Eίχε πέρυσι κάτι συνταγές ο "γαστρονόμος", αλλά πρέπει να το ψάξω στο τεύχος και να σου τις γράψω αύριο. Είχα κάνει μια από αυτές, αλλά δεν θυμάμαι καν τι ήταν - το απόλυτο κενό λέμε.
H ρέβα είναι το rhubarb στα αγγλικά; Αν ναι, μπορείς να φτιάξεις γλυκό crumble. Έχω φάει στην Αγγλία, πολύ καλό, εγώ χτες το έφτιαξα με μήλο.
Turnip = γογγύλι, σύμφωνα με το λεξικό μου. Αλλά αυτό μοιάζει με τη ρέβα.
Rhubarb= ρύον το ποντικόν (Εκάβη, μπορείς να ρωτήσεις το σύζυγο τι είναι αυτό; )
Crumble= απίστευτα εύκολη και νόστιμη μηλόπιτα, που μπορούν να τη φτιάξουν και άσχετες σαν και την αφεντιά μου. Γίνεται και με κυδώνι (και rhubarb, αλλά είπαμε, δεν ξέρω τι είναι αυτό).Να βάλω συνταγή;
ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΛΤΣΑ
1/2 μάτσο μαϊντανό ψιλοκομμένο
λίγο ξύσμα λεμονιού
2 σκ. σκόρδο λιωμένες.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Καθαρίζουμε και κόβουμε τα λαχανικά σε κομμάτια ισομεγέθη. Τα χρυσίζουμε όλα μαζί σε βαριά χύτρα με λίγο λάδι. Προσθέτουμε νερό ως τη μέση ή ζωμό λαχανικών. Σιγοβράζουμε για 1/2 ώρα περίπου.
Περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και προσθέτουμε λίγο βούτυρο ή λάδι. Σερβίρουμε με την ιταλικής προελέυσεως σάλτσα γκρεμολάτα.
ΣΑΛΤΣΑ
Πολτοποιούμε το σκόρδο, το ξύσμα και το μαϊντανό στο γουδί ή τον πολτοποιητή.
Από το Γαστρονόμο, τεύχος 11, Μάρτιος 2007.
Έχει κι άλλες με γογγύλια (αλλά θα τις βάλω άλλη στιγμή, μόλις ξύπνησε η μπέμπα).
Το παντζάρι είναι beetroot. Το rhubarb δεν το ξέρω, θα τον ρωτήσω όμως.
peony, πολύ σούπερ η συνταγή σου (καλά, ο Γαστρονόμος είναι φανταστικός, μήπως θα πας και στα σεμιμάρια που κάνει για το εορταστικό τραπέζι; ). Τη συνταγή για το crumble βάλτην πλιζζζζζζζ
Το παντζάρι είναι beetroot. Το rhubarb δεν το ξέρω, θα τον ρωτήσω όμως.
peony, πολύ σούπερ η συνταγή σου (καλά, ο Γαστρονόμος είναι φανταστικός, μήπως θα πας και στα σεμιμάρια που κάνει για το εορταστικό τραπέζι; ). Τη συνταγή για το crumble βάλτην πλιζζζζζζζ
Εκάβη σ' ευχαριστώ πάρα πολύ! Έσπαγα το κεφάλι μου και δεν το θυμόμουν με τίποτα λέμεεεε!
(καλά, ο Γαστρονόμος είναι φανταστικός, μήπως θα πας και στα σεμιμάρια που κάνει για το εορταστικό τραπέζι; ).
Όοοοχι, αγάπη μου, πού χρόνος για τέτοια;
Μου αρέσει πολύ η μαγειρική, αλλά τελευταίως έχω γίνει λίγο ποζέρι (την ξέρετε την έκφραση; τη χρησιμοποιούσαν οι σκειτμπορντάδες, από το poser, αυτός που ντύνεται σαν σκειτμπόρντερ αλλά δεν είναι): παίρνω το Γαστρονόμο, τον ξεκοκαλίζω, απολαμβάνω τις φώτος (το food porn, που λέμε με τον άντρα μου), ορκίζομαι ότι θα κάνω τουλάχιστον 10 από αυτές... και μετά μαγειρεύω τα γνωστά...Εδώ έχουμε όλη τη σειρά του Παρλιάρου με τα γλυκά κι εγώ ακόμα ασχολούμαι με το crumble (θα τη βάλω τη συνταγη το βράδυ, που έχουμε ηρεμία).
Ρέβες
