Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων Σύνδεσμοι Α-Ω | chat 0-2 | 3-5 | 6-12
 
forum υγεία & ασφάλεια διατροφή ψυχολογία δραστηριότητες ειδήσεις
-














 

Επιστροφή   Φόρουμ της ΕΕΕΓ (Ελληνική Εταιρεία Ενημέρωσης Γονέων) > Από την Εγκυμοσύνη ως την Εφηβεία! > Νεογνά & Μωρά: Ανάπτυξη, Ψυχολογία, Συμπεριφορά > Ψυχολογία

Ψυχολογία Προσκόλληση και αποχωρισμός, κρίσεις θυμού κ επιθετικότητα, φόβος κ τρόμος, ζήλια, δάγκωμα.



Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων
Παλιά 12-09-12, 13:12   #1
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή Αγκαλιά από την θεία

Ήθελα να ρωτήσω εάν έχει συμβεί σε κάποια από εσάς να χτυπήσει το παιδί σας και να θέλει παρηγοριά από άλλο πρόσωπο εκτός από την μαμά.
Χθες συνέβη κάτι με των 10 μηνών γιο μου και με στεναχώρησε πάρα πολύ. Για να τα πάρω από την αρχή μένω σε ένα 2ώροφο σπίτι με τα πεθερικά μου στον κάτω όροφο. Ο μικρός περνάει πολλές ώρε μαζί μου αφού δεν δουλεύω και κάποιες με τα πεθερικά μου όταν π.χ. θέλω να καθαρίσω το σπίτι ή τον πάνε καμιά βόλτα. Στο ίδιο σπίτι με τα πεθερικά μου μένει και η αδελφή της πεθεράς μου στην οποία έχει τρελλή αδυναμία ο γιος μου. Να επισημάνω ότι τον πέρνουν με το παραμικρό όλοι αγκαλιά όταν κλάψει ενώ εγώ προσπαθώ να μην τον κακομαθαίνω.
Για να μην σας κουράζω τον είχε χθες η πεθερά μου με την αδελφή της και σιδέρωναν και τον μικρό τον είχαν κάτω. Προσπάθησε να μπουσουλήσει και χτύπησε το κεφάλι του. Τον πήρε αγκαλιά η θεία και εγώ έτρεξα να δω τι έπαθε και να τον πάρω αγκαλίτσα. Τον πήρα αγκαλιά αλλά ήθελε την αγκαλιά της θείας. Βέβαια τον απασχόλησα με κάτι άλλο και ηρέμησε, αλλά πραγματικά με προβληματίζει γιατί δεν με ήθελε? Πολλές φορές και εγώ απογοητεύομαι για το εάν κάνω κάτι λάθος. Το μόνο που μπορώ να το δικαιολογήσω ήταν μην και φοβήθηκε ότι θα τον πάρω από εκεί που έπαιζε....αλλά αυτό είναι δικιά μου επεξήγηση.
Γενικότερα όλη την φροντίδα του παιδιού την έχω αναλάβει εγώ αλλά δεν του κάνω όλα τα χατήρια. Καλά οι γιοί δεν πρέπει να είναι κολλημένοι με τις μανάδες τους? Είναι εγωϊστικό αυτό που αναφέρω αλλά με τρελλαίνει όλο αυτό κάποιες στιγμές....
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:35   #2
magdoulini
 
Εγγραφή: 19-08-2009
Μηνύματα: 432
magdoulini χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

ariel1 σου εχω δυο ερωτησουλες: τι εννοεις οτι προσπαθεις να μην τον κακομαθαινεις??ενα μωρακι 10 μηνων κακομαθαινει απο τις αγκαλιες??
και οταν λες χατηρια?? τι χατηρι μπορεις να αρνηθεις σε ενα βρεφος?? εστιαζω σε αυτα και οχι στο γεγονος οτι θελησε την αγκαλια της θειας απο την δικη σου...μην μπαινεις σε τετοια τρυπακια,κανενα νοημα δεν εχουν...τι πειραζει αν ηθελε την αγκαλια της θειας??ειναι απλα ενα μωρακι,μην στεναχωριεσαι με τετοια θεματακια και απολαυσαι το θαυματακι σου να μεγαλωνει...
__________________

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...
Ο χρήστης magdoulini δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:35   #3
Λαΐδα
 
Το avatar του χρήστη Λαΐδα
 
Εγγραφή: 19-07-2012
Μηνύματα: 2.077
Λαΐδα ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

και εμενα μου κανει εντυπωση....Μηπως 'παραπροσπαθεις' να μην το κακομαθαινεις? Αν οχι, η εξηγηση νομιζω ειναι αυτη που εδωσες μονη σου.
Ο χρήστης Λαΐδα δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:44   #4
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

δεν μπορω να καταλαβω γιατι οι μαμαδες ενοχλουνται τοσο πολυ οταν το παιδι τους δειξει προτιμηση σε αλλο προσωπο. θεωρητικα κανενας γονιος δεν πρεπει να θελει το παιδι τους κολλημενο πανω του γιατι πραγματικα θα αποτελεσει εμποδιο στην κοινωνικοτητα του παιδιου και την ψυχολογια του. πρεπει το παιδι που λαμβανει αγαπη να μπορει να την ανταποδιδει και αυτο ειναι το σωστο.

στην περιπτωση σου τωρα, το πιο πιθανο ειναι πως απλως δεν αρεσε στο παιδι η αλλαγη που πηγε να γινει... παρηγοριοταν στην πρωτη αγκαλια που δεχτηκε και ξαφνικα καποιος τον τραβα και τον παιρνει απο εκει. επισης ειναι πιθανο το παιδι να περιμενε παρηγορια απο τη γιαγια η τη θεια λογω του οτι τις εβλεπε εκει και ενιωθε σιγουρια οτι αν παθει κατι αυτα τα ατομα θα το σωσουν. ειναι το ενστικτο του παιδιου. οταν ηρθε η μαμα να τον παρει αυτο δεν μπορεσε να καταλαβει οτι εγινε για να τον παρηγορησει. το παιδι σε τετοια ηλικια λειτουργει μονο με ενστικτο ειδικα σε "επειγουσες"καταστασεις. αν δοκιμαζες μετα απο λιγα δευτερολεπτα κι αφου ειχε προλαβει να σε δει, θα εβλεπες οτι θα ερχοταν κοντα σου.
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:50   #5
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή Αγκαλιά της θείας

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο magdoulini Εμφάνιση μηνυμάτων
ariel1 σου εχω δυο ερωτησουλες: τι εννοεις οτι προσπαθεις να μην τον κακομαθαινεις??ενα μωρακι 10 μηνων κακομαθαινει απο τις αγκαλιες??
και οταν λες χατηρια?? τι χατηρι μπορεις να αρνηθεις σε ενα βρεφος?? εστιαζω σε αυτα και οχι στο γεγονος οτι θελησε την αγκαλια της θειας απο την δικη σου...μην μπαινεις σε τετοια τρυπακια,κανενα νοημα δεν εχουν...τι πειραζει αν ηθελε την αγκαλια της θειας??ειναι απλα ενα μωρακι,μην στεναχωριεσαι με τετοια θεματακια και απολαυσαι το θαυματακι σου να μεγαλωνει...

Αγαπητή magdoulini ευχαριστώ για την απάντηση. όσον αφορά να μην κακομαθαίνει εννοώ να μην είναι συνέχεια στην αγκαλιά κάποιου και να μπορεί να παίζει και μόνος του. όσο αφορά το χατήρι είναι κυρίως η αγκαλιά. Προσπαθώ να τον έχω λίγο περισσότερο στο έδαφος για να μπορέσει να μπουσουλήσει μιας και έχει καθυστερήσει σε αυτό. Μπορεί να είναι ανούσιο και εγωϊστικό όλο αυτό απλά θα ήθελα να παρηγορηθεί στην δική μου αγκαλιά.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:53   #6
ΤΙΓΡΑΚΙ
 
Εγγραφή: 06-05-2009
Περιοχή: Νικαια
Μηνύματα: 1.797
ΤΙΓΡΑΚΙ χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

να σου πω κατι εμενα ο γιος μου ειναι 4 ετων τη κυριακη ειμασταν σε μια ταβερνα που ειχε κουνιες ο μικρος επαιζε ωσπου εφαγε τη κουνια απο ενα αλλο παιδακι καταλαθος στα μουτρα εκει κοντα ηταν ο νονος του εσκυψε τον κρατησε αγκαλια και ο μικρος λυσσαξε στο κλαμα.
εγω πλησιασα ειδα οτι δεν ειχε χτυπησει και τον αφησα να απολαυσει την αγκαλια του νονου του και να παρηγορηθει.ημουν εκει τον χαιδεψα στο κεφαλακι και τον ειδα οτι σταματησε με τα αστεια που του ελεγε ο νονος του και ολα καλα
να σου πω χαρηκα που ειδα αυτη τη σκηνη τρυφεροτητας μεταξυ νονου και βαφτηστηρακι
δε σημαινει τιποτα που ο δικος σου ηθελε τη θεια εκεινη τι στιγμη,
δηλ εγω να ανυσηχησω που δε με εψαξε.δε σημαινει οτι δεν ειμαι καλη μαμα.ετσι θελω να πιστευω τουλαχιστον
__________________
Ο χρήστης ΤΙΓΡΑΚΙ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 14:54   #7
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
δεν μπορω να καταλαβω γιατι οι μαμαδες ενοχλουνται τοσο πολυ οταν το παιδι τους δειξει προτιμηση σε αλλο προσωπο. θεωρητικα κανενας γονιος δεν πρεπει να θελει το παιδι τους κολλημενο πανω του γιατι πραγματικα θα αποτελεσει εμποδιο στην κοινωνικοτητα του παιδιου και την ψυχολογια του. πρεπει το παιδι που λαμβανει αγαπη να μπορει να την ανταποδιδει και αυτο ειναι το σωστο.

στην περιπτωση σου τωρα, το πιο πιθανο ειναι πως απλως δεν αρεσε στο παιδι η αλλαγη που πηγε να γινει... παρηγοριοταν στην πρωτη αγκαλια που δεχτηκε και ξαφνικα καποιος τον τραβα και τον παιρνει απο εκει. επισης ειναι πιθανο το παιδι να περιμενε παρηγορια απο τη γιαγια η τη θεια λογω του οτι τις εβλεπε εκει και ενιωθε σιγουρια οτι αν παθει κατι αυτα τα ατομα θα το σωσουν. ειναι το ενστικτο του παιδιου. οταν ηρθε η μαμα να τον παρει αυτο δεν μπορεσε να καταλαβει οτι εγινε για να τον παρηγορησει. το παιδι σε τετοια ηλικια λειτουργει μονο με ενστικτο ειδικα σε "επειγουσες"καταστασεις. αν δοκιμαζες μετα απο λιγα δευτερολεπτα κι αφου ειχε προλαβει να σε δει, θα εβλεπες οτι θα ερχοταν κοντα σου.
Αγαπητή salvia πιστεύω να έχεις παιδάκια και ίσως να με καταλαβαίνεις έστω και λίγο. Ίσα ίσα το παιδί μου θέλω να είναι κοινωνικό και μέχρι στιγμής θεωρώ ότι τα έχω καταφέρει. Πηγαίνει σε όλους τους ανθρώπους πλην μικρών εξαιρέσεων π.χ. σε ανθρώπους με μούσι. Δεν θέλω να είναι κολλημένο μαζί μου το παιδί ούτε να είναι μαμόθρεφτο, απλά σαν όλες τις μαμάδες πιστεύω ότι ένα μωρό θέλει την παρηγοριά της μάνας. όσον αφορά αυτό που λες ότι γιατί πειράζει να θέλει μια άλλη αγκαλιά, άλλες μαμάδες τους πειράζει αυτό άλλες πάλι κάτι άλλο. ευχαριστώ πάντως για την απάντηση. Ίσως και από την μεριά μου να είμαι υπερβολική απλά ήταν ένα γεγονός που με προβλημάτισε
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 15:03   #8
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή Αγκαλιά της θείας

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ΤΙΓΡΑΚΙ Εμφάνιση μηνυμάτων
να σου πω κατι εμενα ο γιος μου ειναι 4 ετων τη κυριακη ειμασταν σε μια ταβερνα που ειχε κουνιες ο μικρος επαιζε ωσπου εφαγε τη κουνια απο ενα αλλο παιδακι καταλαθος στα μουτρα εκει κοντα ηταν ο νονος του εσκυψε τον κρατησε αγκαλια και ο μικρος λυσσαξε στο κλαμα.
εγω πλησιασα ειδα οτι δεν ειχε χτυπησει και τον αφησα να απολαυσει την αγκαλια του νονου του και να παρηγορηθει.ημουν εκει τον χαιδεψα στο κεφαλακι και τον ειδα οτι σταματησε με τα αστεια που του ελεγε ο νονος του και ολα καλα
να σου πω χαρηκα που ειδα αυτη τη σκηνη τρυφεροτητας μεταξυ νονου και βαφτηστηρακι
δε σημαινει τιποτα που ο δικος σου ηθελε τη θεια εκεινη τι στιγμη,
δηλ εγω να ανυσηχησω που δε με εψαξε.δε σημαινει οτι δεν ειμαι καλη μαμα.ετσι θελω να πιστευω τουλαχιστον
Ίσως και εμένα το λάθος μου ήταν ότι πήγα να δω και το χειρότερο ήταν οτι τον πήρα από μια άλλη αγκαλιά. απλά ήθελα να δω που χτύπησε και να τον πάρω μια σφιχτή αγκαλίτσα. Αυτό που έκανες ήταν καλύτερη στάση και η δική μου ίσως να δήλωνε κτητικότητα αλλά εκείνη την στιγμή θεώρησα καλό να τον πάρω αγκαλίτσα. Τελοσπάντων μπορεί να είμαι υπερβολική
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 15:37   #9
Μαρια2010
 
Το avatar του χρήστη Μαρια2010
 
Εγγραφή: 07-01-2011
Μηνύματα: 786
Μαρια2010 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Ίσως και εμένα το λάθος μου ήταν ότι πήγα να δω και το χειρότερο ήταν οτι τον πήρα από μια άλλη αγκαλιά. απλά ήθελα να δω που χτύπησε και να τον πάρω μια σφιχτή αγκαλίτσα. Αυτό που έκανες ήταν καλύτερη στάση και η δική μου ίσως να δήλωνε κτητικότητα αλλά εκείνη την στιγμή θεώρησα καλό να τον πάρω αγκαλίτσα. Τελοσπάντων μπορεί να είμαι υπερβολική
Νομιζω πως δεν εισαι υπερβολικη αλλα και να εισαι θα σε συχγωρεσουμε,ετσι ειναι ολες οι μανουλες στο περιπου στην αρχη,ειναι μικρο το μωρακι σου και ακομα εχεις αυτες τις ψιλοφοβιες/ανησυχιες/ερωτηματικα....απλα εχω να σου πω να μην ασχολεισαι με αυτα ειναι εντελως ανουσια και το μονο πραγμα που θα καταφερεις ειναι να αισθανθεις εσυ ασχημα και το συναισθημα αυτο να το μεταδωσης και στο παιδι...χαλαρωσε καλη μου και ασε το μικρο να αγκαλιαζει αποιον θελει εκεινο...αυτο ειναι πολυ καλο και απολυτα φυσιολογικο....μαθαινει να αγαπαει και να αγαπιεται και απο αλλους ανθρωπους ....μην αγχωνεσαι γιατι σαν τη μανα πουθενα και καμια....στο λεω απο την πλευρα της μανας αλλα και της θειας...και εγω με την ανηψουλα ετσι ειμαστε...αγκαλιες και φιλια και ειναι 1 μηνα μεγαλυτερη σας....παει η μανα της να την παρει και με κρατα σφυχτα με τα νυχια....πολυ γλυκο ....εχεις μπροστα χρονο να ασχοληθεις με πολυυυυ σημαντικοτερα τα οπια θα τα δεις στην πορια.....ευχομαι τα καλυτερα και ασε τις περιεργες σκεψεις καπου πισω πισω στο μυαλο η πετα τες.Να σου ζησει το μικρο.
__________________
Ο χρήστης Μαρια2010 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 16:28   #10
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Αγαπητή salvia πιστεύω να έχεις παιδάκια και ίσως να με καταλαβαίνεις έστω και λίγο. Ίσα ίσα το παιδί μου θέλω να είναι κοινωνικό και μέχρι στιγμής θεωρώ ότι τα έχω καταφέρει. Πηγαίνει σε όλους τους ανθρώπους πλην μικρών εξαιρέσεων π.χ. σε ανθρώπους με μούσι. Δεν θέλω να είναι κολλημένο μαζί μου το παιδί ούτε να είναι μαμόθρεφτο, απλά σαν όλες τις μαμάδες πιστεύω ότι ένα μωρό θέλει την παρηγοριά της μάνας. όσον αφορά αυτό που λες ότι γιατί πειράζει να θέλει μια άλλη αγκαλιά, άλλες μαμάδες τους πειράζει αυτό άλλες πάλι κάτι άλλο. ευχαριστώ πάντως για την απάντηση. Ίσως και από την μεριά μου να είμαι υπερβολική απλά ήταν ένα γεγονός που με προβλημάτισε
ariel αν και δικα μου παιδακια δεν εχω, σε καταλαβαινω πολυ οχι μονο λιγο.
να ξεκαθαρισω οτι στην πρωτη παραγραφο δεν ανεφερομουν ειδικα σε σενα αλλα σε ενα μεγαλο ποσοστο μαμαδων που αντιδρουν ετσι και ηταν ας πουμε ρητορικη ερωτηση.
οπως στην προηγουμενη απαντηση μου μιλησα για το ενστικτο του παιδιου,υπαρχει και το ενστικτο της μανας και αυτο σε οδηγησε στο να αρπαξεις το παιδι σου οταν το ακουσες να κλαιει. ειναι πολυ φυσικο.
απο την αλλη ομως δεν μπορω ακριβως να καταλαβω γιατι ενω λες οτι προσπαθεις να μην τον παιρνεις αγκαλια με το παραμικρο για να μην κακομαθει εκεινη τη στιγμη το εκανες παρολο που ηδη καποιος αλλος τον παρηγορουσε... αυτο εμενα με ξενισε και δεν μπορεσα να το δικαιολογησω ως αγνο μητρικο ενδιαφερον..αλλα λιγο σαν αντιζηλια με τη θεια η την πεθερα... το λεω γιατι οπως σου ειπα εχω ζησει πολλα παιδια και γονεις σε διαφορες καταστασεις. αν ισχυει η οχι εσυ το ξερεις μεσα σου.

το μερος της απαντησης που αφορουσε μονο εσενα ηταν η δευτερη παραγραφος οπου προσπαθησα να σου εξηγησω το γιατι αντεδρασε ετσι το παιδι σου. να διορθωσω μονο στο σημειο που εγραψα "αν ξαναδοκιμαζες μετα απο λιγο" δεν ειχα προσεξει πως το παιδι δεν το επεστρεψες αλλα το κρατησες στην αγκαλια σου...

επισης να πω οτι συμφωνω με την Μαρια2010 και το ΤΙΓΡΑΚΙ απο τις οποιες ισως σου ειναι πιο ευκολο να δεχτεις τη γνωμη τους καθοσον ειναι οι ιδιες μανουλες και νιωθεις οτι σε καταλαβαινουν απο πρωτο χερι.

εν κατακλειδι μην αφηνεις να σε στεναχωρουν τοσο μικρα πραγματακια...εχεις εναν αγγελο στα χερια σου και δοξα τω θεω ανθρωπους που το αγαπανε γυρω σου...! τι πιο υπεροχο?
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 16:41   #11
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
ariel αν και δικα μου παιδακια δεν εχω, σε καταλαβαινω πολυ οχι μονο λιγο.
να ξεκαθαρισω οτι στην πρωτη παραγραφο δεν ανεφερομουν ειδικα σε σενα αλλα σε ενα μεγαλο ποσοστο μαμαδων που αντιδρουν ετσι και ηταν ας πουμε ρητορικη ερωτηση.
οπως στην προηγουμενη απαντηση μου μιλησα για το ενστικτο του παιδιου,υπαρχει και το ενστικτο της μανας και αυτο σε οδηγησε στο να αρπαξεις το παιδι σου οταν το ακουσες να κλαιει. ειναι πολυ φυσικο.
απο την αλλη ομως δεν μπορω ακριβως να καταλαβω γιατι ενω λες οτι προσπαθεις να μην τον παιρνεις αγκαλια με το παραμικρο για να μην κακομαθει εκεινη τη στιγμη το εκανες παρολο που ηδη καποιος αλλος τον παρηγορουσε... αυτο εμενα με ξενισε και δεν μπορεσα να το δικαιολογησω ως αγνο μητρικο ενδιαφερον..αλλα λιγο σαν αντιζηλια με τη θεια η την πεθερα... το λεω γιατι οπως σου ειπα εχω ζησει πολλα παιδια και γονεις σε διαφορες καταστασεις. αν ισχυει η οχι εσυ το ξερεις μεσα σου.

το μερος της απαντησης που αφορουσε μονο εσενα ηταν η δευτερη παραγραφος οπου προσπαθησα να σου εξηγησω το γιατι αντεδρασε ετσι το παιδι σου. να διορθωσω μονο στο σημειο που εγραψα "αν ξαναδοκιμαζες μετα απο λιγο" δεν ειχα προσεξει πως το παιδι δεν το επεστρεψες αλλα το κρατησες στην αγκαλια σου...

επισης να πω οτι συμφωνω με την Μαρια2010 και το ΤΙΓΡΑΚΙ απο τις οποιες ισως σου ειναι πιο ευκολο να δεχτεις τη γνωμη τους καθοσον ειναι οι ιδιες μανουλες και νιωθεις οτι σε καταλαβαινουν απο πρωτο χερι.

εν κατακλειδι μην αφηνεις να σε στεναχωρουν τοσο μικρα πραγματακια...εχεις εναν αγγελο στα χερια σου και δοξα τω θεω ανθρωπους που το αγαπανε γυρω σου...! τι πιο υπεροχο?
Ίσα-ίσα δεν θέλω να μου χαϊδεύουν τα αυτιά. Και βέβαια δέχομαι την άποψή σου και μου αρέσει που τα λες εμπεριστατωμένα. Όσο για την αγκαλιά δεν τον παίρνω με τον παραμικρό, δεν είπα οτι δεν παίρνω καθόλου το παιδί μου αγκαλιά. Όταν με χρειάζεται είμαι εκεί και πιστεύω ότι οι μανούλες καταλαβαίνουν πότε είναι κλάμα ανησυχητικό και πότε όχι. Οι παπούδες όταν κλάψει λίγο τσουπ αγκαλιά. Μπορεί οι αγκαλιές να είναι ωραίες αλλά δεν είναι ωραίο τα παιδιά να είναι μόνιμα στην αγκαλιά.
Όσον για την αντιζηλία δεν υπάρχει καμία ως προς την πεθερά μου. Με την θεία έχουν γίνει κάποιοι τσακωμοί διότι επεμβαίνει πολύ στο θέμα ανατροφής του παιδιού (κάτι που δεν έγραψα γιατί δεν το θεωρώ και τόσο σημαντικό) αλλά εκείνη την στιγμή δεν τον πήρα αγκαλιά για να εκδηλώσω την αντιζηλία μου αλλά γιατί το ένστικτό μου έτσι πρόσταζε.
Το ενδιαφέρον της μάνας είναι πάντα αγνό και δεν το νομίζω να φωλιάζει μέσα μου κάτι άλλο. Το παιδί δεν έχει καμία σχέση με τις δικές μου αντιπαραθέσεις.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 16:45   #12
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή Αγκαλιά της θείας

Να προσθέσω επίσης ότι και η θεία έκανε κίνηση να μου τον δώσει διότι θεώρησε καλύτερο να τον έχω εγώ αγκαλιά. Τέλοσπάντων.....τα λόγια περιττά. ευχαριστώ όλες για την απάντησή σας.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 12-09-12, 16:52   #13
itsme
 
Εγγραφή: 19-05-2010
Μηνύματα: 1.317
itsme χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Επειδή είναι βρέφος θέλει συνέχεια αγκαλιά;; Βλακείες! Κι εγώ δεν τον παίρνω συνέχεια αγκαλιά! Από πολύ νωρίς, όταν μπορείς να καθίσεις να παίξεις μόνος σου, παίξε μόνος, γιατί να έρθω να σε πάρω αγκαλιά;
Δεν το καταλαβαίνω πως επειδή είναι βρέφος θέλει συνέχεια αγκαλιά! Οταν κλαίει τον παίρνω αλλιώς γιατί;

Κι εμένα λοιπόν το είχε κάνει αυτό 2 φορές όταν ήταν κοντά στους 10 μήνες και μάλιστα τον έναν τον έβλεπε πρώτη φορά! Πάω να τον πάρω αγκαλιά και γυρνάει το κεφάλι και αγκαλιάζει σφιχτά τον άσχετο!!!

Τώτα που είναι περίπου 17 μηνών, για προσπάθησε να τον πάρεις από την αγκαλιά μου! Χαμός γίνεται!!!
Και τώρα όμως δεν τον παίρνω αγκαλιά αν δεν το ζητήσει! (εκτός από κάτι κρίσεις ρουφήγματος που με πιάνουν!)
__________________
Nothing you would take... Everything you gave...
Ο χρήστης itsme δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 16:54   #14
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

εφοσον λοιπον η μονη σου απορια ηταν το γιατι το παιδι αντεδρασε ετσι...απο τη μερια μου και κατα τη γνωμη μου σου απαντησα..! δεν τιθεται θεμα προτιμησης απο τη μερια του παιδιου απλα το ενστικτο του. ετσι κι αλλιως ποιος μπορει να πει οτι σαν παιδι δεν αγαπουσε πανω απο ολους τη μαμα και πως μονο το φιλακι της μαμας εκανε το βαβα καλα? εγω παντως οχι!
να υποθεσω οτι ειναι το πρωτο σου παιδακι? θα το δεις οταν το παιδι γινει 2-3 χρονων ποσο κολλημενο θα ειναι πανω σου θες δεν θες. τοτε ειναι που θα λεει "εσυ κανε μου αυτο, η γιαγια θα μου διαβασει παραμυθι (γιατι εχει ωραια φωνη), ο μπαμπας θα με ταισει(γιατι μου κανει το φαγητο παιχνιδι), η μαμα θα με βαλει για υπνο (γιατι το χαδι της με ηρεμει)", τωρα ειναι μικρο δεν κανει συνειδητες επιλογες.
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 16:56   #15
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Ίσως και εμένα το λάθος μου ήταν ότι πήγα να δω και το χειρότερο ήταν οτι τον πήρα από μια άλλη αγκαλιά. απλά ήθελα να δω που χτύπησε και να τον πάρω μια σφιχτή αγκαλίτσα. Αυτό που έκανες ήταν καλύτερη στάση και η δική μου ίσως να δήλωνε κτητικότητα αλλά εκείνη την στιγμή θεώρησα καλό να τον πάρω αγκαλίτσα. Τελοσπάντων μπορεί να είμαι υπερβολική
Καταρχήν μπορεί να μην είσαι η μόνη που είσαι υπερβολική, κι γω έτσι θα ένιωθα σε αντίστοιχη περίπτωση.

Ισως να μην έχει σημασία αλλά για σκέψου κάτι που ίσως σε ανακουφίσει, που ήσουν κι έφυγες και πήγες στο παιδί?
Λογικά θα ήσουν σπίτι σου (πάνω) και σε ειδοποιήσαν και τρόμαξες, όταν λοιπόν θα έφτασες στο παιδί τρέχοντας εκείνο θα είχε ήδη παρηγορηθεί από την αγγαλιά της θείας και θα ήθελε να συνεχίσει το παιχνίδι του.
Αρα το ίδιο με σένα θα σκεφτόμουν ότι πιθανά φοβήθηκε πως θα το πάρεις από το παιχνίδι του.

Θα ήθελα όμως να σου πω πως τόσο μικρά παιδάκια δεν κακομαθαίνουν, όταν έχουν ανάγκη την αγγαλιά της μαμάς πρέπει να την παίρνουν απλόχερα και να είσαι εκεί για αυτά.

Προσωπικά αν το παιδί μου περνούσε χρόνο με άλλους χωρίς εμένα θα τους είχα ζητήσει να ΜΗΝ το κακομαθαίνουν εκείνοι με αγγαλιές, προτιμώ να το κακομάθω η ίδια και με τους άλλους να κάνει άλλα πράγματα.
Στη νταντά πχ που είχα για λίγο καιρό λόγω δουλειάς, εκτός από το ρέψιμο του παιδιού, το λόξυγγα του, το τάισμα του, έχω κόψει τις περιττές αγγαλιές, κι ας την έχω σαν συγγενή.
Στους δικούς μου/πεθερικά δεν έχω κόψει κάτι ακόμη γιατί είμαι διαρκώς μαζί με το παιδί όταν το χαίρονται. Συνήθως αυτό γίνεται σε εξωτερικό χώρο κι έτσι η αγγαλιά είναι αναπόφευκτη (το παιδί είναι μικρό ακόμα και δεν περπατά/μποσουλά).
Τον χειμώνα που θα περνάμε πιο πολύ χρόνο μαζί τους κι ίσως τους το αφήσω και να πάω μια βόλτα θα τους βάλω εγώ τα όρια μου, τους κανόνες μου, και όποιος θέλει ας μη συμμορφωθεί!
Και πρίν βρω τη νταντά που χρειάστηκε να δουλέψω και το άφησα στη μάνα μου πάλι την είχα δασκαλέψει πως τα θέλω.

Θα σε συμβούλευα να πάρεις κι συ το πάνω χέρι γιατί μάλλον δεν σε ακούνε και τόσο. Προς Θεού μη μειώσεις το χρόνο που περνάει το παιδί σου μαζί τους, αλλά τον τρόπο.
Αν του παίζουν ΟΚ, αλλιώς γιατί να το έχουν συνέχεια από πίσω?
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 17:12   #16
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο itsme Εμφάνιση μηνυμάτων

(εκτός από κάτι κρίσεις ρουφήγματος που με πιάνουν!)

αχ αυτες οι κρισεις ρουφηγματος!! καμια φορα νομιζω οτι θα με μισησουν τα παιδια αλλα ευτυχως ακομα δεν εχει γινει κατι τετοιο!!
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 17:28   #17
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Dimmi να σε ρωτησω γιατι δεν θες να πολυ-αγκαλιαζουν τα παιδια σου οι αλλοι συγγενεις ? (ενταξει με την νταντα το πιστευω κι εγω οτι δεν πρεπει ).
απλα επειδη εγω εχω διαφοερτικη γνωμη θα ηθελα αν εχεις ορεξη να μου εξηγησεις πως το εχεις σκεφτει και το αποφασισες? οπως ειπα ακομα δεν ειμαι μαμα και δεχομαι αποψεις για να μπορεσω να βελτιωσω τη φιλοσοφια μου...
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 17:32   #18
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Καλά οι γιοί δεν πρέπει να είναι κολλημένοι με τις μανάδες τους? Είναι εγωϊστικό αυτό που αναφέρω αλλά με τρελλαίνει όλο αυτό κάποιες στιγμές....
Ναι, αλλά όχι σε τόσο μικρή ηλικία!

Το μωρό λογικό είναι να "προτιμά" αυτόν που παίζει μαζί του, που του κάνει τα χατήρια, που το παίρνει πολλές αγκαλιές, που το πάει βόλτες, και όχι αυτόν που το φροντίζει, ειδικά αν αυτός που το φροντίζει είναι αυστηρός μαζί του.

Αυτό που έκανε ο γιος σου είναι απόλυτα φυσιολογικό και αντί να σε προβληματίζει θα έπρεπε να χαίρεσαι που υπάρχουν άτομα στη ζωή του με τα οποία νιώθει οικειότητα και από τα οποία παίρνει στοργή και αγάπη.
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 17:43   #19
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
Dimmi να σε ρωτησω γιατι δεν θες να πολυ-αγκαλιαζουν τα παιδια σου οι αλλοι συγγενεις ? (ενταξει με την νταντα το πιστευω κι εγω οτι δεν πρεπει ).
Κι όμως, είναι σημαντικό αυτός ή αυτοί που έχουν το ρόλο της μητέρας (δηλαδή η μητέρα, η γιαγιά, ο μπαμπάς, ο παππούς, η θεία, ο θείος, η νταντά, όποιος φροντίζει το παιδί τέλος πάντων) να αναπτύξουν σχέση στοργής με το μωρό. Η στοργή και η ασφάλεια που νιώθει το μωρό απέναντι στο άτομο ή στα άτομα που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του είναι καθοριστική για τη δημιουργία μιας σωστά δομημένης και ώριμης προσωπικότητας. Τάδε έφη Ματθαίος Γιωσαφάτ.
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 18:15   #20
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
Dimmi να σε ρωτησω γιατι δεν θες να πολυ-αγκαλιαζουν τα παιδια σου οι αλλοι συγγενεις ? (ενταξει με την νταντα το πιστευω κι εγω οτι δεν πρεπει ).
απλα επειδη εγω εχω διαφοερτικη γνωμη θα ηθελα αν εχεις ορεξη να μου εξηγησεις πως το εχεις σκεφτει και το αποφασισες? οπως ειπα ακομα δεν ειμαι μαμα και δεχομαι αποψεις για να μπορεσω να βελτιωσω τη φιλοσοφια μου...
απλά δεν βρίσκω λόγο για το αντίθετο, πχ τώρα που το παιδί είναι μόνο 5 (μηνών) είναι διαρκώς στην αγγαλιά της γιαγιάς (μαμάς μου) την ώρα που δουλεύω, μπροστά μου, όμως όλοι οι δικοί μου του παίζουν ενώ το έχουν αγγαλιά, τους έχω απαγορεύεσει πχ να το κοιμήζουν, παρηγορούν ή οτιδήποτε άλλο με αγγαλιά ή κούνημα αφού εγώ δεν έχω μάθει το παιδί έτσι, μόνο στον λόξυγγα, στο ρέψιμο και το τάισμα, και φυσικά αν κλαίει χωρίς λόγο (που είναι σπάνιο).
Οταν θα μπουσουλά ποιός ο λόγος να το έχει αγγαλιά η γιαγιά διαρκώς αφού το παιδί θα είναι "ανεξάρτητο" κινητικά?
Αυτό ισχύει πχ και για τα ανήψια μου, γιατί να έχουν δεσμευμένο αγγαλιά το παιδί ενώ μπορούν εξίσου τρυφερά να το έχουν κάτω, να παίζουν μαζί του και να το κυνηγούν/προσέχουν?
Κάπως έτσι το βλέπω!

Υ.Γ. σε αγνώστους δεν το συζητώ, δεν κάθεται το παιδί πια, μικρό πήγαινε σε όλους, τώρα μόλις το πάρει άλλος γυρνά και κοιτά όποιον είναι μαζί του, πχ τη γιαγιά, με λυπημένο ύφος κι είναι αφασία!
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 18:18   #21
salvia:)
 
Εγγραφή: 17-06-2010
Περιοχή: athina
Μηνύματα: 336
salvia:) χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

α, οκ καταλαβα, το ειχα καταλαβει εντελως διαφορετικα με το προηγουμενο σου μηνυμα! ευχαριστω για τον κοπο να μου απαντησεις!
Ο χρήστης salvia:) δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 18:20   #22
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Κι όμως, είναι σημαντικό αυτός ή αυτοί που έχουν το ρόλο της μητέρας (δηλαδή η μητέρα, η γιαγιά, ο μπαμπάς, ο παππούς, η θεία, ο θείος, η νταντά, όποιος φροντίζει το παιδί τέλος πάντων) να αναπτύξουν σχέση στοργής με το μωρό. Η στοργή και η ασφάλεια που νιώθει το μωρό απέναντι στο άτομο ή στα άτομα που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του είναι καθοριστική για τη δημιουργία μιας σωστά δομημένης και ώριμης προσωπικότητας. Τάδε έφη Ματθαίος Γιωσαφάτ.
συμφωνώ, γι'αυτό και είπα σήμερα στη νταντά ότι δε θα άφηνα το παιδί μου σε άλλον με τίποτε...έχουν δεθεί, αλλά ακολουθεί τη δικιά μου γραμμή, και σ'αυτό ίσως παραήμουν αυστηρή αλλά φοβόμουν μη πάει και κάνει άλλα όταν δεν ήμουν μπροστά. Τελικά την τσεκάρισα κάποιες φορές και πείστηκα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν επαγρυπνούμε, κι ας είναι δικός μας άνθρωπος αυτός που έχει το παιδί μας όταν απουσιάζουμε.
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 18:21   #23
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
α, οκ καταλαβα, το ειχα καταλαβει εντελως διαφορετικα με το προηγουμενο σου μηνυμα! ευχαριστω για τον κοπο να μου απαντησεις!
δεν μπορώ να στο περιγράψω γιατί ε μας ξέρεις και σαν οικογένεια, είμαστε μονίμως μαζί με το παιδί, ΟΛΟΙ. Οταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι χαχαχαχαχ

σκέψου καθένας μας να το αγγάλιαζε διαρκώς

α και άλλη μια σημείωση, κάνω 2 δουλειές, στη δουλειά που είναι μαζί και οι δικοί μου έχει η γιαγιά το παιδί αγγαλιά. Στην άλλη η νταντά
Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο salvia:) Εμφάνιση μηνυμάτων
οπως ειπα ακομα δεν ειμαι μαμα και δεχομαι αποψεις για να μπορεσω να βελτιωσω τη φιλοσοφια μου...
βασικά μη το βλέπεις έτσι, όσο κι αν το φιλοσοφήσεις είναι θέμα χημείας παιδιού μάνας, το παιδί σε πάει...εσύ ακολουθείς!
Ναι βοηθά πολύ να έχεις ενημερωθεί πχ πως να το κοιμίζεις, αλλά όταν θα έχεις χτίσει σχέση κατανόηησης με το παιδί σου, και θα νιώθεις τις ανάγκες του, τα βιβλία και οι εμπειρίες άλλων είναι περιττές. Και πίστεψε με γίνεται πολύ γρήγορα αυτό! Αρκεί να είσαι εκεί, και με μάτια αυτιά ψυχή ορθάνοιχτα!
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη dimmi : 12-09-12 στις 18:41 Αιτία: προς salvia
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-12, 18:26   #24
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Τάδε έφη Ματθαίος Γιωσαφάτ.
μμμ καιρός για ψάξιμο στη βιβλιοθήκη! Νομίζω το είχα πάρει 1 από όλα που είχες προτείνει και άρχιζε από το βρέφος!
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 12-09-12, 18:32   #25
dimmi
 
Εγγραφή: 03-05-2011
Μηνύματα: 3.462
dimmi ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Να προσθέσω επίσης ότι και η θεία έκανε κίνηση να μου τον δώσει διότι θεώρησε καλύτερο να τον έχω εγώ αγκαλιά. Τέλοσπάντων.....τα λόγια περιττά. ευχαριστώ όλες για την απάντησή σας.
Νομίζω, ίσως το ξαναείπα, πως η θεία παρεμβαίνει περισσότερο από όσο θα επιθυμούσες στο πώς θα γίνει κάτι σχετικά με το παιδί σου, κι αυτό προσωπικά δεν το βρίσκω σωστό. Δεν αποκόπτεις το παιδί από τους ανθρώπους σου, βάζεις όμως όρια στους μεγάλους, όποια επιθυμείς, εάν τους αφήσεις ανεξέλεγκτους τότε εκείνοι θα κάνουν όσα θέλουν με το παιδί σου και δε θα μπορείς να τους ζητήσεις και λογαριασμό.
Γιατί νιώθεις άσχημα που θέλεις να βάλεις όρια? Αυτό αντιλαμβάνομαι,. Εχεις κάθε δικαίωμα, είσαι μάνα και είναι το παιδί σου, όχι της θείας ή της γιαγιάς.
__________________
ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!
Ο χρήστης dimmi δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 00:18   #26
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Είναι λογικό και σωστό να πεις (στη γιαγιά, στην νταντά, στη θεία) να μην το νανουρίζει με κούνημα γιατί θέλεις να μάθει να κοιμάται μόνο του ή να το βάζουν για ύπνο συγκεκριμένες ώρες ή να το ταΐζουν συγκεκριμένο φαγητό. Είναι λάθος να ζητήσεις να μην το αγκαλιάζουν, να μην το παρηγορούν όταν κλαίει, να μην παίζουν μαζί του, να μην του κάνουν τα χατήρια. Δεν μπορώ να εκφράσω πόσο ΜΕΓΑΛΟ λάθος είναι, δεδομένης της ηλικίας του μωρού.

Επίσης ας έχουμε υπόψην μας ότι η "διαπαιδαγώγηση" αρχίζει μετά το χρόνο και κυρίως μετά τους 18 μήνες που το παιδί αποκτά συναίσθηση του τι σημαίνει το όχι, και ποιο είναι το σωστό και το λάθος. Σε μωρό 10 μηνών δεν μπορείς να βάλεις όρια - όταν κλαίει το παρηγορείς, όταν θέλει αγκαλιά το παίρνεις αγκαλιά, όταν πετάει τα παιχνίδια του του λες μπράβο. Του δίνεις όση περισσότερη στοργή και αγάπη μπορείς και ενθαρρύνεις τους ανθρώπους του περιβάλλοντός σου να κάνουν το ίδιο. Καλύτερα να είναι αγκαλιά ενώ μπορεί να μπουσουλήσει, παρά να μην είναι αγκαλιά καθόλου. Πρώτιστο μέλημά μας ως μαμάδες είναι να νιώσει το μωρό ασφάλεια και φροντίδα μέσα στο περιβάλλον του, και όχι να μας αγαπήσει ή να μας προτιμήσει από τη γιαγιά ή τη θεία (ή τον μπαμπά ακόμα). Αυτά τα λέει όχι μόνο ο Γιωσαφάτ αλλά και οι επιστήμες της ψυχολογίας και της νευροψυχολογίας γενικότερα.
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 12:43   #27
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Ναι, αλλά όχι σε τόσο μικρή ηλικία!

Το μωρό λογικό είναι να "προτιμά" αυτόν που παίζει μαζί του, που του κάνει τα χατήρια, που το παίρνει πολλές αγκαλιές, που το πάει βόλτες, και όχι αυτόν που το φροντίζει, ειδικά αν αυτός που το φροντίζει είναι αυστηρός μαζί του.

Αυτό που έκανε ο γιος σου είναι απόλυτα φυσιολογικό και αντί να σε προβληματίζει θα έπρεπε να χαίρεσαι που υπάρχουν άτομα στη ζωή του με τα οποία νιώθει οικειότητα και από τα οποία παίρνει στοργή και αγάπη.

Αγαπητή little monkey δεν ξέρω εάν μένεις με πεθερικά ή με γονείς μαζί.....Προσπαθούν πάντα να επεμβαίνουν για το πως θα μεγαλώσεις το παιδί σου κάτι που εγώ δεν το αντέχω με τίποτα. Με το παιδί μου παίζω αρκετά, το πηγαίνω βόλτες και είμαι και πολύ τρυφερή μαζί του. Δεν θεωρώ όμως σωστό όταν ψιλογκρινιάζει ή ψιλοκλαίει ο μικρός οτι απευθείας πρέπει να τον πάρω αγκαλιά. Ήδη τον έχω μάθει να κοιμάται στην κούνια του μόνος του και χωρίς κουνήματα.
Αυτό που κάνουν οι γιαγιάδες ή θείες δεν σημαίνει οτι πάντα εξυπηρετεί και τις μαμάδες.....όταν έχουν κάποιες δουλειές. Αυστηρή δεν μπορεί να είμαι με ένα παιδάκι 10 μηνών και γενικότερα και όταν θα μεγαλώσει δεν είμαι ούτε της άποψης του ξύλου. Είμαι πολύ επεξηγηματικό άτομο ακόμη και τώρα που δεν καταλαβαίνει.
Αυστηρότητα τι είναι αυτό που θεωρείς?ότι δεν παίρνω πάντα αγκαλιά?
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 12:46   #28
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Είναι λογικό και σωστό να πεις (στη γιαγιά, στην νταντά, στη θεία) να μην το νανουρίζει με κούνημα γιατί θέλεις να μάθει να κοιμάται μόνο του ή να το βάζουν για ύπνο συγκεκριμένες ώρες ή να το ταΐζουν συγκεκριμένο φαγητό. Είναι λάθος να ζητήσεις να μην το αγκαλιάζουν, να μην το παρηγορούν όταν κλαίει, να μην παίζουν μαζί του, να μην του κάνουν τα χατήρια. Δεν μπορώ να εκφράσω πόσο ΜΕΓΑΛΟ λάθος είναι, δεδομένης της ηλικίας του μωρού.

Επίσης ας έχουμε υπόψην μας ότι η "διαπαιδαγώγηση" αρχίζει μετά το χρόνο και κυρίως μετά τους 18 μήνες που το παιδί αποκτά συναίσθηση του τι σημαίνει το όχι, και ποιο είναι το σωστό και το λάθος. Σε μωρό 10 μηνών δεν μπορείς να βάλεις όρια - όταν κλαίει το παρηγορείς, όταν θέλει αγκαλιά το παίρνεις αγκαλιά, όταν πετάει τα παιχνίδια του του λες μπράβο. Του δίνεις όση περισσότερη στοργή και αγάπη μπορείς και ενθαρρύνεις τους ανθρώπους του περιβάλλοντός σου να κάνουν το ίδιο. Καλύτερα να είναι αγκαλιά ενώ μπορεί να μπουσουλήσει, παρά να μην είναι αγκαλιά καθόλου. Πρώτιστο μέλημά μας ως μαμάδες είναι να νιώσει το μωρό ασφάλεια και φροντίδα μέσα στο περιβάλλον του, και όχι να μας αγαπήσει ή να μας προτιμήσει από τη γιαγιά ή τη θεία (ή τον μπαμπά ακόμα). Αυτά τα λέει όχι μόνο ο Γιωσαφάτ αλλά και οι επιστήμες της ψυχολογίας και της νευροψυχολογίας γενικότερα.
Λες πως η διαπαιδαγώγηση του παιδιού ξεκινάει στον 1 χρόνο. Και η ερώτησή μου είναι μιας και δεν έχω διαβάσει τόσα βιβλία πως γίνεται τα παιδιά όταν τα έχουν μάθει με αγκαλιά να επιζητούν μόνο αυτό και όταν τα βάζεις κάτω να κλαίνε απαρηγόρητα?
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 12:54   #29
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο dimmi Εμφάνιση μηνυμάτων
Νομίζω, ίσως το ξαναείπα, πως η θεία παρεμβαίνει περισσότερο από όσο θα επιθυμούσες στο πώς θα γίνει κάτι σχετικά με το παιδί σου, κι αυτό προσωπικά δεν το βρίσκω σωστό. Δεν αποκόπτεις το παιδί από τους ανθρώπους σου, βάζεις όμως όρια στους μεγάλους, όποια επιθυμείς, εάν τους αφήσεις ανεξέλεγκτους τότε εκείνοι θα κάνουν όσα θέλουν με το παιδί σου και δε θα μπορείς να τους ζητήσεις και λογαριασμό.
Γιατί νιώθεις άσχημα που θέλεις να βάλεις όρια? Αυτό αντιλαμβάνομαι,. Εχεις κάθε δικαίωμα, είσαι μάνα και είναι το παιδί σου, όχι της θείας ή της γιαγιάς.
Αγαπητή dimmi....έχω μαλώσει άπειρες φορές με το να τους λέω πράγματα για το πως θέλω να μεγαλώσω το παιδί μου και αυτό που έχω καταφέρει είναι να είμαι κακιά νύφη (πράγμα που δεν με ενδιαφέρει). Όταν βάζεις όρια σε ανθρώπους που δεν είναι οι γονείς σου δεν μπορούν να το αντιληφθούν και να το κατανοήσουν. Θεωρούν ότι το καλύτερο είναι το δικό τους και απορρίπτουν τα θέλω σου. Είσαι τυχερή που το παιδί σου το κρατάει η μητέρα σου ή η νταντά που μπορείς να βάλεις και καμιά φωνή. Η μητέρα σου δεν θα σου κρατήσει κακία ενώ η πεθερά θα το κρατήσει. Προσωπικά δεν επεμβαίνει η πεθερά μου αλλά η θεία αρκετά και εκνευρίζομαι αφάνταστα. Θα σου πω ένα απλό περιστατικό από τα πολλά. Μια ημέρα κάθομαι στο μπαλκόνι με την πεθερά μου και με την θεία και ο μικρός κάτω για να κυλιέται. Κάποια στιγμή θέλει να φύγει η θεία για να πάει να δει το φαγητό που το είχε στην φωτιά και λέει στην πεθερά μου "έλα να προσέχεις το παιδί", ενώ ήμουν εγώ δίπλα του. Της λεω είμαι εγώ εδώ και γυρνάει και μου λέει "ε, να είστε δύο να το φυλάτε". Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται ανούσιο αλλά τρελλαίνομαι με την ακυρωτική της διάθεση προς εμένα και ως προς το ρόλο της μάνας.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 13:00   #30
ΣΩΤΗΡΙΑ
 
Εγγραφή: 10-07-2008
Μηνύματα: 3.680
ΣΩΤΗΡΙΑ ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Ήθελα να ρωτήσω εάν έχει συμβεί σε κάποια από εσάς να χτυπήσει το παιδί σας και να θέλει παρηγοριά από άλλο πρόσωπο εκτός από την μαμά.
Χθες συνέβη κάτι με των 10 μηνών γιο μου και με στεναχώρησε πάρα πολύ. Για να τα πάρω από την αρχή μένω σε ένα 2ώροφο σπίτι με τα πεθερικά μου στον κάτω όροφο. Ο μικρός περνάει πολλές ώρε μαζί μου αφού δεν δουλεύω και κάποιες με τα πεθερικά μου όταν π.χ. θέλω να καθαρίσω το σπίτι ή τον πάνε καμιά βόλτα. Στο ίδιο σπίτι με τα πεθερικά μου μένει και η αδελφή της πεθεράς μου στην οποία έχει τρελλή αδυναμία ο γιος μου. Να επισημάνω ότι τον πέρνουν με το παραμικρό όλοι αγκαλιά όταν κλάψει ενώ εγώ προσπαθώ να μην τον κακομαθαίνω.
Για να μην σας κουράζω τον είχε χθες η πεθερά μου με την αδελφή της και σιδέρωναν και τον μικρό τον είχαν κάτω. Προσπάθησε να μπουσουλήσει και χτύπησε το κεφάλι του. Τον πήρε αγκαλιά η θεία και εγώ έτρεξα να δω τι έπαθε και να τον πάρω αγκαλίτσα. Τον πήρα αγκαλιά αλλά ήθελε την αγκαλιά της θείας. Βέβαια τον απασχόλησα με κάτι άλλο και ηρέμησε, αλλά πραγματικά με προβληματίζει γιατί δεν με ήθελε? Πολλές φορές και εγώ απογοητεύομαι για το εάν κάνω κάτι λάθος. Το μόνο που μπορώ να το δικαιολογήσω ήταν μην και φοβήθηκε ότι θα τον πάρω από εκεί που έπαιζε....αλλά αυτό είναι δικιά μου επεξήγηση.
Γενικότερα όλη την φροντίδα του παιδιού την έχω αναλάβει εγώ αλλά δεν του κάνω όλα τα χατήρια. Καλά οι γιοί δεν πρέπει να είναι κολλημένοι με τις μανάδες τους? Είναι εγωϊστικό αυτό που αναφέρω αλλά με τρελλαίνει όλο αυτό κάποιες στιγμές....
Αγαπη μου σε καταλαβαινω απολυτα 2 παιδακια εχω και ετσι συμπεριφερονται ... δεν μπορεις να κανεις τιποτα. Σαν μανουλα πληγωνεσαι και στενοχωριεσαι απλα να θυμασαι το λεω για να το ακουω και εγω οτι τα παιδια μας μας αγαπανε πολυ περισσοτερο απο ολους!
__________________

Ο χρήστης ΣΩΤΗΡΙΑ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 15:18   #31
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ΣΩΤΗΡΙΑ Εμφάνιση μηνυμάτων
Αγαπη μου σε καταλαβαινω απολυτα 2 παιδακια εχω και ετσι συμπεριφερονται ... δεν μπορεις να κανεις τιποτα. Σαν μανουλα πληγωνεσαι και στενοχωριεσαι απλα να θυμασαι το λεω για να το ακουω και εγω οτι τα παιδια μας μας αγαπανε πολυ περισσοτερο απο ολους!

Σωτηρία έτσι θέλω να πιστεύω και εγώ...γιατί αλλιώς θα σαλτάρω....Δεν ξέρω πως θα είναι αργότερα. Αλλά πάντα θέλεις την επιβεβαίωση σαν μητέρα γιατί στον θησαυρό μου τα δίνω όλα ακόμη και την ζωή μου.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 15:54   #32
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Την επιβεβαίωση μπορείς να τη ζητήσεις από τον εαυτό σου και το περιβάλλον σου - όχι από το μωρό!! Το μωρό δεν μπορεί να σε ενθαρρύνει στο ρόλο της μητέρας. Το μωρό θέλει στήριξη από εσένα και όχι το αντίθετο. Θα έπρεπε να σε ανησυχεί αν δεν ζητούσε αγκαλιά, αυτό θα ήταν πραγματικά άσχημο. Το να ζητάει πολλή αγκαλιά / αγάπη / στοργή / φροντίδα είναι θεμιτό, φυσιολογικό και ενθαρρυντικό.

Όταν η θεία σου είπε στη μάνα σου να έρθει να προσέχει το παιδί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είχε διάθεση να σε ακυρώσει. Μπορεί απλά να πιστεύει ότι είναι καλύτερο να προσέχουν το παιδί δύο αντί για ένας. Πώς ακυρώνεις μια μάνα που είναι παρούσα; Δεν γίνεται αυτό! Δηλαδή και να ήθελε να το κάνει η θεία σου, δεν μπορεί να το κάνει, ούτε στο εγγύς μέλλον ούτε μακροπρόθεσμα. Και στην τελική γιατί να το κάνει; Τι θα κερδίσει;
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 16:06   #33
boy'smam
 
Εγγραφή: 17-09-2009
Μηνύματα: 1.391
boy'smam χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Νομιζω οτι ακομη δεν εχεις κοψει το λωρο με το μωρο σου και σου την δινει αν βλεπεις οτι θελει απο αλλον παρηγορια!!!Κι εγω ετσι ημουν αλλα μου περασε(ας πουμε)!
Εγω παντως πολλες φορες οταν βλεπω τις γιαγιαδες να τα παραχαιδευουν τους κανω "παρατηρηση"!Δηλαδη αν πεσει και ειμαστε μονοι δεν θα κλαψει,θα με κοιταξει θα του γελασω και δεν θα κλαψει ,ενω αν πεσει και ειναι μπροστα η πεθερα μου θα την κοιταξει και θα βαλει αμεσως τα κλαματα και θα παει στην αγκαλια της!Ξερουν που θα κανουν τι τα σκατουλια.
Παντως αν νιωθεις ετσι με την πεθερα και την αδερφη να μην αφηνεις το παιδι σου!Εγω αυτο εκανα και ησυχασα μεχρι που μεγαλωσε λιγο ο μεγαλος ηρθε και ο μικρος και πλεον ειμαι λιγο πιο χαλαρη.Αλλα και παλι δεν τα αφηνω πανω απο 2-3 ωρες τη βδομαδα...και μενει απο πανω μου.
Ο χρήστης boy'smam δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 16:08   #34
boy'smam
 
Εγγραφή: 17-09-2009
Μηνύματα: 1.391
boy'smam χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Και για να σε προετοιμασω λιγο...πλεον οταν μαλωνω τον μεγαλο που ειναι 3 και 4 μηνων φωαζει"θελω την γιαγιουλα μου την καλη να με παρει αγκαλιτσα!!!εισαι κακη μανουλα!!!"
Ο χρήστης boy'smam δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 16:09   #35
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Λες πως η διαπαιδαγώγηση του παιδιού ξεκινάει στον 1 χρόνο. Και η ερώτησή μου είναι μιας και δεν έχω διαβάσει τόσα βιβλία πως γίνεται τα παιδιά όταν τα έχουν μάθει με αγκαλιά να επιζητούν μόνο αυτό και όταν τα βάζεις κάτω να κλαίνε απαρηγόρητα?
Όλα τα φυσιολογικά μωρά επιζητούν την αγκαλιά, τη στενή βλεμματική και σωματική επαφή, το ντάντεμα, το τραγούδι, την παιχνιδιάρικη ομιλία. Αυτά είναι που τους δίνουν αίσθημα ασφάλειας και κίνητρα ανάπτυξης. Ένα μωρό που δεν αποζητά την αγκαλιά ή που δεν παρηγοριέται με την αγκαλιά ή που προτιμά να κάθεται μόνο του και δεν δίνει σημασία το περιβάλλον του, θα πρέπει να μας ανησυχεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρούμε επιτυχία ότι το μωρό μας δεν αποζητά την αγκαλιά.

Η εκπαίδευση ύπνου (το να μπορεί το μωρό να αποκοιμηθεί χωρίς βοήθεια π.χ. νανούρισμα, κούνημα) είναι άλλο πράγμα. Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι για να μάθει το παιδί σου να αποκοιμιέται μόνο του πρέπει να του στερήσεις την επαφή κατά τη διάρκεια της ημέρας ή ότι τα μόνα μωρά που κοιμούνται μόνα τους είναι αυτά που οι γονείς τους δεν τους κάνουν τα χατήρια.

Το παιδί που συστηματικά στερείται την επαφή, θα σταματήσει να τη ζητάει. Αυτό όμως δεν είναι επιτυχία. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι το παιδί σιγά-σιγά να ανεξαρτητοποιείται, να μπορεί να παίξει μόνο του χωρίς να χρειάζεται τη διαρκή μας παρουσία κ.λπ. αλλά αυτό θα γίνει επιτυχώς μόνο αν το παιδί ξέρει ότι μπορεί να έχει την αγκαλιά όποτε τη ζητήσει (όταν πέσει και χτυπήσει, όταν είναι κουρασμένο, όταν το πονάνε τα δόντια του). Δηλαδή αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε δεν είναι να μην του μάθουμε την αγκαλιά, αλλά να του δημιουργήσουμε τέτοιο αίσθημα ασφάλειας μέσα από την αγκαλιά και τη στοργή που να νιώθει ότι την έχει λιγότερο ανάγκη όσο μεγαλώνει.

Αν ένα μωρό κλαίει όταν το ακουμπάς στο πάτωμα, τότε αυτό που κάνεις είναι να το ξαναπάρεις αγκαλιά, όχι να το αφήσεις να κλαίει για να μάθει να είναι ανεξάρτητο.
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 19:17   #36
ΣΩΤΗΡΙΑ
 
Εγγραφή: 10-07-2008
Μηνύματα: 3.680
ΣΩΤΗΡΙΑ ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ariel1 Εμφάνιση μηνυμάτων
Σωτηρία έτσι θέλω να πιστεύω και εγώ...γιατί αλλιώς θα σαλτάρω....Δεν ξέρω πως θα είναι αργότερα. Αλλά πάντα θέλεις την επιβεβαίωση σαν μητέρα γιατί στον θησαυρό μου τα δίνω όλα ακόμη και την ζωή μου.
ετσι ειναι ξερεις ποσε φορες εχω κλαψει κρυφα οταν το ενα με το ζουζουνι που ειναι και πιο μεγαλος μου δειχνει ποσο καλα περναει πχ με την γιαγια τυ την μια η την αλλη και ποσο βαριεται μαζι μου!!!!!!!!!!! οταν φευγει καποιες απο αυτες το παιδι πεφτει κατω στα πατωματα και ουρλιαζει απο την στενοχωρια του...... σκεψου πως νοιωθω και ποσο θλιμμενη νοιωθω εκεινη την ωρα
__________________

Ο χρήστης ΣΩΤΗΡΙΑ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 13-09-12, 21:57   #37
Little Monkey
 
Το avatar του χρήστη Little Monkey
 
Εγγραφή: 30-05-2011
Περιοχή: UK
Μηνύματα: 2.307
Little Monkey ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Κορίτσια μεθαύριο θα προτιμάνε τους φίλους τους από εμάς, μετά τις φιλενάδες τους, μετά τις γυναίκες τους. Έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι το σωστό. Αλίμονο αν το παιδί πέρναγε καλύτερα με μας παρά με τη γιαγιά. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανησυχητικό. Η μάνα είναι μάνα όμως, δεν αντικαθίσταται... άλλο πράγμα είναι το "αγαπώ" και άλλο το "προτιμώ".

Το μωρό που αποζητά την αγκαλιά της γιαγιάς αντί για τη δική μας ή το τρίχρονο που παραπονιέται ότι μαζί μας βαριέται ενώ με τη γιαγιά περνάει τέλεια (και πώς να μην περνάει τέλεια αφού όλο παίζει!!) δεν καταλαβαίνει ότι μας πληγώνει με τα λόγια του και φυσικά δεν το κάνει επίτηδες.
Ο χρήστης Little Monkey δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 22:41   #38
ΣΩΤΗΡΙΑ
 
Εγγραφή: 10-07-2008
Μηνύματα: 3.680
ΣΩΤΗΡΙΑ ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Κορίτσια μεθαύριο θα προτιμάνε τους φίλους τους από εμάς, μετά τις φιλενάδες τους, μετά τις γυναίκες τους. Έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι το σωστό. Αλίμονο αν το παιδί πέρναγε καλύτερα με μας παρά με τη γιαγιά. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανησυχητικό. Η μάνα είναι μάνα όμως, δεν αντικαθίσταται... άλλο πράγμα είναι το "αγαπώ" και άλλο το "προτιμώ".

Το μωρό που αποζητά την αγκαλιά της γιαγιάς αντί για τη δική μας ή το τρίχρονο που παραπονιέται ότι μαζί μας βαριέται ενώ με τη γιαγιά περνάει τέλεια (και πώς να μην περνάει τέλεια αφού όλο παίζει!!) δεν καταλαβαίνει ότι μας πληγώνει με τα λόγια του και φυσικά δεν το κάνει επίτηδες.
πολυ σοφο αυτο που ειπες..... αν και με βλεπω μια ζωη να ειμαι γκρινιαρα, παραπονιαρα και κλαψιαρα. Χριστε μου μολις τωρα συνηδειτοποιησα ποσο ΧΑΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΙΣΤΡΟ ΠΕΘΕΡΑ θα γινω. Θα επιτρεπω στον αντρα μου να με χαστουκιζει ναι το αποφασισα θα αρχισω να αυτοχαστουκιζομαι απο τωρα!
__________________

Ο χρήστης ΣΩΤΗΡΙΑ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 22:58   #39
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Όλα τα φυσιολογικά μωρά επιζητούν την αγκαλιά, τη στενή βλεμματική και σωματική επαφή, το ντάντεμα, το τραγούδι, την παιχνιδιάρικη ομιλία. Αυτά είναι που τους δίνουν αίσθημα ασφάλειας και κίνητρα ανάπτυξης. Ένα μωρό που δεν αποζητά την αγκαλιά ή που δεν παρηγοριέται με την αγκαλιά ή που προτιμά να κάθεται μόνο του και δεν δίνει σημασία το περιβάλλον του, θα πρέπει να μας ανησυχεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρούμε επιτυχία ότι το μωρό μας δεν αποζητά την αγκαλιά.

Η εκπαίδευση ύπνου (το να μπορεί το μωρό να αποκοιμηθεί χωρίς βοήθεια π.χ. νανούρισμα, κούνημα) είναι άλλο πράγμα. Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι για να μάθει το παιδί σου να αποκοιμιέται μόνο του πρέπει να του στερήσεις την επαφή κατά τη διάρκεια της ημέρας ή ότι τα μόνα μωρά που κοιμούνται μόνα τους είναι αυτά που οι γονείς τους δεν τους κάνουν τα χατήρια.

Το παιδί που συστηματικά στερείται την επαφή, θα σταματήσει να τη ζητάει. Αυτό όμως δεν είναι επιτυχία. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι το παιδί σιγά-σιγά να ανεξαρτητοποιείται, να μπορεί να παίξει μόνο του χωρίς να χρειάζεται τη διαρκή μας παρουσία κ.λπ. αλλά αυτό θα γίνει επιτυχώς μόνο αν το παιδί ξέρει ότι μπορεί να έχει την αγκαλιά όποτε τη ζητήσει (όταν πέσει και χτυπήσει, όταν είναι κουρασμένο, όταν το πονάνε τα δόντια του). Δηλαδή αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε δεν είναι να μην του μάθουμε την αγκαλιά, αλλά να του δημιουργήσουμε τέτοιο αίσθημα ασφάλειας μέσα από την αγκαλιά και τη στοργή που να νιώθει ότι την έχει λιγότερο ανάγκη όσο μεγαλώνει.

Αν ένα μωρό κλαίει όταν το ακουμπάς στο πάτωμα, τότε αυτό που κάνεις είναι να το ξαναπάρεις αγκαλιά, όχι να το αφήσεις να κλαίει για να μάθει να είναι ανεξάρτητο.
Βασικά προσπαθώ να σου εξηγήσω ότι δεν του στερώ καθόλου την αγκαλιά όποτε την χρειαστεί αλλά το να το πάρω αμέσως ενώ ουσιαστικά δεν έχει κάτι που τον ενοχλεί το θεωρώ υπερβολικό. Με συγχωρείς εάν τα παιδιά σου ζητάνε να τα έχεις αγκαλιά συνέχεια πότε κάνεις τις δουλειές σου? Επίσης, ασχολούμαι όπως προανέφερα αρκετά με το παιδί και δεν θεωρώ ότι παραμελώ τις ανάγκες του και πιο πολύ τις συναισθηματικές. Επίσης θα ήθελα να σε ρωτήσω όταν εκπαιδεύεις το παιδί σου να κοιμηθεί μόνο του δεν έχει κλάψει ποτέ?και πως τα κατάφερες να κοιμάται αφού μόλις λίγο έκλαιγε το έπαιρνες στην αγκαλιά σου?
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-09-12, 23:06   #40
ariel1
 
Εγγραφή: 06-02-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 159
ariel1 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Little Monkey Εμφάνιση μηνυμάτων
Την επιβεβαίωση μπορείς να τη ζητήσεις από τον εαυτό σου και το περιβάλλον σου - όχι από το μωρό!! Το μωρό δεν μπορεί να σε ενθαρρύνει στο ρόλο της μητέρας. Το μωρό θέλει στήριξη από εσένα και όχι το αντίθετο. Θα έπρεπε να σε ανησυχεί αν δεν ζητούσε αγκαλιά, αυτό θα ήταν πραγματικά άσχημο. Το να ζητάει πολλή αγκαλιά / αγάπη / στοργή / φροντίδα είναι θεμιτό, φυσιολογικό και ενθαρρυντικό.

Όταν η θεία σου είπε στη μάνα σου να έρθει να προσέχει το παιδί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είχε διάθεση να σε ακυρώσει. Μπορεί απλά να πιστεύει ότι είναι καλύτερο να προσέχουν το παιδί δύο αντί για ένας. Πώς ακυρώνεις μια μάνα που είναι παρούσα; Δεν γίνεται αυτό! Δηλαδή και να ήθελε να το κάνει η θεία σου, δεν μπορεί να το κάνει, ούτε στο εγγύς μέλλον ούτε μακροπρόθεσμα. Και στην τελική γιατί να το κάνει; Τι θα κερδίσει;
Ήταν ένα από τα πολλά παραδείγματα. Μάλλον θα έπρεπε να σου αναφέρω αρκετά για να καταλάβεις. Η μητέρα πιστεύω ότι είναι αρκετή για να φροντίσει και να φυλάξει το παιδί της. Βασικά δεν είναι μάνα μου ούτε θεία μου. Είναι πεθερά και η αδελφή της. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εάν ήταν η μητέρα μου δεν θα της την έλεγα. Η θεία δεν έχει παιδιά και γενικότερα με τον μικρό είναι πολύ υπερπροστατευτική κάτι που στέκετε πιστεύω τροχοπέδη για την εξέλιξη του παιδιού. Ως μάνα ξέρω πως θα ντύσω, πως θα το αλλάξω και πως θα φροντίσω το παιδί μου. δεν θέλω από κανέναν υποδείξεις (πεθερές, θείες, μάνα κ.λ.π) και συμβουλές ζητάω από ανθρώπους που έχουν παιδιά και έχουν κάποια πείρα. Και όχι πολύ παλαιότερες μανάδες που κάποια πράγματα έχουν αλλάξει απίστευτα. Η μάνα μου μας έβαζε για ύπνο μπρούμυτα. Αυτό πλέον έχει αλλάξει.
Ο χρήστης ariel1 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Bookmarks



Εργαλεία Θεμάτων

Δικαιώματα - Επιλογές
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας

Forum Jump

Παρόμοια Θέματα
Θέμα Δημιουργός Forum Απαντήσεις Τελευταίο Μήνυμα
Παιδιά και Θεια Κοινωνια pitsikoki Κοινωνικά Θέματα 711 08-10-11 11:36
Ααααχ αυτή η .... θεία!!!!!! sporiklos Βάφτιση 79 22-07-11 09:54
Θεία Κοινωνια nefelli Βάφτιση 6 18-06-10 12:05


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 22:37.


 
 
 
ποιοι είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά    
© parents.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.2
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.


website by
website by VelocityFarm