελει γιατι δεν θελεις να εισαι ετσι;και να εισαι σαν τον πατερα σου που ειχε βγαλει μονο το δημοτικο και ηταν εργατης.(εννοωντας οτι δεν περναγαμε και ανετα και οτι πολλες φορες στριγμωνομασταν για να τα βγαλουμε περα. του αρεσει η δουλεια που μαθενει τωρα(δουλευει σε φαναρτζιδικο) και του λεω αυτην την στιγμη μαθαινεις μια τεχνη γιατι να μην τελιωσεις το σχολειο να μπορεις να ανοιξεις το δικο σου μαγαζι και οχι να εισαι μια ζωη εργατης.του ειπα οτι τον αγαπω και οτι δεν ειναι δυνατον να μην σε αγαπαω.εισαι παιδι μου και δεν σε ξεχωριζω απο τα αλλα.ισως νομιζεις εσυ οτι δεν σε αγαπω γιατι τα μικρα θελουν πιο πολυ προσοχη ομως σαν μεγαλυτερος πιστευω οτι το καταλαβαινεις.εδειξε να καταλαβαινει ,καθοταν σκεφτικος την πιο πολυ ωρα,και μου ειπε να μην το πιεζω να τον καταλαβω και εγω σε ορισμενα πραγματα.του ειπα οταν θα κανεις κατι που δεν εγκρινω θα στο πω και αν χρειαστει να σου φωναξω θα το κανω γιατι δεν παυει να εισαι παιδι και οτι και να συμβει σε εσενα εμενα θα πανε μεσα και τοτε τι θα γινει με τα υπολοιπα θα πανε σε ιδρυμα; θελεις να πανε για σενα ΑΝ κανεις κατι που θα την πληρωσω εγω τα αδελφια σου εκει; μου ειπε οχι.του ειπα κατσε λιγο σκεψου και αποφασισε τι θα κανεις.τον αφησα μονο. δεν ειπαμε κατι αλλο για την ωρα.ομως επειδη και αλλες φορες εδειγνε να καταλαβαινει να κλαιει κτλ ηταν ολα καλα το καλυτερο παιδι.............για λιγο ομως μετα τα ιδια.δεν ξερω θα τον αφησω να δω τι θα κανει.


Μπράβο σου! Πιστεύω οτι ήταν μία πολύ καλή προσέγγιση. Ευχομαι πραγματικά να δεις καλά αποτελέσματα.
Με την στάση που κράτησε ο γιος σου σε αυτήν την κουβέντα καταλαβαίνω οτι μόνο αναισθητος δεν είναι...
Απλώς είναι ακόμα παιδι και μάλλον θα χρειαστεί να του επαναλαμβάνεις συχνά καποια πράγματα.
Καλή επιτυχία

xionatoula
11-04-11, 18:33
Πολύ χαιρομαι με την μητερα που επιτελους βρισκει δίαυλο επικοινωνίας με τον γιο της. Εξακολουθω να πιστευω ότι τα ακραία μετρα του τυπου αστυνομία, ξυλο κλπ, μόνο ακραία επακολουθα θα έχουν. Ευχομαι πραγματικα μεσα από την καρδιά μου να τα βρείτε μανα και γιος. Μια κοπελα σου ειπε να τα γραψεις αυτά που θέλεις να τους πεις. Συμφωνω. Ακομη και αν δεν του δωσεις το γραμμα, θα εχεις συγκεντρωσει την σκεψη σου, τα επιχειρηματα σου και θα είναι πιο ευκολο να βρεις τα σωστά λόγια για να τον πεισεις ότι τον αγαπας και τον νοιαζεσαι.
Οσον αφορά για τα σχόλια που απευθύνονται σε εμένα θα απαντησω σύντομα. Ρενα ποτε είπα ότι δεν μαλωνουμε καποιον για να μην του δημιουργησουμε ψυχολογικα προβλήματα??? Αυτο καταλαβες? Εγω είπα ότι δεν βρισκω σωστό μια μητερα να καρφωνει το παιδί της στην αστυνομία. Η αστυνομία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον ρόλο της μητερας και να συνετίσει το παιδί. Οι συνθήκες με τις οποίες συνετίζει η αστυνομία παιδιά σε ιδρύματα ποτε δεν αποδίδουν. Σε μια ιδεατη κοινωνία που πιθανόν έχεις στο μυαλό σου, θα μπορούσε να συμβεί και αυτό. Τέλος δεν καταλαβαινω γιατι με χαρακτηρίζεις 'αγενέστατη'. Σου μίλησα άσχημα ??? Θα μου κανεις μαθημα για το πως θα μιλάω και θα συμπεριφερομαι???? Εχω το δικαιωμα να κρίνω όποια αποψη θεωρώ ακραία. Οι αποψεις για αυτό γραφονται. Για να κρίνονται.Αν ακουγονται κουφα πράγματα, θα λεω την αποψη μου. Τελος το επιχειρημα σου, τι θα γινει αν χτυπήσει καποιον με το αυτοκινητο ο νεαρος, είναι πολύ υποθετικό και ισως παιδικό.

Δεν ξερω τι να πω πια.Κι εγω ειμαι κατα της βιας αλλα οχι και να μας κανουν οτι θελουν τα παιδια κι εμεις να ειμαστε στο δεν τα μαλωνω ή δεν περνω δραστικα μετρα για να μη τα δημιουργησω ψυχολογικα προβληματα.
Οσο για τα αγενεστατα κατα την προσωπικη μου αποψη σχολια της xionatoulas....καλα θα κανουμε πριν εκφερουμε την αποψη μας να προσεχουμε λιγακι πως μιλαμε.Ας κανουμε και την αυτοκριτικη μας πρωτα και μετα να μιλαμε.Εδω μεσα δεν ειμαστε ουτε για να προσβαλουμε ουτε για να μαλωνουμε.Εχεις δικαιωμα να λες την αποψη σου οπως ολοι μας αλλα οχι να κρινεις αν8ρωπους που δεν ξερεις.Αν θεωρεις ακραια συνταγη οπως ειπες το να παρει καποιος μετρα για να αποφυγει πολλα αυτονοητα κακα ...........παω πασο.Δεν μας απαντησες ομως.......σε περιπτωση που αυτο το παιδι προκαλεσει καποιο ατυχημα μετα ποσο ακραιες θα σου φανουν οι αποψεις μας?

xionatoula
11-04-11, 18:39
Βρε παιδί μου γιατί δεν μπορεις να δεχτεις ότι η καλοσύνη και η συνενοηση είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει την πορεία ενός ανθρώπου. Αυτό πιστεύουμε εμείς οι 'εξυπνες'. Τι σκληρότητα είναι αυτή που δειχνεις για ένα παιδί? Χαλάρωσε λίγο!!!


αυτο δεν θα συμβει σε εμας ..θα συμβει σε αλλους οποτε τι μας νοιαζει?
εμεις θα πουμε καλες κουβεντουλες να χαιδεψουμε αυτακια ΚΑΙ οταν συμβει το κακο θ αλεμε ΜΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ???????
Γιατι υπηρχαν εξυπνες που τις ελεγαν κανε μια αγκαλιτσα στο παιδακι σου ,χαιδεψε τον ,νανουρισε τον και ολα θα περασουν............

xionatoula
11-04-11, 19:06
ακρως προσβλητικο το μυνημα σου και μην τολμησεις να ασχοληθεις ξανα με τα παιδια μου ..
μαλλον ζεις σε καμια βουνοκορφη και δεν γνωριζεις τι σημαντικη δουλεια κανουν αυτοι οι ανθρωποι..ΚΟΙΝΩΝΙΚΟς ΛΕΙΤΟΥΡΓΟς ξερεις τι ειναι ?ξερεις τι κανει?μαλλον ΟΧΙ γιατι φαινεται και απο το επιπεδο της γραφης σου..
ευτυχως που υπαρχουν ατομα σαν και εσενα που κανει επιτακτικη την αναγκη να μορφωσουμε τα παιδια μας....

Τωρα είδα το σχόλιο σου που απευθύνεται σε εμένα.
Βρε Ντέμη τι έχει το 'επίπεδο γραφής μου'???
Μετα πάλι τι λες...'υπάρχουν άτομα σαν και εμένα που κάνει επιτακτική την ανάγκη να μορφώσεις τα παιδιά σου'?? Εσυ το καταλαβαίνεις αυτό που λες γιατί εγω δεν το πιανω - εχεις 'υψηλο επίπεδο γραφής' φαινεται!!!!
Οσον αφορά το αν μενω σε καποια 'βουνοκορφή', πάλι λίγο ασύνδετο δεν είναι με το όλο έργο?

Παρόλα αυτά, θα σου εξηγησω με πιο απλα λόγια αυτό που λεω για να σε βοηθήσω να καταλάβεις το 'επίπεδο γραφής μου'. Λεω λοιπόν ότι καμία κοινωνική λειτουργός ή αστυνομία δεν αντικαθιστά τον ρόλο της μητέρας και την δύναμη της αγκαλιάς της. Ρώτα και την κοινωνική λειτουργό στην πεδιάδα που κατοικεις. Το ίδιο θα σου πει!!!
Η μητερα που ζήτησε βοήθεια πιστευω ότι κάνει πολύ καλή δουλεια τωρα που προσπαθεί να πλησιάσει τον γιο της με συζήτηση και όχι με τα γκλομπ. Τωρα ο καθένας έχει τα προσωπικά του βιώματα. Εγω λυπάμαι τα παιδιά που τα αντιμετωπίζουν οι γονείς τους με τόση σκληρότητα και δεν διστάζουν να τα ρίξουν στην πυρα για κάθε παραπτωμα τους με την λογική/ δικαιολογία ότι δρουν για το κοινό καλό. Δεν πιστευω ότι αυτό βοηθα. Πιστευω ότι αν το παιδί ειναι και λίγο αντιδραστικό τότε οδηγεί σε ασχημα αποτελέσματα.
Φαντάζομαι τωρα να καταλαβες το 'επίπεδο γραφής μου'.

lela.g
11-04-11, 21:23
βρε κοριτσια μηπως ξερει καμια σας τι σοι ειναι αυτη η "χανααν"στο μικρολιμανο;εχει τωρα εδω και δυο σαββατοκυριακα που παει εκει και μου ερχεται 11΄και μιση 12 το βραδυ.σημερα μου ειπε οτι το σαββατο θα βγει παλι να παει εκει του ειπα οτι να κατσει σπιτι αλλα μου λεει ολη την εβδομαδα δουλευω ενα σαββατο θελω να βγω.δεν ειπα κατι αλλο γιατι θελω να φτιαξω τις σχεσεις μου μαζι του αλλα τι ειναι αυτη η χανααν;ουτε να τον παρακολουθησω μπορω γιατι εχω τα αλλα παιδια και που να τα αφησω;οποια ξερει κατι ας μου γραψει σας παρακαλω;ειναι καλο "στεκι";η θα πρεπει να ανυσυχω;

annia
11-04-11, 21:44
lela το χαναν ειναι κλαμπ στον πειραια με οριενταλ

lela.g
11-04-11, 21:47
annia εσυ που το ξερεις τι σοι ειναι; πρεπει να φοβαμαι;

lela.g
11-04-11, 21:52
lela το χαναν ειναι κλαμπ στον πειραια με οριενταλ annia εσυ που το ξερεις πρεπει να φοβαμαι;

annia
11-04-11, 21:57
δεν το ξερω πρωσοπικα δεν εχω παει...απλα το ειδα στην αναζητησ ειναι αυτο http://www.diaskedasi.gr/show_kat4.asp?id=3541

lela.g
11-04-11, 22:02
δεν το ξερω πρωσοπικα δεν εχω παει...απλα το ειδα στην αναζητησ ειναι αυτο http://www.diaskedasi.gr/show_kat4.asp?id=3541σε ευχαριστω για το λινκ που μου εστιλες ομως πες μου ειναι αυτο μερος για να συχναζει ενα 15χρονο; πως να τον κανω να μην παει;

annia
11-04-11, 22:13
Σίγουρα οχι...τωρα το πως να τον αποτρεψεις να μην συχναζει εκει...ρωτησε τον τι μαγαζι ειναι γενικα πιαστου την κουβεντα οταν βγαινει που παει και τετοια...και γενικα εχετον απο κοντα σε ολα και πολυ υπομονη και συζητηση...

rena_myst
12-04-11, 09:20
Θα μου κανεις μαθημα για το πως θα μιλάω και θα συμπεριφερομαι???? Εχω το δικαιωμα να κρίνω όποια αποψη θεωρώ ακραία. Οι αποψεις για αυτό γραφονται. Για να κρίνονται.Αν ακουγονται κουφα πράγματα, θα λεω την αποψη μου. Τελος το επιχειρημα σου, τι θα γινει αν χτυπήσει καποιον με το αυτοκινητο ο νεαρος, είναι πολύ υποθετικό και ισως παιδικό.


Εξακολουθεις και εισαι μεσα στην ευγενια βλεπω.Αν θεωρεις υποθετικο και παιδικο το επιχειρημα μου οτι ενα παιδι 15 ετων δεν πρεπει να ειναι στο τιμονι γιατι σιγουρα καποια στιγμη θα προκαλεσει ατυχημα, τοτε οκ πασο.Εσυ τα παιδια σου δωστα απο ενα αυτοκινητο στα 15 τους και να κοιμασαι ησυχη....και ασε εμας που σκεφτομαστε παιδικα να ανησυχουμε μονες μας.

vickoulina
12-04-11, 12:30
Αυτά που του είπες καλή μου, φρόντισε να του τα επαναλαμβάνεις συχνά με ήρεμο ύφος και κάνοντας τον να νιώθει αυτό που πραγματικά είναι, ένα παιδί αλλά και το μεγαλύτερο από τα αδέρφια. Η επανάληψη είναι απαραίτητη μη νομίζεις οτι τα πες μια φορα και μετα εντάξει.

Όσο για τη δουλειά και το σχολείο,
ρωτησε τον τι θα ήθελε αυτός, να δουλεύει? οκ να πάει σχολείο? οκ βάλε τον θείο του να του πει για το γυμνάσιο και μετα να πάει σε καποιο επαλ
αφησε τον να διαλέξει αυτός ειδικότητα

κάνε του ένα χατηρι, να σου κάνει ενα χατήρι

πρεπει να βάλεις νερό στο κρασι σου και να οπλιστεις με υπομονη

Lisa8
12-04-11, 15:02
... Τέλος δεν καταλαβαινω γιατι με χαρακτηρίζεις 'αγενέστατη'. Σου μίλησα άσχημα ??? Θα μου κανεις μαθημα για το πως θα μιλάω και θα συμπεριφερομαι???? Εχω το δικαιωμα να κρίνω όποια αποψη θεωρώ ακραία. Οι αποψεις για αυτό γραφονται. Για να κρίνονται.Αν ακουγονται κουφα πράγματα, θα λεω την αποψη μου. Τελος το επιχειρημα σου, τι θα γινει αν χτυπήσει καποιον με το αυτοκινητο ο νεαρος, είναι πολύ υποθετικό και ισως παιδικό.

Μπράβο, μπράβο! Εκτώς από ευγενέστατη, είσαι και πολύ υπεύθυνη!!!
Οχι κορίτσι μου! Δεν ξέρω εσείς πως θεωρείτε την ευγένεια στα μέρη σας, πάντως αυτό που βλέπω, μόνο με κατα μέτωπο επίθεση μου κάνει!
Σίγουρα έχεις κάθε δικαίωμα να εκφέρεις την προσωπική σου άποψη, προσέχοντας όμως μην θίξεις τον άλλο! Συζήτηση κάνουμε, όχι μάχη!
Οσων αφορά το "υποθετικό" παράδειγμα που ειπώθηκε, επέτρεψε μου να
αναφερθώ στα στατιστικά στοιχεία που δίνει η αστυνομία για τα τροχαια ατυχήματα.
Αυτά εν'ολίγης...

xionatoula
12-04-11, 21:16
Βρε Ρένα μου δεν είπα να δώσουμε αυτοκινητα στα 15 χρονα. Εγω αυτό που είπα είναι ότι δεν ειναι δικαιολογία για μια μητερα να 'καρφωνει' το παιδι της στην αστυνομία με την λογική ότι είναι πιθανόν να προκαλέσει ατυχημα. Μου θυμίζει το παραμυθι με τους 3 κουτους και το τσεκούρι στο κελαρι. Και οι 3 κλαιγανε κοιταζοντας το τσεκουρι, κανοντας σκεψεις για τι αυτο μπορει να προκαλεσει αν πεσει από εκει που το ειχανε.
Εσυ βρε Ρενα θα μπορούσες φερθεις με τοση σκληροτητα στο παιδι σου? δεν νομιζω. Θα το παλευες να κερδισεις αυτο το παιδι. Γιατι συμβουλευεις ομως αυτην την κοπελα που εχει πελαγωσει μεσα στο προβλημα της να φερθεί ετσι?
Μην παρεξηγεις τα λεγομενα μου και προπαντων μην μου κανεις μάθημα. Δεν στο ζητησα.

Εξακολουθεις και εισαι μεσα στην ευγενια βλεπω.Αν θεωρεις υποθετικο και παιδικο το επιχειρημα μου οτι ενα παιδι 15 ετων δεν πρεπει να ειναι στο τιμονι γιατι σιγουρα καποια στιγμη θα προκαλεσει ατυχημα, τοτε οκ πασο.Εσυ τα παιδια σου δωστα απο ενα αυτοκινητο στα 15 τους και να κοιμασαι ησυχη....και ασε εμας που σκεφτομαστε παιδικα να ανησυχουμε μονες μας.

summer99
12-04-11, 22:30
Δύσκολη περίπτωση αντιμετωπίζεις. Προσωπικά όμως δε θεωρώ ότι το να καλέσεις την αστυνομία, θα βοηθήσει σε κάτι, μάλλον θα την χειροτερέψει την κατάσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένα παιδί 15 χρονών, για σκέψου αν εσύ ήσουν στην ηλικία του και η μανα σου καλούσε την αστυνομία θα την εμπιστευόσουν πάλι, θα την ήθελες; Οσο για το αυτοκίνητο που οδηγεί εκεί πρέπει να είσαι κάθετη και να του εξηγήσεις ότι επειδή είναι ανήλικος δεν επιτρέπεται να οδηγεί αυτοκίνητο, πρώτα για τον εαυτό του και ύστερα για τους υπόλοιπους που βρίσκονται στον δρόμο. Μπορείς και να τον τρομάξεις λίγο,π.χ αν σε πιάσει η τροχαία θα σε πάει στα δικαστήρια και δεν θα ξεμπερδέψεις εύκολα ή αν γίνει κάτι μπορεί να σκοτωθείς ή να μείνεις ανάπηρος.

rena_myst
13-04-11, 07:47
Βρε Ρένα μου δεν είπα να δώσουμε αυτοκινητα στα 15 χρονα. Εγω αυτό που είπα είναι ότι δεν ειναι δικαιολογία για μια μητερα να 'καρφωνει' το παιδι της στην αστυνομία με την λογική ότι είναι πιθανόν να προκαλέσει ατυχημα. Μου θυμίζει το παραμυθι με τους 3 κουτους και το τσεκούρι στο κελαρι. Και οι 3 κλαιγανε κοιταζοντας το τσεκουρι, κανοντας σκεψεις για τι αυτο μπορει να προκαλεσει αν πεσει από εκει που το ειχανε.
Εσυ βρε Ρενα θα μπορούσες φερθεις με τοση σκληροτητα στο παιδι σου? δεν νομιζω. Θα το παλευες να κερδισεις αυτο το παιδι. Γιατι συμβουλευεις ομως αυτην την κοπελα που εχει πελαγωσει μεσα στο προβλημα της να φερθεί ετσι?
Μην παρεξηγεις τα λεγομενα μου και προπαντων μην μου κανεις μάθημα. Δεν στο ζητησα.

Εσυ ψαξε σε αυτα που ειπα και δειξε μου που συμβουλευω την μανα να φωναξει την αστυνομια.Οσο για τα μαθηματα....αδικος κοπος σε ανεπιδεκτους μαθησεως.Αν ειναι κουτος ενας ανθρωπος που μετραει τις συνεπειες και προσπαθει να προλαμβανει το κακο, ασε εμας τους κουτους να ανησυχουμε και κρατα τις εξυπναδες για τον εαυτο σου.Οπως βλεπεις , μπορω να γινω κι εγω το ιδιο αγενης με σενα.

lela.g
13-04-11, 21:09
αισθανομαι λιγο ασχημα που εγινα ισως η αιτια για καποιες απο εσας να "μαλωνετε".σε καμια περιπτωση δεν θα καρφωνα το παιδι μου στην αστυνομια γιατι ισως αυτο να μου γυρνιυσε μπουμερανγκ.τι να κανω μυνηση στο ιδιο μου το παιδι;διαβαζω με μεγαλη προσοχη ολα σας τα μυνηματα και πολλες απο εσας μου δωσατε πολυτιμες συμβουλες για το πως να αντιμετωπισω το προβλημα μου χωρις να εχω "δυσαρεστες επιπτωσεις.και ετσι προσπαθω.ομως δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να σας βλεπω να "μαλωνετε".καποιοι ανθρωποι ισως να αντιμετωπιζουν με διαφορετικο τροπο μια κατασταση.

aleca
13-04-11, 22:22
εχετε περασει πολυ δυσκολα....και εσυ και τα παιδια σου.....και εμεις ειμαστε εξω απο το χορο.
Και εγω θεωρω τραγικο να σηκωνει χερι, να μην υπολογιζει κανεναν κλπ....αλλα επισης ξερωπως ισως και μερικα πραγματα που εκανα εγω να τα θεωρουσαν τραγικα καποιοι αλλοι.
Πιστευω οτι η σχεση σας στηριχτηκε σε λαθος βασεις εξαρχης....συγνωμη αν αυτο σε στεναχωρει,μπορει να κανω και λαθος και να μην ειναι ετσι.
Το λεω αυτο γιατι η συμπεριφορα του δεν μου δειχνει μονο θυμο,οργη και απογοητευση, μου φαινεται σαν να 'εκμεταλλευεται' και την θεση που ειναι . Ότι δηλαδη εχει χασει τον πατερα του, εχασε και εσενα για ενα διαστημα (αληθεια πως ηταν πριν απο αυτα τα γεγονοτα?) και αυτο καπως το 'χρησιμοποιει' για να κανει και αυτα που θελει.
Γνωμη μου και εμενα ειναι να μιλησεις με καποιον ειδικο. Θα ηταν πραγματικα πολυ σημαντικο αν δεχονταν και εκεινος να μιλησει για να βοηθηθει.
Το γεγονος βεβαια ότι καταλαβαινει ότι κανει λαθη ειναι πολυ θετικο. Δεχνει παιδι που εχει περιθωρια και να τον πλησιασεις κα να αλλαξει το ιδιο.
Αλλαεπειδη ως τωρα δεν εχεις βρει τον τροπο,καλυτερα να σου δωσει καποιες επιστημονικες συμβουλες καποιος. Σιγουρα θα ξερει πολλα περισσοερα απο εμας.
Καλη συνεχεια και καλη δυναμη. καταλαβαινω οτι θα εισαι πολυ κουρασμενη αλλα μην ξεχνας να ασχολεισαι και με τα αλλα παιδια σου. Και φυσικα αν νομιζεις οτι καποιος απο τον κυκλο σου (αδερφος σου η αλλος συγγενης) μπορει να σε βοηθησει,να του μιλησει η να του επιβληθει, μην του ζητησεις απλως να το κανει....παρακαλεσε τον,εξηγησε του την απογνωση σου....γιατι σιγουρα κατα τη γνωμη μου χριεαζεσαι βοηθεια και απο αλλους ανθρωπους.

demi
14-04-11, 11:16
Πολλοι εδω μεσα δεν ξερουν τι ακριβως υπηρεσια μπορει να προσφερει η κοινωνικη υπηρεσια και η αστυνομια..
τα βλεπουμε και τα δυο σαν μπαμπουλες τους αστυνομικους ως τερατα που χτυπανε και φυλακιζουν και τους κοιν.λειτουργους ως ατομα που μπουκαρουν σε ενα σπιτι και χωριζουν μαναδες απο παιδια...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ...Για να φτασουν σε αυτο το σημειο πρεπει η κατασταση να ειναι εντελως εκτος ελεγχου και να απειλειται η σωματικη ακεραιοτητα ενος μελους της οικογενειας...
ο κοιν.λειτουργος στην συγκεκριμενη περιπτωση θα ειχε μια διεξοδικη συζητηση με την μανα και θα βρισκαν λυσεις.1.παιδοψυχολογο,ψυχολογικη στηριξη μανας και παιδιου,ευρεση πορων για να μην εργαζεται το παιδι μεσω ευρωπαικων προγραμματων, και πολλα πολλα ακομα που απεχουν πολυ απο το ιδρυμα που στην συγκεκριμενη περιπτωση σαφως δεν εχει καμια θεση...
Η αστυνομια εχει ρολο ΚΑΙ συμβουλευτικο με ενημερωση απλη του ανηλικου των συνεπειων των πραξεων του...δεν ειπα να τον βαλουν στην φυλακη...
και επειδη ο συζυγος ειναι ενστολος και ετυχε πολλες φορες να ακουσουμε παρομοιες περιπτωσεις ΣΚΛΗΡΕς ΚΑΙ ΑΚΑΡΔΕς ΜΑΝΕς σαν εμενα που το αγαπητο μελος χιονατουλα δεν θα ηθελε ποτε να με ειχε μανα ΕΣΩΣΑΝ τα παιδια τους..
ας ενημερωθουμε καλυτερα για το πως μπορουμε να βοηθησουμε τα παιδια μας.

demi
14-04-11, 11:24
αισθανομαι λιγο ασχημα που εγινα ισως η αιτια για καποιες απο εσας να "μαλωνετε".σε καμια περιπτωση δεν θα καρφωνα το παιδι μου στην αστυνομια γιατι ισως αυτο να μου γυρνιυσε μπουμερανγκ.τι να κανω μυνηση στο ιδιο μου το παιδι;διαβαζω με μεγαλη προσοχη ολα σας τα μυνηματα και πολλες απο εσας μου δωσατε πολυτιμες συμβουλες για το πως να αντιμετωπισω το προβλημα μου χωρις να εχω "δυσαρεστες επιπτωσεις.και ετσι προσπαθω.ομως δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να σας βλεπω να "μαλωνετε".καποιοι ανθρωποι ισως να αντιμετωπιζουν με διαφορετικο τροπο μια κατασταση.

κανενας δεν σου ειπε να ΚΑΡΦΩΣΕΙς το παιδι σου στην αστυνομια η να το μηνυσεις...αν αυτο καταλαβες δεν εννοουσα αυτο..
οι ιδιοι αστυνομικοι που με ευκολια καλει ο γιος σου στο σπιτι θα μπορουσαν να του μιλησουν ..απλα και ομορφα γιατι ειναι και αυτοι γονεις..
αναμφιβολα χρειαζεσαι βοηθεια και οσο πιο γρηγορα την παρεις απο οπου νομιζεις εσυ τελικα τοσο το καλυτερο.

aleca
14-04-11, 12:08
και εγω παντως συμφωνω με Demi, ειναι μια λυση και αυτη....και καμια φορα όταν δεν μπορουμε να εχουμε την καλυτερη λυση (πχ να ακουσει το θειο του) παμε στην επομενη (πχ στην αστυνομια)...σημασια εχει να μην ξεφυγει περαιτερω το παιδι....

lela.g
14-04-11, 13:41
την τελευταια φορα που ηρθε η αστυνομια στο σπιτι οι αστυνομικοι του μιλησαν οταν ακουσαν οτι ειμαι μονη μου κτλ και του ειπαν δεν βλεπεις τι αγωνα κανει η μανα σου να σας μεγαλωσει και εσυ να κανεις αυτα; του μιλησαν αλλα και που του μιλησαν τι;απο το ενα αυτι μπηκαν απο το αλλο βγηκαν.οσο για τον ψυχιατρο το εκανα κουβεντα και μου ειπε εμενα δεν μπορεις να με υποχρεωσεις να παω .πηγαινε μονη σου εγω δεν ερχομαι.για αυτο πρωσπαθω να βρω αλλες λυσεις.

demi
14-04-11, 14:37
ΩΠΑ ωπα...ψυχιατρος δινει φαρμακα ..δεν θελουμε ψυχιατρο αλλα ψυχολογο..και η διαδικασια δεν γινετε ετσι δηλ τον παω με το ζορι η παμε καπου...ερχεται κοπελα στο σπιτι του στυλ φιλη σου και τον προσεγγιζει σιγα σιγα και με τροπο..εκεινος θα ανοιχτει χωρις να το καταλαβει..η ψυχολογος θα προσεγγισει τα θελω του ,την ψυχουλα του ,τους φοβους του ..θα καταλαβει και θα βοηθησει εσενα να τον αντιμετωπισεις..
Και τελικα να πω την ιστορια μου αν και δεν το ηθελα δημοσια.
Φιλη που με στηριξε πολυ οσο ημουν ελευθερη και μονη ,εχασε τον συζυγο απο καρκινο παχεως εντερου στα 45 χρονια του..ειχαν 4 παιδια ..3 αγορια και ενα κοριτσι...
τα αγορια του χρυσα παιδια και αγωνιουσαν και παλευαν μαζι με την μανα ..η κορη (μεγαλυτερη απο ολους)εμπλεξε πολυ ασχημα και αδικα η μανα προσπαθουσε να την επαναφερει..
βεβαια μπλεξιματα με ναρκωτικα και αλλα πιο φοβερα πραγματα τα οποια δεν θελω να αναφερω..
επειτα απο αδιανοητες καταστασεις γνωρισαμε μια κοιν.λειτουργο η οποια ηταν η σωτηρια μας και ο θεος να την εχει καλα οπου και αν ειναι..
ηρθε σπιτι μιλουσαμε νυχτες ολοκληρες...την συμπονεσε την μανα ,και την βοηθησε.
πρωτα ηρθε σπιτι ψυχολογος ταχα φιλη δικη μου και την πλησιασε..
αυτη ηταν απλησιαστη ομως και ερχοταν πανω απο 3 μηνες η κοπελα σπιτι και τα καταφερε..στην δικη μας περιπτωση χρειαστηκαν και λιγα φαρμακα αντικαταθλιπτικα επειτα απο διαγνωση ψυχιατρου διοτι η κοπελα ενω ηταν απο την φυση της πολυ ευαισθητο ατομο ο χαμος του πατερα την πληγωσε βαθυτατα .
εγινε μεγαλος αγωνας με συμμαχο και την αστυνομια που βοηθησε τρομερα πολυ και η κοπελα τωρα εχει 2 παιδακια και εναν συζυγο πολυ καλο.
στην ευαισθητη αυτη ηλικια την στηριξαν οι ειδικοι...εμεις δεν μπορουσαμε ..σε καταλαβαινω γιατι περασαμε χειροτερα εμεις..ΑΛΛΑ θελεις βοηθεια με οποιονδηποτε τροπο.ειτε το ξερει ειτε οχι..εχεις και αλλα παιδια και εσυ εισαι η ομπρελα για ολα.

lela.g
14-04-11, 17:03
demi μου εχεις δικιο οτι ενας ειδικος θα μπορουσε να βοηθησει ομως αυτη την ιδεα να την-τον φερω σπιτι σαν φιλο και να τον πλησιασει ετσι ειναι πολυ καλη γιατι αυτος ειναι πολυ αρνητικος.ενταξει εγραψα ψυχιατρος ετσι το λεω εγω στην ουσια παιδοψυχολογο χρειαζετε.εκανα μια κουβεντα για να δω αντιδρασεις τις οποιες ηταν αρνητικες.θα προσπαθησω να τον καταφερω και ισως πιο ξερει να τον κανω να δεχτει. αν δεν γινει τιποτα τοτε η ιδεα σου ειναι στ'αληθεια πολυ καλη.

xionatoula
14-04-11, 17:38
Ντεμη βασίζεσαι στην πεποιηθηση σου ότι ζουμε σε μια πολύ καλά οργανωμένη κοινωνία όπου η αστυνομία μπορεί να έχει εναν ρόλο νουθεσίας για τους νέους ανθρωπους. Εμένα επετρεψε μου να αμφιβαλω για αυτό χωρίς να θελω να θίξω κανέναν. Πιστευω ότι σίγουρα στην αστυνομία δουλευουν και καλοι άνθρωποι που όμως δεν έχουν εκπαιδευτεί να διαπαιδαγωγούν παιδιά. Επιπλεον, υπάρχουν αστυνομικοι που κάνουν καταχρηση της εξουσίας τους και μπορεί να οδηγήσουν σε ολέθρια αποτελέσματα (πολλα πρόσφατα παραδείγματα αστυνομικών που προσπάθησαν να βάλουν τάξη σε 'κακομαθημένα παιδιά'- υπόθεση Αλέξη, υπόθεση ζαρντινιέρα κλπ κλπ).
Αποψη μου είναι ότι δεν θα εμπιστευόμουν την αστυνομία να νουθετήσει το δικό μου παιδί κάνοντας μια καταγγελία για αντικοινωνική συμπεριφορά που θέτει σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια. Μάλλον θα το έμπλεκα το παιδί σε ιστορίες.
Επιπλέον από την στιγμή που κάνεις μια τέτοια ενέργεια, παύει να υπάρχει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη ανάμεσα σε εσενα και το παιδί. Κοβεται ο δεσμός αυτόματα. Έγω προσωπικα δεν θα άντεχα με τιποτα να έχω έναν τετοιο γονιό- μην το παιρνεις προσωπικά ότι μιλάω για σενα ειδικά. Εγω μιλάω για οποιοδήποτε γονιό λύνει τις διαφορές που έχει με το παιδί του με τετοιες ακραίες λύσεις. Εγω πιστευω περισσότερο στην επικοινωνία, την υπομονη, την επιμονή και την κατανόηση. Βέβαια και εσυ και εγω είμαστε εξω από το χορό. Αν μας συμβεί κάτι τετοιο, και ευχομαι και στις δύο να μην συμβεί ποτε, δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουμε. Στην θεωρία ειμαστε ΄όλοι καλοι.
ps: Το επιπεδο γραφής μου ελπίζω να το έπιασες... όχι όπως την άλλη φορά

Πολλοι εδω μεσα δεν ξερουν τι ακριβως υπηρεσια μπορει να προσφερει η κοινωνικη υπηρεσια και η αστυνομια..
τα βλεπουμε και τα δυο σαν μπαμπουλες τους αστυνομικους ως τερατα που χτυπανε και φυλακιζουν και τους κοιν.λειτουργους ως ατομα που μπουκαρουν σε ενα σπιτι και χωριζουν μαναδες απο παιδια...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ...Για να φτασουν σε αυτο το σημειο πρεπει η κατασταση να ειναι εντελως εκτος ελεγχου και να απειλειται η σωματικη ακεραιοτητα ενος μελους της οικογενειας...
ο κοιν.λειτουργος στην συγκεκριμενη περιπτωση θα ειχε μια διεξοδικη συζητηση με την μανα και θα βρισκαν λυσεις.1.παιδοψυχολογο,ψυχολογικη στηριξη μανας και παιδιου,ευρεση πορων για να μην εργαζεται το παιδι μεσω ευρωπαικων προγραμματων, και πολλα πολλα ακομα που απεχουν πολυ απο το ιδρυμα που στην συγκεκριμενη περιπτωση σαφως δεν εχει καμια θεση...
Η αστυνομια εχει ρολο ΚΑΙ συμβουλευτικο με ενημερωση απλη του ανηλικου των συνεπειων των πραξεων του...δεν ειπα να τον βαλουν στην φυλακη...
και επειδη ο συζυγος ειναι ενστολος και ετυχε πολλες φορες να ακουσουμε παρομοιες περιπτωσεις ΣΚΛΗΡΕς ΚΑΙ ΑΚΑΡΔΕς ΜΑΝΕς σαν εμενα που το αγαπητο μελος χιονατουλα δεν θα ηθελε ποτε να με ειχε μανα ΕΣΩΣΑΝ τα παιδια τους..
ας ενημερωθουμε καλυτερα για το πως μπορουμε να βοηθησουμε τα παιδια μας.

xionatoula
14-04-11, 17:47
Λελα να μιλήσεις εσυ στον παιδοψυχολογο για το πως θα προσεγγίσεις το παιδί. Να σου δωσει οδηγίες τι πρεπει να του πεις και προπαντων πως. Το παιδί εννοείται ότι δεν θα παει οικειοθελώς σε παιδοψυχολόγο- δεν θεωρεί οτι εχει πρόβλημα. Επιπλέον το παιδί δεν ακούει εσενα, θα ακούσει έναν ξενο που θα του φερεις και θα του τον παρουσιάσεις σαν φιλο??? Δεν νομιζω. Μην κανεις πονηριες και κλονισεις την εμπιστοσύνη του.
demi μου εχεις δικιο οτι ενας ειδικος θα μπορουσε να βοηθησει ομως αυτη την ιδεα να την-τον φερω σπιτι σαν φιλο και να τον πλησιασει ετσι ειναι πολυ καλη γιατι αυτος ειναι πολυ αρνητικος.ενταξει εγραψα ψυχιατρος ετσι το λεω εγω στην ουσια παιδοψυχολογο χρειαζετε.εκανα μια κουβεντα για να δω αντιδρασεις τις οποιες ηταν αρνητικες.θα προσπαθησω να τον καταφερω και ισως πιο ξερει να τον κανω να δεχτει. αν δεν γινει τιποτα τοτε η ιδεα σου ειναι στ'αληθεια πολυ καλη.

Lisa8
14-04-11, 20:19
Λελα να μιλήσεις εσυ στον παιδοψυχολογο για το πως θα προσεγγίσεις το παιδί. Να σου δωσει οδηγίες τι πρεπει να του πεις και προπαντων πως. Το παιδί εννοείται ότι δεν θα παει οικειοθελώς σε παιδοψυχολόγο- δεν θεωρεί οτι εχει πρόβλημα. Επιπλέον το παιδί δεν ακούει εσενα, θα ακούσει έναν ξενο που θα του φερεις και θα του τον παρουσιάσεις σαν φιλο??? Δεν νομιζω. Μην κανεις πονηριες και κλονισεις την εμπιστοσύνη του.

Εγώ πάλι από όλα αυτά καταλαβαίνω ένα πράγμα: η Χιονατούλα δεν έχει αντιμετωπίσει παρόμοια κατάσταση. Η Demi, όχι μόνο έχει αντιμετωπίσει με το παιδί της φίλης της (και μπράβο της που πηρε την πρωτοβουλία να το κάνει σε μία εποχή που δεν ενδιαφέρεται κανείς για τον συνάνθρωπό του), αλλά την έφερε εις πέρας με πλήρη επιτυχία!
Ε, ποιανού η γνώμη έχει μεγαλύτερη βαρύτητα? Ηλίου φαεινότερον!

Ξανά μπράβο σου Demi!!! Εχεις ανθρωπιά και δύναμη μέσα σου!

demi
15-04-11, 11:54
Εγώ πάλι από όλα αυτά καταλαβαίνω ένα πράγμα: η Χιονατούλα δεν έχει αντιμετωπίσει παρόμοια κατάσταση. Η Demi, όχι μόνο έχει αντιμετωπίσει με το παιδί της φίλης της (και μπράβο της που πηρε την πρωτοβουλία να το κάνει σε μία εποχή που δεν ενδιαφέρεται κανείς για τον συνάνθρωπό του), αλλά την έφερε εις πέρας με πλήρη επιτυχία!
Ε, ποιανού η γνώμη έχει μεγαλύτερη βαρύτητα? Ηλίου φαεινότερον!

Ξανά μπράβο σου Demi!!! Εχεις ανθρωπιά και δύναμη μέσα σου!

σε ευχαριστω θερμα αλλα εχεις δικιο οτι οταν περνας αυτες τις δυσκολες καταστασεις μονο τοτε καταλαβαινεις ακριβως την κολαση επι γης..
πολυ μα πολυ δυσκολες ιστοριες και στη δικη μας περιπτωση ηταν μπλεγμενη σε βαθεια νερα..μονο η αστυνομια που θελω να τονισω και παλι θα μπορουσε να βοηθησει και σε μερικους ανθρωπους αξιζουν θερμα συγχαρητηρια.
Σαφως σε ολες τις δουλειες υπαρχουν ανθρωποι που δεν τιμουν το επαγγελμα τους (ιατροι ,δικαστικοι,αστυνομικοι κλπ)αλλοιμονο ομως αν τους βαλουμε ολους στο ιδιο τσουβαλι.Η αστυνομια εχει και ψυχολογο που και αυτος μας βοηθησε σημαντικα.

ο κοσμος ειναι επηρεασμενος με πραγματα που βλεπει στην τηλεοραση δηλ .ο ρολος του καλου και του κακου..κακη η αστυνομια,κακες οι κοινωνικες υπηρεσιες κλπ..
ομως επειδη αναφερθηκε η υποθεση ΑΛΕΞ δεν νομιζεται οτι αν η γονεις των ανηλικων που ΣΚΟΤΩΣΑΝ τον Αλεξ συμβουλευοταν εναν κοιν.λειτουργο ,μια παιδοψυχολογο θα ειχαμε διαφορετικη εκβαση μιας και τα παιδια ειχαν σημαδια παραβατικοτητας απο πριν?
Το ξερετε οτι η Νατελα ακομα τρεχει με δικαστηρια εχει πληρωσει εναν σκασμο λεφτα και το δικιο της δεν βρηκε?εχετε διαβασει το blog της να σκισετε τα ρουχα σας απο την αδικια?

τελος η μανα θα παρει αποφαση για το καλο των παιδιων της και της ευχομαι απο καρδιας καλη δυναμη καλο κουραγιο και να αισθανεται ανετα να μας μιλησει διοτι φορουμ ειναι και διαφωνιες υπαρχουν.την συμπονω και μακαρι να ηταν θεσσαλονικη να της εκανα μια μεγαλη αγκαλια διοτι γονεις ημαστε ολοι και δεν ξερουμε τι μας ξημερωνει.......

katri
15-04-11, 12:00
Καλημέρα

Η πρώτη κίνησή σου, Λέλα, είναι να συμβουλευτείς εσύ τον ψυχολόγο, να του εξηγήσεις την όλη κατάσταση κι αυτός θα σε καθοδηγήσει. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει κι αν δε δει καθόλου το παιδί, συχνα αυτοί καταλαβαίνουν πολυ γρήγορα. Βασική προϋπόθεση είναι να τον/την εμπιστεύεσαι και να του πεις όλη την αλήθεια.
Θα δεις ότι θα βοηθήσει πρώτα απ´ όλα εσένα να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου, να καθορίσεις προταιρεότητες, και να προχωρήσεις με το γιο σου πατώντας σταθερά και ξέροντας ότι κάνεις το σωστό.
Αν δεις ότι δε σ' αρέσει ο τρόπος ή αυτά που σου λέει και δεν τον εμπιστεύεσαι, μην απορίψεις όλους τους ψυχολόγους, απλά πήγαινε σε άλλον.
Πιστεύω ότι θα δεις πολύ γρήγορα τα πρώτα θετικά αποτελέσματα, γιατί ξέρεις να ζητάς βοήθεια και να την λαμβάνεις με το σωστό τρόπο, όπως φαίνεται κι από αυτό εδώ το forum. Οι "αγιάτρευτες" περιπτώσεις παιδιών είναι συνήθως αυτές που οι γονείς αδιαφορούν ή παραμυθιάζουν τον εαυτό τους, όχι η δική σου. Καλή δύναμη ολόψυχα!

demi
15-04-11, 12:26
Οι "αγιάτρευτες" περιπτώσεις παιδιών είναι συνήθως αυτές που οι γονείς αδιαφορούν ή παραμυθιάζουν τον εαυτό τους, όχι η δική σου. Καλή δύναμη ολόψυχα!


πολυ ομορφο αυτο..ετσι ακριβως ειναι.

posidonas
15-04-11, 13:12
Καλημέρα

Η πρώτη κίνησή σου, Λέλα, είναι να συμβουλευτείς εσύ τον ψυχολόγο, να του εξηγήσεις την όλη κατάσταση κι αυτός θα σε καθοδηγήσει. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει κι αν δε δει καθόλου το παιδί, συχνα αυτοί καταλαβαίνουν πολυ γρήγορα. Βασική προϋπόθεση είναι να τον/την εμπιστεύεσαι και να του πεις όλη την αλήθεια.
Θα δεις ότι θα βοηθήσει πρώτα απ΄ όλα εσένα να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου, να καθορίσεις προταιρεότητες, και να προχωρήσεις με το γιο σου πατώντας σταθερά και ξέροντας ότι κάνεις το σωστό.
Αν δεις ότι δε σ' αρέσει ο τρόπος ή αυτά που σου λέει και δεν τον εμπιστεύεσαι, μην απορίψεις όλους τους ψυχολόγους, απλά πήγαινε σε άλλον.
Πιστεύω ότι θα δεις πολύ γρήγορα τα πρώτα θετικά αποτελέσματα, γιατί ξέρεις να ζητάς βοήθεια και να την λαμβάνεις με το σωστό τρόπο, όπως φαίνεται κι από αυτό εδώ το forum. Οι "αγιάτρευτες" περιπτώσεις παιδιών είναι συνήθως αυτές που οι γονείς αδιαφορούν ή παραμυθιάζουν τον εαυτό τους, όχι η δική σου. Καλή δύναμη ολόψυχα!

Μπράβο σου !!!!!

Οι "αγιάτρευτες" περιπτώσεις παιδιών είναι συνήθως αυτές που οι γονείς αδιαφορούν ή παραμυθιάζουν τον εαυτό τους, όχι η δική σου. Καλή δύναμη ολόψυχα!

πολυ ομορφο αυτο..ετσι ακριβως ειναι.

Ότι είναι να κάνει πρέπει να το κάνει με αποφασιστικότητα η μητέρα , και με δίχως αναστολές !!!

Κάποτε δικάστηκε σε θάνατο ένας νεαρός επειδή έκλεβε και στο τέλος δολοφόνησε ένα από τα θύματά του !!!
Όταν ήρθε η ώρα της κρεμάλας ζήτησε να του φέρουν την μάνα του , του έκαναν το χατίρι , και τότε αυτός δάγκωσε και έκοψε το αυτή της μητέρας του !!
Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό απάντησε …..
Μπορεί να μην με «έβλεπε» !! δεν …. «άκουγε» ???

«Ήταν μικρός ακόμα και περίμενε περισσότερα από την μάνα του»

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ .
ΜΩΥΣΗΣ

lela.g
15-04-11, 15:07
να ηξερες demi ποσο θα ηθελα αυτην την αγκαλια συμπαραστασης.σε ευχαριστω παρα πολυ.

κατερινακο
16-04-11, 18:36
να δωσω μια τελειως διαφορετικη συμβουλη που δεν ακουστηκε μεχρι τωρα, αναγνωριζοντας πως ολες οι προηγουμενες εχουν κατι σημαντικο να δωσουν..μεγαλη βοηθεια σε αυτες τις περιπτωσεις δινει & η εκκλησια, με τη βοηθεια παντα ενος πνευματικου.να μιλησεις απλα για το προβλημα σου, ισως η καθοδηγηση που θα παρεις να σε ωφελησει & με αυτο το τροπο να φυγει και ενα βαρος απο μεσα σου.δε χρειαζεται να εισαι ¨ανθρωπος της εκκλησιας¨ για να κανεις την κινηση αυτη, αυτο που σου συμβαινει ειναι ανθρωπινο & το μονο σιγουρο ειναι οτι υπαρχει λυση..

Δε συγκρινω σε καμμια περιπτωση το ρολο του παιδοψυχολογου με το ρολο του πνευματικου.Σεβαστα & τα δυο.
....και θα δεις ολα καλα θα πανε

demi
16-04-11, 22:13
να δωσω μια τελειως διαφορετικη συμβουλη που δεν ακουστηκε μεχρι τωρα, αναγνωριζοντας πως ολες οι προηγουμενες εχουν κατι σημαντικο να δωσουν..μεγαλη βοηθεια σε αυτες τις περιπτωσεις δινει & η εκκλησια, με τη βοηθεια παντα ενος πνευματικου.να μιλησεις απλα για το προβλημα σου, ισως η καθοδηγηση που θα παρεις να σε ωφελησει & με αυτο το τροπο να φυγει και ενα βαρος απο μεσα σου.δε χρειαζεται να εισαι ¨ανθρωπος της εκκλησιας¨ για να κανεις την κινηση αυτη, αυτο που σου συμβαινει ειναι ανθρωπινο & το μονο σιγουρο ειναι οτι υπαρχει λυση..

Δε συγκρινω σε καμμια περιπτωση το ρολο του παιδοψυχολογου με το ρολο του πνευματικου.Σεβαστα & τα δυο.
....και θα δεις ολα καλα θα πανε

θα συμφωνησω απολυτα ..εχει η εκκλησια αξιολογα ατομα που εχουν σπουδασει...πρεπει να βρεθει ενας καλος ..αν καποια κοπελα ξερει απο αθηνα καποιον μπορει να βοηθησει σημαντικα..

Lisa8
16-04-11, 23:17
Λέλα, γνωρίζω κάποιον καταπληκτικό Πάτερ.
Εαν ενδιαφέρεσαι, στείλε μου pm

lela.g
17-04-11, 08:46
lisa ποιος ειναι αυτος ο πατερ;ξερεις στην δικια μου ενορια εχω εναν πατερ ο οποιος μας γνωριζει απο την εποχη που ζουσε ο αντρας μου.του εχω μιλησει παρα πολλες φορες για διαφορα θεματα στο παρελθον και μου εχει βαπτισει 3 παιδια μου.η σχεση ειναι πιο κοντινη σε εμενα απο αλλους ενοριτες ισως. του εχω πει τα παντα και του εχει μιλησει του μικρου πολλες φορες.ομως ειπαμε απο την μια μπαινουν απο την αλλη βγαινουν.πολλες φορες εχει σηκωσει τα χερια ψηλα.μου εχει προτινει διαφορες λυσεις.ακομα και σκληρες οπως να βρω εναν αστυνομικο "φιλο" και να τον φερω να του τριξει τα δοντια με καποιες απειλες μηπωςκαι καταλαβει οτι ολα αυτα που κανει θα εχει και τις συνεπειες του νομου.κτλ.ομως δεν ειμαι αρνητικη στο να γνωρισω καποιον αλλον πνευματικο που ισως να δωσει μια συμβουλη που ισως μεχρι τωρα να μην εχει υποθει.

xionatoula
17-04-11, 14:22
Συμφωνω απολυτα με την τοποθετηση σου. Ο παιδοψυχολογος σε αυτην την φαση θα βοηθησει την μητερα να σκεφτει τον τρόπο για να προσεγγισει το παιδί της αποτελεσματικα. Το σιγουρο ειναι ότι υπαρχει η βουληση να βοηθησει το παιδί και δεν μπορει παρα να το καταφερει

Καλημέρα

Η πρώτη κίνησή σου, Λέλα, είναι να συμβουλευτείς εσύ τον ψυχολόγο, να του εξηγήσεις την όλη κατάσταση κι αυτός θα σε καθοδηγήσει. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει κι αν δε δει καθόλου το παιδί, συχνα αυτοί καταλαβαίνουν πολυ γρήγορα. Βασική προϋπόθεση είναι να τον/την εμπιστεύεσαι και να του πεις όλη την αλήθεια.
Θα δεις ότι θα βοηθήσει πρώτα απ&acute; όλα εσένα να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου, να καθορίσεις προταιρεότητες, και να προχωρήσεις με το γιο σου πατώντας σταθερά και ξέροντας ότι κάνεις το σωστό.
Αν δεις ότι δε σ' αρέσει ο τρόπος ή αυτά που σου λέει και δεν τον εμπιστεύεσαι, μην απορίψεις όλους τους ψυχολόγους, απλά πήγαινε σε άλλον.
Πιστεύω ότι θα δεις πολύ γρήγορα τα πρώτα θετικά αποτελέσματα, γιατί ξέρεις να ζητάς βοήθεια και να την λαμβάνεις με το σωστό τρόπο, όπως φαίνεται κι από αυτό εδώ το forum. Οι "αγιάτρευτες" περιπτώσεις παιδιών είναι συνήθως αυτές που οι γονείς αδιαφορούν ή παραμυθιάζουν τον εαυτό τους, όχι η δική σου. Καλή δύναμη ολόψυχα!

Lisa8
17-04-11, 14:41
lisa ποιος ειναι αυτος ο πατερ;ξερεις στην δικια μου ενορια εχω εναν πατερ ο οποιος μας γνωριζει απο την εποχη που ζουσε ο αντρας μου.του εχω μιλησει παρα πολλες φορες για διαφορα θεματα στο παρελθον και μου εχει βαπτισει 3 παιδια μου.η σχεση ειναι πιο κοντινη σε εμενα απο αλλους ενοριτες ισως. του εχω πει τα παντα και του εχει μιλησει του μικρου πολλες φορες.ομως ειπαμε απο την μια μπαινουν απο την αλλη βγαινουν.πολλες φορες εχει σηκωσει τα χερια ψηλα.μου εχει προτινει διαφορες λυσεις.ακομα και σκληρες οπως να βρω εναν αστυνομικο "φιλο" και να τον φερω να του τριξει τα δοντια με καποιες απειλες μηπωςκαι καταλαβει οτι ολα αυτα που κανει θα εχει και τις συνεπειες του νομου.κτλ.ομως δεν ειμαι αρνητικη στο να γνωρισω καποιον αλλον πνευματικο που ισως να δωσει μια συμβουλη που ισως μεχρι τωρα να μην εχει υποθει.

Λελα καλησπέρα. Σου στέλνω pm

lela.g
19-04-11, 11:56
σε ευχαριστω lisa8 μετα τις γιορτες θα προσπαθησω να εχω μια επαφη μαζι του.σου ευχομαι και σε εσενα καλο πασχα οτι επιθυμεις και πανω απο ολα υγεια σε εσενα και την οικογενεια σου.

Lisa8
19-04-11, 17:58
Καλό Πάσχα και μακάρι να σου έρθουν όλα καλά...

εφηβη
25-04-13, 10:17
Καλημέρα.Είμαι νέα στο φόρουμ και θα ήθελα να με βοηθήσετε σχετικά με ένα θέμα που έχω με τον μεγάλο μου γιό.
Ας τα πάρω απο την αρχή.Είμαι μητέρα 5 παιδιών,και ο άντρας μου έχει πεθάνει εδώ κι 7 χρόνια.Μεγαλώνω μόνη μου τα παιδιά μου,και έχω χάσει τον έλεγχο με τον μεγάλο μου γιο ό οποίος είναι στην εφηβεία(15 ετών) και όπως καταλαβαίνετε επηρεασμένος απο την απώλεια του πατέρα του.
Κατάρχήν έχει μείνει 2 φορές στην ίδια τάξη(1η γυμνασίου)και αυτή τη χρονιά πηγαίνει για τρίτη φορά στο νυχτερινό,την ημέρα δουλεύει κάποιες ώρες.τον πίεσα έγω να δουλέψει μήπως και καταλάβει πως βγαίνουν τα χρήματα και το εκτιμίσει για να του δώσω ένα κίνητρο να συνεχίσει το σχολείο.Ομως αυτός ακόμα και τώρα δεν έχει τη διάθεση να πάει και κάνει συνέχεια απουσίες και φυσικά δεν προχωράει στα μαθήματα.
Και φυσικά αυτό είναι το λιγότερα.Εμένα δεν με υπολογίζει και δεν με ακούει καθόλου.Είναι σαν να μην υπάρχω.Αν προσπαθήσω σαν μητέρα να του μιλήσω και να του βάλω όρια σαν μάνα,εκείνος αντιδράει ακραία.Βρίζει άσχημα, σπάει οτι βρεί μπροστά του και έχει φτάσει να σηκώσει και χέρι και σε μένα και στα αδέρφια του.
Με αποτέλεσμα έγω όπως είναι φυσικό να αντιδράω πιο έντονα και για εκείνον η λύση είναι να πηγαίνει στην αστυνομία και να μου κουβαλάει τα περιπολικά στο σπίτι.
Τον μόνο που ακούει λίγο(χώρις όμως να είναι και σε αυτόν απόλυτα ειλικρινης)είναι ο αδερφός μου.Ομως κι εκείνος έχει τις δουλειές του και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να τον συνετίζει πάντα.
Εχουμε δοκιμάσει τα πάντα(τιμωρίες,μίλημα και τέλος ξύλο)δεν έχει πετύχει τπτ.Συνεχίζει τα ίδια.
Το χειρότερο είναι πως αν στριμωχτεί πολύ και δεν τον πέρνει,επικαλείται το χαμό του πατέρα του.
Είναι κι άλλα πράγματα όπως οτι το σκάει τα βράδυα απο το σπίτι ενω εγω κοιμάμαι γιατι δουλεύω,πέρνει το αμάξι και τρέμω μην συμβει τπτ.
Παρακαλώ αν υπάρχει κάποιος που έχει αντιμετωπίσει τα ίδια,ή κάποιος ειδικός αν υπάρχει στο φόρουμ να μου δώσει κάποιες συμβουλές για το πως μπορώ να πλησιάσω και να καταλάβω και να με καταλάβει το παιδί μου.
Φοβάμαι επειδή και τα μικρά βλέπουν αυτή την συμπεριφορά μην κάνουν τα ίδια(ήδη ο μικρός τον ψιλομιμήτε αλλά έχω ακόμα τον ελέγχο)και τραβάω τα μαλλιά μου.
Λοιπον ακου κατι γτ και εγω ειμαι εφηβη(ειμαι 14)και ξερω τι παιζει,το παιδι εχει πλυγωθει πολυ απο τον θανατο του πατερα του,αλλα και εσυ δεν τον βοηθας,ειναι λογικο να ειναι πολυ αντιδραστικος και να φτανει στα ακρα σε αυτη την ηλικια,το χειροτερο που μπορεις να κανεις ειναι να σηκωσεις χερι πανω του,συνηθως οι μητερες δεν καταφερνουν να κοντρολαρουν τα παιδια στην εφηβεια,π.χ. και εμενα ο πατερας μου μονο με κοντρολαρει,γι αυτο και ο γιος σου ειναι ανεξελγκτος,κατα την γνωμη μου,με την επομενη βλακια,παρε του το κινητο,ολα τα ηλεκτρονικα ,απομακρυνε το ρουτερ και κοψε του το χαρτσιλικι,οσο για την δουλεια που τον εχεις βαλει να κανει αστον,αν θελει ας δουλεψει,αν δεν θελει τωρα ας το αφησει,το χαρτσιλικι λοιπον και ολα τα προνομια,θα του τα επιστρεψεις μολις περασει ταξη,ή αφου πας μετα απο 2 εβδομαδες στο γυμνασσιο και οι καθηγητες σοπυ επιβαιβεωσον οτι εχει κανει προοδο.

κανίνα
25-04-13, 14:51
τη καλυτερη απαντηση την πηρες(κατα τη γνωμη μου)απο την εφηβη κοπελιτσα!το παιδι εχει τραυμα απο το θανατο του πατερα του,γιατι προφανως ηταν το προτυπο του!με τη συμπεριφορα σου δεν βοηθας...στη θεση σου δεν θα το πηγαινα στον πατερ...το παιδι δεν θελει εξορκισμο αλλα συμπαρασταση που δεν βρισκει σε σενα..οποτε αντιδραει ετσι!εγω στη θεση σου θα του μιλουσα,θα τον ακουγα τι θελει και τι οχι,χωρις(οσο γινεται)να προσπαθω να του επιβαλλω τη γνωμη μου!στηριξε τον να ισορροπησει.μη ξεχνας και οι ορμονες του κανουν παρτυ!δεν νομιζω οτι και ο ιδιος το ελεγχει ολο αυτο...αστον να σου πει τι θελει και τι οχι και βρειτε μαζι κατι που ικανοποιει και τις 2 πλευρες...δυστυχως οσο σημαντικες ειμαστε οι μαναδες,αλλο τοσο ειναι και οι πατεραδες,ο καθενας δινει στο παιδι αλλα πραγματα,που εσυ τωρα δεν γινεται να τα καλυψεις...κανε υπομονη και οσο μπορεις να εισαι ηρεμη...οταν μιλας σε εφηβο με φωνες και υστερια αυτο θα παρεις πισω.....